(ซีรีส์จาก NETFLIX)
(โรงแรม)
นี่เธอ
มะ มาอยู่ตรงนี้ตั้งแต่เมื่อไรน่ะ
- ฉันล็อกประตูไว้นี่นา - นี่ คืนเสื้อกันหนาวฉันสักทีสิ
นะ นายให้ฉันแล้ว มันก็เป็นของฉันแล้วสิ ไม่คืนให้เด็ดขาด
เฮอะ
ทำไมโลภอย่างนี้เนี่ย ช่วยไม่ได้แฮะ
เร็กซูอิด สแต็กก้า!
เอ๊ะ
อยู่นิ่งๆ แป๊บนะ
อ๊ะ
ให้ตายเถอะ เสียเวลาจริงๆ
โธ่เว้ย
ดันถอดเสื้อไม่ออกเพราะคาถาอีกเนี่ย
ก็ถอนคาถาออกสักแป๊บสิ
โอ้ จริงด้วย
ถอนคาถา…
เชื่อง่ายแบบนี้เลยเหรอ
อะไรเนี่ย โง่หรือไง ใสซื่อ โลกสวย…
- เกินไปไหมล่ะ - อืม
แค่เสื้อเก่า ให้เธอไปก็ได้แท้ๆ
ก็ประมาณนี้แหละ
ยัยนี่ยืมไปไม่ยอมคืนจนถึงที่สุด
โลภมากชะมัด
ถึงสุดท้ายน้าจะไม่ได้เสื้อกันหนาวคืน
แต่น้าได้ชุดนี้มาแทน
แต่พลิ้ววิ้งวับขนาดนี้ น้าใส่เองก็กระไรอยู่
อืม คุณน้าก็ให้คนรู้จักที่เป็นผู้หญิงไปสิ
อ๊ะ
ทีนี้…
ทำไมฉันต้องมาใส่อะไรแบบนี้ด้วย
เหมาะมากเลยๆ
เอ๊ะ จริงเหรอ
ยัยนั่นชอบใส่อะไรแบบนี้แหละ คิดถึงจังแฮะ เอ๊ะ
ไม่นึกเลยว่าจะมีวันที่คิดถึงชีวิตที่ต่างโลกด้วย
แต่ชุดนี้น่าจะแพงสุดๆ ไปเลยไม่ใช่เหรอ
โอ้ งั้นเหรอ
งั้นน้าลองใส่ดูด้วยดีไหมนะ
ไหงงั้น
(คุณน้า: เธอเป็นอย่างนี้แหละดีแล้ว)
(อยากกลับบ้าน)
(ขายได้ถูกกว่าแปรงขัดอีก)
เอ่อ จากผลการจับฉลากอย่างเที่ยงธรรม
ชื่อทางการของสกิลการแปลของน้า
ที่ได้เป็นโบนัสในต่างโลกคือ "ไวลด์ ทอล์กเกอร์"
ที่ทาคาฟุมิเป็นคนเสนอครับผม
ชะ ไชโย
(ไวลด์ ทอล์กเกอร์)
สุดยอดไปเลย
(มัลติลิงกวล)
เลี่ยงชื่อที่คุณน้าเสนอได้แล้ว
(เดอะ ซูเปอร์ เม้าท์มอย)
อะไรก็ได้ที่ไม่ใช่ชื่อที่คุณน้าเสนอ
ว่าแต่เงื่อนไขในการเปิดใช้งาน ไวลด์ ทอล์กเกอร์คืออะไรกันล่ะ
อ๊ะ
แย่แล้วๆ
อ๊ะ
โทษที พอดีวันนี้มีธุระที่มหาวิทยาลัยน่ะ ฉันไปแล้วนะ
หืม มีเรียนวันเสาร์ด้วยเหรอ
เอ่อ ธุระจุกจิกน่ะ
ไปก่อนนะ
ดูนะ ทำแบบนี้
เห็นไหม
ถ้าล่อพวกมันดีๆ พวกมันก็จะร่วงลงไปตายทันที
อืม
ว่าแต่ นี่อะไรเหรอคุณน้า
เซก้า เจเนซิสไง
น้าซื้อด้วยเงินที่ได้จากการทำยูทูบน่ะ
อ๋อเหรอ…
เกมแบบนี้แหละที่ช่วยชีวิตน้าไว้ตอนอยู่ต่างโลก
อิคิวรัส เอลรัน
มีหมู่บ้านนึงกำลังถูกพวกก็อบลินโจมตี
น้าได้ร่วมมือกับทีมนักผจญภัยอื่นเพื่อไล่พวกมันไป
เอ๊ะ ร่วมมืองั้นเหรอ
อ๊ะ ไปอีกหน่อย
กรอไปข้างหน้าๆ
ยะ อย่าเข้ามานะ
บัดซบ ไอ้สัตว์ประหลาดก็อบลินเอ๊ย!
