No dobrze.
Doświadczenie w pracy biurowej. Świetnie.
Dobrze, zatem, Emily...
Widzę, że byłaś notowana. Czy to prawda?
Tak.
To prawda.
Nie sprawdzaliśmy twojej przeszłości, rzadko to robimy.
Mogłabyś powiedzieć coś więcej?
Oczywiście. Prowadziłam pod wpływem alkoholu.
Jakieś szczegóły?
Odwoziłam przyjaciół po koncercie i przejechałam na czerwonym.
Nikomu nic się nie stało...
Byłaś pijana?
Mniej niż moi przyjaciele, ale tak. Tak było. Więc...
Dobrze.
To są twoje...
akta, które zdążyłem przeczytać.
Wygląda na to, że w roku 2016 zostałaś skazana za napaść. Zgadza się?
Macie do nich dostęp?
Obawiam się, że tak.
Dobrze. To dlaczego...
Jeśli chcesz, żebyśmy byli szczerzy wobec ciebie,
musisz być także szczera wobec nas, prawda?
- Dobrze... - To odpowiedzialna praca.
Będziesz miała styczność z prywatną dokumentacją medyczną.
Racja.
Fakt. Przepraszam.
- Zacznijmy jeszcze raz, zgoda? - Zgoda.
Czy możesz opowiedzieć mi o napaści?
- Nie, - Nie?
Wykiwał mnie pan.
- Nie wykiwałem. - Zrobił pan to.
Zastosowałem powszechną technikę.
To usprawiedliwienie? Zawsze pan tak robi?
Nie musiałbym, gdyby ludzie byli szczerzy.
Pieprzyć to. Nie chcę tu pracować.
- Przykro mi. - Wcale nie.
- Uspokój się. - Jestem spokojna.
Chciałam się tu zatrudnić, bo mam 70 tysięcy jebanego długu.
- Proszę już iść. - Wezmę to.
- Dziękuję. - Również dziękuję.
- Tu jesteś. - Hej.
Spakujecie sos osobno?
Sałatka, sos osobno.
- Kurczak churrasco, czarna fasola... - Pamiętałyśmy o podwójnym ryżu?
- Podwójny ryż i warzywa. - Świetnie.
Daj mi chwilę. Emily! Pracujesz wieczorem?
- Nie. - Chcesz moją zmianę?
Syn ma dzisiaj mecz. Miała go zawieźć matka.
- Pytałem już wszystkich. - Nie pracuję w nocy w centrum.
Wiem. Proszę o wiele.
- Dobra. - Dziękuję. Naprawdę.
Pozwól, że... Poczekaj.
Wynagrodzę ci to.
Napisz pod ten numer. W godzinę zarobiłem 200 dolców.
- Przysięgam. - Co to?
Byłem fałszywym kupcem.
- Wiesz, kto to? - Fałszywy kupiec?
Tak. Łatwizna. Idziemy jutro na lunch, prawda?
- Do zobaczenia. - Trzymaj się. Dziękuję!
Chodź.
- Hej. - Cześć.
- Przyszedł do ciebie list. - Dzięki.
Tak.
Dziesiątego wpłaciłam 400 i nie doliczono tego do mojego salda.
Czterysta.
Poszło na odsetki?
Ile ich naliczacie miesięcznie?
OCZEKUJE NA ZAMÓWIENIE
NOWA WIADOMOŚĆ
JAVIER SANTOS DAŁ MI TEN NUMER
CHCESZ ZAROBIĆ 200 DOLARÓW W GODZINĘ?
JAK?
WYJAŚNIMY.
JUTRO 9:00 RANO, ADRES 1200 CANOGA AVE
- Tu nie wolno parkować. - Dobrze.
- Cześć. - Hej.
- Przepraszam. - Spokojnie. Dopiero przyszłam.
Mam ostatnio dużo na głowie. Tyle się dzieje.
- Wszystko w porządku? - Tak. Lecę do Portugalii.
- Służbowo? - Tak.
Będę nadzorować sesję zdjęciową do kampanii, więc lecimy do Porto,
a później do jakiejś wioski przy hiszpańskiej granicy.
- Ja pierdzielę. - To niby tylko 11 dni, ale...
- 11 dni? Cudownie. - Tak, cieszę się.
Wiem. A co u ciebie?
Co tam? Kopę lat! Nadal wykonujesz portrety?
I tak, i nie.
Ostatnio w ogóle nie maluję.
- Och... - No.
- Farby są drogie. - Owszem. Potrzebuję pracy.
- O! - Takiej prawdziwej.
Naprawdę normalnej.
Muszę spłacić moje długi i nie tylko...
Może wrócę do Jersey, pomieszkam z ojczymem i coś zaoszczędzę.
Nie. Serio?
