(ซีรีส์จาก NETFLIX)
ทองแดงแค่สามเหรียญเนี่ยนะ
ถูกเกินไปไหม อุตส่าห์แบกมาถึงนี่เลยนะ
ออร์คสภาพปางตายแบบนี้จะไปใช้การอะไรได้
แต่ตอนมันพูดนี่เจ๋งสุดๆ เลยนะ
ถ้าไม่พอใจกับราคาก็เอาไปร้านอื่นซะสิ
แม่งเอ๊ย
เอ้อ แล้วแปรงขัดที่ฉันเก็บได้เมื่อกี้ล่ะ
ถ้าเป็นเจ้านี่จะได้ราคาดีไหม
เฮอะ สกปรกชะมัด
ตีราคาให้ทองแดง 120 เหรียญ
เยอะขนาดนั้นเชียว
ค่าตัวคุณน้าถูกอะไรเบอร์นี้เนี่ย
(คุณน้า: เธอเป็นอย่างนี้แหละดีแล้ว)
(อยากกลับบ้าน)
(ขายได้ถูกกว่าแปรงขัดอีก)
อะไรเนี่ย น้าถูกกว่าแปรงขัดอีกเหรอ
เอ๊ะ คุณน้ารู้ได้ยังไง
เฮ้ย
เอ่อ…
ทะ ทั้งสองคนเป็นอะไรไปน่ะ
น่าจะเป็นเพราะไอ้นั่นน่ะ คาถาลบความทรงจำไง
น้าเพิ่งนึกขึ้นได้เมื่อกี้นี้
อืม
ฉันเพิ่งจำเรื่องในหน้านั้นที่อ่านได้เมื่อกี้เลย
โอ้
คุณฟุจิมิยะ
ช่วยอ่านสิ่งที่เขียนไว้ที่หน้าแรกสุดในสมุดนี้หน่อยสิ
สมุดเก่าเอาการเลยนะคะ
- อ่านแค่หน้าแรกพอนะ - อ่านแค่หน้าแรกพอนะ
"ขายได้ถูกกว่าแปรงขัดอีก"
เฮ้อ
คงเป็นความทรงจำอันเจ็บปวดอันแรกที่น้าลบ หลังจากเรียนรู้คาถาลบความทรงจำสินะ
ขนาดคุณน้าเองยังช็อก ที่ค่าตัวตัวเองถูกกว่าแปรงขัดสินะคะ
ความทรงจำที่ถูกลบไปแล้ว จะกลับมาถ้านึกขึ้นมาอีกครั้งสินะ
เลือดกำเดาจะไหลก่อนเป็นอันดับแรก
เป็นการเตือนของภูตแห่งความทรงจำ ว่าถ้าจำได้ไปมากกว่านี้จะแย่แน่
แต่อย่างคราวนี้ ก็คงทำอะไรไม่ได้แล้วนะ
ไม่มีวิธีการเตือนที่ดีกว่านี้หน่อยเหรอไง
ไหวไหมเนี่ย
ฉันไม่ไหวแล้ว
ปวดไหล่ชะมัดเลย
โอ๊ะ
สุดท้ายคุณน้าก็…
น้าถูกโยนเข้าไปในห้องใต้ดินของโชว์พิสดารแล้ว
จะกรอข้ามไปหนึ่งอาทิตย์นะ
อ้าว ทำไมล่ะ
เจ้าของร้านลืมน้าไปซะสนิทเลย
(อยากกลับบ้าน)
ถ้าไม่ได้ดื่มน้ำจากฝนที่ไหลลงมา จากหลังคารั่วในวันที่สาม
น้าคงตายไปแล้วล่ะ
ลำแสงที่ทะลุทะลวงความมืดมิดเหรอ
คงจะเป็นโวลต์เทคเกอร์สินะ
รู้หรือเปล่าว่าการออกเสียงท่าไม้ตายของ พัลส์แมนในเซก้า เจเนซิสน่ะ
ที่จริงแล้วต้องม้วนลิ้นสุดๆ แล้วออกเสียงว่าโววเทคเกอร์ละ
ถ้ามีกำแพง มันจะสามารถสะท้อนกลับ
ด้วยความเร็วสูงแบบไม่มีที่สิ้นสุด เป็นท่าที่งดงามและทรงพลังมาก
แล้วถ้าพูดถึงพัลส์แมน มีการจัดการกึ่งล่องหนของด่านสมองกล…
อ๊ะ คุณน้าเขา…
นะ ในที่สุด
บ้า ไม่ใช่ๆ
น้าแค่คุยกับแสงจันทร์ เพื่อจะได้ประคองสติเอาไว้ได้น่ะ
