(ขอโทษนะที่ไม่ได้มาช่วยเก็บของ ขอให้โชคดี)
(เฟิร์น)
อีกห้าวันจะต้องไปให้คําตอบแล้ว คุณเพิ่งระบุอโรม่าได้กลิ่นเดียว
รู้นะว่าเหนื่อยแล้ว แต่ชิมเพิ่มอีกไหวไหม
อย่ายอมแพ้
ไม่ต้องกลืนนะ
บ้วนออกมา
โอเค
"รากเซเลอรี
คาเคา ไส้ดินสอ ชอล์ก เฟิร์น
ดิน ชะเอมเทศ"
แน่ใจเหรอว่ามีรากเซเลอรี
ไม่ ไม่แน่ใจ
จําสลัดรสชาติประหลาด
ที่ใส่เซเลอรีกับมายองเนสในโรงอาหารได้มั้ย
รสชาติแบบเดียวกัน
ที่ถามเพราะปกติรากเซเลอรีมีแต่ในไวน์ขาว
เช่นไวน์ลุ่มแม่น้ําลัวร์หรือไวน์กรีก แต่ไม่อยู่ในไวน์แดง
แน่ใจร้อยเปอร์เซ็นต์รึเปล่า
โธมาส์ ฉันไม่รู้
ฉันตั้งสติไม่ไหวแล้ว หัวฉันเนี่ย...
ขอโทษนะ แต่อโรม่าที่คุณบรรยายมา
มันไม่ได้รวมกันเป็นไวน์ตัวไหนที่รู้จักเลย ผมก็คิดหัวแทบแตกแล้ว
คืนนี้พอแค่นี้ก่อนเถอะ
เราทําได้ดีแล้ว
ฉันจะไปนอนแล้ว
- ราตรีสวัสดิ์ - ราตรีสวัสดิ์
"ผลมิราเบลล์
บลูเบอร์รี
รากเซเลอรี
คาเคา ดินสอ
ชอล์ก...
เฟิร์น
ดิน ชะเอมเทศ"
มิราเบลล์ บลูเบอร์รี
รากเซเลอรีเหรอ
กับคาเคา ดินสอ ชอล์ก
เฟิร์น ดิน ชะเอมเทศ
มิราเบลล์ บลูเบอร์รี
รากเซเลอรี คาเคา ดินสอ ชอล์ก
เฟิร์น ดิน ชะเอมเทศ
มิราเบลล์ บลูเบอร์รี
รากเซเลอรี คาเคา ดินสอ
ชอล์ก เฟิร์น ดิน ชะเอมเทศ
หาอะไรน่ะพ่อ
ให้ผมช่วยมั้ย
โอเค
ทําอะไรกันอยู่
โอเค
เจอแล้ว
นี่ไง
เมื่อปี 1986
อังเดร จิก็อง เจ้าของไร่ไวน์ที่ตูแรน
ตั้งใจจะบูรณะพันธุ์องุ่นดั้งเดิม
ที่ไม่เคยมีใครใช้ทําไวน์มานาน ตั้งแต่สงครามโลกครั้งที่สอง "ลีญแยจ"
เป็นพันธุ์ไวน์ที่พิเศษมาก
และเขาเอามาทําไวน์ที่ยอดเยี่ยม ได้ทั้งไวน์แดงและไวน์ขาว
ฉันได้ชิมทั้งสองอย่างเมื่อนานมาแล้ว ตอนนี้นึกออกละ
รสและกลิ่นซับซ้อนมาก แต่ยอดเยี่ยม
- "ลีญแยจ" - ใช่
เยี่ยม จะไปหาได้ที่ไหน
เอ่อ เดี๋ยวนี้หาไม่ได้แล้ว
อังเดร จิก็องล้มละลายไปเมื่อปี 1996
(โดเมนตูแรน จิก็อง-เซอปาจ ลีญแยจ 1990)
- เวร - อะไร
ขวดสุดท้ายถูกคนอเมริกันประมูลไปเมื่อห้าปีก่อน
ราคาเท่าไหร่
ตั้ง 10,000 ยูโร
- เวรกรรม - ใช่
ขวดอื่นๆ ก็ขายกันราคานี้ทั่วโลก
คืนนี้ฉันต้องกลับไปโตเกียวแล้ว ต้องหาไวน์นั้นให้ได้
ต้องชิมก่อนถึงจะแน่ใจ
ไม่มีทางเลือก
ต้องไปหาเขาแล้วถามว่ายังมีเก็บไว้รึเปล่า
แค่ขวดเดียวก็พอ
จะทํายังไงถ้าเขาบอกว่า ขายให้ได้ในราคา 10,000 ยูโร
ถ้าจําเป็นฉันช่วยก็ได้
- ไม่ค่ะ ฟิลิป ฉันรับไม่ได้... - มาเร็ว ไปกันเลย
อะไรนะ แต่...