- Naprawdę tego chcesz? - Niezbyt.
Dobrze, a co jeśli załatwię ci rozmowę kwalifikacyjną?
Wiem, że aktualnie szukamy grafika, a grafik potrzebuje asystenta.
Myślałam, że to dla ciebie niekomfortowe.
Bo było, ale moja szefowa mnie uwielbia. Ma wręcz obsesję.
Ale musiałabym powiedzieć o swojej kartotece.
O to chodzi.
Powiem jej, że chodziłyśmy razem do szkoły artystycznej.
- Będzie dobrze, zobaczysz. - Poważnie?
Nie wracasz do Jersey. Pieprzyć to.
- Dziękuję. - Pieprzyć!
- Dziękuję. - Nie ma za co.
- Napijmy się. - Więc...
Pijesz? Ja tak, ale nie wiem...
Wypiję jednego drinka. Spokojnie.
O mój Boże. Popłakałam się.
O Boże. O kurwa!
- Cześć. Przyszłam na... - Pokaż prawo jazdy.
Proszę.
- Kto dał ci nasz numer? - Javier Santos.
- Co dokładnie... - Chwileczkę.
Javier? Znasz Emily Barotto?
- Benetto. - Boneto.
Benetto.
Zachowuje się, jakby miał to gdzieś.
Czy ktoś z was był już kiedyś fałszywym kupcem?
Ręka do góry, jeśli tak.
Ty. Gdzie? W Los Angeles?
Nie, w Milwaukee.
- Co kupiłeś? Rakiety śnieżne? - Nie. Dwa iPady Mini.
Nieźle. Słuchajcie.
W ciągu godziny zarobicie 200 dolarów, jeśli zrobicie coś nielegalnego.
Nic wam nie grozi, nikogo nie skrzywdzicie,
ale złamiecie prawo.
Rozumiem, jeśli komuś to nie pasuje. W każdej chwili możecie zrezygnować.
- Mogę kontynuować? - Tak.
Dobrze. Rozdajcie karty.
Za chwilę pójdziecie do sklepu i kupicie jakiś sprzęt,
telewizor z płaskim ekranem.
Kupcie jeden, a towar wynieście na zewnątrz.
My go odbierzemy i wam zapłacimy. Tyle.
- Karty są kradzione, prawda? - Dane z nich zostały skradzione, tak.
- Co? - Nie, walić to.
Powodzenia.
Dobrze.
Słuchajcie,
jeśli wam to nie odpowiada, możecie wyjść.
Nie dzwońcie na policję. Jeszcze nie zrobiliśmy nic złego.
- Nie przyjadą. - Dla mnie spoko.
Poczekaj.
- W czym problem? - W tym, że...
- Skąd wiadomo, że karty działają? - Nie wiadomo.
Nie ma gwarancji. Musicie mi zaufać.
A jeśli spytają o dokument?
To ty?
PRAWO JAZDY JENNIFER GOODWIN
Zaróbmy trochę szmalu!
TĄ STRONĄ DO GÓRY
ŁĄCZENIE...
ZAAKCEPTOWANO
Zapłaci pani za to?
- Słucham? - Nie zapłaciła pani za czapkę.
O mój Boże. Przepraszam.
Jutro możesz wykonać trochę trudniejsze zadanie.
Odezwiemy się o 13:00.
- Dobra? - Co mam zrobić?
Zabić kogoś.
Żartowałem. Jutro się dowiesz.
- Dobrze. - Poczekaj. Nie chcesz poznać stawki?
- Chcę. - 2000.
Czekaj na wiadomość. O pierwszej.
Jasne.
Tutaj.
Dobrze.
Napisałaś pod ten numer?
- Tak? - Tak.
Poważnie?
Przyjąłeś od nich drugie zlecenie? Kolejnego dnia?
Nie,
ale było kuszące.
Bardzo...
kuszące.
- Chyba się zepsuła. - No.
- Pomóc ci? - Nie, w porządku.
- Na pewno? - Tak.
Kurwa! Niech to szlag.
- Spokojnie. - Nie chcę stracić pracy.
- Wiesz, jaki jest Marco. - Wyluzuj.
Czy to wegańskie?
- Co się dzieje? - Jesteś w pracy?
- Tak. Rozmawiałaś z szefową? - Przepraszam. Oddzwonię.
Spokojnie. Mam chwilę.
Ostatnio zatrudniliśmy kilka osób i moja szefowa dziwnie się zachowuje.
- Naprawdę z nią rozmawiałaś? - Co? Tak!
- Myślisz, że kłamię? - Nie.
Kurwa.
TAK CZY NIE?
- To godzinę drogi stąd. Muszę iść. - O czym ty mówisz?
- Nie potrzebujesz mnie już. - Nie możesz uciekać w połowie lunchu.
