Θα σας κάνω μια σειρά προσωπικών ερωτήσεων
για να σας φτιάξω ένα ψυχοβιογραφικό προφίλ,
που θα βοηθήσει τον δικαστή ν' αποφασίσει
για την επιμέλεια της…
Αντρέα;
-Ναι. -Πολύ καλά.
Σε ποια ηλικία γίνατε σεξουαλικά ενεργή;
Στα δεκαοκτώ.
-Στα δεκαοκτώ; -Ναι.
-Ζουν οι γονείς σας; -Ναι.
-Πώς είναι η σχέση σας μαζί τους; -Καλή.
Τι σχέση έχετε με τον πατέρα σας;
Δεν έχω.
Έφυγε όταν ήμουν πολύ μικρός.
Η μητέρα σας ήταν αυστηρή;
Όχι.
Όχι, είναι χίπισσα, αριστερίζουσα…
φιλόζωη, πιστεύει στον ελεύθερο έρωτα…
Χορτοφάγος πριν γίνει μόδα.
Οπαδός του Λόπες Ομπραδόρ,
πριν ακόμα αυξήσει τις συντάξεις.
Ωραία τύπισσα.
Πόσους ερωτικούς συντρόφους είχατε;
Τέσσερις.
Μόνο τέσσερις;
Τι εννοείτε "μόνο";
Πόσες ερωτικές συντρόφους είχατε;
Είναι περίπλοκο. Αυτό…
-Θέλω να πω… -Στο περίπου;
Ένα εύρος; Δέκα με είκοσι, είκοσι με τριάντα;
Έχετε καταναλώσει ψυχοδραστικές ουσίες;
Μαριχουάνα.
Έχετε καταναλώσει ψυχοδραστικές ουσίες;
Δυστυχώς ναι.
Πότε γνωρίσατε τον πατέρα του παιδιού σας;
Στα 20 μου.
Ήμουν 32.
Σε ποια ηλικία τής έπεσε το πρώτο δόντι;
Πώς ονομάζεται η δασκάλα της;
Δεν ξέρετε.
Θα λέγατε ότι χάνετε εύκολα την ψυχραιμία σας;
Όχι.
Όχι, ποτέ.
Έχετε υποστεί ενδοοικογενειακή βία;
Όχι.
-Έχετε εμπλακεί σε ενδοοικογενειακή βία; -Όχι.
Έχει διαγνωστεί με κάποια από τις εξής διαταραχές;
Ναι ή όχι, χωρίς λεπτομέρειες.
Νιώθει λύπη, απελπισία, κλαίει συχνά;
Όχι.
-Οξυθυμία; -Όχι.
-Σκέφτεται τον θάνατο ή την απώλεια; -Όχι.
Νιώθει αγωνία, άγχος, ανησυχία;
Όχι.
-Έχει κρίσεις πανικού; -Όχι.
-Προβλήματα όρασης ή ακοής; -Όχι.
Τελειώσαμε, περάστε στο επόμενο γραφείο.
ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
ΤΡΕΙΣ ΜΗΝΕΣ ΝΩΡΙΤΕΡΑ
Ρούι!
Ποιος;
Εγώ είμαι!
Ποιος "εγώ";
Η Αντρέα, η κόρη σου.
Το στρώμα! Από κάτω!
Είναι βρεγμένο! Βάλ' το από κάτω!
Τι έκπληξη!
-Περάστε, παρακαλώ. -Ευχαριστώ.
Τι έγινε, μαϊμουδίτσα;
Είδα έναν εφιάλτη.
-Πώς κι έτσι; -Αλήθεια, αγάπη μου; Πάλι;
-Τι είναι αυτό, μαμά; -Τίποτα.
-Αντρέα; -Ορίστε, δεσποινίς!
-Τι έγινε; -Είδα κακό όνειρο.
Τι είδες;
Με τον Ορτιμπούρσιο.
-Ποιος είναι ο Ορτιμπούρσιο; -Ένα κακό κοτόπουλο.
Ήμουν στο δάσος, εκεί όπου τρελάθηκε η γιαγιά μου.
-Δεν γίνεται… -Και μετά;
Ο Ορτιμπούρσιο με μάλωσε που πείραζα τις κότες.
-Τι; -Και μετά;
Ήρθαν εξωγήινοι και τον πήραν.
Μετά χάθηκα και δεν έβρισκα τον δρόμο για το σπίτι.
