SERIAL NETFLIX
Poważnie? Trzy brązowe monety?
Za to wszystko, co zrobiliśmy?
Co mam zrobić z ledwo żywym orkiem?
Poczekaj, aż zacznie mówić!
Inni handlarze go od razu wezmą.
Szlag by go trafił.
Po drodze znalazłem gąbkę do szorowania.
Ile nam za nią dasz?
To ohydny szmelc.
Dam 120 brązowych.
Trzycyfrowa kwota!
Wujek kosztuje tyle, co nic!
WUJEK: JESTEŚ W PORZĄDKU TAKA JAKA JESTEŚ
WRÓCIĆ DO DOMU
TAŃSZY NIŻ GĄBKA
Jestem tańszy niż gąbka do szorowania?
Nie wiedziałeś, wujku?
Dlaczego obaj krwawicie z nosów?
Wiem. Pewnie użyłem zaklęcia wymazującego pamięć.
Wspomnienia właśnie mi wróciły.
Mnie też.
Właśnie przypomniałem sobie,
że czytałem o tym.
Fujimiyo, przeczytaj pierwszą stronę mojego notatnika.
Ale on zniszczony.
Tylko pierwszą stronę!
„Tańszy niż gąbka”.
Pozbyłem się tego wspomnienia, gdy nauczyłem się zaklęcia.
To musiało być szokujące, nawet dla ciebie, wujku.
Gdy coś ci je przypomni, wspomnienie może wrócić.
Krwotok z nosa to ostrzeżenie
wysyłane przez ducha pamięci, że zaraz coś sobie przypomnisz.
A my obejrzeliśmy te wydarzenia, więc nic nie poradzimy.
Nie ma lepszego sposobu na ostrzeganie?
Wszystko gra?
Na dziś mam dość.
Bolą mnie ramiona.
A co z wujkiem?
Wrzucili mnie do piwnicy, gdzie trzymali inne dziwactwa.
Przeskoczę tydzień.
Dlaczego?
Handlarz zupełnie o mnie zapomniał.
WRÓCIĆ DO DOMU
Gdyby nie kałuża po deszczu w trzeci dzień, umarłbym tam.
Mały promyk światła przebija się przez ciemność.
Zupełnie jak Voltteccer.
Pewnie nie słyszałeś.
Była taka gra na konsolę Mega Drive. Pulseman.
Nazwę tego manewru należy wymawiać z mocą.
„Volteccer”! Właśnie tak.
Kiedy odbija się od ścian, może pozostać w tej formie.
To potężny i piękny manewr.
Mówiąc o Pulsemanie, trzeba wspomnieć o półprzezroczystych poziomach.
Oszalał.
Piękny przejaw elektrycznego świata.
- Patrz, co się z nim stało. - Nie, źle to odbieracie.
Mówiłem do księżycowego promyka, by nie zwariować.
Nie widzicie tego na mojej twarzy?
Wiedziałem, co robię.
Wyprzedzała swój czas. Ekipa, która stworzyła Pulsemana…
Teraz widzę.
…trafiła w dziesiątkę z grą Pokemon.
Masz rację.
Ale wiem, że pewnego dnia wydadzą Pulsemana 2 na konsolę SEGA.
W trybie Voltteccer Pulseman staje się niezwyciężony.
To najlepszy manewr w historii.
Błyszczy pięknie, jak ten promień księżyca.
Niezwyciężone ciało.
Co? Dziękujesz mi?
Nie mówię tego ot tak.
Nie płaszczę się przed tobą.
Jesteś najpiękniejszą rzeczą, jaką widziałem.
Kto tam?
Czyżby ten promień był rozumny?
Jesteś duchem światła, Kilighd.
Śpiewać…
prastare słowa?
Kilighd l'gid riolran.
Miecz światła.
To pierwszy raz, gdy użyłem magii.
Uciekłem dzięki temu zaklęciu.
Wujku, nie mów, że mruczałeś pod nosem do…
Tak, to był duch światła.
Są jeszcze inne, jak duch wiatru, ognia i takie tam.
Nagle posiadłeś zdolność rozmawiania z duchami?
- To przez zdolność translacji? - Tak.
Czy wujek wykorzystał zdolność translacji daną mu przez bogów?
Tak,
to musi być sekret jego wyjątkowego magicznego talentu.
Jeszcze w Zamkniętym Mieście
wujek był jedynym człowiekiem, który mógł komunikować się z duchami!
A więc to było to.
Zastanawiałem się, czemu moje podejście do magii było inne.
Gdybym rozmawiał z mieszkańcami, zawczasu bym się tego dowiedział.
A tak w ogóle
to jak tłumaczyłeś swoje nagłe umiejętności magiczne i translacyjne?