Dorzucę ci opłatę za dostawę, 30 dolców.
- Mam jechać twoim samochodem? - Zawiozę cię do kuchni, weźmiesz swój.
Dziękuję.
To czarne karty. Nie mają limitów.
Trzymajcie. To twoja.
Jeszcze to.
Róbcie, co mówię, to będzie dobrze.
Idź do południowo- wschodniego rogu budynku.
Szukaj białych drzwi, tam cię wpuszczą. Jak nie znasz kierunków, użyj telefonu.
To masz zrobić.
- Dobrze? - Dobrze.
Przy takiej transakcji bank weryfikuje płatność, ale trwa to 8 minut.
Od momentu użycia karty masz dokładnie tyle czasu na wyjście.
Skąd mam wiedzieć, że to bezpieczne?
Nie musisz tego robić, jeśli nie chcesz.
OCHRONA
- Hej. - Cześć.
- Jak się masz? - Dobrze.
Wejdź.
Chcesz go przetestować?
Nie. Mój chłopak wczoraj to zrobił.
- Przyszłam załatwić formalności. - Dobrze.
Usiądź.
- Nie chcesz zobaczyć samochodu? - Nie muszę.
Mój partner już go sprawdził.
To nietypowe kupować auto, którego się nie widziało.
No dobrze.
Jak chcesz zapłacić? Masz czek?
Tak.
Mam...
- A reszta? - Kartą.
Okej.
- Pokaż prawo jazdy. - Proszę.
Jennifer?
- Jen. - Chwileczkę.
To zajmuje kilka sekund.
Nie śpieszy się.
Podpisz, proszę.
- Oddaję. - Dziękuję.
Poczekaj. Musisz wypełnić ten formularz.
Żebyśmy nie ponosili odpowiedzialności za przyszłe usterki.
Jasne.
Spokojnie. Mamy czas.
- Dopiero co do nas dotarł. - Tak?
- Z Meksyku. Nie przeszkadza ci to? - Nie.
To dobre auto.
Masz na imię Jennifer czy Jen?
- Jennifer. - Wolę Jen.
- O, dobrze. - No.
- Wolisz Jen? - Tak, nie Jennifer.
Jennifer cię postarza. To ten samochód. Podoba ci się?
- Tak. - Tak?
- Masz mój numer? - Tak. Kolegi też. Bardzo dziękuję.
Baw się dobrze. Pasuje do ciebie. Jedź ostrożnie.
Poczekaj.
- Dzięki. - Jedź ostrożnie.
Moment.
No, tak, tak.
Musimy na chwilę wrócić do biura. Na moment.
- Dlaczego? - Zapomnieliśmy o czymś.
- To moja wina. - Powiesz mi, o co chodzi?
Nic wielkiego, drobnostka. Możesz wyłączyć silnik? Proszę.
Wyłącz silnik.
Hej! Nie!
Suka!
Kurwa.
Zatrzymaj ten zasrany samochód!
Okej, okej, okej.
Co ci, kurwa, powiedziałem?
- Nieźle. - Co jest?
O cholera.
- Chcę moje 2 tysiące! - Dobrze.
- Idziemy. - Dobrze!
Na co się, kurwa, gapisz? Dawaj.
Co się stało?
Zaatakował mnie, a jak myślisz?
- Pokaż. - Nie dotykaj mnie.
Chcę pomóc. Myślałem, że to bezpieczne.
To dlatego wysługujesz się innymi? Spierdalaj.
DOK
Wszystko w porządku?
Co? Oddychaj.
Już dobrze. Oddychaj.
Pochyl się. Spokojnie.
Oddychaj.
Dobrze.
Dasz radę prowadzić?
Nie możesz inaczej zarabiać?
Skręć w lewo.
- Gdzie? - Tam.
Nie ma za co.
Poczekaj.
A to? Chcesz?
- Tak? - Tak. Dziękuję.
Nie ma za co.
- Puchnie ci twarz? - Co?
Twarz. Musisz przyłożyć zimny okład.
- Wiem. - Szybko.
Użyj kostek lodu. Dobrze?
Myślisz, że nie wiem, jak to zrobić?
Tego nie powiedziałem. Mógłbym ci pomóc.
Chcesz zrobić mi okład?
Pewnie.
- Proszę. - Dziękuję.
Przyłóż do twarzy.
Nie musisz tego robić.
Mówiłem, że został jeden pierożek.
- Zapomniałaś powiedzieć szefowi. - Przepraszam.
Przepraszam.
Ty to zrobiłaś?
Tak. Dawno temu.
Spójrz.
Kupię i urządzę to miejsce.
Zrobię tam 4 lokale do wynajęcia.
Mój kumpel Rahad sprzeda mi je, gdy skończy remont.
- Kupisz to? - Tak.
