(ซีรีส์จาก NETFLIX)
ลองหาเงินด้วยการเป็นนักเบสบอลอาชีพไหมคะ
ถ้าใช้เวทขว้างบอลเร็ว 1 พันกม.ต่อชม.ได้ ก็รวยเละจากเงินรายปีเลยนะคะ
ได้เป็นร้อยล้านเลย
สมัยม.ปลาย น้าไม่ชอบพวกชมรมเบสบอลเลย
พวกนั้นชอบทำตัวกร่าง เหมือนเป็นเจ้าของห้องเรียน
- ถ้างั้น… - แต่…
น้ารู้ว่าพวกมันเสียเหงื่อ อยู่ท่ามกลางแสงแดดแผดเผากันทุกวัน
เลยไม่อยากทำอะไรที่มองข้ามหยาดเหงื่อ เหยียบย่ำความพยายามพวกนั้น
คุณน้า
เพราะตลอดเวลากว่าหกปี ตั้งแต่ป.หกถึงม.ห้า
น้าเองก็เสียเหงื่อทุ่มเทให้เอเลี่ยนโซลเยอร์ เลยเข้าใจความรู้สึกดีน่ะ
ไม่ต้องมาเข้าใจเลย ขอโทษคนเล่นเบสบอลทุกคนเดี๋ยวนี้เลย
คุณน้าพูดเรื่องนี้แบบจริงจังซะด้วย
(คุณน้า: เธอเป็นอย่างนี้แหละดีแล้ว)
(อยากกลับบ้าน)
(ขายได้ถูกกว่าฟองน้ำล้างจานอีก)
(มิถุนายน ปี 2018)
เบสบอลเนี่ย มีศัพท์เฉพาะที่ฟังดูน่ากลัว เยอะกว่ากีฬาประเภทอื่นนะว่าไหม
อ๋อ เช่น "ลูกตาย" กับ "แทง"
หรือ "ขีดฆ่า" ไม่ก็ "ฆ่าคู่"
ใช่ๆ
จะว่าไปน้าเคยเกือบถูกลอบฆ่าด้วยนะ
เอ๋
จู่ๆ ก็พูดอะไรเหลือเชื่อออกมา
อิคิวรัส เอลรัน
วันนั้นน้าเหนื่อยมากเพราะไปลุยดันเจี้ยนมา
เดี๋ยวนะ คนคนนี้มัน…
เขาอยู่ด้วยตอนที่คุณน้า ทำลายเขตอาคมในเมืองลูบัลดรัมนี่
ตอนอยู่กับคุณเอลฟ์ เขาก็อยู่นะ
จริงด้วย อยู่จริงแฮะ
แปลว่ากะเอาชีวิตมาตลอดเลยเหรอ
จริงเหรอเนี่ย
เจอตัวแล้ว
เมเบล
เป็นอะไรไปน่ะ
เพราะคุณไปปราบมังกรเพลิงในตำนาน
โดยไม่ใช้ดาบเทพน้ำแข็งผนึกมัน
ฉันถึงได้หลุดพ้นจากหน้าที่ไร้สาระ
อย่างการพิทักษ์ดาบไว้รุ่นต่อรุ่นไง เยี่ยมไปเลย
โอ้ ดีจังเลยนะ
ความพยายามของฉันไม่สูญเปล่าแล้ว เยส เยส
ประชดไปก็ไม่รับรู้เลยสักนิด
ชีวิตคุณเมเบลเริ่มพังเพราะคุณน้าซะแล้ว
ทำไมกัน
ทำไมถึงไม่ชักอาวุธออกมาล่ะ
ฉันโดนรุมกระทืบด้วยจิตสังหารระดับเดียวกับ ห่ากระสุนค่ายไซเคียวอยู่บ่อยๆ ก็เลยดูออก
ฉันสัมผัสจิตสังหารจากเธอไม่ได้เลยสักนิด
ที่จริงสีหน้าเธอดูไม่ค่อยดีเลยนะ ได้กินข้าวบ้างหรือเปล่า