ตอนนี้มีคนคุยอยู่รึเปล่า
เรื่องมันยากน่ะ
อะไรยาก
ความสัมพันธ์ฉันกับผู้ชาย
โอเค
แต่เคยมีแฟนมาก่อนใช่มั้ย
เคยๆ เคยสิ คือว่า...
แต่ไม่ได้จริงจัง
เวลาเราไปกินข้าวตามร้านไม่ได้
ไปปาร์ตี้ที่ไหนก็ไม่ได้เพราะ เป็นคนเดียวที่ไม่ดื่มแอลกอฮอล์เลย...
พูดอีกอย่างคือคนที่ "ไม่สามารถสนุกกับเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ในชีวิต"
ผู้ชายมักจะพบว่าสาวคนนั้น...
- เข้าใจละ - ฮื่อ
ตอนนี้ฉันอายุ 29 แล้วยังอยู่กับแม่ มันก็น่าสมเพชมาก
ยินดีต้อนรับเข้าสมาคมชาวเกาะ
ผมทั้งอยู่และทํางานกับพ่อ มันก็ไม่ได้ดีกว่ากันเท่าไหร่
นี่ ไม่ต้องห่วง
คามิลล์คนใหม่มาแล้ว
คามิลล์ 2.0
เยี่ยม
("ต่อมรับกลิ่น")
เกือบถึงแล้ว
ไร่องุ่นหายไปไหนหมด
เป็นคําถามที่ดี
สวัสดีค่ะ
เมอซิเออร์จิก็อง
อังเดร จิก็องใช่มั้ยคะ
ครับ
สวัสดีค่ะ ขอโทษที่มารบกวน เรามาหาอังเดร จิก็อง
นั่นแหละเขา ผมเป็นลูกชาย มีอะไรให้ช่วย
ขอคุยหน่อยได้ไหม
เรื่องอะไร
พ่อผมใช้เวลาทั้งชีวิตพยายามสรรค์สร้างไวน์ใหม่
และทดลองเทคนิคการทําไวน์แบบใหม่ๆ
เขาทําไวน์ออร์กานิกมาก่อนคนอื่นๆ
เขาพยายามบูรณะสายพันธุ์องุ่นที่ถูกลืม
เช่นลีญแยจใช่มั้ย
ใช่ครับ ตอนทําลีญแยจผมก็อยู่
คุณพ่อเชื่อในไวน์นั้น ผมก็เชื่อ
พ่อทุ่มเททั้งแรงกายแรงใจและเงินเก็บทั้งหมด
สามารถทําไวน์ชั้นเลิศที่สู้ได้กับไวน์ดีที่สุด
ทั้งหมดนั้นโดยอาศัยพันธุ์ไวน์ที่ไม่มีใครรู้จัก
พ่อทุ่มไปทั้งชีวิต แต่เราทําไวน์ได้ไม่มากพอ
เราเป็นแค่กิจการเล็กๆ
และเราก็ไม่มีเงินพอจะทําการตลาด
จึงไม่มีใครรู้จักไวน์ของเรา เว้นแต่คนที่สนใจใฝ่รู้แค่กลุ่มหนึ่ง
กิจการเราล้มละลายในปี 1996
เราทําไวน์ด้วยการเก็บเกี่ยวทั้งหมดสิบฤดู ไม่มากไม่น้อยไปกว่านั้น
เราขายทุกอย่างที่มีทอดตลาดเพื่อล้างหนี้
ผมก็รู้ว่ามีคนทํากําไรจากเรื่องนี้
เอาไปขายขวดละ 10,000 ยูโร ทั้งที่เราขายไปแค่ 40 ฟรังก์
เมอซิเออร์จิก็อง คุณบังเอิญยังมีลีญแยจสักขวดไหมคะ
ไวน์ที่คุณชิมในการทดสอบ
คิดว่าเป็นไวน์ของเราเหรอ
ก็เป็นได้... แต่ฉันต้องชิมถึงจะรู้แน่
เสียใจด้วยนะ ผมขายไปหมดแล้ว
ในอโรม่าที่ฉันจําได้
มีกลิ่นหนึ่งซึ่งปกติจะไม่อยู่กับไวน์แดง
คือกลิ่นรากเซเลอรี
ได้ยินมั้ย พ่อ
รากเซเลอรี
เอกลักษณ์ของลีญแยจคือการที่สามารถ นํามาทําได้ทั้งไวน์ขาวและไวน์แดง
คุณพ่อสามารถทําไวน์สองชนิดได้ จากองุ่นพันธุ์เดียวกัน
เราจึงได้กลิ่นอโรม่าของไวน์แดงอยู่ในไวน์ขาว
