Downloaded from YTS.MX
(ภาพยนตร์เรื่องนี้ ใช้ผู้มีความเชี่ยวชาญทางวิชาชีพในการถ่ายทำ)
Official YIFY movies site: YTS.MX
(ห้ามลอกเลียนแบบสิ่งที่พบเห็นในนี้ที่บ้าน)
(ภาพยนตร์อินเทอร์แอคทีฟจาก NETFLIX)
ฉุกเฉินๆ
ตอบด้วย
มีใครแถวนี้บ้างมั้ย
แบร์ ได้ยินผมรึเปล่า
แบร์ กริลส์ ได้ยินผมรึเปล่า
แบร์
ตอบด้วย
มีใครอยู่บนนั้นรึเปล่า
ต้องใช้มีด
หัวลงเลย
(แบร์ กริลส์)
"แบร์" "แบร์ กริลส์"
ผมจำตัวเองไม่ได้เลย
บางอย่างไม่ปกติ งานนี้ต้องให้คุณช่วยแล้วล่ะ
เอาล่ะ ผมจะมีชีวิตรอดข้างนอกนี้ได้ไม่นาน
ถ้าไม่รีบหาน้ำดื่ม อาหารและที่กำบัง
แต่ผมควรจะเริ่มทำเรื่องไหนก่อน
นี่คือสาเหตุที่ผมจะต้องการความช่วยเหลือ
ผมหิว คอแห้งและอากาศยังหนาวเย็นลงทุกที
ผมต้องการอะไรมากที่สุด
ไม่มีอาหารเลย
ผมจะหาอาหารข้างนอกนี้ได้ยังไง
ตอนนี้พื้นดินทั้งหมดกลายเป็นน้ำแข็งแข็งโป๊ก
ขุดลงไปไม่ได้เลย
ยอดเล็กๆ พวกนี้อาจจะกินได้
เคี้ยวแล้วแทบไม่มีเนื้อเลย
ดูนี่
โอ้โฮ ดูนี่สิ
ดูเหมือนกับรอยกรงเล็บ
ดูนั่นสิ
คุณเห็นนั่นรึเปล่า
ผมดูไม่ออกว่ามันคืออะไร
ถ้ามันเป็นสัตว์ป่า ก็แปลว่าเราตกอยู่ในอันตรายแล้ว
แต่ถ้าเกิดว่าเป็นนายพราน พวกเขาก็อาจจะช่วยเราได้
ผมไม่อยากทำให้เกิดการเคลื่อนไหวใดๆ แบบกะทันหัน
คุณว่าเราควรจะทำยังไง
ระหว่างเข้าไปดูให้ใกล้ขึ้น หรือแค่ถอยออกมา
โอเค เราค่อยๆ ถอยห่างออกไปจากตรงนี้
ดูนั่นๆ เห็นมันอีกแล้ว
ทางโน้นเลย ดูสิ ดูนั่น
ใช่แล้ว นั่นต้องเป็นสัตว์ป่าบางชนิด อย่างแน่นอนเลย
ใช่ อยู่ข้างนอกนี้เราต้องระวังตัวให้มากๆ เลย
เราจะไม่ใช่แค่ผู้เดียวที่กำลังมองหาอาหารแน่
ผมหาอะไรกินไม่ได้เลย
อากาศหนาวเย็นลงอย่างชัดเจน อาทิตย์กำลังจะตกดิน
คอยังแห้งผากและท้องยังหิว ผมต้องการที่กำบัง
แต่ผมขอฉี่ก่อนสักหน่อย
นี่ ขอความเป็นส่วนตัวหน่อย
โห ฉี่ของผมมันเป็นสีเหลืองเข้มเลย
ผมรู้เลยว่าสัญญาณแบบนี้ไม่ดีแน่
นั่นเตือนให้ผมฉุกคิดเลยว่า คุณต้องมีของเหลว คุณต้องหาน้ำก่อน
การมองหาอาหารแค่อย่างเดียว น่าจะเป็นความผิดพลาดอย่างแรง
แต่นอกจากนั้นแล้วข้างนอกนี่ยังหนาวสุดๆ
รู้สึกเหมือนเวลาของเรากำลังหมดลง ทางเลือกกำลังน้อยลง
ผมต้องการอะไรมากกว่า ระหว่างหาน้ำดื่ม
หรือว่าหาที่กำบังเพื่อให้ร่างกายอบอุ่น
เราจะต้องตัดสินใจเลือกให้ถูกต้อง
ควรทำอะไรก่อน ระหว่างหาน้ำดื่ม หรือหาที่กำบัง
ที่กำบัง นั่นเป็นความคิดที่ดี ทำให้อบอุ่น
ลองใช้ต้นไม้ดู
หรือที่ดีกว่าคือต้นไม้ที่โค่นลงมา แบบนี้
มันดูเข้าท่าเลย ดูใช้ได้เลย
มันเกือบเป็นที่กำบังตามธรรมชาติอยู่แล้ว
ผมไม่แน่ใจว่าควรทำยังไงกับมัน
รู้สึกแปลกๆ นะเพราะว่า…
ผมรู้ว่าต้นไม้ใช้เป็นที่กำบังได้แน่ แต่ผม…
เหมือนเป็นสัญชาตญาณก็ว่าได้ ที่ผมรู้ว่าต้องใช้สิ่งนี้เป็นที่กำบัง
และบางทีเราอาจใช้ร่มชูชีพร่วมด้วย
มันช่วยให้ผมอบอุ่นได้
ใช่ ไปเอามาใช้
ร่มชูชีพและต้นไม้ที่โค่นลงมา จะต้องใช้ได้แน่ๆ
อาจจะเอาไปแขวนไว้สูงๆ
ยึดเอาไว้ตรงนี้
ที่กำบังเสร็จแล้ว
ผมก็ยังจะหนาวอยู่ดี
กิ่งไม้แห้ง ผมเอาไว้ใช้เป็นเชื้อเพลิงได้
ก่อกำแพงก้อนหินตรงนี้
และมันจะสะท้อนความร้อนกลับมา
นี่จะช่วยให้อุ่นขึ้น
โอเค ผมรู้เรื่องพวกนี้ได้ยังไงเนี่ย
ไม่ต้องคิด ลงมือทำเลย ทำสิ่งที่รู้สึกว่าใช่
โอเค แล้วจะจุดไฟยังไงล่ะ ไม่มีไม้ขีด ไม่มีไฟแช็ก
มีหญ้าแห้งพวกนี้อยู่ซึ่งดีเลย
แค่ต้องหาวิธีทำให้ติดไฟ
ใช่เลย ทำแบบนี้แล้วอุ่นดี
ต้องทำให้เกิดการเสียดสี
ชักเริ่มจะเข้าเค้าแล้ว ผมรู้วิธีทำ
แล้วมัดเชือกจากร่มชูชีพไว้รอบๆ ปลายด้านนึง
แล้วทำห่วงมาเกี่ยวปลายฝั่งนี้
จะคล้ายๆ กับคันธนู
โอเค ลองดูกันว่าใช้ได้มั้ย
ออกแรงคงที่ ทำต่อไป อดทน
อีกไม่กี่ครั้ง เอาล่ะ
- เครื่องบินกำลังตก - ต้องชนอะไรเข้าแน่ๆ
ผมเพิ่งเครื่องบินตกมา
ไม่รู้นักบินปลอดภัยรึเปล่า
ให้ความอบอุ่นแก่เท้า
ดูนี่
ผมอยู่ในรูปนี้
และนั่นคงต้องเป็นครอบครัวของผม
นั่นคือสาเหตุที่ผมต้องกลับบ้าน
แคมป์แห่งนี้จะให้ความอบอุ่นแก่ผม แต่ผมยังต้องการอาหารและน้ำดื่ม
ผมเริ่มจะคอแห้ง และยังหิวอีกด้วย
ผมควรจะทำอะไรก่อน
น้ำ
แต่ข้างนอกแบบนี้จะหาน้ำได้ที่ไหน
น้ำทั้งหมดบนภูเขาจะต้องไหลลงมารวมอยู่ด้วยกัน
เรากำลังมองหาจุดที่อยู่ต่ำและแคบ
ดูครับ ตรงนี้ชักจะนิ่มๆ แล้ว
น่าจะหมายถึงการมีน้ำ
โห น้ำแข็ง
และน้ำแข็งหมายถึงน้ำ
เอากลับไปที่กองไฟ ใส่ลงในหม้อ
ผมจะได้น้ำดื่ม
และจะมีมากมายเหลือเฟือเลย นี่เป็นเรื่องดี
น้ำแข็งนี่เย็นจัด จยผมน่าจะเอามันใส่กระเป๋าสะพาย
โดยที่ไม่ละลายได้
เป็นน้ำแข็งที่เอาไว้ใช้ภายหลัง
แต่แถวๆ นี้กลิ่นเหม็นสุดๆ เลยนะ กลิ่นลอยมาจากทางโน้น
ลองไปดูสักหน่อย
พระเจ้า สูดกลิ่นสิ
มีอะไรเน่าอยู่แน่
ดูสิ ซากสัตว์อะไรสักอย่าง
แปลกมาก ดูสิ มีกิ่งไม้สุมทับมันอยู่
เหมือนมีบางคนหรืออะไรสักอย่างลากมันมาที่นี่
และพยายามปกป้องมัน
ผมว่านี่น่าจะเป็นขนหมี
มีรอยถูกกรีดใหญ่มากลากยาวไปถึงข้างล่าง
จะใช่ตัวนั้นมั้ย
อาจเป็นสัตว์ชนิดเดียวกับที่เราเห็น ตัวที่เห็นมาก่อนหน้านี้
ข้างนอกนี้มีตัวอะไรอยู่แน่ๆ
และตัวใหญ่ซะด้วย แต่อาจจะมีบางอย่างหลงเหลือให้กินอยู่
และยังมีขนสัตว์ ที่จะมอบความอบอุ่นให้ร่างกายผมด้วย
แต่ต้องระวัง ตัวอะไรก็ตามที่ฆ่าเจ้านี่
มีพละกำลังมากกว่าผมอย่างแน่นอน
โอเค ผมจะเอาเนื้อและแล่เอาขนมันออกมา และออกไปจากตรงนี้
ทำได้ดี เรามีอาหาร
เรามีที่กำบัง
และก็มีน้ำที่กำลังละลาย
หน้ามือเป็นหลังมือเลย
เครื่องบินตกลงไปแล้ว
ผมออกมาได้ฉิวเฉียดเลย ผมกำลังพุ่งลงใส่ต้นไม้แล้ว
นั่นเสียงอะไรน่ะ
เฮ่
ดูนั่น
หมาป่า วิ่ง
ผมไม่น่าจะวิ่งได้เร็วกว่าหมาป่าตัวนี้
เราจะหาทางหนีให้คลาดจากมันในป่า
หรือหนีขึ้นไปบนที่สูง
มัวรออะไรอยู่ รีบตัดสินใจด่วนเลย
หมาป่าจะต้องรู้จักป่าแห่งนี้เป็นอย่างดี
ต้องหนีมันให้พ้นให้ได้ มุ่งหน้าไปที่ภูเขานั่นกัน
เราอาจจะปิดปากทางเข้าได้
ใช่
ใช่ แกลอดเข้ามาไม่ได้หรอก
แจ๋ว มันไปแล้ว ไปกันเถอะ
ดูนี่สิครับ
ดูเหมือนอุโมงค์ที่เจาะเข้าไปในภูเขาเลย
- ฉุกเฉินๆ ตอบด้วย - วิทยุสื่อสาร
มีใครได้ยินรึเปล่า ได้ยินผมมั้ย
ครับ ฮัลโหลๆ ได้ยินผมมั้ย
แบร์เหรอ
ขอบคุณพระเจ้า คุณยังไม่ตาย
ฟังนะ ผมต้องการความช่วยเหลือ
