Downloaded from YTS.MX
BU FİLMİN YAPIMINDA PROFESYONELLER KULLANILMIŞTIR.
Official YIFY movies site: YTS.MX
BURADA GÖRDÜKLERİNİZİ EVDE DENEMEYİN.
İNTERAKTİF BİR NETFLIX FİLMİ
Mayday.
Cevap verin.
Kimse var mı?
Bear? Duyuyor musun?
Bear Grylls, duyuyor musun?
Bear!
Cevap ver!
Kimse var mı?
Bıçak lazım.
Başım.
"Bear." "Bear Grylls."
Kendimi tanımıyorum.
Bir terslik var. Yardımın lazım.
Pekâlâ, burada hayatta kalmak için
su, yiyecek ve barınak bulmalıyım.
Ama önce nerelere bakayım?
Bunun için yardımın lazım.
Açım, susadım ve hava gittikçe soğuyor.
En çok ne lazım?
Yiyecek yok.
Burada nasıl yiyecek bulacağım?
Zemin tamamen donmuş.
Kazamam.
Şu filizlerden mi yesem?
İçi bomboş.
Bak!
Vay, şunlara bak.
Pençe izleri gibi.
Bak.
Gördün mü?
Ne olduğunu çıkaramıyorum.
Vahşi bir hayvansa tehlikedeyiz demektir
ama avcıysa belki bize yardım eder.
Ani bir hareket yapmak istemiyorum.
Sence ne yapmalıyız?
Ya yakından bakacağız ya da uzaklaşacağız.
Tamam, yavaşça buradan uzaklaşalım.
Bak! Yine o!
Şurada, bak!
Evet, kesinlikle vahşi bir hayvan.
Evet, çok dikkatli olmamız lazım.
Yiyecek arayan tek biz değiliz.
Yiyecek bulamıyorum.
Hava iyice soğumaya başladı. Güneş batıyor.
Hâlâ susuzum, hâlâ açım. Barınacak yer lazım.
Önce çişimi yapmalıyım.
Biraz mahremiyet lütfen!
Çişim sapsarı.
İyi bir şey olmadığını biliyorum.
Bu da aklıma sıvı almamız gerektiğini getirdi, önce su lazım.
Sadece yiyecek aramak büyük hataydı.
Ama burası aynı zamanda çok soğuk.
Zamanımız ve seçeneklerimiz azalıyormuş gibi geliyor.
Hangisi daha çok lazım? Sıvı almak mı?
Yoksa barınacak bir yer bulup ısınmaya çalışmak mı?
Doğru karar vermemiz lazım.
Hangisi öncelikli? Su bulmak mı? Barınak bulmak mı?
Barınak iyi fikir. Isınmak lazım.
Ağaçları kullanalım.
Hatta bunun gibi devrilmiş ağaçları.
Bu olur gibi.
Sanki doğal bir barınak.
Bununla ne yapsam bilmiyorum.
Tuhaf bir his çünkü…
…ağaçların barınak olarak iyi iş göreceğini biliyorum ama…
İçgüdüsel bir şey sanki. Bundan barınak olacağını biliyorum.
Belki paraşütü de kullanabilirim.
O zaman ısınırım.
Evet, alalım şunu.
Paraşüt ve devrilmiş ağaç. Bence olacak.
Bunu iyice yukarı sereyim.
Şurayı sağlamlaştırayım.
Barınak hazır.
Yine de üşüyeceğim.
Ölü dallarla ateş yakabilirim.
Buraya taştan duvar örerim.
Bu da ısıyı geri yansıtır.
Böylece daha sıcak olur.
Bunları nereden biliyorum?
Düşünme. Yap gitsin. Doğru geleni yap. Tamam.
Nasıl ateş yakacağım? Kibrit yok, çakmak yok.
Kuru çalılar var, bunlar işe yarar.
Tutuşturmak için bir şey lazım.
Evet, ısınıyor.
Sürtünme yaratmak lazım.
Mantıklı. Bunu yapmayı biliyorum.
Bir ucuna da paraşüt ipini bağlayayım.
Bu ucu da geçireyim.
Yay gibi kullanılabilir.
Tamam, bakalım, olacak mı.
Devam. Durmak yok. Sabır.
Birkaç kez daha. Oluyor.
-Düşüyoruz! -Bir şeye çarptık galiba!
Uçak kazası geçirdim.
Acaba pilot iyi mi?
Ayaklarımı ısıtayım.
Bak.
Bu benim.
Bu da ailem olmalı.
Bu nedenle eve dönmeliyim.
Bu kamp beni sıcak tutar ama yine de yiyecek ve su lazım.
Susamaya başladım ve acıktım.
Önce hangisi?
Su.
Ama burada nerede su vardır?
Tüm su dağlardan aşağı akıyor olmalı.
Dar ve alçak yerler arıyoruz.
Bak, burada çamurlaşma başladı.
Bu da su demek.
Buz!
Buz da su demektir.
Ateşin yanına götürüp tencereye atmak lazım.
Böylece suyum olur.
Artık bol bol olacak. Bu iyi.
Bu o kadar soğuk ki çantama koyabilirim.
Hiç erimez.
Bu da yedek buz.
Ama burada çok kötü bir koku var. Şuradan geliyor.
Gidip bakayım.
Tanrım, kokuya bak.
Bir şey çürüyor.
Bak. Ölmüş bir hayvan.
Çok tuhaf çünkü bak, dallarla kapatılmış.
Sanki biri ya da bir şey onu buraya sürüklemiş
ve korumaya çalışmış.
Galiba bu ayı postu.
Dümdüz giden büyük bir kesik izi var.
Acaba o mu?
Daha önce gördüğümüz yaratık olabilir.
Yani orada bir şey olduğu kesin.
Büyük bir şey. Yine de bundan yiyecek çıkabilir.
Hatta kürk de var. Isınmak için kullanabilirim.
Ama bunu öldürene de dikkat etmek lazım.
Benden güçlü olduğu kesin.
Tamam, biraz et çıkarıp postu yüzeyim ve sonra buradan gideyim.
Çok iyi. Biraz yiyeceğimiz oldu.
Barınak var.
Burada da su eriyor.
Bu her şeyi değiştirir.
Uçak düşüyor!
Çıkmayı başardım, ağaçlara doğru düşüyorum!
O ses ne?
Hey.
Bak.
Kurt! Kaç!
Bu kurttan kaçabileceğimi sanmıyorum.
Ormanda izimizi kaybettirmeyi deneyelim. Yükseklere çıkacağız.
Ne bekliyorsun?
Çabuk! Bir karar ver!
Kurt bu ormanı iyi tanıyordur.
Ondan kurtulmam lazım. Şu dağa doğru gidelim!
Belki bu girişi kapatabiliriz.
Evet!
Buradan geçemezsin.
Evet. Gitti. Hadi.
Şuna bak.
Şu dağın içine giden tünellere benziyor.
-Mayday. Cevap verin. -Telsizden ses var.
Kimse var mı? Duyuyor musunuz?
Evet, alo? Alo? Duyuyor musun?