และมีกลิ่นของไวน์ขาวในไวน์แดง
กลิ่นรากเซเลอรีก็อาจอยู่ในนั้นด้วย
ขวดที่หาอยู่ น่าจะเป็นลีญแยจ วินเทจ ปี 1987
ลาก่อน ขอบคุณค่ะ
ขอบคุณ
เอาจริง ไม่เห็นเป็นเรื่อง ผมไปส่งก็ได้
ไม่ต้องห่วง
คุณยังต้องขับกลับอีกไกล
เขาจะพาฉันตรงไปที่สนามบินเลย มันง่ายกว่า
ฉันอยากขอบคุณกับทุกเรื่องที่คุณช่วย
ช่วยได้มากนึกไม่ถึงเลย ขอบคุณมาก
- สวัสดี - สวัสดี
สวัสดี
งั้นก็ ดูแลตัวเองด้วยนะ
- อย่าห่างเหินกันไป - ได้
ฝากขอบคุณคุณพ่อด้วยได้มั้ย
ได้สิ ได้แน่นอน
ลาก่อน คามิลล์ เลเฌร์
ลาก่อน โธมาส์ ชาสซองร์
บาย
ยินดีที่ได้พบ ผมโทมิเนะ
คาตาเสะ ยูริกะค่ะ
สะดวกให้อัดเสียงไหมคะ
ผมอยากมาพบคุณ
เพราะคุณทําข่าวเรื่อง "แข่งชิงมรดกเลเฌร์"
ผมอยากให้คุณตีพิมพ์สิ่งที่จะพูดต่อไปนี้ เป็นประกาศอย่างเป็นทางการ
ผม นายโทมิเนะ อิซเซย์ ขอถอนตัว จากการแข่งขันของคุณอเล็กซองดร์ เลเฌร์
เพื่อจะอุทิศชีวิตให้กับธุรกิจของตระกูล ในเครือโทมิเนะไดมอนด์สจากนี้ต่อไป
แค่นั้นเหรอ
หมายความว่ายังไง
น่าผิดหวังอยู่นะ คุณเนี่ย
รอบหน้าส่งเป็นอีเมลมาก็ได้
เราทั้งคู่จะได้ไม่ต้องเสียเวลา
คุณบอกว่าถอนตัวเพราะ อยากกลับไปช่วยธุรกิจครอบครัว
แต่จริงๆ แล้วถอนตัวเพราะกลัวใช่ไหมล่ะ
พูดเรื่องอะไรของคุณ
จริงๆ แล้ว คุณกลัวจะเสียหน้าถ้าแพ้ผู้หญิงต่างชาติ
แถมยังเป็นลูกสาวแท้ๆ ของอเล็กซองดร์ เลเฌร์ ก็ยิ่งน่ากลัว
ก็เข้าใจได้อยู่
ฉันไปหาข้อมูลเรื่องคุณมาเหมือนกัน
ได้เจอเพื่อนร่วมชั้นสมัยที่คุณเรียนไวน์ศึกษา
ทุกคนบอกว่าคุณเป็นคนที่เก่งที่สุด
เพราะอย่างนั้น เลเฌร์ถึงได้รับคุณเป็นศิษย์
ซึ่งเป็นสิ่งที่เขาไม่เคยทํามาก่อนเลย
เขาบอกว่า ถ้าจะมีใครเอาชนะลูกสาวเลเฌร์ได้ ก็มีแต่คุณเท่านั้น...
ไม่สิ เขาว่าคุณจะเอาชนะคนอื่นได้ทุกคน
ทุกคนบอกว่าโทมิเนะมีชีวิตอยู่เพื่อไวน์เท่านั้น
ถ้าจะมีใครไม่ได้พูดความจริงจากใจ คนคนนั้นไม่ใช่ฉันละ
งั้นคุณจะทํายังไงต่อ จะยอมแพ้รึเปล่า
ไม่ใช่เรื่องที่ตัดสินใจง่ายๆ เนอะ
ฉันไม่รบกวนคุณละ
ใช้เวลาคิดทบทวนให้ดีแล้วกัน
ดีใจที่ได้เจอ คามิลล์
ดูนี่สิ
"การแข่งขันแห่งศตวรรษ"
"ศึกชิงทองสีแดง" "การดวลระหว่างญี่ปุ่นกับฝรั่งเศส"
เธอกลายเป็นข่าวดัง ไม่ใช่แค่ที่นี่นะ ดังไปทั่วโลกเลย
ฉันชอบข่าวนี้ที่สุด
"เดวิดสู้กับโกไลแอธ" เธอคือเดวิด โอเคนะ
- ค่ะ เยี่ยม - เธอกําลังสร้างประวัติศาสตร์ สาวน้อย
มิยาบิ! ลอเรนโซ!
