MORDERSTWO NA KOŃCU ŚWIATA
KSIĄŻKI
„…oboje spoglądać mogą w górę na ten sam półksiężyc”.
Dziękujemy, Otto.
Otto będzie podpisywał książki tam, zaraz po następnym czytaniu.
Nasza kolejna autorka zaprezentuje książkę Srebrna N.N.
To jej debiut. Kryminalna literatura faktu.
Zaprośmy na scenę Darby Hart.
Pochodzę z Lost Nation w stanie Iowa. Mój tata był koronerem hrabstwa.
Dużo czasu spędzałam w towarzystwie zwłok.
W Stanach Zjednoczonych jest 40 000 niezidentyfikowanych zmarłych.
Około połowa tych zgonów uznana została za wypadki:
samochodowe, ataki serca.
Druga połowa to niewyjaśnione morderstwa.
Jak sprawa tajemniczej kobiety, którą u nas znaleziono.
Długo leżała za miastem.
Zostały po niej tylko kości i srebrne kolczyki.
Nazwałam ją Srebrną N.N.
Kiedy miałam 15 lat,
zhakowałam federalną bazę niezidentyfikowanych zmarłych.
Kryje się tam dobrze chroniony sekret:
większość z nich to kobiety.
Wiele tysięcy kobiet, których zabójcy pozostaną nieznani.
Ale…
moja opowieść nie może się rozpocząć, dopóki nie przedstawię wam Billa.
Poznaliśmy się na forum detektywów amatorów.
Oboje sądziliśmy, że Srebrna N.N. była tylko jedną z wielu ofiar mordercy.
Po roku śledztwa
ustaliliśmy pierwszy znany adres seryjnego mordercy.
Od tego może zacznę, choć to właściwie końcówka,
a podobno nie powinnam zdradzać końca.
Ale i tak to zrobię.
DYSKUSJA
„Zastanawiam się czasem, czy lepiej byłoby nie pójść”.
Patrzę na to jak na punkt meczowy w tenisie
albo rzut monetą, kiedy turniej, zakład
czy twoje życie
mogły mieć dwa różne rozstrzygnięcia.
Może byłam w stanie podjąć lepsze decyzje, ale nie w tamtej chwili.
To trudne – zakochać się pierwszy raz,
tropiąc mordercę.
I co? Włamiemy się potencjalnemu seryjniakowi do domu?
- Pustego, Bill. Jest na sprzedaż. - Włam to włam.
- Jeździsz kradzionym wozem. - Chcesz tam szukać pierwszej ofiary?
Nie chcesz tego robić, to wracaj. Poradzę sobie sama.
A co z FBI?
Nie obejdzie ich porzucona sprawa sprzed lat.
A jeśli można ją wznowić?
Dajmy znać policji, gdzie jesteśmy.
- Będą wiedzieli, dokąd… - I nas powstrzymają?
Żeby chronić swojego kumpla?
Bill, jeśli nie my, to nikt nie ujawni prawdy.
Mój Boże.
Kurwa, nie mogę z tobą.
Nie chcę tam iść. Nie pakuję się w to.
Im więcej odkrywasz w sprawie, tym silniejszy pochłania cię ogień.
Jedynie jej rozwiązanie ugasi płomienie.
Dupek.
Odtwarzaj losowo
Nie. Zostaw. Lubię to.
Za półtora kilometra zjedź w prawo.
Z perspektywy łatwo dostrzec, że działaliśmy ryzykancko.
Ale byliśmy o krok od znalezienia pierwszej ofiary.
Nie umiałam się poddać
i nie potrafiłam wyczuć zbliżającego się zagrożenia.
W prawo.
394.
- To tutaj. - Dobra.
Za pomocą tej zabaweczki
mogę wymusić kod do bramy.
Jak to wygląda czasowo?
Żeby znaleźć kod,
musi przerobić wszystkie możliwe kombinacje.
Czyli zależy: 256 albo 4096.
Gdzie to opanowałaś?
Na forum hakerskim. Miałam 12 lat. Kłania się Lee Andersen.