Bear?
Şükür hayattasın.
Yardımın gerekiyor.
Atladığın yere göre dağın öbür tarafındayım.
Kımıldayamıyorum.
Ve korkarım uçak uçurumdan düşecek.
Evet ama bir sorun var. Hafızamı kaybettim.
Olanları hatırlayamıyorum.
Şu anda kim olduğumu hatırlamıyorum. Tamam.
Kazada başını vurdun herhâlde.
Evet, galiba biraz amnezim var. Tamam.
Hadi abi. Sen Bear Grylls'sin. Maceracısın.
Burada çok dayanamam.
Tamam. Şimdi şöyle, şu anda ağaçlığın üzerindeyim.
Seni kurtaracağım.
Dayan, dayanmalısın ve başarabilirsin, tamam mı?
-Seni bulacağız. -Tamam Bear.
Tamam.
Bazı kararlar vermeliyiz.
Pilotu bulmak için
ya bu dağa tırmanacağız
ya da tünelleri kullanıp
dağın diğer tarafına çıkıyorlar diye umacağız.
İyi de kestirme olur.
İkisi de tehlikeli olacak.
Yukarı gidersek soğuk olur ve açık hedef oluruz,
çok enerji tükettirecek.
Ancak telsiz iletişimimiz olacak.
Yukarıda çalışır.
Tünellere girersem kesinti olur, hiç çekmez.
Ancak kötü havadan korunmuş oluruz
ve daha direkt bir yol olabilir.
Zor bir karar ama zaman geçiyor. Ne dersin?
Tüneller mi, dağa tırmanmak mı?
Tamam. Yavaş ve sağlam basarsam
dağa tırmanabilirim.
Aman! Burada dikkat etmek lazım.
Gayet iyi ilerliyorum.
Dağların sonu yok ve iyice sarplaşıyor.
Bu kısım zorlu geçecek gibi.
Sadece buz ve diklemesine kar. Şu koca yamaca kadar öyle.
Şu buzda kayarsam doğruca uçurum kenarından düşerim.
Mantıklı gelmiyor.
Buna bakıyorum ve yapılabilir mi, hiç bilmiyorum.
Ya da kayalıklarda kalır…
…buna tırmanmayı deneriz.
Joe bana maceracı demişti.
Belki de buna güvenmeliyim.
Kayalara tekrar dokunmak güzel.
Bunu hatırlıyorum.
Ama yukarıya giden yol uzun.
Tırmanabilir miyim, bilmiyorum.
Ne dersin?
Karın içinden mi geçelim…
…kayalara mı tırmanalım?
Karlar ağırlığımın altında kolayca dağılabilir.
Burada da kayalar kopabilir.
Çok yüksekten düşerim.
Çok dik. Belki halatı kullanabilirim.
Halatın ucunu düğümleyip atayım.
Yarıklardan birine sokayım.
Tamam, düğüm gibi oldu. Umarım, dayanır.
Ama başka seçenek yok.
Tamam, bir kez daha. O yarığa sokabilirsem işe yarayacak.
Evet. Girdi. O küçük yarığa sıkıştı.
Tamam. Kask takayım.
Sonra da buna tırmanmayı deneyeyim.
Kayalar gevşek ve parçalanıyor.
Tutmaya çalıştığım ya da üzerine bastığım her şey yerinden çıkıyor.
Son kısım.
Tamam, zirvedeyim.
Korktuğum kadar kötü tırmanmıyormuşum.
Halatı çekip yola devam edelim.
Şu anda fena başım ağrıyor.
Hatırlıyorum.
Yükseklere çıkıldıkça oksijen azalır.
O yüzden baş ağrısı, baş dönmesi ve yorgunluk yapıyor.
Bunu hatırlıyorum.
Yüksek irtifalara çıkınca vücut kimyası değişiyordu galiba.
Ama biraz durup beklenirse
vücut yavaş yavaş seyrek havaya alışır
ve yüksekte mideniz bulanmaz.
Evet, bazen bedeni dinlemek lazımdır.
Ama bazen acil durumlarda kendinizi zorlamanız lazım.
Kendimi zorlayıp zirveye çıkar ve diğer yandan inebilirsem
Joe'ya daha çabuk ulaşırım.
Ama bu hâlde yapabilir miyim, meçhul.
Burada beklersem havaya alışabilirim
ama Joe bekliyor ve o da tehlikeli bir durumda.
Zamanımız az. Çok az.
Zirveden de çok uzakta değilim.
Zorlayayım mı?
Yoksa bekleyip bedenimi havaya mı alıştırayım?
Zamanımız ve enerjimiz tükeniyor.
Birini seçmeliyiz.
Hangisi?
Yorgun olmama rağmen ilerleyeceğiz.
Zirveye ulaşıp diğer taraftan ineceğim ve Joe'ya ulaşacağım.
Tamam.
Ailemi düşünmeliyim.
Pilotu düşün.
Yükseklik ciddi şekilde hissediliyor.
Üşüdüm ve çok yorgunum.
Devam. Hadi.
Bear, beni duyuyor…
Evet. Sesin kesiliyor. Bekle. Yükseğe çıkayım.
Bear? Duyuyor musun?
Evet Joe, duyuyorum.
Sesin az geliyor.
Yine de anlayabiliyorum. Devam et, tamam.
İri bir yaratık var ve yaklaşıyor.
İri yaratık ne demek? Nedir o? Tamam.
Benim…
…kocaman.
Ne yapayım Bear? Ne yapılacağını hep bilirsin.
Dur, bir saniye.
Sakin ol Joe. Sakin ol. Bir şey olmayacak.
Düşün Bear.
Her ne ise yaklaşıyor ve ben uçakta mahsurum.
Ama ben hatırlayamıyorum.
Kendini iri ve ürkütücü gösterip korkutmaya mı çalışılır?
Yoksa sessiz ve uysal olup
tehdit olarak görmediği için rahat bırakması mı beklenir?
Joe'ya ne söylesem? Hadi.
Çabuk Bear! Çok korkuyorum.
Hadi, düşün. Vahşi hayvan saldıracaksa ne yapılır?
Keşke hatırlasam.
Çabuk Bear, her ne ise yaklaşıyor.
Ne yapayım?
Tamam Joe, ne yapacağını söyleyeyim.
Sakin ol, tehditkâr hamleler yapma
ve seni tehdit olarak görmemesini sağla.
Tamam, sessiz olacağım.
Umarım, gider. Ama sen de acele et, tamam mı?
Sıkı dur, ona yumuşak bir sesle konuş.
Göz teması kurma.
Yaklaşıyor. Ne yapayım Bear?
İşe yaramıyor.
-Joe? -Bear!
Cevap ver Joe.
Joe.
Joe?
Joe, duyuyor musun? Tamam.
Hiç ses yok. Çok acele etmeliyiz.
Umarım, Joe iyidir.
Zirve de şuradaki son tepenin üstünde galiba.
İki uç arasında ufak bir boşluk var gibi.
Bir baca tırmanışıyla zirveye varırım.
