Ήταν ένα όμορφο φθινοπωρινό πρωινό
και είχα συνέλευση προσωπικού στο Πεντάγωνο.
Το Πεντάγωνο είναι ένα τεράστιο κτίριο.
Είναι ένα από τα μεγαλύτερα κτίρια με γραφεία στον κόσμο.
Πέντε πλευρές, πέντε δαχτυλίδια, πέντε όροφοι.
Τότε δούλευα στον δεύτερο όροφο στο δαχτυλίδι Ε,
το πιο εξωτερικό δαχτυλίδι του Πενταγώνου.
Είπα στον άντρα μου "Έχω αργήσει. Πρέπει να φύγω,
γιατί έχω σύσκεψη στις 9:00".
Τους φίλησα όλους και τους είπα "Θα σας δω όταν γυρίσω".
Ήμασταν περίπου 16 άτομα στη σύσκεψη.
Και όταν συνέβη
ήταν ο πιο δυνατός θόρυβος που είχα ακούσει ποτέ στη ζωή μου.
Και όλα σκοτείνιασαν.
9:37 Π.Μ.
ΠΕΝΗΝΤΑ ΕΝΑ ΛΕΠΤΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΚΕΝΤΡΟ ΕΜΠΟΡΙΟΥ
Ήταν τόσο σκοτεινά στο δωμάτιο,
που δεν έβλεπες το χέρι σου.
Ήξερα ότι καθόμουν στη δεξιά πλευρά του τραπεζιού.
Όταν συνήλθα, βρέθηκα στην αριστερή πλευρά του τραπεζιού.
Δεν ξέρω αν με πέταξε η έκρηξη στην άλλη μεριά του τραπεζιού,
όμως δεν καθόμουν σ' εκείνη την πλευρά.
Καθόμουν στη δεξιά πλευρά.
Θεούλη μου.
Σε ζωντανά πλάνα από την Ουάσινγκτον
βλέπουμε καπνό να βγαίνει από το Πεντάγωνο.
Εκείνη τη στιγμή σκέφτηκα "Πρέπει να βγω από εδώ μέσα".
Μόλις ξέσπασε πυρκαγιά,
όπως βλέπουμε στο κέντρο, στο σημείο τους ατυχήματος.
Άρχισα να σέρνομαι.
Καθώς βγήκα από την πόρτα, κάποιος άρπαξε το παντελόνι μου.
Ρώτησα "Ποιος είναι;" Και μου είπε "Η Λόις".
Της είπα "Έλα, Λόις. Μείνε μαζί μου. Σ' έχω".
Δεν ήξερα ότι υπήρχαν κι άλλοι πίσω από τη Λόις.
Καθώς σερνόμουν στο Πεντάγωνο, βρέθηκα ανάμεσα σε χωρίσματα γραφείων.
Σύρθηκα κάτω από ένα χώρισμα και είπα "Πρέπει να καλυφθούμε".
Καθώς σερνόμασταν, μου είπε "Δεν μπορώ να προχωρήσω".
Της λέω "Λόις, πρέπει. Πρέπει να σε βγάλω έξω από το κτίριο".
Με συγχωρείτε.
Είπα "Δεν θα σε αφήσω εδώ.
Δεν θα πω στα παιδιά σου ότι σε άφησα εδώ μέσα".
Μου είπε "Δεν αντέχω άλλο".
Το καλσόν της είχε κολλήσει στα πόδια της,
γιατί το πάτωμα έκαιγε.
Της είπα "Ανέβα πάνω μου. Θα σε κουβαλήσω".
Ήθελα να τα παρατήσω.
Όμως ήξερα ότι δεν μπορούσα, γιατί είχα κι άλλους μαζί μου.
Και σκέφτηκα "Θεέ μου, πρέπει να μας βγάλεις από δω".
Το μόνο που σκεφτόμουν ήταν
"Εγώ τους έφερα εδώ. Θα πεθάνουμε".
Ήμουν με έναν στρατιώτη και τον συνταγματάρχη μου.
Προσπαθούσαμε να ανοίξουμε ένα παράθυρο.
Το παράθυρο έσπασε
και είδα ότι από κάτω είχε κόσμο.
Φώναζαν "Πήδα! Θα σε πιάσουμε!"
Με τον συνταγματάρχη μου
κατεβάσαμε τον νεαρό στρατιώτη,
γιατί είχε άσχημα εγκαύματα.
Ήταν ο πρώτος που κατεβάσαμε.
Στη συνέχεια κατεβάσαμε τη Λόις.
Ήταν και μία άλλη κυρία.
Έφτασε στο παράθυρο,
με κοίταξε και μου είπε "Συνταγματάρχη, φοβάμαι".
Της είπα "Πρέπει να σε βγάλω από δω".
Λέει "Δεν μπορώ". Της λέω "Μπορείς".
Της απαγκίστρωσα τα δάχτυλα από το περβάζι και έπεσε.
Την έπιασαν,
οπότε έμεινα εγώ με τον συνταγματάρχη μου.
Και μου είπε "Εντάξει. Ώρα να φύγουμε".
Του είπα "Αν κάνουμε ησυχία,
ίσως ακούσουμε κάποιον και θα πάμε πίσω να τους σώσουμε".
Μείναμε στο παράθυρο
και ήταν τόσο ήσυχα. Δεν ακουγόταν τίποτα.
Αρχίσαμε να φωνάζουμε, να ουρλιάζουμε
και να χτυπάμε το παράθυρο. Δεν ήρθε κανείς.
Και τότε με διέταξε.
Μου είπε "Συνταγματάρχα, θα βγεις από το παράθυρο. Τώρα".
Η μόνη διαταγή στην καριέρα μου που δεν ήθελα να υπακούσω.
Ήξερα ότι ήταν και άλλοι μέσα.
Όμως έπρεπε να φύγω.
Βγήκα από το παράθυρο,
τελικά έπεσα κάτω,
και από εκείνη τη στιγμή δεν θυμάμαι τι συνέβη.
Είχα δύσπνοια από τον καπνό.
Είχα εγκαύματα στην πλάτη μου, στα χέρια και στα πόδια μου.
Οι νοσοκόμες μου είπαν τι συνέβη στη συνέχεια.
Μια νοσοκόμα μου είπε ότι δεν πίστευαν ότι θα τα καταφέρω
και ότι είχα χάσει τις αισθήσεις μου.
Μου είπε ότι με πήγαν σε ένα κέντρο διαλογής
λίγο έξω από το Πεντάγωνο.
Και τους είχε πει
"Δεν θα τα καταφέρει. Πρέπει να πάει στο νοσοκομείο".
Με έβαλαν σε ένα φορτηγάκι που περνούσε στον δρόμο.
Έκαναν σήμα σε ένα φορτηγό και με έβαλαν στην καμπίνα.
Ήταν ιδιώτης;
Ήταν ένα φορτηγάκι που απλώς περνούσε δίπλα απ' το Πεντάγωνο,
του έκαναν σήμα και με έβαλαν μέσα
μαζί με τη νοσοκόμα.
Συνέχισαν να μου κάνουν τεχνητή αναπνοή.
Θυμάμαι ότι άνοιξα τα μάτια μου
και αυτό ήταν.
ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΤΟΥ NETFLIX
ΕΝΑ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ ΜΕΡΟΣ
Δεν γνωρίζουμε το μέγεθος του αεροπλάνου.
Κάποιος ανέφερε ότι ένα μικρό αεροπλάνο πέρασε πάνω από τη γέφυρα της 14ης οδού.
9:28 Π.Μ. ΕΝΝΙΑ ΛΕΠΤΑ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΟ ΠΕΝΤΑΓΩΝΟ
United 93,
κινηθείτε 19 χλμ. ανατολικά, 3-7-0.
Αρνητική επαφή. Ψάχνουμε, United 93.
Βοήθεια!
Καλέστε το Κλίβελαντ.