- Co to za jeden? - Jedna.
Jedynie najzdolniejsza hakerka w historii.
W swoim manifeście pisała, że mizoginia wypacza ideę Internetu.
Zdoxowali ją. Upublicznili jej seksfilmiki.
Pod drzwiami znalazła głowę swojego psa. Przejebka.
O kurwa.
Co teraz robi?
Nikt nie wie. To jedna z wielkich zagadek Internetu.
Sama się zniknęła.
Nie chciałaś jej szukać?
Lee nie potrzebuje mojej pomocy.
Pierwszy raz próbuję tej metody.
No dalej.
Darby, geniuszu.
Bez jaj.
O cholera.
Otwiera wszystkie bramy. Jasny chuj.
Musimy się zawijać.
Zamykaj.
To nie tak miało być.
Na pewno to robimy?
Zgaś to. Wyłącz.
Chyba od lat nikt tu nie mieszka.
Piwnica musi być tam.
Tutaj.
- W porządku? - Tak. Schody są nierówne.
Widać przerwy.
I co myślisz?
To nie jest pierwsza wylewka.
Spróbujmy.
Może to jednak nie ten dom.
Tak szybko się nie poddam. Chwila na złapanie oddechu.
Dzięki.
Masz.
Chodź do mnie.
Bill.
Co jest?
Schody. Przyjrzyj się. Przebudowane.
Po partacku.
No.
O mój Boże.
Bill.
DOWODY
Pierwsza była jego żona.
Patricia.
Patricia Bell.
Carmen Perez.
Latisha Jones. Ruth Kaminski.
Melissa Chang.
Alison Dupree.
Marissa Bahari.
Bill.
Dzisiaj chyba na tyle starczy mi sił. Dziękuję.
Również dziękujemy. I czekamy na pytania.
Tak, proszę.
Dedykuje pani książkę Lee Andersen, hakerce. Dlaczego?
W czasach mojego dzieciństwa była jedną z niewielu koderek,
póki nie zniszczyli jej życia.
Ale myślę, że ostatecznie to ona była górą.
- W jakim sensie? - Wyszła za Andy’ego Ronsona.
Króla Technologii.
Pomóżcie mi sprzedać książkę,
a rzucę robotę w IT i kupię sobie coś od samego Króla.
Śmiało, słuchamy.
Przeczytałam pani książkę i… Co było dalej?
Byliście z Billem tacy zakochani. Dlaczego dziś go tu nie ma?
Cześć, Darby. Wiem, że u ciebie jest już późno.
Ale od dwóch dni nie śpimy.
Rick wreszcie zescrape’ował Fejsa.
ARCHIWUM N.N.
Mam też zdjęcia z Dakoty, poszły na Dropboxa.
W stanie rozkładu.
Wiem, że to może potrwać, ale poczarujesz?
W końcu jesteś najlepsza.
Zaginiona Ruby Torres, K, rasa biała
„Ray. Asystent Andy’ego Ronsona”.
Że co, kurwa?
Andy chce coś udostępnić.
Link do pobrania naszego VPN.
Żart czy rosyjski włam?
Ronson chce podbić kosmos…
Andy Ronson, dzień z życia
Aktualizacja Ronson Home Security
Ronson o przywództwie
Dodano nowe komentarze
forge+ful Włam
Wh!teRabbit Nie klikaj!
Albo sprawdźmy lol.
Pisze z rosyjskiej stacji.
Powiedziałbym, że włam,
ale właśnie zrecenzowali cię w LA Times.
Czyli co,
wspomniałam o nim na spotkaniu autorskim
i nagle ma do mnie sprawę? No weź.
- Jasne, że cię wkręcają. - Nie, nie.
Ronson nie ma ludzi od PR-u.
A w sieci znajdziesz wszystko.
To powiedz, po co miliarder
i – tak się składa – mąż Lee Andersen, miałby do mnie pisać?
Nie on, tylko ten jego asystent, Ray. Czym właściwie ryzykujesz?