แค่มองหน้าก็น่าจะรู้แล้วนี่
ว่าน้ายังสติดีอยู่น่ะ
เป็นวิธีการแก้ปัญหาที่ฉลาดสุดๆ ว่าไหม
อะ อืม นั่นสินะ
เกมฮิตที่ชื่อพ็อกเก็ตมอนสเตอร์…
ค่ะ
แต่สักวันพวกเขาจะต้องทำ
พัลส์แมนภาคสองสำหรับระบบเซก้าออกมาแน่
ท่าไม้ตายโวลต์เทคเกอร์
ที่แปลงร่างเขาให้กลายเป็นแสงสว่าง ไร้เทียมทานนั้นเท่ชะมัด
ใช่แล้ว แข็งแกร่งและงดงามแบบแสงนี้นี่แหละ
แสงสว่างที่ไร้เทียมทาน…
ฮะ ขอบคุณอะไรกัน
ฉันไม่ได้ชมเกินจริงสักหน่อย
แค่พูดไปตามที่คิดเท่านั้นเอง
แสงสว่างของนายเป็นสิ่งที่งดงามที่สุด ที่ฉันเคยเห็นตั้งแต่มาโลกนี้เลย
ใครน่ะ ใครกัน
เจตนารมณ์ของแสงสว่างงั้นเหรอ
ภูตแห่งแสง คิไลด์เหรอ
ร่ายคาถา…
ด้วยภาษาโบราณเหรอ
คิไลด์รุงิโดะ ริโอรุรัน
ดาบแห่งแสง
นี่คือเวทมนตร์แรกที่น้าใช้
น้าใช้วิธีนี้หนีออกมาแหละ
คุณน้า งั้นที่คุณน้าคุยพึมพำด้วยเมื่อกี้…
อ๋อ ภูตแห่งแสงน่ะ
มีภูตอื่นอย่าง ภูตแห่งสายลม ภูตแห่งไฟ เยอะแยะเลยนะ
ทำไมจู่ๆ ถึงสามารถคุยกับภูตรู้เรื่องได้ล่ะ
โอ้ นี่คือพลังแห่งการแปลงั้นเหรอ
อื้ม
คุณน้าสามารถพูดคุยกับเหล่าภูตได้
โดยใช้พลังแห่งการแปลที่ได้รับมาจากพระเจ้า
บางทีนั่นอาจจะเป็น
ความลับเบื้องหลังของความแข็งแกร่ง ของเวทมนตร์ที่ไม่ธรรมดาของคุณน้าก็ได้
เท่าที่ฉันเห็นในลูบัลดร้ม
มีแค่คุณน้าแค่คนเดียว
ที่สามารถใช้เวทมนตร์ ผ่านการสื่อสารกับเหล่าภูตได้
เอ๊ะ งั้นเหรอ
ถึงว่าว่าทำไมไม่เคยคุยเรื่องเวทมนตร์
กับคนอื่นรู้เรื่องเลย
เอ่อ…
ถ้าน้าพูดคุยกับผู้คนมากกว่านี้
น้าคงระลึกเรื่องนี้ได้ตอนที่อยู่ที่นั่นเนอะ
อืม จะว่าไป
คิดว่าเพราะอะไรจู่ๆ น้าถึงสามารถเข้าใจภาษา ของโลกอื่นหรือใช้เวทมนตร์ได้เหรอ
หืม
อ๋อ แบบว่า…
ต่อให้เล่นเกมเป็นภาษาอังกฤษ
ที่น้าฟังมันพูดไม่รู้เรื่อง น้าก็เล่นเกมได้ปกติน่ะ
น้าเลยคิดว่าอาจเป็นเพราะทักษะประยุกต์ ที่ได้มาจากการเล่นเกมของเซก้า
ไม่มีทักษะประยุกต์พรรค์นั้นหรอก
ความเชื่อมั่นในวิดีโอเกมสุดยอดไปเลย
แล้วหลังจากนั้นเกิดอะไรขึ้นเหรอคะ
อ้อ จริงสิ
น้าใช้ดาบแห่งแสงในการหนีออกมาจากห้องขัง
แล้วน้าก็เลยปลดปล่อยพวกสัตว์เวท ตัวเล็กตัวน้อยที่ถูกจับไปด้วยซะเลย
น่ารักจัง
ติดคุณน้าแจเลย แบบนี้ต้องเป็นมาสคอตที่ดีได้…
ไม่เลย
มันเล็งเส้นเลือดแดงน้า ได้แม่นสุดๆ ไปเลยล่ะ
- ปีศาจชัดๆ - ปีศาจชัดๆ
ชะ ช่วยด้วย!