Η Πτήση 93 της United ήταν γεμάτη καύσιμα. Κατευθυνόταν στο Σαν Φρανσίσκο.
Είχε καθυστέρηση και απογειώθηκε λίγα λεπτά
πριν η Πτήση 11 της American πέσει πάνω στον Βόρειο Πύργο.
Βοήθεια! Φύγε από εδώ!
Θα πεθάνουμε όλοι εδώ μέσα!
Βρήκατε τη United 93;
United 93, νότια του Τσάρντον; Κατεβαίνει.
-Τι; -Φαίνεται ότι κατέβηκε.
Δεν νομίζω. United 93, επιβεβαίωση 3-5-0.
United 93, Κλίβελαντ.
United 93, Κλίβελαντ. Απαντήστε αν ακούτε.
Οι αεροπειρατές στο πιλοτήριο είχαν μεταδώσει ηχητικά ντοκουμέντα.
Πίστευαν ότι μετέδιδαν οδηγίες
στην καμπίνα του αεροπλάνου,
όμως ακούγονταν στον έλεγχο εναέριας κυκλοφορίας.
9:32 Π.Μ.
ΦΩΝΗ ΑΕΡΟΠΕΙΡΑΤΗ
Παρακαλώ, μείνετε καθιστοί.
Έχουμε βόμβα στο αεροπλάνο, οπότε…
Λαμβάνουμε αναφορές ότι ο Λευκός Οίκος εκκενώνεται.
Δεν γνωρίζουμε ακριβώς γιατί πάρθηκε αυτή η απόφαση.
Είναι λιγότερο από μία ώρα
μετά τις διπλές εκρήξεις στη Νέα Υόρκη, στο Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου.
Έχουμε μια σημαντική εξέλιξη.
Η Ομοσπονδιακή Διοίκηση Αεροπορίας διέταξε τη διακοπή της εναέριας κυκλοφορίας.
Όλες οι πτήσεις έχουν ακινητοποιηθεί λόγω των τρομοκρατικών επιθέσεων.
Το αεροδρόμιο εκκενώνεται. Να πάνε σπίτι.
Ίσως υπάρχουν αεροπειρατές σε αεροπλάνα
που κατευθύνονται προς άλλα διάσημα κτίρια.
Ίσως και σε άλλες πόλεις.
Λαμβάνουμε αναφορές από το Καπιτώλιο
ότι εκκενώνεται το Υπουργείο Οικονομικών.
Αργότερα μάθαμε ότι η Πτήση 93
είχε στόχο τον Λευκό Οίκο ή το Καπιτώλιο.
Πολλοί πιστεύουν ότι ήταν το Καπιτώλιο.
Η αστυνομία του Καπιτωλίου άρχισε να φωνάζει "Εκκενώστε!"
Βγήκαμε από το Καπιτώλιο
και ρώτησα την ασφάλεια πού να πάω
και μου είπαν "Απλώς τρέξτε".
Κοίταξα πίσω μου και από το Πεντάγωνο έβγαινε καπνός.
ΠΤΗΣΗ 93 ΤΗΣ UNITED AIRLINES
Αγάπη μου, είσαι εκεί;
Τζακ, σήκωσέ το, καλέ μου.
ΦΩΝΗ ΕΠΙΒΑΤΗ ΤΗΣ ΠΤΗΣΗΣ 93
Εντάξει. Θέλω να σου πω ότι σ' αγαπώ.
Έχουμε ένα πρόβλημα με το αεροπλάνο.
Σ' αγαπώ.
Πες στα παιδιά ότι τα αγαπώ πολύ.
Συγγνώμη, μωρό μου.
Ελπίζω να σε ξαναδώ, μωρό μου.
Κάποιοι επιβάτες της Πτήσης 93 μπόρεσαν να τηλεφωνήσουν
στους αγαπημένους τους στο έδαφος.
Είχαν μάθει τι είχε συμβεί στις άλλες πτήσεις.
Και μια γενναία ομάδα επιβατών αποφάσισε να εισβάλει στο πιλοτήριο.
ΚΟΜΗΤΕΙΑ ΣΟΜEΡΣΕΤ
Το αεροπλάνο έπεσε κοντά στη Σάνκσβιλ, στην Πενσυλβάνια.
Οι 40 επιβαίνοντες σκοτώθηκαν.
10:15 Π.Μ.
Έχετε πληροφορίες για τη United 93;
Ναι. Είναι κάτω.
-Είναι κάτω; -Ναι.
-Πότε προσγειώθηκε; Επιβεβαίωσαν… -Δεν προσγειώθηκε.
-Κατέπεσε; -Ναι. Βορειοανατολικά του Καμπ Ντέιβιντ.
-Κοντά στο Καμπ Ντέιβιντ. -Έτσι αναφέρουν.
Δεν γνωρίζουν ακριβώς πού.
Πάντα θα μνημονεύω τους επιβαίνοντες της Πτήσης 93,
γιατί έριξαν το αεροπλάνο και έσωσαν ζωές, συμπεριλαμβανομένης και της δικής μου.
Η Γουάντα Γκριν που επέβαινε στην Πτήση 93
ήταν ξαδέρφη του προσωπάρχη μου, του Σάντρε Σουάνσον.
Πόνεσα σε προσωπικό επίπεδο,
γιατί η Γουάντα ήταν μία από τους αεροσυνοδούς
που απέτρεψαν τη συντριβή του αεροπλάνου στο Καπιτώλιο.
Ήταν η πιο προσωπική και η πιο τραγική στιγμή των γεγονότων.
Είναι ήρωες και ηρωίδες.
Κάθε μέρα τιμώ την αυτοθυσία τους.
Τα κομμάτια του παζλ αυτής της είδησης συνεχίζουν να συνδέονται.
Είμαι 30 χρόνια δημοσιογράφος
και δεν έχω ξαναδεί κάτι τέτοιο.
Δεν έχω καλύψει ποτέ ξανά είδηση τέτοιων διαστάσεων.
Να τι γνωρίζουμε. Λίγο πριν τις 9:00 το πρωί
ένα αεροπλάνο έπεσε στον έναν πύργο του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου.
Λίγο αργότερα, ένα δεύτερο αεροπλάνο έπεσε πάνω στον άλλο πύργο.
Και οι δύο ουρανοξύστες έχουν πιάσει φωτιά.
-Όχι. -Έλα τώρα.
Πάμε να φύγουμε.
Είμαστε στο Κλιμακοστάσιο Β του Πύργου Δύο, στον 48ο όροφο.
ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΗΣ
Συναγερμός!
ΝΟΤΙΟΣ ΠΥΡΓΟΣ
Ποιος μιλάει;
Ακούσαμε στον ασύρματο "Συναγερμός! Βγείτε από το κτίριο".
Ξαφνικά ο Βόρειος Πύργος άρχισε να τρέμει βίαια.
Ακούσαμε μια δυνατή βοή.
Το κτίριο έτρεμε
και ακουγόταν σαν μια τρομερή βροντή.
Ήταν ένας παράξενος, απαίσιος, τρομακτικός ήχος.
ΒΟΡΕΙΟΣ ΠΥΡΓΟΣ
Θυμάμαι να πέφτει το ταβάνι από πάνω μας.
Άρχισε να μπαίνει καπνός εκεί που ήμασταν.
Δεν ξέραμε τι συνέβαινε, όμως τρέξαμε γρήγορα.
Ο καπνός έμπαινε από παντού
και ήταν τόσο πυκνός
που δεν έβλεπες στο ένα μέτρο.
ΝΟΤΙΟΣ ΠΥΡΓΟΣ
Δεν το γνωρίζαμε, αλλά ο Νότιος Πύργος κατέρρεε.
9:59 Π.Μ.
ΜΙΑ ΩΡΑ ΚΑΙ ΔΕΚΑΤΡΙΑ ΛΕΠΤΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΕΠΙΘΕΣΗ
Θεέ μου!