Ama başım zonkluyor. Gözlerimi açmak bile acı veriyor.
Tırmanacak gücüm kaldı mı, bilmiyorum.
Burası çok daha dik.
Çok daha tehlikeli ve zahmetli ama daha kısa ve muhtemelen daha hızlı.
Ya da bu dönemeç boyunca dağa tırmanırsak
belki zirveye çıkarız.
Daha güvenli bir yol ama muhtemelen daha uzun.
Baca tırmanışı daha hızlı olur.
Evet ama dönemeçlerin dağın öteki yüzüne
döndüğü ne malum?
Tamam, bu dönemeç beni zirveye götürüyor. Güzel.
Çok uzun sürüyor. İleri geri gidiyorum.
Zaman ve enerji kaybı.
Başım zonkluyor.
Havaya alışmaya daha çok vakit ayırmalıydım.
Şu anda çok zorlanıyorum.
Başım dönüyor. Havanın seyrekliğinden.
Yükseğe çıktıkça da kötüleşiyorum.
Başım dönüyor.
Hepsi irtifa hastalığı belirtileri.
Bedenimin sıfırlanması lazım.
Bunun en kolay yolu da geri dönüp
tünellere girmek.
Yoksa burada sonum kötü olacak.
Umarım, Joe biraz daha dayanabilir.
Aşağı inmeliyim.
Tırmanmaya devam edersem ölürüm.
Nefes almak zor.
Baş ağrısı, öksürük ve…
Sanki doğa diyor ki…
…"Devam edersen ölürsün."
Hâlâ çok bitkinim.
Sersemlik de var.
Başım hâlâ ağrıyor ama gücümü toparlamış gibiyim.
450 metre aşağı inmek bile daha fazla enerji ve oksijen demek.
Hissediyorum. Daha güçlüyüm.
Burada hava daha yoğun.
Şu tünellere gidelim bence. Evet. Hadi.
Hadi. Bakalım şu tünellere.
Çok ilginç, değil mi?
Vay be! Bak, eski bir miğfer.
Bak, eski mermi kovanları.
Belki bu tünel, zamanında savaş sığınağıydı.
Bak. Eski ve kırık bir fener bile var.
İçinde biraz yakıt var.
Cam kırılmış ama bakalım, yanacak mı.
Bak. Hadi.
Bak, ufak bir alev.
Bu ne kadar dayanır, bilmiyorum.
Şunu söndüreyim. Çalıştığını gördük.
En azından ışık kaynağımız var.
Işık kaynağını ya başta kullanırız
ve en azından neler var, anlarız
ya da saklarız ve acil durumda kullanırız.
Biraz karanlıkta ilerlemeye çalışırız
ve çok lazım olursa başımız derde girerse yedeğimiz olur,
ihtiyat olur, ışık lazım olursa
bulacağımız yeri biliriz.
Ne yapsak? Işığı başta mı kullanalım?
Yoksa ışığı saklayıp
karanlıkta mı başlayalım?
Ne yapsak?
Ya baştan yakalım ya da ışığı saklayalım.
Tamam. Işığı saklayalım.
Vay be, epey karanlık olacak.
Vay be!
Tüneller muazzam. Yok böyle bir karanlık.
Yönümüzü bilmiyoruz.
Tünellerde böyle kaybolmak bir daha çıkamamak demektir.
Yönümüzü anlamamız için bir şey lazım, değil mi?
Bu tüneldeki her dönüşümüzü hatırlamamız lazım.
Yerdeki şu şeyleri kullanabiliriz.
Eski fayanslar.
Zifirî karanlıkta üstlerine basınca ses duyulur.
Her yol ayrımında bir ok yapılabilir.
Sola gidersek böyle basit bir ok yaparız.
En iyi yanı da karanlıkta üzerine basınca
sesinin duyulacak olması.
Braille alfabesi gibi.
Bir seçenek bu. Bunlardan bol bol toplarız…
…ve çantaya koyup sonra kullanırız.
Ama taşıyabileceğim fayans sayısı kısıtlı.
Ya da paraşüt ipini kullanabiliriz.
Her sola döndüğümüzde böyle bir düğüm atarız.
Normal düğüm sağa dön demek.
Ama tünelin sonuna yetecek kadar
ipim var mı, bilmiyorum.
Ya paraşüt ipi ve birkaç düğüm kullanırız
ya da fayanslarla yere işaret bırakırız.
Çok ince bir iş.
Ama karanlıkta yol bulmak da öyle.
Birini seçebiliriz. Tamam, hadi. Ne deneyelim?
Bak, bunlar işe yarayabilir.
Şu anda tüneli gittiği yere kadar izliyorum.
Yankı duyuluyor. Merhaba?
Burası da çıkmaz.
Sağa ya da sola gidebiliriz.
Belki de en iyisi hangi yankının daha uzağa gittiğine bakmak.
O da daha uzun tünel demektir.
Merhaba?
Evet, burası daha kısa. Tamam, buradan sola gidelim.
Tamam, dur, burada yol ayrılıyor.
Merhaba?
Evet, bence bu tarafa gidebiliriz.
Tamam, işaret koymalıyız. Hangi yöne gidelim?
Dur! Sus.
O ne?
Devam edelim. Biraz hızlanalım.
Buradan çıkmalıyız.
O şeyle bu tünellerde mahsur kalmayalım.
Bastığım yere dikkat etmeliyim.
Büyük bir çukur olabilir.
Tüneller kıvrım kıvrım.
Tanrım. Burası zifirî karanlık.
Yönümü tamamen şaşırdım.
Duyuyor musun?
Bir şeye bastım ve ezilince…
Ayağımın etrafında hareketler duyuyorum.
Yine acıktım.
Acaba bunu yiyebilir miyim?
Koluma tırmandı.
Bazen görmemek iyidir.
Hissediyorum.
Hamamböceği gibi, küçük bacakları
ve tepesinde sert kabuğu var.
Yiyebilirim. Biraz enerji verir.
Bu elimdeki de kırkayak gibi
ama kabuğu kalın.
Böyle. Çok iri.
Belki bunu da yiyebilirim.
Enerjiye ihtiyacım var.
Ama içimden bir ses, birinin beni hasta edeceğini söylüyor.
Ya hamamböceği ya da kırkayak.
Açım.
Pekâlâ, hangisi yenir?
Keşke hatırlayabilsem.
Ne dersin? En güvenlisi ne?
Tamam. Kırkayak.
Bu atıştırmalık değil de tam bir öğün gibi.
Kıtır kıtır.
Ve içi
tadı tuhaf sıvılarla dolu.
Tünellerde böyleleri çok bulunur.
Bu zifirî karanlıkta çok ağır ilerliyoruz.
Bence feneri kullanma vakti geldi.
Biraz ışıkla ilerlemeye çalışayım.
Duyuyor musun? Sıçanlar.
Tamam.
Böylesi daha iyi.
Işığımız oldu.
Artık hızlanabileceğiz.
Bir saniye.
Kırkayak beni fena yaptı.
Midemde çok keskin bir his var.
20 dakikadır falan böyle.