Η θεραπεία αυτού του παιδιού θα κοστίσει μια περιουσία.
Γαμώτο!
Φυσικά και θα βλέπεις κακά όνειρα με αυτήν την απαίσια μπλούζα.
Ο μπαμπάς θέλει να σου επιβάλει τα γούστα του.
Πες της ότι σ' αρέσουν οι Iron Maiden.
Όχι και τόσο.
Όχι; Συγγνώμη, τι είπες;
Συγγνώμη, άκουσα καλά;
Όχι!
Συγγνώμη;
Φτάνει, παιδιά!
Σε δυο ώρες πρέπει να σηκωθούμε.
-Δεν γαργαλιέμαι. -Να κοιμηθώ μαζί σας;
Καλά, αλλά να δούμε ποιος θα κοιμηθεί πρώτος.
Ένα, δύο, τρία!
Τι κάνεις; Φόρεσες τους πάτους σου;
Δεν τους έβρισκα.
Είναι κάτω από τη συρταριέρα. Γρήγορα, αργήσαμε.
-Κάτω από το κρεβάτι! -Ευχαριστώ!
Αν δεν τους βρίσκεις, άσ' το. Κάνε γρήγορα.
Εντάξει!
Ιδάλια, φάε πρωινό. Είναι αργά.
-Να πετάξω τα σκουπίδια. -Γρήγορα, Ιδάλια.
Ανέβα πάνω!
-Ορίστε. -Πήρες την εργασία σου;
Μεγάλη μπουκιά, παρακαλώ.
-Αντρέα, πήρες την εργασία; -Φάε.
Αντρέα, μεγάλη μπουκιά.
Αντρέα!
Μεγάλη, σε παρακαλώ.
Είναι πολύ αργά.
Πάρε το ψωμί σου και φύγαμε.
-Πάμε, κουνελάκι. -Το τσάι σου.
Ωραία, ευχαριστώ.
Το κολατσιό σου.
Φύγετε. Καλή τύχη.
Νέστορ, γύρισε ο Γκουέρο!
Ναι, δες. Δεν θα ξαναφύγει.
-Το είδα. -Γεια, Γκουέρο.
Έλα, αγάπη μου. Τα λέμε.
Αντίο.
Επιβεβαίωσε κανείς ότι θα έρθει στα γενέθλιά σου;
Όχι η Κάρο.
-Η γιαγιά της αρρώστησε από ζάχαρη. -Την καημένη.
Μη σε νοιάζει, θα πω στους γονείς της να την αφήσουν.
Φιλάκι. Σ' αγαπώ.
Μανούλα, τη Δευτέρα συνάντηση γονέων και καθάρισμα τάξης.
-Ναι, θα έρθει ο μπαμπάς της. -Ελάτε.
Ράδιο Αντήχηση, 96.3.
Η φωνή της αλλαγής.
Θέλω να μου εξηγήσεις
γιατί οι προηγούμενες κυβερνήσεις δεν μίλησαν.
-Δεν καταλαβαίνω. -Ποιος…
-Εσείς! Τώρα υψώνετε το δάχτυλο. -Ποιοι είναι οι "εσείς";
Αυτό το "εσείς" μού φαίνεται πολύ αόριστο. Ποιοι είναι οι "εσείς";
Εγώ είμαι ακαδημαϊκός, δημοσιογράφος.
-Τι λέει; -Αυτό είναι;
-Ναι. -Τέλεια.
-Πότε θα τελειώσουμε την εκπομπή; -Δεν ξέρω.
-Να δω το πρόγραμμά μου. -Καλό θα ήταν.
Η φωνή σου είναι καύλα, Ρεμπέκα. Θα γινόταν γαμάτο.
Αλήθεια.
-...μια συνέντευξη, οι μισθοί… -Επίσης…
Συγγνώμη, αλλά πρώτη φορά αντιμετωπίζεται το πρόβλημα από τη ρίζα,
με επιδόματα και ευκαιρίες…
Με επιδόματα, όχι δουλειά.
Άρα, με οικοδόμηση ενός μηχανισμού χειραγώγησης
αντίστοιχο του PRI.
Συγγνώμη, Νάτσο, εδώ κάνεις λάθος.
Δηλαδή;
Ο κόσμος δεν πείθεται πια από τα παλιά πρόσωπα.
