คุณเลเฌร์ คุณโทมิเนะ
ผมกําลังจะบอกโจทย์ทดสอบขั้นที่สอง ที่คุณอเล็กซองดร์ เลเฌร์ตั้งเอาไว้
เขาเลือกภาพเขียนไว้หนึ่งภาพ คําใบ้เดียวคือคําว่า "เชื่อมโยง"
โปรดดูภาพเขียนนี้ให้ดี
คุณมีเวลาสองสัปดาห์ที่จะหาไวน์ตามภาพนี้
อีกสักครู่จะมีการแถลงข่าว จากท่านประธานโทมิเนะ โนโบรุ
ท่านประธานของเครือโทมิเนะไม่ค่อยแถลงข่าว เป็นที่รู้กันว่าเขาเลี่ยงการพบสื่อมวลชน
แต่เพราะคุณอิซเซย์ หลานชายของเขา
ประกาศเข้าร่วมการแข่งขัน ชิงมรดกไวน์ของอเล็กซองดร์ เลเฌร์
ซึ่งเป็นบุคคลสําคัญมากในวงการไวน์
จากแหล่งข่าวไม่ระบุนาม เขาได้...
มาแล้วครับ ท่านประธานโทมิเนะ โนโบรุ
โลกเราเปลี่ยนไปแล้ว
และสิ่งที่ตามจากที่ผมพูดคือ
ญี่ปุ่นก็เปลี่ยนไปด้วย และถ้ามันเปลี่ยนไป
คนแก่อย่างผมก็เปลี่ยนได้เช่นกัน
โทมิเนะ อิซเซย์ หลานชายของผมเป็นนักสู้
เขาลงสนามต่อสู้ในวงการไวน์
วงการที่เราเคยคิดว่าสงวนไว้ให้ชาวตะวันตก
และเขาก็พิสูจน์ความสามารถให้โลกเห็น
ผมภูมิใจในตัวอิซเซย์
ดังนั้นจะขอเป็นกําลังใจจากก้นบึ้งของหัวใจ ให้เขาคว้าชัยชนะ
อิซเซย์
เครือโทมิเนะไดมอนด์สเป็นกําลังใจให้เจ้า
ขอให้คว้าชัยชนะ!
เพื่อพวกเรา
และโดยเฉพาะเพื่อประเทศญี่ปุ่น
ขอบคุณมากครับ
นั่นไง
ภาพแนวหุ่นนิ่งสติลไลฟ์
ลูกพีช ลูกควินซ์และดอกมะลิ โดยเฟเด้ กาลิเซีย
เป็นจิตรกรมิลานจากยุคบาโรค
คริสต์ศตวรรษที่ 17
โอเค
ภาพหุ่นนิ่ง ภาพหุ่นนิ่งจะนําเสนอความงาม
ความไม่จีรังของชีวิต
ทุกสิ่งต้องมีวันจบลง
สุดท้ายคนก็กลายเป็นเถ้าธุลี เหมือนที่ผลไม้ในชามสุดท้ายจะต้องเน่า
พูดได้งามมาก
ขอบคุณค่ะ
ความไม่จีรังของชีวิตและสรรพสิ่ง
คุณเขียนถึงเรื่องนั้นไว้ในหนังสือด้วยนี่
ได้อ่านด้วยเหรอ
อ่าน เขียนดีมาก ผมชอบ
งั้น ความเชื่อมโยงที่เราต้องหา อาจเป็นการเชื่อมระหว่างชีวิตกับความตาย
โอเค แล้วไวน์ไปเกี่ยวอะไรด้วย
หรือไวน์ตัวไหน
ก็...
"เชื่อมโยง" เหรอ
ไม่รู้หรอกว่าความเชื่อมโยงคืออะไร เว้นแต่ไม่ว่าจะเป็นไวน์ขาวหรือแดง
ต้องเป็นไวน์อิตาเลียน
มาจากมิลานหรือไม่ก็จากแคว้นลอมบาร์ดี
หาพันธุ์องุ่นอะไรก็ตาม
ที่อาจสืบทอดมาตั้งแต่ศตวรรษที่ 17 ได้ ไม่มีทางรู้
อโรม่าคือ พีช มะลิ ควินซ์
ถ้าได้ทั้งสามกลิ่นก็เพอร์เฟกต์ แต่มีแค่สองก็พอ
พูดจบแล้ว
เอาละ ไปเลย ไปได้ ให้ไวทุกคน!
ขอบคุณ
เรียกผมเหรอครับ
นั่นอะไร
เกิดอะไรขึ้นกับคุณพ่อ
"ไม่ต้องตามหา"
พ่อหายตัวไปเหรอ
- หายไปตั้งแต่เมื่อไหร่ - นั่นไม่ใช่ประเด็น
ลูกเป็นคนสุดท้ายที่ได้เจอเขา
คุยกันเรื่องอะไร
อิซเซย์
พ่อบอกให้ผมถอนตัวจากการแข่งขัน
ผมนึกว่าแม่เป็นคนสั่งให้พ่อมาบอก
แม่จะสั่งทําไม
ไม่มีทางทําแบบนั้นแน่
แต่ถ้าลูกไปแข่งชิงมรดกของคนอื่น
พ่อคิดว่านั่นจะทําลายชื่อเสียงเครือโทมิเนะกรุ๊ป รวมทั้งชื่อเสียงของคุณพ่อ
ตอนแยกกัน...