ฉันเข้าใจดีว่าคุณเป็นคนช่วยหมู่บ้านของเราไว้
ด้วยเหตุนี้ เมเบลจึงหมายเอาชีวิตน้า แต่น้าก็พาเธอกลับไปที่โรงเตี๊ยมก่อน
ดูลากเข้าสิ
ที่นี่ที่ไหน
โรงเตี๊ยมน่ะ
เอ้า
แล้วไง มันเกิดอะไรขึ้นล่ะ ไม่ใช่ว่าจะหมกตัวอยู่แต่ที่บ้านหรือไง
พอกลับไปถึง บ้านฉันก็ถูกตัดเป็นฟืนไปแล้ว
ผู้ใหญ่บ้านบอกว่าจากนี้ไปให้ทำงานหาข้าวกินเอง
(เมเบล มานู)
ถ้าไม่อยากทำก็จะเลี้ยงฉันไว้เป็นสัตว์ที่หมู่บ้าน
ต่างโลกนี่โหดเป็นบ้า
นี่มันความโกรธแค้นชนเผ่าน้ำแข็ง ที่สะสมมานานนี่นา
แล้วไง เธอเลือกทางไหนไปล่ะ
ฉันใช้ดาบเทพน้ำแข็งแช่ขาทุกคนไว้
หยดน้ำใส่ต้นคอพวกเขาแล้วก็หนีมาน่ะ
เอ๊ะ ทุกคนเลยเหรอ
ใช่ ทั้ง 108 คนเลย
สุดยอด จิตใจหนักแน่นเป็นบ้า
ฉันกลับไปไม่ได้แล้ว
ไม่อยากทำงานขนาดนั้นเลยเหรอ
ใช่
เป็นคนขายดอกไม้ก็ต้องมีดอกไม้รายล้อม
เป็นคนขายเค้กก็ต้องคอยชิมเค้ก
เป็นคนขายตุ๊กตาก็ต้องน้วยตุ๊กตานุ่มนิ่ม
ฉันทนการใช้แรงงาน โหดร้ายทารุณขนาดนั้นไม่ไหวหรอก
ไอ้ที่ว่ามามันโหดร้ายทารุณตรงไหน
ภาพการทำงานที่คิดไว้ง่อยชะมัดเลย
เข้าใจเลยแหละ
ต้องทำงานเก้าโมงเช้าถึงห้าโมงเย็นทุกวัน
หลังห้าโมงก็ต้องไปตระเวนดื่มกับเพื่อนร่วมงาน
ฉันเองก็ทำไม่ได้เหมือนกัน
เอ๊ะ มุมมองเรื่องงานของคุณน้าก็ดูใสซื่อแฮะ
ญี่ปุ่นเมื่อ 18 ปีก่อนคงใช้ชีวิตง่ายกว่านี้สินะ
(ตอนนั้นก็ลำบากเหมือนกัน)
แต่ตอนนี้ฉันพอจะใช้ชีวิต ในฐานะนักผจญภัยต่อไปได้แล้ว
เป็นอาชีพที่เหมาะกับการตามหาเบาะแส เพื่อกลับไปยังโลกเดิมสุดๆ เลย
ยอดเลย
ถ้าฉันมีอะไรแบบนั้นบ้างก็คงดี
หืม สุดยอดเหรอ
ก็ตอนอยู่โลกเดิม ฉันเป็นคนที่เคลียร์เอเลี่ยนโซลเยอร์
ระดับซูเปอร์ฮาร์ดได้ใน 30 นาทีเลยนี่นะ
เอ๋ มันเจ๋งเหรอ
ใช่ ฉันเอาเทคนิคที่เรียนรู้จากในเกมมาใช้
ในการผจญภัยน่ะ
- โลกเดิมเหรอ - ถ้าเมเบลเป็นผู้พิทักษ์ดาบมาตลอด
ก็ลองเลี้ยงปากท้อง ด้วยดาบเทพน้ำแข็งดูไหม
วิชาแช่แข็งที่พูดเมื่อกี้ใช้ได้เลยนะ
ให้ผู้พิทักษ์อย่างฉันใช้ดาบเทพน้ำแข็งงั้นเหรอ