Μα δεν άλλαξαν. Όλο το υπουργικό συμβούλιο είναι PRI.
Δεν μπορούμε ν' αλλάξουμε προς το καλύτερο;
Εσύ δεν κάνεις λάθη;
Ναι, αλλά δεν είμαι δημόσιος λειτουργός.
Δυστυχώς, κλείνουμε εδώ. Τέλειωσε ο χρόνος. Ας το αφήσουμε εδώ.
Ευχαριστώ που ήρθες, Νάτσο.
Είσαι πάντα ευπρόσδεκτος. Θα τα πούμε.
Και τώρα, αγαπητέ μου Ρούι, μαζί σου.
-Πώς είσαι, Λάουρα; Γεια. -Γιατί ήρθες εδώ;
Μπορούσες να το κάνεις από το τηλέφωνο. Τέλος πάντων.
Τι θα μας παίξεις σήμερα;
Αφού μιλάμε για αλλαγή, καλή ή κακή,
το "No tengo tiempo de cambiar mi vida" του μετρ των μετρ.
Του "Ροκδρίγο" Γκονσάλες, του "προφήτη του νοπάλ"!
Θεέ μου! Είναι της εποχής μου!
Ακριβώς έτσι, Λάουρα.
-Ναι. -Από το άλμπουμ του, Hurb…
Hurbanistorias! Σωστά!
Τον είχα δει στο La Querencia. Εξαιρετικός.
-Αλήθεια; -Ναι, πολλές φορές.
Το Hurbanistorias είναι το μοναδικό του άλμπουμ. Μάλιστα…
Ας το ακούσουμε, σε παρακαλώ. Είναι τραγουδάρα! Τσούι, βάλ' το!
Το λατρεύω. Πήγαινα όπου έπαιζε.
-Αλήθεια; -Ναι.
Είχε μια φωνάρα!
Όταν έπαιζε στο μετρό, μου σηκωνόταν η τρίχα.
-Φοβερό. Του μίλησες ποτέ; -Ας το ακούσουμε.
Φυσικά.
Ρεμπέκα;
Είσαι ντυμένη;
-Τι λέει; -Καλά.
Κατέληξες τι θα παίξεις απόψε;
Δεν θα το έλεγα.
Δεν έχω παίξει ποτέ σε πάρτι αρραβώνων και…
Κάτι ήρεμο, μάλλον.
Ας το ποικίλεις λίγο. Θα σου στείλω κομμάτια.
Όχι, δεν είναι ανάγκη. Και μόνο που με σύστησες φτάνει.
-Ευχαριστώ. -Δεν τρέχει τίποτα.
Θα σε βοηθήσω. Τους έκανα πέρυσι τον ντιτζέι.
Έχουν μαλακία γούστο στη μουσική.
Δώσ' μου το τηλέφωνό σου να σου στείλω κομμάτια.
Στείλ' τα μέσω Spotify.
-Και δες και τη λίστα μου. -Έλα τώρα.
Αυτά που θα σου στείλω δεν είναι στο Spotify.
-Έλεος. -Σωστά.
Δώσ' μου το τηλέφωνό σου.
Μισό…
Ποιο είναι…
Θα το κάνω εγώ, πιο γρήγορα.
Ορίστε. Έτοιμο.
Ωραία, εντάξει.
Βρες λίγη ώρα ν' ακούσεις αυτό.
Αλήθεια, βρες λίγη ώρα.
Εντάξει.
Για να το μάθεις.
-Εντάξει. -Αντίο.
Τα λέμε.
Αντίο.
Πάλι άργησες, μαλάκα Ρούι;
Τι θες; Έχω ως τις 2:30.
Τι λέει;
Αντρέα; Τι συμβαίνει;
Τι έγινε;
Με πονάει πολύ.
Τι έφαγες; Άνοιξε το στόμα.
Όχι, κορίτσι μου.
Σου είπα να μην τρως αηδίες από την καντίνα.
Γι' αυτό σου δίνουμε κολατσιό.
Τι έφαγες;
Mια καυτερή καραμέλα.
Ήταν καλή, τουλάχιστον;
Αρχίζεις με την εισαγωγή για την εικονογραφική έρευνα
και για το προϊσπανικό στιλ που διαλέξαμε.
Μην πεις για τα αιδοία, εκεί μπαίνω εγώ
και μιλάω για τα σχέδιά μας
και για τη λογοκρισία στα μέσα δικτύωσης.