Najwyżej wyczyści ci dane. Na bank masz kopię.
No nie wiem. Tu może odchodzić grubsza maniana.
To znaczy?
Takie burżujskie klimaty to musi być coś grubego.
- Zazdrościsz? - A gdzie tam…
Zgadamy się później.
Gdybym zaginęła, wyślijcie ekipy poszukiwawcze.
No niech będzie.
Instaluję…
Zezwól na dostęp do mikrofonu
Zezwól na dostęp do kamery
Włącz Bluetooth
Darby, czekam na zewnątrz. Wpuść mnie.
Nie chcesz mnie zobaczyć? Jestem na zewnątrz.
O kurwa.
Wpuść mnie.
Darby.
Dobry wieczór, Darby. Miło wreszcie cię poznać.
Nie zaprosisz mnie do środka?
Andy Ronson pragnie zaprosić cię na tegoroczny zjazd.
Spotkanie intelektualne.
Kameralne sympozjum dotyczące roli technologii po roku 2023.
W pełni opłacone. Przelot, nocleg, wyżywienie i wszelkie potrzeby.
Wylot za dwa tygodnie, powrót – za trzy.
Zgodzisz się dołączyć?
Przepraszam… Ja po prostu…
Chyba zabrakło mi słów.
To zrozumiałe.
Andy nie raz zaskoczył mnie tak, że zaniemówiłem.
Na przykład czym?
„Wiosną” Vivaldiego.
Muzyką Beyoncé.
Dziełami zebranymi Borgesa. Serialem telewizyjnym Simpsonowie.
Uwielbiam Simpsonów. Oglądałam ciągiem, kiedy wyrzynały mi się ósemki.
Utożsamiałaś się z Lisą.
Niełatwo być zwykle najinteligentniejszą w grupie.
Prawda.
I samotnie.
Owszem.
Tam nie będziesz samotna.
Gościmy nietuzinkowe osoby.
Pozostali zaproszeni wydadzą ci się równie interesujący co Lisa Simpson.
Będzie tam Lee Andersen?
Rzecz jasna.
Ją również fascynują twoje dokonania.
Co zdecydujesz, Darby? Dołączysz do nas?
- Smyku. - Hej, tato.
- Wcześnie u was. Wszystko dobrze? - Tak, tak. Jesteś w pracy?
Mam tu ofiarę z ranami szyi. Czyste cięcia.
Śmiertelna rana kłuta tętnicy szyjnej.
- Głęboka? - 15 centymetrów.
- Brzegi? - Dość czyste.
Ale kształt jest nieregularny. Cios zadano pod skosem.
Krwiak wokół rany?
Okrągły. Podejrzewam…
Śrubokręt? Płaska głowica?
Słuchaj, tato, stało się coś szalonego.
Andy Ronson zaprosił mnie na swój zjazd.
Czekaj, ten Andy Ronson?
Ten sam.
Myślisz, że czego od ciebie chce?
Właśnie nie wiem.
To jakaś konferencja technologiczna.
Gdzie?
Nie ujawniają. Względy bezpieczeństwa.
No.
Jestem z ciebie dumny, smyku.
Bo skorzystasz, nie?
Kierowca czeka.
Mój ostatni i jedyny lot samolotem skończył się atakiem paniki.
Do tego nie odnajduję się najlepiej w nowym towarzystwie,
ale czy można odmówić Andy’emu Ronsonowi?
Dzień dobry.
Powodzenia.
Pozwoli pani, że zajmę się bagażem.
Dziękuję, skorzystam ze schowka.
Na pokładzie nie ma schowków.
Dobrze.
Pani Hart, jestem Todd.
Klient księgarni.
Lubię kryminały. Miło znów się spotkać.
Pracuję dla pana Ronsona jako szef ochrony.
Liczę, że pozwoli nam pani na szybkie badanie.
To standardowy formularz zgody.
Zmierzę pani temperaturę.
I jeszcze wymaz.
- Dziękuję. Z mojej strony to tyle. - Dzięki.
Kapitan Eric. Witam na pokładzie.
