Fanny?
Fanny Moreau?
Alain Aubert.
Jij schreef toch voor de schoolkrant?
Ja, dat klopt.
Op het Lycée Français in New York, ja.
Dat ik je hier tegenkom... Wat doe je nu?
Ik ben... Ik ben op weg naar m'n werk. En wat doe jij?
Ik heb je vaak in de gangen gezien.
We hadden dezelfde lerares Frans, Mme Dufresnes.
Ik was echt gek op haar.
'De dode bladeren op de huid.'
Ik hoor haar bijna. Wacht...
'Ik ben niet vergeten wat er was, en de spijt ook niet.'
Jacques Prévert.
Dat was al Parijs.
Waar ga je naartoe? - Naar kantoor, maar...
Werk je en woon je hier? - Ga jij dezelfde kant op?
Als schrijver kun je zelf je werktijden bepalen.
M'n pa werkte voor 'n Frans bedrijf in New York. Dus zat ik daar.
Mijn pa zat toen nog bij de VN.
Dus je bent schrijver? - Dat ik je tegenkom.
Dat is toch 'n toeval.
Ja, ik ben schrijver.
Ik wilde deze zomer 'n boek afmaken, maar 't kost meer tijd.
Ik heb al 's in Parijs gewoond.
Toen was ik getrouwd. Lang verhaal. - Jouw stukken waren heel leesbaar.
Een groot compliment.
Woon je hier? - Ja, m'n man werkt hier.
Wat doe jij? - Ik werk voor 'n veilingmeester.
Je heet niet meer Fanny Moreau. - Ik heet nu Mme Fanny Fournier.
Dat je mij hebt herkend.
Zeker, altijd. Ik was toen gek op je.
Laat ik er niet over beginnen. - Kijk, hier werk ik nu.
Hè? Ik woon hier vlakbij. - Woon je niet in Parijs?
Nee, ik reis op en neer. Ik ben nu vaak in Londen.
En waar gaat je boek over? Wacht, het is tien voor drie.
Leuk je te ontmoeten, succes met je roman.
Misschien wil je 'n keer uit eten...
...en de goeie oude tijd ophalen. - Prima, je weet me te vinden.
Hoe is je naam als getrouwde vrouw ook alweer? Fournier?
Mme Fournier...
Die mensen uit Monaco verkopen de hele erfenis.
Juwelen, schilderijen, bijzondere kleding.
Noteer je alles? - Ja.
Op naar die borrel. We blijven niet lang.
Edgar rijdt ons de stad uit voor 't donker is.
We bleven toch hier?
Ja, maar Bernard en Chloé komen, met Pierre Hersant.
Je ziet er prachtig uit. - Dank je.
Heerlijk als je die jurk aan hebt.
Iedereen wordt jaloers. - Vind je 't niet...
...te sexy? Kijk nou. - 'Te sexy' bestaat niet.
'Te rijk' evenmin.
Ik heb wat voor je. - O, Jean.
Wat mooi. Dit is gekkigheid. - Ik ben gek op je.
Ik verwen je graag. - Doe je ook.
Geen zorgen, ik verwen mezelf ook. Kijk maar.
Is dit het? - Kijk.
Ja, dit is het.
Een antiek Märklin-complex dat perfect werkt.
Nooit volwassen. - Ik blijf 'n jochie.
Goed. Ring om, dan gaan we.
Vind je 'm niet mooi? - Jawel, maar...
Zo'n duur juweel past niet echt bij mij.
In het begin misschien niet.
Later keek ik nog 's goed en zag ik een prinses.
En nu ben je m'n koningin.
Hier, doe 'm om.
Jij bent 't meest verwend, je krijgt altijd je zin.
Je verzet is zwakjes.
Ik ben nogal kwetsbaar, ja.
Doe je die ring nu om? - Hij past niet bij de jurk.
Het is toch 'n prachtige ring? - Zeker...
...maar hij voelt ongemakkelijk. - Altijd rebels.
Je bent nu 'n deftige dame. - Moeten we naar buiten?
Jij en je vrienden gaan jagen, ik verveel me.
Je kunt uitrusten, lezen, goed eten.
En dan nog de vrouwen. - Je bedoelt Delphine.
Verwaand en materialistisch. Niks te vertellen.
Genoeg geklaagd.
Doe de ring om, dan ben je de mooiste van allemaal.
Die ring is voor 'n deftige dame. M'n ziel blijft opstandig.
Je ziel is mijn zorg. Jij moet alleen verpletterend binnenkomen.
Ben ik 'n trofeevrouw?
Ik zweer 't. Niemand noemt jou zo.
Jean Fournier en z'n trofeevrouw. - Ze is aanbiddelijk.
En heel slim. - Mee eens.
Een heel mooi stel. - Ja, zeker.
Dus hij heeft veel geluk. - En heel charmant.
Persoonlijk vind ik hem heel aantrekkelijk.
En hij is heerlijk vermogend.
Ook niet verkeerd, hè?
Briljant zakenman, zeggen ze. - Wat doet hij?
Niemand weet hoe hij poen verdient. - Wat zeg je nou?
Zit er iets verdachts onder?
Hoe dan ook, hij steunt goede doelen.
Ik snap haar. Hij lijkt 'n Gatsby. Nogal ondoorgrondelijk.
Hij had... Dit hebben jullie niet van mij.
Hij had 's een partner die verdween in de natuur.
Verdronken.
Zelfmoord, zeggen ze. Of zelfs moord.
Heb ik nooit van gehoord. - Ja, ik wel.
Niemand weet er het fijne van. Toch denk ik...
Hou toch op.
Goed. Nou...
Het werd bekend voor ik in Parijs was. De kranten schreven dat hij verdronk.
Groot voordeel voor Jean. Meer weet ik niet.
Het zijn roddelbladen. - Roddelbladen...
...maken het leven wat vrolijker. - Dat is waar.
Allemaal pulp. - Jazeker.
O, wauw. Dit is 'n attente man.
Een magnifieke ring. - Dit hoort bij 'n proces.
Ik geef zo'n sieraad, zij gaat mee de stad uit, wat ze haat.
Ik hou van zwemmen. Dat is 't wel.
Haar moeder is avontuurlijk. Gek op kajakken, vissen en zelfs jagen.
Maar niet dit ravissante meisje.
Dit weekend gaan we de stad uit, en op hertenjacht.
Dat is heel vermakelijk.
Ik kan 't niet. - We zijn vegetarisch.
Dat wist ik niet. Het spijt me.
Geen roddelpers, maar wel pikante nieuwtjes?
Beste vriend... - Een glaasje?
Verveel je je? Wij gaan de stad uit. - Mooi, het platteland.
Maar dodelijk. - Ik lees Rendez-vous à Samarra uit.
Een geweldig boek.
Dank je.
Ik ontmoette iemand van school, op de Avenue Montaigne.
Hij herkende mij meteen. - Je bent ook nog 'n meisje.
Hij zei dat hij gek op me was, toen.
Zei hij dat nu pas?
Ik zit weer in het verleden, en denk er steeds aan.
New York. Fijnste tijd van m'n leven, met 'n veelbelovende toekomst.
Ik herinner me z'n jeans en z'n bordeauxshirt.
Als hij me toen had aangesproken, wat was er dan gebeurd?
Had ik 'n ander leven gehad. - Waarom? Wil je 'n ander leven?