ผมอยู่อีกฟากของภูเขาจากจุดที่คุณกระโดดออกไป
ผมขยับตัวไม่ได้เลย
ผมกลัวเครื่องบินจะกลิ้งตกลงจากหน้าผา
ได้ แต่มีปัญหาอย่างนึง ผมเสียความทรงจำ
ผมจำไม่ได้ว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง
ผมจำไม่ได้เลยด้วยซ้ำว่าตัวเองเป็นใคร เปลี่ยน
หัวคุณคงจะกระแทกตอนที่ตกลงไป
ใช่ ดูเหมือนผมจะมีอาการความจำเสื่อม เปลี่ยน
ไม่เอาน่า คุณคือแบร์ กริลส์ คุณเป็นนักผจญภัย
ผมคงอยู่ตรงนี้ได้อีกไม่นาน
โอเค คืออย่างนี้นะ ตอนนี้ผมอยู่เหนือระดับแนวต้นไม้
ผมจะไปหาคุณ
อดทนเข้าไว้ อดทนเข้าไว้ก่อนนะ คุณทำได้ โอเคมั้ย
- เราจะหาคุณให้พบ - โอเค แบร์
เลิกติดต่อ
เรามีเรื่องที่ต้องตัดสินใจกันแล้ว
ว่าจะเลือกไปตามหาตัวกัปตัน
โดยการปีนข้ามภูเขาลูกนี้ไปตรงๆ
หรือว่าเราจะลองเข้าไปในอุโมงค์พวกนี้ดู
และหวังว่าพวกมันจะทะลุไปอีกฟากภูเขา
และนั่นอาจเป็นทางลัดที่ดี
ทั้งสองทางล้วนเสี่ยงอันตราย
ถ้าปีนขึ้นไปข้างบน อากาศจะหนาวเย็นและไร้สิ่งป้องกัน
และจะต้องใช้พลังเยอะสุดๆ
แต่เราจะติดต่อสื่อสารได้
วิทยุจะยังใช้งานได้ข้างบนนั้น
เมื่อเข้าไปในอุโมงค์ มันจะถูกตัดขาดทันที คลื่นจะเข้าไปไม่ถึง
แต่เราอาจได้รับการป้องกัน จากสภาพอากาศไม่ดีมากกว่า
และเส้นทางอาจลัดตรงมากกว่า
ตัดสินใจลำบาก แต่เวลาหมดลงไปทุกที คุณคิดว่ายังไง
ใช้อุโมงค์ หรือปีนข้ามภูเขาไป
โอเค แค่ต้องไปกันอย่างช้าๆ และมั่นคง
ถ้าต้องการจะข้ามภูเขาลูกนี้
โห ต้องระมัดระวัง
ผมมาได้ไกลพอสมควรแล้ว
ภูเขาเหล่านี้ทอดไกลสุดลูกหูลูกตา และเริ่มชันมากขึ้นด้วย
ตรงนี้เป็นจุดที่ยากลำบากสุดๆ
น้ำแข็งและหิมะที่สูงชัน ทอดยาวลงไปจะถึงหน้าผามหึมาตรงนั้น
ถ้าลื่นบนน้ำแข็ง จะร่วงตกจากหน้าผาทันที
ซึ่งไม่ช่วยให้ผมจำอะไรได้
ผมเห็นตรงนี้แล้วรู้สึกว่าผมไม่แน่ใจว่ามันทำได้นะ
หรือใช้ส่วนที่เป็นผา...
พยายามปีนข้ามไป
โจบอกไว้ว่าผมเป็นนักผจญภัย
อาจต้องเชื่อใจตัวเองมากขึ้นอีกหน่อย
รู้สึกดีนะตอนที่ได้เอามือจับก้อนหินอีกครั้ง
ผมจำสิ่งนั้นได้
แต่ก็อีกนั่นแหละ ระยะทางที่ต้องขึ้นไปมันสูงลิบเลย
ผมจะปีนข้ามไปไหวมั้ยไม่รู้
คุณคิดว่าไงล่ะ
จะเดินลุยหิมะไป
หรือจะปีนหน้าผา
หิมะตรงนั้นอาจถล่มได้ง่ายๆ เลย เมื่อเจอน้ำหนักตัวผม
และตรงนี้อาจมีก้อนหินหลุดออกมาได้
จะเป็นการตกลงไปลึกมาก
ชันสุดๆ เลยครับ เราอาจใช้เชือกช่วยได้
ผูกปมที่ปลายด้านนึง ขว้างไป
ให้ติดอยู่ในร่องหิน
ผูกเป็นเงื่อนปมอะไรสักอย่าง ผมหวังว่ามันจะไม่คลายออก
มันแค่นั้นเลย
โอเค อีกครั้ง ถ้าเข้าไปในร่องตรงนั้น มันจะใช้ได้
มันเข้าไปติดแล้ว เข้าไปติดในร่องหินเล็กๆ
โอเค สวมหมวกนิรภัย
ผมจะพยายามปีนขึ้นไป
หินพวกนี้ง่อนแง่นและแตกหักง่ายมาก
ทุกส่วนที่ผมพยายามจับและเหยียบลงไป หลุดออกมาเลย
โค้งสุดท้าย
โอเค ถึงยอดแล้ว
ผมอาจไม่ใช่นักปีนไร้ฝีมือเหมือนที่กลัวไว้
ดึงเชือกขึ้นมาแล้วมุ่งหน้าต่อ
ตอนนี้รู้สึกปวดหัวจี๊ดขึ้นมาแล้ว
ผมนึกออกแล้วล่ะ
ยิ่งขึ้นไปสูงเท่าไหร่ ก็ยิ่งจะได้รับออกซิเจนน้อย
นั่นคือสาเหตุที่คุณปวดหัว วิงเวียน และอ่อนล้า
ผมจำมันได้แล้ว
เมื่อคุณไต่สู่ระดับความสูงที่สูงขึ้น
กระบวนการทำงานในร่างกายของคุณ จะเปลี่ยนไป
แต่ผมมั่นใจเลยว่าถ้าคุณหยุดรอ
ร่างกายคุณจะค่อยๆ ปรับ ให้เข้ากับอากาศที่บางลง
และคุณจะหลีกเลี่ยงอาการแพ้ที่สูงได้
ใช่ บางครั้งคุณก็ต้องฟังร่างกายตัวเอง
แต่บางครั้งเมื่อมีเหตุฉุกเฉิน คุณต้องเดินหน้าต่อและลุยให้สำเร็จ
ถ้าผมเดินหน้าต่อ พยายามไปให้ถึงยอดเขา และลงที่อีกฟากของภูเขา
ผมจะได้ไปพบโจเร็วขึ้น
แต่ผมจะทำไหวรึเปล่าในสภาพนี้
แต่ถ้าผมรอตรงนี้ ผมอาจปรับตัวได้ดีขึ้น
แต่ว่าโจกำลังเฝ้ารอ และตอนนี้เขาอยู่ในสถานการณ์ที่อันตราย
แต่เวลาเราเหลือน้อยแล้ว เวลาเหลือน้อยมากๆ
และตอนนี้ผมอยู่ห่างจากยอดเขาไม่มากแล้ว
ผมควรเดินหน้าต่อ
หรือควรรอให้ร่างกายปรับตัว ให้ชินกับสภาพแวดล้อมก่อน
เวลาและเรี่ยวแรงของเราเหลือน้อยลงทุกทีแล้ว
เราต้องเลือกสักทาง
จะเลือกทางไหนดี
แม้ว่าผมจะหมดแรงแล้ว แต่เราจะลุยต่อ
ไปให้ถึงยอดเขา ลงที่อีกฟากแล้วไปช่วยโจ
โอเค
ต้องคิดถึงครอบครัวเอาไว้
คิดถึงนักบินไว้ด้วย
ผมรู้สึกได้ถึงความสูงของที่นี่ชัดเลย
หนาว และเหนื่อยสุดๆ เลย
เดินหน้า ลุยต่อ
แบร์ ได้… ผมมั้ย
ยัง ฟังไม่ค่อยรู้เรื่องนะ รอเดี๋ยว ให้ผมขึ้นไปสูงกว่านี้ก่อน
แบร์ คุณได้ยินมั้ย
โอเค โจ ผมได้ยินแล้ว
สัญญาณไม่ชัด
แต่พอจะฟังรู้เรื่อง ว่ามาได้เลย เปลี่ยน
มีสัตว์ขนาดใหญ่ มันใกล้เข้ามาแล้ว
หมายความว่าไงสัตว์ขนาดใหญ่ ตัวอะไร เปลี่ยน
ผมเห็นเงาบางอย่างใกล้เข้ามา ใหญ่มาก
ให้ผมทำไงดี แบร์ คุณรู้ว่าต้องทำยังไงเสมอ
เดี๋ยวนะ ขอคิดก่อนแป๊บนึง
นิ่งไว้ โจ นิ่งไว้ก่อน ทุกอย่างจะโอเค
โธ่ แบร์ คิดสิ
แบร์ ไม่ว่าเป็นตัวอะไร มันใกล้เข้ามาแล้ว และผมติดอยู่ในเครื่องบิน
แต่ผมจำไม่ได้
คุณจะทำท่าทางให้ดูตัวโตและน่ากลัว และพยายามไล่ให้มันหนีไป
หรือว่าคุณจะอยู่เงียบๆ นิ่งๆ
และหวังว่ามันจะไม่เห็นคุณเป็นภัย และไม่มายุ่งกับคุณ
ผมควรบอกโจยังไง ช่วยหน่อย
เร็วหน่อย แบร์ ผมกลัวทีเดียวล่ะตอนนี้
คิดด่วน คุณจะทำยังไง เวลาที่สัตว์ป่ากำลังจะจู่โจม
ถ้าผมนึกออกก็ดีสิ
เร็วเข้า แบร์ ตัวอะไรไม่รู้ มันใกล้เข้ามาแล้ว
ให้ทำยังไงดี
โอเคนะ โจ ทำตามที่ผมจะบอก
สงบจิตสงบใจ ไม่แสดงท่าทีคุกคาม
และหวังว่ามันจะไม่มองคุณเป็นภัยต่อมัน
โอเค ผมต้องเงียบแล้ว
หวังว่ามันจะไป คุณรีบหน่อยนะ โอเคมั้ย
นิ่งๆ เข้าไว้ พูดกับมัน ด้วยเสียงนุ่มนวลปลอบประโลม
อย่าสบตาพวกมัน
มันใกล้เข้ามาแล้ว ผมต้องทำยังไงดี แบร์
มันไม่ได้ผล
- โจ - แบร์
โจ ตอบผมด้วย
โจ
โจ คุณได้ยินรึเปล่า เปลี่ยน
เขาไม่ตอบกลับมาเลย เราต้องรีบเร่งฝีเท้าแล้วล่ะ
หวังว่าโจจะปลอดภัย
ดูเหมือนยอดสูงสุดของภูเขา จะอยู่ถัดไปจากยอดหินตรงนี้แล้วครับ
แต่ดูเหมือนระหว่างยอดนั้นกับยอดนี้ จะมีช่องแคบๆ อยู่
การปีนแบบไต่ปล่องไฟ จะช่วยพาผมขึ้นไปถึงยอดเขาได้
แต่ตอนนี้ผมรู้สึกปวดหัวตุบๆ เลย แค่ลืมตาก็ปวดแล้ว
ผมไม่แน่ใจเลยว่า จะมีเรี่ยวแรงพอให้ปีนขึ้นต่อไปได้อีก
ทางนี้จะชันมากกว่า
อันตรายมากกว่า ต้องทุ่มเทอย่างเต็มที่มากกว่า
แต่ระยะทางสั้นกว่าและมีโอกาสจะเร็วกว่า