Mogę tu usiąść?
To nie mój samolot.
Nie cierpię latać.
Lojalnie uprzedzam, bo jest pani w polu rażenia.
W sensie, że pani zwymiotuje?
Istnieje ryzyko.
Ludzkie wydzieliny mi niestraszne.
Życzy sobie pani nigiri? Sake?
Może to. Dzięki.
Jesteś Darby Hart. Zgadnij, co czytam.
Mój asystent mi podrzucił.
Od lat myślę nad filmem o zaginięciach czarnych kobiet w Waszyngtonie.
Stamtąd pochodzę.
Martin Mitchell. Reżyser.
Martin Mitchell. Jestem fanką pańskich filmów.
Miło mi. Dziękuję.
- Nazywam się Lu Mei. - Wiem.
LA Times nazywa ją Sherlockiem Holmesem pokolenia Z.
A Srebrną N.N. określili jako tętniący życiem pamiętnik kryminalny.
To jeszcze dziecko.
Młodo wyglądam.
Srebrna N.N. Brzmi jak pseudo gwiazdy porno.
- Jestem… - Sian Cruise.
Przepraszam, wiesz, jak się nazywasz.
- Wiem. - Byłaś na Księżycu.
Byłam.
To bardzo zajmujące,
ale wolałabym zasnąć, zanim samolot wystartuje.
Więc…
Na pewno nie Andy.
Kłóciłbym się.
Gra nazywa się „kto kogo zaprosił?”.
Dziewięcioro gości. Pięcioro zaprosił Andy, czworo…
Lee.
Za dawnych dni
odróżnianie budowniczych od reszty było dla Andy’ego istotne.
Co to za budowniczy?
Właściciele firm rozwiązujący problemy, tworzący wartość.
Telefon, proszę.
Dziękuję.
Może pani przy okazji naładować?
- Dziękuję. - Oczywiście.
Telefon?
To pół mojego mózgu.
Odzyska go pani. Nie będzie zakłócać przyjemności z podróży.
No dobrze.
Swój oddam mojemu szefowi ochrony.
To wszystko konieczne?
Nie. Andy przeżył więcej zamachów niż głowy państw.
Po prostu lubi budować dramatyzm.
Tak się odmładza.
Wiesz, Sian, byłoby miło, gdybyśmy wiedzieli, dokąd lecimy.
Usta milczą, przyjacielu.
Raczej nie będzie tam ciepło.
Pilot nosi golf i kamizelkę.
A ja słyszałem, że Andy lubi pustynię.
Może nie on wybrał miejsce.
Słuchaj, Bill Farrah z twojej książki
to nie jest ten Bill Farrah,
artysta tworzący pod pseudonimem GRYZ?
To prawdopodobnie on.
Ale wiesz, nie widzieliśmy się sześć lat.
Spoko. To znaczy, nie spoko, że…
Lu Mei…
Mogę prosić to, co bierzesz?
Kolorowych snów.
Darby.
Myślałem, że już po nas.
Bill.
TO CHYBA JEDNOCZEŚNIE ZA DUŻO I NIE DOŚĆ DUŻO.
ZOSTAWIAM CI AUTO.
Dzień dobry.
Mamy godzinę 6.46.
Minus siedem stopni Celsjusza.
Jeśli nie zabraliście kurtek, bez obaw. Pan Ronson wszystko zapewni.
Samochody zabiorą was do Doliny Fljot.
Witamy na Islandii.
Zdradzi pani, czym się zajmuje?
Buduję inteligentne miasta.
W Chinach.
W Yizhuang.
To obok Pekinu.
Promujesz tu książkę?
Byłoby miło, gdyby się udało.
Tak naprawdę chcę się spotkać z Lee Andersen.
Zbliżamy się do Doliny.
Pani Lu Mei, witamy.
Zapraszamy.
Pomogę z bagażem.
Pani Hart, witamy w Dolinie Fljot.
Jestem Marius, kierownik hotelu.
Jeśli podczas pobytu będzie pani mieć jakieś życzenia, służymy.