Ik leerde van m'n eerste huwelijk: het is geen werken of moeten.
Het is geen karwei, maar iets waar je naar uitziet.
Ik ging 's naar een veiling...
...waar sieraden werden geveild van Marie-Antoinette.
Heb je wat kunnen kopen? - Ja.
Ik droeg 't op het bal van de prins van Monaco. Groot succes.
Ik ben blij. Het kostte me wel wat.
Gaan we echt op herten jagen? - Jawel.
Geen idee of ik de moed heb. - Als ik zo'n beest zie...
...weet ik ook niet of ik 'm afschiet.
Schiet je 'n hert dat jou aankijkt...
...dan is dat als kindermoord.
O, wat dit is lekker. - Je wijn is ongelooflijk.
Die heb ik voor jou gekocht. - Ik beveel aan:
Culinaire reis in Japan. - Ben ik geen fan van.
Is 't lekker? Onze kokkin heeft dit weekend vrij.
Onze kokkin heeft gedag gezegd. - Wij zoeken iemand, maar 'n goeie...
...vind je niet. - En houd je niet.
Je moet ze goed betalen.
En Pierre is ook nog 's lastig.
Delphine is aardig, maar 'n snob. - Ze bewondert je.
Dat ik hun stichtingen steun, helpt wel.
Chloé vroeg weer wat je doet.
Ook als jouw vrouw weet ik dat niet.
Dit is gek. Waarom vindt iedereen 't zo geheimzinnig?
Ik heb 't al duizend keer uitgelegd.
Weet ik, maar... - Luister.
Ik voeg aan vermogens toe. Helderder kan 't niet.
Rijke mensen willen rijker worden.
Minder belasting, meer voor de kinderen.
Ik help daarmee, en zo verdien ik.
En alles legaal?
Eh, ja.
Grotendeels.
Ja, Fanny, met Alain. Alain Aubert, van school.
Hoi, hoe gaat ie?
Goed, hoor. Luister, ik sta nu vlak bij de galerie.
Wil je met me lunchen vandaag? Of 'n andere dag, deze week.
Ja, we kunnen vandaag wel even samen lunchen.
Super, super. Luister.
Ik ken 'n goeie plek.
Het is prachtig weer voor lunch in het park.
Daar zat ik ook aan te denken.
We kunnen even broodjes halen.
Ik sta voor je kantoor. Halfeen, één uur?
Super. Tot zo.
Ik woon hier echt vlakbij.
Vertel eens. Getrouwd, kinderen?
Gescheiden, geen kinderen.
Ik was getrouwd met iemand die je misschien kent, Anne Sorel.
Ze zat op school bij ons. Ze speelde in L'Alouette van Anouilh.
Die heb ik niet gekend.
Heel mooi meisje.
Eigenlijk... - Wat?
...werd ik verliefd op haar omdat ze op jou leek.
Maar dat ging dus mis.
Jij kwam heel eenvoudig over.
Heel natuurlijk.
Ik kon je niet aankijken.
Ik voel me gevleid, en geneer me ook.
Je had 'n heilige kant.
Ik had minder aandacht voor jongens kunnen hebben. Welke bank?
Gaan we hier zitten? - Goed.
Dus ik begon uit te gaan met Anne.
Vervolgens verhuisden we naar Parijs.
We trouwden.
Toen klopte de realiteit aan.
Hoelang was je getrouwd? - Heel kort.
Na 'n paar jaar verdroegen we elkaar niet meer.
Ik had nooit gedacht dat 't zo'n chaos kon worden.
In Barcelona wilde ik nooit meer naar Parijs. Ik ging naar Londen.
Nu ben ik weer in Parijs, voor m'n boek.
Je komt kapot uit 'n scheiding.
Ik dacht altijd: Die trouwt met een schilder of 'n dichter.
Klopt wel. Hij was musicus. Erg gevoelig, erg verslaafd.
Dat vind ik erg triest.
Met Oudjaar pikte Jean mij op als het centrum van z'n leven.
Nee, van mijn leven.
Ik wil er wel over praten, maar ik heb 'n slecht zelfbeeld.
Ik zat toen in de put, en Jean hielp me eruit.
Hebben jullie kinderen? - Nee.
En wat doet hij?
Rijke mensen rijker maken.
Wat aardig.
Vertel over je boek.
Wil je 't echt weten? - Zeker wel.
Het speelt zich af in Parijs, in een jazzclub.
Het verhaal van 'n zangeres en een percussionist.
Ik ken die wereld niet goed.
Ik ben nog nooit in zo'n club geweest. - Zin in kastanjes?
Eén zakje, alstublieft. - Komt eraan.
Eigenlijk gaat het boek over de ironie van het leven.
Ieders leven is een en al toeval.
Alstublieft. - Het leven als gemene grap.
Laat mij even.
Zo is het goed. - Dank u.
Kijk naar ons.
Dezelfde school, ik ben verliefd, we praten niet met elkaar...
...en ik kom jou tegen in Parijs, op straat.
Kan het ironischer?
Worden we 'n stel?
Ik en de mooie nerd met zwarte col. - Misschien teleurstellend...
...maar ik heb niets met zulke types. - Voor mij blijf je Fanny Moreau.
Met leren schooltas en Anna Karenina onder de arm.
Maar nu heet ik Fanny Fournier.
Zo is het leven.
Je hebt er weinig controle over.
Sorry, maar ik ben erg laat.
Als je wilt, kan ik je nog 'n keer een broodje aanbieden.
Ja, bel maar weer eens.
Je ziet er goed uit. -Fijn dat jullie er zijn.
Hoe is 't met kampioen schoonmoeder? - Turbulentie, dronken buurvrouw.
Film helemaal niks. Een helse vlucht. - Altijd grappig.
En New York? - Ik vind 't er heel fijn.
Zelfs in de winter. - Hoelang blijf je?
Alleen vandaag. Ik ga naar Bretagne om m'n zus te helpen na haar operatie.
Als ik kom, moet ik wel naar m'n liefste stel.
We gaan dit weekend de stad uit.
Kajakken, hiken, jagen op grootwild.
Had je leuk gevonden.
Ik kom terug. Geen idee hoelang ik weg ben, vanwege die operatie.
Zitten hier halters in? - Boeken voor bij Sophie.
Heb je geen e-reader? - Nee, ik wil papier in m'n vingers.
Pagina's omslaan.
Hoe eten we? - Rustig, om te praten.
Je moeder wil ook 'n goede foie gras en 'n glas Margaux.
Heb je goed onthouden. - Erg ongezond. Lekker stel, jullie.
Nieuw behang in de logeerkamer, en de lamp is vervangen, want...
Zit er nu 'n plank onder het matras?
Hoe heb ik die kunnen vergeten?
Was erg lekker, heerlijk zelfs. - Je moeder is 'n lekkerbek.
Ja, dat is alom bekend.
Caroline? - Goeienavond. Alles goed?
Prima. Dit is m'n moeder, dit zijn Caroline en Marcel.
We waren met hen op Corsica. - Dit jaar denken we aan Polynesië.
Een lange reis, maar wel subliem.
We kunnen er nog over bellen.
Ja, kom ook. Dat is leuk.
Ik ben er vaak geweest, het is heel romantisch.
Goed, fijne avond nog. - Fijne avond, tot gauw.