หรือจะลัดเลาะไปตามทางคดเคี้ยวขึ้นเขาไป
และหวังว่ามันจะพาเราข้ามยอด
มันจะเป็นทางที่ปลอดภัยกว่า แต่อาจจะนานกว่า
การปีนแบบไต่ปล่องไฟ น่าจะเป็นวิธีที่รวดเร็วกว่า
แต่ใครจะรู้ว่าทางคดเคี้ยวเหล่านี้ จะพาเราข้ามไปที่อีกฟากของภูเขาหรือไม่
โอเค ทางคดเคี้ยวนี้กำลังนำผมขึ้นไปที่ยอดเขา ซึ่งเป็นเรื่องดี
ใช้เวลาค่อนข้างนานเลย กลับไปกลับมา
สูญเสียทั้งเวลาและพลังงาน
ตอนนี้ผมปวดหัวตุบๆ เลย
ผมควรจะให้เวลาร่างกายได้ปรับตัว ให้ชินกับสภาพแวดล้อมให้นานกว่านี้
ตอนนี้ ผมรู้สึกไม่สบายเลย
รู้สึกเวียนหัวสุดๆ อากาศมันเบาบางลง
ยิ่งขึ้นไปสูงๆ ผมก็ยิ่งรู้สึกแย่ลงเรื่อยๆ
เวียนหัว
สัญญาณของอาการแพ้ที่สูงครบเลย
ผมต้องให้ร่างกายกลับไปเริ่มต้นใหม่ นึกออกมั้ย
วิธีที่ง่ายที่สุดนั่นก็คือการหันหลังกลับ
และมุ่งหน้ากลับไปที่อุโมงค์
ไม่อย่างนั้นผมได้ลงเอยอยู่ตรงนี้ แบบหมดสภาพแน่ๆ
ผมได้แต่หวังว่าโจจะรอได้นานขึ้นอีกสักหน่อย
ผมจะลงจากภูเขา
ถ้ายังขึ้นไปต่อ ผมได้ตายแน่
คุณจะหายใจลำบาก
หัวคุณจะปวด คุณจะไอ
เหมือนธรรมชาติบอกว่า…
ถ้าไปต่อ คุณตายแน่
ยังไม่ค่อยจะมีเรี่ยวแรง
และเวียนหัวอยู่
ผมยังไม่หายปวดหัว แต่ว่ารู้สึกมีแรงขึ้นหน่อยแล้ว
แค่เดินลงมาต่ำกว่าเดิมเพียง 1,500 ฟุต รู้สึกได้เลยว่ามีพลังมากขึ้น ได้ออกซิเจนมากขึ้น
ผมรู้สึกได้เลย รู้สึกชัดเจนว่าแข็งแรงขึ้น
อากาศข้างล่างหนาแน่นกว่า
เราใช้อุโมงค์พวกนี้ดีกว่า เอาล่ะ ไปกัน
โอเค ลองไปดูอุโมงค์พวกนั้นกัน
น่าทึ่งมากเลย ว่ามั้ย
โอ้โฮ ดูสิ หมวกนิรภัยเก่า
ดูนี่ ปลอกกระสุนปืนเก่าๆ
อุโมงค์นี้อาจจะเคยเป็นที่หลบภัยสมัยสงคราม
ดูนี่ มีแม้แต่ตะเกียงเก่าที่พังแล้ว
แต่ข้างในยังมีเชื้อเพลิงอยู่
กระจกแตกแล้ว ลองดูว่ายังใช้ได้มั้ย
ดูสิ ติดนะๆๆๆ
นี่ ดูสิ ไฟดวงน้อย
เพียงแต่ผมไม่รู้ว่าจะใช้ไปได้นานแค่ไหน
ดับมันก่อนดีกว่า เรารู้ว่ามันใช้งานได้แล้ว
อย่างน้อยเรามีแหล่งกำเนิดแสงแล้ว
เราจะใช้แหล่งกำเนิดแสงของเราตอนเริ่ม
เพื่อให้อย่างน้อยเราได้เห็นว่า เราจะต้องเผชิญกับอะไร
หรือว่าเราจะเก็บรักษามัน เอาไว้ใช้ในยามฉุกเฉิน
พยายามทำทุกอย่างในความมืดสักหน่อย
แล้วเมื่อเราต้องการใช้จริงๆ เมื่อเจอกับปัญหา
เรายังมีตัวช่วยที่สำรองไว้ มีของให้หันไปพึ่ง รู้ว่าเอาแสงได้จากไหน
เอายังไงดีครับ ใช้แสงสว่างตั้งแต่ตอนเริ่ม
หรือจะเก็บแสงเอาไว้ใช้ก่อน และเริ่มใช้ในความมืด
เราจะเลือกแบบไหนดี
ใช้แสงสว่างตอนเริ่ม หรือเก็บแสงเอาไว้ใช้
โอเค เราจะเก็บแสงเอาไว้ใช้
แย่แล้ว ในนี้ต้องมืดตึ๊ดตื๋อแน่เลย
โอ้โฮ
อุโมงค์นี่สุดๆ เลย มืดตื๊ดตื๋อไปหมด
เราไม่รู้ว่าต้องไปทางไหน
ถ้าหลงอยู่ในอุโมงค์แบบนี้ คุณไม่มีวันออกไปได้แน่
เราอยากได้วิธีจับต้นชนปลายว่าเรากำลังไปไหน
ทุกครั้งที่เราเลี้ยวในอุโมงค์แห่งนี้ เราจะต้องจดจำมันได้
คุณสามารถเอาของที่อยู่บนพื้นพวกนี้มาใช้
กระเบื้องเก่าๆ
ท่ามกลางความมืด ตอนที่คุณเหยียบโดน คุณจะได้ยินเสียงมันแน่นอน
อาจจะทำลูกศรเอาไว้ทุกครั้ง ที่เราไปถึงจุดที่เป็นแยก
ถ้าเราไปทางซ้าย ทำลูกศรไว้ง่ายๆ แบบนี้
ข้อดีของมันคือท่ามกลางความมืด พอเหยียบลงไป
คุณจะได้ยินเสียงมัน
คล้ายๆ กับอักษรเบรลล์
นี่เป็นทางนึงละ เราสามารถเลือกจะขนพวกมัน
เอาใส่ในกระเป๋าสะพายและเอามาใช้
แต่ผมก็สามารถขนแผ่นกระเบื้องไปได้ แค่เท่าที่ไหว
หรือไม่งั้นก็แค่ใช้เชือกร่มจากร่มชูชีพ
ทุกครั้งที่เราเลี้ยวซ้าย เราก็ผูกเป็นห่วงไว้แบบนี้
และเงื่อนธรรมดาหมายถึงเลี้ยวขวา
แต่ผมก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่า มีเชือกยาวพอให้ไปถึงปลายอุโมงค์รึเปล่า
ดังนั้นเราสามารถใช้เชือกร่ม และผูกเงื่อนเรียงต่อกัน
หรือใช้กระเบื้องทำเครื่องหมายวางไว้บนพื้น
เลือกยากมาก
แต่การคลำทางในความมืดก็ลำบากเช่นกัน
เราเลือกได้อย่างเดียว โอเค เราจะเลือกลองแบบไหน
ดูสิ เจ้าพวกนี้เหมาะมาก
ตอนนี้ผมจะเดินตามอุโมงค์แล้วแต่มันพาไปเลย
คุณจะได้ยินเสียงสะท้อน หวัดดี
มาเจอทางตันแล้ว
เราต้องเลือกจะไปซ้าย หรือขวา
บางทีทางที่ดีที่สุดคือ ดูว่าเสียงสะท้อนฝั่งไหนนานกว่า
แปลว่านั่นจะเป็นอุโมงค์ที่ยาวกว่า
หวัดดี
ฝั่งนี้สั้นกว่า โอเค ดังนั้นเราจะไปทางซ้าย
โอเค เดี๋ยวก่อน ตรงนี้มีทางแยก
หวัดดี
ใช่ ผมว่าเราไปทางนี้ได้นะ
โอเค ทำเครื่องหมายไว้ว่าเราจะไปทางไหน
เดี๋ยวๆ
นั่นอะไรน่ะ
ไปต่อกันเลย เพิ่มความเร็วขึ้นอีกหน่อย
ต้องรีบออกจากที่นี่
เราไม่อยากติดอยู่ในอุโมงค์พวกนี้ กับสิ่งนั้นไม่ว่ามันคืออะไร
ผมระวังมากกับจุดที่จะวางเท้า
เผื่อว่าอาจจะมีหลุมขนาดใหญ่
อุโมงค์พวกนี้มันช่างเลี้ยวลดคดเคี้ยว
พระเจ้า ข้างในนี้มันมืดสนิทเลย
สับสนงุนงงกับทุกสิ่งทุกอย่าง
คุณได้ยินนั่นมั้ย
ผมเหยียบบนบางอย่างที่มัน…
ได้ยินเสียงพวกมันจำนวนมาก วิ่งไปมาใกล้ๆ เท้าผม
ผมชักจะหิวอีกแล้ว
ผมกำลังสงสัยว่ามันจะเป็นสิ่งที่ผมกินได้มั้ย
โห มันไต่ขึ้นแขนผม
บางทีการที่มองไม่เห็นก็เป็นเรื่องดี
ผมลองคลำดูแล้ว
มันรู้สึกเหมือนแมลงสาบ มันมีขาเล็กๆ
และด้านบนเป็นเปลือกแข็งๆ
ผมสามารถกินได้ มันจะให้พลังงาน
ส่วนในมือข้างนี้ นี่รู้สึกเหมือนกับกิ้งกือ
แต่มีเปลือกที่หนามากๆ
อย่างนั้นแหละ เจ้านี่ตัวมหึมาเลย
เจ้าตัวนี้ก็อาจจะกินได้เหมือนกัน
แต่ผมต้องการพลังงาน
แต่สัญชาตญาณผมบอกว่าจะมีตัวนึงที่ทำให้ไม่สบาย
จะเป็นแมลงสาบตัวนั้น หรือจะเป็นกิ้งกือตัวนี้
และผมหิวแล้ว
เอาเลย เป็นคุณจะกินอะไร
ถ้าผมนึกออกก็ดีสิ
คุณคิดว่ายังไง อะไรน่าจะปลอดภัย
โอเค กิ้งกือนะ
นี่ไม่เชิงเป็นขนมขบเคี้ยว แต่นี่เป็นจานหลักเลยมากกว่า
มันกรุบกรอบมากๆ อุดมด้วย…
ของเหลวรสชาติแปลกประหลาดเต็มไปหมด
อุโมงค์เป็นมิตรต่อพวกมัน
เราเดินทางได้ช้าสุดๆ ท่ามกลางความมืดสนิท
น่าจะถึงเวลาต้องใช้ตะเกียง จุดไฟ
และรีบรุดไปข้างหน้ากันสักที
คุณได้ยินรึเปล่า พวกหนู
โอเค
ดีขึ้นเยอะเลย เรามีแสงสว่างแล้ว
เราจะสามารถทำความเร็วได้ดีขึ้น
เดี๋ยวก่อนนะครับ
รู้สึกไม่สบายเลยกับเจ้ากิ้งกือนั่น
มันทำให้ท้องไส้ผมปั่นป่วนมาก
กินเข้าไปได้สัก 20 นาทีแล้ว
เดี๋ยวนะๆ
ดีขึ้นเยอะ
ดูเหมือนร่างกายของผม จะไม่อยากรับมันเข้าไปข้างในนะ
ไปกันต่อ
โอ้โฮ ดูนี่ครับ