Dziękuję.
Pani pierścień dostępu.
Otworzy nim pani swój pokój, spa, łaźnie wewnętrzną i zewnętrzną.
Do prywatnych części hotelu
pierścień oczywiście nie zapewni dostępu.
Pokój numer osiem.
Do góry schodami i na prawo.
Dzięki.
Lu Mei, proszę tędy. Jak minął lot?
Doskonale.
Co?
Cześć, Darby. Jak mogę ci pomóc?
- Ray? - Jestem twoim asystentem SI.
Wiem. Już się poznaliśmy.
Zgadza się. Dostarczyłem zaproszenie.
Miło cię gościć.
Andy mówi, że to moja arktyczna próba generalna.
Dobry kawałek.
Widzę kawę?
Kofeina pomaga na jet lag. Minibar jest do pełnej dyspozycji.
To wszystko za darmo?
Mogę cię zobaczyć, tak jak wcześniej?
Naturalnie. Możesz włączyć projekcję
albo użyć RonsoWizji. Zobacz na stoliku.
Objaśnię ci plan hotelu i możemy omówić grafik na najbliższe pięć dni.
- Co dziś w programie? - Kolacja powitalna.
Opowiedzieć ci o gościach zajmujących miejsca obok ciebie?
Dawaj.
Po lewej – David Alvarez.
Argentyńczyk.
Inwestor z czołówki Listy Midasa magazynu Forbes.
- Dzięki. - Uwaga.
Lee.
Czy drzwi są kwadratowe?
Nie, drzwi są prostokątne.
Nie możemy tak po prostu…
No nie wiem.
- Jak działa to szyfrowanie? - Fascynujące.
Myślałem, że może leci z nami.
- Na pewno nie. - Nie leciałam.
Mam lęk wysokości.
Zaczynałam na Bliskim Wschodzie.
Musiałam uciekać z kraju i…
Tak.
W Brazylii była pani nieustraszona. Prawie zepchnęli panią z drogi.
Prawie. W Paragominas nie szczędziliśmy sił.
Byłam już wtedy znana jako sponsorka grup hamujących wycinkę.
Dzięki aplikacji deepfake sprawię, że powiesz, co chcę.
Twój głos z łatwością znajdę w Internecie.
Nie potrzebuję więc nawet próbki.
Jebać Ziemian. Lecę na Marsa, ćwoki.
Poważnie?
Nie brzmi jak ja.
- Powiedz szczerze. - Identycznie.
Jak przemyciłeś telefon?
Witajcie.
To ogromna radość widzieć was wszystkich.
Niełatwo było zgromadzić was w tym składzie,
więc ten wspólny czas ma wielką wartość.
Tato!
To mój syn, Zoomer.
Mocno lobbował za swoją obecnością na kolacji.
A to Lee. Moja żona.
Czujcie się tu jak w domu.
Andy wybrał tę dolinę z uwagi na źródła.
Jeśli zażyjecie z nami później kąpieli,
gwarantuję, że będziecie spać jak dzieci.
Żona twierdzi, że tylko taką formę wakacji uznaję,
czyli pracę, tyle że w towarzystwie.
Jak zawsze bezbłędnie punktuje moje przywary.
Dlatego to ją wybrałem.
Myślałam, że ja ciebie.
Więc tak…
Podczas takich wyjazdów zrodziły się moje bliskie przyjaźnie
oraz niewiarygodne, innowacyjne projekty.
Zadziwiające, co przy odpowiednim wsparciu ludzie mogą zaoferować światu.
Powracam po kilkuletniej izolacji
z kilkoma niespodziankami.
Raya już poznaliście.
Jest w fazie beta,
ale myślę, że zaprezentowanie go światu stanowiłoby pewien przełom.
Osobisty asystent, nauczyciel, terapeuta.
Naturalne wydaje się określenie „sztuczna inteligencja”.
Ja wolę inny termin.
- Alternatywna inteligencja.
Drugą niespodzianką jest sprowadzenie was na Islandię.
Jesteście pierwszymi gośćmi tego hotelu.
