Władza nad przyprawą
to władza nad wszystkim.
Dziennik Imperialny. Rok 10191, komentarz trzeci.
Bitwa o Arrakis zaskoczyła wszystkich.
Nie było świadków.
Harkonnenowie przeprowadzili operację w nocy,
bez ostrzeżenia
ani wypowiedzenia wojny.
Nim nastał świt, Atrydów już nie było.
Wszyscy umarli w mroku.
A Imperator nie wyrzekł...
ani słowa.
Od tamtej nocy ojciec już nie był taki sam.
Ja też.
Jego bezczynność trudno mi zaakceptować,
bo wiem, że kochał księcia Leto Atrydę jak syna.
Ale ojciec zawsze kierował się kalkulacjami politycznymi.
Harkonnenowie już załatwiali za niego brudną robotę.
W cieniach Arrakis kryje się wiele sekretów.
Najmroczniejszym z nich może pozostać
kres rodu Atrydów.
DIUNA: CZĘŚĆ DRUGA
Siostro...
ojciec nie żyje.
Nie powinnaś wrócić do gwiazd?
Żeby być z nim.
Nie wiem, czy zdążę wszystko naprawić, nim się zjawisz.
Ten świat jest bardzo okrutny.
Wróg.
Zostańcie tu.
Dół. Prawo.
Są blisko.
Słyszycie to?
Szczury przyzywają czerwia.
Czerwie!
Oddział, na górę. Już!
Wypatrujcie znaku czerwia.
Wszystko gra.
Tarcze!
Żadnych tarcz!
Mam cię, szczurze.
Nigdy nie stawaj tyłem do otwartej przestrzeni.
Ile razy mam ci powtarzać?
- Jesteś cała? - Tak.
A co z nią?
W porządku.
Zwykle nie zapuszczają się tak daleko.
Chcą być pewni, że żaden Atryda nie uciekł.
Za dużo myślisz o sobie.
Jesteśmy na głębokiej pustyni.
Tylko Fremeni tu przetrwają.
Przybyli tu po nas, nie po was.
Ale bez obaw.
Zabieram was w miejsce, gdzie nigdy nas nie znajdą.
Brudna woda.
Pełna chemikaliów. Ale nadaje się do systemów chłodzących.
Nie zmarnuj jej.
Wszystko gra?
Nie zmarnuj jej.
Nie marnuj jej!
- Już dobrze. - Na pewno?
Dobrze walczysz.
Jak już się obudzisz.
Nie spałem.
Nie, zostaw. Ja to zrobię.
ARRAKIN STOLICA PÓŁNOCNEJ ARRAKIS
Lordzie Rabbanie.
Pola przyprawowe zabezpieczone.
Stanowczo zalecam wycofanie żołnierzy z terytoriów Fremenów.
Tracimy zbyt wielu na pustyni.
Szczury.
Słucham?
Mordują ich te szczury.
Fremeni? Nie mogę potwierdzić, łączność wariuje na otwartych piaskach.
Miałeś rozkaz opanować całą planetę.
I tak jest.
Widzę tu tylko połowę.
Jak zapewne pamiętasz, południe nie nadaje się do zamieszkania, panie.
Radziłbym odpocząć.
Szczury! Włochate szczury! Zabić je! Zabić wszystkie!
Szczury!
Pyta, czemu tak późno.
- ...Harkonnenów. - Nie.
Ma was za szpiegów.
Nie chcemy was tu.
- Powiedział... - Rozumiem.
Dzięki.
Trzymajcie się mnie.
Sicz Tabr.
Dżamis! Dżamis!
Zabiłeś Dżamisa!
Szpiedzy!
Czarownica!
Przestańcie! Dość!
Nie wiedzą, co mówią.
Lisan al-Gaib! Lisan al-Gaib!
Mahdi!
Szukam rady w sprawie dwojga pozaświatowców.
Oddaj ich z powrotem pustyni.
Widziałem znaki.
Znowu.
Stilgarze, wiara zaburza ci jasność osądu.
Lisan al-Gaib jeszcze się nie objawił.
Zabił Dżamisa w uczciwej walce.
Mówi w naszym języku.
Szybko nauczy się naszych zwyczajów.
Jestem gotów poręczyć za niego życiem.
Pustynia rozstrzygnie o jego losie.
A co z kobietą?
Propaganda Bene Gesserit odniosła skutki.
Część już uważa mnie za mesjasza.
A reszta...
za fałszywego proroka.
Muszę przekonać niewierzących.
Jeśli pójdą za mną, zakłócimy produkcję przyprawy.
To jedyny sposób, by dopaść Imperatora.
Ojciec nie wierzył w zemstę.
Ale ja wierzę.
Co się dzieje?
Za mocno przyprawione dla pozaświatowca?
O co chodzi?
W jedzeniu jest przyprawa.
Będzie mu ładnie z niebieskimi oczami.
Nie kpijcie z niego.
Zasługuje na szacunek. To dobry wojownik.
Kobieto...
chodź ze mną.
Do studni wodę naszą zwracamy.
Błogosławimy brata naszego, Dżamisa.
Trzydzieści osiem milionów dekalitrów.
Nikt z nas, nawet...
cierpiąc z pragnienia,
nie tknąłby tej wody. Ona jest...
święta.
Woda Dżamisa.
Mamy...
tysiące takich miejsc.
Gdy zgromadzimy dość wody,
Lisan al-Gaib
odmieni oblicze Arrakis.
Przywróci nam drzewa. Stworzy tu...
Zielony Raj.
Tak wiele dusz.
Nigdy nie oddawaj swojej wody. Nawet w hołdzie umarłym.
Czemu mi to pokazujesz?
Ponieważ jesteś Bene Gesserit. Rozumiesz przepowiednie.
Matka Lisana al-Gaiba będzie matką wielebną.
A nasza matka wielebna umiera.
Chcesz, żebym zajęła jej miejsce.
Tak.
Chcę.
Wierzysz w Paula?
Widzę znaki, tak.
A jeśli odmówię?
Nie jest Lisanem al-Gaibem,
a ty do niczego się nie przydasz.
Nie pozostanie nam nic innego, jak zwrócić twoją wodę do studni.
To wyróżnienie, prawda?
Uznaj to za zaszczyt.