Τι έχεις, φιλενάδα;
Ξέχασες τα χάπια σου;
Τι σου συμβαίνει;
Θα πουλήσουμε την ψυχή μας στον εταιρικό διάβολο.
Χούλια, εσύ κι οι ενοχές σου.
Ας μη σαμποτάρουμε τον εαυτό μας.
Ή μάλλον μη μας σαμποτάρεις εσύ.
Είμαι μέσα.
Αλλά ένα μέρος μου
το θέλει κι άλλο ένα όχι.
Κάνουμε τα δικά τους για να μπορούμε να κάνουμε τα δικά μας.
Ειλικρίνεια, έτσι;
Έχω φρικάρει.
Μη σκέφτεσαι τα φράγκα, αν θες.
Σκέψου την προβολή που θα έχουμε.
Θα είμαστε στους δρόμους, σε γιγαντοαφίσες, παντού.
Θα μας κάνει καλό.
Συμφωνώ ότι σας δώσαμε απόλυτη δημιουργική ελευθερία, αλλά…
Σωστά, πλήρη.
-Αλλά αυτό είναι… -Εντυπωσιακό!
Εντυπωσιακό, το λατρεύω. Δεν το λατρεύουμε, Πάντσο;
Μου θυμίζει…
Θυμάσαι τα σκυλάκια με τα καπέλα της Lulu Cola;
Μόνοι μας τα σκεφτήκαμε κι αυτά.
-Αλήθεια; -Τα υποφαινόμενα κάναμε την καμπάνια.
"Τα υποφαινόμενα";
"Τα υποφαινόμενα"!
Ωραίο, μια καμπάνια ουδέτερου φύλου.
Συγγνώμη, το έχω ανοιχτό για την κόρη μου.
-Ορίστε; Έχεις παιδιά; -Ναι.
-Πόσων χρονών είσαι; -Τριάντα.
Δεν φαίνεται μικρότερη;
-Γαμώτο! -Γουστάρω!
Εκείνη είναι. Δώστε μου δυο λεπτά.
Ναι, μην ανησυχείς. Καταλαβαίνουμε. Πήγαινε.
-Θα σας δείξω… -Έτσι.
Τι θες, Ρούι; Είμαι σε μίτινγκ.
Στα παπούτσια και το πουκάμισο. Το φοράς και…
-Μ' αρέσει αυτό με το αιδοίο στο στήθος. -Το έχουμε και σε φούτερ.
Ξέρεις τη διεύθυνση, έτσι;
Εντάξει. Κράτα με ενήμερη.
Γεια.
Θα το φτιάξουμε αμέσως, μην ανησυχείς.
Κοίτα, φτάσαμε.
Η φωνή της αλλαγής.
Επιστρέφουμε από το διάλειμμα. Περνάμε στα διεθνή.
Συναγερμός στην Κίνα.
Ο νέος κορονοϊός έχει κοστίσει τη ζωή τριών ατόμων.
Πέρασε, μάλιστα, τα σύνορα.
Δύο κρούσματα αναφέρθηκαν στην Ταϊλάνδη,
ένα στην Ιαπωνία κι άλλο ένα στη Νότια Κορέα.
Ο ΠΟΥ…
Τι λέει, αδερφέ;
Πώς πάει;
Είμαστε κλειστά. Ευτυχώς, μπόρεσα να έρθω.
-Ήξερες ότι ερχόμαστε; -Πήρε η Χούλια. Τι έγινε, Άντι;
-Γεια. -Έλα.
Περάστε μέσα.
Ακόμα μυρίζει.
Αν θες το πιστεύεις, κλείσαμε λίγες μέρες για απεντόμωση.
Δεν θα μας δηλητηριάσεις;
Όχι εσάς, τους κοριούς.
Η πιο ακριβή γειτονιά και μας την έχουν πέσει οι κοριοί.
Μαλακία.
Είχαμε κι εμείς ψείρες πριν από λίγο καιρό.
Από κάτι μαθητές.
-Και μαθήτριες, μπαμπά. -Αγόρια και κορίτσια, ναι.
Ακόμα μυρίζει, έτσι;
Ναι, λίγο, να πω την αλήθεια.
Εσύ το μυρίζεις, Άντι;
Βασικά, μυρίζει πολύ.
Ανοίγουμε καλά. