Downloaded from YTS.MX
ER ZIJN ERVAREN DESKUNDIGEN GEBRUIKT VOOR DEZE FILM
Official YIFY movies site: YTS.MX
PROBEER NIETS WAT JE HIER ZIET ZELF TE DOEN
EEN NETFLIX INTERACTIEVE-FILM
Mayday.
Is daar iemand?
Bear? Hoor je me?
Bear Grylls, kun je me horen?
Is daar iemand?
Ik heb een mes nodig.
M'n hoofd.
Bear. Bear Grylls.
Ik herken mezelf niet.
Er is iets mis. Ik heb jouw hulp nodig.
Ik zal het hier niet lang uithouden…
…als ik geen water vind en voedsel en beschutting.
Maar wat doe ik eerst?
Daarom heb ik hulp nodig.
Ik heb honger, dorst. Het wordt ook steeds kouder.
Wat heb ik het dringendst nodig?
Er is geen voedsel. Hoe kan ik hier voedsel vinden?
De grond is helemaal bevroren. Ik kan er niet in graven.
Misschien kan ik deze uitlopers eten.
Er zit niets in.
O, kijk.
Kijk deze eens.
Het lijken klauwsporen.
Daar. Kijk.
Zag je dat?
Ik zie niet wat het is.
Als het een wild dier is, lopen we gevaar.
Maar als het een jager is, kan die ons misschien helpen.
Ik wil geen plotselinge bewegingen maken.
Wat moeten we doen?
We kunnen gaan kijken of gewoon weggaan.
Oké. Laten we hier langzaam weggaan.
Kijk. Daar is het weer.
Daar. Kijk.
Ja, dat is zeker een wild dier.
We moeten hier echt oppassen.
We zijn niet de enigen die voedsel zoeken.
Ik kan niets te eten vinden.
En het wordt nu echt kouder. De zon gaat onder.
Ik heb nog steeds dorst en honger. Ik heb beschutting nodig.
Ik ga eerst plassen.
Geef me eens wat privacy.
M'n plas is echt heel geel. Dat is geen goed teken.
Dat herinnert me eraan dat je moet drinken. Je hebt eerst water nodig.
Ik denk dat voedsel zoeken een grote fout was.
Maar het is hier ook heel koud.
Er is geen tijd meer. Ik heb weinig opties.
Wat heb ik meer nodig? Iets om te drinken?
Of moet ik beschutting zoeken en proberen warm te worden?
We moeten een goede keus maken.
Wat is belangrijker? Water vinden of beschutting?
Beschutting. Dat is een goed idee. Warm worden.
Ik probeer de bomen te gebruiken.
Of beter nog, omgevallen bomen, zoals deze.
Dat lijkt me goed.
Bijna natuurlijke beschutting.
Ik weet alleen niet wat ik ermee moet doen.
Het is een vreemd gevoel, want…
…ik weet dat bomen beschutting geven.
Ik weet bijna instinctief dat ik dit moet gebruiken.
Misschien gebruiken we de parachute ook. Die kan me warm houden.
Ik ga hem halen.
Parachute en omgevallen boom. Dat moet lukken.
Nu deze er helemaal overheen.
Dit hier vastmaken.
En ik heb beschutting. Ik zal het toch koud hebben.
Dode takken. Ik kan een vuurtje stoken.
Ik maak hier een stenen muurtje.
Dat zal de warmte terugkaatsen en het nog warmer maken.
Hoe weet ik dat?
Niet nadenken. Doe het gewoon. Doe wat je goed lijkt.
Hoe krijg ik het vuur aan de gang? Geen lucifers. Geen aansteker.
Ik heb dit droge gras, wat goed is. Ik moet het ergens mee aansteken.
Ja, dat voelt warm aan.
We creëren wrijving.
Dit is logisch. Ik kan dit wel.
Ik bind dat parachutekoord om één uiteinde…
…en met een lus om het andere.
Dit is een soort boog. Even kijken of dit werkt.
Rustig aan. Blijf doorgaan. Geduld. Nog een paar keer.
We storten neer. -We hebben vast iets geraakt.
Ik heb een vliegtuigongeluk gehad.
Zou de piloot nog leven?
Ik wil m'n voeten opwarmen.
Kijk.
Dat ben ik.
En dat moet m'n gezin zijn.
Daarom moet ik thuis zien te komen.
Dit kamp zal me warm houden, maar ik heb nog steeds voedsel en water nodig.
Ik krijg dorst en ik heb ook honger.
Dus wat eerst?
Water.
Maar waar vind je hier water?
Water komt altijd van de bergen af.
We zoeken nauwe, lage plekken.
Kijk. Het wordt hier drassiger.
Er moet water zijn.
IJs.
En ijs betekent water.
Meenemen naar het vuur. In de pan doen.
Dan krijg ik water.
Ik zal nu genoeg water hebben. Dit is goed.
Dit is zo koud, dat ik het in m'n rugzak kan doen en het niet zal smelten.
Dat ijs is voor later.
Het ruikt hier vies. Het komt daarvandaan.
Ik moet gaan kijken.
Ruik eens.
Er ligt iets te rotten.
Kijk. Een karkas.
Het is vreemd, want het is afgedekt met takken.
Alsof iemand of iets het hierheen sleepte…
…en het toen wilde beschermen.
Dit lijkt een berenvacht.
Het is helemaal opengereten.
Ik vraag me af of het dat beest was dat we eerder zagen.
Er loopt zeker iets rond.
Iets groots. Maar hier kan nog iets eetbaars aan zitten.
En de vacht kan ik gebruiken om warm te blijven.
Maar ik moet ook oppassen voor wat dit gedood heeft.
Het is zeker sterker dan ik.
Ik wil wat vlees pakken en dan de vacht afstropen en hier weggaan.
Goed werk. We hebben voedsel.
We hebben beschutting.
En we hebben water dat aan het smelten is.
Dat verandert alles.
Het vliegtuig stort neer.
Ik kon er net uitspringen. Ik kom in de bomen terecht.
Wat is dat voor geluid?
Kijk.
Een wolf. Snel.
Ik ben vast niet sneller dan de wolf.
We moeten hem afschudden in het bos. We gaan naar hoger terrein.
Waar wacht je op?
Snel. Neem een beslissing.
De wolf kent dit bos goed.
Ik moet hem afschudden. Laten we naar die berg gaan.
Misschien kunnen we de toegang blokkeren.
Je kunt er niet doorheen.
Hij is weg. We gaan.
Kijk hier eens naar.
Het lijken tunnels die de bergen in gaan.
Mayday. -Dat is de radio.
Is daar iemand? Kun je me horen?
Ja, hallo. Kun je me horen?