Ja, Polynesië, maar niet met hen. Ze is onuitstaanbaar.
Hij heeft over Gauguin geschreven. - Voor mij is hij 'n probleem.
Toch niet door... - Ik heb 't gezegd.
Vreselijk, zoals hij kijkt. Hij heeft 'n oogje op jou.
Maar Marcel is gek op Caroline.
Voor jou maakt hij 'n uitzondering. - Niks voor mij, Marcel Blanc.
Hij is mijn type niet.
Erg opdringerig.
Het is vleiend als je man je bewaakt als 'n schat.
Ja, maar Jean kan ook bezitterig zijn.
Moment, als je niet vreemdgaat met Marcel Blanc...
...met wie dan wel?
Mick Jagger en Alain Delon zijn inmiddels te oud...
...dus ik weet 't niet.
Mijn foie gras.
Heel erg bedankt. - Ziet er erg goed uit.
Hoe laat vlieg je morgen? - Ik neem de trein.
Ik wilde langer blijven.
Dan was ik meegegaan, de stad uit.
Heeft Jean al gezegd dat we dat doen?
Vind je 't vervelend? - Voor mij, niet voor hem.
Er gaan oninteressante mensen mee. - Heeft hij geen prima vrienden?
Nee, erg oppervlakkig en steenrijk.
Het gaat over geld, en de beste hotels.
Als ik 't heb over Rome of Madrid noemen zij chique restaurants daar.
En jagen en hiken vind ik niks. - Doe wat samen met je eigen vrienden.
Dat vindt Jean niet prettig.
Ik zie Carla, Antoine en Dominique weinig. Die zijn in Parijs.
Dat is geen groot gemis. - Je gaat altijd met hem mee.
Hij houdt van je. Dat is schattig.
En charismatisch. Veel beter dan je eerste man, die mislukkeling.
Een heel goede verandering.
Camille, ik wil iets laten zien. Dit vind je leuk.
We gaan kijken.
Mooi, hè?
Märklin-complex uit de jaren vijftig.
Magnifiek. - Ja.
Ik was altijd gek op treintjes.
Als jochie werd ik geplaagd door ouders en vrienden.
Om te ontsnappen klom ik in de een of andere trein, en weg was ik.
En kijk nou.
Aan boord van de trein naar nergens rijd ik 'n tunnel in...
...donker, sinister, angstaanjagend.
Ik zie het ware gezicht van het bestaan.
Ik zie licht aan het eind van de tunnel, een opening.
En als ik er uitkom, ben ik veranderd.
Ik ben dan niet meer dat breekbare, angstige jochie.
Ik ben 'n ander.
Het is afschuwelijk om gepest te worden als kind.
Je was indertijd vast heel schattig. - O, ja.
Kijk 's aan.
Heerlijk park, ver van de galerie. - Prachtig.
Buiten Parijs mis ik 't meest de mooie parken.
Ik ben aan de late kant. Niet zo erg.
Ik zie je lopen met die coltrui, en ik zie m'n hele leven.
Ik zie mezelf op school, jij loopt door de gang.
Je vliegt door de gang, m'n hart maakt 'n huppeltje.
En je boek? Ik wil wel wat lezen. - Echt?
Je vertelt over toeval en ironie. Dat maakt me nieuwsgierig.
Jij gelooft in geluk.
Zonder toeval zat ik niet in dit park met 'n salade voor ons twee.
Ik heb lang naar je verlangd.
Hoeveel is deze? - Drie euro.
M'n favoriete dichter.
Zij vinden de juiste woorden.
Voor mij is er niets hoger dan poëzie.
Ik ben 't zat, dat niksdoen.
Ik vind je ook 'n beetje somber. - O ja?
Nee, het gaat wel.
Sorry, maar ik ben vervelend. Ik doe 't niet expres.
Als ik bezig ben, moet ik door.
Ik heb niets te klagen.
Nee, laat aan.
Ik ben bang dat 't gaat regenen.
Daarom dacht ik, ik woon vlakbij, ik maak thuis wat klaar...
...en jij leest 'n paar pagina's. - Heel graag.
Kun je koken? Of moet ik dat doen?
Ik heb 'n beperkt culinair repertoire.
Ik maak goeie spaghetti bolognese. - Heb ik zin in. Zal ik je helpen?
Natuurlijk. Hou je van koken?
Heerlijk. Wat is dit voor wijn?
Geen idee. Een aanbieding.
Jean drinkt alleen te dure bourgogne.
Hou je van het Parijse leven?
Ik ben gek op New York en wilde altijd hier wonen.
Ik wilde ook hier wonen, tot m'n huwelijk ontplofte.
Daarna smaakte de stad bitter.
Ik wilde nooit meer hier zijn, en alleen blijven. Maar kijk.
Het mooie van mijn vak: je werkt waar je wilt.
Ik heb geschreven in Bogotá en Mexico. Zelfs in Montreal.
Heel leuk appartement.
Ik heb 'm zo gevonden, helemaal gemeubileerd.
Ik heb zes maanden huur al betaald.
Perfect voor 'n schrijver. Vrolijk.
Ik heb geluk.
Zie je het?
Als ik je niet op straat had gezien, was m'n leven heel anders.
Wat doe je?
De magie van de wijn aan het werk.
Je kent m'n situatie.
Ik ben verliefd op je. Op school in New York al, en nu in Parijs.
Ik was 'n egoïst. Ik had niet alles zo moeten laten gaan.
Waarom dan niet?
Ik vind je leuk, ga graag met je om.
Ik merk ook dat ik uitkijk naar onze bijeenkomsten.
Ik ook.
Maar 't is geen goed idee.
Mag ik wat vragen?
Ben je blij met je relatie? - Weet ik niet meer.
Ik belandde in dit huwelijk na m'n helse eerste man.
Toen kwam Jean. Energiek, charmant.
Hij nam me bij de hand, en wilde meteen trouwen.
Hij is gek op jou. - Maar soms voel ik me 'n trofeevrouw.
Hou je van hem? - Ja.
Ja, ik hou van hem.
Wat ben ik aan het doen?
Tot nu toe niets. - Waarom denk ik steeds aan jou?
Waar was je? - In de galerie.
Ik heb de galerie gebeld.
Ik heb lang geluncht. - En je mobiel?
Die stond de hele tijd op 'stil'.
En als 't dringend was? - Was 't dringend?
Nee.
Ik wil je altijd kunnen bereiken.
Dat kan ook. Ik vergat m'n mobiel aan te zetten.
Jammer, ik wilde met je lunchen. - Ik had 'n zakenlunch.
Met wie? - Mensen die 'n Basquiat aanbieden.
Ja, dat kwam slecht uit.
Ik had 'n Japans restaurant ontdekt. Waar heb jij gegeten?
Hè?
Wat doe je moeilijk. Waar heb jij gegeten?
In Café Philippe.
Café Philippe? - Ja.
Dat is erg ver. En met die staking...
Ja, het was 'n ellende.
Het is fijn dat je dit trainen nu serieus neemt.
De lichamelijke conditie is de eerste prioriteit.
Hallo? - Met mij.
Fijn dat je belt. Alles goed? - Ik weet 't niet.
Vertel, ik wil alles weten. Wat is er aan de hand?
Ik weet niet waarom ik bel.
Ik voel me rot.
Ik ben gewoon blij dat ik je stem hoor, meer niet.