Ile kosztuje?
Trochę.
Zarabiasz tyle na sprzedaży telewizorów?
Czasami też innych rzeczy, jak już wiesz.
Ile można zarobić, robiąc to, co ty?
- Czyli co? - Już dwa razy się tego podjęłam.
Mógłbyś mnie wtajemniczyć.
- Co będę z tego miał? - Co powiesz na samochód?
- Proszę. - Zatrzymaj go.
Jest tam mój numer.
Adios.
Przepraszam za wczoraj. Jak było?
Marco chce z tobą porozmawiać.
- Cześć. - Co się wczoraj stało?
Nagły wypadek. Przepraszam.
- Dlaczego nie zadzwoniłaś? - Powinnam była.
Wykreślam cię z lunchu w środę, czwartek i piątek.
- Jak chcesz podwójne zmiany... - Słucham?
- W tym tygodniu? - Tak.
Nie możesz tego zrobić, tak po prostu mnie wykreślić z grafiku,
Od kiedy jesteś pracownikiem?
Jesteś tylko niezależnym wykonawcą.
Nie udawaj, że masz jakieś prawa, i wracaj do roboty.
- Oczywiście, że mam. - Zgłoś to do związku zawodowego.
- Jestem pracownikiem. - To dzwoń do opiekuna.
Nie masz opiekuna w związku zawodowym? Nie? To do roboty.
Mogę dać ci dane, ale nie zrobię dla ciebie kart.
Nie mam czasu.
Ale...
To łatwe.
Patrz.
To są dane.
DANE KARTY
ZŁOTA KARTA ARGUS BANK
A to karty.
- Dobra. - Teraz skanujemy magnes.
Twoja kolej.
Kurwa.
Wyglądało na łatwe, kiedy ty to robiłeś.
Poczekaj. Patrz.
Pociągnij w ten sposób.
Mamy kilku dystrybutorów. Otrzymujemy od nich pensje.
Można też sprzedawać przez Internet.
Tak, ale to zły pomysł, prawda?
Żaden nie jest bezpieczny,
ale jeśli będziesz robić dokładnie to, co mówię, to nic ci nie grozi.
Nie korzystaj z bankomatów.
Nie umawiaj się z klientami w swoim domu. I najważniejsze:
nie chodź do tego samego sklepu częściej niż raz w tygodniu.
Będziesz obracać dużą ilością gotówki. Czego używasz do obrony?
- Gazu pieprzowego. - Niedobrze. Mam coś dla ciebie.
Co takiego?
Co masz na myśli?
- Co to? - Coś.
Jest dobry, gdy zarabiasz do pięciu tysięcy dolarów.
A jeśli zarobię więcej?
- Ty? Więcej? - Tak.
Wtedy się odezwij i pójdziemy o krok dalej.
Spoko.
Cholera.
Cześć, Michael. Aktualne?
- Będzie 600. - Sześć stów?
- Daję trzy. - Nie. 600.
Umawialiśmy się na 300.
Pisaliśmy o 600. Pokażę ci.
300.
Tak w biały dzień?
Bo co, zadzwonisz na policję? Możemy to po prostu ukraść.
Dobra.
- 300. - W porządku.
Przestań, co ty robisz? Poczekaj.
Dajesz 600?
350.
Hej, chwila!
Masz coś jeszcze?
BANK FEDERACYJNY LISA CARSON
Dzięki.
Szaleństwo. To mój ulubiony kolor, zieleń.
Dlaczego nie mogę mieć tuzina aut jak Jay Leno?
W mailu ci wszystko napisałam.
- Tak. - Będziesz wiedziała, co robić.
Przyzwyczajam go do klatki, więc musi w niej spać. Nie lubi tego.
Trzeba wepchnąć go do środka.
Cześć, kolego.
- Przepraszam za tę sytuację z pracą. - Luz.
Załatwię to.
Muszę tylko poczekać na odpowiedni moment.
Pogadamy o tym, jak wrócę.
Jasne.
Mama musi pracować. Lecę do Portugalii.
Kocham cię.
Będę za nim tęsknić. Za tobą też. Kocham cię. Bardzo dziękuję.
Baw się dobrze.
- Trzymaj się. - Ty też.
- Daj mu klapsa, jak będzie niegrzeczny. - No co ty.
Dobra. Dam ci kolejne dane.
Większe kwoty, wyższe limity.
- Dobrze? - Dobrze.
Tak.
Usiądź. To może chwilę potrwać.
Podoba mi się twoje biuro.
- Tak? - Tak.
To całe feng shui...
Tak. To...
To przez oświetlenie. Sam je zainstalowałem.
I zaprojektowałem.
- Poważnie? - Tak, jestem zadowolony.
Nienawidzę tego miejsca.