Bear? Godzijdank. Je leeft nog. Ik heb je hulp nodig.
Ik ben aan de andere kant van de berg van waar jij eruit sprong. Ik zit knel.
Ik ben bang dat het vliegtuig de afgrond in stort.
Ja, maar er is een probleem. M'n geheugen. Ik weet niet wat er gebeurd is.
Ik herinner me niet eens wie ik ben.
Je hoofd is vast ergens tegenaan gekomen.
Ja, ik heb wat geheugenverlies.
Vooruit. Je bent Bear Grylls. Je bent een avonturier.
Ik zal het hier niet lang meer uithouden.
Luister. Ik ben nu boven de boomgrens.
Ik ga je zoeken.
Hou je taai. Het zal goed komen.
Ik vind je wel. -Goed, Bear.
Uit.
We moeten wat beslissingen nemen.
Om de captain te vinden…
…gaan we de berg op en eroverheen.
Of we kijken of we deze tunnels kunnen gebruiken…
…in de hoop dat ze door de berg lopen. Dat kan een flink stuk afsnijden.
Beide opties zijn gevaarlijk.
Als we de berg op gaan, zal het koud zijn. En we zijn blootgesteld.
Het zal veel energie kosten.
Maar we zullen kunnen communiceren. De radio zal daar werken.
In die tunnels zal ik geen ontvangst hebben.
Maar we zullen beter beschermd zijn tegen slecht weer.
En het kan een directere route zijn.
Moeilijke beslissing, maar er is weinig tijd. Dus wat denk je?
Door de tunnels of over de berg?
Oké. Ik moet rustig aan doen als ik de berg op wil gaan.
Ik moet oppassen.
Ik schiet lekker op.
Deze bergen blijven maar doorgaan en ze worden steeds steiler.
Dat lijkt een verraderlijk stuk.
Alleen ijs en een steile sneeuwflank, helemaal omlaag tot aan die grote klif.
Als ik uitglij op dat ijs, vlieg ik zo van de klif af.
Het frist m'n geheugen niet op.
Ik kijk ernaar en ik weet niet of het haalbaar is.
Of we kunnen op de rotsen blijven en proberen hier omhoog te klimmen.
Joe zei dat ik een avonturier ben.
Misschien moet ik daarop vertrouwen.
Het is wel een fijn gevoel, op die rots. Dat herinner ik me.
Maar aan de andere kant is het wel een hele klim.
Ik weet niet of ik dat haal.
Wat denk jij?
Door de sneeuw gaan?
Of bergbeklimmen?
De sneeuw zou kunnen bezwijken onder m'n gewicht.
Er kunnen ook stukken rots loslaten.
Dat zou een flinke val zijn.
Het is heel steil. Ik kan het touw gebruiken.
Een knoop aan het uiteinde maken en in zo'n spleet gooien.
Het is een knoop. Ik hoop dat hij houdt.
Maar niet veel meer.
Nog één keer. Als hij die spleet in gaat, zal het lukken.
Ja. Nu zit hij vast in die spleet.
Oké. Helm op.
En dan proberen omhoog te klimmen.
Deze rotsen zitten zo los en zijn zo broos.
Alles wat ik beetpak of waar ik op wil staan, breekt af.
Laatste ruk.
Ik ben boven.
Misschien ben ik hier niet zo slecht in als ik dacht.
Het touw optrekken en verdergaan.
Ik heb nu hoofdpijn.
Ik herinner het me nu.
Hoe hoger je gaat, hoe minder zuurstof je krijgt.
Daarom heb ik last van hoofdpijn, duizeligheid en vermoeidheid.
Dat herinner ik me.
Ik denk dat als je heel hoog klimt, je lichaamschemie verandert.
Maar als je stopt en wacht…
…past je lichaam zich geleidelijk aan de ijle lucht aan…
…en krijg je geen last van hoogteziekte.
Soms moet je naar je lichaam luisteren.
Maar in een noodgeval moet je verdergaan.
Als ik verderga en de top bereik en aan de andere kant afdaal…
…ben ik eerder bij Joe.
Maar de vraag is of het me lukt in deze staat.
Als ik hier wacht, kan ik wennen.
Maar Joe wacht ook en hij bevindt zich in een gevaarlijke situatie.
We hebben weinig tijd. Heel weinig.
En ik ben niet ver van de top vandaan.
Zal ik doorpushen?
Of wacht ik en laat ik m'n lichaam eerst wennen?
We hebben bijna geen tijd en energie meer. We moeten een keuze maken.
Wat moet ik doen?
Hoewel ik uitgeput ben, ga ik verder.
Ik ga naar de top en daal aan de andere kant af, om bij Joe te komen.
Denk aan je gezin.
Denk aan de piloot.
Ik voel de hoogte hier goed.
Ik heb het koud en ben doodmoe.
Ga verder. Vooruit.
Bear, ben je…
Ik versta je niet. Ik zal iets hoger gaan.
Bear, hoor je me?
Ja, Joe. Ik hoor je.
Heel zwak.
Maar ik kan het net begrijpen. Zeg het maar.
Er is een groot beest. Het komt dichterbij.
Wat bedoel je met 'een groot beest'? Wat is het?
Ik weet het niet, maar het is enorm.
Wat moet ik doen? Jij weet dat altijd.
Wacht. Laat me even nadenken. Blijf kalm, Joe. Het komt goed.
O, Bear. Denk na.
Wat het ook is, het komt dichterbij en ik zit knel in het vliegtuig.
Ik kan het me niet herinneren.
Maak je jezelf groot en eng en probeer je het weg te jagen?
Of blijf je juist stil en rustig…
…en hoop je geen dreiging te lijken, zodat het weggaat?
Wat moet ik tegen Joe zeggen?
Schiet op, Bear. Ik ben heel bang.
Denk na. Wat doe je als een wild dier je wil aanvallen?
Wist ik het maar.
Schiet op, Bear. Het komt dichterbij. Wat moet ik doen?
Oké, Joe. Doe het volgende.
Blijf kalm, geen dreigende bewegingen…
…en hoop dat het jou niet als bedreiging ziet.
Oké. Ik blijf stil.
Ik hoop dat het weggaat. Maar schiet op. Oké?
Hou je taai. Praat op een kalmerende toon. Maak geen oogcontact.
Het komt dichterbij. Wat moet ik doen? Het werkt niet.
Zeg iets.
Hoor je me?
Geen antwoord. We moeten nu echt opschieten.
Ik hoop dat Joe in orde is.
Het lijkt erop dat de top vlak achter deze laatste piek zit.
Maar er lijkt een smalle opening te zijn tussen die piek en deze.
Ik kan kloofklimmen naar de top.