Mam do wyboru to albo śmierć.
Wybacz, że mi to nie schlebia.
Jak zostaje się matką wielebną?
W każdej kulturze inaczej. Jak tu na Arrakis, nie wiem.
Boisz się.
Matki wielebne przechowują wspomnienia
wszystkich matek przed nimi,
więc spadną na mnie stulecia bólu i smutku.
To niebezpieczne?
Zabójcze dla mężczyzn.
To na pewno.
Z czego się śmiejecie?
Szkoda gadać.
Nie wierzycie w to?
Nie, ani trochę.
- Przesądy z południa. - Z południa?
Ci z południa wierzą w mesjasza, który uwolni nas od zła.
Nie wierzycie w Lisana al-Gaiba?
Wierzymy we Fremenów.
Bi-lal kaifa.
Amen.
Chcesz władzy nad ludźmi, powiedz im, że przyjdzie mesjasz.
I będą czekać... przez stulecia.
A teraz pomódlmy się.
- A co z nim? - Stilgarem?
Jest z południa.
Nie słyszysz akcentu?
Co się stanie z matką?
Napije się szczyn czerwia.
To nie jest śmieszne.
Może ją stracić.
Jeśli jest na tyle głupia, by wypić truciznę.
Zamknąć gęby!
Modlimy się.
Nie wolno się bać. Strach zabija duszę.
Strach to mała śmierć niosąca unicestwienie.
Stawię mu czoło. Niechaj...
Oto jest Woda Życia.
Ta, która wyzwala duszę.
Jeśli ją wypijesz...
umrzesz.
Jeśli ją wypijesz...
możesz zobaczyć.
Wypij!
- Co to jest? - Pij!
Co myśmy zrobiły?
Ona jest brzemienna.
To nie był cud!
Widzieliście na własne oczy!
Matka Lisana al-Gaiba przeżyje próbę Świętej Trucizny,
a Ona przeżyła.
Jak zapisano!
Napisał to jej zakon!
Bluźnierstwo.
Przepowiednia się wypełniła.
Mahdi musi być Fremenem!
Arrakis musi wyzwolić jej własny lud!
Ma rację.
Ona ma rację!
To żaden cud.
Matkę do tego szkolono.
Biegła Bene Gesserit potrafi przemieniać trucizny.
Nie jestem Mahdim.
Nie chcę wam przewodzić.
Chcę się nauczyć waszych zwyczajów.
Pozwólcie mi walczyć.
Tylko o to proszę.
Mahdi jest zbyt skromny, by przyznać, że jest Mahdim.
To tym bardziej dowodzi, że Nim jest!
Jak zapisano!
Jak się czujesz?
Lepiej.
A co z nią?
Była przerażona, ale teraz...
ma się dobrze.
Paul...
ona ze mną rozmawia.
Wierzy w ciebie.
Mówi teraz...
Kwisatz Haderach, wskaż nam drogę.
Jesteś tak blisko.
Jeden krok dzieli cię od tego, żebyś został Kwisatz Haderach.
Tylko jeden krok.
Musisz zrobić to, co ja.
Musisz napić się Wody Życia.
Wtedy twój umysł...
się otworzy i zobaczysz.
Zobaczysz
piękno i grozę!
Chcesz walczyć razem z nami,
najpierw musisz nauczyć się,
jak żyć z pustynią.
Więc masz tu namiot
i dość prowiantu.
Chcę, żebyś przeszedł
ten mały erg i wrócił tu,
wędrując nocą.
- Umiesz używać parakompasu? - Tak.
Coś jeszcze?
Oprócz czerwi i Harkonnenów
uważaj też na pająki podkopniki.
Pareczniki bywają wredne.
Nie te ogromne.
Są niegroźne.
Za to te maleńkie...
ich należy się obawiać.
I nigdy,
przenigdy nie słuchaj dżinów.
- Dżinów? - Dżiny.
Duchy pustynne.
Szepczą po nocach.
Mogą cię opętać.
Poważnie, bądź ostrożny.
To złe demony.
Ale to prawda. Nie słuchaj ich.
Nie umie chodzić po pustyni.
Stilgar wysyła go na śmierć.
Co próbuje tym udowodnić?
A jak myślisz?
"Prorok będzie znał zwyczaje pustyni".
Chyba tak będzie najlepiej.
O co chodzi?
Teraz się nim przejmujesz?
Różni się od innych obcych.
Jest szczery.
Dżamis.
Maszerujesz jak pijana jaszczurka.
Idzie mi całkiem dobrze.
Nawet nie jesteś na terytorium czerwi.
Musisz zaburzyć swój rytm.
W ten sposób.
Ciekawe, bo w księgofilmach, które studiowałem,
według antropologów prawidłowy piaskomarsz
polega na...
Nieważne.
Pokazuj dalej.
Wiesz, że tylko ja wierzę, że przetrwasz do lata?
Inni dają ci góra dwa tygodnie.
By z nami wędrować, musisz pojąć, jak działa oddzielacz wiatru.
Więc teraz słuchaj.
Są proste, ale wymagają stałego nadzoru.
To coś tutaj odzyskuje wilgoć
i przesyła ją do tej kieszeni.
A te filtry trzeba wymieniać co trzy dni.
Co?
Nie patrz tak na mnie.
Szkoli się z Fremenami. Niedługo wróci. Nie martw się.
Masz rację. Jeśli chcemy ochronić twojego brata,
wszyscy Fremeni muszą uwierzyć w przepowiednię.
Trzeba przekonać niedowiarków jednego po drugim.
Musimy zacząć od najsłabszych.
Najpodatniejszych.
Tych, którzy się nas boją.
Ej, zmykaj stąd. Już!
- W porządku? - Tak.
Naprzód!
Szybko!
Ładuj!
Chani!
Ładuj!
Uważaj!
Tarcza otwiera się, gdy strzelają.
Wiem. Myślisz, że co robię?
Sprowokuję ich. Na mój sygnał. Bądź gotowa.
Jazda!
O w mordę!
No już, dawaj!
Widzieliście, co zrobił.
Wiedział, że to się stanie i ocalił jej życie.
Widział to.
Dostrzega przyszłość.
Muad'Dib lubi jego zapach.
Kto cię nauczył tak walczyć?
Moi mistrzowie.
Zarazem przyjaciele.