แต่ 400 ปีมานี้ชนเผ่าของฉัน…
ก่อนหน้านี้ฉันก็เคยบอกไปแล้ว แต่ไม่ว่าใครจะว่ายังไง
มันก็เป็นชีวิตของเมเบลเองนะ
เลือกชีวิตเองแบบที่เธอต้องการเถอะ
- พลังที่ฝ่ามันไปได้คือความแข็งแกร่ง - พลังที่ฝ่ามันไปได้คือความแข็งแกร่ง
ก็จำได้นี่นา
ก่อนอื่นลองหาวิธีคลายผนึกน้ำแข็งให้ได้ โดยสมบูรณ์ก่อนก็แล้วกัน
อ๊ะ หลังจากตอนนั้น ฉันไปเก็บดอกโปวะโปวะที่เขามาร์คี้ดมาด้วยนะ
แต่ไม่เห็นเกิดอะไรขึ้นเลย
งั้นเหรอ
ผนึกน้ำแข็งเชื่อมโยงหัวใจฉันอยู่
ถ้ายืนด้วยลำแข้งตัวเองได้ในฐานะนักผจญภัย แล้วแก้นิสัยมืดมนของตัวเองซะ
ก็อาจจะพอทำอะไรได้บ้าง
มืดมนเหรอ
นิสัยสุขุมแบบนั้นฉันว่าไม่เห็นเป็นไรเลยนะ
เป็นสิ
คนที่หมู่บ้านยังบอกเลยว่าฉันดูหม่นหมองไม่สดใส
ตาก็ดูอมทุกข์ด้วย
- โอ๊ะ - ไม่เป็นไรหรอกน่า
คุยกับเธอแล้วสนุกดี
แถมดวงตาก็มีเสน่ห์เหมือนเฮเธอร์ ในไดนาไมต์ เฮดดี้เลยนี่นา
เอ๊ะ เดี๋ยวสิ พูดอะไรกัน
- อ้อ จริงด้วย ไอ้ที่มือซ้ายนั่น - เอ๊ะ
มันใช้เลี้ยงปากเลี้ยงท้องเธอได้ตลอดชีวิตเลย
เป็นการแสดงความรับผิดชอบในแบบของฉัน ที่ขโมยค่าข้าวทั้งชีวิตเธอไป
ช่วยรับไปทีนะ
เอ๊ะ ตลอดชีวิตเลยเหรอ เอ๋
ตาลุงนี่ทำบ้าอะไรอยู่เนี่ย
ครั้งที่สองแล้วนะ
ฉันสวมไว้ให้ตอนเธอหลับอยู่น่ะ
เอ๊ะ เอ่อ แต่ว่า…
ขอโทษนะ ฉันนับถือคุณก็จริง แต่มันไม่ใช่ความรู้สึกแบบนั้น
คงรับไว้ไม่ได้หรอกค่ะ
ละลายแล้วๆ
น้ำแข็งในหัวใจละลายหายวับไปเลย
เอาน่าๆ รับไปเถอะ
ไม่ได้หรอก ทำไมกันล่ะ
ฉันปฏิเสธไปแล้วนี่ เอ๊ะ ปฏิเสธแล้วใช่ไหม
เอ๊ะ ฉันปฏิเสธแล้วนี่นา ปฏิเสธไปแล้วนี่
วันนี้ไปสำรวจแล้วเจอพอดีน่ะ
ต้องเป็นโชคชะตาอะไรบางอย่างแน่ๆ
นี่คือแหวนศิลาดวงดาวที่ว่ากันว่า มีแค่เจ็ดวงในโลกเชียวนะ
เป็นน้ำใจจากฉันเอง
มันล้ำค่าเกินไป…
นี่ก็ดึกมากแล้ว คืนนี้ค้างที่นี่ซะเถอะ
- หา - เนอะ
เตียงเดียวนอนสองคนอาจจะเล็กไปหน่อย
แต่เอลฟ์ก็พักอยู่ที่นี่เหมือนกัน ลองไปขออยู่ห้องเขา…
- คือว่า… - หือ