Nienawidzę,
Już niedługo...
To tymczasowe, prawda?
Emily, to mój kuzyn Khalil.
Miło cię znowu widzieć.
Ciebie również.
Była w czwartek na spotkaniu
i zapomniała komórki.
Zostawiłaś telefon?
Tak.
Daj mi chwilę.
Przepraszam za spóźnienie.
Pójdziemy na spacer.
Później cię nakarmię.
Tak. Właśnie to powinnam zrobić.
Halo?
Tak, aktualne,
ale jestem teraz gdzie indziej.
Corteen Place 8216.
PIKAP?
WYSYŁANIE
Przepraszam! Hej!
Prawie złapaliśmy...
Byliśmy po drugiej stronie ulicy. Jestem Chip. Przyjechaliśmy po Samsunga.
- Jechaliśmy tutaj... - Spoko.
- W porządku. Poczekajcie tam, chwila. - Długo jechaliśmy.
Chcę go wziąć i wracać.
- Chwila. - Jest tam?
Nie ma.
- Zaraz będę. - Pomogę ci.
- Zaraz wracam - Chcę pomóc.
Nie ruszaj się.
- Czujesz to? - Tak.
Wiemy, czym się zajmujesz, wiemy, co jest grane.
Rób, co mówię, albo poderżnę ci gardło. Jasne?
- Tak. - Co?
Tak.
- Rozumiesz? - Tak.
- Dobrze.
- To gdzie forsa? - Nie mam, przysięgam.
Przysięgam.
Może pójść gładko, tylko odpowiedz na pytanie.
W szafie w sypialni jest sejf.
Sypialnia po lewej. Nie, po prawej.
O, witaj!
Cześć, słodziaku. Chcesz pojechać na wycieczkę?
Dobry piesek.
- Co to? - Zamek szyfrowy.
- Otwórz to! - Dobrze.
Boże. To setki?
To jakieś 10- 15 tysięcy.
Zapakuj.
- Chodźmy. - Pożyczymy twojego psa, suko.
Boisz się mnie?
- Co? - Tak.
Tak.
Wiemy, gdzie mieszkasz.
Nie!
Nie, nie, nie!
Hej.
Chip! Co do diabła?
- Wysiadaj! - Nie.
- Wyłaź, kurwa! - Czekaj, nie!
Nie ruszaj się.
Pauline Carper?
- Miranda Drive 1186, Glendora? - Tak.
Glendora, to tam mieszkasz? Może i znacie mój adres,
- ale ja znam twój. Rozumiesz? - Tak.
- Rozumiesz, co mówię? - Tak. Tak.
- Hej! - Co tam?
- Seksownie wyglądasz. - Dzięki.
Hej, kochanie, tęskniłam za tobą.
Dziękuję. Zajebiście dziękuję. Jak było?
- To znaczy? - Z Wardenem.
Dobrze.
- Dzięki Bogu. - Spoko.
- Zazwyczaj jest dupkiem. - Był grzeczny.
Emily, to jest Taylor. Ta Taylor. Z pracy.
- Hej. - A to Brendan.
Nasi copywriterzy. Poznajcie Emily.
Chodziłyśmy razem do liceum jeszcze w 973, a później do szkoły artystycznej.
Dziewięć, siedem... To kod pocztowy?
- W Newark - Teraz się boję.
Powinieneś.
Zostawię was.
Jakim rodzajem sztuki się zajmujesz? Wybacz. Jesteś artystką?
No, tak, ale... Dawno nie robiłam nic związanego ze sztuką.
Okej.
To... Czym się zajmujesz?
Defraudacją kart kredytowych.
Hej, jesteś Emily?
- Tak. - Jakiś facet cię szuka.
Nie sądziłam, że przeczytałeś moją wiadomość.
Byłem w okolicy.
Cześć.
- Hej. - To mój przyjaciel Youcef.
Jestem Liz.
- Bardzo miło cię poznać. - Dzięki, że wpadłeś.
- Liz, tak? - Tak.
- Masz dziś urodziny? - Nie.
Wróciłam z delegacji.
- Będę na parkiecie. - Do zobaczenia.
Znasz tych ludzi?
Niezbyt.
Nikogo?
Nie, pracują z Liz. W agencji marketingowej.
Chcesz, żebym udawał twojego chłopaka?
Jasne.
Może być?
Hej!
Więc...
Sarah złożyła wypowiedzenie
i szefowa spytała, czy mam kogoś na jej miejsce.
Dosłownie teraz do mnie napisała. Nadal jesteś zainteresowana?
- Oczywiście. - Dobra.
Wpadnij do biura. Przygotuję cię.
- We wtorek o 11:00? - Jasne.
A nie mówiłam? Tak jest!
Do zobaczenia.
Skończyli malować.
Okej.