อลิเซีย หนีไป!
ฉันไม่ใช่ก็อบลิน
และฉันก็ไม่ใช่ออร์ค
คะ คุณคือคนเมื่อตอนเทศกาลฤดูหนาวนี่นา
อ้อ ตอนที่ฉันโดนล้อมทันทีที่เข้าไปในหมู่บ้านสินะ
- เธออยู่ด้วยเหรอ - ฉันไม่ใช่ออร์ค
- ค่ะ ถึงคุณจะเอาคืนเราก็เถอะ - แต่หน้าตาคุณ…
(นักดาบ เอ็ดการ์ นักเวทศักดิ์สิทธิ์ อลิเซีย)
(นักสู้มือเปล่า ไรงะ)
หา ร่วมมือกันเนี่ยนะ บ้าเหรอไง
ดูยังไงหมอนั่นมันก็ฝั่งก็อบลินชัดๆ
ใช่ ถึงเขาจะไม่ใช่ออร์ค
แต่เขาก็เป็นสิ่งมีชีวิตที่ใกล้เคียงกับอสุรกายมาก
อะ เอ่อ
เราได้รับคำไหว้วานให้ปกป้อง หมู่บ้านโดลโดจากกองทัพก็อบลิน
คุณจะช่วยเราไหมคะ
- เราจะให้รางวัล… - ได้สิ
เอ๊ะ
- เอ๋ - เอ๋
คะ คุณจะช่วยพวกเราเหรอคะ
ก็พวกเธอรีบกันอยู่ไม่ใช่เหรอ
ใช่ค่ะ
ทำไมมันเยอะขนาดนั้นเนี่ย
ไม่เห็นเหมือนที่คุยกันไว้เลย
ไม่เป็นไรหรอก ฉันรับมือสถานการณ์ แบบนี้มาหลายครั้งแล้ว
ฉันมีไอเดียดีๆ ปล่อยให้ฉันจัดการเถอะ
เฮ้ ตรงมานี่เลย!
ตรงมาเลย!
คุณน้า
เดี๋ยวสิ ด้วยเหตุผลบางอย่าง แผนการที่จะล่อให้พวกมันตกเขาล้มเหลว…
เหตุผลบางอย่างเนี่ยนะ
ในโกลเด้นแอ็กซ์ มีท่าโจมตีทรงพลังที่ทะลวงลงข้างล่าง
จะใช้ท่านี้ได้ต้องวิ่งเร็วๆ และกระโดดสูงๆ
แต่เป็นท่าที่โจมตีโดนศัตรูยาก
- กระโดดสูงจังเลย - ใช้เวทลมเหรอ
โจมตีไม่เห็นโดนเลยสักนิด
อืม ก็มันเป็นท่าที่โจมตีให้โดนยากนี่นะ
น้าประยุกต์ใช้เทคนิคจากโกลเด้นแอ็กซ์
ไล่ตะเพิดฝูงก็อบลินให้ถอยกลับไปได้
โกหกใหญ่แล้วเว้ย!
