ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Φάουστο…
-Πώς πάει, αγάπη μου; -Τι έγινε;
Κοιμήθηκε η Αντρέα;
Ναι, αφού της έδωσα γελαστικό αέριο.
Πάμε τώρα, εντάξει;
Τι λέτε, δεν πίνουμε κάτι;
-Είναι αργά. -Μέσα.
Αυτός θέλει, έλα.
-Τέλειωσαν οι μπίρες. Πάω να πάρω. -Άλλη φορά, είμαι πτώμα.
-Θα γυρίσω αμέσως. -Έρχομαι μαζί.
-Εντάξει. -Αλήθεια;
-Ναι, μια χαρά. -Χούλια, πρόσεχε την απαγωγέα.
Εσύ πρόσεχε, ο άντρας μου θα βγει όπου να 'ναι.
Τι ύφος είναι αυτό, έχεις τύψεις;
Θα μου πεις ή…
Ή.
Μου φαίνεται
ή ο Ρούι ομορφαίνει τελευταία;
Του πάει ο χωρισμός.
Κόφ' το. Μας είδες;
Αχ, βρε Χούλια.
Το ξέρεις ότι ο Αουγκούστο μου φερόταν σαν σκουπίδι.
Αναρωτιέμαι τι θα κάνω όταν θα τον έχω σπίτι όλη μέρα.
Αφού ζεις εδώ. Δεν θα τον βλέπεις.
Λέω να γυρίσω επιτέλους στο χωριό μου.
-Αλήθεια; -Να χαρώ το σπίτι μου.
Αλήθεια;
Ο Αουγκούστο δεν τα βγάζει πέρα χωρίς εμένα.
Καμιά φορά νομίζω πως έτσι είναι ο γάμος. Κοίτα.
Τους ανεχόμαστε εμείς, μα μας ανέχονται κι αυτοί.
Αν μου λες να γυρίσω στον Ρούι, είσαι μακριά νυχτωμένη.
Δεν είπα αυτό, μόνη σου έβγαλες το συμπέρασμα.
Μήπως το σκέφτεσαι εσύ;
Θες ένα μεσκάλ;
Ναι.
Έτσι μπράβο.
Γεια μας.
-Πρήστηκε τόσο που… -Σαν δράκαινα.
Λέει "Γαμώτο σου, Ρούι!"
Μισό.
Τι;
Ναι;
Υφυπουργέ, πώς είστε;
Ναι.
Όχι, τη βρήκαμε τελικά. Ευχαριστώ πολύ.
Τι; Δεν σας το είπαν;
Όχι, ναι, φυσικά. Το αναφέραμε.
Κατάλαβα.
Ναι.
Φυσικά, υφυπουργέ. Θα του πω χαιρετίσματα.
Εντάξει.
Και κάτι άλλο, όμως.
Ήθελα να σας ζητήσω, την επόμενη φορά,
να κάνετε τη γαμημένη δουλειά σας.
Άντε μπράβο. Γαμώτο, ναι. Ευχαριστώ.
-Είχε ήδη κλείσει. -Άντε γαμήσου!
Είπε ότι είναι θέμα χρόνου να τη βρουν.
Έλεος.
Κλασικά. Σου φέρνουν ένα τυχαίο παιδί και τέλος, έκλεισε η υπόθεση.
Δεν υπάρχουν πια χρήσιμες επαφές.
-Υπάρχουν. Άλλα πρόσωπα, αλλά… -Ρούι.
Πώς κατάφερε να φτάσει μόνη της εκεί;
Να τη βλέπατε όταν πήγαμε στο Σαλασάρ.
Τα ρουφούσε όλα, έκανε ερωτήσεις, σαν μεγάλο κορίτσι.
Αρρωσταίνω να τη σκέφτομαι να πηγαίνει εκεί ολομόναχη.
Λίγο μεγαλύτερος από την Αντρέα πήγαινα σχολείο με το λεωφορείο.
Ακόμα και το μετρό έπαιρνα, Ιδάλια.
Είναι αλλιώς για τις γυναίκες και τα κορίτσια.
Και δεν είχαν εφευρεθεί ακόμα τα αυτοκίνητα, πήγαιναν με άλογο.
Τι μου λες; Σε περνάω δυο κυβερνήσεις…
Σαν τρεις είναι.
Κοίτα την.
-Μεγάλωσα χωρίς ίντερνετ. -Κι εγώ.
-Γυρνούσα στη γειτονιά με ποδήλατο. -Στα προάστια.
Βούλωσ' το.
Πάω γυρεύοντας τώρα,
αλλά δεν έχω μπει ποτέ σε λεωφορείο.
Δεν ξέρεις τι χάνεις.
-Είναι ωραία τα λεωφορεία. -Σοβαρά;
Αλλάζω το δικό μου με το Prius σου.
Σου πέρασε τώρα;
Θα σε πάω βόλτα όποτε θες.
Ευχαριστώ για το δείπνο. Πολύ ευγενικό.
Σου τις χρωστούσα τις μπίρες. Γεια μας!
Στην Κατσίτο.
Στην υγειά τής Αντρέα.
Ωραία.
Χρόνια τώρα, μόνο κεσαδίγιες έφτιαχνε.
-Και τώρα κάνει τον μάγειρα. -Να δοκιμάσω;
Έλα τώρα, τα πάντα μαγειρεύω.
Αν γράφατε μια φράση στην πόρτα του προεδρικού μεγάρου,
ποια θα ήταν;
Φίλε, αυτή η ερώτηση είναι τόσο "Ρούι".
"Οι κουφάλες αυτοκτονίας".
Έτσι λένε τη φανταστική μπάντα τού Φάουστο.
Πανκ είναι;
Δεν είναι και τόσο φανταστική.
Έχω μερικά τραγούδια. Και δυστυχώς, όχι πανκ.
Τι λες τώρα…
Κουφάλες; Έλεος!
Μισό, περίμενε.
Στην απεργία των φοιτητών υπήρχε κάποιος "Κουφάλας".
Πέθανε.
Ξέρεις, η λέξη "κουφάλες" δεν έχει προσωπικότητα.
Ξεφτίζει, χαλάει, δεν λειτουργεί.
Ή ίσως φταίει ο συνδυασμός με την "αυτοκτονία".
Δεν… Τι να πω, δεν μ' αρέσει.
Έχεις καραμαστουρώσει, φίλε.
Εγώ
θα έφτιαχνα μια γαμάτη τοιχογραφία
με ούφο που απάγουν τον Αζτέκο βασιλιά Τλατοανί.
Και λες εμένα μαστούρη; Θα σας πω τι θα έγραφα εγώ:
"Εδώ ζει αυτός που ήρθε να μας εξαγνίσει με την ηθική του δύναμη".
Αλλά όλες οι λέξεις σε εισαγωγικά.
Καλό, έτσι;
Τι καλό, αγάπη μου;
Δεν ξέρω.
Περίμενε.
Θέλω να δω την κόρη μου.
Ο Φάουστο.
Τι σκέφτεσαι;
Εσύ;
Εσύ πρώτος.
"Εγώ; Όχι, εσύ, εγώ;"
Γιατί εγώ;
Σκέφτομαι ότι εσείς οι δυο περάσατε καλά μαζί.
Πιο πολύ απ' όσο παραδέχεστε.
-Το ίδιο σκέφτομαι για σένα, αγάπη μου. -"Αγάπη μου";
Μην ελπίζεις, φίλε.
Δεν ξέχασα ότι ήθελες να μου πάρεις την επιμέλεια.
-Έλα τώρα, Χούλια. -Τώρα…
Με τις επαφές τού Φάουστο θα σου την πάρουμε.
Κι εσύ χαρούμενη φαινόσουν χτες βράδυ.
Φίλε, τώρα μπορείς να φτιάξεις σέκτα.
Σαν του Όσσο. Αλήθεια.
Να 'χει μέσα ανθρώπους, ευτυχία, λίγο καπιταλισμό.
Θα ερχόμουν.