ผมพูดไปว่าคุณพ่อเป็นคนขี้ขลาด
กล้าดียังไง
เขาเป็นคนอ่อนไหวนะ
ทําให้เขาขายหน้าขนาดนั้นได้ยังไง
แม่ต่างหากที่ทําให้เขาขายหน้าอยู่ทุกวัน
ว่าอะไรนะ
แม่ได้ยินแล้วว่าผมพูดอะไร
- เราต้องไปแจ้งตํารวจ - ไม่ได้เด็ดขาด
จะให้ใครรู้ไม่ได้
พ่อหายตัวไป แม่จะไม่ทําอะไรเลยงั้นเหรอ
เราบีบให้เขาอยู่กับเราไม่ได้ถ้าเขาตั้งใจจะไป
- แต่ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับพ่อล่ะ - ห้ามทําอะไรทั้งนั้น!
แค่นี้ก็ก่อปัญหามากพอแล้ว
ท่านตา ขอบคุณมากครับ
ฉันทําอะไรให้แกขอบใจ
ท่านตาแถลงข่าวบอกทุกคนว่า เอาใจช่วยให้ผมชนะจริงๆ
อ๋อ ใช่ พูดไปอย่างนั้น
นั่นก็เป็นความจริง
ขอบพระคุณมากครับ
จริงที่แกต้องชนะ
เพราะแกไม่มีทางเลือก
แกตัดสินใจลงแข่งเองโดยไม่ปรึกษาเรา
ทั้งที่เราเตือนแกไว้แล้ว
ผลลัพธ์จากการทําเช่นนั้นคือ
แกไม่ใช่คนตระกูลโทมิเนะอีกต่อไป
เข้าใจไหม อิซเซย์
แกไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องชนะ
เพราะถ้าไม่ชนะ แกจะต้องเสียทุกอย่าง
ชื่อเสียง เกียรติยศ...
ตระกูล เงินทอง อนาคต
แกไม่เหลืออะไรแล้ว
เหลือแต่ตัวและน้ําตา
ดังนั้น ขอให้โชคดี
ไม่ใช่
อย่างว่า
อาจนึกว่าเขาคลื่นไส้ แต่คนฝรั่งเศสน่ะนะ...
ส่วนคนญี่ปุ่นอย่างคุณ
มีแต่เรื่องศักดิ์ศรี ประเพณี ห้ามแตะตัว
ผมรู้สึกสงสารพวกคุณมาก
แบบนี้ไม่เรียกว่าเหมารวมเหรอ
เขาชื่ออะไร
โทมิเนะ ฮิโรคาซึ
บอกได้ไหมว่าเขาหายตัวไปได้ยังไง
(ไม่ต้องตามหา)
เขาเขียนเองเหรอ
ใช่
คุณพ่ออายุ 56 ปี
โตพอที่จะเลือกทางเดินชีวิตเองได้
ผมเป็นห่วงพ่อ
เขาไม่ได้เอาเงินหรือบัตรประจําตัวไป
ไม่อยากให้สุดท้ายกลายเป็นคนไร้บ้าน หรือเกิดเรื่องเลวร้ายอะไรกับพ่อ
รู้ไหมว่าในญี่ปุ่นปีๆ หนึ่ง มีผู้ใหญ่หายตัวไปจากบ้านกี่คน
อยากรู้ไหมว่าเราทําอะไรได้ หากคนออกจากบ้านโดยสมัครใจเอง
ทําไม่ได้เลย
และต่อให้หาตัวพวกเขาเจอ
ก็ไม่สามารถบังคับให้เขากลับไปได้ ถ้าไม่อยากกลับ
ผมเคยเห็นคุณออกทีวีรึเปล่า
เปล่า
ใช่สินะ
งั้น
เราทําอะไรแทบไม่ได้
บางทีคนเหล่านั้นก็กลับมาเองนะ
พูดแบบนั้นโดยไม่คิดจะตามหาเขาด้วยซ้ําได้ไง
แค่พูดตามมารยาทครับ
มาเจอกันหน่อยได้ไหม
กี่โมง
ไม่ต้องพูดเลย
คุณชอบฉันมาก
จนจะให้สัมภาษณ์ บอกความคืบหน้าในการแข่งขันทุกนัดใช่มั้ย
ถูกต้อง
พูดจริงเหรอ
คุณเป็นอะไรของคุณ
ทําตัวไม่สมเป็นคุณเลย
ผมเชื่อใจคุณได้มั้ย คาตาเสะซัง
ถึงยังไงฉันก็เป็นนักข่าวนะ
ขอโทษนะ เข้าใจแล้ว
ทุกคําที่คุณพูดมาจะไม่หลุดไปจากที่นี่ ฉันสัญญา
คุณพ่อผมหายตัวไป
เขาไม่ได้เอามือถือ บัตรประจําตัวหรือบัตรเครดิตไปด้วย
ผมอยากให้ช่วยตามหาเขาหน่อย
ฉันเป็นนักข่าว ไม่ใช่นักสืบเอกชนนะ
ผมได้ดูและอ่านผลงานของคุณแล้ว
คุณกําลังเสี่ยงหนักมาก
ผมรู้ คุณคิดว่าผมเป็นพวกไฮโซเย่อหยิ่ง
และก็อาจเป็นจริง
ผมไม่ค่อยออกเที่ยว ไม่ค่อยมีเพื่อน
อันที่จริง
ผมแทบไม่พูดเคยเปิดใจกับใครแบบนี้มานานแล้ว
คุณพ่อผม ท่าน...