ท่าโกลเด้นแอ็กซ์ไม่เห็นจะได้ผลเลยสักท่า
ถ่วงแข้งถ่วงขาคุณน้ามากกว่าอีก
ทาคาฟุมิ ก็อย่างที่เห็นนี่ไง
ว่าเกมของเซก้ามีประโยชน์ในชีวิตน่ะ
หยุดดันทุรังปกป้องเซก้าเกินเหตุสักทีเถอะ ทำเขาเดือดร้อนด้วยซ้ำเนี่ย
หลังจากนั้น พวกเราตัดสินใจ มุ่งหน้าไปยังหมู่บ้านเพื่อรับรางวัล
นายเก่งนะเนี่ย
แน่ใจเหรอว่าอยากได้แค่หนึ่งส่วนสี่ของรางวัลน่ะ
อืม
ฉันไม่อยากเอาส่วนแบ่งเยอะเกิน แล้วโดนรุมอีกน่ะ
อ๊ะ เอ็ดการ์ขำเลยแฮะ
- คุณน้า - กล้าพูดนักนะ
มีเพื่อนกับเขาด้วยนี่นา
คือว่า…
คุณเป็นคนซ่อมกำแพงในลูบัลดรัมใช่ไหมคะ
โอ๊ะ
เธอเห็นด้วยเหรอ
ได้บอกใครหรือเปล่า
ถึงพูดไปก็คงไม่มีใครเชื่อหรอกค่ะ
พูดตามตรง…
รูปลักษณ์ของคุณดูน่ากลัว
- แต่คุณเหมือนท่านผู้กล้าในตำนานเลย… - อิคิวรัส คิวโอรา
ทำไมกัน
- เราเชื่อใจนายแท้ๆ - อิคิวรัส คิวโอรา
งั้นนี่ก็เป็นครั้งสุดท้ายที่คุณน้าเจอพวกเขาสินะ
เปล่า น้าได้เจอพวกเขาอีก
จะว่าไป ครั้งที่สามที่น้าเจอพวกเขา
จู่ๆ น้าก็สามารถสื่อสารกับพวกสัตว์เวทได้ขึ้นมา
เอ๊ะ สัตว์เวทเหรอ
นึกย้อนไป นั่นอาจจะเป็นการเปิดใช้งาน ไวลด์ ทอล์กเกอร์ก็ได้
จงมอบพลังการปกป้องศักดิ์สิทธิ์ให้กับทั้งสองคน
นั่นมันมนุษย์นี่
- ฉันจะหยุดแก! - บ้าเอ๊ย การป้องกันของมันดีเกินไป
เอ๋ อีกแล้วเหรอ
เอ่อ ต้องกรอไปอีกน่ะ
คะ คุณคือ…
คนที่ทุกคนในหมู่บ้านรุม เมื่อตอนเทศกาลฤดูหนาว
แต่แล้วคุณก็เอาคืนพวกเขานี่นา
ใช่ ฉันไม่ใช่ออร์ค
เอ่อ รู้สึกเหมือนเคย เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นก่อนหน้านี้เลย
การสื่อสารตอบโต้เหมือนเดิม เพราะถูกลบความทรงจำไป
ฉันชื่อไรงะ
อลิเซียค่ะ
เอ็ดการ์
ฉันชื่อคุโรกิ เท็มมะ
ยินดีที่ได้รู้จัก
- ชื่อปลอมแบบสุดโต่งอีกแล้ว - คุโรกิ…
พวกเธอมาทำอะไรในที่แบบนี้กัน
คือศาลเจ้าเก่านั่นกลายเป็นรังของสัตว์เวท
เราเลยได้รับเควสต์จากหมู่บ้านชาเร็ก ให้มาปราบมันน่ะค่ะ
แต่พวกเราสู้มันไม่ได้เลย
เป็นสัตว์เวทประเภทไหนเหรอ
มันคือสัตว์เวทที่ชื่อว่าอสูรทะลวงพิฆาต
คุณรู้จักเม่นไหมคะ
มันคือสัตว์เวทที่มีรูปร่างเหมือนเม่นที่สูงเท่าคน
นะ นั่นมันโซนิค…
ถ้ามันม้วนตัวกลม การป้องกันก็จะแข็งมากๆ