Chcę skrócić tę ścianę
i zamontować tutaj blat.
- Kuchnia będzie otwarta na salon. - Fajnie.
Zrobimy tak we wszystkich czterech lokalach.
Muszą je wstawić.
Jesteś już właścicielem?
Niedługo będę.
Niedługo.
Co byś zrobiła, gdybyś miała pieniądze?
Spłaciła dług?
W pierwszej kolejności.
A co ze sztuką?
Wróciłabyś do tego?
Tak, na pewno. Malowałabym.
Uwielbiam malować.
Uszczęśliwia mnie to.
Co jeszcze?
Chciałabym...
Pragnę być po prostu wolna
i móc doświadczać różnych rzeczy.
Chciałabym podróżować, pomieszkać w jakimś innym kraju.
Lista jest długa. Marzy mi się Ameryka Południowa.
To poleć tam.
- Poleć. - Nie mogę.
Pewnie, że możesz. Ja opuściłem swój dom.
To było szalone.
- Tęsknisz? - Oczywiście.
- Teraz jesteś tutaj. - Owszem.
Chciałbym prosić cię o przysługę.
- Tak? - Odwdzięczę się. Przysięgam.
O co chodzi?
Nie przestrasz się. Będę twoim dłużnikiem.
- Dobrze? - Dobra.
- Powiedz „tak”. - Nie.
Zapnij sweter.
- Poważnie? - Tak. Proszę.
- Cześć, mamo. - Tak się cieszę, że cię widzę.
- Dzień dobry. - Miło cię poznać.
Trzy buziaki.
Zapraszam.
- Tylko nie to. - Właśnie to.
- Starożytna libańska tradycja. - Naprawdę?
Nie. To włoski alkohol. Po prostu chce się tego z kimś napić.
To nie jest libańskie.
- Ja się napiję. - On nie umie pić.
Bierze malusieńkie łyczki.
- Wcale nie. - Jak dziecko. Pokażę ci.
- Poważnie? - O takie.
Nikt tak nie pije.
Dobra. Raz, dwa...
- Nawet tego nie umiesz. - Licz.
- Raz, dwa, trzy. - Raz, dwa, trzy.
- Pyszne. - Okropne.
Kupuje mi mieszkanie. Widziałaś je? O wiele lepsze niż to.
Tak. Jest bardzo ładne.
Całe życie mi to obiecywał, a teraz to robi.
Będzie człowiekiem sukcesu.
Wiem to. Wiem. Jest zawzięty. Mój Youcef.
A do czego ty dążysz?
- Jeszcze nie wiem. - Nie wiesz?
Nie szkodzi. Odkryjesz swój dar.
Bóg ci go da. Moim było wychowanie syna.
Może będziesz nauczycielką albo matką.
Emily ktoś.
Bardzo miły dzień.
Mam jeszcze coś w piekarniku. Siadajcie.
- Nie wiedziałem, że przyjdziecie. - Byliśmy w okolicy.
- Co to? - Pokaż mu.
Tutaj. Ten sam sklep, dwa razy w ciągu tygodnia.
Policja z Glendale wrzuciła filmik do sieci.
- Jeździłaś na swoich tablicach? - To nie ma znaczenia.
Nie?
- Emily, prawda? - Tak.
Jeśli cię znajdą, mogą dotrzeć też do nas. Rozumiesz?
- Co? - Oczywiście.
- Na pewno? - Tak.
Może pójdziemy gdzie indziej.
- Nie. Kłamałeś. - Powiedziałeś, że to było jednorazowe.
- Pieprzysz ją chociaż? - Wystarczy.
- Tak? - Dość.
- Chociaż ty na tym korzystasz. - Słucham?
- Tak? - Co powiedziałeś?
Głucha jesteś?
Słyszałam to, ale chcę żebyś powtórzył. Śmiało.
- Lubię ją. Ma większe jaja od ciebie. - Mam dla was więcej pyszności.
- Wszyscy w jednym miejscu. - Wygląda świetnie.
Chcę, żeby ludzie jedli i czuli się jak w domu.
Bez cukru.
Mogę?
Emily!
- Cześć. - Cześć.
Świetna marynarka. Odważny wybór.
- Przesadziłam? - Podoba mi się.
- Jedyna, jaką mam. - Lata 80.
Tak robię grafik. To jeden dokument na całą firmę.
Każdy może wprowadzić w nim zmiany, ale nikt tego nie robi
i ja się tym zajmuję, a mamy około 50 pracowników.
- Teraz 55. - Tak, wliczając asystentów i tak dalej.
Skup się na tych sześciu kolumnach. Ostatnia jest najważniejsza.
Do piątku wszystko musi być gotowe.
Dasz czadu na rozmowie.
Piszesz maile do szefów, na kopię wrzucasz asystentów.