Σκατά!
Να τρέξουμε.
Σκατά!
Μόλις συνέβη μια τεράστια έκρηξη.
Βλέπουμε ένα τεράστιο σύννεφο καπνού.
Δεν μπορώ να δω τον δεύτερο πύργο.
Ελπίζω να ζήσω.
Έρχεται κατά πάνω μου.
Έρχεται. Πάω πίσω από ένα αμάξι.
Χτυπήθηκε δεύτερος, όμως ήταν ο πρώτος που κατέρρευσε.
Άρχισα να τρέχω και ξαφνικά
με περικύκλωσε μια τεράστια μπάλα λευκού καπνού.
Δεν μπορούσα να δω. Οπότε έπεσα κάτω.
Και απλώς έμεινα εκεί.
Δεν άκουγα τίποτα. Δεν έβλεπα τίποτα.
Θυμάμαι ανθρώπους να τρέχουν.
Η Λίμπερτι Στριτ γίνεται Μέιντεν Λέιν, όπου είχαμε γραφεία
και έτρεχαν στην Λίμπερτι Στριτ.
Τους κυνηγούσε ένα σύννεφο λάσπης.
Φαινόταν σαν να είχε στόμα.
Το σύννεφο τους περικύκλωσε. Σαν να τους κατάπιε.
Συνεχίστε!
Να πάρει! Εντάξει. Όχι ακόμα.
-Άντονι, είσαι καλά; -Ναι.
Θα με αφήσεις να μπω; Σε παρακαλώ; Θεέ μου!
Θεέ μου!
Πρόσεχε.
Βλέπεις ένα σύννεφο να έρχεται πάνω σου και σκέφτεσαι "Σκατά".
Έκανα πίσω και όπως πέρασα την είσοδο των γραφείων,
το κτίριο άρχισε να τρέμει.
Άκουγες τζάμια να σπάνε.
Σκατά.
Όλοι ουρλιάζουν και επικρατεί το χάος.
Δεν ήξερα πού ήταν η ομάδα που είχα στείλει.
Δεν είχα νέα τους μετά από τις επιθέσεις.
Κοίταζα έξω απ' το παράθυρο και σκεφτόμουν
"Δεν ξέρω πού είναι. Κάποιοι ίσως είναι νεκροί".
Τι θα πω στη μητέρα, στη σύζυγο, στην κόρη, στο παιδί τους;
Ότι τους έστειλα σε μυστική αποστολή
και τώρα είναι νεκροί;
Ήταν τα ίδια άτομα που κάναμε μπάρμπεκιου τα σαββατοκύριακα.
Όπως ήμουν εκεί,
κάτι σαν ακτίνα φωτός διαπέρασε το σύννεφο.
Σκέφτηκα "Ίσως είμαι νεκρός και ήρθε ο Θεός να με πάρει".
Ξαφνικά άνοιξε σαν την Ερυθρά Θάλασσα.
Και τότε άκουσα τον κόσμο να φωνάζει "Βοήθεια!"
Μάικ! Εδώ είμαι.
Καθάρισα το πρόσωπό μου.
Ήμουν ζαλισμένος.
Πήραμε μαζί μας δύο ανθρώπους που ήταν σε κατάσταση σοκ.
Είχαν μαυρίσει από τις στάχτες.
Φτάσαμε στο βιβλιοπωλείο Borders.
Χρησιμοποιήσαμε τσεκούρι για να μπούμε και μετά βγήκαμε στην Τσερτς Στριτ.
Όταν καθάρισε ο ουρανός,
γύρισα πίσω να κοιτάξω
και δεν είδα τον Νότιο Πύργο.
Και μόνο τότε
άρχισα να συνειδητοποιώ τι είχε συμβεί
δέκα με δεκαπέντε λεπτά νωρίτερα.
Ήξερα ότι είχαν πεθάνει άνθρωποι.
Προσευχόμουν για τους εννιά υφιστάμενούς μου.
Να μην είχαν πεθάνει.
Ο Βόρειος Πύργος ήταν ακόμα όρθιος,
με μια τεράστια τρύπα μεγέθους πολλών ορόφων
με καπνούς και τις φλόγες να μαίνονται.
Άκουσα την έκκληση να βγούμε από το κτίριο.
Ήξερα ότι ο πύργος είχε γίνει ένα επικίνδυνο μέρος.
Δεν ήξερα τι είδους κίνδυνος ήταν, όμως έπρεπε να φύγουμε,
γιατί κανείς δεν απαντούσε στον ασύρματο.
Στον 19ο όροφο με σταμάτησε ένας πυροσβέστης
και μου είπε
"Είναι κάποιοι πολίτες στο τέλος τους διαδρόμου.
Δεν φεύγουν. Χρειάζομαι βοήθεια".
Τόμι, άκου προσεκτικά.
Στέλνω όλους τους τραυματίες κάτω στον 40ο όροφο.
Πρέπει να τους πάτε στα ασανσέρ.
Έρχονται δέκα με 15 άτομα.
Ναι. Εντάξει.
Κατεβαίνουν δέκα πολίτες.
Κάποιοι άνθρωποι ήταν εξαιρετικά ανιδιοτελείς και είπαν
"Θα μείνω πίσω για να βεβαιωθώ ότι όλοι θα καταφέρουν να βγουν".
Πήρα έναν όρκο και τήρησα τον όρκο μου.
Ο όρκος μου είναι να βοηθήσω τον κόσμο, ακόμα κι αν αυτό κοστίσει τη ζωή μου.
Ήταν πρωτόγνωρο για όλους μας.
Δεν είχε ξανασυμβεί.
Μπήκαμε στον διάδρομο
και όλα τα φώτα ήταν κλειστά,
όμως δούλευε ακόμα ο φωτισμός ασφαλείας, οπότε υπήρχε ορατότητα.
Είδα έναν εύσωμο άντρα στο πάτωμα.
Είπα στους πυροσβέστες να πιάσουν τα πόδια
και τα χέρια του και να τον σύρουμε.
Αυτό κάναμε.
Τον σύραμε τρεις ορόφους κάτω
και μπήκαμε στο λόμπι.
Μας είπαν να περιμένουμε, γιατί κάποιοι πηδούσαν απ' τα παράθυρα.
Κάποιος πέφτει. Κι άλλοι πέφτουν.
-Θεέ μου! -Θεέ μου!
Αυτοί που είχαν μείνει στην κορυφή δεν είχαν άλλη επιλογή…
από το να πηδήξουν ή να καούν, γιατί δεν υπήρχε τρόπος διαφυγής.
Ακόμα το σκέφτομαι… Δεν φαντάζεστε πόσο το σκέφτομαι.
Όταν βγήκαμε έξω, όλα είχαν ασπρίσει.
Δεν μπορούσες να δεις στα πέντε μέτρα.
Ήταν σαν να περπατούσες σε χιονοθύελλα.
Και μετά ακούσαμε άλλον έναν δυνατό θόρυβο.
Η βοή ήταν τόσο δυνατή
που η πρώτη μου σκέψη ήταν ότι ερχόταν κι άλλο αεροπλάνο.
Έκανα δύο βήματα μπροστά και τότε όλα σκοτείνιασαν
και μας έπνιξε πυκνός μαύρος καπνός.
10:28 Π.Μ.
Θεέ μου.
Δεν υπάρχουν λόγια.
Έκανα άλλα δύο βήματα και μετά κουλουριάστηκα σαν έμβρυο.
Εκείνη τη στιγμή
νόμιζα ότι υπήρχε φωτιά πίσω από τον καπνό
και απλώς περίμενα να πεθάνω.
Νόμιζα ότι όλα είχαν τελειώσει.
Μου πέρασαν κάποιες σκέψεις, αποχαιρέτισα την οικογένειά μου.
Νομίζω πως αποχαιρέτησα τη σύζυγό μου
και μετά προσευχήθηκα να τελειώσουν όλα γρήγορα και χωρίς πόνο.