Zamordowano ich.
Razem z moim ojcem.
Walczycie z Harkonnenami od dekad.
Moja rodzina czyni to już od wieków.
Wiem o nich wszystko. O ich zwyczajach,
sposobie myślenia.
Wy znacie pustynię.
Panujecie nad jej potęgą.
Razem możemy ich pokonać.
Pogrzebać w piasku, gdzie ich miejsce.
Żeby ten świat był znowu wasz.
Co mielibyśmy zrobić?
- A co ty byś zrobił, Stilgarze? - Ja bym...
uderzył nawet dalej na północy.
To pójdę dalej na północ.
A im dalej się udasz, tym większa szansa, że umrzesz.
Zatem umrę.
Zapewne wy też.
Ale inni będą szli dalej.
I nie zatrzymają się, aż Fremeni będą wolni.
Zasługuje, by być fedajkinem.
Trzeba mu nadać imiona, Stilgarze.
I je dostanie!
Widzę w tobie siłę.
Jesteś jak Usul.
Baza kolumny.
Chodź.
Odtąd...
będziesz znany pośród nas
jako Usul.
Usul.
- Usul. - Usul.
A ponieważ fedajkin jest wojownikiem, potrzebuje
imienia bojowego.
Musisz wybrać.
Jak nazywacie taką...
małą mysz, która skacze?
- Muad'Dib. - Muad'Dib.
Nie, nie, nie.
Muad'Dib jest mądry na sposób pustyni.
Muad'Dib...
sam wytwarza swoją wodę.
Gwiazdozbiór, który wskazuje północ, zwie się u nas Muad'Dib.
"Ten Kto Wskazuje Drogę".
To potężne imię.
Teraz jesteś naszym bratem.
Paulu Muad'Dibie Usulu.
Muad'Dib Usul.
Paul Muad'Dib Usul.
Muad'Dib Usul.
Muad'Dib.
- Usul. - Muad'Dib.
Stilgarze!
Ojcze, znalazłem swój sposób.
Zapiera dech.
Patrz. O tam. Przyprawa.
Kiedy słońce jest nisko, Arrakis jest taka piękna.
Tam u was...
woda naprawdę spada z nieba?
Tak.
Na Kaladanie czasem leje tygodniami.
Wyobraź sobie, że ten piasek to woda.
Nasz zamek stoi na klifach wysoko nad morzem.
Jeśli zanurkujesz, nie sięgniesz dna.
- Zanurkujesz? - Tak...
to pływanie.
Nie wierzę ci, Usulu.
Usul.
A twoje sekretne imię?
- Sihaja. - Sihaja.
Co to znaczy?
"Wiosna Pustyni".
- Brzmi super. - Nie dla mnie.
To z durnej przepowiedni.
Wolę Chani.
Więc ja też wolę Chani.
Myślisz, że Stilgar mnie nauczy?
- Ujeżdżania? - Tak.
Nie. Tylko Fremeni dosiadają czerwi.
Nie stałem się Fremenem?
Z imienia, nie z krwi.
Twoja krew pochodzi od książąt i wysokich rodów.
U nas tego nie ma.
Tutaj...
jesteśmy równi, mężczyźni i kobiety.
To, co robimy, służy dobru wszystkich.
Szczerze pragnę być taki jak wy.
Paulu Muad'Dibie Usulu...
może będzie z ciebie Fremen.
Być może wskażę ci drogę.
Rabbanie.
Fremeni atakują tuż pod twoim nosem.
Kazałem ci przywrócić produkcję przyprawy do pełnej wydajności.
Wiesz, co się stanie, jeśli zawiedziesz?
Imperator odbierze nam kontrolę nad przyprawą.
Uciskaj mocniej, Rabbanie.
Wuju.
Albo ja przycisnę ciebie.
Usulu? Usulu. Już dobrze.
Wszystko gra.
Jestem tutaj, przy tobie.
Już dawno nie przyśnił ci się żaden koszmar.
Powiedz, o czym był tym razem?
Nic klarownego. Tylko fragmenty.
Jestem na południu.
I za kimś podążam.
A to wywołuje świętą wojnę.
Niezliczone miliony ludzi umierają z głodu...
przeze mnie.
Przez długi czas miałeś kontakt z przyprawą.
Potrafi wywołać szalone sny.
Dziś ważny dzień.
Stilgar może to odwołać.
Nie.
Wszystko gra.
Usulu.
Sam go sporządziłem.
- Weź. - Dzięki.
Nie musisz robić wrażenia. Jesteś odważny. Każdy z nas to wie.
Zrób to prosto
i zwyczajnie.
- Nie fantazjuj. - Bez fantazji.
Mówię serio.
Nie fantazjuj, bo ośmieszysz moje nauki.
Nie ośmieszę cię. Zrozumiałem.
Szej-Hulud dziś zdecyduje, czy będziesz Fremenem,
czy umrzesz.
Hej, Muad'Dibie!
Nie przynieś nam wstydu!
Wezwij dużego!
Nie martw się.
Stilgar dobrze go wyszkolił.
Dość żartów.
To ostateczna próba.
Niżej.
No dobra.
Niech to! Jest za duży!
Dobra.
No dobra!
No już!
Dawaj, Muad'Dibie!
Muad'Dib!
Jak zapisano.
Matko wielebna!
Muad'Dib zawarł pakt z Szej-Huludem.
Wezwał pradziada pustyni.
Największego, jakiego widziano.
Jak zapisano!
Szej-Hulud pokłoni się Chłopcu Spoza Świata.
Chwała Stworzycielowi i Jego dziełom.
Czy Szej-Hulud nie rozpozna Mahdiego, gdy On nadejdzie?
Zatem rozgłoście Nowinę.
Wiem, że tak.
Nasza misja na północy niemal zakończona. Wierzą w Paula.
Teraz udamy się na południe.
Są tam miliony fundamentalistów.
Będą go chronić, gdy nadejdzie.
Kwisatz Haderach narodzi się na południu.
Będziesz zawsze ze mną?
Do ostatniego tchu.
O co chodzi?
Chani.
Będą kłopoty.
O czym ty mówisz?
Chani, co masz na myśli?
To, jak na ciebie patrzą.
Otaczają cię czcią.
Fedajkini liczą twoje zwycięstwa.