ประตูโลหะเก่าขึ้นสนิม
ดูซิว่าเปิดได้มั้ย
โอ้โฮ ที่นี่หลุดโลกสุดๆ เลย
โห เดี๋ยวนะๆๆ
ดูสิ มีลวดขวางอยู่ด้วย
อาจจะเป็นกับดัก
และนี่อาจสาเหตุที่คุ้ม ที่จะเก็บเชื้อเพลิงตะเกียงเอาไว้
และถ้ามันยังใช้งานได้อยู่
ใช่ คุณไม่อยากจะคิดถึงมันแน่
โอเค ค่อยๆ เดินข้ามอย่างระมัดระวัง
ดูเหมือนข้างหน้ามีแสงสว่าง ใช่ นี่ไง
นี่จะเป็นทางออกของเรา
โอเค ดับไฟก่อน
รู้สึกดีมากเลยที่ได้เห็นแสงแดด
โอ้โฮ ดูความชันของมันสิครับ
ส่วนนักบิน กัปตันเรย์เนอร์ เขาต้องอยู่ที่ไหนสักที่ข้างล่างนี่
โอเค ถ้ามัดเชือกไว้กับซี่กรงได้
ผมก็น่าจะใช้มันโรยตัวลงหน้าผาได้
โอเค แน่นหนาแล้ว ผมพอใจแล้ว ไปกันเถอะ
ให้ความรู้สึกที่คุ้นเคย
แค่ลงไปช้าๆ อย่างแน่วแน่ วางเท้าให้มั่นคง
ให้ตายสิ
เฮ้ยๆๆ
โอเค น่าจะเรียบร้อยแล้ว
โอเค ต้องหาเครื่องบินลำนี้ มันจะอยู่แถวนี้ที่ไหนสักที่
ตรงนี้ชันมากๆ
ดูนั่น ส่วนหางของเครื่องบิน
มีซากอีกส่วนอยู่ที่ข้างล่างโน้น
เครื่องบินอยู่นั่น
นั่น โจ
โห มันทรงตัวอยู่อย่างหมิ่นเหม่ ที่ตรงขอบหน้าผาเลย
อย่าไปชนโดนอะไรเข้าละ
โจ
กัปตันเรย์เนอร์
ดูนี่สิ บางอย่างทำให้เบาะฉีกขาด
เหมือนเป็นรอยกรงเล็บ
มีร่องรอยของการต่อสู้ชัดเจน ดูสิตรงนี้มีเลือดด้วย
ไหลลงมาด้านข้าง
ไปทางไหนต่อ
ดูสิ ด้านบนนี้ก็มี
รอยเลือดตรงนี้ ดูท่าจะแห้งไปแล้ว
ดูเหมือนรอยเลือดจะชี้ว่าไปทางนี้
ปัญหาคือดูนี่
มีอีกรอยนึงที่มุ่งออกไปในทิศทางตรงข้าม
คุณจะเห็นรอยเท้าลากไปบนพื้น
และในจุดที่เป็นโคลน มีบางอย่างเคลื่อนจากตรงนี้ไปตรงโน้น
บอกได้ยากว่านี่ใช่รอยเท้าจริงรึเปล่า
แต่มันเป็นทางอะไรสักอย่าง
โจ
เราต้องพยายามหากัปตันโจให้พบ นั่นคือสิ่งสำคัญลำดับแรก
เอาล่ะ คิดว่ายังไง
จะตามรอยลากที่พาเราไปทางโน้น
หรือว่าจะตามรอยหยดเลือดที่พาไปทางนี้
โจ
เรามีเวลาไม่มาก ต้องรีบตัดสินใจโดยเร็ว
คุณคิดว่าทางไหนที่จะพาเราไปพบโจ
โอเค ตามรอยหยดเลือดเล็กๆ พวกนี้ไป
พบอีกจุดนึงบนปีกเครื่องบิน
และดูนี่ หยดเลือดเล็กๆ อีกหยดที่ข้างล่างนี่
ดูสิ อีกหยดนึงตรงนี้
โจ กัปตัน
ดูนั่น บนโน้นมีถ้ำเล็กๆ อยู่
ถ้าผมบาดเจ็บ นั่นคือจุดที่ผมจะไป พยายามหาที่กำบัง โอเค ไปกันเถอะ
เจอเลือดอีก
ข้างล่างนี่
โจ
ให้ตายสิ
ลองดูนั่น ซี่โครงอะไรสักอย่าง
มันดูไม่เหมือนโจ…
ไม่ดีแล้วล่ะครับ ดูเหมือนผมไม่ได้กลับจากภูเขาซะแล้ว
เอาล่ะ มาย้อนกลับไป และลองอีกครั้งกัน
ตัดสินใจบางอย่างต่างจากเดิม จนกว่าเราจะได้ช่วยกัปตันโจ
โอเค ลองไปหาน้ำดื่มกัน
ทั้งหนาวและคอแห้ง
ผมต้องรีบหาน้ำให้พบแล้ว
แต่ข้างนอกแบบนี้หาน้ำจากไหนนะ
ผมเคยรู้อะไรพวกนี้
คิดสิ
- เครื่องบินกำลังตก - ต้องชนอะไรเข้าแน่ๆ
ใช่ ผมนึกออกแล้วว่า เพิ่งผ่านเหตุการณ์เครื่องบินตก
อยู่บนเครื่องบิน กำลังพุ่งลงมา
ไม่รู้นักบินเป็นยังไงบ้าง
ใช่
ตรงนี้ดูเหมือนเป็นบึง
น่าจะหมายถึงการมีน้ำ
ดูครับ ตรงนี้ชักจะนิ่มๆ แล้ว
ปัญหาก็คือพวกมันกลายเป็นน้ำแข็งแข็งโป๊ก
ไม่มีทางที่ผมจะขุดลงไปได้เลย
ถ้ามันนิ่มกว่านี้ ผมจะอาจจะพอสามารถ บีบแบบนี้เพื่อเอาของเหลวออกมาได้
การหาน้ำอาจไม่ใช่ความคิดที่ดีนัก
ผมต้องออกไปมองหาน้ำต่อ
วิธีนี้ใช้ไม่ได้
อาทิตย์กำลังจะตกดิน
ตอนนี้ผมหนาวขึ้นกว่าเดิมเยอะเลย
และผมก็หิวด้วย
ผมอยู่รอดได้สามสี่วันโดยไม่มีน้ำดื่ม
แต่คงอยู่ได้ไม่นานถ้าไม่ทำให้ร่างกายอบอุ่น
ที่กำบังหรืออาหาร
มีเรื่องนึงที่จะสำคัญมากกว่าอีกเรื่องนึง
เวลาเหลือน้อยลงทุกที
และอากาศก็เริ่มหนาวสุดๆ แล้ว หนาวสุดๆ
ที่กำบัง นั่นเป็นความคิดที่ดี
ทำให้อบอุ่น
ลองใช้ต้นไม้ดู
หรือที่ดีกว่าคือต้นไม้ที่โค่นลงมา แบบนี้
มันดูเข้าท่าเลย ดูใช้ได้เลย
มันเกือบเป็นที่กำบังตามธรรมชาติอยู่แล้ว
ผมไม่แน่ใจว่าควรทำยังไงกับมัน
รู้สึกแปลกๆ นะเพราะว่า…
ผมรู้ว่าต้นไม้ใช้เป็นที่กำบังได้แน่ แต่ผม…
เหมือนเป็นสัญชาตญาณก็ว่าได้ ที่ผมรู้ว่าต้องใช้สิ่งนี้เป็นที่กำบัง
และบางทีเราอาจใช้ร่มชูชีพร่วมด้วย มันช่วยให้ผมอบอุ่นได้
ใช่ ไปเอามาใช้
ร่มชูชีพและต้นไม้ที่โค่นลงมา จะต้องใช้ได้แน่ๆ
อาจจะเอาไปแขวนไว้สูงๆ
ยึดเอาไว้ตรงนี้
ที่กำบังเสร็จแล้ว ผมก็ยังจะหนาวอยู่ดี
กิ่งไม้แห้ง ผมเอาไว้ใช้เป็นเชื้อเพลิงได้
ก่อกำแพงก้อนหินตรงนี้
และมันจะสะท้อนความร้อนกลับมา
นี่จะช่วยให้อุ่นขึ้น
โอเค ผมรู้เรื่องพวกนี้ได้ยังไงเนี่ย
ไม่ต้องคิด
ลงมือทำเลย
ทำสิ่งที่รู้สึกว่าใช่ โอเค
แล้วจะจุดไฟยังไงล่ะ
ไม่มีไม้ขีด ไม่มีไฟแช็ก
มีหญ้าแห้งพวกนี้อยู่ซึ่งดีเลย
แค่ต้องหาวิธีทำให้ติดไฟ
ทำแบบนี้แล้วอุ่นดี
ต้องทำให้เกิดการเสียดสี
ชักเริ่มจะเข้าเค้าแล้ว ผมรู้วิธีทำ
แล้วมัดเชือกจากร่มชูชีพไว้รอบๆ ปลายด้านนึง
แล้วทำห่วงมาเกี่ยวปลายฝั่งนี้
จะคล้ายๆกับคันธนู
โอเค ลองดูกันว่าใช้ได้มั้ย
นี่คือที่ต้องใช้ในการทำให้เกิดไฟคุขึ้นมา
ได้เรื่องแล้วๆ
ความร้อน
โห รู้สึกดีมากเลย
ให้ความอบอุ่นแก่เท้า
ดูนี่
ผมอยู่ในรูปนี้
และนั่นคงต้องเป็นครอบครัวของผม
นั่นคือสาเหตุที่ผมต้องกลับบ้าน
แคมป์แห่งนี้จะให้ความอบอุ่นแก่ผม แต่ผมยังต้องการอาหารและน้ำดื่ม
ผมเริ่มจะคอแห้ง และยังหิวอีกด้วย
ผมควรจะทำอะไรก่อน
ที่กำบัง นั่นเป็นความคิดที่ดี ทำให้อบอุ่น
ลองใช้ต้นไม้ดู
หรือที่ดีกว่าคือต้นไม้ที่โค่นลงมา แบบนี้
มันดูเข้าท่าเลย ดูใช้ได้เลย
มันเกือบเป็นที่กำบังตามธรรมชาติอยู่แล้ว
ผมไม่แน่ใจว่าควรทำยังไงกับมัน
รู้สึกแปลกๆ นะเพราะว่า…
ผมรู้ว่าต้นไม้ใช้เป็นที่กำบังได้แน่ แต่ผม…
เหมือนเป็นสัญชาตญาณก็ว่าได้ ที่ผมรู้ว่าต้องใช้สิ่งนี้เป็นที่กำบัง
และบางทีเราอาจใช้ร่มชูชีพร่วมด้วย
มันจะช่วยให้ผมอบอุ่น ใช่ ไปเอามาใช้
ร่มชูชีพและต้นไม้ที่โค่นลงมา จะต้องใช้ได้แน่ๆ
อาจจะเอาไปแขวนไว้สูงๆ
ยึดเอาไว้ตรงนี้
ที่กำบังเสร็จแล้ว ผมก็ยังจะหนาวอยู่ดี
กิ่งไม้แห้ง ผมเอาไว้ใช้เป็นเชื้อเพลิงได้
ก่อกำแพงก้อนหินตรงนี้
และมันจะสะท้อนความร้อนกลับมา
นี่จะช่วยให้อุ่นขึ้น
โอเค ผมรู้เรื่องพวกนี้ได้ยังไงเนี่ย
ไม่ต้องคิด ลงมือทำเลย
ทำสิ่งที่รู้สึกว่าใช่ โอเค
แล้วจะจุดไฟยังไงล่ะ
ไม่มีไม้ขีด ไม่มีไฟแช็ก
มีหญ้าแห้งพวกนี้อยู่ซึ่งดีเลย
แค่ต้องหาวิธีทำให้ติดไฟ
ทำแบบนี้แล้วอุ่นดี
ต้องทำให้เกิดการเสียดสี