นี่มันบ้าอะไรกันเนี่ย ปีศาจหนู หมาป่าซอมบี้ และนกคลั่ง!
พวกสัตว์เวทสุดโหด จากทางตะวันออกหนีออกมาหมดเลย
ชะ ช่วยด้วย!
(มิชชั่นหนึ่ง)
บทของนายเป็นแค่คนธรรมดา…
ที่ได้แต่วิ่งหนีศัตรูงั้นเหรอ
หรือว่า…
เร็กซูอิด ซัลโดน่า!
ขอบคุณนะ ที่ช่วยฉัน…
อดทนได้เก่งมาก
ไม่ต้องห่วงนะ วางใจได้แล้ว
ฝากขนย้ายผู้บาดเจ็บที
เซตพิกัด
และน้าก็ต่อสู้ต่อไปแบบนี้ทั้งคืน
เอ่อ…
แล้วการต่อสู้ก็จบลง…
บาไรบ์ การ์ล่า
คงต้องขอบคุณเหล่าสัตว์เวทที่กลาย มาเป็นเลือดเนื้อให้กับน้าที่ปางตาย
แหม จะพูดยังไงดีล่ะ ถึงจะเป็น 17 ปี ในการใช้ชีวิตในต่างโลก
ที่เต็มไปด้วยความยากลำบาก
ก็อย่างที่เห็นนี่แหละ น้าเริ่มต้นได้ค่อนข้างดีเลย
- อะไรนะ - นี่เขาเรียกว่าดีงั้นเหรอ
คงจะดีกว่านี้ถ้าค่าตัวน้าดีกว่าแปรงขัด
อ๊ะ
เอ่อ ขอโทษทีค่ะ
ค่ำแล้ว หนูต้องกลับแล้วละค่ะ
อาหารเย็นบ้านหนูวันนี้เป็นไก่คาราอาเกะค่ะ
ไว้ค่อยมาต่อกันใหม่คราวหน้าแล้วกัน
นั่นสินะ
เพราะยังไงหลังจากนี้ก็มีแต่ เรื่องไม่ค่อยดีเท่าไรอยู่ดี
- เอ๊ะ - เอ๊ะ
แย่กว่านี้อีกเหรอ
แค่ถามเฉยๆ นะคะ เกิดอะไรขึ้นเหรอคะ
ฮะ อ๋อ ก็ไม่มีอะไรมากหรอก
น้าแค่ช่วยเอลฟ์จากมังกรเท่านั้นแหละ
ทั้งที่น้าช่วยเอาไว้แท้ๆ แต่กลับโดนด่า แถมโดนสบประมาท ทำเอาแย่เลย
นั่นมันเรื่องใหญ่สุดๆ เลยนี่
หนูอยากฟังเรื่องนั้นมากกว่าอีก
อืม กินกันไปเลยนะ บายค่า
หนูหวังว่าคุณน้าจะให้หนูดูอะไรเจ๋งๆ
แลกกับการที่หนูต้องพลาดไก่คาราอาเกะนะคะ
ได้สิ รอดูได้เลย
น้าจะให้ดูการต่อสู้กับมังกรพิษในตำนาน
ในวันที่เก้าที่น้ามาอยู่ต่างโลก
ไชโย น้าชนะ
จบแค่นี้เหรอ
กะ ไก่คาราอาเกะ…
ล้มมังกรด้วยการโจมตีครั้งเดียวเนี่ยนะ เวทมนตร์ของคุณน้าแข็งแกร่งเกินไปไหม
เปล่า ปกติแล้วเอาชนะด้วยการโจมตี ในครั้งเดียวน่ะเป็นไปไม่ได้หรอก
แต่ว่า…
น้าสังเกตเห็นว่าตรงนี้ มีร่องรอยของจุดที่เอลฟ์เน้นโจมตี
น้าก็เลยเล็งไปที่ตรงนั้นน่ะ
ถ้าพยายามอีกสักนิด เอลฟ์ก็คงเอาชนะได้ด้วยตัวเองแล้ว
ออร์ค
อ๊ะ ฉันไม่เห็นอะไรทั้งนั้น ไม่เห็นเลย
แล้วฉันก็ไม่ใช่ออร์คด้วย
ใส่เสื้อผ้าหรือยัง
รู้วิธีรูดซิปหรือเปล่า