Ik weet niet wat ik moet zeggen.
Een liefde die al zo lang duurt...
Wat valt er nog te zeggen? Jij bent m'n eerste liefde.
Gaat het? Wie belde je? - Wanneer?
Daarnet. Je klonk gespannen.
O, na het trainen? - Ja.
Dat was 'n cliënte die steeds van mening verandert bij 'n veiling.
Je hebt mensen die maar geen besluit kunnen nemen.
Ik neem wel besluiten.
En ik houd me eraan.
Dank u. Hoeveel is het? - Drie euro.
Wat vind ik 't akelig om te liegen.
Maar ik lieg toch.
Dank u, Mme.
Wat is dat?
Je vroeg naar m'n boek, en ik geloof in geluk. Vrijdag...
...komt er 'n enorme trekking, met 'n kans van 1 op de 139.838.260.
Dus heel klein. Maar de kans geboren te worden...
...is één op de vierhonderd miljard.
Je hebt de grote prijs al te pakken.
Die kans is voor iedere persoon op aarde onbegrijpelijk onwaarschijnlijk.
Verspil niet het wonder van jou.
Dat is het echte wonder.
Ik heb 'n minnaar. - Nee, toch?
Ik moet 't vertellen. Als Jean ervan hoort, is 't einde huwelijk.
Wat doe ik nou? Ik zit helemaal fout.
Wie is het? Of wil je 't niet zeggen? - Die jongen op straat.
Ik heb erover verteld. Die van het Lycée.
Hoelang al? - Het is geen hersenschim.
Wordt 't echt serieus? - Ik laat me heus niet meeslepen.
Wel veel hersenspinsels en gevoelens.
Hij schrijft hier 'n boek.
Eén goede raad.
Verlaat 'm nu het nog kan. Voor je huwelijk eraan gaat.
Ik houd me voor: dit is een avontuurtje. Ik hou van Jean.
Maar ik heb iets met die gast. Ik snap 't niet, en dat is eng.
Ik moet alles loslaten voor hem. Hij wacht al z'n hele leven.
Ironisch. Iedereen ziet jullie als het perfecte stel.
Soms denk ik, ik verander alles.
Ik wil niks opgeven. Ik wil kinderen, maar heb alleen angsten.
Het komt goed.
Dag, schat.
Wat verstop je? - Niets.
Ik zag je iets vasthouden. - Het is niks.
Laat nou even zien. - Nee.
Laat zien wat je verstopt. - Goed, ik laat 't zien.
Dit houd ik verborgen. - Een ticket van de lotto.
Hoe kom je eraan? Gekocht?
Sinds wanneer doe je mee? - Ik las dat er 'n grote trekking was.
Een grote trekking.
Weet je wat de kans is? - Ja, die is miniem.
Je moet je hele leven spelen...
...vele levens om te winnen. - Geef even.
Iemand gaat er winnen. - Dat zeggen ze altijd.
Het is totale oplichterij.
Maar waarom verberg je dat?
Ben je bang dat ik je stom vind?
Schat, dat denk ik nooit van jou.
Goeiendag.
Nee, ze is uit lunchen.
Geen idee. Ze zei dat ze vanmiddag weg kon zijn.
Ik vind 't moeilijk, wij hier samen. - Dit is toch super, ver van kantoor?
We kennen niemand.
Hallo.
Ik zit in 'n park met 'n broodje. Het is prachtig weer.
Ben je alleen?
Ik heb de krant.
Zal ik komen?
Doe geen moeite, ik ben bijna klaar.
Goed, fijne middag nog.
Geweldig.
Schrijf je met de hand? - Altijd.
Daarna werk ik met tape. - Boeiend, dat scheppingsproces.
Ik schrijf zonder ophouden.
Ik heb 'n hekel aan teruglezen.
Waar denk je aan?
Sinds jou gaat de tijd te snel. - Wil je nog naar Londen?
Nee, niet zo erg.
Niemand wacht er op mij.
Geen familie, geen vriendin.
Ik voel me goed hier. Het bevalt me steeds beter.
Dat is zeker dankzij jou. Jij maakt 't idyllisch.
Eerlijk gezegd denk ik dat ik hier blijf.
Heb ik iets verkeerds gezegd? - Nee, hoor.
Het is warrig in m'n hoofd. - Ik zet je niet onder druk.
Weet ik. - Je bent getrouwd, dat blijft zo.
Als je ooit tot iets anders besluit, dan ben ik er voor jou.
Goeiendag.
Deze kant op.
Josephine, m'n compagnon. Gaat u zitten.
Goed.
Waar kan ik u mee helpen?
Ik denk dat m'n vrouw een minnaar heeft.
Ik wil daar helderheid over.
Waarom denkt u dat? - Om talloze kleine details.
Niets onweerlegbaars, maar ik voel de signalen.
Ik kan me vergissen. Ik hoop dat ik me vergis. Ik hou van haar.
Maar ik moet 't weten.
Heeft u 'n idee wie de minnaar is? - Nee, niet echt.
Veel mannen vinden haar mooi. Een charmante vrouw.
Heerlijk.
Extreem aanlokkelijk.
Ik moet alles over haar weten. Met foto's, als 't kan.
Hoe snel gaat dit?
Hangt af van wat uw vrouw doet, maar doorgaans gaat 't snel.
Ik reken wel op uw discretie.
Wilt u echt de waarheid weten?
Dat wil ik echt.
Soms is het zo'n korte affaire dat de echtgenoot niks merkt.
Dan kan, na zo'n slippertje, het stel doorgaan en gelukkig zijn.
Mr Fournier?
Wat zegt u? Neem me niet kwalijk.
Doe uw onderzoek.
Ik lever de nodige informatie en 'n foto van m'n vrouw.
Gefeliciteerd met je verjaardag, Jean.
Bedankt, allemaal.
Ik word ouder en maar niet wijzer. Geen gebruiksaanwijzing, hè?
We vieren André's verjaardag in Venetië. Kom je ook?
Geweldig, Venetië, maar... - Maar?
We hadden 't afgesproken. Jullie zouden vrij nemen.
Ik sprak je vrouw. Dat is wel een heel boeiend persoon.
Dat is jouw vrouw ook. - En mooi, hè? Heel mooi.
Dat geef ik toe. - Ja. Op je verjaardag.
Dank voor de uitnodiging. - Geen dank.
Koos zij deze ongelooflijke plek? - We komen hier vaker. Zij kent het.
We hebben geluk met zo'n mooie vrouw.
Bent u nooit bang dat ze 'n ander leuk vindt?
In het begin had ik dat wel, maar...
...het zit niet in Marions DNA om vreemd te gaan.
Maar het blijft mogelijk.
Ken je Olivier Wargon nog?
Hij trof z'n vrouw aan in de armen van de huwelijksadviseur.
Triest en absurd.
Marion profiteert nooit zo van mij.
Ten eerste ligt 't niet in haar aard. En ze weet dat ze er meteen uit ligt.
Stel je voor, die twee in bed...
...spottend met de vernederde man...
Dus... - Nu weer werkelijkheid.
We zijn echt gelukkig met onze...
Heb je m'n treintjescomplex al gezien?
Absoluut, heel indrukwekkend. - Heel mooi, hè?
Al die fijne techniek... - Het is ongelooflijk.
Neem me niet kwalijk. - Pardon.