Μια καταστροφή στην άκρη του Μανχάταν.
Και μετά σκέφτηκα "Βρες τηλέφωνο. Πρέπει να βρεις ένα τηλέφωνο".
Βρήκα ένα τηλέφωνο που λειτουργούσε
σε έναν εγκαταλελειμμένο σταθμό στην Κανάλ Στριτ
και πήρα τη γυναίκα μου.
ΣΤΙΒΕΝ ΚΑΙ ΡΟΖΜΑΡΙ ΚΕΡΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΚΕΝΤΡΟ ΕΜΠΟΡΙΟΥ - 1982
Ήμουν συγκλονισμένος.
Και αυτή ήταν συγκλονισμένη.
Δεν είπαμε τίποτα για αρκετή ώρα.
Ήθελα απλώς να νιώσω ότι επανασυνδεθήκαμε.
Ήταν πολύ σημαντικό.
Τόνοι στάχτης έπεφταν στο έδαφος.
Ήταν σαν να χιόνιζε,
γιατί έπεφτε πολύ μαλακά στο έδαφος.
Και υπήρχαν άνθρωποι που περπατούσαν ζαλισμένοι.
Αν έπρεπε να τους συγκρίνω με κάτι
είναι με τη σειρά The Walking Dead,
γιατί ρωτούσα ποιοι ήταν και πού πηγαίνουν
και δεν ήξεραν.
Είχα μεγάλη δυσκολία στην αναπνοή.
Είχα εισπνεύσει πολλή σκόνη και στάχτες.
Σαν να είχε κολλήσει μια κάλτσα στον λαιμό μου.
Τελικά, συναντήσαμε έναν πυραγό από το Τμήμα Ασφάλειας
και μας είπε ότι δεν μπορούσε να γίνει κάτι.
Είπε "Οι πύργοι κατέρρευσαν.
Ευτυχώς βγήκατε έξω ζωντανοί".
Στο τελωνείο, στο Κτίριο Έξι,
υπήρχε μια προεξοχή κι εγώ ήμουν από κάτω της.
Το μέσο του κτιρίου είχε καταρρεύσει, όμως τα δύο άκρα στέκονταν ακόμα
κι εγώ ήμουν κάτω από το ένα άκρο.
Δυο αστυνομικοί που ήταν δίπλα μας σκοτώθηκαν.
Το μέγεθος της καταστροφής είναι αδιανόητο.
Υπήρχε ένα μπαρ με πολύ κόσμο μέσα
που παρακολουθούσε τις ειδήσεις.
Προσπαθήσαμε να μπούμε μέσα
και είδαμε τον Τζορτζ Μπους, τον Πρόεδρο, να μιλάει.
Έδειχναν πλάνα από αυτό που συνέβη.
Τα αεροπλάνα να πέφτουν στους πύργους.
Τότε καταλάβατε ότι ήταν αεροπλάνο;
Ναι, μόνο τότε.
Δεν ήξερα. Δεν το είχα δει.
Δεν ήξερα τι ήταν.
12:36 Μ.Μ.
8:55 Π.Μ.
ΣΑΡΑΣΟΤΑ, ΦΛΟΡΙΝΤΑ
Ήμασταν στο δημοτικό σχολείο Έμα Ε. Μπούκερ.
Ο Πρόεδρος θα συναντούσε μαθητές δημοτικού,
θα διάβαζε ένα βιβλίο και θα έβγαζε λόγο
για την αναγκαιότητα της εκπαίδευσης.
Στεκόμουν στην πόρτα της τάξης
όπου θα έμπαιναν ο Πρόεδρος με τη διευθύντρια.
Ήμουν με τον Πρόεδρο και τη διευθύντρια
όταν η μπήκε η υποπλοίαρχος Ντεμπ Λάουερ,
διευθύντρια της Αίθουσας Επιχειρήσεων
και Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας,
και είπε στον Πρόεδρο
"Κύριε, ένα μικρό αεροπλάνο με προπέλα
έπεσε στον έναν πύργο στο Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου".
Ο Πρόεδρος, η διευθύντρια, κι εγώ είχαμε την ίδια αντίδραση.
"Τι τραγικό ατύχημα.
Θα έπαθε καρδιακή προσβολή ο πιλότος".
Καλημέρα.
Η διευθύντρια του σχολείου άνοιξε την πόρτα της τάξης
και μπήκαν στην τάξη με τον Πρόεδρο.
Σε κλάσματα του δευτερολέπτου
η υποπλοίαρχος Λάουερ γύρισε και μου είπε
"Θεέ μου.
Άλλο ένα αεροπλάνο έπεσε στο Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου".
Ολόκληρη η λέξη λέει…
-Τρέχω! -Ναι. "Τρέχω".
Σκέφτηκα καλά τι θα του πω.
Άνοιξα την πόρτα της τάξης και μπήκα μέσα.
Καθώς οι μαθητές ήταν σκυμμένοι στα θρανία τους,
προχώρησα και έφτασα μέχρι τον Πρόεδρο.
Δεν με είχε δει.
Έσκυψα και του ψιθύρισα στο δεξί του αυτί
"Ένα δεύτερο αεροπλάνο έπεσε πάνω στον δεύτερο πύργο.
Η Αμερική δέχεται επίθεση".
Φτάσαμε στο αεροδρόμιο της Σαρασότα,
άνοιξαν οι πόρτες, βγήκαμε από τη λιμουζίνα
και τότε συνέβη κάτι που απαγορεύεται από το πρωτόκολλο.
Οι κινητήρες του Air Force One ήταν ήδη αναμμένοι.
Το πρωτόκολλο ορίζει ότι οι μηχανές δεν ανάβουν
μέχρι να εισέλθει ο Πρόεδρος.
Το αεροπλάνο άρχισε κινείται στον διάδρομο
πριν ακόμα κλείσει η πόρτα και καθίσει στη θέση του ο Πρόεδρος.
9:56 Π.Μ.
Είναι ένα μαχητικό αεροσκάφος της Αεροπορίας ή του Ναυτικού
που κάνει περιπολίες στην "ζώνη απαγόρευσης πτήσεων".
Διέταξαν όλα τα αεροπλάνα να προσγειωθούν.
Ο Πρόεδρος έλαβε μια κλήση από τον αντιπρόεδρο Τσέινι
και ρωτήθηκε αν εγκρίνει την κατάρριψη αεροσκαφών
από την πολεμική αεροπορία
αν αυτά δεν συμμορφώνονταν με τις οδηγίες.
ΝΤΙΚ ΤΣΕΪΝΙ ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ ΗΝΩΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΩΝ
10:31 Π.Μ.
Έχουμε έγκριση.
Ο αντιπρόεδρος ενέκρινε την εμπλοκή
και την κατάρριψη αεροσκαφών που δεν συμμορφώνονται.
Όταν μάθαμε ότι η Πτήση 93 κατέπεσε στη Σάνκσβιλ της Πενσυλβάνια
λίγο μετά την έγκριση του Προέδρου,
το ομολογώ, κάποιοι αναρωτηθήκαμε αν την καταρρίψαμε εμείς.
Δεν την καταρρίψαμε.
Η "ομίχλη του πολέμου" δεν επηρεάζει μόνο την όραση.
Έγκειται και στις φωνές γύρω σου.
Ο Πρόεδρος εκνευρίστηκε πολύ μαζί μου στο Air Force One.
Ήθελε να πάει στην Ουάσινγκτον.
Του είπα "Κύριε Πρόεδρε. μην πάρετε αυτήν την απόφαση τώρα".
Θα μιλούσα στον πιλότο. Θα μιλούσα στους πράκτορες.
Δεν θα γύριζαν στην Ουάσινγκτον.
Μαζί μας είχαμε δύο στρατιωτικούς ακολούθους.