A wybudowałem go,
bo wierzę,
że znajdujemy się w jednym z nielicznych ocalałych prawdziwie naturalnych obszarów.
Nie dawaj mu tego, proszę.
Przepraszam.
Zanim ten maluch osiągnie pełnoletniość,
ta planeta, nasz dom, może być już bezpowrotnie przekształcona.
200 milionów migrantów klimatycznych do 2050 roku.
Straty szacowane na 26 bilionów wskutek huraganów, pożarów i susz do 2070.
To dane budzące duże emocje, ale zgodne z prawdą.
To nagie fakty.
Margaret Atwood stwierdza w swoim artykule,
że w miarę zbliżania się kryzysu klimatycznego
kurczą się nasze opcje,
ale póki jeszcze jakieś mamy, musimy zacząć je realizować.
Są wśród nas orędownicy technologii,
ale też jej zagorzali krytycy.
Część z nas ma dyplomy uczelni,
inni – jak ja – nie dokończyli edukacji.
Jednak wszyscy przy tym stole są niezależnymi myślicielami.
Dlatego tu jesteście.
To niezależna myśl, prędzej niż pieniądze, ropa, a nawet woda,
zdecyduje o tym, czy mamy przed sobą przyszłość.
Oliver
osiąga w robotyce to, co nie śniło się autorom fantastyki mojego dzieciństwa.
Ziba to pionierka, która wykorzystuje szyfrowanie end to end jako aktywistka
w Iranie.
Sian natomiast,
kiedyś lekarka,
może być tą, która uratuje nas
dzięki badaniom dotyczącym kolonizacji Księżyca.
Każda z zaproszonych przeze mnie osób
ma grupie do zaoferowania coś wyjątkowego.
A ci, których zaprosiła Lee…
nie mam pojęcie, co tu robią.
Przestań.
Mówiłam.
Rozgryzłaś to.
Na pewno nie jego.
W porządku?
Nic się nie stało?
Brawo, pani doktor.
Już dobrze?
Lee, możesz?
Za znalezienie wyjścia.
Zdrowie!
Wspólnie.
Za to spotkanie.
Czołem, Darby Hart.
Czołem, Bill.
Jestem lekarzem.
Właśnie widzę.
To się świetnie składa.
Przez to zimno moje płuca mają się kiepsko.
- Sprawdziłbyś? - Dobra.
Coraz młodsi ci lekarze. Ile masz lat?
Pięć, dziewięć miesięcy, 20 dni i 27 sekund.
Doskonale.
To co mam…
Co jest?
- Bardzo szybko bije ci serce. - Mówisz?
Dam ci coś do jedzenia. To pomoże.
Nie wydaje mi się, ale…
Zoomer, usiądziesz na chwilę?
- Dzięki. - Nie ma sprawy.
Siadaj.
Jestem Ziba.
Miło mi.
Darby, prawda?
Tak.
Miałam nadzieję spotkać tu GRYZA.
Nie wierzę, że też tu jest.
Na gruncie moralnym kontestuję takie bogactwo,
ale od wielu lat podziwiam jego sztukę.
Próby skontaktowania się z nim były bezowocne,
więc kiedy usłyszałam, że tu będzie, nie mogłam odmówić.
Tak te kanalie nas podchodzą.
No.
Proszone kolacje, prywatne samoloty i…
Nie słuchaj jej. Sprowadzi cię na złą drogę.
- Nie? - Nie.
Myślisz, że Andy leci sobie z nami w kulki?
Właśnie.
Mówimy o gościu, którego nowe produkty są wyczekiwane bardziej niż kasowe filmy.
Już on ma w tym swój interes.
Na przykład jaki?
Powiedziałem mu, że to wygląda jak jakiś casting.
Rozumiesz? Co warto sfinansować.
To co tutaj robi Darby?
Andy chyba nie rozważa sfinansowania jej nowej książki.
Tego nie wiem.
Może po prostu ma słabość do kryminałów.
Wiesz, że w książce opisuje podróż z GRYZEM?