Mówią, że widzisz przyszłość.
Szepczą: Lisan al-Gaib.
Nie jestem mesjaszem.
Tylko fedajkinem z siczy Tabr.
Ale mamy wśród nas Bene Gesserit.
Podsyca płomienie legendy, że jesteś Tym Jedynym.
Matko wielebna!
Twój palankin gotowy!
Mówi, że powinieneś iść z nami.
Wiesz, że nie mogę.
Ona pyta dlaczego.
Muszę dalej walczyć na północy,
by ochronić was na południu.
Mówi, że poznaje, kiedy kłamiesz.
Powiedz, że to przez naszą matkę, głoszącą groźne bajki.
I co teraz mówi?
Że zaślepiła cię miłość.
Przypomina, że musisz pozostać wolny na poczet przyszłych koligacji.
Pyta też, czemu nie wierzysz w to, kim jesteś.
Otóż wierzę.
Że znaczę coś dla tych ludzi.
Że mogę zmienić losy tej wojny.
Stoimy prawie u wrót miasta.
Nie to ma na myśli.
Wiem, co ma.
Czy ja też nie dźwigam brzemienia proroctwa?
To nie proroctwo.
To historia, którą opowiadasz, ale nie ich, tylko twoja.
Zasłużyli, by powiódł ich ktoś z nich.
To, co zakon zrobił temu światu, łamie serce.
Dałyśmy im powód do nadziei.
To nie nadzieja!
Matko wielebna, musimy ruszać!
Będę na ciebie czekać.
Wszystkie będziemy.
Te burze wyglądają źle.
To Strażnicy Południa.
Przeprawa będzie trudna, ale Szej-Hulud jest silny.
MAGAZYN PRZYPRAWY ARRAKIN
- Ile straciliśmy? - Osiemdziesiąt procent ostatniego zbioru.
Mój lordzie, Rabbanie,
nie opuszczaj strefy chronionej.
Chronionej? Szczury są już w środku!
- Tam może być Fremeński Demon. - Liczę na to!
Namierzamy ich, panie.
Dzisiaj Muad'Dib umrze!
Szczury szybko się przemieszczają.
Ruszać się!
Gdzie on jest?
Brak odczytu, panie.
Czemu wszystko muszę robić sam?
Zwiększ zasięg!
Zwiększam zasięg.
Życie. Delta, delta, delta.
Zgubiłem ich.
Atakuj!
Tak jest, panie.
Muad'Dibie!
Pokaż się!
Muad'Dib!
Za Muad'Diba!
Muad'Dib.
Jakiś nowy fremeński prorok?
To nie pierwszy raz, gdy mamy tarcia z Fremenami.
Nigdy na taką skalę.
Zatem, moja droga córko,
co radzisz zrobić z tym prorokiem?
Jeśli ten Muad'Dib jest przywódcą religijnym,
nie możesz wprost użyć siły.
Represje tylko przysporzą mu wyznawców.
W ten sposób jedynie się ośmieszysz.
Nie doceniasz sardaukarów.
A ty nie doceniasz potęgi wiary.
Jej Wysokość
znów dowodzi, że była najbystrzejszą z moich uczennic.
- Wysłałabyś asasynów? - Nie.
Martwi prorocy rosną w siłę.
Niech na Arrakis wybuchnie wojna,
a ty dasz im pokój.
Jako zbawca.
Byłabyś wspaniałą imperatorką.
Muad'Dib.
Nowy prorok. Ten Kto Wskazuje Drogę.
To jedna z naszych matryc religijnych?
To dzieło zakonu.
Muad'Dib znaczy "skoczek pustynny". Nietypowy przydomek dla Fremena.
A jeśli Paul Atryda wciąż żyje?
Dość! Nikt nie może się dowiedzieć.
Nawet twój ojciec, czy to jasne?
Tak, matko wielebna.
Jeśli Paul żyje, zapewne zna prawdę.
A wysokie rody wiedząc,
że to twój ojciec stał za likwidacją rodu Atrydów,
wypowiedziałyby mu wojnę i odebrały tron.
Więc na co liczymy?
"Liczymy"?
Jesteśmy Bene Gesserit.
Na nic nie liczymy, planujemy.
Paul nie jest naszą jedyną opcją.
Najmłodszy bratanek barona, Feyd-Rautha Harkonnen,
odziedziczy Arrakis.
Może być odpowiedzią.
Feyd-Rautha? Jest psychopatą.
To nieistotne.
Pytanie brzmi,
czy można go kontrolować?
A ja wkrótce się dowiem.
Macie ochotę na świeże mięso, moje skarby?
Płuca? Albo wątrobę?
Na co się skusicie? Dziś same delicje.
Twoje nowe ostrza
na tę bardzo wyjątkową okazję,
na-baronie Feydzie-Rautho.
Trochę źle wyważony.
To przez czubek.
Powinien być ostrzejszy.
Chodź.
Nie umrę jak głupiec.
Zabij mnie od razu.
Ty walczysz dziś bez narkotyku, Atrydo.
Pod naszym wspaniałym czarnym słońcem witamy na tej wyjątkowej uroczystości
ukochanego przywódcę, barona Vladimira Harkonnena.
Przybył tu dziś, by radować oczy spektaklem krwi i honoru
z okazji Świętych Urodzin
naszego umiłowanego na-barona Feyda-Rauthy.
Witam na Giedi Prime, siostry.
Mam nadzieję, że lot był wygodny.
Długa podróż, by ujrzeć, jak nasza opcja naraża życie,
lady Fenring.
Bez obaw.
Te walki są tylko na pokaz.
Ale przyjrzymy mu się.
Feyd-Rautha!
Na cześć na-barona Feyda-Rauthy
przygotowaliśmy wyjątkową atrakcję.
Ostatnich trzech osobników z rodu Atrydów.
Nie odurzyli go.
Ta wesz stoi jak wojownik.
Trzeba przerwać walkę.
Nie psuj urodzin mojego bratanka.
Wszystkiego najlepszego, drogi bratanku.
Dlaczego nie przerwą walki?
Plany wewnątrz planów.
Pokaż mi, kim jesteś.
O to chodzi.
Cofnąć się! Precz!
Nie podchodźcie!
Dobrze walczyłeś, Atrydo.