Τους είπα "Θέλω επιλογές. Ο Πρόεδρος να πάει σε ασφαλές μέρος
για να αποφασίσουμε πώς θα δράσουμε".
Καταλήξαμε στην αεροπορική βάση Μπάρκσντεϊλ.
Εντυπωσιαστήκαμε από την εγγύτητα των μαχητικών αεροσκαφών
που μας συνόδευαν.
Βλέπαμε τα πρόσωπα των πιλότων.
Καλώ τον αμερικανικό λαό
στο να ευχαριστήσουμε μαζί
όλους όσους μάχονται σκληρά
για να σώσουν τους συμπολίτες μας
και να προσευχηθούμε για τα θύματα και τις οικογένειές τους.
Από την Μπάρκσντεϊλ πήγαμε στην αεροπορική βάση Όφουτ στη Νεμπράσκα.
Φτάσαμε στη Νεμπράσκα,
σε μια υπόγεια σήραγγα στη Στρατηγική Αεροπορική Διοίκηση.
Το δωμάτιο ήταν γεμάτο τηλεοράσεις
με ναυάρχους και πτέραρχους που συσκέπτονταν
και συνομιλίες του στρατού και της Διοίκησης Αεροπορίας.
Ο Πρόεδρος προκάλεσε αναταραχή
γιατί δεν ήξεραν αν έπρεπε να σηκωθούν ή να κάτσουν.
Πήγαμε σε ένα άλλο δωμάτιο και συνομιλήσαμε με την Ουάσινγκτον.
Μιλήσαμε με τον Τζορτζ Τένετ, τον Ντον Ράμσφελντ και τον Ντικ Τσέινι.
Μπορέσαμε να κατανοήσουμε
τι συνέβαινε στην Ουάσινγκτον στην αεροπορική βάση Άντριους.
4:33 Μ.Μ.
Αργότερα, μπήκαμε στο Air Force One και επιστρέψαμε στην Ουάσινγκτον.
Από τον καναπέ του Air Force One κοιτάξαμε έξω από το παράθυρο
καθώς προσγειωνόμασταν στην Άντριους
και είδαμε τους καπνούς από το Πεντάγωνο.
Ο Πρόεδρος ήταν δίπλα μου.
Είπε "Έτσι είναι ο πόλεμος τον 21ο αιώνα".
6:54 Μ.Μ.
Ένιωσα την ανάγκη να βρεθώ στο πόστο μου
για όταν θα επέστρεφε ο Πρόεδρος.
ΚΑΡΕΝ ΧΙΟΥΖ ΥΠΕΥΘΥΝΗ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ ΛΕΥΚΟΥ ΟΙΚΟΥ
Ο Μπους βγήκε από το ελικόπτερο
και πέρασε από δίπλα μας χωρίς να πει λέξη.
Απλώς έγνεψε και μπήκε στο Οβάλ Γραφείο,
όπου θα έκανε τηλεοπτικό διάγγελμα προς το έθνος εκείνο το βράδυ.
Οι τρομοκρατικές επιθέσεις σείουν τα θεμέλια των μεγαλύτερων κτιρίων,
όμως δεν αγγίζουν τα θεμέλια της Αμερικής.
Διαλύουν το ατσάλι,
όμως δεν λυγίζουν την αποφασιστικότητά μας.
Ήταν ξεκάθαρο ότι θα απαντούσαμε.
Δεν θα μέναμε άπραγοι.
Στο μυαλό του Προέδρου δεν υπήρχε αμφιβολία
ότι αυτό σήμαινε στρατιωτική δράση.
Ο σύμβουλος Αλμπέρτο Γκονζάλες
είχε ήδη ξεκινήσει να μελετά τις λεπτομέρειες
της προετοιμασίας μας για πόλεμο.
Ήταν τρομοκρατική επίθεση και ξέραμε ότι ήταν η Αλ Κάιντα.
ΟΣΑΜΑ ΜΠΙΝ ΛΑΝΤΕΝ
Συμμετείχα σε όλες τις συνεδριάσεις του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας.
Συζητούσαν ότι η Αλ Κάιντα σχεδίαζε ένα εντυπωσιακό χτύπημα.
Ξέραμε αμέσως ότι αυτό σήμαινε πόλεμος.
Δεν ήταν ζήτημα επιβολής του νόμου.
Δεν θα χρησιμοποιούσαμε μόνο την αστυνομία ή το FBI
για τις έρευνες.
Θα χρησιμοποιούσαμε τον στρατό, το FBI και την αστυνομία.
9:00 Μ.Μ.
Θα χρησιμοποιούσαμε όλα τα μέσα.
Θα ασκούσαμε την οικονομική μας ισχύ,
θα αξιοποιούσαμε τις διεθνείς μας σχέσεις.
Έτσι θα απαντούσαμε.
Ο Θεός ευλογεί την Αμερική
Το γλυκό μου σπίτι
Πήγαμε όλοι στα σκαλοπάτια του Καπιτωλίου
και τραγουδήσαμε μαζί το "God Bless America".
Ο κόσμος ένιωθε μια αίσθηση ενότητας και ήθελε να βρεθεί εκεί.
Η διάθεση της χώρας εμπεριείχε φόβο, θλίψη, πόνο και θυμό.
Για μια στιγμή όλα αυτά τα περίπλοκα συναισθήματα
έγιναν ένα.
Ήταν μια μέρα με ανάμικτα συναισθήματα.
Οικογένειες έχασαν τα αγαπημένα τους πρόσωπα.
Υπήρχε ένα αίσθημα θλίψης και πόνου.
Και ο φόβος ήταν πολύ έντονος, δεν ξέραμε τι θα συμβεί στη συνέχεια.
Στο Καπιτώλιο δεν ξέραμε τι συνέβαινε και τι θα γινόταν στη συνέχεια.
Όλοι νιώθαμε τον φόβο.
Και ο θυμός, όμως δεν ξέραμε με ποιον να θυμώσουμε.
Όλοι ήμασταν θυμωμένοι με αυτούς που ευθύνονταν.
Έπρεπε να αποδοθεί δικαιοσύνη.
Θρηνούσαμε, ήμασταν θυμωμένοι, νιώθαμε μεγάλο πόνο.
ΤΡΕΙΣ ΜΕΡΕΣ ΜΕΤΑ ΤΙΣ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ
Η Αμερική σήμερα έχει γονατίσει
και προσεύχεται για όσους χάθηκαν εδώ.
Δεν ακούμε!
Εγώ σας ακούω!
Σας ακούω, όλος ο κόσμος σας ακούει,
και αυτοί…
Αυτοί που κατέστρεψαν αυτά τα κτίρια
θα μας ακούσουν πολύ σύντομα.
Η λέξη που ταίριαζε ήταν "αποφασιστικότητα".
Τον περίμενε σκληρή δουλειά.
Ήξερε ότι είχε εκλεγεί Πρόεδρος για εκείνη τη στιγμή.
Είναι ένας εχθρός που σκοτώνει αθώους και ανυποψίαστους ανθρώπους
και το βάζει στα πόδια.
Όμως δεν θα τρέχουν για πάντα.
Ο Πρόεδρος γνώριζε ότι η επίθεση δεν θα ήταν εφικτή
αν οι Ταλιμπάν
δεν είχαν προσφέρει καταφύγιο στην Αλ Κάιντα στο Αφγανιστάν
για να σχεδιάσει επιτυχώς την επίθεση.
Και ο Πρόεδρος πήρε την απόφαση πολύ γρήγορα
ότι όχι μόνο θα κυνηγούσαμε τους υπεύθυνους,
αλλά θα κυνηγούσαμε και αυτούς που τους προστάτευαν
και τους βοήθησαν να πραγματοποιήσουν τις επιθέσεις.
Πιστεύαμε ότι για να εξαρθρώσουμε
ή να μειώσουμε τις δυνατότητες της Αλ Κάιντα,
έπρεπε να χτυπήσουμε τους Ταλιμπάν.