Dur.
Biraz rahatladım.
Vücudum onu içinde istemedi.
Devam edelim.
Vay be, şuna bak.
Eski ve paslı metal bir kapı.
Bakalım, açılacak mı.
Vay be! Burası muazzam.
Vay! Dur.
Bak, buradan kablo geçiyor.
Muhtemelen bubi tuzağı.
Feneri sakladığımıza değdi.
Bu hâlâ çalışıyorsa…
Evet, düşünmek bile istemiyorum.
Tamam, dikkatle üzerinden geçeyim.
İleride ışık var gibi. Evet, burada.
Buradan çıkış yolumuz.
Tamam, şunu kapatayım.
Gün ışığı görmek çok güzel.
Vay be, yüksekliğe bak.
Pilot Kaptan Raynor aşağıda bir yerdedir.
Tamam, bu parmaklıklara bağlarsam
halatla aşağı inebilirim.
Tamam, güvenli oldu. Memnunum. Gidelim.
Bu çok tanıdık geliyor.
Yavaş, istikrarlı ve ihtiyatlı gitmek lazım.
Aman.
Amanın!
Tamam, oldu galiba.
Bulalım şu uçağı. Buralarda bir yerde olmalı.
Burası iyice dikleşti.
Bak! Uçağın kuyruk bölümü.
Burada da biraz enkaz var.
İşte uçak.
Orada. Joe!
Uçurum kenarında fena dengesiz duruyor.
Bir şey devirmeyeyim.
Joe!
Kaptan Raynor!
Şunlara bak. Bu koltuğu bir şey koparmış.
Pençe izine benziyor.
Kesinlikle mücadele izleri var. Şuradaki de kan.
Kenar boyunca var.
Nereye gidiyor?
Bak, burada da var.
Buradaki kan kurumuş.
Kan izleri şu tarafa gidiyor.
Ama bir sorun var.
Ters yöne giden izler de var.
Belirgin sürtünme izleri var.
Çamurda da var. Bir şey buradan şu tarafa gitmiş.
Bunlar ayak izi mi, anlamak zor.
İz oldukları kesin.
Joe!
Kaptan Joe'yu bulmamız lazım. Önceliğimiz o.
Ne dersin?
O yöne giden izleri takip etmek mi…
…yoksa bu tarafa giden kan izlerini mi?
Joe!
Fazla vaktimiz yok. Çabucak karar vermeliyiz.
Hangi izler bizi Joe'ya götürür?
Tamam, şu kan damlacıklarını takip edelim.
Bu kanatta da var.
Bak, burada da damlacık var.
Bak, burada da var.
Joe! Kaptan!
Bak. Yukarıda ufak bir mağara var.
Yaralı olsaydım oraya gidip korunmaya çalışırdım. Tamam, hadi.
Yine kan izleri.
Burada da.
Joe?
Joe.
Aman.
Şuna bak. Bir şeyin kaburgası.
Joe'ya benzemiyor.
Bu hiç iyi değil.
Dağdan inemeyeceğim belli.
Hadi, geri dönelim, belki tekrar deneyebiliriz.
Kaptan Joe'yu kurtarana dek farklı seçenekler deneyelim.
Tamam, su bulmaya çalışalım.
Üşüyorum ve susadım.
Mutlaka hemen su bulmalıyım.
Ama burada nerede su bulunur?
Böyle şeyleri bilirdim.
Düşün.
-Düşüyoruz! -Bir şeye çarptık galiba!
Evet, bir kaza geçirdiğimi hatırlıyorum.
Uçaktaydım ve düştük.
Acaba pilota ne oldu?
Evet.
Bataklığa benziyor.
Yani su olmalı.
Bak, burası çamurlaşmaya başladı.
Ama her şey kaskatı donmuş.
Bunu aşmam imkânsız.
Daha yumuşak olsaydı sıkabilirdim ve biraz sıvı çıkarabilirdim.
Belki de su fikri mantıklı değildi.
Su aramaya devam etmeliyim.
Böyle olmayacak.
Güneş batıyor.
Çok daha fazla üşüyorum.
Karnım da aç.
Evet, birkaç gün susuz yaşayabilirim
ama ısınmazsam
fazla hayatta kalamam. Barınak mı, yiyecek mi?
Biri diğerine göre daha önemli olacak.
Zamanım da azalıyor.
Burası iyice soğudu. Çok soğuk.
Barınak iyi fikir.
Isınmak lazım.
Ağaçları kullanalım.
Hatta bunun gibi devrilmiş ağaçları.
Bu olur gibi.
Sanki doğal bir barınak.
Bununla ne yapsam bilmiyorum.
Tuhaf bir his çünkü…
…ağaçların barınak olarak iyi iş göreceğini biliyorum ama…
İçgüdüsel bir şey sanki.
Bundan barınak olacağını biliyorum.
Belki paraşütü de kullanabilirim. O zaman ısınırım.
Evet, alalım şunu.
Paraşüt ve devrilmiş ağaç.
Bence olacak.
Bunu iyice yukarı sereyim.
Şurayı sağlamlaştırayım.
Barınak hazır.
Yine de üşüyeceğim.
Ölü dallarla ateş yakabilirim.
Buraya taştan duvar örerim.
Bu da ısıyı geri yansıtır.
Böylece daha sıcak olur. Bunları nereden biliyorum?
Düşünme.
Yap gitsin.
Doğru geleni yap. Tamam.
Nasıl ateş yakacağım?
Kibrit yok, çakmak yok.
Kuru çalılar var, bunlar işe yarar.
Tutuşturmak için bir şey lazım.
Evet, ısınıyor.
Sürtünme yaratmak lazım.
Mantıklı. Bunu yapmayı biliyorum.
Bir ucuna da paraşüt ipini bağlayayım.
Bu ucu da geçireyim.
Yay gibi kullanılabilir.
Tamam, bakalım, olacak mı.
Biraz kor için yapmam gereken bu.
Hadi bakalım.
Nihayet ısı.
Çok iyi geldi.
Ayaklarımı ısıtayım.
Bak.
Bu benim.
Bu da ailem olmalı.
Bu nedenle eve dönmeliyim.
Bu kamp beni sıcak tutar ama yine de yiyecek ve su lazım.
Susamaya başladım ve acıktım.
Önce hangisi?
Barınak iyi fikir. Isınmak lazım.
Ağaçları kullanmayı deneyelim.
Hatta bunun gibi devrilmiş ağaçları.
Bu olur gibi.
Sanki doğal bir barınak.
Bununla ne yapsam bilmiyorum.
Tuhaf bir his çünkü…
…ağaçların barınak olarak iyi iş göreceğini biliyorum ama…
İçgüdüsel bir şey sanki. Bundan barınak olacağını biliyorum.
Belki paraşütü de kullanabilirim.
O zaman ısınırım. Evet, alalım şunu.
Paraşüt ve devrilmiş ağaç. Bence olacak.
Bunu iyice yukarı sereyim.
Şurayı sağlamlaştırayım.
Barınak hazır.
Yine de üşüyeceğim.