อยู่ไหนกันหมด
- อะไร - มา มานี่เร็ว
ลอเรนโซเป็นหลานชายผม
เขาอยากเป็นซอมเมอลิเยร์ ผมเลยขอให้มิยาบิฝึกงานให้
ก็พอจะมีแววอยู่ แต่เอาเป็นว่า...
- ยังเก่งได้อีก - ใช่
ดูสิ ภูมิใจในตัวเองเหลือเกิน
ไม่ประหลาดใจที่ทําจนพ่อแม่จนตรอก
ลอเรนโซ นี่คือคามิลล์คนดัง
ญี่ปุ่นขอต้อนรับ คามิลล์
- ขอบคุณค่ะ สวัสดี - มิยาบิ! อยู่นี่เอง
ตอนอยู่ฝรั่งเศส คามิลล์เกิดรู้แจ้งขึ้นมา
เอาเลย บอกเขาสิ
คิดว่าไวน์จากการทดสอบด่านแรกอาจเป็น ลีญแยจ โดเมนจิก็อง ปี 1987
นี่จาก "ไม่เคยจิบไวน์สักหยด" เป็น
"ลีญแยจ โดเมนจิก็อง ปี 1987"
อาจจะคิดผิดก็ได้ คือยังไม่เคยชิมไวน์นั้น ก็เลย...
ฉันมีลีญแยจ โดเมนจิก็องขวดหนึ่ง อยู่ที่ร้านสาขาโอซาก้า
แต่เป็นวินเทจของปี 1990 ไม่ใช่ 1987
ที่แย่กว่านั้น...
คือเรื่องราคา
ใช่ 12,000 ยูโร
ฉันเชื่อในตัวเธอนะ คามิลล์
แต่ไม่สามารถเปิดไวน์ขวดละ 12,000 ยูโร กับสิ่งที่ "อาจจะใช่"
หวังว่าเธอคงเข้าใจ
คืนนี้คุณมัทสึบาระจะมานะคะ
คุณมัทสึบาระเหรอ
คุณมัทสึบาระคือใคร
นักธุรกิจที่รวยมาก
และเชื่อเรื่องดวงมากด้วย
ทุกครั้งที่พาลูกค้ามาที่นี่ เขาปิดดีลได้
เขาจึงมาที่นี่บ่อยมาก
มิยาบิอาจพยายามโน้มน้าวให้เขา เปิดไวน์ลีญแยจได้
แต่ก็มีปัญหาอีก
เราต้องเปิดไวน์ต่อหน้าลูกค้า
แล้วไม่เอาออกไปจากห้องนั้นเด็ดขาด
แถมคุณมัทสึบาระยังไม่ใช่คนแบบที่ จะดื่มเหลือแม้แต่หยดเดียว
เวร
ถ้าแค่ได้เข้าใกล้และได้ดมไวน์ขวดนั้น
ก็อาจจะ...