เราเลยไม่รู้ว่าจะโค่นมันยังไงดี
จะ จะโค่นพวกมันไม่ได้นะ
ว่าไงนะ
ทำไมเหล่าสัตว์เวทถึงได้โจมตีผู้คนกันล่ะ
ถ้าเราได้รู้เหตุผลนั้นละก็ อาจไม่จำเป็นต้องสู้กันแล้วก็ได้
หา เหตุผลเนี่ยนะ
โง่หรือเปล่า
ใครมันจะว่างไปทำอะไรแบบนั้น ทั้งๆ ที่มีคนบาดเจ็บกัน
อ๊ะ พวกมันออกมาแล้ว
เอ๊ะ โซนิคจ๋า
แกเป็นใครน่ะ
ก็อย่างที่เห็น เม่นของต่างโลกไม่เหมือน เม่นของโลกมนุษย์เลยสักนิด
ตัวก็ไม่ฟ้า วิ่งก็ช้า
เอ๊ะ เอ่อ ใช่เหรอ
และแล้วการพูดคุยก็เริ่มขึ้น
เจ้าสัตว์เวท ทำไมแกถึงโจมตีผู้คน
เป็นเพราะผู้คนไล่แกจากถิ่นที่อยู่ใช่ไหม
มนุษย์รุกล้ำอาณาเขตของแกใช่ไหม
แกระแวงเพราะแกมีเบบี๋ใช่ไหม
ครอบครัวของแกถูกฆ่าตายเหรอ
ช่วยตอบฉันที
ฉัน ฉันน่ะ…
ไม่อยากฆ่าแกนะ
- เข้าใจแล้ว - ว่าไงนะ
ฉันเข้าใจสิ่งที่อสูรทะลวงพิฆาตพูดแล้ว
(เนื้อมนุษย์รสชาติห่วยแตก)
เอ๊ะ ถ้าอย่างนั้น เพราะอะไรกันล่ะ
(การได้แทงและทรมานมนุษย์มันสนุกดี)
อ๋อ
(สนุกจะตายที่ได้ยินเสียงกรีดร้องของมนุษย์)
(มนุษย์ควรจะทรมานให้มากที่สุดก่อนตาย)
บะไรบูต ฟอล์ก บัสโตล
น้าสื่อสารได้ประมาณนี้แหละ
บางทีการจะเปิดใช้งานไวลด์ ทอล์กเกอร์ อาจจำเป็นต้องอาศัยความมุ่งมั่นตั้งใจ
ที่อยากจะสื่อสารอย่างแรงกล้าก็เป็นได้
อะ อืม นั่นสินะ
เวลาคุณน้าเขาตัดสินใจเด็ดขาดแล้ว อำมหิตสุดๆ ไปเลยเนอะ
เฮ้อ
บ้าชะมัด
ว่าแต่สัตว์เวทพูดว่าอะไรเหรอ
เรื่องนั้นช่างมันเถอะ ฉันได้ยินมาว่ามีเหล่าผู้กล้าอยู่แถวๆ นี้
พอจะรู้อะไรกันบ้างไหม
เหล่าผู้กล้างั้นเหรอ
จะว่าไปแล้ว ก่อนหน้านี้คุณเอลฟ์ ก็พูดถึงอยู่เหมือนกันแฮะ
(ฟุจิมิยะ มิฟุยุ)
ฟุจิมิยะลืมมือถือ ต้องรีบเอาไปให้เธอแล้วล่ะ
อะไรเนี่ย ค่อยเอาให้พรุ่งนี้ก็ได้นี่
การที่คนสมัยนี้ออกไปข้างนอกโดยไม่มีมือถือ
ก็เหมือนการเล่นเกมแบบไม่มีจอยนั่นแหละ
แย่ละสิเนี่ย รีบไปกันเถอะ
ได้บินบนท้องฟ้าแบบนี้รู้สึกดีจังเลย คุณน้า
เนอะ แต่ถ้าเข้าฤดูหนาวเมื่อไร เราขึ้นรถไฟเอาแล้วกันนะ มันหนาวน่ะ
ไหนดูซิ…
ใช่แถวนี้หรือเปล่านะ
ฮะ
โอ๊ะ คุณฟุจิมิยะอยู่แถวๆ นั้นแหละ
ทาคาฟุมิ น้าจะดูอยู่เฉยๆ แล้วกันนะ
หลานต้องแก้ไขปัญหาเอาเอง
ผมรู้
ผมจะไปเช็กดูว่าเขาเป็นคนดีหรือเปล่า เพราะเธอเป็นเพื่อนผมไงล่ะ