Feyd-Rautha!
Robi wrażenie, fakt.
Feyd-Rautha!
Niewolnik nie dostał narkotyku.
Chciałeś mnie zabić?
Rano byłeś playboyem, budzącym lęk i zawiść,
ale dziś wieczorem jesteś bohaterem.
To mój prezent.
Powinienem utopić cię w tej wannie.
Nie bądź pochopny.
Mam dla ciebie drugi prezent. Większy.
Arrakis.
A co z Rabbanem?
Nie zdołał ochronić produkcji przyprawy.
Rabban trafi gdzie indziej.
Poskrom Arrakis, Feydzie.
Daj mi przyprawę, a zrobię cię imperatorem.
Imperatorem?
Jak?
Imperator pomógł mi zniszczyć Atrydów.
W tym celu użyczył mi swej armii. Poważne przestępstwo.
Jeśli to się wyda,
wysokie rody zwrócą się przeciw niemu.
A wtedy...
kto zasiądzie na tronie?
Feyd-Rautha Harkonnen.
Śledzisz mnie.
Doprawdy?
Być może się zgubiłam.
Pokażesz mi, jak wyjść z tego labiryntu,
mój lordzie na-baronie?
Znamy się, prawda?
Nie sądzę.
Jestem lady Margot Fenring.
Przybyłam uczcić twoją pełnoletność.
Nie wolno ci tu przebywać.
Jak ominęłaś straże?
Straże?
Mogę zapytać, co ty tu robisz?
Nie bierzesz udziału w uroczystościach na twoją cześć?
Jesteś Bene Gesserit.
Dlaczego tak uważasz?
Teraz pamiętam.
Śniłem o tobie zeszłej nocy.
Oby coś przyjemnego.
Nie kpij ze mnie, kobieto.
Gdzieżbym śmiała.
Znam te sztuczki Bene Gesserit.
A co wiesz o Bene Gesserit?
Powiedz mi.
Coś nie tak?
Nie rozpoznaję tego miejsca.
To skrzydło gościnne.
Dokąd idziesz?
Do mojego pokoju.
Chodź...
do...
mnie.
Klęknij.
Włóż prawą dłoń do pudełka.
To socjopata. Bardzo inteligentny.
Zawzięty. Okrutny.
Ale silnie motywowany honorem.
Pociąga go cierpienie.
Uwielbia ból.
Da się go pozyskać?
Można go kontrolować.
Jego słabością jest seks.
No i?
Linia krwi zabezpieczona.
Dziewczynka, zgodnie z życzeniem.
Dobrze się spisałaś.
Z całym szacunkiem, czemu ty nie poddałaś go próbie?
Zbyt kojarzę się z matką.
A z racji tego, co stało się między nim i jego matką,
nie sądziłam, że będę skuteczna.
A co się stało?
Zamordował ją.
Pożądanie oraz upokorzenie.
Te rzeczy go aktywują.
Jeśli Feyd-Rautha zwycięży na Arrakis,
już wiemy, jak go kontrolować.
Niech żyje na-baron Feyd-Rautha!
Nowy Gubernator Planetarny Arrakis.
Usuń tego Fremeńskiego Demona.
Feyd-Rautha!
W diabły precz błaznów tych goń
Mój filtrak jest pełen szczyn
Piach dłoń oblepił mą
Weź mnie od tych drętwych ciołów Na inny świat
Na inny ląd
Jesteśmy.
Na bogato?
Na bogato.
Miło było cię znać.
Mówisz?
Radar czysty. Droga wolna.
Pora na żniwa.
Na bogato.
Mam odczyt...
No dobra, robale już tu suną.
- Tylko uważajcie. - Dokowanie.
Zaraz zrobi się gorąco.
No już, jazda!
Podkręćcie tempo!
Tak, robi się.
Stać!
Mina!
Ruszcie się!
Szybko!
Wschód!
Odwrót!
Wynośmy się stąd!
Walą do nas!
Nie uciekać, walczyć!
Mamy przesrane z Fremenami.
Święta Macierzy.
- Szybko, ruchy, już! - Kurwa!
Uciekać!
Trzeba pryskać!
Co tu się odwala, wiejmy!
Rozpoznałem cię po kroku...
dziadygo.
Mały szczeniaku!
Ty mały szczeniaku!
Krótko po bitwie o Arrakin
udało mi się wynegocjować podróż do domu dla ocalałych.
Dzięki tym facetom.
Dlaczego zostałeś?
Pragnąłem krwi.
Głowy Rabbana?
Odkąd Muad'Dib doprowadza Rabbana do szału,
biznes przemytniczy stał się całkiem opłacalny.
Gurney Halleck przemytnikiem.
Paul Muad'Dib.
Słyszałem wiele historii o Muad'Dibie.
A wszystkie paskudne.
Widzisz ich strach?
Nasze zasoby są ograniczone.
Mamy tylko strach.
Ilu masz tu ludzi?
- Dwustu. - Dwustu?
Widzisz, ile możesz zdziałać z dwoma setkami ludzi?
Wspaniali wojownicy.
Duncan mówił, że są ich miliony.
Daleko na południu, tak.
Więc na co czekasz?
Z tysiącami tych ostrzy przejmiesz kontrolę nad planetą.
To marzenie ojca.
Czego się boisz?
Kultu, Gurney.
Kiedyś byli przyjaciółmi.
Teraz są wyznawcami.
Muad'Dib, ich prorok.
Co w tym złego? Wykorzystaj to.
To nie takie proste.
Masz siły, by pomścić ojca i boisz się ich użyć?
Przyprawa otworzyła mi umysł.
Przewiduję przyszłość.
Jeśli pójdę na południe,
wszystkie moje wizje prowadzą do koszmaru.
Miliardy trupów rozrzuconych po galaktyce.
Wszyscy umrą przeze mnie.
Bo tracisz kontrolę?
Bo ją zyskuję.
To mnóstwo wody.
Chani.
Co? Jest bezużyteczny.
To rodzina.
Serio?
Co myślisz o tym obcym?
Będą z nim kłopoty.
Nie, ufam Usulowi.
Nie trzeba być prorokiem, by przewidzieć, co teraz.
Wybrałeś ścieżkę wojny.
Wiesz o tym.
No i wojna się zbliża.
Co zrobisz, gdy już poczujesz jej oddech na karku?
Nie chcesz zebrać armii na południu,
jest jeszcze inna opcja.
Siła ognia,
której ci brakuje.
Ale masz mnie.
Wiem, gdzie twój ojciec ukrył broń jądrową.
Każdy ród posiada rodzinny arsenał atomowy.
Myślałem, że nasz przepadł.
To potęga, Chani. Może zmienić wszystko.
Wycelowałbym bomby w główne pola przyprawowe.
Ten, kto może coś zniszczyć, ma nad tym faktyczną władzę.
A nie władzę nad nami?
Dałeś słowo, że nie chcesz rządzić.
Czego bym nie zrobił i tak mi nie ufasz.
Bo jesteś tu obcy. Jak twój przyjaciel.
Nie jestem obcy.
Dla mnie nie.
Ale dla pustyni jesteś.
Jestem lojalny wobec ciebie.
Wobec Fremenów.
Robię to dla nas wszystkich.
Wierzysz mi?
Pogadam ze Stilgarem.
Tam.
Wszyscy mieli to tuż pod nosem.
Niemądrze.
O to chodziło.
Nikt by tu nie szukał, bo to oczywiste.
Niemądrze.
Znalazłeś to?
Nie szukałem.
Ile jest tych głowic?
Dość, by rozwalić całą planetę.
To tylko przenośnia.
Wiecie, o czym mówię.
Tylko z twoim dziedzictwem genetycznym.
Oto spuścizna twojego prapradziadka.
Dziewięćdziesiąt dwie oryginalne głowice atomowe rodu Atrydów.
No i to... jest potęga.
Dziennik Imperialny,
rok 10191.
Komentarz ósmy.
Meldunki z południa Arrakis przychodzą rzadko.
To jałowe, wypalone ziemie, ukryte za burzami piaskowymi,
rozciągające się na tysiąc mil wzdłuż równika.
Nie da się tam przeżyć bez wiary.
Dlatego nasze misjonarki Bene Gesserit okazały się takie skuteczne.
Otrzymujemy od nich raporty o tajemniczej postaci,
która zawładnęła wyobraźnią fundamentalistów z południowych plemion.
Nowa matka wielebna z północy
rozgłasza wieści o rychłym nadejściu Lisana al-Gaiba,
Głosu Spoza Świata.
Religijny ferwor rosnący na południu
i Muad'Dib sabotujący produkcję przyprawy na północy,
zapowiadają eskalację wojny.
Tylko jeden naraz
albo pozabijają się nawzajem.
Dawno się urodziły?
Są bardzo młode.
Moja córka pyta, jak to się robi?
Spokojnie.
Oto jest Woda Życia.
Słuchaj uważnie.
Wkrótce zjawi się tu mężczyzna i może kazać ci wykonać rytuał.
Matko wielebna, to zabronione.
Kwestionujesz przepowiednię?
Żaden mężczyzna tego nie przeżyje.
Pozwól mu spróbować.
Co u diabła?
Chani!
Chani.
Sicz Tabr.
Staroświecka artyleria.
Genialne.
Dosłownie topimy im skały nad głowami.
Poprowadzę desant. Szykuj moich żołnierzy.
Mój panie. Radziłbym zostać w środku. Ci...
Zabrać ciało do mojej kwatery.
Biedne skarby są głodne.
Podczas lotu nie miały co jeść.
Co ty tu robisz?
Jest wcześnie rano.
Co ty tutaj robisz?
Ucałuj moje stopy, bracie.
Wyrwę ci ten...
Upokorzyłeś naszą rodzinę.
Upokorzyłeś mnie.
Całuj...
albo giń.
Jesteśmy kwita.
Przynieś wstyd naszej rodzinie jeszcze raz,
a to będzie ostatni.
Nikt nie przeżył!
Straciłam wszystkich w płomieniach.
Nie stanęli do walki na ziemi
jak honorowi wojownicy.
Zaatakowali całą północ.
Na południu zwołano radę wojenną.
Muszą się stawić wszyscy przywódcy.
Muad'Dibie, oni czekają na ciebie.
Usulu...
tam na południu
tylko przywódcom wolno zabierać głos.
Musisz zająć moje miejsce.
Nie zrobię tego.
To dobry czas, by skrzyżować ostrza.
Jestem słaby. Łatwo mnie zabijesz, Muad'Dibie.
Wolałbym odciąć sobie ramię.
Potrzebujemy cię. Lisan al-Gaib musi powieść nasz lud.
Wiesz, co o tym myślę.
Mam gdzieś, w co ty wierzysz! Bo ja wierzę.
Zaskoczyli mnie.
Harkonnenowie nie skończyli.
Wrócili po amunicję.
Ustawiamy dudniki. Przenosimy wszystkich na południe.
Zostanę i osłonię wasz odwrót.
- O czym ty mówisz? - Nie mogę iść z wami.
Wiesz dlaczego.
- Też zostanę. - Zostaję tylko ja!
To rozkaz, Gurneyu Hallecku. Idź na południe!
Chroń moją matkę.
- Tak jest. - Muad'Dibie.
Ci ludzie nie odejdą bez ciebie.
Nie mogę udać się na południe.
Obawia się fundamentalistów.
I powinien.
Nie opieraj się.
Odezwij się, Dżamisie.
Kwisatz Haderach.
Dostrzegasz tylko fragmenty.
Nie możesz zobaczyć przyszłości, nie widząc przeszłości.
Żeby odblokować umysł, musisz się napić Wody Życia...
a wtedy zobaczysz wszystko.
Dobry myśliwy przed łowami wchodzi na najwyższą wydmę.
Musi widzieć...
tak daleko, jak to możliwe.
Musisz widzieć.
Musisz napić się Wody Życia.
Twój umysł się otworzy...
i zobaczysz.
Świat dokonał wyborów za nas.
Jeśli pójdę, mogę cię stracić.
Nigdy mnie nie stracisz...
Paulu Atrydo.
Dopóki tylko pozostaniesz sobą.
Przejdę z tobą przez burze. Udam się na południe.
Twój lud będzie bezpieczny.
Potem zrobię to, co muszę zrobić.
Gdzie?
Szpieg. Zostawili ją tu.
Po reszcie ani śladu.
Poszli na południe, by ukryć się w burzach.
Wyślij wiadomość baronowi.
Północ wyzwolona i zabezpieczona.
Pozyskuj przyprawę do woli.
Tak, na-baronie.
Zabiłaś dziewięciu moich ludzi, walcząc jednym ostrzem.
Nie będzie mówić.
Powiedz jej, że nie szkodzi.
Wiem już wszystko, co trzeba.
Zostaje tylko przyjemność.
Nie wolno ci tu przebywać, obcy.
Wyjdź albo umrzyj.
Powinienem być mile widziany.
Jeśli ją wypijesz, umrzesz.
Jeśli ją wypijesz, możesz zobaczyć.
Teraz kiedy widzisz naszą przeszłość...
widzisz naszą przeszłość...
możesz zobaczyć swoją przyszłość...
zobaczyć swoją przyszłość.
Mój bracie, mój najdroższy bracie,
nie jesteś przygotowany na to, co nastąpi.
Poznasz prawdę o naszej rodzinie.
A to zrani cię aż do głębi.
Paul...
nie martw się.
Jestem przy tobie.
Kocham cię.
Kto o tym wie?
Tylko ty, matko wielebna.
Dobrze.
Gdzie pozostali?
Właśnie przybyli z północy.
Znajdź ich.
Paul? Paul.
Jestem tu.
Co się stało?
On umarł.
Jego nić życia jest tak cienka, że niełatwo ją odnaleźć. Ale żyje.
Co mu zrobiłaś?
Nie, tylko nie to. Po co miałby to robić?
Czemu to zrobiłeś?
Ponieważ jest Tym Jedynym.
Lisan al-Gaib odnajdzie drogę do miejsca, gdzie nie był żaden mężczyzna.
Jesteś obłąkany!
Chani, jego ciało walczy z trucizną i musisz mu pomóc.
Ty to zrób.
Ty mu to zrobiłaś.
Własnemu synowi. Ty to zrób.
Sama to napraw.
Chani, możesz nie wierzyć w przepowiednię, ale jesteś jej częścią.
To ty jesteś trucizną.
Ty i twoje kłamstwa.
- Po co ci to było? - Zrób to.
Powróci ze świata umarłych dzięki łzom Wiosny Pustyni.
Przynieście mi kroplę Wody Życia.
Jak zapisano.
Łzy Wiosny Pustyni.
Kwisatz Haderach,
wespnij się na wierzch.
Powstań.
Usulu, jestem tu.
Wszystko gra?
Tak.
Na pewno?
Dzięki tobie.
Przykro mi z powodu Chani.
Ona wkrótce zrozumie. Widziałem to.
Widzisz przyszłość?
Teraz wizje są klarowne.
Widzę możliwe przyszłości.
Wszystkie naraz.
Wszędzie wokół nas są wrogowie.
W tak wielu przyszłościach zwyciężają.
Ale dostrzegam drogę.
Istnieje pewna wąska ścieżka.
Widziałem naszą linię krwi.
Zapisaną w czasie.
Jesteś córką barona Vladimira Harkonnena.
Mój ojciec wiedział?
Sama nie wiedziałam, aż wypiłam truciznę czerwia.
Jesteśmy Harkonnenami.
Więc właśnie tak przetrwamy.
Będąc Harkonnenami.
Musimy pogadać.
Stilgarze, możesz to zatrzymać.
Masz dość władzy, by to przerwać.
Kobieto z północy. Nie wolno ci mówić wewnątrz kręgu.
Wiesz, co trzeba zrobić.
Stilgarze, proszę.
Dla dobra Arrakis.
Dzięki tej przepowiedni nas zniewolą! Tak zapanują nad...
Prosisz się o kłopoty.
To nie twoja sprawa.
Rabban Harkonnen zabił mi rodzinę i zostawił tę bliznę na pamiątkę.
To bardzo moja sprawa.
Mahdi, Mahdi.
Tylko przywódcy mogą przemawiać.
Jeśli chcesz zabrać głos, musisz zająć jego miejsce,
pokonując go i oddając jego wodę do studni.
Miałbym być tak głupi, by pozbyć się najlepszego z nas?
Łamiesz swój nóż przed walką?
Odbierz mi życie.
To jedyna droga.
Ja wskazuję drogę!
Zwolnij.
Nie ma tutaj nikogo, kto sprostałby mi w pojedynku!
Matki ostrzegały was o moim nadejściu.
Lękacie się tej chwili.
Myślisz, że masz ze mną szansę.
Ale boisz się.
A gdybym okazał się Tym Jedynym?
To może być chwila, o którą modliłeś się przez całe życie.
Teraz modlisz się do swojej babki.
Umarła dziewięć księżyców temu.
Straciła oko.
Kamień zmiażdżył jej twarz, gdy przekraczała pas burz.
Miała wtedy dwanaście lat.
W tamtym czasie ten świat nosił fremeńską nazwę.
Diuna.
Lisan al-Gaib!
Mahdi.
Lisan al-Gaib!
Śnisz koszmary, w których ofiarowujesz wilgoć umarłym
i to raduje twoje serce.
- Muad'Dib. - Muad'Dib.
Mahdi, jaką przyszłość dla nas widzisz?
Zielony Raj.
Lisanie al-Gaibie, wskaż nam drogę!
To książęcy sygnet mojego ojca.
Jestem Paul Muad'Dib Atryda, książę Arrakis.
Niech Ręka Boga będzie mi świadkiem.
Jestem Głosem Spoza Świata
i powiodę was
do raju!
Lisan al-Gaib!
Paul Atryda naprawdę przeżył.
Rzuca wyzwanie mojemu ojcu.
Nie byłaś na Arrakis?
Robi wrażenie. Zobaczysz.
Maczałaś w tym palce?
W czym?
Doradziłaś mojemu ojcu wymordowanie Atrydów?
Pewnie. Czy w innym razie to by się stało?
Chciałaś poświęcić całą linię krwi?
I czyniąc to, miałam rację!
Kwisatz Haderach to odmiana mocy, jakiej nasz świat jeszcze nie widział.
Mocy ostatecznej.
Nadzorowałyśmy ród Atrydów przez 90 pokoleń.
Byli obiecujący, ale stali się niebezpiecznie zadziorni.
Ich linia krwi musiała być zniszczona.