คุณรู้นี่ว่าฉันมีช่วงข่าวในรายการทอล์กโชว์
มาให้สัมภาษณ์สิ
แน่นอนว่าต้องสัมภาษณ์พิเศษ
ฉันจะไม่ถามว่าทําไมคุณพ่อถึงหายตัวไป
แต่คุณก็ต้องคิดนะ
ทําไมถึงหายไปในช่วงนี้
ผมพูดคําเลวร้ายทําร้ายจิตใจเขา
คนไม่ได้หายตัวไปแค่เพราะฟังคําแย่ๆ
เขาอาจเก็บความลับอะไรไว้
มีใครไม่มีความลับบ้าง
- มีรูปไหม - อะไรนะ
ภาพถ่ายคุณพ่อน่ะค่ะ
ภาพดูดีเชียว
คุณหน้าเหมือนเขานะ
เชิญค่ะ
ดื่มอะไรดี
ไม่ดื่มค่ะ
งั้น เกิดอะไรขึ้น
เรียกฉันออกมาตรงนี้ทําไม
ฉันอยากคุยกับเธอ โอเคนะ
โอเค
รู้ไหมว่าวันที่ 31 มีนาคมเป็นวันสําคัญยังไง
ไม่รู้
วันออกเลเฌร์ไกด์เล่มใหม่
ไกด์นี้ตีพิมพ์ในกว่า 70 ประเทศทั่วโลก ขายได้กว่าสองล้านฉบับ
ไวน์หนึ่งพันขวด จะผ่านการชิม จัดอันดับ ให้คะแนน
ลูก้า เอาเรื่องนี้มาบอกฉันทําไม
เพราะเลเฌร์ไกด์ จะไม่ใช่เลเฌร์ไกด์อีกต่อไป
ถ้าไม่มีคนของเลเฌร์บริหาร
แล้วไง
มองรอบตัวเห็นมีเลเฌร์คนอื่นอีกเหรอ
ฉันพูดถึงเธอนั่นแหละ เธอ ฉันพูดถึงเธออยู่
- ลูก้า ไม่เอาน่ะ - คืองี้ ฉันเข้าใจ
ตอนนี้เธอทุ่มเทให้กับการแข่งขัน
แต่คุณพ่อของเธอฝันไว้ จะให้เธอเข้ามาคุมคู่มือนั้นแทน
เขาบอกฉันเอง ฉันแค่เป็นคนส่งสาส์น
พรุ่งนี้เช้าจะมีประชุมที่บ้านพ่อของเธอ
โธมาส์จะไม่อยู่บ้าน เราจะให้โลเรนโซจัดการ
ฉันมีอะไรเซอร์ไพรส์เธอ
ขออนุญาตถาม คุณยังมีบันทึกรายชื่ออาจารย์ที่สอนที่นี่รึเปล่า
ช่วงเวลาระหว่างปี 1990 ถึง 1994
คุณต้องการทราบชื่ออาจารย์ท่านนั้นไปทําไมครับ
ผมคิดว่าคุณพ่อคุณแม่เจอกัน ในห้องเรียนของเขาครับ แต่ไม่แน่ใจ
ปีนี้จะครบรอบแต่งงานครบ 30 ปี
ผมอยากเซอร์ไพรส์พวกท่านด้วยการ เชิญอาจารย์ท่านนี้มาด้วย
อาจารย์ชื่อว่าอะไรครับ
อเล็กซองดร์ เลเฌร์
เ-ล-เ-ฌ-ร์
พบแล้ว
เขาสอนอยู่นานแค่ไหน
ตั้งแต่เดือนเมษายนถึงมิถุนายน ปี 1991
ไม่ได้อยู่ทั้งปีเหรอ ทําไม
ผมบอกคุณไม่ได้
ถ้าพ่อแม่ผมเคยเรียนกับเขา พวกท่านเรียนอยู่นานแค่ไหน
โทมิเนะ โฮโนกะกับโอโนยามะ ฮิโรคาซึ
แค่เมษาถึงมิถุนา เท่ากับที่อาจารย์สอน
มีบันทึกคะแนนไหมครับ หมายถึงของคุณพ่อคุณแม่ผม
มี
เป็นยังไง
ผมไม่สามารถบอกคุณได้
ขอชื่อเพื่อนร่วมชั้นได้ไหมครับ จะได้เชิญมาร่วมงานฉลอง
คุณก็ไม่ได้รับอนุญาตให้บอกผมอีกสินะ
ขอร้อง ช่วยผมหน่อยเถอะครับ นี่เรื่องสําคัญมาก
รบกวนด้วย
ผมมีชื่อล่ามในชั้นเรียนตอนนั้น
และมีที่อยู่
ถ้าเขายังไม่ได้ย้ายไปไหน
นั่นก็ได้ครับ ขอบคุณมาก
- ขอโทษนะ - ไม่เป็นไร
เรียบร้อย
จูเลียตเหรอคะ
- ใช่ - พวกคุณคบกันมานานแค่ไหน
เจ็ดปี
ทําไมต้อง "อือฮึ"
เปล่าๆ ไม่มีอะไร แต่คบกันนาน
คือนั่นก็เป็นเรื่องดีไง
แต่ตั้งเจ็ดปี
นั่นเป็นจุดเปลี่ยนสําคัญ ในความสัมพันธ์ของคนเราเลยนะ
เป็นเส้นแบ่งระหว่างไวน์ดาษดื่นกับกร็องครู
ล้อเล่นนะ พวกคุณต้องรู้ใจกันดีมาก เยี่ยมเลย
สถิติของคุณล่ะเป็นไง
หกเดือนมั้ง
แค่หกเดือน
จริงดิ
ใช่ ฉันโดนทิ้งบ่อยมาก
คบแล้วเขามองไม่ออกว่าจะไปต่อยังไงดี ในขณะเดียวกันฉันก็เข้าใจพวกเขา
ฉันยังไม่รู้จะจัดการชีวิตตัวเองยังไงเลย
เพราะงั้นเจ็ดปีเลยดูเป็นเวลานานมาก
เขาขอผมแต่งงาน
ว้าว สาวสมัยใหม่
- ยินดีด้วยนะคะ - ขอบคุณ
ถึงฉันจะไม่เชื่อในชีวิตแต่งงานก็ตาม
รู้ไหมว่าตอนนี้อัตราการหย่าอยู่ที่เท่าไหร่
- ครึ่งต่อครึ่งใช่มะ - ใช่
แล้วยิ่งถ้าเป็นการแต่งรอบสอง
- ร้อยละ 30 - ร้อยละ 66
- ไม่จริงน่ะ - ยิ่งแต่งครั้งที่สาม หย่ากัน 75%
โห สูงแท้ๆ
เข้าใจแล้วว่าทําไมถึงโดนทิ้งบ่อยมาก
เพราะเป็นเด็กเหลือขอแบบนี้น่ะสิ
ถ้าพร้อมฟัง ฉันมีทฤษฎีของฉันด้วยนะ ฟังก่อนๆ
- เรื่องสัดส่วนความพอใจกับปวดใจในรัก - เดี๋ยว แต่... ก็ได้
ใบ้ให้ มันไม่สมดุลเลยล่ะ
ไม่ประหลาดใจหรอก แต่ผมไม่อยากฟัง
เพราะงั้นเก็บทฤษฎีของคุณไว้เถอะ ขอบใจ
ผมแค่อยากได้งานแต่งงานสวยๆ
แวดล้อมด้วยคนที่เรารัก ดนตรีดีๆ ไวน์ดีๆ
ผมไม่สนหรอกถ้าอีกสองปีจะต้องหย่า
เราไม่ค่อยมีโอกาสเรียกคนที่รักมารวมตัวกัน
นอกจากงานศพ...
แต่งานนั้นผมก็ไม่ได้ชอบ
ไม่รู้เหมือนกันว่าทําไม แต่ผมนึกไว้ว่าคุณจะไปงานศพแม่ผม
ถ้ารู้ฉันก็คงไป
แต่คุณแม่ "ลืม" บอกฉัน
มาริอานน์ก็ต้องผ่านอะไรมาเยอะนะ
คุณพ่อคุณอารมณ์ร้อนมาก ยิ่งนานก็ไม่ได้ดีขึ้น
เขาเป็นคนเข้าถึงยาก
อยู่ใกล้ๆ ต้องระวังตัวตลอดเวลา
ทุกอย่างมันกลายเป็นเรื่องยากไปหมด
ทุกคนรอบตัวเขาต้องเหนื่อย
แต่ถึงอย่างนั้น คุณกลับโตมาเป็นสาวที่นิสัยดีที่สุดในโลก
- เยี่ยม - ไม่ใช่
ไม่ ผมพูดจริง
ผมชอบคนดีมีน้ําใจ ไม่มีอะไรงดงามกว่านั้น
ยิ่งเมื่อเสริมเข้าไปด้วยความเฉลียวฉลาดของคุณ
คุณนึกไม่ถึงหรอก
- เดี๋ยว เรามาจากทางนี้ - ไม่ใช่ โธมาส์ โธมาส์ ไม่เอาน่ะ
- ทางนี้ ไม่ใช่เลย มาเร็ว - เรามาจากทางนี้
- แน่ใจเหรอ - ใช่ แน่ใจ
แค่รู้สึกว่าไม่ใช่
- แน่ใจเหรอว่าเป็นทางนี้ - ไม่ มาสิ ฉันพาไปเองๆ
ภาษาญี่ปุ่นคําว่า "เมาแล้ว" พูดยังไง
โยปปารัตตะ
- ใช่ - โยปปารัตตะ
โยปปารัตตะ
อะไรล่ะ
- เงียบๆ พอเลย - ยูสึเกะอยู่เหรอ
- ใช่ แต่หลับไปแล้ว - แน่สิ
ทําอะไรน่ะ
- หยิบรองเท้าแตะ - ใครจะสนเรื่องรองเท้าแตะ
ยังไงยูสึเกะก็หลับไปแล้ว
เอาจริงเลย
เขาบอกไว้ว่าอย่าใส่รองเท้าเข้ามาในบ้าน
เป็นอะไร
มาสิ
คามิลล์ ขึ้นมา
คามิลล์ มาเร็ว
อย่า
- อย่า คามิลล์ คามิลล์ - อะไร อะไรล่ะ
- คามิลล์ เราเมากันทั้งคู่ - ฉันไม่เมา
- คามิลล์ เรา... - ฟังนะ ฟังก่อน
ปกติฉันไม่ทําอะไรแบบนี้นะ
แต่...
คุณกับฉัน เรา...
ไม่ใช่เหรอ
ไม่ ผมทําไม่ได้
ทําไม่ได้
- เดี๋ยวสิ - ไม่
ว่าไง
สวัสดีค่ะ คุยได้รึเปล่า
ได้ข่าวอะไรแล้วเหรอ
คือว่าปกติแล้ว คนหายจะออกจากบ้านเกิด แล้วเดินทางไปไกลๆ
มักจะใช้รถทัวร์หรือรถไฟ
ลองเช็คอีเมล
ฉันมีเพื่อนเป็นตํารวจ
ที่เข้าไปดูกล้องวงจรปิดของสถานีรถไฟได้
จากวันที่และเวลาซึ่งคุณให้มา...
นั่นใช่คุณพ่อของคุณรึเปล่า
คิดว่าใช่นะ
เรายังไม่รู้ว่าท่านขึ้นรถไฟขบวนไหน
แต่รู้ว่าใช้เครื่องขายตั๋วเครื่องไหน
น่าจะหาต่อไม่ยากว่าซื้อตั๋วอะไร
คาตาเสะซัง
ขอบคุณมากจริงๆ
ยินดีค่ะ
ฉันจะแจ้งความคืบหน้าเรื่อยๆ
ว่าแต่ว่า คืนพรุ่งนี้ว่างไหม
มีอะไร
ไปดูหนัง กินข้าวกันมั้ย
ล้อเล่นนะ
จะให้มาสัมภาษณ์ไง
สัมภาษณ์พิเศษกับฉัน
รุกเร็วเชียวนะ
งั้น หนึ่งทุ่มนะ
รับทราบ
ดีมากค่ะ
ฉันจะส่งรายละเอียดไปให้
ไม่ต้องห่วง ฉันจะไม่ใจร้าย
ใจดีกับผมหน่อยนะ
แล้วเจอกันค่ะ ราตรีสวัสดิ์
ราตรีสวัสดิ์
อิซเซย์ เรื่องไปให้สัมภาษณ์ออกทีวีนี่มันอะไรกัน
คุณแม่สบายดีไหมครับ
ไม่ต้องมาประชด จะอธิบายยังไงก็ว่ามา
เอาเป็นว่า
ผมประทับใจกับแรงสนับสนุนของท่านตา จนอยากให้ทั้งโลกได้รู้
ล้อเล่นรึเปล่า
คุณแม่นั่นแหละล้อเล่นรึเปล่า
คุณพ่อทิ้งบ้านไป เราไม่รู้ว่าเขาเป็นหรือตาย
แม่ก็ยังไม่สนใจเลย
พ่อไม่มีทางกลับมาหาพวกเราแล้ว
คุณแม่ก็สมควรโดน
พ่อเป็นคนที่คอยช่วยพวกเรามาตลอด
แต่เราไม่ได้ช่วยอะไรเขาเลย พวกเรามีแต่เมินพ่อในทุกทาง
เราไม่เคยพยายามบอกพ่อ
ว่าเขาสําคัญกับเราแค่ไหน พ่อถึงได้จากไป
แล้วนั่นมันเกี่ยวอะไรกับที่จะไปออกโทรทัศน์
เดี๋ยวก็รู้
ลาก่อนครับ
สวัสดีครับ
คุณโทมิเนะ อิซเซย์
ฉันเห็นคุณจากทีวี
เป็นซูเปอร์สตาร์เรื่องไวน์
มาทําไมคะ
ผมมาหาคุณซาวากุจิ โยโกะครับ เมื่อก่อนท่านเป็นล่าม
คุณย่าของฉันค่ะ
ที่นี่ก็บ้านย่า แต่ย่าไปสปาที่ฮาโกเนะ
จะกลับพรุ่งนี้
งั้นผมจะมาใหม่พรุ่งนี้
ฉันจะรอนะคะ
อ๊ะ! ฉันชื่ออายาเมะค่ะ
คุณอายาเมะ
- แล้วเจอกัน - เจอกันค่ะ
อรุณสวัสดิ์ คามิลล์
- เป็นไงบ้าง หลับสนิทมั้ย - ค่ะ
โธมาส์ไปไหน
คุณรู้นี่ ลอเรนโซขอให้เขาไปช่วย "เลือกไวน์"
นี่ฌาคส์ เพื่อนฉัน
คามิลล์!
ยินดีมากที่ได้เจอ ฉันฌาคส์ ฟูซิเยร์
เป็นผู้จัดพิมพ์ไกด์ให้คุณพ่อเธอมาตลอด
ฉันเห็นเธอมาตั้งแต่ตัวกะเปี๊ยก
ลูก้าเล่าเรื่องเธอไว้เยอะมาก
ไม่เคยเห็นเขา กระตือรือร้นเรื่องใครแบบนี้มาก่อน
- เขาบอกว่าเธอเหมือนโมซาร์ทแห่งวงการไวน์ - เขาก็ชมเกินไปค่ะ
คนตระกูลเลเฌร์ที่ถ่อมตัวนี่ไม่เคยเจอเลยนะ
เห็นนี่มั้ย
นั่นอเล็กซองดร์กับฉันเมื่อปี 2001
ฉลองเลเฌร์ไกด์ฉบับปีที่แปด
เป็นคืนที่น่าจดจํา
ในฐานะผู้จัดพิมพ์ ขอยอมรับว่า ไกด์ของพ่อเธอเป็นความภูมิใจสูงสุดของฉัน
ฉันเป็นหนี้บุญคุณคุณแม่เธอนะ
เป็นผู้หญิงที่ฉลาดมาก
มีชีวิตชีวา น่าทึ่งมากจริงๆ
รู้ไหม ถ้าคุณแม่ไม่ได้มาที่นี่ และช่วยเหลือพ่อเธอในช่วงต้นๆ
เขาคงไม่มีทางมาถึงจุดนี้ได้
ฉันไม่ได้คิดจะสอนอะไรเธอหรอก
คุณแม่คงเล่าเรื่องนี้ให้ฟังตั้งไม่รู้กี่หนแล้ว
ค่ะ
คามิลล์! มาทางนี้หน่อย
โอเค
คะ
เชิญนั่ง
ชิมไวน์ตัวนี้ให้เราหน่อยได้ไหม
ลูก้า ฉันไม่ใช่จําอวดนะ
แน่อยู่แล้ว ขอโทษ
ชิมแล้วไม่ต้องเดาอะไรทั้งนั้น
เราแค่สนใจความเห็นที่เธอมีต่อไวน์
ขอร้อง
โอเค
ว้าว นี่ของดีมาก
มีแดดแต่ก็เย็นด้วย แปลกดี
แบล็กเบอร์รี เชอร์รีโมเรลโล พริกไทยกัมโพช และ...
พริกขี้หนู
พันธุ์องุ่นคือมัลเบค
แต่ไม่ใช่พันธุ์ที่คุ้นเคย
น่าจะปลูกในที่สูง
อาจจะเทือกเขาแอนดีส
- เวร อะไรน่ะ - เกิดอะไรขึ้น
ไวน์ดีมากจนได้ยินเสียงดนตรี
ไวน์นี้บ้าบอมาก
บ้าบอที่สุด
ฉันหลุดปากพูดอะไรงี่เง่ารึเปล่า
ไม่เลย
คามิลล์ ไวน์นี้...
คุณพ่อเป็นคนค้นพบ
มันมาจากอาร์เจนตินาจริงๆ แถวแคว้นเมนโดซา
จากที่สูงเป็นพันเมตรในเทือกเขาแอนดีส
พันธุ์องุ่นคือมัลเบคอย่างที่เธอว่า
คุณพ่อชอบไวน์นี้มาก
เขาว่าไวน์นี้ "บ้าบอ" ที่สุด
- นั่นคือคําของเขาเลย "บ้าบอ" - "บ้าบอ" ใช่
- ใช่ไหม ฌาคส์ - ใช่
คืองี้ เลเฌร์ไกด์คือแบบนี้เอง
ความเห็นตรงๆ ที่เธอมีต่อไวน์ที่ได้ชิม
ไม่มีอะไรมากกว่านี้
งั้น คิดยังไง
ฉันจะลองไปคิดดูค่ะ
ฌาคส์
เราเตรียมของมาเซอร์ไพรส์เธอ
แน่นอน นี่เป็นแค่ม็อคอัพ เพื่อ...
จะพูดยังไง
เผื่อจะได้มีไอเดีย
ใช่ คิดว่างั้นแหละ
เผื่อจะได้ไอเดีย
- ไง - เจ้าหญิงนิทรา มาสายนะ
- ขอโทษ - เมื่อคืนดึกน่ะสิ
เปล่า ไม่ได้ดึก ไม่ดึกเลย
เมื่อกี้มีประชุม เรื่องทนายน่ะ น่าจะบอกก่อน ขอโทษ
ได้มาทั้งหมดกี่ขวดเนี่ย
เราสั่งทุกอย่างจากลอมบาร์ดีเท่าที่หาได้
ว่าแต่ว่า มิยาบิกับผมกําลังจะแต่งงานกัน
เอ่อ ไม่ใช่แล้วมั้ง
สักวันเราได้แต่งกันแน่
ขอคุยหน่อยได้มั้ย
- ผมก็รู้ คุณก็รู้ - อ๋อ รู้จริงเหรอ จริงดิ
ได้
ใช่
เมื่อไหร่จะพาผมไปแนะนํากับพ่อแม่ล่ะ
เราโอเคกันมั้ย
แน่นอน ถามทําไม
ก็
ดีแล้ว
เคยมีสาวๆ ที่เข้าใจผิดแล้วพาลโกรธผม
ทั้งที่ไม่มีเรื่องต้องโกรธ
เพราะผมชัดเจนมาตั้งแต่ต้นว่าผมมีแฟนแล้ว
อ๋อ ชัดเจนมากเลย
ฉันจะทําเป็นลืมว่าฉันแค่ตัดสายโทรศัพท์
คุณก็โดดขึ้นเครื่องบินมาหาฉันเลย
จะลืมสายตาที่คุณใช้มองฉันเป็นระยะๆ ด้วย
นั่นไม่ใช่สายตาคนไม่คิดอะไร
ฉันเข้าใจ รู้เนอะ
เพราะงั้น ไม่ ฉันไม่ถือที่คุณผลักไสฉัน
ทั้งที่จริงๆ แล้วเรามีอะไรระหว่างกัน
- ฉันข้ามผ่านมันไปแล้ว - คามิลล์ ผมกําลังจะแต่งงาน
ใช่ ฉันเข้าใจ ยินดีด้วย
คุยเรื่องอื่นได้หรือยัง
เมื่อกี้ประชุมเรื่องอะไร
ไม่รู้ควรจะบอกคุณไหม
ไม่เอาน่ะ
บอกแล้วอย่าบอกใครนะ
เขาเสนอให้ฉันไปบริหารเลเฌร์ไกด์
พูดจริงเหรอ
ใช่ จริงสิ มีอะไรน่าขํา
ขอโทษ แต่...