Ölü dallarla ateş yakabilirim.
Buraya taştan duvar örerim.
Bu da ısıyı geri yansıtır.
Böylece daha sıcak olur.
Bunları nereden biliyorum?
Düşünme. Yap gitsin.
Doğru geleni yap. Tamam.
Nasıl ateş yakacağım?
Kibrit yok, çakmak yok.
Kuru çalılar var, bunlar işe yarar.
Tutuşturmak için bir şey lazım.
Evet, ısınıyor. Sürtünme yaratmak lazım.
Mantıklı. Bunu yapmayı biliyorum.
Bir ucuna da paraşüt ipini bağlayayım.
Bu ucu da geçireyim.
Yay gibi kullanılabilir.
Tamam, bakalım, olacak mı.
Sakin. Devam. Sabır.
Birkaç kez daha. Tamamdır.
-Düşüyoruz! -Bir şeye çarptık galiba!
Uçak kazası geçirdim.
Acaba pilot iyi mi?
Ayaklarımı ısıtayım.
Bak.
Bu benim.
Bu da ailem olmalı.
Bu nedenle eve dönmeliyim.
Bu kamp beni sıcak tutar ama yine de yiyecek ve su lazım.
Susamaya başladım ve acıktım. Önce hangisi?
Evet, orada bir şey olduğu kesin. Bir şey hareket etti.
Nerede? Dur. Bir şey gördüm ama…
Hayal görüyorum belki de.
Tuhaf. İçimde öyle bir his var ki
sanki bir şey beni izliyor.
Belki de kafamı vurduğum içindir.
Bir şey olmayabilir.
Yiyecek bulamıyorum.
Hava iyice soğumaya başladı. Güneş batıyor.
Hâlâ susuzum, hâlâ açım. Barınacak yer lazım.
Önce çişimi yapmalıyım.
Yiyecek akıllıca olur. Yiyecek enerji demek.
Ve şu anda benimki tükeniyor.
Burada ne yiyebilirim, bilmiyorum.
Şu filizlerden mi yesem?
Yiyecek değil bu.
İçgüdülerim bu durumda ağacın tabanını kaz, diyor
ama maalesef kaskatı donmuş.
Burayı kazmam imkânsız.
Kurtçuk ya da tırtıl çıkmaz.
Ağaçlar da filiz vermemiş. Çok zor.
Yiyecek bulamıyorum.
Daire çiziyorum sanki.
Ve üşüyorum.
Enerjim de tükeniyor.
Ne su ne yiyecek bulabiliyorum
ve çok üşümeye başladım.
Güneş batıyor, sıcaklık düşüyor.
Isınmam lazım.
Şu anda gücüm yok.
Bu bitkinlikle devam edemem.
Baştan alıp yeni bir şey mi denesek?
Sonra yola devam edip
nereye gideceğimize karar veririz.
Tamam, tekrar deneyelim.
Su şişem var ama boş.
Yiyecek yok, çadır yok.
Montum ince ama burası aşırı soğuk.
Yiyecek, barınak ya da su bulmak.
En çok hangisi lazım olacak?
Karanlık basıyor. Hava buz gibi.
Güçten düşmeye başladım.
Hadi, çabuk.
Yiyecek akıllıca olur. Yiyecek enerji demek.
Ve şu anda benimki tükeniyor.
Burada ne yiyebilirim, bilmiyorum.
Şu filizlerden mi yesem?
Yiyecek değil bu.
İçgüdülerim bu durumda ağacın tabanını kaz, diyor
ama maalesef kaskatı donmuş.
Burayı kazmam imkânsız.
Kurtçuk ya da tırtıl çıkmaz.
Ağaçlar da filiz vermemiş. Çok zor.
Yiyecek bulamıyorum.
Daire çiziyorum sanki.
Ve üşüyorum.
Enerjim de tükeniyor.
Yiyecek bulamıyorum…
…ve çok üşümeye başladım.
Güneş batıyor, sıcaklık düşüyor.
Isınmam lazım.
Çok bitkinim.
Keşke ne yapmam gerektiğini hatırlayabilsem.
Çok üşüyorum ve susadım. Sence ne yapmalıyım?
Yeni bir hayatta kalma stratejisiyle yeniden başlayalım.
Yiyecek akıllıca olur. Yiyecek enerji demek.
Ve şu anda benimki tükeniyor.
Burada ne yiyebilirim, bilmiyorum.
Şu filizlerden mi yesem?
Yiyecek değil bu.
İçgüdülerim bu durumda ağacın tabanını kaz, diyor
ama maalesef kaskatı donmuş.
Burayı kazmam imkânsız.
Solucan ya da tırtıl çıkmaz.
Ağaçlar da filiz vermemiş. Çok zor.
Yiyecek bulamıyorum.
Enerjim de gücüm de kalmadı.
Güneş batıyor, sıcaklık azalıyor.
Galiba yiyecek olmadan haftalarca hayatta kalınabiliyor
ama susuz sadece birkaç gün.
Ve şu anda çok susadım.
Dönüp su arayalım.
Sonra ilerlemeye devam edip
yerimizi anlarız.
Tamam, hadi bakalım.
Su hep bayır aşağı gider. Aşağı inelim.
Bak, burada çamurlaşma başladı.
Bu da su demek.
Buz!
Buz da su demektir.
Ateşin yanına götürüp tencereye atmak lazım.
Böylece suyum olur. Artık bol bol olacak. Bu iyi.
Bu o kadar soğuk ki çantama koyabilirim.
Hiç erimez.
Bu da yedek buz.
Ama burada çok kötü bir koku var.
Şuradan geliyor.
Gidip bakayım.
Tanrım, kokuya bak.
Bir şey çürüyor.
Bak. Ölmüş bir hayvan.
Çok tuhaf çünkü bak, dallarla kapatılmış.
Sanki…
…biri ya da bir şey onu buraya sürüklemiş ve korumaya çalışmış.
Galiba bu ayı postu.
Dümdüz giden büyük bir kesik izi var.
Yani orada bir şey olduğu kesin.
Büyük bir şey.
Yine de bundan yiyecek çıkabilir.
Hatta kürk de var. Isınmak için kullanabilirim.
Ama bunu öldürene de dikkat etmek lazım.
Benden güçlü olduğu kesin.
Tamam, biraz et çıkarıp postu yüzeyim
ve sonra buradan gideyim.
Çok iyi. Biraz yiyeceğimiz oldu.
Barınak var. Burada da su eriyor.
Bu her şeyi değiştirir.
Uçak düşüyor!
Çıkmayı başardım, ağaçlara doğru düşüyorum!
O ses ne?
Hey.
Bak.
Kurt! Kaç!
Bu kurttan kaçabileceğimi sanmıyorum. Ormanda izimizi kaybettirmeyi deneyelim.
Yükseklere çıkacağız.
Ne bekliyorsun? Çabuk! Bir karar ver!
Belki bu girişi kapatabiliriz.
Evet!
Bunu geçemezsin!
Evet. Gitti. Hadi.
Şuna bak.