Goeiendag. - Hoi, Fabrice.
Twee glaasjes rood.
Wat mag 't zijn? - Een biertje.
Komt eraan.
Ik moet Jean spreken.
Ik heb tijd nodig om na te denken, om van alles te regelen.
Ik hou van je.
Zeg 's eerlijk. Hou je ook van mij?
In het begin dacht ik nog...
...dat we twee vrienden van het Lycée konden zijn.
Maar nu wil ik steeds bij jou zijn.
En we kwamen elkaar toevallig tegen. Ironisch.
Ik geloof niet in ironie...
...noch in toeval.
Ik veracht mensen die rekenen op geluk. Dat geluk bestaat niet.
Je dwingt 't af.
Het spijt me. - Ja, het is lelijk.
Maar de werkelijkheid is zelden mooi.
Iets drinken?
Wat voor type is het?
Alles staat in het verslag. - Cognacje, graag.
Ik ben blij dat 't beter gaat, mam.
Kom maar gewoon. Je kamer is klaar.
Goed. Ik moet wat knopen doorhakken.
Dat leg ik nog wel uit.
Jean kan er zo aankomen. Ik leg je neer. Kusje.
Goeienavond, schat. Wie was dat?
M'n moeder. - Komt ze gauw?
Ja, over 'n paar dagen. - Ik popel. Ze is echt heerlijk.
Zullen we thuisblijven, vanavond?
Je bent de hele week al laat. - Goed idee.
Ik moet nog wat werken, dan kan jij rustig lezen.
Hoe is 't met je werk? - Nogal druk.
Sorry dat ik wat bezorgd doe.
Dat komt wel goed.
Ik ga even bellen. Vraag jij 'n cognac voor mij?
Suzanne, meneer vraagt om 'n cognac.
Nee, andere kant. Naar links.
Hallo? - Ja, hoi.
Kun je praten? - Ja. Is er 'n probleem?
We moeten elkaar ontmoeten. Niet onoverkomelijk voor ons.
Kun jij morgen 15.00 uur, op de bekende plek?
Prima. Tot morgen.
Alles goed? - Gaat wel.
Ik denk vandaag aan onze ontmoeting.
De eerste keer dat ik je zag, met Oudjaar bij Fred Fox.
Met je zwarte jurkje...
Na de scheiding, en ongelukkig. - Ik heb 't nooit gezegd...
...maar de eerste keer dat ik je aansprak...
...hoopte ik uit alle macht dat je geen saaie domkop was.
Dank je, Suzanne. Je was totaal tegenovergesteld.
Veroverend.
Loyaal.
Alles wat ik van 'n vrouw kon wensen.
Gaat het? - Ja, hoor.
De song van dat moment zit nog in m'n hoofd.
Wat doe je? Huil je?
Nee.
Nostalgie maakt me altijd triestig. - Hoeft niet.
Alles is goed gegaan.
Met jou ben ik de gelukkigste man ter wereld.
Hier, de foto en het adres. Er mag niks overblijven.
Niet zoals de laatste keer. Totaal weg. Ciao, de mazzel.
We hebben 'n vliegtuig.
We kunnen 'm boven zee eruit gooien.
Dat is niet zo mooi, hè, Dragos? - Wel zeker.
Als sommige mensen sterven, wordt 't toch vanzelf beter.
Meer lucht voor iedereen.
Het komt echt goed. - En dat terwijl ik zo hard werk.
Ik ben niet rijk geboren, dus ik mag ervan genieten.
Wij regelen dit probleem.
Hij verdwijnt. Toch, Milos?
Bizar, ik droomde al jaren niet meer, maar na onze ontmoeting steeds.
Is dat niet gek?
Vannacht woonden we in Mexico.
Vast omdat je me erover vertelde.
Een simpel leven met kinderen. We liepen in de regen.
Toen ik wakker werd, was ik blij. Dat ben ik nog steeds.
We delen onze dromen. Zover is 't al.
De gedichten die jij gaf, lees ik steeds weer.
Mooi, hè?
Bij Mallarmé, over die ooievaar in het ijs, moet ik huilen.
We eindigen allen in het ijs.
Als we niets doen voor de winter.
Voordat het ijs alles bedekt.
Dan zitten we altijd vast.
Jean is 'n fabelachtige man.
Ik wil eerlijk zijn, om samen een toekomst te hebben.
Verkocht.
Veiling goed verlopen? - Ja, Jean. Ik wil...
Later, we zijn laat. Marc en Linda wachten in het restaurant. Kom mee.
Maar toch.
St. Martin verwoest door de orkaan. - Daar was onze huwelijksnacht.
We regelen... Wat was die plaatselijke lekkernij?
Zo gaat dat. Aan de andere kant gaat er iemand dood.
Zo is het leven. Je eet, je slaapt, je leeft, je gaat dood.
Gaat het wel? - M'n hoofd tolt.
Was bij witte wijn gebleven. - Waarom houd je me dan niet tegen?
Ik ben je man, niet je oppas.
En het was heel gezellig.
Niet dan?
Geregeld.
Definitief?
Het pak ligt op de bodem.
Hebben jullie al z'n spullen meegenomen?
Agenda, computer, telefoonnummers?
Perfect. We komen morgen om 15.00 uur samen.
Op de bekende plek.
Is meneer weg?
Hij moest vroeg weg, en wilde u niet wakker maken.
Hij had gezegd dat u zich niet lekker voelde. Wilt u iets?
Koffie. - Prima.
Met mij, ik heb nieuws. Bel me zodra je kunt. Zoen.
De juwelen van onze Saoedische klant moeten op de foto.
Bestellen voor de lunch? - Ik heb al wat.
Dank je.
Hé, schat. Ik wilde luisteren, maar je was aangeschoten.
Geeft niet. Ik lunch met 'n cliënt.
Waar lunch je? - Weet ik nog niet.
Goed. Stevige knuffel, tot vanavond.
Hopelijk gaat 't beter. Zoen, dag.
Heb je iets nodig? - Foto's van Saoedische juwelen.
O ja. Oké... - Het zijn er te veel. Zoek wat uit.
Dat had ik moeten doen, ja. Ik was 't vergeten.
Dit is wel goed.
Gaat het? Je lijkt afgeleid. - Het gaat goed.
Moet je iemand bellen?
Vindt u 't erg? Ik ben zo klaar. - Ga uw gang. Moet ik weg?
Ik bel al sinds vanmorgen. Waar ben je?
Ik maak me zorgen. Bel me terug.
Alain? Ben je daar?
Wat is er, schat?
Je hebt niets op je bord. - Hè?
Voel je je goed? Je eet niets.
Ik ben moe, meer niet.
Je betaalt nu voor te veel wodka.
Eet iets. Niet goed, 'n lege maag.
Ik denk dat ik moet overgeven.
Gaat het? - Iedereen vraagt dat. Het gaat goed.
Sorry, maar je maakt de indruk... - Ik heb slecht geslapen.
Laat me met rust.
Is 't goed gegaan? - Ja.
Heel goed. Nu wil ik wat rust nemen.
Jij ziet 'n beetje bleek. - Ze drinkt nogal dezer dagen.
Ze is zichzelf niet. - Ik slaap slecht.
Ze werkt te hard. - Komt goed.
Natuurlijk, liefje. - Zo ben je niet.
Je drinkt niet, je slaapt als 'n baby. - Het gaat wel, ik ben niet ziek.
Ik zeg niks meer als jullie doorgaan. - We laten haar met rust.
Laten we genieten van dit mooie weer. - Laat me even ademhalen.
Is ze al 'n tijdje zo? - Nee, ze werkt te veel. Dat is alles.
Ik ga met haar praten. - Ja, dat kun jij uitstekend.
Wat zit je dwars? - Ik wil niet praten.
Ik zie dat er echt iets mis is. - Mij best.
Genoeg. Ik weet niet wat er speelt, dus vertel. Jean verdient dit niet.
Jean verdient 't inderdaad niet.
En dat houdt in?
Je snapt 't niet, je krijgt de pest aan me.
Omdat je 'n minnaar hebt?
Hoe kun je dat raden?
Ik ben niet achterlijk.
Je bent één bonk zenuwen. Jean wijt het aan de drukte, aan het werk.
Je verandert van uiterlijk, gaat sporten. Het is helder voor mij.
Goed, wat voor type is het?
Vast niet zo'n hoge piet als Jean. - Het begon maanden geleden.
Ik kwam 'm op straat tegen. Ik ken 'm van school.
Bedrieg je 'n man als Jean?
Zo'n geweldige man bedrieg je niet met 'n loser als je eerste man.
Is hij niet.
Het gaat goed in bed, je houdt je man...
...maar als je eens zegt dat je Jean verlaat, is hij weg.
Heel klassiek. - Dat is gebeurd.
Hij was gek op mij op het Lycée.
Misschien is 'm iets overkomen. - Zoals wat?
Wie zou 'm wat aandoen? Een lieve dichter?
Niks verdachts in z'n appartement. Hij had alles weggeruimd.
Twijfelde hij, durfde hij het niet te zeggen?
Durf jij naar de politie? - Ik heb gebeld.
Maar ze vroegen m'n naam. Toen hing ik op.
Heel gek als 'm wat is overkomen.
Moet ik soms kijken in het mortuarium?
Je kunt er altijd gaan kijken. - Hou op. Daar ligt hij niet.
Ik doe niks. Jean mag 't niet weten.
Dit is er gebeurd: als getrouwde vrouw kon ik fijn met hem zijn...
...maar toen ik Jean dreigde te verlaten, is hij 'm gesmeerd.
Kun je niet iets regelen met Jean?
Nee, dan gedraag ik me als 'n verwend kind.
Daar zijn jullie.
Waarover gaat 't, zo serieus? - Gaat je niks aan.
Goed, terwijl jullie keuvelden, had ik 'n geniaal idee.
We hebben vrienden in de VS, Jack en Rita Prescott.
Ze gaan in Chicago hun huwelijksgelofte opnieuw doen.
Geniaal romantisch idee. Gaan we ook doen.
Je moeder is er, dus dat komt mooi uit. Wat denk je?
Hè? - Hoezo, hè?
We gaan onze jaren samen vieren. - Schattig idee.
O, jee. Je zegt niks.
Moet ik me zorgen maken? - Nee, hoor. Alleen...
Vind je 't niet afgezaagd? - Erg Amerikaans, ja.
Kan me niks schelen, ik vind 't lief. - Dat is het ook.
Ik was op zo'n feest met je pa, in Brooklyn.
Heel ontroerend.
Je hebt gelijk. Heel lief. Sorry dat ik zo doe.
Het hoeft geen feest van de eeuw te zijn. Clubje vrienden is genoeg.
Ik weet al wat ik aandoe.
Fijn dat jullie er zijn. We willen onze huwelijksgelofte vernieuwen.
Liefde is ingewikkeld. Het hart is meedogenloos.
Het gaat om gevoelens, en die blijven gaan.
Sommigen vinden elkaar voor het leven. - Dat is geluk, toch?
Sommigen moeten de gelofte herhalen. - Dit is magnifiek.
Op de gezondheid van de oude jonggehuwden.
Wij zijn getrouwd op 'n boot langs de Dalmatische kust.
We werden erg zeeziek. Een slecht voorteken.
Maar we zijn nog samen. - En nog zeeziek.
Ik word triestig bij zo'n ceremonie.
Een buurmeisje van ons moest trouwen.
Ze werd in de kerk achtergelaten. Haar hele familie was erbij.
Ja, die schofterige verloofde was ervandoor, zonder uitleg.
Een maand later, in Panama, werd hij gevonden, gehuwd met 'n pornoactrice.
Echt. - Er is vaak paniek vóór de verloving.
Vaker bij mannen dan bij vrouwen. - En op het laatst smeren ze 'm.
Kennelijk. - Ik zag 'n documentaire...
...over mensen die verdwijnen.
Er is nu bewijs wie erachter zit.
Buitenaardsen.
Ik zweer dat niet één bange verloofde ontvoerd wordt door buitenaardsen.
Het wordt niet uitgesloten. - Alles is nu mogelijk.
De ex-compagnon van Jean kan in 'n ruimteschip zitten.
Z'n lijk is toch opgedoken in 'n meer?
Of weten we niet... - Hij verdween jaren geleden...
...onder geheimzinnige omstandigheden. Misschien zwerft hij in de ruimte.
Niet in de armen van 'n Panamese hoer. - Is Jeans compagnon verdwenen?
Ja, het stond in de krant. Hij is abrupt verdwenen.
Ze zeiden dat er kwade opzet in het spel was of iets dergelijks.
Kortgeleden werd er gemeld dat z'n lijk was gevonden.
De politie wist 't niet zeker. De zaak is volgens mij nooit gesloten.
Ontvoerd door buitenaardsen, en de overheid verbergt dat.
Heel aardig. Jouw vrienden zijn allemaal aardig.
Wat 'n avond, wat 'n dag. - Fijn dat je er was.
Ik trek me nu terug. - Welterusten.
Welterusten, liefje.
Ik ben kapot. Alleen witte wijn, en wat champagne. Nu douchen.
Het was geslaagd, en we hebben absoluut heerlijke vrienden.
Ze vonden jou allemaal mooier dan ooit.
Je was ontketend. - Ja, van geluk.
Je dronk meer dan ooit. - Ik ben ook gelukkiger dan ooit.
Mag ik wat bekennen? - Bekennen?
De laatste maanden was ik 'n beetje gek.
Er was veel werk. Ik werd onzeker en zag 't niet zo scherp meer.
Ik ben vervelend geweest, of afwezig.
Nu is dat afgelopen.
Het was gewoon fout. Dat wilde ik zeggen. Nu voel ik me weer sterk.
Ik heb ook nagedacht.
Het is tijd om weer te praten over kinderen.
Fantastisch.
Wat heb ik 'n geluk. - Ik heb geluk.
Jij gelooft niet in geluk of toeval.
Dat komt doordat ik geluk zelf maak.
Jean?
Ja?
Ze vertelden 'n raar verhaal over jouw compagnon.
Dat hij jaren geleden verdween.
Jij ook al? Wie vertelde dat?
Een beetje maf type. Ene Gilles.
Die zegt: Buitenaardsen ontvoeren mensen.
Hij vertelde over die verdwijning. - Wat 'n eikel, die Gilles.
Dronkaard, totaal van het padje. Altijd buitenaardse wezens.
Ik begrijp dat de kwestie rumoer veroorzaakte, indertijd.
Men sprak zelfs van moord. - Dat duurde 'n week of twee.