ชักเริ่มจะเข้าเค้าแล้ว ผมรู้วิธีทำ
แล้วมัดเชือกจากร่มชูชีพไว้รอบๆ ปลายด้านนึง
แล้วทำห่วงมาเกี่ยวปลายฝั่งนี้
จะคล้ายๆ กับคันธนู
โอเค ลองดูกันว่าใช้ได้มั้ย
ออกแรงคงที่ ทำต่อไป อดทน
อีกไม่กี่ครั้ง เอาล่ะ
- เครื่องบินกำลังตก - ต้องชนอะไรเข้าแน่ๆ
ผมเพิ่งเครื่องบินตกมา
ไม่รู้นักบินปลอดภัยรึเปล่า
ให้ความอบอุ่นแก่เท้า
ดูนี่
ผมอยู่ในรูปนี้
และนั่นคงต้องเป็นครอบครัวของผม
นั่นคือสาเหตุที่ผมต้องกลับบ้าน
แคมป์แห่งนี้จะให้ความอบอุ่นแก่ผม
แต่ผมยังต้องการอาหารและน้ำดื่ม
ผมเริ่มจะคอแห้ง และยังหิวอีกด้วย
ผมควรจะทำอะไรก่อน
ใช่ ผมมั่นใจว่าเห็นบางอย่างตรงนั้น บางอย่างเพิ่งเคลื่อนไป
อยู่ไหน เดี๋ยวนะ ผมมั่นใจว่าเห็นบางอย่าง…
ผมอาจจะแค่จินตนาการไปเอง
แปลกมาก ผมมั่นใจว่ารู้สึกได้เลย
ว่ามีบางอย่างจ้องผมอยู่
แต่บางทีมันอาจเป็นผลจากหัวกระแทก
อาจไม่มีอะไรก็ได้
หาอะไรกินไม่ได้เลย
อากาศหนาวเย็นลงอย่างชัดเจน อาทิตย์กำลังจะตกดิน
คอยังแห้งผากและท้องยังหิว ผมต้องการที่กำบัง
แต่ผมขอฉี่ก่อนสักหน่อย
อาหารฟังดูเป็นความคิดที่ดี อาหารหมายถึงพลังงาน
ซึ่งผมกำลังร่อยหรอลงทุกที
แค่ไม่แน่ใจว่าข้างนอกนี้มีอะไรให้ผมกินได้บ้าง
ยอดเล็กๆ พวกนี้อาจจะกินได้
นั่นไม่ใช่อาหาร
โคนต้นไม้อะไรพวกนี้ สัญชาตญาณผมบอกให้ขุดเลย
แต่ปัญหาก็คือพวกมันกลายเป็นน้ำแข็งแข็งโป๊ก
ไม่มีทางที่ผมจะขุดลงไปได้เลย
ไม่สามารถหาตัวอ่อนหรือไส้เดือน
บนต้นก็ไม่มียอดอยู่เลย ลำบากแล้ว
ใช่ ผม… ผมหาอาหารไม่ได้
รู้สึกเหมือนกำลังวนอยู่กับที่
และผมก็หนาว
เรี่ยวแรงผมร่อยหรอลงไปทุกที
ผมไม่สามารถหาอาหาร และก็น้ำได้เลย
และตอนนี้ผมกำลังหนาวสุดๆ
อาทิตย์กำลังตกดิน อุณหภูมิกำลังลดลง
ผมต้องการความอบอุ่น
ผมไม่มีเรี่ยวแรงเหลืออยู่แล้ว
สับสนไปหมดจนไปต่อไม่ไหว
เราอาจต้องเริ่มต้นใหม่และลองทำบางอย่างก่อน
จากนั้นค่อยเดินหน้า และลองขบคิดว่าจะไปที่ไหนต่อกันหลังจากนั้น
โอเค ลองใหม่ดูอีกครั้ง
แบบว่า ผมมีกระติกน้ำอยู่แต่มันว่างเปล่า
ในนั้นไม่มีอาหาร และไม่มีเต็นท์
ผมมีเสื้อนอกบางๆ แต่ที่นี่อากาศหนาวสุดๆ
อาหาร ที่กำบัง หรือจะหาน้ำ
ผมจะต้องการอะไรมากที่สุด
ฟ้าชักเริ่มมืด อากาศหนาวเหน็บ
และสติผมเริ่มจะเลอะเลือนแล้ว
เร็วเข้า เร่งหน่อย
อาหารฟังดูเป็นความคิดที่ดี อาหารหมายถึงพลังงาน
ซึ่งผมกำลังร่อยหรอลงทุกที
แค่ไม่แน่ใจว่าข้างนอกนี้มีอะไรให้ผมกินได้บ้าง
ยอดเล็กๆ พวกนี้อาจจะกินได้
นั่นไม่ใช่อาหาร
โคนต้นไม้อะไรพวกนี้ สัญชาตญาณผมบอกให้ขุดเลย
แต่ปัญหาก็คือพวกมันกลายเป็นน้ำแข็งแข็งโป๊ก
ไม่มีทางที่ผมจะขุดลงไปได้เลย
ไม่สามารถหาตัวอ่อนหรือไส้เดือน
บนต้นก็ไม่มียอดอยู่เลย ลำบากแล้ว
ใช่ ผม… ผมหาอาหารไม่ได้
รู้สึกเหมือนกำลังวนอยู่กับที่
และผมก็หนาว
เรี่ยวแรงผมร่อยหรอลงไปทุกที
ผมไม่สามารถหาอาหาร
และตอนนี้ผมกำลังหนาวสุดๆ
อาทิตย์กำลังตกดิน อุณหภูมิกำลังลดลง
ผมต้องการความอบอุ่น
สับสนไปหมดจนไปต่อไม่ไหว
ผมอยากจะนึกออกเหลือเกิน นึกออกว่าผมควรทำยังไง
ผมหนาวสุดๆ และหิวน้ำด้วย คุณว่าเราควรทำอะไรต่อไป
มาเริ่มต้นใหม่ พร้อมแผนการเอาตัวรอดแบบใหม่กันดีกว่า
อาหารฟังดูเป็นความคิดที่ดี อาหารหมายถึงพลังงาน
ซึ่งผมกำลังร่อยหรอลงทุกที
แค่ไม่แน่ใจว่าข้างนอกนี้มีอะไรให้ผมกินได้บ้าง
ยอดเล็กๆ พวกนี้อาจจะกินได้
นั่นไม่ใช่อาหาร
โคนต้นไม้อะไรพวกนี้ สัญชาตญาณผมบอกให้ขุดเลย
แต่ปัญหาก็คือพวกมันกลายเป็นน้ำแข็งแข็งโป๊ก
ไม่มีทางที่ผมจะขุดลงไปได้เลย
ไม่สามารถหาตัวอ่อนหรือไส้เดือน
บนต้นก็ไม่มียอดอยู่เลย ลำบากแล้ว
ใช่ ผม… ผมหาอาหารไม่ได้
ผมไม่เหลือเรี่ยวแรงอีกแล้ว หมดพลัง
อาทิตย์กำลังตกดิน อุณหภูมิกำลังลดลง
คุณน่าจะมีชีวิตรอดได้เป็นสัปดาห์โดยไม่กินอาหาร
แต่แค่ไม่กี่วันโดยไม่ดื่มน้ำ
และตอนนี้ผมกำลังหิวน้ำสุดๆ
เรามาย้อนกลับไป และลองหาน้ำกันอีกครั้ง
จากนั้นเราจะสามารถไปต่อ
และหาคำตอบได้ว่าเราอยู่ที่ไหน
โอเค เร็วเข้า ไปลุยกันเลย
น้ำจะไหลลงจากภูเขา ลงไปกันเถอะ
ดูครับ ตรงนี้ชักจะนิ่มๆ แล้ว
น่าจะหมายถึงการมีน้ำ
โห น้ำแข็ง
และน้ำแข็งหมายถึงน้ำ
เอากลับไปที่กองไฟ ใส่ลงในหม้อ
ผมจะได้น้ำดื่ม
และจะมีมากมายเหลือเฟือเลย นี่เป็นเรื่องดี
น้ำแข็งนี่เย็นจัด จยผมน่าจะเอามันใส่กระเป๋าสะพาย
โดยที่ไม่ละลายได้
น้ำแข็งเอาไว้ใช้ภายหลัง
แต่แถวๆ นี้กลิ่นเหม็นสุดๆ เลยนะ
กลิ่นลอยมาจากทางโน้น
ลองไปดูสักหน่อย
พระเจ้า สูดกลิ่นสิ
ต้องมีอะไรเน่าอยู่แน่
ดูสิ ซากสัตว์อะไรสักอย่าง
แปลกมาก ดูสิ มีกิ่งไม้สุมทับมันอยู่
เหมือน…
มีบางคนหรืออะไรสักอย่างลากมันมาที่นี่ และพยายามปกป้องมัน
ผมว่านี่น่าจะเป็นขนหมี
มีรอยถูกกรีดใหญ่มากลากยาวไปถึงข้างล่าง
ข้างนอกนี้มีตัวอะไรอยู่แน่ๆ
และตัวใหญ่ซะด้วย
แต่อาจจะมีบางอย่างหลงเหลือให้กินอยู่
และยังมีขนสัตว์ ที่จะมอบความอบอุ่นให้ร่างกายผมด้วย
แต่ต้องระวัง ตัวอะไรก็ตามที่ฆ่าเจ้านี่
มีพละกำลังมากกว่าผมอย่างแน่นอน
โอเค ผมจะเอาเนื้อและแล่เอาขนมันออกมา
และออกไปจากตรงนี้
ทำได้ดี เรามีอาหาร
เรามีที่กำบัง และก็มีน้ำที่กำลังละลาย
หน้ามือเป็นหลังมือเลย
เครื่องบินตกลงไปแล้ว
ผมออกมาได้ฉิวเฉียดเลย ผมกำลังพุ่งลงใส่ต้นไม้แล้ว
นั่นเสียงอะไรน่ะ
เฮ่
ดูนั่น
หมาป่า วิ่ง
ผมไม่น่าจะวิ่งได้เร็วกว่าหมาป่าตัวนี้
เราจะหาทางหนีให้คลาดจากมันในป่า
หรือหนีขึ้นไปบนที่สูง
มัวรออะไรอยู่ รีบตัดสินใจด่วนเลย
เราอาจจะปิดปากทางเข้าได้
ใช่
ใช่ แกลอดเข้ามาไม่ได้หรอก
แจ๋ว มันไปแล้ว ไปกันเถอะ
ดูนี่สิครับ
ดูเหมือนอุโมงค์ที่เจาะเข้าไปในภูเขาเลย
ฉุกเฉินๆ
วิทยุสื่อสาร
ตอบด้วย
- มีใครได้ยินรึเปล่า ได้ยินผมมั้ย - ครับ ฮัลโหล
ฮัลโหล ได้ยินผมมั้ย
แบร์เหรอ ขอบคุณพระเจ้า คุณยังไม่ตาย
ฟังนะ ผมต้องการความช่วยเหลือ
ผมอยู่อีกฟากของภูเขาจากจุดที่คุณกระโดดออกไป
ขยับตัวไม่ได้เลย ผมกลัวเครื่องบินจะกลิ้งตกลงจากหน้าผา
ได้ แต่มีปัญหาอย่างนึง
ผมเสียความทรงจำ ผมจำไม่ได้ว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง
ผมจำไม่ได้เลยด้วยซ้ำว่าตัวเองเป็นใคร เปลี่ยน
หัวคุณคงจะกระแทกตอนที่ตกลงไป
ใช่ ดูเหมือนผมจะมีอาการความจำเสื่อม เปลี่ยน