ต้องขออภัยเป็นอย่างสูงค่ะ ท่านนักดาบ
ไม่เอาน่า
ถ้ามีใครเดือดร้อน ก็ต้องอยากช่วยเป็นธรรมดาอยู่แล้วครับ
ช่างอัปลักษณ์อะไรเยี่ยงนี้
นี่ต้องเป็นออร์คผู้ชั่วร้ายอย่างแน่นอน
อัปลักษณ์เสียจริง
ความอัปลักษณ์เยี่ยงนี้ไม่สามารถให้อภัยได้
โอ้ เธอท่าทางแปลกๆ นะ
คุณซึนเดเระนอตหลุดซะแล้ว
เอามีดนั่นมาจากไหนเหรอ
ฉะ ฉันกำลังทำอะไรอยู่เนี่ย
ขะ ขออภัยค่ะ
แทงเข้าไปแล้ว เป็นอะไรหรือเปล่า
ฮะ
ทะ ทะ ทำอะไรน่ะ
แผลอยู่ไหน ต้องหยุดเลือดนะ
ฉันไม่ได้โดนแทง ไม่ได้โดนแทงน่า
ฮะ ไม่มีแผลเลยสักนิด ผิวสวยอะไรขนาดนี้
หรือว่าแผลอยู่ที่อื่น
- ตรงนี้เหรอ หรือตรงนี้ - เอ๊ะๆ
ระวัง
จะ จำเอาไว้เลยนะ
หน้าตาหมูอัปลักษณ์ของนายฉันจะจำให้ขึ้นใจเลย
หนี้แค้นในครั้งนี้ฉันจะต้องเอาคืนให้ได้
เธอไม่เป็นไรจริงๆ เหรอ
อย่าเข้ามาใกล้นะ ตาออร์คลามก!
หมู หมู หมู ตาออร์คอัปลักษณ์!
คุณน้า ไม่พูดอะไรหน่อยเหรอคะ
ไม่ล่ะ เวลาแบบนี้เถียงอะไรไป จะยิ่งทำให้อีกฝ่ายของขึ้นเปล่าๆ
อดทนแล้วเงียบๆ ไว้ดีที่สุด
สงสัยจังว่าตอนนั้นคุณน้า ใช้ชีวิตตอนเป็นนักเรียนยังไงกันนะ
เอาเถอะ ด้วยเหตุนี้แหละ
เธอเลยเริ่มตามวอแวน้าตั้งแต่ตอนนี้
เธอขโมยเสื้อกันหนาวของน้า และด่าทอดูถูกน้าทุกครั้งที่เจอหน้า
ยัยเอลฟ์นั่นไม่แม้แต่จะช่วยน้า ตอนที่น้าถูกผนึกแช่แข็งไว้เลย
โอ๊ะ พูดถึงเรื่องถูกผนึกแช่แข็ง
เกิดอะไรขึ้นหลังจากนั้นเหรอคะ
หืม อ๋อ ก็อะไรประมาณนี้แหละนะ
โอ๊ย ร่างกายหนักชะมัด
เป็นเพราะผนึกน้ำแข็งรึเปล่านะ
สิ่งนุ่มนิ่มนี่คืออะไรกัน…
ทำอะไรของเธอน่ะฮะ
ทะ ทางตอนเหนือมีชนเผ่าที่ใช้ อวัยวะภายในของสัตว์เพื่อความอบอุ่น
ฉันหนาว ก็เลยแค่พยายามหาความอบอุ่นเฉยๆ
แถซะถลอก
ข้อแก้ตัวฟังไม่ขึ้นสุดๆ
เข้าใจแล้ว อย่างนี้นี่เอง
- ดันเชื่อซะงั้น - ไม่จริงใช่ไหม
จะว่าไปก็หนาวจริงๆ แหละ
นอนต่ออีกหน่อยดีกว่าจะได้ไม่เป็นหวัด
ฉะ ฉันเองก็จะนอนข้างๆ นายเพราะมันหนาว
เอาฉันเป็นตัวแทนอวัยวะภายในของสัตว์สินะ
จะทำอะไรก็ตามใจเถอะ
ฮะ
อะ อะไรเนี่ย
แม่จ๋า…
แม่จ๋า ไม่นะ
แม่จ๋า
แม่
นี่เธอ…
หนูไม่อยากทำงานใช้แรงงาน!