เพื่อนเหรอ
หืม
ช่วยปล่อยผมลงในที่ลับตาคนที
เดี๋ยวก่อน
ให้เหล่าภูตปกป้องหลานสักหน่อยแล้วค่อยไปดีกว่า
อ้าว สวัสดีครับ
ขอบคุณท่านเหล่าภูตทั้งหลาย ที่คอยดูแลช่วยเหลืออยู่เสมอนะครับ
กระผมชื่อชิบาซากิจากช่องยูทูบ "ยอดคุณน้าจากต่างโลก" นะครับ
เท่านี้หลานก็น่าจะใช้เวททุกเวท ที่น้าใช้ได้ประมาณชั่วโมงนึง
เจ๋งไปเลย ขอบคุณนะคุณน้า
ทาคาฟุมิ
สมมติว่าผู้ชายคนนั้นเป็นคนดีจริงๆ หลานจะทำยังไง
ถ้าเขาเป็นคนดีจริง ผมก็ไม่ควรไปยุ่ง
- งั้นเหรอ - แต่ถ้าเป็นสวะละก็ ผมจะลบ…
ความทรงจำเขาน่ะ
อะ อ๋อ อืม
นี่ๆ ไปทะเล แล้วค้างคืนกันเถอะนะ
ไม่ไป
ทำไมล่ะ ปีที่แล้วเรายังไปออนเซ็นกันเลยนี่นา
ปีนี้ฉันยุ่งน่ะ
อีกอย่าง ตอนไปออนเซ็น นายเล่นไม่ให้ฉันได้นอน…
- ฟุจิมิยะ - ฮะ
ทำไมนายมาอยู่ที่นี่ได้ล่ะ
เอ๊ะ ใครกันน่ะ
เธอลืมมือถือเอาไว้ไม่ใช่เหรอไง
เอ๊ะ อ๋อ ขอบคุณนะ
หา มีอะไรเหรอ
จิอากิคุง
ฉันทาคาฟุมิไง จำไม่ได้เหรอ
พะ…
พี่ทาคาฟุมิเหรอ
อื้ม
ว้าว ไม่ได้เจอกันกี่ปีแล้วเนี่ย
โตเป็นผู้ใหญ่แล้วนะเนี่ย จำไม่ได้เลย
ฉันสูงขึ้นตอนขึ้นมัธยมปลายน่ะ จิอากิคุงเองก็โตขึ้นเยอะเลย
อยู่ป.สี่แล้วใช่ไหม
ใช่ วันนี้ผมมาถ่ายยูทูบที่มหาวิทยาลัยกับพี่สุมิน่ะ
อ๊ะ คุณน้า
สุดยอด นั่นน้องชายเธอเหรอ
ได้ยินมาว่าเด็กสมัยนี้โตไว แต่น้องเธอนี่สุดยอดไปเลยแฮะ
จริงสิ จิอากิ
หา
คนนี้คือยูทูบเบอร์ที่พี่รู้จักที่เคยเล่าให้ฟังไง
จริงเหรอ
สวัสดีครับ น้าคือคุณน้าจากช่อง "ยอดคุณน้าจากต่างโลก"
ไม่รู้จัก
เป็นพวกแคสต์เกมเหรอครับ
เอ่อ ใช่
น้าเคยเล่น "การ์เดี้ยนฮีโร่ส์" บนเซก้า แซทเทิร์นครั้งนึง…
เซอะไรน่ะ ไม่เห็นรู้จักเลย
เกมนั้นยูทูบเบอร์คนอื่นก็เล่นกันเหรอครับ
อะ อืม ช่องแคสต์เกมดังๆ ก็เล่นกันนะ
ทำไมตอนแรกนายดูหัวเสียเลยล่ะ
เป็นอะไรไปเหรอ
ฉันจำจิอากิคุงจากไกลๆ ไม่ได้น่ะ
เลยนึกว่าเขาเป็นแฟนของฟุจิมิยะน่ะ
ว่าไงนะ ฉันไม่มีแฟนสักหน่อย
ไม่สิ ถึงเธอจะมีแฟนก็ไม่แปลกนี่
ก็เธอน่ารักซะขนาดนี้
นะ…
งั้นหมายความว่านายกำลังจะหาเรื่อง "แฟนของฉัน" สินะ
ก็พอคิดว่าฟุจิมิยะอาจจะถูกหลอก ฉันก็เลยเลือดขึ้นหน้าขึ้นมาน่ะ
ใช่ซะที่ไหนเล่า ตาบ้า
งั้นถ้าหมอนั่นเป็นผู้ชายอันตรายจริงๆ นายจะทำยังไง