โอเค
ฝากพวกเธอดูแลคามิลล์
ฉันจะไปสั่งให้เขาส่งไวน์มาจากโอซาก้า
"ดูแล" เหรอ
ไวน์ที่คุณจะต้องเสิร์ฟเปราะบางมาก
ไม่ควรเทดีแคนท์ก่อน
เปิดแล้วรินให้คุณมัทสึบาระลองทันที
ขั้นตอนที่หนึ่ง
นําไว้มาให้ดู โดยหันฉลากไปทางลูกค้า
ขั้นที่สอง พูดชื่อไวน์
บลาๆ
ขั้นที่สาม กรีดฟอยล์ ที่ใต้ขั้วคอขวด
หมุนมีด ไม่ใช่หมุนขวด
เพื่อให้ลูกค้าเห็นฉลากตลอดเวลา
เช็ดขอบจุกคอร์กเพื่อเช็ดละอองราน้ําค้างใดๆ ที่อาจเกาะอยู่ได้
แล้วจึงหมุนสกรูว์เปิดจุกคอร์ก
เมื่อไขสกรูว์ที่เปิดเข้าไปจนสุดแล้ว
เกี่ยวตะขอฝั่งแรกไว้กับคอขวด
งัดเพื่อเอาจุกคอร์กออก
ทําแบบเดียวกันกับฝั่งที่สอง
และจบด้วยกันใช้มือดึงออกตรงๆ เพื่อความเงียบเรียบร้อย เลี่ยงเสียงดัง
ที่จะระคายหูมากเกินไป
โทษที บังเอิญนี่ชอบเสียง
เหมือนมันบอกว่า "ได้เวลาปาร์ตี้"
เราไม่ปาร์ตี้กันสินะ
ตรวจสอบให้ดีว่าไม่มีกลิ่นไม้คอร์ก
เช็ดคอขวดอีกครั้ง
หลังจากนั้น เดินเข้าทางด้านขวาของลูกค้า เพื่อรินไวน์ให้เขา
เช็ดคอขวดอีกครั้ง ให้แน่ใจว่าไวน์ไม่หยดลงไปโดนฉลาก
รอให้ลูกค้าชิมและรับไวน์ ก่อนจะรินให้คนอื่นในโต๊ะ
ขอบคุณค่ะ
ตาคุณ
บลาๆ
บังเอิญคุณพ่อสอนวิธีเสิร์ฟไวน์ไว้
ตั้งแต่แปดขวบ
ฉันควรจะบอกตั้งแต่ต้นสินะ
ขอโทษที
ใช่ ก็น่าจะบอกกันก่อน
เขาอยู่นั่น
- ขอบคุณมาก มิยาบิ - ไม่เป็นไร
คุณเจ๋งสุดเลย รักมาก ขอบคุณมากนะ!
ยินดี ไม่เป็นไร
ได้มารึเปล่า
- มัทสึบาระมาหรือยัง - ค่ะ ทุกอย่างเรียบร้อย
ขอบคุณค่ะ!
สวัสดีค่ะ
- สวัสดี - สวัสดี
ลีญแยจ โดเมนจิก็อง ปี 1990
คุณมัทสึบาระ!
ทานให้อร่อยค่ะ
- ขอบคุณครับ - ขอบคุณ
เป็นไง
ไม่รู้ ยังไม่แน่ใจ ต้องลองชิม
ไม่ใช่ตัวนี้
ไม่ใช่
- คืนนี้คุณทําได้ดีมาก - ขอบใจจ้ะ
รู้รึเปล่าว่าชื่อกลางฉันเป็นชื่อญี่ปุ่น
ชิซึคุ
ที่แปลว่าหยด
ใช่
คุณพ่อผู้มีวิสัยทัศน์ ดูสภาพฉันตอนนี้สิ
นี่
อย่าใจร้ายกับตัวเองนัก
ขอโทษนะ ต้องรับ
- ฮัลโหล - ฮัลโหล
แค่อยากโทรมาเช็คว่าคุณโอเคนะ
เดินทางเป็นยังไงบ้าง
ตื่นเต้นรึเปล่า
เราพลาดแล้ว ไม่ใช่ไวน์จิก็อง
ไม่นะ เวรละ เวร
ใช่
- ฟังนะ ยังมีโอกาส - ฉันเหลือเวลา 48 ชั่วโมง
มีโอกาสก็จริง แต่ไม่เหลืออะไรให้ทําแล้ว
แล้วลูก้าล่ะ เขาช่วยได้ไหม
ไม่น่ะ ฉันว่าเขาช่วยมากพอแล้ว
ฉันทําคุณเสียเวลาแท้ๆ
ไม่นะ ไม่ๆ คามิลล์ นี่ อย่าเพิ่งถอดใจ
โอเคนะ
ฉันคิดถึงคุณ
ที่รักคะ
- ฉันไปวิ่งนะ - โอเค
รักนะ
อยู่ไหน
ไหนล่ะ คําประกาศของอิซเซย์
เขาบอกว่าจะทํานะคะ
ไม่คิดจะบิดพลิ้วเลยเหรอ
ไม่บิดพลิ้วเลยค่ะ
ถ้าอย่างนั้นแกกลัวอะไร
กลัวลูกชายตัวเองหรือยังไง
ถ้ากดดันเขามากกว่านี้ เขาจะปิดใจทันที