- Bardzo dziękuję. - Spoko.
- Będę tęsknić. - Wiem, ja za wami też.
- Chcesz coś zjeść? - Teraz? Tak.
Za rogiem podają świetny ramen. Jest zajebiście dobry.
- Daj mi 10 minut. - Jasne.
- Cześć. - Jedźmy.
Co się stało?
- Ruszajmy. - Krwawisz.
- Mam chusteczki. - Jedź.
- Jedź już. - Dobra.
Mam dość.
- Mam dość Khalila! - To odejdź.
- Od 5 miesięcy mi nie płaci! - Nie płaci ci?
Rahad oznajmił mi, że potrzebuje pieniędzy za mieszkanie.
Dostał ofertę od chińskiej firmy, płacą gotówką.
Wiesz, co usłyszałem od Khalila, gdy mu o tym powiedziałem? Wiesz co?
„Pracujesz teraz z Emily. Dlaczego przyszedłeś do mnie?”
Posłuchaj.
Posłuchaj. Jutro rano...
Jutro zacznę od magazynów. Potem pojadę do biura i zabiorę stamtąd całą gotówkę.
Potem konto.
Mamy też konto firmowe. Wyciągnę z niego tyle, ile się da.
- Jezu. - Wchodzisz w to?
- Ja? - Pracujemy razem.
Tak, ale to coś zupełnie innego.
Nawet nie wiem, o czym mówisz.
Jeśli zrobię to sam, to i tak obwini ciebie.
Ile chcesz?
Boże. Zamierzasz go okraść?
Tak.
Weźmiesz swoją działkę i spłacisz wszystkie długi.
Będziesz mogła podróżować i robić, co zechcesz.
Ale pamiętaj.
Ale jeśli w to wejdziesz, to na poważnie.
Poważnie.
- Zostań. - Muszę iść.
- Mam rozmowę. - Zostań.
Hej.
- Oto ona. Cześć. Miło cię poznać. - Panią również.
- Dziękuję za zaproszenie. - Podoba mi się twój akcent.
- Nie jesteś stąd. - Pochodzę z New Jersey.
- A dokładniej? - Bayonne.
- Hoboken. - Miło.
- Którą szkołę skończyłaś? - HBS.
- A ja Junior Senior. - Znam ją.
Dobrze. Poznałaś już firmę. Nie muszę cię wtajemniczać.
Nie skończyłaś studiów?
- Nie. - Dlaczego?
Zostałam skazana.
Mogłaś później wrócić na uczelnię.
Chciałam, ale miałam na głowie opłaty sądowe,
kredyt do spłacenia, koszty życia
i babcię na utrzymaniu. Musiałam pracować.
Rozumiem.
Szukamy praktykanta do działu projektowego.
- Brzmi interesująco? - Jak najbardziej.
To dobrze.
Praktykanta? To praca czy staż?
Wszyscy moi asystenci są stażystami.
Czy to płatna posada?
Początkowo nie. Przez pierwsze 5- 6 miesięcy poznajesz biznes.
Jeśli się sprawdzisz, chętnie porozmawiam o czymś więcej.
Przepraszam. Próbuję sobie to wszystko poukładać.
Jakie są godziny pracy?
Standardowe.
Wiesz, że to konkurencyjne stanowisko?
Tak, ale nie rozumiem, jak można kogoś zatrudniać i mu nie płacić.
Gdy byłam w twoim wieku, słyszałam, że mogę być jedynie sekretarką.
- One dostają pensję. - Nie w tym rzecz.
A miała pani 60 tysięcy długu?
Byłam jedyną kobietą w pokoju pełnym mężczyzn.
- Ale dostawała pani wynagrodzenie. - Nie mam na to czasu.
Jesteś rozpieszczona.
- Rozpieszczona? - Będę z tobą szczera. Nie pasujesz tu.
Myślisz, że wszyscy chcą cię wykorzystać.
- Próbuję ci pomóc. - Wielkie dzięki, Liz.
Nic nie mów i wyjdź.
Chcesz mi rozkazywać? Wpisz mnie na listę płac.
- Przepraszam za spóźnienie. - Wszystko gra?
- Tak. - Na pewno?
Tak.
- Gotowa? - Owszem.
To dobrze. Ciężarówka przyjedzie za 15 minut.
Van Nuys Boulevard 1087.
Czy w ciągu ostatnich 48 godzin
dokonywano jakichś operacji na moim koncie firmowym?
Tak, Khalil ma do niego dostęp.
Tak?
Nie, nie potrzebuję.
Dziękuję.
Wyprzedził mnie.
Powinnaś już iść.
- Wszystko będzie dobrze. - Dwa razy.
Byłaś w tym samym sklepie dwa razy w ciągu tygodnia, a znałaś zasady.