ฉันก็คง…
"ภูตแห่งแสงเอ๋ย…"
ไม่สิ ย่อให้สั้นกว่านี้ดีกว่า
แสงอำพราง
อะไรเนี่ย ทำไมเห็นทะลุร่างล่ะ
เงาลวง
ฮะ โฮโลแกรมเหรอ
ฉันร่ายคาถาการเคลื่อนไหวที่เหนือกว่าไว้แล้ว
ถ้าเสิร์ชหาดูมันจะขึ้นมาจริงๆ นะ
ก็ประมาณนี้แหละ พอดีฉันยืมเวทมนตร์มาจากคุณน้านิดหน่อย
เลยคิดว่าคงพอทำอะไรได้บ้างถ้ามีเรื่องน่ะ
เวทมนตร์มันยืมกันได้ด้วยเหรอ
ดูเหมือนนายใช้เวทได้ชำนาญสุดๆ เลยนะ
อืม
เพราะฉันจินตนาการอยู่บ่อยๆ ว่า
ถ้าใช้เวทมนตร์ในโลกยุคนี้ได้ จะเอาชนะพวกกลุ่มศัตรูยังไงน่ะ
จุดอ่อนที่ใหญ่ที่สุดของเวทมนตร์ก็คือ เวลาในการร่ายคาถา
ต่อให้ทรงพลังแค่ไหน ถ้าถูกยิงตาย ก่อนที่จะร่ายคาถาก็ไร้ประโยชน์
ฉันเลยคิดมาตลอดว่า ถ้าสามารถย่อเวทมนตร์ภูตธรรมดา
ด้วยการพูดผลลัพธ์ที่ต้องการให้กระชับที่สุด
และเลี่ยงการพูดว่า
"ภูตแห่งโน่นนี่นั่นเอ๋ย จง…" ล่ะ
ลองทำดูแล้วก็ได้ผลแบบเพอร์เฟกต์สุดๆ
ไม่รู้ด้วยหรอกย่ะ
ถ้านายยังได้ใจเอาแต่ใช้เวทมนตร์อยู่แบบนั้น เดี๋ยวก็โดนเอาคืนทีหลังหรอก
นี่ไม่ใช่นิทานพื้นบ้านปรัมปราของญี่ปุ่นสักหน่อย
(เอ 403)
รู้สึกว่าตอนประถมก็เคยเกิดเรื่องแบบนี้ เหมือนกันใช่ไหม
เรื่องอะไรล่ะ
ก็ที่ทาคาฟุมิเข้ามาช่วย ตอนที่ฉันถูกพวกเด็กโตแกล้งไง
อ๋อ จริงด้วย
ฟุจิมิยะถูกซัดปลิวเลยเนอะ
เปล่านะ ฉันไม่ได้ถูกซัดปลิวสักหน่อย
เอ๊ะ ใช่เหรอ
ย้อนดูเรื่องจริงไหมล่ะ
ระลึกความทรงจำ
เฮ้ย นี่มันที่ของพวกป.หกนะ
ถ้าโตกว่า ก็ต้องทำตัวให้สมกับที่โตกว่าหน่อยสิ
ร้องเสียงแหลมขนาดนี้ เดี๋ยวคนเขาก็ไม่รู้หรอกว่าใครเด็กกว่า
นะ หนวกหูน่า ยัยอัปลักษณ์!
นี่แน่ะ!
โอ๊ย เจ็บ! เจ็บจัง!
โมริยัน! เป็นอะไรหรือเปล่า โมริยัน!
โธ่ เจ็บสินะ
โดนไปสักดอกเป็นไงล่ะ
นี่แน่ะๆ
เป็นอะไรไหม สุมิกะจัง
ทะ ทาคาฟุมิ
ซัดเด็กผู้หญิงปลิวแบบนั้นได้ยังไง โหดร้ายจริงๆ
ดะ โดนซัดปลิวเลยใช่ไหม บาดเจ็บหรือเปล่า
มะ ไม่ ฉันไม่เป็นไรหรอก
หน้าเธอแดงๆ นะ
ไม่ ฉันโอเค
ให้ฉันอุ้มไหม
รู้สึกเหมือนตัวฉันต่างหากที่เป็นฝ่ายรังแกเขาน่ะ
ฉันอ่านสถานการณ์ผิดโดยสิ้นเชิงเลยสินะ
อืม ก็ใช่แหละ
แต่ว่า…
ฉันดีใจจริงๆ นะ
ที่ตอนโน้นนายมาช่วยฉัน รวมถึงวันนี้ด้วยน่ะ
ฟุจิมิ!