Ποιος Όσσο; Αυτή μπορεί να γίνει ο επόμενος Τσαρλς Μάνσον.
Ή το NXIVM. Θα χαράζαμε το όνομά σου στα αχαμνά μας.
Μ' αρέσει. Πολύ.
Πέρα από την πλάκα, πήγαν να με προσηλυτίσουν.
Αλήθεια; Αλλά ναι, ταιριάζεις στο προφίλ.
Σε βλέπω στη σέκτα των Σαλίνας.
Σκατά.
Αν είναι αρχηγός η Χούλια, εγώ πάω. Εσύ;
Εννοείται, αλλά δεν θα ήμασταν οι μόνοι.
Όχι, θα μας μάντρωνε με άλλους οκτώ.
Τουλάχιστον.
Μη μου βάζετε ιδέες. Θα σας είχα κοντά τα λουριά.
Θα μας λίντσαραν στη γειτονιά.
Θα είχαμε τουλάχιστον τέλειο χαμόγελο
χάρη στον πάντα διαθέσιμο προσωπικό μας οδοντίατρο.
Νωρίς ξυπνήσατε.
Ναι.
Έλα δω.
Έλα.
Πάρε αυτό.
Ευχαριστώ.
Αυτήν την εβδομάδα, έφτασαν στο Μεξικό 700.000 δόσεις εμβολίων κατά του Covid-19
από τις ΗΠΑ.
Το φορτίο που παρελήφθη στο Διεθνές Αεροδρόμιο της Πόλης του Μεξικού
εγκαινιάζει τη μεγαλύτερη εκστρατεία εμβολιασμού στα χρονικά.
Το Μεξικό είναι στις πρώτες δέκα χώρες
και η πρώτη στη Λατ. Αμερική που λαμβάνει το εμβόλιο,
το οποίο θα είναι δωρεάν για ολόκληρο τον πληθυσμό.
Τα εμβόλια θα φυλάσσονται από τις ένοπλες δυνάμεις
ως τη χορήγησή τους, πρώτα στο νοσηλευτικό προσωπικό
και στη συνέχεια στους ηλικιωμένους.
Τι έγινε, Γκουέρο;
Είσαι ακόμα εδώ.
Όλα θα είναι μια χαρά, μη σε νοιάζει.
Θα σου φέρω φαγητό. Περίμενε εδώ.
ΤΡΟΦΙΜΑ, ΠΟΤΑ "Ο ΓΕΡΟΣ" ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ
Μικρή.
Γεια, ώρα να σηκωθείς.
Έλα, θ' αργήσεις.
Μπαμπά;
Τι θα γίνει αν αρρωστήσουν οι Τρεις Μάγοι;
Δεν θα έρθουν;
Φυσικά και θα έρθουν.
Οι Τρεις Μάγοι είναι άτρωτοι.
Και μέχρι τότε όλα θα έχουν στρώσει. Μην ανησυχείς.
Σήκω. Τι δώρο θα τους ζητήσεις;
Δυο κούκλες Lupita Ajolote.
Γιατί δύο;
Μία για μένα και μία για την Κάρο.
Γιατί δεν την αφήνεις να ζητήσει ό,τι θέλει;
Θέλω να παίζουμε μαζί.
Δεν σε παίζει πια;
Χαμήλωσέ το.
Συγγνώμη, κυρία μου.
Σου έστειλε ο πελάτης καμιά άλλη ηλίθια ιδέα;
Θέλει το λογότυπο πιο "ντιζαϊνάτο".
Πού τους βρίσκεις όλους αυτούς;
Πάω έξω ν' αρπάξω λίγο κόβιντ. Θέλεις κάτι;
Ένα λάτε, σε παρακαλώ.
Πώς πάει, αγάπη μου; Τι κάνεις;
Είμαι εδώ και μου λείπεις.
Και πήζω, παραδόξως.
Εσύ;
Πήγαινε να φας κάτι και σου αλλάζουν μετά το αναλόγιο.
Διάλειμμα για φαγητό. Τελειώνετε μετά τις καρέκλες.
Πρέπει να έχουν απόσταση 1,5 μέτρο, αυτές είναι κοντά.