Mensen kwamen toen met bezopen beschuldigingen.
Wat zeiden ze dan? - Weet ik niet meer.
Iets over onze business.
Eerlijk gezegd, Camille, die gast is niet lekker.
Ik zou hebben verduisterd. Ik.
Je hebt mensen, Camille...
Hij is gewoon plotseling verdwenen.
Wat vind je daarvan?
Niet slecht.
Alain had 'm mooi gevonden. - Denk je nog aan hem?
Alleen als ik boos ben omdat hij weg is.
En omdat ik Jean bedrogen heb.
Weet je zeker dat Jean 't niet weet? - Ja, helemaal zeker.
Jij weet zeker dat z'n verdwijning onverdacht is?
Ja, ik ben niet zoals jij, vol wantrouwen.
Ik ben heel meegaand, net als papa.
Jij doet me denken aan die gast die gelooft in ufo's.
Mama...
Alain is 'm gewoon gesmeerd. Hij was misschien geschrokken.
Waarom vraag je zoveel?
Ik geef ruimte aan m'n macabere geest.
Kom minder met enge fantasieën, lees minder politiethrillers.
EEN ZAKENMAN VERDWENEN
DELAUNY DETECTIVES VERHOOR ONDERZOEK
Dank je wel.
Heb je jouw boek uit?
Ik zag je moeder lezen op 'n terras.
Ze las zo geconcentreerd, ze schrok van me.
Wat voor boek was dat? - Een Simenon.
Ik heb er eentje gelezen in m'n hele leven, ik vind 't niks.
Detectives zijn altijd glamourvol.
In het echt ben ik erg teleurgesteld.
Buiten film en literatuur zijn ze dom.
Heb je weleens detectives gebruikt? - Ja, voor m'n werk.
Veel gesjoemel in de geldwereld. - Ja, dat zal wel.
Mr Fournier heeft u aanbevolen. Jean Fournier.
Als 't gaat om ontrouw, bent u een goede detective, zei hij.
Hij had huwelijksproblemen. Alles heel discreet.
Discretie is van het grootste belang voor mij.
We zijn bijzonder efficiënt en discreet. Mr Fournier getuigt ervan.
Ik heb de indruk dat m'n man mij bedriegt.
Daar wil ik duidelijkheid over.
We hebben informatie nodig.
Adressen, foto's indien mogelijk. - Ja.
Prima. Zal ik die de volgende keer doorgeven?
Bij onze tweede bijeenkomst?
Dan wil ik ook weten hoeveel tijd u nodig heeft.
En hoeveel dat kost.
Ons uurtarief is 450 euro.
Nou, dat is wel duur...
...voor het volgen van 'n man, of de vrouw van Mr Fournier.
Er zijn goedkopere bureaus, maar wij leveren topkwaliteit.
De benodigde tijd hangt af van de persoon.
Natuurlijk, zo is dat.
Heeft u verder nog vragen? - Alles gaat goed.
Tot nu toe. Dank u wel.
Ik bel u snel weer.
Ik... Dank u wel. - Veel plezier met deze informatie.
Tot ziens en dank u wel. - Tot ziens.
Hallo.
Mr Fournier, Henry van Delauny. Heeft u even?
Ja, ik luister.
Er was hier 'n dame die zei dat u haar had gestuurd.
Ze was niet op haar gemak, en heel verdacht. Ze leek 'n onderzoekster.
Steil haar, kastanje, gouden bril. - Heeft u haar iets verteld?
Zeker niet. Het deugde niet. Daarom bel ik meteen.
Ze vroeg onhandig naar ons werk.
Ik wist dat ze niet terugkwam. Ik houd u op de hoogte.
Maar heeft u wat gezegd? - Helemaal niets.
Ze leek wel te weten dat u ons heeft ingezet.
Als u niks heeft gezegd, komt 't goed.
Dank voor uw informatie. Tot ziens.
Over deze lamp had ik het. Voor op m'n kamer na de opknapbeurt.
Niet slecht. - Heeft m'n moeder gevonden.
Blijft ze nog lang? - Geen idee.
Ze is gelukkig in Parijs. - Wat doet ze overdag?
Museums, antiquairs. We gaan kijken.
Ze is gek op wandelen en eigen dingetjes doen. Heeft ze altijd gehad.
Goeiendag. - Hallo.
Fijn, samen lunchen. Je was in Versailles.
We moeten praten.
O, jee. Dit klinkt ernstig.
Ik wil dat je luistert tot ik ben uitgesproken.
Goed. - Jouw leven is 'n achtbaan.
De verdwijning van Alain... - Gaan we weer.
...deugt toch niet. - Hoe kom je daarop?
Heel aan het begin...
...klikte er iets bij die kletskoek over buitenaardsen.
Ben je gek geworden?
Die kletskoek over buitenaardse ontvoerders deed me...
Mama, toe. - Ik zeg toch 'kletskoek'?
Vervolgens, ik ben er bijna, komt het gesprek op...
...de verdwijning van Jeans compagnon die verdween...
...zoals Alain.
Ze hebben z'n lijk gevonden. Althans, dat dachten ze.
Zelfmoord. Ik ken geen details.
Ik wel. Jean heeft geprofiteerd van die verdwijning.
En dus?
Hij verdween zoals Alain. Jean werd er beter van.
Indertijd spraken ze van zelfmoord, ontvoering, zelfs moord.
Wat suggereer je nou?
Twee dingen: Jean had een motief en 'n belang.
Hier zijn we klaar mee.
Als Jean nou wist van je vreemdgaan? - Mama...
Een vermoeden? - Niets.
Liet hij je volgen? - Hoe dan?
Privédetective. - Je klets maar wat.
Ik weet zeker dat hij iemand inhuurde. - Hoe dan?
Ik vond 'n kaartje van de detective in de la van z'n bureau.
Keek je daarin? - Ik bezocht die detective.
Zogenaamd vanwege m'n ontrouwe man, op advies van Jean Fournier.
Die wilde graag werken voor het stel.
Ik geloof m'n oren niet.
Het verklaart alles. - Wat verklaart het?
Ruimt Jean nu Alain uit de weg? Klets. - Het is wel 'n onderzoek waard.
Sorry, ik heb geen honger meer.
Wacht nou even.
Luister naar me. - Ik heb er geen zin meer in.
Ik bedrieg de man die van me houdt.
Met wie ik kinderen wil.
Goed, ik ga vreemd met iemand van vroeger. Volgens jou...
...weet Jean dat, laat ie me volgen...
...en Alain verdwijnen. - Ja.
Waarom keek je me zo raar aan? - Hè, hoezo?
Je keek me heel raar aan. - Nee, toch?
Voel je je ergens schuldig aan? - Nee, echt niet.
Wacht, ik kan niet meer.
Beter dan binnenshuis rennen.
Op je werk zeiden ze dat je met je moeder lunchte.
We hebben ruzie gekregen. - Waar ging dat dan over?
Je kent haar. Grenzeloze fantasie.
Al die tv en politieromannetjes.
Vind je dat ze achteruitgaat?
Af en toe vergeet ze haar medicijnen, dan wordt ze wel paranoïde.
Soms heel paranoïde. - Ze moet wel de medicijnen nemen.
Paranoïde waarover? - Ze leest te veel politieromans.
Ik heb gedoucht. Wil je iets?