ขอยืมเงินไปใช้ห้องอาบน้ำสาธารณะได้ไหม
ฉันไม่ได้อาบน้ำมาสักพักแล้ว
ตัวเหม็นเหรอ
มีกลิ่นดินนิดหน่อย แต่ไม่เหม็นเลยนะ
อย่ามาดมสิ
แต่แค่ค่าใช้ห้องอาบน้ำน่ะ เอาแหวนนั่นไปขายก็หมดปัญหาแล้วนี่
เอ๋ ขายเหรอ
ใช่ เหมือนที่บอกไปเมื่อกี้
ถ้าเอาไปขายก็มีเงินกินข้าวไปตลอดชีวิตเลยนะ
เอ้อ
เดี๋ยวเถอะ ตาหน้าออร์ค มันดึกดื่นแล้วนะ
สัญชาตญาณหื่นประจำตัวออร์ค ตื่นขึ้นมาหรือยังไงกัน
เดี๋ยวฉันอยู่เป็นเพื่อนจนกว่าจะหลับก็ได้…
ทีกับฉันยังไล่กลับไปเลยแท้ๆ
นี่ มาช่วยหน่อยสิ ฉันเอาไม่อยู่แล้ว
เข้าใจแล้ว
เฮ้ย เดี๋ยว อย่านะ
ฉันใช้งานภูตหนักตอนลุยดันเจี้ยน เมื่อกลางวันไปแล้วเลยป้องกันไม่ได้…
เพราะแบบนี้น้าเลยเกือบโดนลอบฆ่า เพราะถูกผนึกอยู่ในน้ำแข็งถึงเช้าวันถัดมาเลย
ใจร้ายเนอะว่าไหม
อืม
ค่ะ
ความผิดคุณน้าเลย
แต่คุณน้ายอดไปเลยนะ
เคลียร์เอเลี่ยนโซลเยอร์ได้ใน 30 นาทีใช่ไหม
เอาเป๊ะๆ คือ 29 นาที 29 วินาทีน่ะ
น้าเล่นจนเซียนเลยนะ
จริงเหรอ
ทริคก็คืออย่าไปใช้โฮมิ่งฟอร์ซที่ใช้งานง่าย
พวกลูกกระจ๊อกให้ใช้เรนเจอร์ฟอร์ซ…
อ๊ะ ในเน็ตมีคลิปเคลียร์เกมใน 12 นาทีด้วยแน่ะ
ไอ้เน็ตเวร
เน็ตไม่ผิดอะไรนะ คุณน้า
โอ๊ะ พูดถึงอินเทอร์เน็ตแล้ว
พวกแผ่นเกมที่เดี๋ยวนี้มีขายพร้อมคำว่า เวอร์ชั่นอเมริกาเหนือนี่คืออะไรเหรอ
อ๋อ มันคือรหัสประจำภูมิภาคน่ะ
ถึงจะเป็นเกมเดียวกัน แต่ภาษาที่มีในเกมจะต่างกันไป
ตามภูมิภาคที่วางขายนะ
ถ้าเป็นภาษาอังกฤษน่าจะลำบาก แต่ก็พอเข้าใจแหละว่า
ช่วงเข้าเกมของอัลเทอร์ด บีสต์ พูดอะไรอยู่ อย่างเช่น
"ผู้กล้าเอ๋ย จงไปปราบมารร้ายซะ" อะไรงี้
แป๊บนะ เดี๋ยวลองใช้แอปแปลภาษาดู
ไรส์ ฟรอม ยัวร์ เกรฟ
จงลุกขึ้นจากหลุมศพของคุณ
หลุมศพเหรอ นี่ตัวเอกตายไปแล้วหรอกเหรอ
ไม่ได้เข้าใจเนื้อเรื่องเลยนี่หว่า
ทำไมล่ะ
- เพราะสายเลือดต่างโลกละมั้ง - โอ๊ะ พูดอะไรอยู่ด้วยแฮะ
เขาอาจจะเป็นเหมือน บรรพบุรุษของพวกเราชนเผ่าน้ำแข็ง
เป็นผู้ที่มาจาก อิเรลลาร์ส นิปปอนบาฮามัลเหมือนกัน
หา นี่มัน หมายความว่าไง
- นี่ เมื่อกี้เขาพูดว่านิปปอนบาฮามัลนะ - เอ๊ะ
ทำไมถึงมีชื่อญี่ปุ่นในต่างโลกล่ะ
เอาเป็นว่าลองดูก่อนแล้วกัน
โดนสวมแหวนให้ตอนหลับอยู่เนี่ย เธอเองก็โชคร้ายเหมือนกันนะ
แต่งงานตอนหลับ ไม่สิ โดนออร์คบังคับให้แต่งงานตอนหลับแบบนี้
คงเป็นแผลฝังใจไปตลอดชีวิตเลย
ฉันว่าคงไม่มีใครอยากได้ผู้หญิง ที่แต่งงานกับออร์คโสมมแล้วแหละ
แต่ก็อย่าเพิ่งเสียใจไป
ดูเธอไม่ค่อยกังวลเลยเนอะ
ทำไมล่ะ
เพราะสายเลือดต่างโลกละมั้ง
เขาอาจจะเป็นเหมือน บรรพบุรุษของพวกเราชนเผ่าน้ำแข็ง
เป็นผู้ที่มาจาก อิเรลลาร์ส นิปปอนบาฮามัลเหมือนกัน
อย่างนี้นี่เอง ระหว่างที่น้าถูกผนึกอยู่ในน้ำแข็ง มีบทสนทนาแบบนี้เกิดขึ้นด้วย
มันหมายถึงญี่ปุ่นใช่ไหมเนี่ย
เรเบริโอ ยูล เอลรัน
บรรพบุรุษคนแรกของชนเผ่าน้ำแข็งคือชาย ชนชั้นอัศวินจากนิปปอนบาฮามัลเมื่อ 400 ปีก่อน
อัศวินผู้สิ้นชีพในมหาสงครามที่นิปปอนบาฮามัล
ได้รับชีวิตกับร่างกายใหม่ที่แกรนบาฮามัลนี้
และได้ฟังถ้อยวจีของพระผู้เป็นเจ้า
"ผู้มาจากต่างโลกเอ๋ย ข้าจะมอบพลังอย่างหนึ่ง ให้เจ้ามีชีวิตรอดอยู่ในโลกอันโหดร้ายนี้ได้"
อัศวินที่ได้ยินเช่นนั้นจึงตอบไปว่า
"ข้าขอดาบที่ใช้สังหารเจ้าได้"
โบนัสข้ามโลกจากพระเจ้า
สมเป็นเรื่องแฟนตาซีเกิดใหม่ที่ต่างโลก
นักรบก็ตอบไปซะเฉียบเลยด้วย แล้วไงต่อๆ
แล้วพระเจ้าก็ตอบว่า "เจ้าอยากได้พลังเพื่อสังหารพระเจ้างั้นหรือ"
- "หึๆ น่าสนใจดีนี่ แต่ว่า…" - เรื่องนั้นช่างมันเถอะ
เธอเห็นตาหน้าออร์คอัปลักษณ์นั่นเป็นมนุษย์หรือไง
- "หึๆ น่าสนใจ…" - เพราะบ้านเกิดเดียวกันเหรอ
- "น่าสนใจ…" - แค่นั้นเองน่ะนะ ล้อเล่นใช่ไหม
กำลังถึงตอนสนุกเลยนะ เงียบหน่อยสิ…
ฉันเคยอ่านในหนังสือตอนอยู่บ้านเกิดแล้ว ชิ่วๆ
เขาได้รับดาบเทพน้ำแข็ง เรียนรู้ภาษากับเรื่องต่างๆ ที่วิหารแห่งปัญญา
จากนั้นก็รักกับมิโกะของหมู่บ้าน ปลดผนึกดาบเทพน้ำแข็ง
ไปปราบมังกรเพลิงในตำนาน
แล้วดาบก็ตกทอดไปถึงรุ่นลูกรุ่นหลานใช่ไหมล่ะ