ลูกไม่รู้จะทําอย่างไรกับเด็กคนนั้นแล้ว
ฉันว่าแกใช้ไม้แข็งกับลูกมากเกินไป
ลองใช้ไม้อ่อนกับมันบ้าง
ทุกคน รบกวนไปพักก่อนค่ะ
เกิดอะไรขึ้น
ผมโดนไล่ออกแล้วเหรอ
พูดอะไรกัน ไม่ใช่หรอก
คุณไม่ได้ลืมนัดวันพฤหัสของเราใช่มั้ย
ไม่ลืมอยู่แล้ว
ไม่ต้องห่วง
ฮิโรคาซึ
ฉันมีเรื่องอยากให้คุณช่วย
มีอะไร
ช่วยไปคุยกับอิซเซย์ให้หน่อย
ลูกกําลังคิดอะไรอยู่ก็ไม่รู้
ป่านนี้ ลูกยังไม่ได้ประกาศอะไรอีกเหรอ
เขายังสองจิตสองใจ
อยากให้ผมช่วยให้เลิกลังเลสินะ
ใช่ รบกวนด้วย
ทําไมต้องเป็นผม
เพราะลูกฟังคุณ
เขาเคารพความคิดเห็นของคุณ มากกว่าความเห็นของฉัน
นั่นแหละสาเหตุ
แล้วถ้าเขาเปลี่ยนใจแล้วล่ะ
คุณก็ต้องคุยจนเขาเปลี่ยนใจอีกรอบ
จะให้ผมพูดอะไรได้
มันก็ชัดเจนอยู่ไม่ใช่เหรอ
คนเป็นลูกต้องเชื่อฟังคําสั่งของพ่อแม่ เกรงใจและทําตามขนบทุกอย่างของตระกูล
ที่ของเขาคืออยู่ที่นี่ ไม่ใช่ไปอยู่ที่อื่น
แล้วถ้าแม้แต่ผมเองยังไม่ได้คิดแบบนั้นล่ะ
หมายความว่ายังไงกัน
ผมหมายความว่า "ไวน์อาจเป็นเส้นทางชีวิตของเขา"
พูดเรื่องอะไรของคุณ
อยากจะยกอิซเซย์ให้อเล็กซองดร์ เลเฌร์หรือไง
ผมแค่ออกความเห็นเพราะคุณถาม...
ฉันไม่ได้ต้องการความเห็นของคุณ
เสียดายที่ตอนนี้มันสายไปแล้ว
ฉันอยากให้อิซเซย์ตัดสินใจให้ถูก
เข้าใจใช่ไหม
- ไม่จริงน่ะ! - เซอร์ไพรส์!
มาทําอะไรที่นี่
ผมทนไม่ได้เวลามีคนวางสายใส่
- อรุณสวัสดิ์ค่ะ - เลเฌร์ซัง
ลูก้าซังอยู่ไหนคะ
อยู่ในห้องเก็บไวน์ครับ
มาสิ
พูดญี่ปุ่นได้ด้วยเหรอ
ใช่
คามิลล์
เราคิดถึงเธอนะ
- นี่ใครน่ะ - นี่โธมาส์ค่ะ
- โธมาส์ ชาสซองร์ - ครับ
ยินดีต้อนรับ
ช่วยสอนคามิลล์ได้ดีมาก ยินดีด้วย น่าทึ่งจริงๆ
ขอบคุณครับ
สองคนดูเข้ากันดีนะ
ฟังนะ ฉันตัดสินใจแล้ว
ห้องเก็บไวน์ของฉันยกให้เธอหมด ให้ยืมตัวลอเรนโซกับมิยาบิด้วย
- ลูก้า ไม่จําเป็นเลย... - โอ๊ย ไม่ต้องห่วง ทําให้ฉันภูมิใจแล้วกัน
- ไง - หวัดดี
- ไง - สวัสดี
แฟนเหรอ
เอ่อ ไม่ ไม่ใช่
เป็นเพื่อนเฉยๆ
งั้น เจออะไรบ้าง
- ไหวรึเปล่า - ไม่เป็นไร แต่ขอพักหน่อย
พ่อ
ผมว่าผมเจอทางชีวิตตัวเองแล้วล่ะ
ไวน์น่ะ เป็นชีวิตของผม
ถ้ายอมแพ้ตอนนี้ ผมคงทุกข์ไปตลอดชีวิต
เหมือนพวกคุณพ่อ
อิซเซย์
พ่อว่าแกน่าจะถอนตัวจากการแข่งขัน
เป็นลูกก็ต้องเชื่อฟังพ่อแม่
มันก็แค่เป็นอย่างนั้น นี่แหละชีวิต
- คุณแม่สั่งให้มาพูดสินะ - ไม่ใช่เลย
พ่อโกหกไม่เก่งสักนิด
พ่อเป็นคนเดียวที่เข้าใจผมมาตลอด
ไม่รู้ผมโง่หลงเชื่อจนตั้งความหวังได้ยังไง
ทําไมถึงพูดแบบนั้น
"มันก็แค่เป็นอย่างนั้น นี่แหละชีวิต" น่ะนะ ไม่เห็นมีความหมายอะไรเลย!