Şu dağın içine giden tünellere benziyor.
Mayday.
Telsizden ses var.
Cevap verin.
-Kimse var mı? Duyuyor musunuz? -Evet, alo?
Alo? Duyuyor musun?
Bear? Şükür hayattasın.
Yardımın gerekiyor.
Atladığın yere göre dağın öbür tarafındayım.
Kımıldayamıyorum. Ve korkarım uçak uçurumdan düşecek.
Evet ama bir sorun var.
Hafızamı kaybettim. Olanları hatırlayamıyorum.
Şu anda kim olduğumu hatırlamıyorum.
Tamam.
Kazada başını vurdun herhâlde.
Evet, galiba biraz amnezim var. Tamam.
Hadi abi. Sen Bear Grylls'sin.
Maceracısın.
Burada çok dayanamam.
Tamam. Şimdi şöyle,
şu anda ağaçlığın üzerindeyim.
Seni kurtaracağım.
Dayan,
dayanmalısın ve başarabilirsin, tamam mı?
Seni bulacağız.
-Tamam Bear. -Tamam.
Bazı kararlar vermeliyiz.
Pilotu bulmak için
ya bu dağa tırmanacağız
ya da tünelleri kullanıp
dağın diğer tarafına çıkıyorlar diye umacağız.
İyi de kestirme olur.
İkisi de tehlikeli olacak.
Yukarı gidersek soğuk olur ve açık hedef oluruz,
çok enerji tükettirecek.
Ancak telsiz iletişimimiz olacak.
Yukarıda çalışır.
Tünellere girersem kesinti olur,
hiç çekmez.
Ancak kötü havadan korunmuş oluruz
ve daha direkt bir yol olabilir.
Zor bir karar ama zaman geçiyor. Ne dersin?
Tüneller mi, dağa tırmanmak mı?
Üşüyorum ve susadım.
Mutlaka hemen su bulmalıyım.
Ama burada nerede su bulunur?
Böyle şeyleri bilirdim.
Düşün.
-Düşüyoruz! -Bir şeye çarptık galiba!
Evet, bir kaza geçirdiğimi hatırlıyorum.
Uçaktaydım ve düştük.
Acaba pilota ne oldu?
Evet.
Bataklığa benziyor.
Yani su olmalı.
Bak, burada çamurlaşma başladı.
Maalesef her şey kaskatı donmuş.
Bunu aşmam imkânsız.
Çok soğuk. Soğuk.
Su aramaya devam etmeliyim.
Güneş batıyor. Çok daha fazla üşüyorum.
Her şey kaskatı donmuş.
Buz.
Ama bunu tüketirsem daha da üşürüm.
Nasıl içebilirim?
Evet, birkaç gün susuz yaşayabilirim
ama ısınmazsam fazla hayatta kalamam.
Belki de…
Belki de barınak aramalıydım.
Çok soğuk.
Soğuk.
Farklı hareket etmeliydim.
Yiyecek bulamıyorum.
Su da yok ve çok üşüyorum.
Isınmam lazım.
Keşke böyle bir yerde hayatta kalmak için
en önemli olanı hatırlasam.
Bu soğukta görev tamamlanamaz.
Yeni bir hayatta kalma stratejisiyle yeniden başlayalım.
Başka bir şey denersek ilerleyebiliriz
ve sonra konumumuzu belirleriz.
Yiyecek akıllıca olur. Yiyecek enerji demek.
Ve şu anda benimki tükeniyor.
Burada ne yiyebilirim, bilmiyorum.
Şu filizlerden mi yesem?
Yiyecek değil bu.
İçgüdülerim bu durumda ağacın tabanını kaz, diyor
ama maalesef kaskatı donmuş.
Burayı kazmam imkânsız.
Kurtçuk ya da tırtıl çıkmaz.
Ağaçlar da filiz vermemiş. Çok zor.
Yiyecek bulamıyorum.
Çok susadım.
Enerjim de tükeniyor.
Yiyecek bulamıyorum.
Çok üşümeye başladım.
Güneş batıyor, sıcaklık düşüyor.
Yiyecekten önce su bulmayı denemeliydik galiba.
Karanlık olmadan su bulmaya çalışalım. Hadi.
Sonra ilerleriz
ve nereye gideceğimize karar veririz.
Bu geçidin aşağısını görüyorum.
Yaklaşık 20 metre ileride sarp bir yamaç var.
Dikkatle karşıya geçmeyi deneyeyim.
Buz baltasını kullanayım.
Minik çıkıntılar oluşturayım.
Ağırlığımı, balta ve ayaklarıma…
…dağıtmalıyım.
Hadi, sakin ol. Sakin ol.
Odaklan.
O yoldan geri gitmem.
Çok yüksekteyim.
Burası çıkmaz. Her tarafta yüksek uçurumlar var.
Şu çıkıntıya ulaşmam imkânsız. Bak.
Bak. Bir tünel daha.
Bak, dağın içine doğru inen bir merdiven.
Acaba gördüğümüz diğer tünellere mi çıkıyor?
Merhaba?
Burası çok ürkütücü.
Ama tek yol bu gibi.
Burada telsiz çekmez
ama umarım, beni Joe'ya götürür.
Tamam, birkaç saat bekleyecek bir yer bulmalıyız.
Vücudumu birkaç saat havaya alıştırıp gücümü toplayabilecek miyim, görelim.
Şu kayaların arasına geçelim.
Burada oturup bekleyebilirim.
Tamam.
Durup dinlenmek çok iyi geldi
ve başımın ağrısı ve midemin bulantısı geçince
devam edebiliriz ve tırmanabiliriz.
Birazcık dinlendim.
Hatta biraz daha iyiyim.
Devam etme vakti.
Zirveye ulaşıp diğer tarafa inelim. Hadi.
Vakit geçiyor ve Joe hâlâ yardım bekliyor. Hadi.
Tamam Joe, dikkatli dinle.
Tehdit her neyse
kontrolün sende ve patron olduğunu göstermen lazım.
Bilmiyorum. Bir şeyle saldırmayı deneyebilirim.
Göz teması kur. Büyük, agresif hareketler yap.
Kollarını aç.
Havla, bağır, emir ver. Anlaşıldı mı?
Tamam Bear, deniyorum, peki.
Defol!
Önüne gelen şeye vur. Uçağın gövdesini tekmele.
Anlaşıldı mı? Tamam.
Defol! Git!
Benden uzak dur!
-İşe yarıyor mu, anlamadım. -Defol!
Hadi. Hadi Joe.
Joe?
Alo? Hâlâ orada mısın?
İşe yarıyor.
Gidiyor galiba.
Aferin Joe. Aferin. Bravo.
Gittiğini düşünüyorsun ama tetikte ol.
Zirveye ulaşmak üzereyim.
Burayı aşınca
seni görebilmem lazım, yine de dayan.
-Güçlü ol. Az kaldı Joe. -Evet, sağ ol Bear.
Bear, tamam.
Hadi. Devam edelim.
Zirve de şuradaki son tepenin üstünde galiba.
İki uç arasında ufak bir boşluk var gibi.