โห
สปอยล์ตอนพีคๆ ไปหมดเลย
ที่สำคัญคือเธอคิดยังไงกับตาหน้าออร์คนั่นล่ะ
การเล่าเรื่องนี้คือความมั่นใจเดียวที่เรามีแท้ๆ
เอ๊ะ
อุตส่าห์ฝึกแทบตายเลยแท้ๆ
อ๊า ขอโทษนะๆ อย่าร้องเลย
โอ๋นะๆ
น้าไม่เห็นได้เลย
- เอ๊ะ - อะไรเหรอ
น้าไม่เห็นได้อะไรเจ๋งๆ แบบดาบเทพน้ำแข็งเลย
คุณน้าไม่ได้ได้พลังเวท เป็นโบนัสข้ามโลกหรอกเหรอ
ไม่เห็นได้โบนัสอะไรเลย แล้วก็ไม่ได้คุยกับพระเจ้าด้วย
งั้นลองย้อนดูตอน 18 ปีก่อนที่น้าข้ามโลกไปไหม
- เออใช่ - ย้อนไปได้ถึง 18 ปีก่อนเลยเหรอคะ
มันนานมากแล้วอาจจะหาลำบากหน่อย แต่ไหนดูซิ
อันนี้โดนรุมประชาทัณฑ์ ประหาร ประหาร
จู่ๆ ก็โพล่งอะไรน่ากลัวออกมาเฉย
คุณน้าโดนไล่ล่ามาตั้งแต่แรกๆ เพราะคนเข้าใจผิดว่าเป็นออร์คน่ะ
จริงเหรอเนี่ย
เจอแล้ว
ไอ้ออร์คเวร คิดจะมากินวัวอันแสนล้ำค่าของเราใช่ไหม
ไม่ใช่แล้วน้า อันอื่นๆ
งั้นอันนี้เหรอ
ชำระล้างเจ้าออร์คชั่วร้ายที่ขัดหลักคำสอนซะ
นี่มันตอนไหที่มีน้ำออกมาต่างหาก
- งั้นนี่เหรอ - ไม่ใช่
- หรืออันนี้ - เดี๋ยว
นี่เหรอ
น้าโดนล่าเยอะเกินไปแล้ว
น้าเป็นพวกหลับทีไม่ตื่นยันเช้าเลยน่ะ
ถ้าโดนเล่นงานตอนหลับก็ถูกจับแขวนไม่ยั้งเลย
ยังอุตส่าห์รอดกลับมาได้นะคะ
หืม นี่อะไรน่ะ
อะไรอีกเนี่ย
คล้ายการชุบชีวิตด้วยเวทศักดิ์สิทธิ์เลย
เวทนี้ที่น้าเคยเห็นน่าจะหลังจากนี้ไปอีกนานนี่นา
ทำไมถึงอยู่ในความทรงจำเก่าๆ กันนะ
เอ๊ะ นี่มันคุณน้าตอนอายุ 17 ไม่ใช่เหรอ หลังจากข้ามโลกไปแล้วน่ะ
งี้นี่เอง ร่างของน้าในแกรนบาฮามัล สร้างขึ้นด้วยวิธีนี้เองสินะ
พระเจ้าเป็นคนสร้างหรือเปล่านะ
น่าจะใช่นะ
ถึงตรงนี้น้าก็โดนเข้าใจผิดว่าเป็นออร์ค แล้วก็โดนกระทืบ
คุยกันก็ไม่รู้เรื่องด้วย น้าเลยยื่นเงินให้
เพราะนึกว่ามันมาไถเงิน
แต่กลายเป็นโดนกระทืบซ้ำ เพราะมันนึกว่ายันต์อาคมโจมตีน่ะ
เดือนมกราคม ปี 2000
ตอนนั้นน้ามีความสุขมาก กะจะเอาเงินแต๊ะเอียไปซื้อเกม
แต่ก็เจออุบัติเหตุจนกลายเป็นแบบนี้
ตอนนั้นจะไปซื้อเกมอะไรกันนะ