ไม่คิดจะมีศักดิ์ศรีบ้างเลยเหรอ
จะให้นับถือคนที่ไม่รักแม้แต่ตัวเองได้ยังไง
ขอโทษนะที่ต้องพูดแบบนี้
แต่พ่อจะทนให้แม่ทําแบบนี้กับพ่อไปอีกนานแค่ไหน
พ่อก็แค่ขี้ขลาด
ไม่ใช่ไวน์ตัวนี้ ขอโทษ
โอเค ขาดอะไรอีก
ก็เหมือนทุกครั้ง ไม่มีกลิ่นไอ้รากเซเลอรีนั่น
ไวน์ที่ชิมไว้มีกลิ่นนั้น ฉันแน่ใจ
เกือบแน่ใจ
หรือว่าอาจไม่ใช่รากเซเลอรี อาจเป็นกลิ่นอื่นที่คล้ายๆ กันรึเปล่า
ฉันไม่รู้ คิดไม่ออกแล้ว ขอโทษจริงๆ
รู้มั้ยว่าพวกเราต้องการอะไร
ไปพัก
ทําสมองให้ปลอดโปร่ง
ชาร์จแบตกันหน่อย นึกออกมะ
อะไรอย่างนั้น
เพราะบางที
เวลาที่หยุดตามนั่นแหละ ถึงจะพบสิ่งที่หาอยู่
มาเร็วทุกคน รอบนี้ผมจ่ายเอง
วิสกี้มาแล้ว!
ทอม คามิลล์ มิยาบิ
โห
- เลิศ - อร่อยมาก
เพลงนี้ร้องได้
เขาทําอะไรน่ะ
เราจะคุยเรื่องนั้นกันมั้ย
เรื่องอะไร
เรื่องที่คุณมาอยู่ตรงนี้ ตอนนี้
คุณอยากให้ผมช่วย คุณก็เป็นเพื่อนผม ผมเลยมา
คุณเดินทางเป็นหมื่นกิโลเมตรเพื่อมิตรภาพน่ะนะ
ใช่
และเพราะพ่อผมให้สัญญาไว้กับคุณพ่อคุณ
จําคําสุดท้ายที่ฉันพูดทางโทรศัพท์ได้มั้ย
คามิลล์ ผมมีแฟนแล้ว
ใช่ แต่คุณก็มาตรงนี้อยู่ดี
เดี๋ยวมานะ
- ช่วยกันร้องหน่อย! - ผมสบายดี
เพลียเพราะเจ็ตแล็กนิดหน่อย แต่โอเค
ฮื่อ
คุณล่ะ
เหรอ
กลับไปแล้วจะดูให้นะ แต่ตอนนี้ไม่มีเวลาจริงๆ
ได้
รักนะ สาวๆ
- ดื่มน้ําเข้าไป - ทําไมต้องตัวหนักขนาดนี้
- ลอเรนโซ ดื่มน้ําเข้าไป - รักจริงๆ นะ
โอเค นั่งนี่
ผมคิดได้ตอนเห็นจักรยานเก่าสนิมจับ
น่าจะคิดได้ตั้งแต่ก่อนนี้แล้ว
ได้กลิ่นรากเซเลอรีรึเปล่า
- ใช่ - กลิ่นเหมือนไวน์จากตอนแข่งมั้ย
- ไม่เหมือน - ไม่ใช่
เพราะกลิ่นที่ดมได้ ไม่ใช่รากเซเลอรี
เหมือนกว่าใช่มั้ย
เอ่อ ใกล้เคียงขึ้น
รู้มั้ยว่ามันต่างกันตรงไหน
กระบวนการออกซิเดชั่น เพราะไวน์นั้นเก่า
ไวน์ใหม่ก็อาจมีอโรม่าของรากเซเลอรี
แต่หลายปีผ่านไปเข้า มันจะกลายเป็น...