ΚΑΤΑΖΗΤΕΙΤΑΙ ΖΩΝΤΑΝΟΣ Ή ΝΕΚΡΟΣ ΟΣΑΜΑ ΜΠΙΝ ΛΑΝΤΕΝ
Η λέξη που άκουγα συχνά ήταν "εκδίκηση".
Θυμός και εκδίκηση.
ΘΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
Εκδίκηση.
Θέλω να πατσίσουμε.
Ξέρουν ποιος το έκανε.
Ξέρουν ποια χώρα υποστηρίζει αυτούς τους ανθρώπους.
Να τους στείλουμε στην Εποχή του Λίθου. Είναι γελοίο.
Πρέπει να τους βομβαρδίσουμε.
Αυτό πιστεύω.
Ο εχθρός πρέπει να εξαλειφθεί, δεν χρειάζονται συνομιλίες.
Δεν θα τους περάσει.
Είμαστε οι καλύτεροι. Να δράσουμε.
Θα απαντήσουμε.
Κανείς δεν επιτίθεται στην Αμερική.
Όχι μόνο όσους προστατεύουν τρομοκράτες,
αλλά και όλους όσους
παρέχουν βοήθεια ή οποιαδήποτε συνδρομή.
Θα έρθουν αντιμέτωποι με την οργή της χώρας μας.
Ξεκινά ένας πόλεμος κατά της τρομοκρατίας;
Πιστεύω πως ναι, και, Θεού θέλοντος, θα συμβεί.
Δεν είναι ώρα για λόγια, είναι ώρα για πράξεις.
Ως δικηγόροι του Λευκού Οίκου
μιλάγαμε με τον Τζον Άσκροφτ και το Υπουργείο Δικαιοσύνης.
Ο Πρόεδρος μας ρωτούσε
"Πώς μπορώ να προστατεύσω την Αμερική;
Τι να κάνω ως πράξη νόμιμης άμυνας;
Τι να κάνω για να απαντήσω στην επίθεση;
Πώς μπορώ να επιτεθώ
και να τιμωρήσω τους υπεύθυνους;"
Σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, ο Πρόεδρος,
ως Αρχηγός Γενικού Επιτελείου μέσα από τους νόμους και το Σύνταγμα,
έχει εκτεταμένες εξουσίες ειδικά όταν πρόκειται για νόμιμη άμυνα,
όπως μετά από αυτήν την επίθεση.
Ο Πρόεδρος ήξερε ότι έπρεπε να δράσει στρατιωτικά.
Το ερώτημα ήταν αν έπρεπε να λάβει την έγκριση του Κογκρέσου.
Αυτός δεν ήταν ένας συνηθισμένος πόλεμος.
Κηρύσσεις πόλεμο σε μια τρομοκρατική οργάνωση;
Η Ουάσινγκτον καταλαβαίνει τη θεσμική σημασία αυτής της πράξης;
Θα πάμε στο Κογκρέσο για να κηρύξουμε πόλεμο κατά μιας τρομοκρατικής ομάδας;
Ο Πρόεδρος επιθυμούσε την έγκριση του Κογκρέσου.
Έγινε μια συζήτηση για το τι θα σήμαινε αυτό.
Μπορούσε να πει ότι δεν χρειαζόταν έγκριση από το Κογκρέσο,
όμως ήθελε την έγκρισή τους, οπότε θα συντάσσαμε ένα κείμενο
που θα τίθεντο ενώπιον του Κογκρέσου,
στη Βουλή και στη Γερουσία.
Ζητούσε εξουσιοδότηση για στρατιωτική επέμβαση.
Η εξουσιοδότηση για στρατιωτική επέμβαση
θα δήλωνε την πολιτική και οικονομική στήριξη του Κογκρέσου
και θα στήριζε τη συνταγματική του εξουσία ως Αρχηγού Γενικού Επιτελείου.
ΚΟΙΝΟ ΨΗΦΙΣΜΑ
Άφησα τον Τιμ Φλάναγκαν, τον βοηθό μου,
να συγγράψει το προσχέδιο σε συνεργασία με συμβούλους του Κογκρέσου.
Αναγνώριζε τη συνταγματική εξουσία του Προέδρου
να επέμβει στρατιωτικά ως Αρχηγός Γενικού Επιτελείου.
Ήταν αρκετά ευρύ. Θα κυνηγούσαμε την Αλ Κάιντα
και αυτούς που την βοήθησαν στην πραγματοποίηση αυτών των επιθέσεων.
Ήταν μια αρκετά ευρεία εξουσιοδότηση.
Μέλη του Κογκρέσου επισκέφθηκαν το Πεντάγωνο
και υποσχέθηκαν ότι ο Πρόεδρος θα λάβει ό,τι θελήσει.
Πολλοί Δημοκρατικοί και Ρεπουμπλικάνοι διαφωνούν
με το αίτημα του Προέδρου για διευρυμένες εξουσίες.
Το ψήφισμα του Λευκού Οίκου εγκρίνει τη χρήση του στρατού
κατά όσων σχεδίασαν, εξουσιοδότησαν, υπέθαλψαν,
διενέργησαν ή βοήθησαν στις επιθέσεις,
καθώς και για την αποτροπή μελλοντικών τρομοκρατικών πράξεων.
Πολλά μέλη του Κογκρέσου σκέφτηκαν
"Τι να κάνουμε; Πώς θα γίνει; Ποια είναι η πρέπουσα αντίδραση;"
Το προσχέδιο της κυβέρνησης ζητούσε εξουσιοδότηση για στρατιωτική επέμβαση.
Αυτό το ζήτημα κυριάρχησε στη συζήτηση μετά την 11η Σεπτεμβρίου.
Η ΕΣΕΠ είναι η Εξουσιοδότηση για Στρατιωτική Επέμβαση.
Σε αυτήν την περίπτωση ήταν 60 λέξεις.
Και έλεγε "Ο Πρόεδρος εξουσιοδοτείται να επέμβει στρατιωτικά".
Δεν ανέφερε πού, πότε και πώς.
Έλεγε "Ενάντια σε κάθε έθνος, οργάνωση, συναφείς δυνάμεις
ή άτομα που συνδέονται με την 11η Σεπτεμβρίου".
Αν ο Πρόεδρος επιζητά τον πόλεμο,
να ζητήσει εξουσιοδότηση από το Κογκρέσο, να το συζητήσουμε
και να αποφασίσουμε αν έτσι πρέπει να προχωρήσουμε.
Αν ο πόλεμος είναι προς το εθνικό συμφέρον των ΗΠΑ,
τότε θα εγκριθεί.
Όμως η ΕΣΕΠ ήταν πολύ ασαφής.
Δεν ανέφερε πουθενά την Αλ Κάιντα.
Στις συσκέψεις έλεγα "Όχι, το κείμενο είναι πολύ ασαφές".
Πολλοί βουλευτές απαντούσαν "Ναι. Όμως πρέπει να ψηφιστεί".
Τότε τους είπα "Μιλάμε για το Σύνταγμά μας,
δεν θα εξουσιοδοτήσουμε κανέναν Πρόεδρο έτσι απλά".
Αυτές οι συζητήσεις έγιναν ταυτόχρονα
με τις ετοιμασίες του μνημόσυνου στον Καθεδρικό της Ουάσιγκτον.
Δεν θα το ξεχάσω ποτέ. Έβρεχε.
Πήγα στον καθεδρικό ναό
όπου επικεφαλής ήταν ο Αιδεσιμότατος Νέιθαν Μπάξτερ.
Στον επικήδειο είπε
"Καθώς ενεργούμε, ας μη γίνουμε σαν τους εχθρούς μας".
Εκείνη τη στιγμή καταστάλαξα.
Δεν θα εξουσιοδοτούσα τον Πρόεδρο να επέμβει στρατιωτικά
με μια τόσο ασαφή εντολή.