Maar m'n hoofd bonst nu. Het doet zelfs pijn om m'n ogen te openen.
Ik weet niet of ik genoeg kracht heb om verder te klimmen.
Dit is veel steiler, gevaarlijker en moeilijker.
Maar ook korter en waarschijnlijk sneller.
Of we volgen dit geitenpaadje de berg op en hopen dat het tot over de top gaat.
Dat zal veiliger zijn, maar vast langer.
Kloofklimmen is vast sneller.
Maar wie weet of die geitenpaadjes naar de andere kant van de berg gaan.
Dit geitenpaadje leidt me naar de top, wat goed is.
Maar het duurt lang, omdat het pad kronkelt…
…en me veel tijd en energie doet verbruiken.
M'n hoofd bonst vreselijk.
Ik had m'n lichaam langer moeten laten wennen.
Ik voel me niet goed.
Ik ben heel duizelig. Dat komt door de ijle lucht.
Hoe hoger ik ga, hoe slechter ik me voel.
Duizelig.
En alle tekenen van hoogteziekte.
M'n lichaam moet bijkomen.
De makkelijkste manier om dat te doen, is door terug te gaan…
…en de tunnels te nemen. Anders zal het slecht aflopen.
Ik hoop alleen dat Joe het nog even volhoudt.
Ik moet teruggaan.
Als ik verder omhoogga, ga ik dood.
Je ademt met moeite.
En je hebt hoofdpijn en je hoest.
Het is alsof de natuur zegt:
'Als je verdergaat, ga je dood.'
Ik voel me nog heel zwak.
En onvast.
Ik heb nog hoofdpijn, maar ik voel me iets sterker.
Zelfs maar 450 m afdalen geeft je meer energie, meer zuurstof.
Ik voel het. Ik voel me sterker. De lucht is hier dikker.
Ik denk dat we de tunnels nemen. Ja, vooruit.
Laten we de tunnels uitproberen.
Ze zijn waanzinnig, hè?
Kijk. Een oude helm.
Oude patroonhulzen.
Misschien was dit een oorlogsbunker.
Zelfs een oude, kapotte lantaarn.
Er zit nog wat brandstof in. Het glas is kapot. Even kijken of hij het nog doet.
Kijk. Vooruit.
Kijk. Een kleine vlam.
Ik weet niet hoelang die blijft branden.
We doen hem uit, nu we weten dat hij nog werkt.
We hebben tenminste licht.
Of we gebruiken de lamp in het begin, om te zien waar we mee te maken hebben.
Of we bewaren hem voor een noodgeval. We proberen ons in het donker te redden.
En als het echt nodig is, hebben we deze ter ondersteuning.
Als reserve, voor als we licht nodig hebben.
Dus wat doen we? Gebruiken we de lamp in het begin?
Of bewaren we de lamp en beginnen we in het donker?
Wat gaan we doen?
Gebruiken we de lamp in het begin of bewaren we hem?
We bewaren de lamp.
Het zal hier donker zijn.
Waanzinnige tunnels. Pikdonker.
We weten niet welke kant we op moeten.
Als je hier verdwaalt, kom je er nooit meer uit.
Je moet echt weten welke kant je op moet.
Elke keer als je afslaat, moet je het je herinneren.
We gebruiken enkele van deze dingen op de vloer. Oude tegels.
In het donker, als je erop trapt, hoor je het goed.
We kunnen een pijl maken voor elke splitsing.
Als we naar links gaan, maken we een pijl, zoals deze.
Het goede ervan is dat als je erop trapt, je het hoort.
Het is bijna als braille.
Dat is één optie. We kunnen een hoeveelheid meenemen…
…in de rugzak doen en dan gebruiken.
Maar ik kan maar een kleine hoeveelheid dragen.
Of we kunnen paracord van de parachute gebruiken.
Elke keer als we linksaf gaan, maken we zo'n lus.
Een gewone knoop betekent rechtsaf.
Maar ik weet niet of ik genoeg paracord heb tot het eind van de tunnel.
Dus we kunnen paracord en knopen gebruiken.
Of we gebruiken tegels op de vloer.
Dit is lastig. Maar de weg vinden in het donker ook.
We kunnen er maar één kiezen. Wat zullen we proberen?
Deze zullen geweldig zijn.
Voorlopig volg ik de tunnel, waar die ook heen gaat.
Je hoort de echo.
Deze loopt ook dood.
We kunnen naar links of naar rechts gaan.
Misschien moeten we kijken waar de echo langer voortgalmt.
Dat is de langere tunnel.
Ja, dat is korter, dus we gaan hier naar links.
Wacht. Hier is een splitsing.
Ik denk dat we deze kant op kunnen gaan.
We moeten aangeven welke kant we op gaan.
Wacht.
Wat is dat?
Laten we door blijven lopen, sneller gaan. We moeten hier weg.
We willen niet in deze tunnels blijven met wat dat ook is.
Ik moet goed opletten waar ik m'n voet zet voor het geval er een groot gat is.
Deze tunnels zijn heel kronkelig.
Het is hier pikdonker.
Ik ben m'n richtingsgevoel kwijt.
Hoorde je dat? Ik stapte ergens op, wat zo deed:
Ik hoor van alles bewegen bij m'n voeten.
Ik heb honger.
Ik vraag me af of dit iets is wat ik kan eten.
Het zit op m'n arm.
Soms is het goed als je iets niet kunt zien.
Ik kan het wel voelen.
Het lijkt een kakkerlak, met al die kleine pootjes…
…en een harde schaal aan de bovenkant.
Die zou ik kunnen eten. Voor wat energie.
En in deze hand iets wat een miljoenpoot lijkt…
…maar met een dik pantser.
Die is enorm.
Die zou ik misschien ook kunnen eten.
Ik heb energie nodig.
Maar m'n instinct zegt dat een van deze me ziek zal maken.
Ik weet niet of het de kakkerlak is of de miljoenpoot.
Ik heb honger. Vooruit. Welke zou jij eten?
Herinnerde ik het me maar.
Wat is de veilige keus?
De miljoenpoot.
Dit is niet zozeer een snack, maar eerder een hoofdgerecht.
Heel knapperig.
En met veel…
…vreemd smakende sappen.
Ze voelen zich thuis in de tunnels.
We maken zo weinig vooruitgang in het donker.
Ik denk dat we de lantaarn moeten gebruiken, om wat licht te krijgen…
…en meer vooruitgang te boeken.
Hoorde je dat? Ratten.
Dat is beter.
Nu hebben we licht.
We zullen nu sneller kunnen gaan.
Wacht even.
Ik voel me misselijk, vanwege die miljoenpoot.