Ωραία.
-Τι λέει; -Τι λέει;
-Πώς πάει; -Γύρισες;
Όχι.
Ήρθα μόνο να δω τη Λάουρα. Εσύ, όλα καλά;
Σε πήρα καναδυό φορές.
Σ' έχω μπλοκάρει.
Καταλαβαίνω.
Ήθελα μόνο να ζητήσω συγγνώμη. Αλήθεια.
Πιάνω το νόημα σιγά σιγά.
-Εγώ… -Μπράβο σου. Συγχαρητήρια.
-Δεν έχω ιδέα τι λέω. -Ρέμπε, τα κλείνω.
Ήθελα να σου πω ότι ξέρω πως τα σκάτωσα.
Κι ότι αυτό που έκανα ήταν μεγάλη μαλακία.
Μπράβο, το ελπίζω.
Δηλαδή, ελπίζω να πιάνεις το νόημα.
Όλα αλλάζουν, αλλά ταυτόχρονα,
παραδόξως, μένουν ίδια.
Από το πώς…
πάμε στο σούπερ μάρκετ μέχρι τις σχέσεις μας.
Ψάχνουμε και κάπως βρίσκουμε μια νέα κανονικότητα.
Μία που να μας βολεύει…
που μας επιτρέπει να επικοινωνούμε αντί να μένουμε μόνοι.
Να βρισκόμαστε, έστω και με άλλον τρόπο.
Έστω κι αν τίποτα δεν μένει ίδιο.
Να ψάχνουμε και να ψαχνόμαστε στον άλλον,
μήπως βγάλουμε νόημα σ' αυτήν την τρέλα.
Σε πήρε ο ύπνος;
Όνειρα γλυκά.
Μικρή.
Γιατί είσαι ξύπνια;
Είδες κι άλλον εφιάλτη;
Η Κάρο χόρευε και τραγουδούσε,
αλλά δεν με άφηνε να χορέψω μαζί της.
Μουσικός εφιάλτης; Καλό.
Μη φοβάσαι, όνειρο ήταν.
Κοιμήσου πάλι.
Θα κοιμηθώ αν με κοιμίσεις εσύ.
Θα μείνω μέχρι να κοιμηθείς.
-Εντάξει. -Ωραία.
Ωραία.
Ο Φάουστο είναι ο οδοντίατρός μου.
Ο κόσμος άλλαξε πάρα πολύ τους τελευταίους μήνες.
Πιο πολύ απ' όσο θα φανταζόμασταν.
Τουλάχιστον εγώ.
Το θέμα δεν είναι αν η αλλαγή είναι καλή ή κακή.
Η αλλαγή απλώς είναι.
Υπάρχει. Τέλος.
Και ακόμα κι η αλλαγή αλλάζει.
Σιγουρεύομαι όλο και πιο πολύ
ότι σημασία έχει ν' αλλάζουμε εμείς οι ίδιοι.
Πρέπει να γίνεται από μέσα, να είναι ριζική αλλαγή.
Κι ας μην ξεχνάμε ότι καμιά φορά
όλες αυτές οι αλλαγές βοηθούν να μείνουν όλα όπως ήταν.
Όλα θα είναι μια χαρά.
-Καρδιά μου, κλείσ' το. -Ιδάλια, σου σέρβιρα.
-Έρχομαι! -Αντρέα, μέλι, μαρμελάδα ή πραλίνα;
-Και τα τρία! -Αποκλείεται, αγάπη μου.
Είσαι πολύ μικρή για να πάθεις διαβήτη.
Διάλεξε ένα.
Πραλίνα.
Πραλίνα για τη μικρή!
Θα σε χτενίσει η Κάτσο. Μη σε ξεμαλλιάσει ο μπαμπάς.
-Τι; Αφού είμαι φοβερός κομμωτής. -Έλα.
Οι κοτσίδες σου είναι…
Ηρεμήστε, καλά είμαι.
Απλώς στραβοκατάπια.
-Μας λαχτάρησες. -Ούτε να βήξουμε πια.