Więc go znasz.
Znałam. Stare dzieje.
Wtedy był jeszcze po prostu Billem.
Położę się już.
Dobranoc.
Po kiego chuja tu jesteś?
Nie przełamujesz lodów?
Skoczymy na drinka?
Nie.
Nie to nie.
Ale może spacer?
Zachwyciła mnie twoja książka.
Szczególnie rozdziały sprzed śledztwa.
Dzieciństwo spędzone z ojcem w kostnicy, dorastanie bez mamy.
Zazdrościłaś innym dzieciom,
bo ich mamy nie miały wyrąbane i robiły im kanapki.
Pojąłem, że musiałaś sama dla siebie być i matką, i ojcem.
To sprawia, że jesteś jednocześnie twarda i krucha.
Zawsze bałem się, że to, co robimy,
podszyte jest jakąś tandetą.
Że jest w tym jakaś perwersja. Ale wtedy byłem głupi.
Chciałaś, żeby system nikogo nie zgubił.
Ta książka to sztuka.
Jako jeden z najbardziej uznanych twórców street artu
pewnie wiesz, co mówisz.
Mówię o tym, co czułem, czytając.
Co tu robisz?
To chyba nie twoje klimaty.
Jedna moja instalacja uderzała w Dolinę Krzemową.
- Sztuczna Degeneracja. - Wiem, jak się nazywa.
Tak?
Andy chyba uznał, że mam w sobie taką użyteczną bezczelność.
Sam nie wiem.
A tak naprawdę?
Prawie o tym zapomniałem.
O czym?
Że półprawda przy tobie nie przejdzie.
Jestem tu dla Lee.
Znasz ją?
Tak.
- Mam wrażenie, że coś cię mocno zaprząta. - Masz rację.
Nie wiem, od czego zacząć.
Wiesz…
budują to wszystko, a śnieg i gwiazdy masz za darmo.
Czysty przekręt.
Czemu odszedłeś?
Bałem się ciebie.
Wysil się.
Serio, oboje wiedzieliśmy, że nie mam tej odwagi, jakiej oczekujesz.
A poza tym…
Co poza tym?
To coś w tobie, co bierzesz za odwagę,
może być czymś całkiem innym.
Czym?
Co tak pędzisz? Masz cały tydzień.
Myślałem też, że może lubisz tylko kobiety.
Bill, wszystkie kobiety tak naprawdę lubią tylko kobiety.
Tak jak faceci lubią tylko facetów.
Po to wymyślili sport.
Żeby być ze sobą blisko.
Niech ci będzie.
Ogrzejmy się razem.
- Nie. - Poważnie, muszę ci coś powiedzieć.
Myślisz, że jak mnie rozszyfrowałeś, to z rozpędu możesz mnie zerżnąć?
Naprawdę się ciebie boję.
Odchodziłaś wiele razy, zanim ja odszedłem,
ale pewnie nie wiesz ani dlaczego, ani kiedy, ani w jaki sposób.
Trudno było kochać kogoś takiego.
Jakby co, mieszkam pod 11.
Ray.
Przygotować gorącą kąpiel?
Czytasz mi w myślach.
Właściwie w ciele.
Nie kokietuj.
Twój pierścień mierzy temperaturę i tętno. Wnioskuję też po pogodzie.
No nie gadaj, Ray.
Dobrze. Powiem tylko, że woda ma 39 stopni Celsjusza.
Przyjęłam.
Gorąca.
Tajemnicze zniknięcie Lee Andersen
Kim jest żona Andy’ego Ronsona?
Lee Andersen i Gryz Obrazy
Lee Andersen i GRYZ uchwyceni razem w Nowym Jorku
Rzadko widywani Lee i GRYZ
Odtwarzaj losowo
- Przepraszam. - Ostrożnie.
Bill, to ja, Darby.
Bill.
Bill?
Zostań tu ze mną.
Co się stało?
Zostań…
Bill?
Sprowadzę pomoc.
Darby.
Tak?
Zostaniesz?
Napisy: Kamil Rogula