Een sterke smaak in m'n maag.
Al zo'n 20 minuten.
Wacht.
Dat is beter.
M'n lichaam wilde dat niet in zich hebben.
Laten we verdergaan.
Kijk hier eens naar.
Een oude, roestige metalen deur.
Even kijken of hij opengaat.
Dit is waanzinnig.
Wacht.
Er is een draad gespannen.
Vast een boobytrap.
Daarom was het goed om de brandstof te besparen.
Als die nog werkt…
Daar wil je niet eens aan denken.
Ik stap er voorzichtig overheen.
Ik lijk verderop wat licht te zien.
Dit zal onze uitweg zijn.
Ik zet deze uit.
Het is een fijn gevoel om daglicht te zien.
Wat een steile afgrond.
En de piloot, Captain Raynor, moet daar ergens zijn.
Als ik dit om die stangen kan binden, kan ik ermee abseilen.
Dat zit vast. Ik ben tevreden. Laten we gaan.
Dit komt me bekend voor.
Ik moet langzaam gaan, voorzichtig zijn, goede houvast hebben.
Ik denk dat het zo goed is.
Laten we het vliegtuig zoeken. Het moet hier ergens zijn.
Het wordt hier heel steil.
Kijk. Het staartstuk van het vliegtuig.
Nog wat resten daar.
Daar is het vliegtuig.
Daar.
Hij ligt daar heel gevaarlijk, precies op de rand.
Ik wil nergens tegenaan stoten.
Captain Raynor.
Kijk daar eens naar. Iets heeft z'n stoel opengereten.
Klauwsporen.
Er was zeker een worsteling hier. En dat is bloed.
Helemaal naar beneden.
Waar gaat dat heen?
Daarboven ook.
Het bloed is nu droog.
Het bloedspoor gaat die kant op.
Het probleem is dat er nog een spoor is dat de andere kant op gaat.
Je ziet tekenen van een worsteling.
In de modder. Iets ging die kant op.
Ik weet niet of het voetafdrukken zijn. Het is zeker een spoor.
We moeten Joe zien te vinden. Dat is een prioriteit.
Wat denk je?
Volg ik het spoor dat die kant op gaat?
Of de bloeddruppels die deze kant op gaan?
We hebben niet veel tijd. We moeten snel beslissen.
Welk spoor zal naar Joe leiden?
Laten we deze bloeddruppels volgen.
Ook een op deze vleugel.
Kijk. Nog een druppeltje daar.
Hier meer.
Kijk. Daar is een kleine grot.
Als ik gewond was, zou ik daar beschutting zoeken. Kom.
Meer bloed.
En hier.
Kijk daar eens. Een rib van iets.
Dat lijkt niet op Joe.
Dit is niet goed.
Het lijkt erop dat ik de berg niet af kan komen.
Laten we teruggaan en het opnieuw proberen.
Laten we andere keuzes maken, tot we Captain Joe redden.
Laten we water zoeken.
Koud en dorstig.
Ik moet nu echt water vinden.
Maar waar vind je hier water?
Ik wist deze dingen.
Denk na.
We storten neer. -We moeten iets geraakt hebben.
Ik kan me de crash herinneren.
Ik zat in een vliegtuig dat neerstortte.
Wat zou er met de piloot gebeurd zijn?
Dit lijkt moerassig.
Er moet water zijn.
Het wordt hier drassiger.
Maar het is helemaal bevroren.
Daar kan ik nooit in graven.
Als het zachter was, kon ik er misschien wat vocht uitknijpen.
Misschien was water niet zo'n goed idee.
Ik moet water blijven zoeken.
Dit zal niet werken.
De zon gaat onder.
Ik krijg het nu veel kouder. En ik heb ook honger.
Ik kan een paar dagen overleven zonder water.
Maar ik blijf niet lang leven als ik niet warm kan worden.
Beschutting of voedsel?
Het een is belangrijker dan het ander.
Er is weinig tijd.
En het wordt nu heel koud.
Beschutting. Dat is een goed idee.
Warm worden.
Laten we de bomen gebruiken.
Of, beter nog, omgevallen bomen, zoals deze.
Dat lijkt goed.
Bijna natuurlijke beschutting.
Ik weet alleen niet wat ik ermee moet doen.
Het is vreemd, want…
…ik weet dat bomen beschutting geven, maar…
Ik weet bijna instinctief dat ik dit als beschutting moet gebruiken.
Misschien kunnen we de parachute ook gebruiken. Die kan me warm houden.
Laten we hem pakken.
Parachute en omgevallen boom. Dat zal vast werken.
Nu deze er helemaal overheen.
Dit hier vastmaken.
En ik heb beschutting.
Ik zal het toch koud hebben.
Dode takken. Ik kan een vuurtje stoken.
Ik maak hier een stenen muurtje.
Dat zal de hitte terugkaatsen en het nog warmer maken.
Hoe weet ik dat?
Niet nadenken.
Doe het gewoon. Doe wat je goed lijkt.
Hoe krijg ik het vuur aan de gang? Geen lucifers, geen aansteker.
Ik heb dit droge gras, wat goed is. Ik moet het alleen aan kunnen steken.
Dat voelt warm aan.
We creëren wrijving.
Dit is logisch. Ik kan dit wel.
Ik bind dat parachutekoord om één uiteinde…
…en met een lus om het andere.
Dit is een soort boog. Even kijken of het werkt.
Dit heb ik nodig om vonken te krijgen.
Daar gaan we.
Die warmte.
Dat is lekker.
Laat me m'n voeten opwarmen.
Kijk.
Dat ben ik.
Dat moet m'n gezin zijn.
Daarom moet ik thuis zien te komen.
Dit kamp houdt me warm, maar ik heb wel voedsel en water nodig.
Ik krijg dorst en ik heb ook honger.
Wat is belangrijker?
Beschutting. Dat is een goed idee. Warm worden.
Ik gebruik de bomen.
Of, beter nog, omgevallen bomen, zoals deze.
Dat lijkt goed.
Bijna natuurlijke beschutting.
Ik weet alleen niet wat ik ermee moet doen.
Het is vreemd, want…
…ik weet dat bomen beschutting geven. Ik weet bijna instinctief…
…dat ik dit als beschutting moet gebruiken.
Misschien gebruiken we de parachute ook.
Die kan me warm houden. Ja, ik pak hem.
Parachute en omgevallen boom. Dat werkt vast.
Nu deze er helemaal overheen.
Dit hier vastmaken.
En ik heb beschutting.
Ik zal het toch koud hebben.
Dode takken. Ik kan een vuurtje stoken.
Ik maak hier een stenen muurtje. Dat zal de warmte terugkaatsen.