14 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2001 2:44 Μ.Μ.
Σήμερα υπερψηφίζω αυτό το ψήφισμα.
Η πολιτισμένη κοινωνία ζητά να σταματήσει η χρήση βίας,
όμως οι τρομοκράτες και αυτοί που τους υποθάλπουν
είναι οι εχθροί της πολιτισμένης κοινωνίας.
Γνωρίζουν μόνο από βία
και ήρθε η ώρα να τους μιλήσουμε στη γλώσσα τους.
Αυτό το ψήφισμα ενδυναμώνει τον Πρόεδρο
στο να εξάγει την αμερικανική στρατιωτική ισχύ.
Θα σας κυνηγήσουμε
και η οργή της κόλασης θα μας ακολουθήσει.
Ήμουν η μόνη στη Βουλή και τη Γερουσία
που ψήφισε "Όχι" στην Εξουσιοδότηση για Στρατιωτική Επέμβαση
για την 11η Σεπτεμβρίου.
Κανένας από την Γερουσία;
Κανένας στη Γερουσία.
Η κυρία από την Καλιφόρνια έχει τον λόγο για ενάμισι λεπτό.
Κύριε πρόεδρε, κύριοι βουλευτές, σας μιλάω με πολύ βαριά καρδιά
και θλίψη για τις οικογένειες και τους αγαπημένους τους
που σκοτώθηκαν και τραυματίστηκαν.
Μόνο οι πιο αδαείς και οι πιο άκαρδοι δεν μπορούν να καταλάβουν την οδύνη
που νιώθει το έθνος μας, καθώς και εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως.
Η 11η Σεπτεμβρίου άλλαξε τον κόσμο.
Μας στοιχειώνουν οι φόβοι μας.
Κι όμως είμαι πεπεισμένη
ότι μια στρατιωτική επέμβαση δεν θα αποτρέψει τρομοκρατικές ενέργειες
εναντίον των ΗΠΑ στο μέλλον.
Γύρισα στο γραφείο και οι απειλές κατά της ζωής μου…
Δεν θέλετε να μάθετε τι έγινε.
Στην τελική ανάλυση,
έλαβα πάνω από 60.000 email, τηλεφωνήματα και γράμματα.
Το 50% ήταν απειλές κατά της ζωής μου,
εχθρικά σχόλια, άθλιοι χαρακτηρισμοί,
με αποκαλούσαν προδότρια, ότι μου αξίζει η κρεμάλα.
Τα συναισθήματα είναι μέρος της ανθρώπινης φύσης.
Όμως πρέπει να εξισορροπηθούν από την ορθολογική σκέψη.
Πρέπει να βεβαιωθούμε ότι δεν θα πάρουμε απερίσκεπτες αποφάσεις
όταν τα συναισθήματα είναι τόσο έντονα.
Πολλοί πιστεύουν ότι αν διαφωνείς,
διαπράττεις μια πράξη εσχάτης προδοσίας, ειδικά για θέματα εθνικής ασφάλειας.
Και είπα "Μισό λεπτό. Τότε χρειάζεσαι κάποιον που θα πει όχι".
Τότε οι εκλεγμένοι αντιπρόσωποι
πρέπει να ξεπεράσουν τον θυμό τους
και να απαντήσουν με βάση τη λογική.
Δεν θα έστελνα στρατιώτες σε έναν πόλεμο χωρίς τέλος.
Ο Πρόεδρος έχει μπροστά του πολλαπλά στρατιωτικά σενάρια.
Ένας ανώτερος στρατιωτικός αξιωματούχος ανέφερε την πιθανότητα χερσαίων δυνάμεων.
Στις 14 Σεπτεμβρίου
ήμουν στο Οβάλ Γραφείο νωρίς το πρωί.
Καθώς όλοι έφευγαν, ο Πρόεδρος πλησίασε και μου είπε
"Άντι, αύριο θα συγκαλέσω το συμβούλιο πολέμου στο Καμπ Ντέιβιντ".
ΚΟΜΗΤΕΙΑ ΦΡΕΝΤΕΡΙΚ, ΜΕΡΙΛΑΝΤ
Όλα τα μέλη ήταν εκεί και περιελάμβαναν δικηγόρους,
τον διευθυντή του FBI, τον Υπουργό Αμύνης,
τον Υπουργό Εξωτερικών, τον αντιπρόεδρο.
Δεν υπήρχε αμφιβολία ότι ετοιμαζόμασταν για πόλεμο.
Τι σημαίνει αυτό;
Ο Πρόεδρος είπε "Δεν θα στείλω πυραύλους Κρουζ
για να πέσουν σε μια σκηνή.
Δεν θα απαντήσουμε μ' αυτόν τον τρόπο".
Συζητήσαμε πολύ έντονα για το τι θα σήμαινε αυτό.
Ο Πρόεδρος κάλεσε όλους τους άλλους ηγέτες.
Είπε "Να η ευκαιρία σας. Είστε είτε μαζί μας ή εναντίον μας.
Αν δεν είστε μαζί μας, είστε εναντίον μας".
Κάτω από τα δάκρυά μας, κρύβεται η αποφασιστικότητα της Αμερικής
να κερδίσει τον πόλεμο.
Θα κερδίσουμε.
20 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2001
Οι Αμερικανοί ρωτάνε "Ποιος επιτέθηκε στη χώρα μας;"
Τα στοιχεία που συγκεντρώσαμε
δείχνουν μια πληθώρα συνεργαζόμενων τρομοκρατικών οργανώσεων,
υπό το όνομα Αλ Κάιντα.
Η ηγεσία της Αλ Κάιντα ασκεί επιρροή στο Αφγανιστάν
και στηρίζει τους Ταλιμπάν που ελέγχουν το μεγαλύτερο μέρος της χώρας.
Στο Αφγανιστάν βλέπουμε το όραμα της Αλ Κάιντα.
Όλοι ήταν σίγουροι ότι θα κερδίζαμε τον πόλεμο.
Δεν υπήρχε αμφιβολία γι' αυτό, αλλά για το πόσο χρόνο θα έπαιρνε.
Το Αφγανιστάν ήταν μια πρόκληση για τον στρατό των ΗΠΑ.
Μια χώρα στην άλλη άκρη του κόσμου που περιβάλλεται από ξηρά.
Γεωγραφικά παρουσιάζει δυσκολίες.
Η μισή χώρα πλαισιώνεται από απότομες οροσειρές.
Συνορεύει με χώρες που δεν έχουν και τις καλύτερες σχέσεις
με τις ΗΠΑ, αν έχουν κάποια σχέση.
Το Πακιστάν, το Ιράν,
πρώην σοβιετικές δημοκρατίες όπως το Τατζικιστάν. Η Κίνα.
Πώς θα στείλουμε στρατεύματα εκεί;
Η μόνη άμυνα κατά της τρομοκρατίας είναι η επίθεση.
Πρέπει να μεταφέρεις τη μάχη στο σπίτι τους.
Πώς το κάνεις αυτό;
Δεν το κάνεις με συμβατικές δυνατότητες.
Το κάνεις με αντισυμβατικές δυνατότητες.
Υπάρχουν δυνάμεις στο έδαφος του Αφγανιστάν
που θέλουν να ξεφορτωθούν την Αλ Κάιντα
και να διώξουν τους Ταλιμπάν.
Το σχέδιο του Πενταγώνου και της CIA
ήταν να χρησιμοποιήσουν την αφγανική αντίσταση…
την αποκαλούμενη Βόρεια Συμμαχία.
ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΒΟΡΕΙΑΣ ΣΥΜΜΑΧΙΑΣ
Ο αρχηγός του κινήματος
ήταν ένας γενναίος μαχητής κατά της σοβιετικής κατοχής.
Τον έλεγαν Αχμάντ Σαχ Μασούντ.
Ο Μασούντ είχε δικαίως θεοποιηθεί από τους οπαδούς του.