- หนักหน่วงเหลือเกิน - หนักหน่วงเหลือเกิน
เดี๋ยวนะ เหมือนได้ยินอะไรบางอย่าง
เอ๊ะ อย่าบอกนะว่านี่เสียงของพระเจ้าน่ะ
แป๊บนะ ขอเพิ่มเสียงก่อน
เอ๊ะ ฟังไม่รู้เรื่องเลย
พระเจ้าเลือกรหัสภูมิภาคผิดหรือเปล่าครับ
จู่ๆ มากระซิบบอกตอนกำลังโดนกระทืบเนี่ยนะ
คุณน้า ย้อนกลับไป 30 วินาทีหน่อย เดี๋ยวผมแปลภาษาให้
ได้
เสียงประกาศในร้านเหรอ
อัดเสียงมาเหรอ สุดยอดไปเลย
บอกว่าจะ "มอบพลังให้" อยู่แน่ะ เหมือนที่คุณเมเบลเล่าเลย
งี้นี่เอง สิ่งที่เราปรารถนาตอนนั้น กลายมาเป็นพลังของเรา
แปลว่าจากตรงนี้ไปคือตอนที่คุณน้า ได้พลังเวทมาจนไร้เทียมทานสินะ
น้าคงอยากได้พลังที่จะล้างบางไอ้ขยะพวกนี้
หรือไม่ก็อยากมอบความสิ้นหวังให้ จนพวกมันรู้สึกคิดผิดที่เกิดมาเลยใช่ไหมล่ะ
ทาคาฟุมิคุง สมัยมัธยมปลาย เจอเรื่องอะไรแย่ๆ มาหรือเปล่า
(บ้านแตก)
เปล่า ตอนนั้นน่าจะคิดแค่ว่า…
"ขอแค่รู้ภาษาก็สื่อสารให้เข้าใจกันได้แล้วแท้ๆ"
อ๊ะ นี่แหละๆ
เอ่อ เขาว่า "รับทราบ ฉันทำให้ความปรารถนาของคุณเป็นจริงแล้ว
ทั้งนี้ถ้าไปที่เขาโดลโด
คุณจะได้รับความรู้พื้นฐานที่จำเป็นในโลกนี้"
งั้นพลังของคุณน้าก็คือการแปลภาษาเหรอ
อ๋อ
กระจอกชะมัด
ที่จู่ๆ น้าเข้าใจภาษาต่างโลกขึ้นมาได้ แปลว่ามันคือโบนัสเองสินะ
จริงๆ แล้วถ้าไปที่เขาโดลโดนี่ ก็น่าจะเรียนภาษาต่างโลกได้หรือเปล่า
(ไม่ใช่…)
(ฉันไม่ใช่ออร์ค)
อ๋อ อย่างนี้เองเหรอ แบบนี้ถึงเข้าใจกันได้สินะ
จะว่าไงดี ก็สมเป็นคุณน้าดีนะ
เปล่าหรอก
น้าถูกจับไปขายร้านโชว์ของแปลก เพราะเป็นออร์คที่เข้าใจภาษามนุษย์น่ะ
เอ่อ
ในราคาสามเหรียญทองแดงแน่ะ
แล้วหลังจากนั้น…
เดี๋ยวนะ คุณน้า
ผมอยากดื่มกาแฟ
หนูด้วย
โอ๊ะ ดีเลย เอาสิๆ
ดูเหมือนพระเจ้าจะหมดไฟในการทำหน้าที่แล้ว
ส่วนชาวต่างโลกก็ยังไร้ประโยชน์เช่นเคย
เรื่องราวชวนปวดใจน่าจะยังมีต่ออีกยาว
ขอพักดื่มกาแฟก่อนแล้วกันนะครับ
อร่อยดี
เมล็ดกาแฟมันดีเนอะ
รสชาติลุ่มลึกจังเลยนะ
คำบรรยายโดย: ภาณุวัชร ธนาพรภัทร์