กลิ่นทรัฟเฟิล
ทรัฟเฟิล เวรละ ใช่จริงด้วย
แต่นั่นเปลี่ยนเรื่องเลย
กลิ่นทรัฟเฟิลแปลว่ามีส่วนประกอบหลักสองอย่าง
ข้อแรก ต้องมีกาแบร์เนต์ โซวีญยอง หรือกาแบร์เนต์ ฟรองอยู่ในนั้น
จะต้องเป็นไวน์บอร์โดซ์วินเทจชั้นสูง หรือเวิลด์ไวน์ชั้นสูงที่ทําจากองุ่นกาแบร์เนต์
ข้อสอง ทรัฟเฟิลเป็นสัญญาณบอกอายุไวน์
แปลว่าต้องเก่ากว่าปี 2006
นั่นจะเป็นไปได้ต่อเมื่อต้องเป็นไวน์ของดีสุดๆ
โอเค แยกย้ายไปหา
โอเค
(เวก้า ซิซิเลีย ยูนิโค)
นี่คือรายชื่อไวน์ที่อาจจะใช่
น่าเสียดายที่จะไม่สามารถชิมได้
เพราะที่นี่ไม่มีของ
ยิ่งถ้าดูเวลาตอนนี้กับเวลาที่ต้องใช้ตามหา
กว่าจะเจอน่าจะสายไปแล้ว
ปัญหาคือทั้งเวก้า ซิซิเลียกับเชอวัล บลองก์
ทําจากพันธุ์องุ่นเดียวกันเป๊ะ
จะแยกออกจากกันยากมาก
เราไม่ควรหาสิ่งที่มันมีเหมือนกัน
ต้องหาจุดที่มันแตกต่างกันตะหาก
เชอวัล บลองก์ใช้กระบวนการหมักแบบคลาสสิก ในถังแบบใหม่
แต่เวก้า ซิซิเลีย ยูนิโค จะถูกหมักในถังไม้อย่างต่ําหกปี
หนึ่งในไวน์ที่หมักนานที่สุด
ในโลกไวน์แดงหมักถังไม้โอ๊ค
ตอนชิมไม่มีทางพลาดได้หรอก คามิลล์
สรุปว่าเชอวัล บลองก์ ถังใหม่
เวก้า ซิซิเลีย ถังเก่า
เรื่องที่ยากคือหาว่าองุ่นปีไหน
เรื่องนั้นเราช่วยไม่ได้
ต้องจัดการเอง
เยี่ยม
ผมโทมิเนะ อิซเซย์ครับ
เขาให้ผมมาที่นี่
ถึงเวลาแล้วครับ ทุกคนมากันแล้ว
อรุณสวัสดิ์
ดังที่บอกไว้ นี่คือไวน์ให้คุณชิมอีกครั้ง
ก่อนจะส่งคําตอบ
(ชาโต เชอวัล บลองก์)
(ปี 1999)
(ปี 2000)
ผมจะเริ่มที่คําตอบของคุณโทมิเนะซึ่งตอบว่า...
ชาโต เชอวัล บลองก์ ปี 1999
คําตอบของคุณเลเฌร์
ชาโต เชอวัล บลองก์ ปี 2000
ไวน์ที่ชิมไปคือ...
ชาโต เชอวัล บลองก์
ปี 1999
คุณโทมิเนะชนะในรอบนี้
ส่วนเรื่องการแข่งรอบหน้า ผมจะบอกรายละเอียดวันพรุ่งนี้
ที่สํานักงานของผม เวลา 16.00 น.
เร็วงั้นเลย
การทดสอบรอบแรกจบไปแล้ว
ผู้มีสิทธิ์รับมรดกของคุณอเล็กซองดร์ เลเฌร์ทั้งคู่
ระบุไวน์ได้ถูกต้อง
แต่คุณโทมิเนะเป็นผู้ชนะ
เพราะระบุปีวินเทจได้ถูกต้องด้วย
ขอตัวค่ะ
- ฮัลโหล - โฮโนกะ
คุณไม่ได้ลืมใช่ไหม
คิดว่าจะมาถึงกี่โมง
ทําแบบนั้นกับฉันได้ยังไง
ทําไมถึงไม่ห้ามลูก
เขาชนะการแข่ง ได้ยินมั้ย
ความผิดคุณแท้ๆ
ตอนนี้ออกข่าวทั่วไปหมดแล้ว
ผมไม่รู้มาก่อนจริงๆ
แต่ผมคุยกับลูกแล้วนะ
คุณมันไร้ความสามารถ ไร้ประโยชน์ที่สุด
คอยแต่จะขวางฉันอยู่ตลอด
ชีวิตนี้ถ้าไม่เคยเจอคุณน่าจะดีกว่า
พอจะมีซองใหญ่ๆ ให้ใช้ไหม
มีครับ รอสักครู่
- นี่ครับ - ขอบคุณ
ผมขอให้คุณนําไปส่งแทนได้ไหม
ได้ครับ
(สร้างจากมังงะ "คามิ โนะ ชิซึคุ - 神の雫" โดยทาดาชิ อากิ/ชู โอคิโมโตะ)
คําบรรยายโดย ปัทมวรรณ บูรณมาตร์