Dat zal het nog warmer maken.
Hoe weet ik dat?
Niet nadenken. Doe het gewoon. Doe wat je goed lijkt.
Hoe krijg ik het vuur aan de gang? Geen lucifers, geen aansteker.
Ik heb dit droge gras, wat goed is. Ik moet het alleen aan kunnen steken.
Dat voelt warm aan.
We creëren wrijving.
Dit is logisch. Ik kan dit wel.
Ik bind dat parachutekoord om één uiteinde…
…en met een lus om het andere.
Dit is een soort boog.
Even kijken of het werkt.
Rustig aan. Blijf doorgaan. Geduld. Nog een paar keer. Daar gaan we.
We storten neer. -We moeten iets geraakt hebben.
M'n vliegtuig is neergestort.
Hoe zou het met de piloot gaan?
Ik probeer m'n voeten op te warmen.
O, kijk.
Dat ben ik.
Dat moet m'n gezin zijn.
Daarom moet ik thuis zien te komen.
Dit kamp zal me warm houden.
Maar ik heb wel voedsel en water nodig.
Ik krijg dorst. Ik heb ook honger. Wat is belangrijker?
Ja. Ik zag daar echt iets. Iets bewoog daar.
Waar is het? Wacht. Ik weet zeker dat ik iets zag.
Ik moet het me verbeeld hebben.
Het is vreemd. Ik heb het gevoel dat iets me bespiedt.
Misschien komt het door de klap tegen m'n hoofd.
Misschien is het niets.
Ik kan niets te eten vinden.
En het wordt nu echt kouder. De zon gaat onder.
Ik heb nog dorst en honger. Ik heb beschutting nodig.
Ik ga eerst plassen.
Voedsel lijkt een goed idee. Voedsel betekent energie.
En die heb ik bijna niet meer.
Ik weet niet wat ik hier kan eten.
Misschien wat van deze uitlopers.
Dat is geen voedsel.
Zoiets, aan de voet van de boom. M'n instinct zegt dat ik hier moet zijn.
Maar het is helemaal bevroren. Ik kan hier niet graven.
Ik kan geen larven of wormen vinden.
Er zitten geen uitlopers in de bomen. Het is moeilijk.
Ik vind geen voedsel.
Ik lijk in een kringetje rond te gaan.
Ik heb het koud.
En ik heb bijna geen energie meer.
Ik kan geen voedsel en geen water vinden.
En ik krijg het nu heel koud.
De zon gaat onder. De temperatuur daalt.
Ik moet warm worden.
Ik heb geen kracht meer.
Ik ben te verward om verder te gaan.
Misschien moeten we opnieuw beginnen en eerst iets anders proberen.
Dan gaan we verder en proberen uit te vogelen waar we vervolgens heen moeten.
Laten we dit opnieuw proberen.
Ik heb een waterfles, maar die is leeg. Er zit geen voedsel in en geen tent.
Ik heb een heel dun jasje aan en het is hier vreselijk koud.
Voedsel, beschutting of water zoeken?
Wat heb ik het dringendst nodig?
Het wordt donker. Het is ijskoud. En ik begin zwak te worden.
Vooruit. Schiet op.
Voedsel lijkt een goed idee. Voedsel betekent energie.
En die heb ik bijna niet meer.
Ik weet alleen niet wat ik hier kan eten. Misschien deze uitlopers.
Dat is geen eten.
Zoiets, aan de voet van een boom. M'n instinct zeg dat ik hier moet zijn.
Maar het is helemaal bevroren. Ik kan hier niet graven.
Ik kan geen larven of wormen vinden.
Er zitten geen uitlopers in de bomen. Dit is moeilijk.
Ik vind geen voedsel.
Ik lijk in een kringetje rond te gaan.
Ik heb het koud.
En ik heb bijna geen energie meer.
En ik kan geen voedsel vinden.
Ik krijg het nu echt koud.
De zon gaat onder. De temperatuur daalt.
Ik moet warm worden.
Ik ben echt in de war.
Kon ik me maar herinneren wat ik moet doen.
Ik heb het zo koud. En ik heb dorst. Wat denk je dat we nu moeten doen?
Laten we opnieuw beginnen met een nieuwe overlevingsstrategie.
Voedsel lijkt een goed idee. Voedsel betekent energie.
En die heb ik bijna niet meer.
Ik weet niet wat ik hier kan eten.
Misschien kan ik wat van deze uitlopers eten.
Dat is geen voedsel.
Zoiets, aan de voet van een boom. M'n instinct zeg dat ik hier moet zijn.
Maar het is helemaal bevroren. Ik kan hier niet graven.
Ik kan geen larven of wormen vinden.
Er zitten geen uitlopers in de bomen. Dit is moeilijk.
Ik vind geen voedsel.
Ik heb geen energie meer, geen kracht.
De zon gaat onder. De temperatuur daalt.
Ik denk dat je weken kunt overleven zonder voedsel…
…maar slechts dagen zonder water.
En ik heb nu zo'n dorst.
Laten we teruggaan en water zoeken.
Dan kunnen we verdergaan en uitzoeken waar we zijn.
Vooruit. Laten we het doen.
Water zal altijd bergafwaarts stromen. We gaan omlaag.
Kijk. Het wordt hier drassiger.
Er moet water zijn.
IJs.
En ijs betekent water.
Meenemen naar het vuur. In de pan doen.
Dan heb ik water. Er zal nu voldoende zijn. Dit is goed.
Dit is zo koud dat ik het in m'n rugzak kan doen en het niet zal smelten.
Dat is ijs voor later.
Maar het ruikt hier vies.
Het komt daarvandaan.
Ik ga kijken.
Ruik eens.
Er ligt iets te rotten.
Kijk. Een karkas.
Het is vreemd, want het is afgedekt met takken.
Het is alsof…
…iemand of iets het hierheen sleepte en het toen wilde beschermen.
Ik denk dat dit een berenvacht is.
Het is helemaal opengereten.
Er is hier zeker iets.
Iets groots.
Maar er kan nog iets eetbaars aan zitten.
En ik kan de vacht gebruiken om warm te blijven.
Maar ik moet ook oppassen voor wat dit gedood heeft…
…want het is zeker sterker dan ik.
Ik wil wat vlees pakken, dan de vacht afstropen en hier weggaan.
Goed werk. We hebben voedsel.
We hebben beschutting. En er is wat water aan het smelten.
Dat verandert alles.
Het vliegtuig stort neer.
Ik kon er net uit springen. Ik kom tussen de bomen terecht.
Wat is dat voor geluid?
Kijk.
Een wolf. Snel.
Ik ben vast niet sneller dan de wolf.