ไม่เอาน่า คุณคือแบร์ กริลส์ คุณเป็นนักผจญภัย
ผมคงอยู่ตรงนี้ได้อีกไม่นาน
โอเค คืออย่างนี้นะ ตอนนี้ผมอยู่เหนือระดับแนวต้นไม้
ผมจะไปหาคุณ
อดทนเข้าไว้
อดทนเข้าไว้ก่อนนะ คุณทำได้ โอเคมั้ย
เราจะหาคุณให้พบ
- โอเค แบร์ - เลิกติดต่อ
เรามีเรื่องที่ต้องตัดสินใจกันแล้ว
ว่าจะเลือกไปตามหาตัวกัปตัน
โดยการปีนข้ามภูเขาลูกนี้ไปตรงๆ
หรือว่าเราจะลองเข้าไปในอุโมงค์พวกนี้ดู
และหวังว่าพวกมันจะทะลุไปอีกฟากภูเขา
และนั่นอาจเป็นทางลัดที่ดี
ทั้งสองทางล้วนเสี่ยงอันตราย
ถ้าปีนขึ้นไปข้างบน อากาศจะหนาวเย็นและไร้สิ่งป้องกัน
และจะต้องใช้พลังเยอะสุดๆ
แต่เราจะติดต่อสื่อสารได้ วิทยุจะยังใช้งานได้ข้างบนนั้น
เมื่อเข้าไปในอุโมงค์มันจะถูกตัดขาดทันที
คลื่นจะเข้าไปไม่ถึง
แต่เราอาจได้รับการป้องกัน จากสภาพอากาศไม่ดีมากกว่า
และเส้นทางอาจลัดตรงมากกว่า
ตัดสินใจลำบากแต่เวลาหมดลงไปทุกที คุณคิดว่ายังไง
ใช้อุโมงค์หรือปีนข้ามภูเขาไป
ทั้งหนาวและคอแห้ง
ผมต้องรีบหาน้ำให้พบแล้ว
แต่ข้างนอกแบบนี้หาน้ำจากไหนนะ
ผมเคยรู้อะไรพวกนี้
คิดสิ
- เครื่องบินกำลังตก - ต้องชนอะไรเข้าแน่ๆ
ใช่ ผมนึกออกแล้วว่า เพิ่งผ่านเหตุการณ์เครื่องบินตก
อยู่บนเครื่องบิน กำลังพุ่งลงมา
ไม่รู้นักบินเป็นยังไงบ้าง
ใช่
ตรงนี้ดูเหมือนเป็นบึง
น่าจะหมายถึงการมีน้ำ
ดูครับ ตรงนี้ชักจะนิ่มๆ แล้ว
ปัญหาก็คือพวกมันกลายเป็นน้ำแข็งแข็งโป๊ก
ไม่มีทางที่ผมจะขุดลงไปได้เลย
เย็นมาก เย็น
ผมต้องออกไปมองหาน้ำต่อ
อาทิตย์กำลังจะตกดิน ตอนนี้ผมหนาวขึ้นกว่าเดิมเยอะเลย
มันกลายเป็นน้ำแข็งที่แข็งสุดๆ ไปแล้ว
น้ำแข็ง
แต่มันจะทำให้ผมหนาวมาก หนาวกว่ายิ่งกว่าตอนนี้
ทำยังไงถึงจะดื่มมันได้
ผมจะอยู่รอดได้สามสี่วันโดยไม่มีน้ำดื่ม
แต่คงอยู่ได้ไม่นานถ้าไม่ทำให้ร่างกายอบอุ่น
บางทีผมน่าจะ…
บางทีผมน่าจะเลือกที่กำบัง
หนาวเหน็บ หนาว
ผมควรจะทำต่างไปจากนี้
ผมไม่สามารถหาอาหาร
และก็น้ำได้เลย และตอนนี้ผมกำลังหนาวสุดๆ
ผมต้องการความอบอุ่น
เสียดายที่ผมจำไม่ได้ว่าอะไรสำคัญที่สุด
ในการมีชีวิตอยู่รอดในที่แบบนี้
หนาวเกินกว่าจะทำภารกิจให้สำเร็จได้แล้ว
มาเริ่มต้นใหม่ พร้อมแผนการเอาตัวรอดแบบใหม่กันดีกว่า
ถ้าเราลองทำอย่างอื่นก่อน เราจะสามารถไปต่อ
และหาคำตอบได้ว่าเราอยู่ที่ไหน
อาหารฟังดูเป็นความคิดที่ดี อาหารหมายถึงพลังงาน
ซึ่งผมกำลังร่อยหรอลงทุกที
แค่ไม่แน่ใจว่าข้างนอกนี้มีอะไรให้ผมกินได้บ้าง
ยอดเล็กๆ พวกนี้อาจจะกินได้
นั่นไม่ใช่อาหาร
โคนต้นไม้อะไรพวกนี้ สัญชาตญาณผมบอกให้ขุดเลย
แต่ปัญหาก็คือพวกมันกลายเป็นน้ำแข็งแข็งโป๊ก
ไม่มีทางที่ผมจะขุดลงไปได้เลย
ไม่สามารถหาตัวอ่อนหรือไส้เดือน
บนต้นก็ไม่มียอดอยู่เลย ลำบากแล้ว
ใช่ ผม… ผมหาอาหารไม่ได้
หิวน้ำสุดๆ เลย
เรี่ยวแรงผมร่อยหรอลงไปทุกที
ผมไม่สามารถหาอาหาร
และตอนนี้ผมกำลังหนาวสุดๆ
อาทิตย์กำลังตกดิน อุณหภูมิกำลังลดลง
ดูเหมือนเราควรจะออกหาน้ำ ก่อนที่จะออกอาหารแล้วล่ะ
ออกไปหาน้ำกันก่อนที่จะมืดเกินไปดีกว่า มาเถอะ
แล้วเราค่อยไปต่อและขบคิดกันว่าจะไปที่ไหนต่อ
ผมมองลงไปเห็นปล่องข้างล่าง
มีหน้าผาชันห่างลงไปประมาณ 20 เมตร
พยายามเริ่มข้ามไป อย่างระมัดระวัง
ใช้ขวานน้ำแข็ง
อาจจะทำเป็นร่องเล็กๆ ไว้
กระจายน้ำหนักถ่ายไปยังขวานน้ำแข็ง
และเท้าสองข้าง
เอาล่ะ ตั้งสติๆ พวก ใจเย็นไว้
ไม่ว่อกแว่ก
ผมไม่กลับไปทางนั้นอย่างแน่นอน
ลึกมากๆ เลยนะเนี่ย
ไม่มีทางไปต่อแล้ว เจอหน้าผาสูงชันทุกด้าน
ผมไม่มีทางปีนผาที่ยื่นออกมาได้ ดูสิ
ดูนี่ อุโมงค์อีกแห่งนึง
มีบันไดลงไปข้างล่าง เข้าในภูเขา
อยากรู้จังว่ามันเชื่อมต่อกับอุโมงค์ ที่เราเห็นก่อนหน้านี้มั้ย
หวัดดี
โห ข้างล่างน่ากลัวชะมัด
แต่ดูเหมือนเป็นทางเดียวของเรา
ข้างในนี้สัญญาณวิทยุจะเข้าไม่ถึง
แต่หวังว่ามันจะนำพาผมไปพบโจ
โอเค งั้นเราจะหาสถานที่สำหรับรอเวลา
ให้เวลาร่างกายสามสี่ชั่วโมง เพื่อปรับตัวให้ชินกับสภาพแวดล้อม
แล้วรอดูว่าผมจะแข็งแรงขึ้นมั้ย
โอเค ขึ้นไปแถวๆ ก้อนหินพวกนั้นกัน
นั่งรออยู่ข้างนอกนี้
โอเค
การได้หยุดพักเป็นเรื่องดีอย่างแน่นอน
เมื่อผมหายจากปวดหัว และอาการรู้สึกไม่สบายหายแล้ว
เราก็จะสามารถลุยต่อและปีนขึ้นเขาต่อกันได้
ผมได้พักผ่อนไปนิดนึงแล้ว
ผมรู้สึกดีขึ้นนิดหน่อยแล้ว
ได้เวลาเดินหน้าต่อ
ข้ามยอดเขาไปและไต่ลงอีกฟาก เร็วเข้า
เวลานับถอยหลังอยู่ โจยังต้องการความช่วยเหลือจากเรา เร็วเข้า
โอเค โจ ฟังผมให้ดีนะ
อะไรก็ตามที่ข่มขู่คุณอยู่ ทำให้มันรู้ว่าคุณเป็นใหญ่ที่นั่น คุณเป็นเจ้านาย
ไม่รู้สิ ผมอาจโจมตีมันด้วยอะไรสักอย่าง
พยายามสบตามัน ทำท่าทางก้าวร้าวแบบเล่นใหญ่
กางแขนออก
ตะคอกใส่มัน ตะโกนใส่มัน ออกคำสั่งมัน ได้ยินรึเปล่า
โอเค แบร์ ผมจะลองดู ได้
ไสหัวไป
ทุบให้เกิดเสียงดังและก็เตะลำตัวเครื่องบิน
คุณได้ยินรึเปล่า เปลี่ยน
ไสหัวไป ไป ไปไกลๆ เลย
- ผมไม่รู้ว่าได้ผลรึเปล่า - ไสหัวไป
สู้ๆ สู้ไว้ โจ
โจ
ฮัลโหล คุณยังอยู่มั้ย
ได้ผลนะ
ดูเหมือนมันจะไปแล้ว
เยี่ยมมาก โจ ทำได้ดีมาก ยอดเยี่ยม
คุณคิดว่ามันไปแล้ว แต่คอยจับตาดูไว้
ผมเกือบจะถึงยอดของภูเขาแล้ว
ไว้พอข้ามไปได้ ผมก็น่าจะมองเห็นคุณแล้ว ทนรอหน่อย
- เข้มแข็งไว้ เราใกล้ถึงแล้ว โจ - ได้ ขอบคุณนะ แบร์
แบร์เลิกติดต่อ
โอเค เร็วเข้า ไปกันต่อ
ดูเหมือนยอดสูงสุดของภูเขา จะอยู่ถัดไปจากยอดหินตรงนี้แล้วครับ
แต่ดูเหมือนระหว่างยอดนั้นกับยอดนี้ จะมีช่องแคบๆ อยู่
การปีนแบบไต่ปล่องไฟ จะช่วยพาผมขึ้นไปถึงยอดเขาได้
ทางนี้จะชันมากกว่า
อันตรายมากกว่า ต้องทุ่มเทอย่างเต็มที่มากกว่า
แต่ระยะทางสั้นกว่าและมีโอกาสจะเร็วกว่า
หรือจะลัดเลาะไปตามทางคดเคี้ยวขึ้นเขาไป
และหวังว่ามันจะพาเราข้ามยอด
มันจะเป็นทางที่ปลอดภัยกว่า แต่อาจจะนานกว่า
อีกไม่นานแสงแดดกำลังจะหมดไป
และเมื่อนั้น เราจะไม่มีทางหาโจพบได้เลย
ไม่มีเวลาให้โอ้เอ้แล้ว
นี่เป็นการปีนที่โหดทีเดียว
ควรแก่การสวมหมวกนิรภัยแน่นอน
จะเห็นว่ามันกำลังจะคล้ายปล่องไฟ
เมื่อผนังเข้ามาชิดกันมากขึ้น
พยายามเอาเท้าดันผนังฝั่งนึง
และเอาหลังดันอีกฝั่ง
อากาศเบาบางทำให้เป็นงานยาก
โอเค ไปต่อ ต้องทำได้สิ
ต้องปีนแบบไต่ปล่องไฟขึ้นอีกไกลเลย
โอเค จากจุดนี้ เหลือเฮือกสุดท้ายอีกนิดนึงจะถึงยอดเขาแล้ว