Ήταν ένας φοβερός διοικητής στο πεδίο της μάχης.
Είχε κατάφερε να κρατήσει τους Ταλιμπάν μακριά από το βόρειο Αφγανιστάν.
ΑΧΜΑΝΤ ZΙΑ ΜΑΣΟΥΝΤ
ΠΡΩΗΝ ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ ΑΦΓΑΝΙΣΤΑΝ ΑΔΕΛΦΟΣ ΑΧΜΑΝΤ ΣΑΧ ΜΑΣΟΥΝΤ
Πώς ήταν η συνεργασία με τον αδερφό σας;
Ένιωθα ότι ο αδερφός μου ήταν ένας αληθινός ήρωας.
Πάντα ενεργούσε με εντιμότητα και γέμιζε τον κόσμο με αυτοπεποίθηση.
Ένιωθα ότι είχαμε έναν πρωταθλητή που δεν θα έχανε ποτέ.
Ο αδερφός μου ήταν ένας άνθρωπος με ηθικές αρχές
και ήταν πολύ θρησκευόμενος.
Πάντα σκεφτόταν την ελευθερία του Αφγανιστάν.
Την εποχή των Ταλιμπάν, η φτώχεια είχε διαδοθεί παντού
και δεν υπήρχε εκπαίδευση.
Δεν υπήρχε υγειονομική περίθαλψη, δεν υπήρχε οικονομία.
Δεν υπήρχε διακυβέρνηση.
Μόνο καταπίεζαν τους ανθρώπους.
Είχαν παρερμηνεύσει τη θρησκεία παντελώς.
Το μόνο που μιλούσαν ήταν για την καταπίεση των γυναικών
και δεν άφηναν κανέναν άλλον να μιλήσει.
Ήταν ένα δικτατορικό θρησκευτικό καθεστώς.
Εξαιτίας όλων αυτών, το Αφγανιστάν όδευε προς την κρίση
και είχε γίνει το κέντρο της διεθνούς τρομοκρατίας
και του λαθρεμπορίου ναρκωτικών.
Ο αδερφός μου μαζί με άλλους στον βορρά,
αποφάσισε φτιάξει μια συμμαχία και να πολεμήσει τους Ταλιμπάν.
11 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2001
9 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2001
Λίγο πριν τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου,
δύο βομβιστές αυτοκτονίας μεταμφιέστηκαν σε δυτικούς δημοσιογράφους
που θα έπαιρναν συνέντευξη από τον Μασούντ.
Η κάμερά τους έκρυβε μια ισχυρή βόμβα
και ο Μασούντ δολοφονήθηκε.
Ήταν μια πανέξυπνη κίνηση του Οσάμα μπιν Λάντεν
και της ηγεσίας της Αλ Κάιντα. Εξολόθρευσαν τον κύριο αντίπαλό τους
και την κύρια απειλή στο πεδίο μάχης για τους Ταλιμπάν
και τον Μουλά Ομάρ.
Αναγνώρισαν ότι αν οι Αμερικανοί επιτεθούν στο Αφγανιστάν,
κάποιος σαν τον Μασούντ θα ήταν σημαντικός σύμμαχος.
Η Αλ Κάιντα μαζί με τους Ταλιμπάν
πίστευε ότι το μεγαλύτερο εμπόδιο
στο να γίνει το Αφγανιστάν κέντρο διεθνούς τρομοκρατίας
ήταν ο αδερφός μου, ο Αμίρ Σαχίμπ Αχμάντ Σαχ Μασούντ.
Οπότε αποφάσισαν να τον δολοφονήσουν.
Στις 11 Σεπτεμβρίου του 2001
το 90% του Αφγανιστάν ελεγχόταν από τους Ταλιμπάν.
Οπότε έμενε ένα μικρό δέκα τοις εκατό στο βόρειο άκρο του Αφγανιστάν.
Όταν έγιναν οι επιθέσεις,
ο αρχισυντάκτης των New York Times μου είπε
"Πήγαινε στο βόρειο Αφγανιστάν με τους αντάρτες.
Δεν ξέρω πώς θα πας. Πήγαινε".
Πήγα στο Τατζικιστάν αεροπορικώς
και πέρασα τα σύνορα με τα εδάφη της Βόρειας Συμμαχίας.
Το σκηνικό στην πρώτη γραμμή
ήταν βγαλμένο από τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Στα 300 μέτρα μακριά έβλεπες τους Ταλιμπάν
να περιμένουν στα χαρακώματα.
Και μετά ήρθαν τα B-52.
Είχα νοικιάσει μια καλύβα από λάσπη,
ήταν από τις καλύτερες γιατί είχε παράθυρα.
Θυμάμαι ότι ήταν περίπου πέντε το πρωί
όταν ξύπνησα από τα παράθυρα που έτρεμαν
σαν να έκανε σεισμό.
Νόμιζα ότι ήταν σεισμός. Η περιοχή είναι πολύ σεισμογενής.
Ήταν οι βόμβες.
Κοίταξα προς τα χαρακώματα των Ταλιμπάν
και τα Β-52 τα βομβάρδιζαν απ' άκρη σ' άκρη.
Έβλεπες κάτι τεράστιους μαύρους κύκλους.
Ο ουρανός είχε γεμίσει από τα ίχνη συμπύκνωσης των Β-52.
Ήταν σαν έργο μοντέρνας τέχνης.
Έκαναν κύκλους για ώρα και έριχναν βόμβες 900 κιλών.
Οι βομβαρδισμοί κράτησαν αρκετές μέρες
και τελικά η γραμμή των Ταλιμπάν έσπασε.
13 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2001
Η ΒΟΡΕΙΑ ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΚΑΤΑΛΑΜΒΑΝΕΙ ΤΗΝ ΚΑΜΠΟΥΛ
Οι Ταλιμπάν φόρτωσαν τα όπλα στα φορτηγά τους
και κατευθύνθηκαν νότια στο Κανταχάρ.
Το καθεστώς των Ταλιμπάν είχε εγκατασταθεί στο Κανταχάρ.
Εκεί θα έδιναν την τελική μάχη.
ΚΑΝΤΑΧΑΡ, ΑΦΓΑΝΙΣΤΑΝ
Τον Δεκέμβριο του 2001,
οι ΗΠΑ είχαν στριμώξει τον Mπιν Λάντεν
στα βουνά Τόρα Μπόρα.
Η πληροφορία έφτασε στις αμερικανικές και αφγανικές δυνάμεις,
όμως για κάποιον ανεξήγητο λόγο οι ΗΠΑ δεν έστειλαν
κάποια πολυπληθή μονάδα ειδικών αποστολών
για να συλλάβουν ή να σκοτώσουν τον Mπιν Λάντεν.
Τον άφησαν σε μια ανοργάνωτη ομάδα Αφγανών μαχητών
μαζί με κάποιους Αμερικανούς συμβούλους.
Είναι μια ανεξήγητη απόφαση.
Είναι ανεξήγητο από πολλές απόψεις όταν ο εγκέφαλος της 11ης Σεπτεμβρίου,
ο ηγέτης της Αλ Κάιντα, βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής
και εμείς δεν κάνουμε σοβαρή προσπάθεια να τον συλλάβουμε.
Δεν υπήρχε απώτερος στόχος
από το να βρούμε τον Οσάμα μπιν Λάντεν.
Ήταν ο νούμερο ένα στόχος, ο πλέον καταζητούμενος παγκοσμίως.
Ζούσαμε με τον φόβο ότι ίσως ξανασυμβεί,
ότι ίσως δεχτούμε κι άλλες επιθέσεις.
Λένε ότι κρύβεται σε μια σπηλιά,
λένε ότι είναι νεκρός,
λένε ότι βρίσκεται στο Πακιστάν.
Το μόνο που ξέρω είναι ότι τρέχει.
Υποτιτλισμός: Νίκος Τζερμπίνος