Bir baca tırmanışıyla zirveye varırım.
Burası çok daha dik.
Çok daha tehlikeli ve zahmetli ama daha kısa ve muhtemelen daha hızlı.
Ya da bu dönemeç boyunca dağa tırmanırsak
belki bizi zirveye götürür.
Daha güvenli bir yol ama muhtemelen daha uzun.
Yakında gün ışığı azalmaya başlayacak
ve Joe'yu bulmak imkânsız olacak.
Hiç vakit kaybetmemeliyiz.
Zor bir tırmanış olacak.
Burada kask takmak lazım.
Bak, burada bir baca oluşuyor
ve duvarlar daralıyor.
Bir duvara ayaklarımı dayamayı deneyeyim.
Diğerine de sırtımı.
Seyrek havada çok zor.
Tamam, hadi.
Yapabiliriz.
Bu baca tırmanışı uzun.
Buradan sonra zirve için son bir gayret.
Dağın zirvesi, şuna bak.
İlk kez diğer tarafı görüyorum.
Hemen sinyal almaya çalışalım.
Şarjı azalmış.
Olamaz. Hemen kapandı.
En azından buraya çıktık.
Şimdi aşağı inmek
ve enkazı bulmaya çalışmak lazım.
Joe'yu bulmaya çalışayım.
Ama biraz zor olacak.
Tamam, ilerleyelim ve şuradan inelim.
Zor bir tırmanış olacak. Burada kask takmak lazım.
Bak, burada bir baca oluşuyor
ve duvarlar daralıyor.
Bir duvara ayaklarımı dayamayı deneyeyim.
Diğerine de sırtımı.
Seyrek havada çok zor. Başım da zonkluyor.
Feci hâldeyim.
Başım çok dönüyor.
İrtifa hastalığı. Hatırlıyorum.
Belki de durup havaya alışmalıydım.
Biraz daha ilerlemeye çalışayım.
Başarabilirim.
Bu baca tırmanışı çok uzun.
Gücüm tükeniyor.
Biliyorum çünkü çıktıkça
hava seyrekleşiyor.
Asıl tehlike de yapılacak bir hata
ölümüne düşmek demek.
Bazen daha zekice davranmak lazım.
Zorlanacak veya durup çekilecek zamanı bilip
tekrar ilerlemek için hazırlanılmalı.
Hayatta kalmak için geri dönmeliyim.
Daha çok oksijen, daha yoğun hava ve daha az irtifa lazım.
Havaya alışmak için vücuduma birkaç saat tanımalıydım.
Tünel girişine döneyim.
O yolu deneyeyim.
Joe biraz daha bekleyecek.
Tamam.
Tamam, tünellere dönüyorum.
Tamam, bu dönemeç beni zirveye götürüyor. Güzel.
Çok uzun sürüyor. İleri geri gidiyorum.
Zaman ve enerji kaybı.
Şu an dağın üstündeyim.
Çok yorulmaya başladım.
Dönemeçlerin sonundayım ve işte zirve. Hadi.
Dağın zirvesi, şuna bak.
İlk kez diğer tarafı görebileceğim.
Hemen sinyal almaya çalışalım.
Şarjı azalmış.
Olamaz. Hemen kapandı.
En azından buraya çıktık.
Şimdi aşağı inmek
ve enkazı bulmaya çalışmak lazım.
Joe'yu bulmaya çalışayım.
Ama biraz zor olacak.
Tamam, ilerleyelim ve şuradan inelim.
Tamam. Uçağı bulmalıyım.
Buralarda olmalı.
Çok dikleşiyor.
Ama bak, uçağın kuyruk kısmı.
Burada da biraz enkaz var. Yaklaşıyoruz.
Bak, işte kokpit. Kenarın dibinde.
Hey! Duyuyor musun?
Bear?
Bear, buradayım!
İyi misin Joe?
Uçakta mahsur kaldım ve ben kımıldayınca uçak hareket ediyor.
Evet, bir çözüm bulacağım. Dayan.
Bu halatı kullanacağım. Bu kayaya bağlayayım.
Aşağı sallanıp ona ulaşmanın yolunu bulacağım.
Tamam, sana geliyorum.
Ani hareket yapma Joe.
Tamam, acele et.
Seni kurtaracağım.
Enkazın son kısmına yaklaşık 15 metre mesafedeyiz.
Ama onu buraya nasıl çıkaracağım?
Ya halatı ona atacağım,
kendini bağlayacak ve onu buradan çekeceğim
ya da ben inip ona fiziksel olarak yardım edeceğim.
Ama onunla tırmanmak daha zor olur.
Uçak her an uçurumdan yuvarlanabilir.
Aşağı inip onu kurtarmaya mı çalışayım
ya da halatı atıp tırmanmasına destek mi olayım?
Tamam, halatı atıyorum Joe.
-Tamam. -Tutmaya çalış.
-Kolunu uzatıp bekle. -Tamam.
Geliyor, bir, iki, üç!
Tamam.
Tamam, kendine sar ve kancayı tuttur.
-Bağladın mı Joe? -Evet, çek beni.
Tamam, emniyet kemerini açmalısın.
-Tamam. -Sonra dışarı yuvarlan. Seni tutuyorum.
Bir,
-iki… -Tamam.
…üç. Fırla!
Tuttum!
Başım!
-İyi misin Joe? -Evet Bear.
Çek beni.
Tamam.
-Şükür. -Tırmanmaya devam et.
Aferin.
-Kıl payıyla yırttım. -Kıl payıyla.
Kıl payıyla. Nasıl da büyük bir patlamaydı.
Hafızamı geri getirdi.
Öyle mi? Olabilir.
Ailemi hatırlıyorum.
Bir de
hep rezil bir pilot olduğunu.
Tamam, yapmamız gerekeni biliyorum.
Şu vadiyi takip etmeliyiz.
-Ağaçları görüyor musun? -Evet.
Su ve yiyecek demek.
Vadiye kadar inersek de birileri vardır.
Evet! Hadi, gidelim.
Bu taraftan.
Bu arada o hayvan neydi?
Bilmiyorum ama dönüp öğrenmeyelim.
Geri dönecek ya da baştan başlayacak cesaretin varsa
tünellerde büyük maceraları ve gizemleri kaçırdın.
Kim bilir? Belki o yaratığa rastlarsın.
Dikkatli ol.
Sana geliyorum Joe.
Altı metre kaldı.
Sallama.
Galiba uçak düşüyor.
Biliyorum. Tamam, seni buna bağlayacağım.
Tamam.
Bağladım.
Tek elinle buraya uzan.
-Tamam. -Sol elinle kemeri aç.
-Hazır mısın? Bir, iki, üç. -Ne? Tamam.
Hadi! Tuttum seni.
Tam zamanında dediğin budur.
-Kaptan Raynor, tabii. -Evet.
Hatırlıyorum.
-Şükür. -Her şeyi hatırlıyorum.
-Öyle mi? -Uçak kazasını hatırlıyorum.
-Evet. -Ailemi de.
Kurtulmak için yapmamız gerekeni de biliyorum.