We moeten hem afschudden in het bos. We zoeken hoger terrein op.
Waar wacht je op? Snel. Beslis.
Misschien kunnen we dit pad blokkeren.
Je kunt hier niet doorheen.
Hij is weg. Laten we gaan.
Kijk eens.
Het lijken tunnels die de bergen in gaan.
Mayday.
Dat is de radio.
Meld je.
Is daar iemand? Hoor je me?
Kun je me horen?
Bear? Godzijdank. Je leeft nog.
Ik heb je hulp nodig.
Ik ben aan de andere kant van de berg van waar je eruit sprong.
Ik kan me niet bewegen. Het vliegtuig kan de afgrond in storten.
Er is een probleem.
M'n geheugen. Ik herinner me niet wat er gebeurd is.
Ik weet niet eens wie ik ben. Over.
Je hoofd is vast ergens tegenaan gekomen.
Ja, ik heb wat geheugenverlies.
Vooruit. Jij bent Bear Grylls. Je bent een avonturier.
Ik zal het hier niet lang meer uithouden.
Het zit als volgt. Ik ben nu boven de boomgrens.
Ik ga je zoeken.
Hou je taai. Het zal goed komen.
Ik vind je wel.
Goed. -Uit.
We moeten beslissingen nemen.
Om de captain te vinden…
…gaan we de berg op en eroverheen.
Of we kijken of we enkele van deze tunnels kunnen gebruiken…
…in de hoop dat ze door de berg lopen. Dat kan een flink stuk afsnijden.
Beide opties zijn gevaarlijk.
Als we de berg op gaan, zal 't koud zijn. We zijn blootgesteld.
Het zal afmattend zijn.
Maar we houden communicatie. De radio zal daar werken.
Als ik die tunnels in ga, zal ik geen ontvangst hebben.
Maar we zijn beter beschermd tegen slecht weer.
En het kan een directere route zijn.
Moeilijke beslissing. Er is weinig tijd. Wat denk je?
De tunnels in of over de berg heen?
Koud en dorstig.
Ik moet nu water vinden.
Maar waar vind je hier water?
Ik wist die dingen altijd.
Denk na.
We storten neer. -We moeten iets geraakt hebben.
Ik kan me de crash van het vliegtuig herinneren.
Dat het neerstortte.
Wat zou er met de piloot gebeurd zijn?
Dit lijkt moerassig.
Er moet water zijn.
Het wordt hier drassiger.
Maar het is helemaal bevroren.
Ik kan hier niet graven.
Dat is koud.
Ik moet water blijven zoeken.
De zon gaat onder en ik krijg het nu veel kouder.
Dit is allemaal bevroren.
IJs.
Hiervan zal ik het nog kouder krijgen.
Hoe kan ik het drinken?
Ik kan enkele dagen overleven zonder water.
Maar ik overleef niet lang als ik niet warm kan worden.
Misschien had ik…
Misschien had ik beschutting moeten zoeken.
Het is koud. Heel koud.
Ik had het anders moeten doen.
Ik kan geen voedsel vinden.
En geen water. En ik krijg het nu heel koud.
Ik moet warm worden.
Kon ik me maar herinneren wat het belangrijkst is…
…om te overleven op een plek als deze.
Het is nu te koud om deze missie te volbrengen.
Laten we opnieuw beginnen met een nieuwe overlevingsstrategie.
Als we eerst iets anders proberen, kunnen we verdergaan…
…en dan onze locatie bepalen.
Voedsel lijkt een goed idee. Voedsel betekent energie.
En die heb ik nu bijna niet meer.
Ik weet alleen niet wat ik hier kan eten. Misschien wat van deze uitlopers.
Dat is geen voedsel.
Zoiets, aan de voet van de boom. M'n instinct zegt dat ik hier moet zijn.
Maar het is helemaal bevroren. Daar kan ik nooit in graven.
Ik kan geen larven of wormen vinden.
Er zitten geen uitlopers in de bomen. Dit is moeilijk.
Ik vind geen voedsel.
Ik heb zo'n dorst.
En ik heb bijna geen energie meer.
Ik kan geen voedsel vinden.
En ik krijg het nu heel koud.
De zon gaat onder. De temperatuur daalt.
We hadden water moeten zoeken, voor we voedsel zochten.
Laten we water gaan zoeken voor het te donker is. Kom.
Dan kunnen we verdergaan en bedenken waar we dan heen gaan.
Ik zie dat daar een steile klif is, op zo'n 20 meter afstand.
Ik probeer hier heel voorzichtig overheen te gaan.
Ik gebruik de ijsbijl.
Ik probeer misschien kleine richels maken.
Ik verdeel m'n gewicht tussen de bijl…
…en m'n voeten.
Vooruit. Blijf kalm.
Concentreer je.
Ik ga zeker niet zo terug.
Dat is een heel diepe afgrond.
Het loopt dood. Steile hellingen aan beide kanten.
Ik kan hier nooit omhoog.
Kijk. Nog een tunnel.
Een trap omlaag, die de berg in gaat.
Ik vraag me af of die naar de andere tunnels leidt.
Het lijkt daar nogal eng.
Maar het is de enige manier.
We zullen hier geen radio-ontvangst hebben.
Ik hoop dat dit naar Joe leidt.
We zoeken een plek om te stoppen.
Ik moet m'n lichaam een paar uur geven om te wennen…
…en kijken of ik me dan sterker voel.
Ik ga omhoog, tot tussen die rotsen.
Ik kan hier blijven zitten.
Het is echt goed om uit te rusten.
Als m'n hoofdpijn weg is en ik niet meer misselijk ben…
…kunnen we misschien verder klimmen.
Ik heb even uitgerust.
Ik voel me nu wat beter.
Tijd om verder te gaan.
Over de top heen en aan de andere kant naar beneden.
Er is weinig tijd. Joe heeft onze hulp nog nodig. Vooruit.
Joe, luister goed.
Wat je ook bedreigt, laat het weten dat jij de baas bent.
Ik kan proberen het ergens mee aan te vallen.
Maak oogcontact. Grote, agressieve bewegingen.
Steek je armen uit.
Brul ertegen. Schreeuw, roep bevelen. Begrepen?
Goed, ik probeer het.
Ga weg.
Sla ergens op. Schop tegen de romp.
Begrepen? Over.
Ga weg. Vooruit.
Ga hier weg.
Ik weet niet of het werkt. -Ga weg.
Ben je daar nog?
Het werkt.
Hij lijkt weg te gaan.
Geweldig. Goed gedaan.
Je denkt dat hij weg is, maar blijf waakzaam.
Ik ben bijna bij de top.
Aan de andere kant zou ik je moeten kunnen zien, maar hou je taai.