No wiesz,
łapię, o co chodzi w grach wideo, nawet jeśli nie znam
języka angielskiego użytego w grze.
Myślałem, że to zadziałała moja przystosowalność wyuczona w grach.
Nie masz aż takiego talentu.
Zaufanie, jakie pokłada w grach, jest komiczne.
Co się później stało?
No tak.
Użyłem Miecza Światła, by uciec z celi.
Po drodze uwolniłem wszystkie uwięzione stworzenia.
Jaki słodki!
Polubiły cię! Przygarnąłeś je?
Nie.
Jeden z nich dziabnął mnie w aortę.
Dzikie potwory!
Pomocy!
Co tu się, do diabła, wyprawia?
Złe gryzonie, groźne bestie i ptaki z kłami!
Potwory ze wschodniego kontynentu uwolniły się!
Ratunku!
MISJA 1
Czy ja
będę żył jak zwykły śmiertelnik,
który bierze nogi za pas?
Czy raczej…
Regsuuid zaldohna!
Dziękuję. Uratowałeś mnie…
Dobrze się spisałeś.
Spokojnie, jesteś bezpieczny.
Przenieś rannych, Duchu.
Ustalanie celu.
Walczyłem z nimi całą noc.
Rano bitwa nareszcie dobiegła końca.
Baraib garl.
Wielkie dzięki potworom, które pożywiły moje wygłodzone ciało.
Jakby to ująć.
Choć te 17 lat w Innym Świecie były wypełnione cierpieniem,
jak widzieliście, początek miałem niezły.
On tak na poważnie? To ma być świetny początek?
Gdyby mnie wycenili na więcej niż gąbkę, nie miałbym zastrzeżeń.
Wybaczcie.
Jest późno. Muszę iść.
Nie mogę przegapić smażonego kurczaka.
Resztę obejrzymy kiedy indziej.
Dobry pomysł.
Potem i tak wszystko szło jeszcze gorzej.
Jeszcze gorzej?
Jak to? Co się stało?
Nic, naprawdę.
Uratowałem Elfkę przed smokiem.
W ramach podziękowania zbeształa mnie. Co za lipa.
Ten fragment jest kluczowy!
Ten fragment przyszłam zobaczyć!
OGNIU, ZAPŁOŃ
Zacznijcie kolację beze mnie. Dobrze.
A teraz pokaż mi akcję wartą smażonego kurczaka, wujku!
Dobrze, oglądajcie uważnie.
Bitwę z Jadowitym Smokiem stoczyłem dziewiątego dnia w Innym Świecie.
A było tak.
Tadam, wygrałem.
Koniec walki!
Mój smażony kurczak.
Twoja magia jest niezrównana! Powaliłeś go jednym ciosem!
Nie dałbym rady tego zrobić w normalnych warunkach.
Ale widzicie,
Elfka zadawała już wielokrotnie ciosy w tę część jego ciała.
Więc wybrałem najbardziej wrażliwe miejsce.
Ona już prawie miała go w garści.
Ork.
Nic nie widziałem.
Poza tym nie jestem orkiem.
Okryłaś się?
Wiesz, jak zasunąć zamek?
Jestem ci winna wdzięczność, rycerzu.
Każdy zrobiłby to samo.
Cóż za potworność.
Musisz być złym orkiem.
Aleś ohydny.
Twoja brzydota jest niewybaczalna.
Zawiesiła się.
Nie panuje nad sobą.
Skąd wzięłaś ten nóż?
Co ja robię?
Wybacz.
Dźgnęłaś się!
Nic ci nie jest?
Hej!
Co ty wyprawiasz?
Gdzie rana? Zatamujmy krwotok!
Nie dźgnęłam się! Nic mi nie jest!
Nie ma nawet zadrapania.
Skóra jest bardzo gładka.
Może rana jest gdzie indziej.
Może tutaj? Albo tutaj?
Hej!
Zapłacisz za to!
Moje oczy nigdy nie zapomną twojej świńskiej gęby!
Kiedyś wyrównam z tobą rachunki!
Na pewno nie jesteś ranna?
Nie zbliżaj się, zboczony orku!
Świnia, jesteś świnią! Świnią, podłym orkiem!
Wujku, powiedz coś.
Nie. Odgryzanie się w takiej sytuacji tylko by ją sprowokowało.
Cierpliwość jest kluczowa.
Jakie on wiódł życie studenckie?
I właśnie wtedy
zaczęła mnie dręczyć.
Nie oddała mi kurtki i mówiła okropne rzeczy, gdy mnie widziała.
I nie pomogła mi, gdy zostałem skuty lodem.
Elfka, ta kretynka.
Skoro mowa o skuwaniu lodem.
Co się stało po tamtej nocy?
Pokażę wam.
Moje ciało wydaje się ciężkie.
Czy to pokłosie bycia skutym lodem?
Leży na mnie coś miękkiego?
Co robicie w mojej izbie?
Niektóre plemiona Północy używają organów ofiar, by się ogrzać.
Jest chłodno, chciałam się ogrzać!
Trochę to naciągane.
Co za okropna wymówka.
To ma sens.
- Uwierzył jej! - No nie!
Tak, ta noc jest dość chłodna.
Nie wstawajmy jeszcze, lepiej nie złapać kataru.
Zimno jest, ogrzeję się twoim ciepłem.
Wykorzystujesz mnie jak organ ofiary.
Rób, jak uważasz.
Co z tobą?
Matko.
Nie.
Matko.
Czy ty…
Nie chcę pracować!
Mówiłaś mi, matko:
„Życie to bułka z masłem”.
Że nie będę głodna, dopóki mam mroźny miecz boga.
Ja nie chcę pracować, matko.
Zostawiłaś mnie dla młodego mężczyzny, gdy miałam dziewięć lat.
Dlaczego mnie uderzyłaś?
Nie mogłam patrzeć, jak narzekasz, że chcesz być obibokiem.
Ja żartuję.
Ja, Mabel, chcę znaleźć pracę!
Praca uszlachetnia!
Twoje ciało mówi coś innego!
Jak mówiłem, sprzedaj pierścień i nie będziesz musiała pracować.
Właśnie, sprzedaj go już.
Ale powinnam umieć się utrzymać.
Praca jest dla bydła.
Nigdy nie korzystałam z lombardu.
Pomogę ci dostać dobrą kwotę.
To moja ostatnia deska ratunku. Skorzystam z niej, gdy nie będzie wyjścia.
Dobrze, rozumiem.
A może przejdziesz pod opiekę Elfki?
Co?
Masz pieniądze ze sprzedaży pierścienia.
Zdeponowałam je w banku, ale…
MABEL – MANU
Bądź moją panią!
- Pani! - Co?
Nic.
Nie mów, jeżeli ma cię to zawstydzić.
To może chodźmy na śniadanie.
Ja wam postawię.
Hau!
Nie przedstawiłam się jeszcze.
Nazywam się Mabel Rayveil.
Jestem ostatnia z klanu Lodu i marzę o tym, by zostać podróżniczką.
Miło mi was poznać.
Jestem…
Nie, wystarczy Elfka.
I tak jestem jedyna z tego gatunku w królestwie.
Moją misją jest znaleźć rozproszone starożytne artefakty.
Miło was poznać.
Nazywam się Wolfgunblood.
- Kłamca! - Ale sobie wybrał imię!
Podróżuję, by odnaleźć drogę powrotną do mojego kraju.
Miło was poznać.
Czemu podałeś fałszywe imię?
Nie podawaj obcym prawdziwych danych.
Zna Elfkę od co najmniej trzech lat.
Zna się na zwyczajach w równoległych światach.
Wyruszam teraz do miasta Ikoza.
Ikoza? Nie tam sprzedałaś swój pierścień?
Nie pamiętam, żeby były tam jakieś lochy.
Zamknij się! Pozwól mi robić, jak chcę!
Głupek! Ork podrywacz!
Chce odkupić swój pierścień.
Czuje się zagrożona przez Mabel.
Wolfgunblood.
Gdzie on jest?
Chwila, to ja.
Co będziesz dziś robił?
Pewna bohaterka próbuje oczyścić loch niedaleko stąd.
Chcę go obadać.
Bohaterka o legendarnej sile.
Ten tytuł był wakujący przez 50 lat, aż do jej nominacji.
Słyszałam, że własnoręcznie zgładziła
hordę największych bestii, zdobywając tytuł bohaterki.
Doprawdy tak było? Niesamowite!
Pójdę z tobą, Wolfie.
Ale jestem nocnym markiem. Zdrzemnę się około 14.00.
Więc proszę cię, pokręć się tu do 17.00.
Koniec na dzisiaj.
Rozeszli się!
Mabel to obibok na maksa. Nie może dołączyć do wujka!
Skoro mowa o 17.00, spójrzcie na godzinę.
Niech Fujimiya wróci do domu.
Mogłam wybrać smażonego kurczaka.
Jesteś głodna?
Masz ochotę na ramen? Ja stawiam.
- Naprawdę? - Jesteś pewien, wujku?
Słowo się rzekło.
Hura!
Ogólnie, życie wujka w Innym Świecie było okropne.
Choć bogowie Innego Świata byli nędzni,
były z nim Elfka Tsundere i Mabel.
A zupa ramen od wujka
była bardzo smaczna.
ALE PYSZNE!
Wujkowi zabrakło pieniędzy, więc Fujimiya zapłaciła za resztę.
Napisy: Izabela Tereszczuk-Prusakowska