Έτοιμη για σήμερα;
-Φεύγω, τα λέμε εκεί. -Εντάξει.
Καλή τύχη.
-Ψύλλε. -Δεν έπλυνες τα δόντια σου.
Θα τα πλύνω αμέσως.
Μην τη βγάζεις, σε παρακαλώ. Φόρα την.
-Πώς πήγε η εργασία της γεωμετρίας; -Τι λέει, Κάρο;
-Τι έγινε; -Μη δίνεις σημασία.
Οικογένεια Βιγιέγας-Πέρες.
Πάμε.
-Δεν μπορούμε να πάρουμε… -Όχι άλλα κοτόπουλα.
Άντι, συγχαρητήρια. Η χορογραφία σου πήγε περίφημα.
Μην ξεχάσετε να πάρετε σπίτι όλες τις εργασίες της.
-Θέλαμε να ζητήσουμε… -Τα παιχνίδια μου.
Σωστά! Ποια είναι τα δικά σου;
Όλα.
Όλα;
Ωραία, μπορείς να τα πάρεις πίσω.
Αλλά όταν επιστρέψουμε από την τηλεκπαίδευση,
δεν θα τα φέρνεις στο σχολείο ούτε θα τα νοικιάζεις.
Μπαμπά, μαμά, θέλουμε τη συνεργασία σας.
-Είμαστε σύμφωνοι. -Απολύτως.
Εσάς, κύριε, δεν σας ξέρω, σωστά;
Όχι, είμαι ο Φάουστο. Πώς είστε;
-Χαίρω πολύ. -Παρομοίως.
Τι σχέση έχετε με το παιδί;
-Είναι ο φίλος μου. -Και ο οδοντίατρός μου.
-Θες μια κεσαδίγια; -Εντάξει.
Μη στενοχωριέσαι.
Δεν μ' αρέσει όπως με βλέπουν τα παιδιά.
Μην ανησυχείς, θα βρούμε λύση.
Έλα, κάτσε.
-Τι κάνετε, κυρία Λους; -Καλημέρα. Καλά.
Μια με πατάτα και μία με κολοκυθανθό.
-Αμέσως. -Ευχαριστώ πολύ.
Πώς πάει η δουλειά;
Όλοι έχουμε μητέρα
Όλοι έχουμε πατέρα
Κι όλοι έχουμε ακόμα Κάποιον που να μας αγαπά
Είμαστε λίγο διαφορετικοί
Είμαστε λίγο τρελοί
Το ένστικτο ακολουθούμε
Μα είμαστε άνθρωποι καλοί
Το κάναμε μόνο από αγάπη
Και καθόλου από ανία
Το κάναμε επειδή το θελήσαμε
Με συναίσθημα το αποφασίσαμε
Ο γάμος είναι εντολή παλιά
Στα κομμάτια τώρα ας πάει
Ας το πει τώρα η αγάπη Πώς θα είναι η ζωή
Ας αγαπηθούμε τώρα
Χωρίς συμφωνίες κι εμπόδια
Λένε εκείνοι που παντρεύονται
Πως ο γάμος πάει πια, πέθανε
Λένε πως ο γάμος πεθαίνει
Εγώ λέω ανάψτε ένα κερί
Η εκκλησία ας τον θρηνήσει
Άλλος κανείς δεν θα πενθήσει
Μου λένε πως ο γάμος πάει, πέθανε
Και νιώθω μέσα μου ζωή
Αν μορφές πολλές παίρνει η αγάπη
Τότε ο γάμος είναι φυλακή…
Αποκλείεται! Εφτά ώρες να κοιτάς μια οθόνη.
Όχι, ψύλλε, θα στραβωθείς.
Δεν θα πάθω τίποτα. Όποιος φτάσει πρώτος είναι κότα!
-Περίμενε! -Κότα!
-Θα σε νικήσω! -Κρατάω την τούρτα!
Νίκησα!
ΓΟΥΡΟΥΝΙΑ Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΙΕΡΗ
"Η οικογένεια
είναι
ιερή".
Υποτιτλισμός: Σοφία Σκουλικάρη