Hou vol. We komen hier wel uit.
Bear uit.
Vooruit. Laten we verdergaan.
De top lijkt vlak achter deze laatste piek te zijn.
Maar er lijkt een nauwe opening te zijn tussen die piek en deze.
Ik kan kloofklimmen naar de top.
Dit is veel steiler, gevaarlijker en moeilijker.
Maar het is korter en vast sneller.
Of we volgen dit geitenpaadje de berg op en hopen dat het tot over de top gaat.
Dat zal een veiligere route zijn, maar vast langer.
We zullen al snel geen daglicht meer hebben.
Dan zal het onmogelijk zijn om Joe te vinden.
Dus we mogen geen tijd verspillen.
Dit zal een hele klim zijn.
Ik kan hier beter een helm dragen.
Ze ziet dat het een kloof wordt, waar het nauwer wordt.
Ik probeer m'n voeten tegen één wand te zetten…
…en m'n rug tegen de andere.
Hard werk met die ijle lucht.
Vooruit. We kunnen dit wel.
Een lange klim naar boven.
Nu een laatste ruk tot aan de top.
De top van de berg. Kijk.
De eerste keer dat ik aan de andere kant naar beneden kan kijken.
Laten we kijken of we ontvangst hebben.
Zwakke batterij.
Hij begeeft het nu helemaal.
Maar we zijn tenminste hier.
Nu moet ik afdalen en kijken of ik het wrak kan vinden.
Of we Joe kunnen vinden.
Dat zal wat lastig zijn.
Laten we aan die kant afdalen.
Een flinke klim. Je moet hier een helm dragen.
Je ziet dat het daar een kloof wordt, waar het nauwer wordt.
Ik probeer m'n voeten tegen één wand te zetten…
…en m'n rug tegen de andere.
Hard werk met die ijle lucht. En m'n hoofd bonst.
Ik voel me vreselijk.
Ik ben nog heel duizelig.
Hoogteziekte. Ik herinner het me.
Misschien hadden we moeten stoppen om te wennen.
Ik probeer iets verder te gaan.
Het moet lukken.
Een lange klim naar boven.
Ik heb geen kracht meer.
Ik weet dat het komt doordat ik hoger kom en de lucht ijler wordt.
Het gevaar is dat als je een fout maakt…
…de val je dood zal worden.
Soms moet je slimmer zijn, weten wanneer je door moet pushen…
…en wanneer je moet stoppen, tot je gereed bent om weer verder te gaan.
Als ik wil overleven, moet ik teruggaan.
Ik heb meer zuurstof nodig, de lucht is ijler. Ik moet dalen.
Ik had m'n lichaam een paar uur moeten geven om te wennen.
Terug naar de ingang van de tunnel.
Dat eens proberen.
Joe moet wat langer wachten.
Terug naar de tunnels.
Dit geitenpaadje leidt me naar de top, wat goed is.
Het duurt alleen heel lang, omdat het kronkelt.
Het kost veel tijd en energie.
Ik ben nu hoog op de berg.
Ik word heel moe.
Het hoogste punt van de geitenpaadjes. En daar is de top. Kom.
De top van de berg. Kijk eens.
De eerste keer dat ik aan de andere kant naar beneden kan kijken.
Even kijken of ik ontvangst heb.
Zwakke batterij.
Hij begeeft het nu helemaal.
Maar we zijn tenminste hier.
Nu moet ik afdalen en kijken of ik het wrak kan vinden.
Of ik Joe kan vinden.
Dat zal wat lastig zijn.
Laten we daar omlaag gaan.
Ik moet het vliegtuig vinden.
Het moet hier ergens zijn.
Het wordt hier heel steil.
Kijk. Het staartstuk van het vliegtuig.
Daar zijn meer resten. We komen in de buurt.
Daar is de cockpit. Op de rand van de afgrond.
Kun je me horen?
Ik ben hier.
Gaat het?
Ik zit knel in het vliegtuig. Als ik beweeg, beweegt het vliegtuig.
Ik moet er iets op vinden. Hou je taai.
Ik doe dit touw om deze rots…
…laat me zakken en bedenk dan hoe ik bij hem kom.
Ik kom naar je toe.
Geen plotselinge bewegingen.
Goed. Schiet op.
Ik krijg je daar weg.
Nog zo'n 15 meter tot het laatste deel van het wrak.
Maar hoe krijg ik hem naar boven?
Of ik gooi het touw naar hem…
…laat hem zichzelf vastbinden en probeer hem omhoog te trekken.
Of ik moet abseilen en hem helpen…
…maar het zal moeilijker zijn om met hem te klimmen.
Het vliegtuig kan elk moment de afgrond in storten.
Moet ik abseilen en proberen hem in veiligheid te brengen?
Of gooi ik het touw en probeer ik hem boven te krijgen?
Joe, ik gooi het touw nu. Probeer het te pakken.
Steek je arm uit.
Het komt eraan.
Wikkel het om je heen en maak de karabijnhaak vast.
Zit het touw vast? -Ja, trek me maar op.
Je moet de veiligheidsgordel losmaken.
En naar buiten rollen. Ik hou je vast.
Ik hou je vast.
M'n hoofd.
Gaat het?
Trek me omhoog.
Godzijdank. -Blijf klimmen.
Goed werk.
Dat scheelde weinig. -Heel weinig.
Echt.
Wat een ontploffing, hè?
Het gaf me m'n geheugen terug.
Misschien wel.
Ik herinner me m'n gezin.
Ik herinner me ook…
…dat je altijd al een slechte piloot was.
Ik weet precies wat we moeten doen.
We moeten dat dal in gaan.
Zie je die bomen daar?
Dat betekent voedsel en water.
We gaan het dal in en zullen uiteindelijk mensen zien.
Vooruit. Laten we gaan.
We gaan deze kant op.
Wat voor dier was het trouwens?
Weet ik niet, maar laten we niet teruggaan om het te ontdekken.
Als je moedig genoeg bent om terug te gaan of helemaal opnieuw te beginnen…
…heb je veel avonturen en mysteries gemist in die tunnels.
Je zou zelfs dat beest tegen kunnen komen.
Dus wees voorzichtig.
Ik kom naar je toe.
Nog zes meter.
Niet bewegen.
Ik denk dat het vliegtuig omlaag stort. -Weet ik. Ik maak je aan dit touw vast.
Nu ben je veilig.
Plaats één hand hier.
En met je linkerhand maak je de gordel los.
Klaar? Een, twee, drie. Vooruit. Snel. Ik heb je.
Dat was net op het nippertje.
Captain Raynor. Natuurlijk. Ik herinner het me.
Godzijdank. -Ik herinner me alles.