ยอดของภูเขา ดูสิครับ
ครั้งแรกที่ผมได้มองลงไปที่อีกฟากนึง
ลองส่งสัญญาณไปดูสักหน่อย
แบตฯ อ่อนแล้ว
ไม่นะ มันดับไปทันทีเลย
อย่างน้อยเราขึ้นมาบนนี้แล้ว
ทีนี้ก็เหลือแค่ลงไป
และลองหาดูว่าจะเจอซากเครื่องบินมั้ย
ลองดูว่าจะพบโจมั้ย
แต่ดูแล้วท่าจะหาเจอได้ยากน่าดูทีเดียว
โอเค เรามุ่งหน้าไปทางนั้นกัน
เป็นการปีนที่โหดทีเดียว ควรแก่การสวมหมวกนิรภัยแน่นอน
จะเห็นว่ามันกำลังจะคล้ายปล่องไฟ
เมื่อผนังเข้ามาชิดกันมากขึ้น
พยายามเอาเท้าดันผนังฝั่งนึง
และเอาหลังดันอีกฝั่ง
อากาศเบาบางทำให้เป็นงานยาก ปวดหัวตุบๆ
รู้สึกแย่สุดๆ เลย
รู้สึกเวียนหัวมาก
อาการแพ้ที่สูง ผมจำได้แล้ว
บางทีเราน่าจะหยุด และปรับตัวให้ชินกับสภาพแวดล้อม
ลองปีนให้สูงขึ้นไปกว่านี้อีกหน่อย
ต้องทำได้สิ
ต้องปีนแบบไต่ปล่องไฟขึ้นอีกไกลเลย
เรี่ยวแรงผมใกล้จะหมดแล้ว
ผมรู้เลยเพราะยิ่งปีนขึ้นมาสูงขึ้น
อากาศก็ยิ่งเบาบางลง
ที่อันตรายคือคุณพลาดเพียงครั้งเดียว
ตกลงไปถึงชีวิตอย่างแน่นอน
ผมว่าบางครั้งคุณต้องฉลาดพอ
รู้เมื่อไหร่ควรเดินหน้าต่อ
เมื่อไหร่ควรหยุดและถอยออกมา
เตรียมความพร้อมแล้วค่อยไปใหม่
ตอนนี้ถ้าผมจะมีชีวิตรอด ผมต้องกลับไป
ผมต้องการออกซิเจนเพิ่ม อากาศเบาบางกว่านี้ ที่ที่ความสูงน้อยกว่านี้
ผมควรให้เวลาร่างกายสามสี่ชั่วโมง เพื่อปรับตัวให้ชินกับสภาพแวดล้อม
มุ่งหน้ากลับไปที่ปากทางเข้าอุโมงค์
ลองทางนั้นแทน
โจคงต้องรอนานขึ้นกว่าเดิมอีกหน่อย
โอเค
โอเค กลับไปที่อุโมงค์
โอเค ทางคดเคี้ยวนี้กำลังนำผมขึ้นไปที่ยอดเขา ซึ่งเป็นเรื่องดี
ใช้เวลาค่อนข้างนานเลย กลับไปกลับมา
สูญเสียทั้งเวลาและพลังงาน
ขึ้นภูเขามาได้สูงแล้ว
ผมชักจะเริ่มเหนื่อยมาก
จุดสูงสุดของทางคดเคี้ยว ยอดอยู่ทางนั้น ไปกันเถอะ
ยอดของภูเขา ดูสิครับ
ครั้งแรกที่ผมได้มองลงไปที่อีกฟากนึง
ลองส่งสัญญาณไปดูสักหน่อย
แบตฯ อ่อนแล้ว
ไม่นะ มันดับไปทันทีเลย
อย่างน้อยเราขึ้นมาบนนี้แล้ว
ทีนี้ก็เหลือแค่ลงไป
และลองหาดูว่าจะเจอซากเครื่องบินมั้ย
ลองดูว่าจะพบโจมั้ย
แต่ดูแล้วท่าจะหาเจอได้ยากน่าดูทีเดียว
โอเค เรามุ่งหน้า ไปทางนั้นกัน
โอเค ต้องหาเครื่องบินลำนี้
มันจะอยู่แถวนี้ที่ไหนสักที่
ตรงนี้ชันมากๆ
ดูนั่น ส่วนหางของเครื่องบิน
นี่ มีซากอีกส่วนอยู่ที่ข้างล่างโน้น ใกล้เข้าไปทุกทีแล้ว
ดูนั่น ห้องคนขับเครื่องบิน ติดอยู่ตรงขอบหน้าผาพอดี
เฮ่ ได้ยินผมมั้ย
แบร์เหรอ
แบร์ ผมอยู่นี่
คุณปลอดภัยรึเปล่า โจ
ผมติดอยู่ในเครื่องบินและ…
เมื่อผมขยับตัว เครื่องบินขยับด้วย
โอเค ผมจะคิดหาวิธีดู อดทนไว้
ผมจะใช้เชือกเส้นนี้ มัดไว้กับหินก้อนนี้
โรยตัวลงไปแล้วค่อยคิดเรื่องหาทางลงไปหาเขา
โอเค ผมกำลังลงไปหาแล้ว
อย่าขยับแบบกะทันหันนะ โจ
- โอเค ช่วยรีบหน่อย - ผมจะช่วยคุณออกมาเอง
เราต้องลงไปประมาณ 50 ฟุต จึงจะถึงซากชิ้นสุดท้าย
เราจะช่วยเขากลับขึ้นมาได้ยังไง
ระหว่างให้ผมโยนเชือกนี้ลงไปให้เขา
และให้เขามัดมันไว้กับตัว แล้วดึงขึ้นมาจากบนนี้
หรือผมจะโรยตัวลงไปและช่วยเขาออกมา
แต่การปีนขึ้นมาโดยมีเขาด้วยจะทำได้ยากกว่า
เครื่องบินลำนั้นอาจกลิ้งตกหน้าผาเมื่อไหร่ก็ได้
ผมควรโรยตัวลงไป ช่วยเขาให้ออกมาอย่างปลอดภัย
หรือแค่โยนเชือกให้ และพยายามแนะนำวิธีออกมาให้เขา
โอเค โจ ผมจะโยนเชือกให้คุณ
- โอเค - พยายามรับนะ
- ยื่นแขนออกมารอไว้เลย - โอเค
เตรียมรับ หนึ่ง สอง สาม
โอเค
โอเค มัดรอบลำตัวไว้ แล้วล็อกด้วยห่วงเกี่ยวนิรภัย
โอเค
- โจ คุณล็อกดีรึยัง - เรียบร้อย ดึงผมได้เลย
โอเค คุณต้องปลดเข็มขัดนิรภัย
- โอเค - กลิ้งออกมา ผมพร้อมแล้ว โอเคมั้ย
หนึ่ง…
- สอง… - ได้
สาม เร็ว ออกมาๆๆ ไม่ต้องห่วง
โอ๊ย หัวผม
- โอเคมั้ย โจ - โอเค แบร์
ดึงขึ้นที
เยี่ยม
- ขอบคุณพระเจ้า - ไต่ขึ้นมาๆ
เยี่ยมมาก
- เกือบไปแล้วเชียว - เกือบไปจริงๆ
เกือบไปจริงๆ
ดูเหมือนแรงระเบิดเมื่อกี้
จะสะเทือนจนความจำผมกลับมาเลย
เหรอ ไม่แน่
ผมจำครอบครัวผมได้แล้ว
และผมจำได้ด้วยว่า…
คุณเป็นนักบินที่ห่วยมาตลอด
โอเค ผมรู้แล้วว่าเราจะทำยังไงกัน
เราต้องเดินลงไปตามหุบเขานั้น
- คุณเห็นต้นไม้ต้นนั้นมั้ย - เห็นแล้ว
มันหมายถึงอาหารและน้ำ
เราตามหุบเขานั้นลงไป และเราจะเจอคนในที่สุด
โอเค เร็วเข้า ไปกันเถอะ
เราไปกันทางนี้
จริงสิ สัตว์นั่นเป็นตัวอะไรเหรอ
ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่อย่ากลับไปหาคำตอบเลย
ถ้าคุณกล้าพอจะกลับไป ขอให้เริ่มใหม่ตั้งแต่ต้น
คุณพลาดการผจญภัย และปริศนาข้างในอุโมงค์ไปเยอะเลย
ใครจะรู้ คุณอาจได้เจอกับสัตว์ตัวนั้นก็ได้
ดังนั้นระวังตัวให้ดี
กำลังลงไปหานะ โจ
เหลืออีก 20 ฟุต
อย่าโยกมัน อย่าโยก
ผมว่าเครื่องบินกำลังจะตกแล้วนะ
ผมรู้แล้วๆ โอเค ผมจะเอาเชือกนี้มัดตัวคุณไว้
โอเค
ล็อกเอาไว้อย่างแน่นหนาแล้ว ยื่นมือข้างนึงออกมาตรงนี้
- โอเค - มือซ้าย ปลดเข็มขัด
- พร้อมรึยัง หนึ่ง สอง สาม - โอเค พวก
ออกมาๆๆ ไม่ต้องห่วง
แบบนี้แหละที่เรียกว่าเส้นยาแดงผ่าแปด
- กัปตันเรย์เนอร์ ใช่แล้ว - ถูกต้อง
- ผมจำได้แล้วๆ - พระเจ้า
- ขอบคุณพระเจ้า - ผมจำทุกอย่างได้หมดแล้วด้วย
- เหรอ - ผมจำเครื่องบินตกได้
- ใช่ - ครอบครัวของผมด้วย
และผมยังรู้ว่าต้องทำยังไงถึงจะออกไปจากที่นี่
เราจะไม่ไปทางนั้น เราจะข้ามไป
เห็นภูเขาสูงนั่นมั้ย เราจะออกจากที่นี่โดยตามหุบเขาไป
เมื่อไปถึงข้างล่าง เราจะเจอผู้คนในที่สุด
- ได้เลยๆ - งั้นไปทางนั้น
จริงสิ สัตว์นั่นเป็นตัวอะไรเหรอ
ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่อย่ากลับไปหาคำตอบเลย
ถ้าคุณกล้าพอจะกลับไป ขอให้เริ่มใหม่ตั้งแต่ต้น
คุณพลาดการผจญภัย และปริศนาข้างในอุโมงค์ไปเยอะเลย
ใครจะรู้ คุณอาจได้เจอกับสัตว์ตัวนั้นก็ได้
ดังนั้นระวังตัวให้ดี
โอเค จุดไฟให้มันเลย
เอาล่ะ มาดูกันว่ามันจะอยู่ได้นานแค่ไหน
เข้าไปกันเถอะ
ผมเกลียดหนู
รับรู้ได้ถึงลมที่มาปะทะหน้า
ใช่ จากอุโมงค์ฝั่งนี้
และเมื่อมีลมแปลว่ามันต้องพัดมาจากสักที่
ผมจะตามมันไป หวังว่าจะพาไปทะลุอีกฟากของภูเขา
โอ้โฮ ดูนี่สิครับ
บันได ขึ้นไปสูงสุดลูกหูลูกตาเท่าที่เห็น
ฝั่งนี้เป็นทางตัน
อุโมงค์ฝั่งนี้ ผมรับรู้ได้ถึงลมเฉื่อยที่พัดเข้ามา
ทีนี้เราจะเดินขึ้นบันได...