คามิลล์ คุณขึ้นเป็นผู้บริหารเลเฌร์ไกด์ไม่ได้
โอเค ทําไมล่ะ
คุณฟังแล้วหงุดหงิด
ไม่ๆ เดี๋ยวสิ ฉันไม่ได้หงุดหงิด แค่อยากให้คุณช่วยอธิบายหน่อย
รู้ไหมว่าจะบริหารไกด์แบบนั้นคือต้องทําอะไรบ้าง
คิดว่าตัวเองพร้อมรับมือแล้วเหรอ
ทําไมจะไม่ได้
ตื่นเสียที คามิลล์
แค่เดือนก่อน คุณยังแยกไวน์ขาวกับไวน์แดงไม่ออก
- เข้าใจละ - ตอนนี้จะมาคุมเลเฌร์ไกด์
คุณชอบคามิลล์คนดีที่ขี้แพ้หน่อยๆ มากกว่าใช่มั้ย
ไม่ๆ อย่าพูดอะไรบ้าๆ
คามิลล์ คุณเก่ง น่าจะเก่งที่สุดเท่าที่ผมเคยเจอ
แต่ก็ยังมีเรื่องที่คุณต้องเรียนรู้ อย่าบอกนะว่าคุณรู้อะไรทุกอย่างแล้ว
ไม่อยากเชื่อ จะช่วยยินดีกับฉันสักหน่อยไม่ได้เหรอ
คุณพ่ออยากให้ฉันเข้าไปคุมต่อ
คิดงั้นเหรอ
ถ้าอเล็กซองดร์อยากให้คุณคุมแทนจริงๆ
เขาจัดให้คุณต้องแข่งขัน แย่งมรดกกับคนแปลกหน้าทําไม
ทําไมไม่มอบให้คุณมาเลยตรงๆ
จะบอกให้นะ ถ้าคุณไม่ศรัทธาในตัวฉันก็กลับไปได้
พูดจริงเหรอ
- พูดจริงเหรอ - ใช่ พูดจริง ช่วยไปไกลๆ ไปเสีย
ผมทําให้คุณขนาดนั้น คุณมีปฏิกิริยาแบบนี้น่ะนะ
- ใช่ - โอเค ลาขาด
คุณทําพังแล้ว
คนที่ตกหลุมรักก็ทําอะไรงี่เง่า
อะไรล่ะ
คุณโทมิเนะ เราพร้อมแล้วครับ
แขกของเราวันนี้ได้ปริญญาวิศวกรรมศาสตร์ จากทั้งในญี่ปุ่นและสหรัฐอเมริกา
ก่อนจะค้นพบใจรักในไวน์
แม้แต่ผู้เขียนไวน์ไกด์ชื่อดัง ซึ่งถือเป็นเสาหลักของวงการไวน์ศึกษา
อเล็กซองดร์ เลเฌร์ ยังมองเห็นความสามารถเหนือกว่าใครของเขา
ตอนนี้เขาได้รับเลือกเป็นหนึ่งในผู้สืบทอด
คุณเลเฌร์เรียกเขาว่า "บุตรทางจิตวิญญาณ"
และช่วงนี้เขาขึ้นพาดหัวข่าวเต็มไปหมด
เรายินดีมากที่ได้ต้อนรับคุณโทมิเนะ อิซเซย์ค่ะ
ฝากเนื้อฝากตัวด้วยครับ
ขอบคุณมากที่มาร่วมรายการนะคะ
ก่อนอื่น ช่วยเล่าถึงการทดสอบด่านที่สองได้ไหม
ผมบอกอะไรไม่ได้มาก แต่เกี่ยวข้องกับศิลปะ
พูดให้ชัดก็คือเกี่ยวกับภาพเขียนภาพหนึ่ง
ภาพเขียนเหรอ
ใช่
อาจารย์เลเฌร์มีความรู้เรื่องศิลปะอย่างลึกซึ้ง
เขาได้แรงบันดาลใจลึกล้ําจากดนตรี ภาพเขียนและวรรณคดี
เขามีแนวคิดชัดเจนว่าอะไรงดงามหรือดีงาม และอะไรไม่ดี
คุณสนิทกับเขาไหมคะ
ผมพูดได้แค่ว่า
ความสัมพันธ์ของเราเป็นแบบศิษย์กับอาจารย์ ไม่ได้มีอะไรมากกว่านั้น
คนพูดถึงอาจารย์เลเฌร์ว่าเป็นคนเข้ากับคนยาก
คุณคิดว่าเขาเป็นคนยังไง
คนที่มีพรสวรรค์สุดยอดทุกคนมีด้านมืดในใจ
อาจารย์เป็นคนเข้มงวดมาก ไม่ยอมให้ผิดพลาดได้เลย
เขาสอนบทเรียนทุกอย่างที่จะทําให้เป็นมืออาชีพ
เมื่อวานนี้ ท่านตาประกาศว่าจะสนับสนุนคุณ
คุณดีใจไหมคะที่ได้ยินเช่นนั้น
หลายคนบอกว่าท่านตาของผม เป็นคนเย็นชาไร้หัวจิตหัวใจ
แต่นั่นไม่จริงเลย
สายเลือดเป็นสิ่งมีค่า
เราชื่นชมคนที่เรารักในแบบที่เขาเป็น
ไม่ใช่ในภาพที่เราอยากให้เขาเป็น
มีแต่คนที่ใจดําหรือโง่เง่าเท่านั้น จึงจะไม่เข้าใจเรื่องนี้
ท่านตาของผมไม่ใช่หนึ่งในนั้นแน่ๆ
การได้แรงสนับสนุนจากครอบครัวที่เรารัก เป็นเรื่องสําคัญ อาจจะถึงกับขาดไม่ได้
ท่านตาของผมเข้าใจเรื่องนี้ดีกว่าใคร
สมมติถ้าคุณแพ้ในการแข่งขันครั้งนี้ คุณจะกลับไปรับช่วงกิจการโทมิเนะไดมอนด์สไหม