แม่พูดเองไม่ใช่เหรอ
ว่าหนูต้องได้ใช้ชีวิตสุขสบายตลอดชีวิต ด้วยดาบเทพน้ำแข็งแน่นอนน่ะ
หนูไม่อยากทำงานเลย แม่จ๋า
แม่จากฉันไปกับชายหนุ่มตอนหนูอายุเก้าขวบ…
ทำไมถึงตีฉันล่ะ
ปะ เปล่า คือพอดีฉันทนฟังเธอ พูดว่าไม่อยากทำงานไม่ไหวเลยเผลอตีไป
เอ๊ะ โกหกน่า
เมเบลอยากทำงาน อยากทำงานมากๆ
งะ งานใช้แรงงานมีเกียรติ มีเกียรติมาก!
ปฏิกิริยาเธอน่ะตรงกันข้ามเลยนะ
ก็บอกไปแล้วนี่ว่าถ้าเธอขายแหวน เธอจะไม่ต้องทำงานน่ะ
ชะ ใช่ รีบเอาไปขายเร็วเข้าสิ
ฮะ
แต่ว่าฉันต้องดูแลตัวเองให้ได้
การใช้แรงงานน่ะเป็นวิธีการ ใช้ชีวิตของพวกปศุสัตว์
ตะ แต่โรงรับจำนำน่ากลัวนี่นา
เดี๋ยวฉันเจรจาต่อรองราคาให้เอง
ไม่ดีกว่า แหวนวงนี้ล้ำค่ามากๆ
ฉันจะเก็บไว้จนกว่าจะอดอยากจริงๆ
เอ่อ โอเค เอางั้นก็ได้
งั้นตอนนี้ก็ให้เอลฟ์เลี้ยงดูเธอไปก่อนสิ
หา
ขายแหวนไปแล้ว เธอยังมีเงินเหลือใช่ไหมล่ะ
เอ่อ ฉันเอาเงินไปฝากไว้ที่ธนาคารน่ะ
ละ เลี้ยงฉันที
โฮ่ง!
เจ้านายขา
เอ๊ะ
ชะ ช่างมันเถะ
ถ้ารู้ว่ามันน่าอายก็อย่าทำสิ
เอาเถอะ ยังไงก็ทานข้าวเช้ากันก่อนไหม
วันนี้ฉันเลี้ยงเอง
โฮ่ง!
จะว่าไปแล้วฉันยังไม่ได้แนะนำตัวเองเลยสินะ
ฉันชื่อเมเบล เลย์เบล
ฉันคือลูกหลานของชนเผ่าน้ำแข็ง
ตอนนี้ฉันอยากเป็นนักผจญภัยแหละ
ยินดีที่ได้รู้จักนะ
ส่วนฉัน ช่างเถอะ ป่านนี้แล้วเรียกฉันว่าเอลฟ์ก็พอ
ยังไงซะเอลฟ์ที่อยู่นอกประเทศ ก็มีแค่ฉันคนเดียวอยู่ดี
ภารกิจของฉันคือการตามหาเครื่องมือ เวทโบราณที่กระจัดกระจายอยู่และนำกลับไป
ยินดีที่ได้รู้จัก
ฉันชื่อวูล์ฟกันบลัด
ไอ้ขี้โกหก!