หรือเลี้ยวเข้าอุโมงค์นี้และตามลมเฉื่อยไป
ไม่แน่ใจว่าตะเกียงจะมีไฟให้ใช้นานอีกแค่ไหน
แต่ใครจะรู้ว่าบันไดพาเราไปไหน คุณคิดว่าทางไหนจะพาเราไปพบโจ
โอเค เดินขึ้นไป
หวังว่าทางนี้จะทะลุไปโผล่อีกฟากของภูเขา
ตอนนี้รู้สึกเหมือนมันจะพาขึ้นไปอย่างเดียวเลย
บางทีเมื่อขึ้นไปถึงชั้นบนสุด เราอาจใช้สัญญาณวิทยุได้อีก
เดินขึ้นบันไดใช้เวลามากกว่าที่คิดเอาไว้
หวังว่าโจจะอดทนรอได้นานขึ้นอีกนิด
เร่งหน่อย
ขึ้นมาไม่สุดทางสักที
รู้สึกได้ถึงระดับความสูง
ดูเหมือนข้างหน้าจะเจอแสงแล้ว
แจ๋วๆ
มันพามาข้างบน
แสงแดดจ้า
ดูนี่ เหวสูงชัน
ผมคิดว่าเราน่าจะขึ้นมาได้ สักประมาณสามในสี่แล้ว
ลองหาทางปีนข้ามช่วงสุดท้ายที่ไม่ได้สูงมากดู
โอเค เราจะเอาเชือกมาผูกเป็นเงื่อน
เอาล่ะ ลงมือกันเลย
ผมได้ยินเสียง บางอย่างวุ่นวายอยู่บนพื้น
ผมเพิ่งเตะโดนบางอย่าง
หนูสักอย่างนี่แหละ
โอเค เลือกเลี้ยวมาทางนี้
หรือทางนี้
รับรู้ได้ว่ามีลมเฉื่อยพัดมาทางนี้
ดังนั้นไปทางนั้นน่าจะดีกว่า
เอาล่ะ แยกแรก เราจะเลี้ยวขวา
เรียบร้อย เงื่อนปมตาไก่หนึ่งอัน
โอเค
รับรู้ถึงลมได้ชัดเจน
ลมต้องพัดมาจากสักที่ ต้องมีช่องทางเข้าออก
และนั่นคือที่ผมมองหา ช่องทางเข้าออก ของอุโมงค์แห่งนี้ที่อีกฟากของภูเขา
เจอผนังอีกแล้ว
โอเค แยกนี้
ไปทางซ้าย หรือทางขวา ลมมาทางไหน
ใช่ ผมรับรู้ได้ถึงลมเบาๆ จากทางนี้
โอเค ซ้าย ผูกเป็นห่วง
ไปทางนี้
และแยกนี้เราก็จะไปทางขวามือกัน
ลองดูว่าทางนี้จะโชคดีกว่ามั้ย
(ระเบิด)
เอาล่ะ เราจะมุ่งหน้าไปทางนี้
ไม่ๆๆ ชักจะไม่เข้าท่าแล้ว
ต้องระแวดระวังให้ดี เราต้องระวังสุดๆ ข้างในนี้
แสงตะเกียงใกล้ดับแล้ว อย่าเพิ่งดับ
ดับสนิทไปแล้ว
เราคงจะใช้ตะเกียงได้กันมาแค่นี้
โอเค แมลงสาบอยู่นี่
นี่
แมลงสาบตัวนี้รสชาติเหมือนมันอยู่ในอุโมงค์นี้
มาเป็นเวลานานมาก
โอเค ได้พลังงานมาหน่อยแล้ว เราจะไปกันต่อ มาเถอะ
เราเดินทางได้ช้าสุดๆ ท่ามกลางความมืดสนิท
น่าจะถึงเวลาต้องใช้ตะเกียง
จุดไฟและรีบรุดไปข้างหน้ากันสักที
คุณได้ยินรึเปล่า
พวกหนู
โอเค
ดีขึ้นเยอะเลย เรามีแสงสว่างแล้ว
เราจะสามารถทำความเร็วได้ดีขึ้น
และออกไปจากอุโมงค์ มาเถอะ
ท้องไส้ผม
เจ้ากิ้งกือนั่น
มันมีรสชาติที่รุนแรงมาก น้ำดีมันขย้อนขึ้นมา
เดี๋ยวนะๆ
อ้วกไปแล้วดีขึ้น
ไปต่อกันเถอะ
ประตูเก่า
ที่นี่น่าทึ่งสุดๆ
เหมือนถังเก่าๆ หรืออะไรสักอย่าง
อาจจะเป็นหมวกนิรภัย
แต่ลองฟังเสียงนะ
เสียงก้องมากขึ้นเยอะเลย
เหมือนกับว่านี่เป็นห้องมากกว่าจะเป็นอุโมงค์
โอเค
อะไรน่ะ
โอ๊ย หัวผม
ผมไปกระตุกลวดสะดุดเข้าให้แน่
ความจำผมกลับมาแล้ว
ขาของผมติดอยู่ข้างใต้นี้
ผมคงไม่ได้ไปพบกัปตันโจเร็วๆ นี้แน่
ดูเหมือนจะติดอยู่ในนี้พักใหญ่ๆ เลยล่ะ
แสงแดด
เป็นภาพที่น่าดีใจมากเลยที่ได้เห็น
รู้สึกเหมือนถูกขังมานานมาก
แต่ผมรู้สึกไม่มีเรี่ยวแรง
ไม่ได้ขยับตัวมานาน
ขาของผมไม่สมบูรณ์เหมือนเดิม
เจอแล้วเครื่องบิน
อยู่ข้างล่างนั้น มันอยู่ที่ริมหน้าผา
กัปตัน
โจ
ไม่นะ เรามาช้าเกินไป
โจ
โจอยู่ไหนเนี่ย เขาปลอดภัยรึเปล่า
กัปตันเรย์เนอร์
อดคิดไม่ได้ว่าจะเป็นยังไง ถ้าผมไม่ได้ไปกระตุกลวดสะดุดเส้นนั้น
แต่อย่างน้อยย้อนกลับไป หรือเริ่มใหม่และลองดูอีกครั้ง
รอบนี้ตัดสินใจเลือกให้ต่างจากเดิม
เพราะจนกว่าเราจะช่วยเหลือกัปตันโจได้ เราจะไม่มีวันยอมแพ้เด็ดขาด
โอเค เราจะตามไปทางนี้
มีตรงนี้อีกแล้ว
มีบางอย่างเตะหินก้อนนั้นหลุดออกไป
หญ้าตรงนี้ถูกบางอย่างทับ
ข้างบนโน้นมีอะไรสักอย่างอยู่แน่ๆ
ถ้านั่นคือสิ่งที่สร้างความเสียหาย
ให้ซากห้องคนขับล่ะก็
ผมควรระมัดระวังตัวให้ดี
- แบร์เหรอ - ใช่สิ
ขอโทษทีนะ
- โจ - นึกว่าคุณเป็นสัตว์เพี้ยนๆ ซะอีก
แม่เจ้า สัตว์เพี้ยนๆ เหรอ
ใช่ ผมไล่ไปได้ แต่มันอยู่แถวๆ นี้
ดังนั้นเราต้องไปกันต่อ
โจ
กัปตันเรย์เนอร์ ผมจำคุณได้แล้ว
ใช่แล้ว
คนแข็งแกร่งที่สุดที่ผมรู้จัก นักบินแย่สุดที่ผมรู้จัก
ยินดีที่ได้เจอ
- คุณยังไม่ตาย โอ้โฮ - ใช่
ดีมากเลยที่ผมจำอะไรได้แล้ว ผมจำครอบครัวของผมได้แล้ว
รู้มั้ย ภูเขาสูงพวกนี้ ไม่ไป
เราอยากลงไปที่หุบเขา
- ดูสิ คุณเห็นข้างล่างนั้นมั้ย - เห็น
ต้นไม้สีเขียวขจี
ป่าหมายถึงทรัพยากร ที่กำบัง น้ำ อาหาร
และเมื่อเราไปถึงข้างล่างสุดของหุบเขา
เราจะตามมันออกไป และพบเจอผู้คน
- โอเค งั้นไปเลยใช่มั้ย - คุณพร้อมลุยรึยัง
- พร้อมอยู่แล้ว พวก - พร้อมเลยใช่มั้ย
ชันหน่อยนะ ระวังด้วย
โอเค ดีมาก
เยี่ยมมาก ทักษะเอาตัวรอดของคุณมีความพร้อมเต็มที่
เราจะได้รับการช่วยเหลือในไม่นาน
แต่สัตว์ตัวนั้นเป็นตัวอะไรกันแน่
เราจะเลือกกลับไปเริ่มต้นใหม่ตั้งแต่แรก
หรือย้อนกลับไป และตัดสินใจให้แตกต่างไปจากเดิม
เพื่อลองหาคำตอบนั้น
คำบรรยายโดย ปิติ วัฒนาธร