Czyli to moja wina?
- Khalil i tak by to zrobił. - No nie wiem.
A ja tak. Tolerowałeś jego zagrywki. Nie postawiłeś mu się i cię wykorzystał.
Kto zawinił?
Nie zrozumiałaś?! Straciłem wszystko! Nic nie mam!
20 lat pieprzonej pracy!
- Wiem. - Wynoś się.
Ostrożnie!
Świetnie.
Gdzie on jest?
W Santa Clarita.
Z Ormianami. Robertem i...
No?
Teraz tam jest?
Porozmawiajmy z nim.
To zupełnie inna sytuacja.
- Dlaczego? - Nie jest sam.
Z tymi ludźmi nie ma żartów.
Z nami też nie.
Powinien się nas bać.
Skurwysyny będą cię wykorzystywać, dopóki sam nie ustalisz zasad.
Tak to działa. Mylę się?
Mylę się?
Obiecałeś mi działkę, więc chcę moją działkę.
Jedźmy już.
- Teraz? - Uważa cię za popychadło.
Nie spodziewa się, że będziesz walczył. Wykorzystajmy to.
Masz bardzo zły wpływ.
Przyszłaś w dzień wolny?
HEJ. MOŻEMY POGADAĆ?
Dlaczego zostałaś skazana za napaść?
Spotykałam się z pewnym facetem. Cały czas się kłóciliśmy.
Pewnego dnia mnie poniosło.
Wiesz, jaki był mój błąd?
Zatrzymałam się.
Za słabo go przestraszyłam.
Gdybym się bardziej postarała, nie zadzwoniłby na policję.
Nie podjeżdżaj za blisko.
- Cześć. Jesteś Khalil? - O co chodzi?
Khalil Haddad zamawiał jedzenie. Dobrze trafiłam?
Tak. Możesz mi podać.
Nie zmieści się. To duże zamówienie. Zobacz.
- Mogę je wnieść do środka. - Nie, czekaj.
- Muszę lecieć. Klienci czekają. - Poczekaj.
Dobra.
- Co ty robisz?! - Zamknij się albo znowu dostaniesz.
- Zamknij się. Ile osób jest w środku? - Nie wiem.
- Ile?! - Sześć lub siedem.
- Gdzie jest Khalil? - W swoim pokoju.
- Nie wiem, o co chodzi. - Odblokuj telefon.
- Puśćcie mnie. - Wyluzuj.
Zaparkujemy na końcu ulicy. Nie powinno cię tu być.
Nie!
UKRADLI MI SAMOCHÓD!
JESTEM NA ROGU NEWHALL I CLINTON
Chodźmy.
Weź kluczyki.
Nie ma go tam?
Nie.
Poczekaj!
Co robisz?
Rób, co mówię, albo poderżnę ci gardło.
Rozumiesz? Gdzie są pieniądze, które zabrałeś?
- Nie wiem, o czym mówisz. - Mów.
- Mów gdzie! - Nie ma ich tu.
Nie da się wszystkiego wypłacić.
Proszę. Wykrwawię się.
Powiedz, gdzie są, to cię puszczę.
Nic tu nie ma! Sprawdź! Jesteś wariatką!
Nie, nie, nie.
Nie. Kłamiesz.
Policzę do trzech, potem poderżnę ci gardło.
- Raz. - Nie mam ich!
- Dwa! - Nic tu nie ma!
- Trzy. - Dobra! Forsa jest w lodówce.
Możesz oddychać? A mówić?
To wezwij karetkę.
Już dobrze. Nic ci nie jest.
Już dobrze.
Dobra. Gdzie kluczyki?
- Daj kluczyki. - Co?
Daj mi klucze.
Potrzebuję lekarza.
Wiem. Zabiorę cię do niego, ale muszę odpalić auto.
- Co z nim? Zabiłaś go? - Nie.
Nie zasypiaj! Zawiozę cię do szpitala, ale potrzebuję kluczyków.
- Co my zrobiliśmy? Co się stało? - Kurwa!
Cholera. Kurwa!
Przepraszam.
REKRUTACJA
Przygotować się.
Wchodzimy!
Dawaj, dawaj!
- Policja! - Czysto!
Czysto!
Macie ich?
Sprawdźcie tam.
Czysto!
Urabiacie sobie ręce po łokcie.
Tak mówiła moja babcia.
Nigdy dość, prawda?
Słuchajcie...
W ciągu godziny zarobicie 200 dolarów,
ale będziecie musieli zrobić coś nielegalnego.
Nic wam nie grozi. Nikogo nie skrzywdzicie.
Rozumiem, jeśli komuś to nie pasuje.
W każdej chwili możecie zrezygnować. Decyzja należy do was.
Mogę kontynuować?
Esta bien.