ซาวะ
นั่นใครน่ะ
ยินดีที่ได้รู้จักครับ
ผมชื่อทาคาโอกะ ทาคาฟุมิ เป็นเพื่อนกับฟุจิมิยะ
ตั้งแต่ประถมครับ
อ๋อ ทาคาฟุมิคุงนี่เอง
ฉันชื่อซาวาเอะเป็นเพื่อนม.ปลายค่า
คนส่วนใหญ่เรียกฉันว่าซาวะค่า
แหม
นี่ๆ
ครึ่งปีที่ผ่านมาฟุจิมิน่ารักขึ้นใช่ไหมล่ะ
มีคนเล็งเธออยู่เยอะเลยนะ
ใครบ้างเหรอๆ มาแลกคอนแทกต์กันหน่อยสิ
บอกมาให้หมดทุกคนเลยนะ
โห กะทันหันจัง
หยุดเลยนะ
นายคิดจะเอาคอนแทกต์เพื่อนฉันไปทำอะไรยะ
ไม่ทำอะไรหรอกน่า
ถ้าเธอจำไม่ได้ ก็เหมือนไม่ได้แลกคอนแทกต์กันใช่ไหมล่ะ
นายเป็นประเภทที่ถ้าได้รับพลัง แล้วจะอันตรายสุดๆ สินะ
ก็พวกนักศึกษาผู้ชายไม่ใช่มนุษย์นี่นา
ถ้าไม่กำจัดพวกมันละก็ ฟุจิมิยะต้องถูกผู้ชาย หิ้วกลับบ้านจากปาร์ตี้รับน้องแน่เลย
- อาจจะถูกถ่ายคลิป… - เลิกเชื่อข้อมูลอคติในเน็ตอย่างสุดโต่งสักที!
(จิอากิ)
ฉันทิ้งจิอากิไว้คนเดียวนี่นา
โทษทีนะ ซาวะ ฉันต้องไปส่งน้องชายกลับบ้านน่ะ
อื้ม ไว้เจอกันนะ
เขาเป็นใครกันน่ะ ฟุจิมิจะเป็นไรไหมนะ
ไปส่งจิอากิที่บ้านเสร็จแล้วละ
แล้วคิดออกหรือยังว่าเงื่อนไขในการเปิดใช้งาน ไวลด์ ทอล์กเกอร์คืออะไร
น่าจะเป็นการพูดคุยกันตรงๆ กับความจนตรอกละมั้ง
เหมือนว่าไม่เคยมีเคสไหนที่เปิดใช้งานได้ ด้วยความรู้สึกไม่เอาจริงเอาจังเลยนะ
แล้วที่คุณน้าสามารถพูดคุยกับเหล่าภูตในญี่ปุ่นได้
หลังจากกลับมาที่นี่ล่ะ
อ๋อ
นั่นเป็นเพราะว่าตอนนั้น ทาคาฟุมิถือเอกสารหน้าตาน่ากลัว
ของสำนักงานเขตมาด้วยน่ะ
ซาลัส!
น้าดูทรงแล้วว่าถ้าน้าไม่ใช้เวทมนตร์ จะต้องถูกทอดทิ้งและตายแน่ๆ
อันที่จริงน้าจนตรอกสุดๆ เลยล่ะ
นายเองก็พยายามกำจัดคุณน้าทิ้งเหมือนกันนี่
ที่สำคัญกว่านั้นคือเรื่องเหล่าผู้กล้านะ ใช่ไหมคุณน้า
โอ้ จริงด้วย เล่าค้างไว้นี่เนอะ
เอ๊ะ อะไรเหรอ เหล่าผู้กล้าออกมาแล้วเหรอ
ยังหรอก แต่เหมือนว่าเขาจะอยู่ใกล้ๆ คุณน้าน่ะ
อิคิวรัส เอลรัน
ดูเหมือนว่าพวกคุณอลิเซียจะรู้อะไรบางอย่างนะ
ถึงจะเป็นครั้งที่สามแล้วที่พวกเขาเจอกับคุณน้า แต่ความทรงจำก่อนหน้านี้ดันถูกลบไป
เรื่องนั้นช่างมันเถอะ ฉันได้ยินมาว่าเหล่าผู้กล้าอยู่แถวๆ นี้
พอจะรู้อะไรกันบ้างไหม
อ๋อ เรื่องนั้น…
เอ็ดการ์ ขอยืมดาบหน่อยสิ
เอ๊ะ ทำไมล่ะ
ส่งมาเถอะน่า
ฉันคือผู้กล้าที่ถูกเลือกโดยโชคชะตา
ผู้กล้าศักดิ์สิทธิ์ ไชนิ่งครูเซเดอร์
อลิเซีย อีเดลเซียค่ะ
คำบรรยายโดย: ธนิตา เอียสกุล