Ik wilde zien of je minder paranoïde was.
Ik ben niet paranoïde.
Hij wist dat je vreemdging.
Heb je al je medicijnen gehad? - Ik ben afgeregeld.
Soms vergeet je ze. Dan lukt 't niet.
Klopt, maar m'n wantrouwen komt echt niet van de medicijnen.
Ik hou van je, ondanks jouw obsessie met Jean.
Laat dat los, alsjeblieft. - Ik ben geen beroepsspeurder.
Ik wil 't uitleggen aan 'n beroeps om te zien wat die vindt.
Wat voor beroeps? - Geen idee.
Ik denk dat je naar de politie moet.
Grapje, hoop ik. Ga ik zeggen dat ik ben vreemdgegaan?
Kijk 's naar jezelf.
Jij denkt alleen aan jagen, hiken, vissen en plezier maken.
Nu mag er echt niks misgaan, Dragos.
Het moet 'n ongeluk lijken. - Ongeluk?
Het moet vlekkeloos.
Wie is het? Wat voor ongeluk? - Een jachtongeluk.
Ik neem haar mee naar 'n plek in het bos. Daar wacht jij.
Als je haar ziet, schiet je. De jager die zich erg vergist.
De jager zag 'n beest.
Een groot beest. Er zijn daar veel herten en jagers. Kan snel misgaan.
De politie kan veel vragen hebben.
Ik geef je 'n jachtvergunning en 'n geweer. Ik regel het.
Je mag jagen, het is tragisch, en je bent er kapot van.
Nou? Het moet wel jouw geweer zijn, niet het mijne.
Begrijp je?
Je verontschuldigt je. De politie kan niets doen, het was 'n ongeluk...
...Dragos.
Ik sta erbuiten, maar ik zorg voor je.
Ja, maar er is 'n probleem.
Ik heb nog nooit geschoten.
Nooit geschoten? - Nee.
Niet erg. Ik help je wel.
Nee, ik weet wat beters. Ik schiet, en geef jou daarna het geweer.
Jij moet op het eind het geweer vasthouden, snap je?
In ieder geval, Dragos, moet die vrouw verdwijnen.
Ze is schadelijk, gevaarlijk, vraagt te veel en is 'n bemoeial. Basta.
Wanneer moet dat? - We verkennen 'n paar dagen eerder.
Je wacht op 'n goeie plek in het bos. - Maar u schiet.
Ik schiet haar neer, onder jouw verantwoordelijkheid.
Het is jouw werk. Akkoord? - Ja, ja.
Dan terug naar je broer? - Ik zou naar Boekarest gaan...
...maar u belde. Nu dus 'n week later. - Doe 'm de groeten.
Echt niks vergeten? - Pierre en Delphine?
Die zien we daar.
Ik popel om te gaan jagen.
Camille ook, denk ik. - Gaan jullie ook?
Hopelijk succesvoller dan laatst.
Ik ben gek op wild. - Het enige waar wij op jagen...
...zijn antieke spulletjes. - Eet maar, eet maar.
Eet smakelijk. - Deze kreeft is heerlijk.
Ga je mee naar antiquairs? - Lief, maar ik blijf hier.
Ik ben op zoek naar 'n tafel. - Genoeg antiquairs hier.
Dit wordt dus 'n succes.
Het gaat om de zoektocht zelf, Mme.
Dat is 'n ander universum.
In het zoeken vergeet je alles. - Juist.
Heeft ze van haar vader, een uitstekende visser.
Ik leerde als meisje vliegvissen.
Dit kreeg ik niet mee. - Nee, zeker niet.
Tot bij de lunch? - Ik denk 't niet.
Maar we halen wat voor de avond.
Wel de kogeltjes uitspugen. - Op hert jaag je niet met hagel.
Hoe laat is het? Wacht. Ik neem m'n pil in.
Je ziet, ik denk eraan. Heb jij ze gezien?
Zitten ze in je tas?
Nee, hè? Ik heb ze laten liggen in Parijs.
Het is 'n weekend van vier dagen. - Goed. Dan ga ik...
Ik ga niet dood. - Ga terug naar Parijs.
Ik kan best vier dagen zonder. - Zo nodig zijn ze ook niet.
Ze zijn nodig. Edgar haalt ze. - Hij vindt ze niet.
Ik ga. Waar zijn ze?
Ze zitten in m'n vest. Het spijt me.
Geeft niet. Ik ga tijdens de jacht. - Je wilt rustig muziek luisteren.
Edgar rijdt heel kalm. Ik luister rustig naar muziek onderweg.
Waar is het vest? - Op het bed. Kan ook de rugzak zijn.
Ze gaat ze vinden. - Ik vind ze.
Kom maar mee. - Zoek maar goed.
Dag, liefje.
Kijk. - Deze is voor jou.
Dank je. - Geen dank.
Kom mee.
We gaan die kant op. - Juist, ja.
Camille, deze kant op is beter. Ik ken dit bos als m'n broekzak.
Dit bos inspireert dichters. Het is dichtbegroeid...
...en somber, maar weinig herten. - Geen zorgen, we komen snel in actie.
Ik zit te lang in de stad. Hoe houden jullie 't vol?
Ik zou me verloren voelen.
Ik moet even iets doen. Ik ben over 'n uur terug.
Laten we eerlijk zijn, wie koopt nou zo'n ding?
Mensen die graag jagen?
Voor 'n oud landhuis.
Of voor 'n jockeyclub.
Ja?
Fanny, de ontvangst is hier niet goed.
Alain is niet gevlucht. Je had gelijk. Er is 'm iets ergs overkomen.
Wat zeg je?
Ik ben in z'n woning.
Ik had je medicijnen en ging even bij 'm langs.
Jouw ideeën bleven bij me spoken, en je had gelijk.
Wie z'n woning ontruimde...
...kende niet Alains geheime plek voor z'n manuscript.
Hij zou nooit weggaan zonder. Het was het enige exemplaar.
Z'n ziel zit erin.
Dit verbaast me niets.
Denk je nog dat Jean erachter zit?
Ik kan niks bewijzen. De politie moet dat doen.
Peuk weg.
Geef je geweer.
Maar Jean... Ik ken hem. Hij heeft z'n fouten.
Luister, ik kom terug. We moeten praten.
Tot straks, ja.
Jean, nee...
Was dat wel 'n ree?
Volgens mij was 't een man.
Verdomme. Weet je 't zeker?
Nee, dat was iemand. - Was dat geen ree?
Een ree...
Wat is 't, verdomme?
Verdomme, verdomme...
We moeten hulp halen. - Dat hoeft niet. Hij is dood.
Goeie god, dit kan toch niet...
Het is verschrikkelijk.
Ik zag iets bewegen tussen de bomen.
Het is 'n ongeluk. - Een ongeluk.
Maar, nee toch... Mijn god.
Verschrikkelijk.
Ze trok de conclusie dat het leven onzeker was.
De kans dat je bestaat, is één op de vierhonderd miljard.
Elk leven is dus 'n wonder.
Elk levend wezen heeft 'n prijs in de kosmische loterij.
Verkwist dat wonder niet.
Dat wonder gaat door tot het einde van keuzes en fouten.
Angstaanjagend blijft de enorme rol...
...die het toeval overal in speelt.
En het belang van geluk hebben.
Beter om daar niet te lang bij stil te staan.