O tarafa gitmeyeceğiz. Karşıya geçeceğiz.
Yüksek tepeleri görüyor musun? Bu vadi boyunca ilerleyebiliriz.
Aşağı inince de mutlaka birileri vardır.
-Tamamdır. -O tarafa gidiyoruz.
Bu arada o hayvan neydi?
Bilmiyorum ama dönüp öğrenmeyelim.
Geri dönecek ya da baştan başlayacak cesaretin varsa
tünellerde büyük maceraları ve gizemleri kaçırdın.
Kim bilir? Belki o yaratığa rastlarsın.
Dikkatli ol.
Tamam, yakalım şunu.
Tamam, bakalım ne kadar yanacak.
İçeri girelim.
Sıçanlardan nefret ederim.
Yüzümde bir esinti var.
Evet, bu tünelden.
Ve esinti varsa
mutlaka bir yerden geliyordur.
Onu takip edeceğim ve umarım, bizi öteki tarafa çıkarır.
Şuna bak.
Gördüğüm kadarıyla merdiven tepeye kadar gidiyor.
Burası çıkmaz.
Ama bu tünelde bir esinti hissediyorum.
Yani ya merdivenden çıkacağım
ya da bu tünelde esintiyi izleyeceğim.
Bu ışık ne kadar dayanır, bilmiyorum. ama merdivenin nereye çıktığı meçhul.
Sence hangi yol bizi Joe'ya götürür?
Tamam, yukarı gidiyorum.
Umarım, bizi dağın içinden geçirir.
Şimdilik tek yön yukarı gibi.
Belki zirveye ulaşınca telsizi tekrar kullanabiliriz.
Bu merdiveni çıkmak tahminimden uzun sürüyor.
Umarım, Joe dayanabilir.
Hadi.
Sonu gelmiyor.
İrtifayı hissediyorum.
İleride ışık var sanki.
Evet, burada.
Bak, dışarı açılıyor.
Parlak gün ışığı.
Şuna bak.
Keskin bir yamaç
ama bence yolun dörtte üçünü tırmandık.
Son kısmı tırmanmanın yolunu bulmak lazım.
Halata atılmış düğümleri kullanacağız.
Hadi bakalım.
Yerde hareketler duyabiliyorum.
Bir şeye tekme attım.
Fare veya sıçan.
Tamam, bu tarafa gidiyor
ya da bu tarafa.
Buradan gelen hafif bir esinti var.
Muhtemelen bu yol daha iyi.
İlk ayrımda sağa gidiyoruz.
Tamamdır. Tek düğüm atalım.
Tamam.
Rüzgârı hissediyorum.
Bir yerden esiyor. Bir açıklık olmalı.
Ben de onu arıyorum. Bir açıklık.
Tünellerden diğer tarafa çıkmak için.
Burada yine yol bitiyor.
Yol ayrımı.
Ya sola ya da sağa. Rüzgâr nerede?
Evet, burada hafif bir esinti var.
Tamam, sol. Düğüm atayım.
Bu tarafa gidelim.
Sonra buradan da sağa doğru gideceğiz.
Bakalım, şansımız yaver gidecek mi?
PATLAYICI
Peki, bu tarafa gidiyoruz.
Olamaz, bu hiç iyi değil.
Gözlerimizi açık tutmalıyız. Çok dikkatli olmalıyım.
PATLAYICI
Olamaz, ışık sönüyor. Yapma!
Söndü gitti.
Fenerle buraya kadarmış.
Tamam, işte hamamböceği.
İşte.
Bu hamamböceğinin tadına bakılırsa çok uzun zamandır…
…bu tünellerde yaşıyor.
Tamam, devam etmek için biraz enerji. Hadi o zaman.
Bu zifirî karanlıkta çok ağır ilerliyoruz.
Bence feneri kullanma vakti geldi.
Biraz ışıkla ilerlemeye çalışayım.
Duyuyor musun?
Sıçanlar.
Tamam.
Böylesi daha iyi.
Işığımız oldu.
Artık hızlanıp
devam edebileceğiz. Hadi.
Midem.
Kırkayak yüzünden.
Tadı çok keskin. Sürekli safra geliyor.
Dur.
Çıkması iyi oldu.
Devam edelim.
Eski bir kapı.
Burası muazzam.
Eski bir kovaya benziyor.
Galiba miğfermiş.
Şunu dinlesene.
Yankı arttı.
Burası tünel değil de oda sanki.
Tamam.
O ne?
Başım!
Tuzak teline takıldım galiba.
Hafızam geldi.
Bacağım fena sıkıştı.
Kaptan Joe'ya hızlı ulaşamayacağım.
Bir süre burada mahsuruz galiba.
Gün ışığı!
Gözlere bayram ettirdi.
Çok uzun süre mahsur kalmış gibiyim.
Çok bitkinim.
Uzun süre hareketsizlikten…
…ve bacağım güçlü değil.
İşte uçak.
Aşağıda. Uçurumun kenarında.
Kaptan.
Joe.
Olamaz. Çok geç kaldık.
Joe!
Joe nerede? İyi mi?
Yüzbaşı Raynor!
Tele takılmasaydım ne olurdu diye düşünmeden edemiyorum.
En azından geri dönebiliriz veya baştan tekrar deneyebiliriz.
Bu kez farklı seçimler yapalım
çünkü Yüzbaşı Joe'yu kurtarmadan asla pes etmeyeceğiz.
Tamam, böyle takip edelim.
Burada da var.
Bir şey şu kayayı itmiş.
Çimler ezilmiş.
Yukarıda kesin bir şey var.
Kokpitin geri kalanına
hasarı veren şeyse diye
çok dikkatli olmalıyım.
-Bear? -Evet.
Kusura bakma.
-Joe! -O azgın hayvan sandım.
Tanrım. Azgın hayvan mı?
Evet, onu korkuttum ama buralarda.
Gitmemiz lazım.
Joe.
Yüzbaşı Raynor. Seni hatırlıyorum.
Elbette.
Tanıdığım en güçlü adam. Tanıdığım en kötü pilot.
Seni görmek ne güzel.
Yaşıyorsun, vay be.
Güzel, artık hatırlıyorum. Ailemi de hatırlıyorum.
Yüksek dağlar var, onlar kötü.
Vadiye doğru gitmeliyiz.
-Görüyor musun? -Evet.
Yeşillikler, ağaçlar.
Orman demek; kaynak, barınak, su ve yiyecek demek.
Vadinin dibine ulaşınca da
onu takip ederiz ve birilerini buluruz.
-Tamam, gidelim mi? -Hazır mısın?
-Daima. -İyi misin?
Zemin hâlâ sarp. Yavaş ol.
Tamam, aferin.
Tebrikler! Hayatta kalma becerilerin hep tetikteydi.
Artık kurtarılmamız an meselesi.
Ama o hayvan neydi?
Baştan alsak mı?
Yoksa geri dönüp farklı kararlar vererek
öğrenecek miyiz görelim mi?
Alt yazı çevirmeni: Sinto Sinop