Dlatego pracujemy nad wieloma liniami.
Jest kilka opcji.
Ale to nie wypaliło.
Paul żyje.
Jeśli pokona Feyda-Rauthę, ojciec...
Straci tron bez względu na wynik.
Ale jest sposób, by twoja rodzina zachowała władzę,
a poprzez ciebie, zakon utrzymał kontrolę nad tronem.
Jeden sposób.
Jesteś gotowa?
Przygotowywałaś mnie całe życie, matko wielebna.
Ruszasz na północ z innymi?
Jestem fedajkinką.
Słucham dowódców. Każą iść na północ, idę.
Paul nie miał wyboru.
Nie walczę dla niego.
Tylko dla mojego ludu.
Przyszłam życzyć ci powodzenia.
Też bym ci życzyła,
ale ty swoją bitwę wygrałaś.
Złapał przynętę.
Imperator jest bardzo uprzejmy.
Zjawił się na czas.
Jak przewidziałeś, Muad'Dibie.
To prapramatka burzy.
Co on tu robi?
Przywróciłem kontrolę nad produkcją.
Co my na to?
Wyślij wiadomości do wysokich rodów.
Przekaż, że Arrakis atakują sardaukarzy.
Powiedz, że ich przyszłość wisi na włosku.
Sprowadził całą armię.
Gdy samum uderzy w ten grzbiet,
Gurney utoruje ci drogę, Stilgarze,
żebyś mógł wkroczyć do basenu od zachodu,
angażując ich systemy obronne.
Chani, ty i fedajkini natrzecie od wschodu,
wewnątrz basenu.
Ja zaatakuję z północy, od frontu,
z siłami fundamentalistów.
A ja podam ci Arrakin na deser.
Pamiętajcie, chcę Imperatora żywego.
Niech żyją wojownicy!
Baronie...
masz jakieś pojęcie, kim może być ten Muad'Dib?
To jakiś fanatyk, Wasza Wysokość.
- Tylko tyle wiemy. - Więcej.
- Coś więcej. - To szaleniec.
- Szalony? - Jak każdy Fremen.
To wszystko, co wiecie?
Naprawdę?
Muad'Dib nie żyje.
Albo szukał kryjówki w burzach południa. Na jedno wychodzi.
Mówią prawdę.
Wasza Wysokość,
nadciągający samum zagraża integralności tarcz.
Zalecamy powrót na orbitę.
Wzgórza w dużej mierze nas osłonią,
Wasza Wysokość.
Baronie, czy badałeś kiedyś...
obszary na południu Arrakis?
Ten region nie nadaje się do zamieszkania. Każdy to wie, Wasza Wysokość.
Twoje "niezamieszkane" południe...
wykazuje ślady ludzkiej działalności.
Nie wiedziałem o tym.
Przysięgam, że nie wiedziałem.
Muad'Dib żyje.
Muszę go znaleźć.
Niech żyją wojownicy!
Ognia!
Sardaukarzy!
Na pozycje!
Sardaukarzy!
Dziadku.
Umierasz jak zwierzę.
Muad'Dib.
Przyprowadzić jeńców do rezydencji.
Zabić sardaukarów.
Ciało barona oddać pustyni.
Muad'Dib!
Rabban!
Patrzcie, kto powstał z grobu.
Za mojego księcia... i moich przyjaciół.
Statki bojowe.
Wysokie rody.
Gurney, już czas. Przyprowadź jeńców.
Tak jest.
To jeszcze nie koniec.
Chcę, byś wiedziała.
Będę cię kochać do ostatniego tchu.
Zmasowana armada czeka na orbicie.
Stoisz w obliczu pełnej inwazji, Fremenie.
A skąd pewność, że wysokie rody przybyły po mnie?
Może zechcą usłyszeć moją wersję historii, nie sądzisz?
Jestem Paul Atryda, syn Leto Atrydy, księcia Arrakis.
- Gurney. - Mój panie.
Wyślij ostrzeżenie do całej floty.
Jeśli wysokie rody uderzą, nasze głowice zniszczą pola przyprawowe.
Czyś ty oszalał?
On blefuje.
Zastanów się, co chcesz zrobić.
Zamilcz!
Wynaturzenie.
Wiadomość wysłana.
Jak każdy sługa Imperium
padniesz do moich stóp.
Twoich stóp?
Ciesz się, jeśli zachowasz głowę.
Wezmę rękę twojej córki.
Pozostanie bezpieczna.
I razem będziemy władać Imperium.
Ale ty...
musisz odpowiedzieć za mojego ojca.
Wiesz, dlaczego...
go zabiłem?
Ponieważ był człowiekiem, który wierzył w rządy serca.
Ale sercu nie jest pisane rządzenie.
Innymi słowy...
twój ojciec
był słabym człowiekiem.
Stawaj...
albo wskaż powiernika.
Do usług, Atrydo.
Potrzebuję ostrza.
Przyjmij moje.
Nie plugaw sobie rąk tym bydlęciem.
Pozwól mi go utłuc.
To moje brzemię, Gurney.
Dlaczego on tak ryzykuje?
Muad'Dib wskazuje drogę.
Miło cię w końcu poznać,
kuzynie.
Kuzynie?
Doprawdy?
Cóż...
nie byłbyś pierwszym krewnym, którego zabiłem.
Niechaj pęknie i pryśnie twój nóż.
Twoja maskotka?
Mam obdarzyć ją
szczególnymi względami?
Dobrze walczyłeś, Atrydo.
Lisan al-Gaib.
Lisan al-Gaib!
Trzeba było uwierzyć.
Wybrałaś złą stronę.
Stronę?
Akurat ty powinnaś to wiedzieć.
Nie ma żadnych stron...
matko wielebna.
Dług życia spłacony.
Oszczędź ojca, a wyjdę za ciebie z własnej woli.
Tron będzie twój.
Mój panie,
wysokie rody odpowiedziały.
Odmówiły uznania twojej władzy.
Czekamy na rozkazy, Lisanie al-Gaibie.
Poprowadź ich do Raju.
Lisan al-Gaib!
Co się dzieje, matko?
Twój brat atakuje wysokie rody.
Zaczyna się święta wojna.
DIUNA: CZĘŚĆ DRUGA
Napisy: Bartek Fukiet