Ja? -Dat het vliegtuig neerstortte.
En m'n gezin.
Ik weet ook wat we moeten doen om hier weg te komen.
We gaan niet die kant op. We gaan daarlangs.
Zie je die hoge bergen?
We volgen ze tot we het dal uit zijn.
We gaan helemaal naar beneden en zullen uiteindelijk mensen tegenkomen.
Goed. -We gaan die kant op.
Wat voor dier was het trouwens?
Weet ik niet, maar laten we niet teruggaan om het te ontdekken.
Als je moedig genoeg bent om terug te gaan of opnieuw te beginnen…
…heb je veel avonturen en mysteries gemist in die tunnels.
Misschien kom je dat dier wel tegen. Dus pas op.
Laten we hem aandoen.
Eens zien hoelang hij blijft branden.
Laten we naar binnen gaan.
Ik haat ratten.
Ik voel wat wind op m'n gezicht.
Uit deze tunnel.
En als er wind is, moet die ergens vandaan komen.
Ik volg hem en hopelijk zal hij ons door de berg heen leiden.
Kijk eens.
Een trap die helemaal naar boven gaat, zo ver ik kan zien.
Deze loopt dood.
Maar in deze tunnel voel ik een briesje.
Dus ga ik de trap op…
…of volg ik deze tunnel en dat briesje?
Ik weet niet hoelang deze lamp blijft branden.
Maar wie weet waar die trap heen gaat.
Welke weg zal ons naar Joe leiden?
We gaan naar boven.
Hopelijk gaat hij door de berg heen.
Voorlopig lijken we alleen naar boven te gaan.
Misschien hebben we boven weer radio-ontvangst.
Deze trap op gaan duurt langer dan verwacht.
Hopelijk houdt Joe het nog even vol. Vooruit.
Dit gaat alsmaar door.
Ik voel de hoogte hier goed.
Ik lijk wat licht te zien verderop.
Hier.
Kijk, we komen buiten.
Helder daglicht.
Kijk hier eens.
Een steile afgrond.
Maar ik denk dat we driekwart van de weg omhoog afgelegd hebben.
Nu moet ik het laatste stuk nog omhoog zien te klimmen.
We gebruiken knopen die we in het touw gemaakt hebben.
Aan de slag.
Ik hoor iets bewegen op de grond.
Ik heb net ergens tegenaan getrapt.
Muizen of ratten.
Het gaat hier naar beneden.
Of deze kant op.
Ik voel hier een briesje.
Dus die kant is vast beter.
Eerste splitsing. We gaan rechtsaf.
Daar gaan we. Eén overhandse knoop.
Ik voel de wind echt.
Die wind moet ergens vandaan komen. Een opening.
Die zoek ik. Een opening naar de andere kant van de berg, in deze tunnels.
Hier eindigt hij weer.
Een splitsing.
Ik moet hier naar links of naar rechts. Waar is de wind?
Ja, ik voel hier een briesje.
Linksaf. Dat is een lus.
Laten we deze kant op gaan.
En dan gaan we hier rechtsaf.
Even kijken of dit beter is.
We gaan deze kant op.
Dat ziet er niet goed uit.
We moeten onze ogen openhouden. We moeten heel voorzichtig zijn.
De lamp wordt steeds zwakker. Vooruit.
Hij is helemaal uit.
Dat was het, wat de lantaarn betreft.
Hie heb ik een kakkerlak.
Ziezo.
De kakkerlak smaakt…
…alsof hij al heel lang in deze tunnel zat.
Wat energie om verder te gaan. Vooruit.
We maken zo weinig vooruitgang in het donker…
…dat we de lantaarn moeten gebruiken.
Met wat licht proberen we vooruitgang te boeken.
Hoorde je dat?
Ratten.
Dat is beter.
Nu we licht hebben, zullen we sneller kunnen gaan…
…en proberen hier weg te komen. Vooruit.
M'n maag.
Het is die miljoenpoot.
Die had een heel sterke smaak. Er blijft gal opkomen.
Wacht even.
Dat is beter.
Laten we verdergaan.
Een oude deur.
Wat een krankzinnige plek.
Dit lijkt een oude emmer.
Misschien is het een helm.
Luister daar eens naar.
Veel meer een echo.
Dit lijkt eerder een kamer dan een tunnel.
Wat is dat?
M'n hoofd.
Ik moet struikeldraad geraakt hebben.
M'n geheugen is terug.
M'n been zit klem.
Ik zal niet snel bij Joe kunnen komen.
We zullen hier nog een tijdje opgesloten zitten.
Daglicht.
Een welkome verrassing.
Ik lijk daar lang gezeten te hebben.
Ik voel me zo zwak.
Ik heb lang geen beweging gehad.
M'n been is nog niet helemaal goed.
Dat is het vliegtuig.
Daarbeneden. Op de rand van de afgrond.
Het is te laat.
Waar is Joe? En hoe gaat het met hem?
Ik blijf me afvragen wat er gebeurd zou zijn als ik die draad niet geraakt had.
Maar we kunnen tenminste teruggaan of gewoon opnieuw beginnen.
Laten we nu andere keuzes maken.
Want tot we Captain Joe redden, zullen we het niet opgeven.
Laten we dit spoor volgen.
Hier is er nog een.
Iemand heeft die steen omgetrapt.
Dit gras is platgedrukt.
Er is iets daarboven.
Als dat die schade aangericht heeft…
…aan wat er over is van de cockpit, moet ik heel voorzichtig zijn.
Sorry daarvoor.
Ik dacht dat je een gek dier was.
Een gek dier?
Ja. Ik heb het weggejaagd, maar het is hier nog ergens.
Dus we moeten gaan.
Captain Raynor. Ik herinner me je nu.
Natuurlijk.
De sterkste man die ik ken. En de slechtste piloot.
Goed je te zien.
Je leeft nog.
Het is goed. Ik kan me nu dingen herinneren. Ook m'n gezin.
Er zijn hoge bergen. Dat is slecht. We moeten het dal in gaan.
Zie je dat daar?
Het groen en de bomen?
Het bos betekent hulpmiddelen, beschutting, water, voedsel.
En als we beneden in het dal zijn en door blijven lopen, vinden we mensen.
Laten we gaan. -Ben je er klaar voor?
Altijd. -Voel je je goed?
Het is steil. Doe rustig aan.
Goed werk.
Je overlevingsinstinct stond op scherp.
Nu zullen we snel gered worden.
Maar wat was dat voor dier?
Zullen we weer opnieuw beginnen?
Of gaan we terug en nemen we andere beslissingen…
…om te zien of we het kunnen ontdekken?
Ondertiteld door: Amabile Keijer