คุณน้าไม่คู่ควรกับชื่อนั้นสุดๆ เลยว้อย!
ฉันคือนักผจญภัยที่กำลังหาทางกลับบ้านเกิด ยินดีที่ได้รู้จัก
- ว่าแต่ทำไมต้องใช้ชื่อปลอมด้วยล่ะ - วะ วูล์ฟ…
อ่าว ก็ใครจะไปบอกชื่อจริงกับคนที่ไม่รู้จักกัน
ทั้งๆ ที่รู้จักกับคุณซึนเดเระมาตั้งสามปีแล้วเนี่ยนะ
ระวังตัวในต่างโลกสุดๆ ไปเลย
เอาละ ฉันจะไปเมืองอิโคสะแล้วนะ
อิโคสะเหรอ เมืองที่เธอไปขายแหวนใช่ไหม
แถวนั้นไม่น่าจะมีดันเจี้ยนที่มีชื่อเสียงนะ
หนะ หนวกหูน่า
ฉันจะทำอะไรก็เรื่องของฉันสิ ตาโง่ ตาออร์คเสื่อม
เธอตั้งใจจะไปซื้อแหวนกลับมา
เธอคงรู้สึกไม่ปลอดภัย เพราะการปรากฏตัวของคุณเมเบลสินะ
วะ วูล์ฟกันบลัด
เอ๊ะ อยู่ไหนเหรอ
เอ่อ ตัวฉันเองนี่หว่า
วะ วันนี้นายจะทำอะไรเหรอ
ดูเหมือนว่าจะมีเหล่าผู้กล้า กำลังพิชิตดันเจี้ยนแถวๆ นี้อยู่
ฉันเลยว่าจะไปดูสักหน่อยน่ะ
ผู้กล้าในตำนานน่ะเหรอ
เป็นตำแหน่งที่ยังว่างอยู่ตลอดห้าสิบปีที่ผ่านมา
ฉันได้ยินมาว่าพวกเขาได้รับ การแต่งตั้งให้เป็นผู้กล้า
หลังจากที่โค่นล้มทัพใหญ่ ของสัตว์ประหลาดระดับเรเกี้ยนได้
จริงเหรอ สุดยอด
ฉันก็จะไปกับวูล์ฟด้วย
แต่ฉันเป็นมนุษย์กลางคืน
ฉันว่าจะนอนตอนนี้ แล้วตื่นตอนประมาณบ่ายสองน่ะ
งั้นรอจนกว่าจะถึงห้าโมง แล้วค่อยออกนะ
เอ๊ะ
วันนี้ก็ประมาณนี้แหละ
ปาร์ตี้แยกย้ายกันซะแล้ว
คุณเมเบลเป็นนีทเกินไป เป็นไปไม่ได้ที่จะร่วมทางไปด้วยกัน
หืม
พอพูดว่าห้าโมงเย็น นี่ดึกป่านนี้แล้วเหรอเนี่ย
ต้องปล่อยให้คุณฟุจิมิยะกลับบ้านแล้วละ
รู้งี้เลือกไก่คาราอาเกะดีกว่า
โอ้ หิวข้าวเหรอ
ไปกินราเม็งไหมล่ะ
น้าเลี้ยงเอง
คุณน้าจะเลี้ยงเหรอ
จะดีเหรอคุณน้า
ต้องดีแน่นอนอยู่แล้ว
- ไชโย! - ไชโย!
ชีวิตในต่างโลกของคุณน้าคือนรกดีๆ นี่เอง
ดูเหมือนว่าจะไม่มีนักบุญหรือเทพเจ้าที่ปกติเลย
แต่ก็ยังมีคุณซึนเดเระกับคุณเมเบลอยู่
ราเม็งที่คุณน้าเลี้ยงอร่อยมากๆ
คุณน้าเงินไม่พอจ่ายค่าราเม็งนิดหน่อย
ฟุจิมิยะเลยออกส่วนที่เหลือให้แทน
คำบรรยายโดย: ธนิตา เอียสกุล