เพชรกับไวน์เป็นขั้วตรงข้ามกัน
แร่ธาตุกับชีวภาพ
เพชรเป็นสัญลักษณ์ของความมั่นคงไม่เปลี่ยน ตลอดชั่วกาลนาน
ไวน์ไม่เหมือนกับเพชร
คุณไม่ได้ตอบคําถามฉันนะคะ
คําตอบคือ ไม่ครับ
ผมไม่มีทางกลับไปรับช่วงบริษัท ไม่ว่าผลการแข่งขันจะเป็นอย่างไร
ใกล้หมดเวลาแล้ว
มีอะไรอยากจะเสริมไหมคะ
สุดท้ายนี้ ถึงคุณพ่อ คุณโทมิเนะ ฮิโรคาซึ
คุณพ่อเป็นคนที่ตลอดมานั้น
เข้าใจผมและรู้จักผมมากกว่าใคร
ท่านเป็นคนสําคัญมากในชีวิตผม
และผมภูมิใจมากที่ได้เป็นลูกพ่อ
ขอบคุณมากค่ะ
โธมาส์
อยู่รึเปล่า
โธมาส์
ฉันขอโทษ
เขากลับไปแล้ว
มาแล้วค่ะ
ยินดีที่ได้รู้จักครับ ผมชื่อโทมิเนะ อิซเซย์
คุณอิซเซย์สินะคะ
หลานฉันเล่าให้ฟังแล้ว เชิญเข้ามาค่ะ
ฉันรวมบันทึกทุกอย่าง เกี่ยวกับชั้นเรียนของอาจารย์เลเฌร์ไว้ให้แล้ว
ทุกคาบที่คุณพ่อคุณแม่เข้าเรียน
คุณจําพ่อแม่ผมได้ด้วย
คุณเอาไปอ่านเงียบๆ ที่บ้านก็ได้นะคะ
หรือจะเข้ามานั่งคุยกันเลยก็ได้
แต่ถ้าคุณเลือกที่จะเข้ามา
คุณก็จะต้องเผชิญหน้ากับความจริง
คุณเลือกเองนะคะ
ขออภัยที่ให้รอนาน
เชิญค่ะ
ขอบคุณมากครับ
คุณรู้จักคุณพ่อคุณแม่ผม
"รู้จัก" เป็นคําความหมายกว้างนะคะ
เอาเป็นว่าทางชีวิตของเรามาบรรจบกัน ในช่วงเวลาสองสามเดือน
ฉันเคยเป็นล่ามให้ชั้นเรียนของอาจารย์เลเฌร์
ในฐานะของล่าม
ฉันต้องแปลให้แนบเนียน จนแทบจะเลือนหายไปกับห้อง
แต่...
เมื่อไม่มีใครมองเห็นเรา เราจะสามารถมองเห็นอะไรได้หลายอย่าง
คุณเห็นอะไรบ้างครับ เล่าให้ผมฟังหน่อย
ฉันดูออกเลยว่า คุณก็เป็นคนเอาจริงเอาจังมาก
เหมือนคุณโฮโนกะไม่มีผิด
คุณแม่ผมเป็นนักศึกษาแบบไหนครับ
คุณแม่โดดเด่นท่ามกลางนักศึกษาทุกคน
เป็นคนมีไหวพริบ มีความคิดอ่านของตัวเอง
ไม่เคยยอมอ่อนข้อและเฉลียวฉลาดที่สุด
แล้วคุณพ่อล่ะครับ
คุณพ่อเป็นคนทุ่มเททั้งใจเหมือนคุณแม่
ทุ่มเททั้งใจเหรอ
พวกเขามีไฟรักรุนแรงทีเดียว
สายตาทุกคนในชั้นเรียนจะจับจ้องพวกเขา
แต่ทั้งคู่กลับมองเห็นกันและกันเท่านั้น
ฉันได้เห็นตอนที่ความรักของทั้งคู่เบ่งบาน
ผมรู้สึกว่าคุณพ่อกับคุณแม่ไม่เคยรักกันเลย
แต่ตอนนั้นคุณพ่อทําให้รู้สึกว่า จัดสอนทั้งห้องเพื่อคุณโฮโนกะเพียงคนเดียว
หมายความว่ายังไงครับ คุณพ่อผมก็เป็นนักศึกษาเหมือนกันไม่ใช่เหรอ
คุณโอโนยามะ ฮิโรคาซึ
เขาอยู่ข้างคุณโฮโนกะเสมอ ไม่เคยห่าง
เขาไม่ยอมปล่อยให้เธอคลาดสายตาเลย
เมื่อที่ได้รู้ว่าสองคนนั้นมีใจให้กัน เขาคงใจสลาย
จนเช้าวันหนึ่ง
มีคนพบคุณฮิโรคาซึเมาไม่ได้สติ หลับอยู่กลางสนามมหาวิทยาลัย
และเพราะเขา...
อาจารย์เลเฌร์จึงโดนไล่ออก
สองสามเดือนต่อมา
ฉันจึงได้รู้ว่าคุณโฮโนกะกับคุณฮิโรคาซึแต่งงานกัน
ฉันประหลาดใจมาก
นั่นไม่ใช่เรื่องที่ทําใจฟังได้ง่ายๆ หรอกนะคะ
แต่...
วันนี้ฉันได้เห็นแล้วว่า ชายที่คุณแม่หลงรักหมดหัวใจคนนั้น
ปรารถนาจะให้คุณลุกขึ้นมาต่อสู้ชิงโอกาส
เพื่อจะรับมรดกจากเขา
ตื่นได้แล้ว
ฉันทําอะไรไว้ให้กิน
เดินทางทั้งที่ท้องว่างไม่ได้หรอก
เนอะ
ดูแลตัวเองด้วย
(คามิลล์ เลเฌร์)
(สร้างจากมังงะ "คามิ โนะ ชิซึคุ - 神の雫" โดยทาดาชิ อากิ/ชู โอคิโมโตะ)
คําบรรยายโดย ปัทมวรรณ บูรณมาตร์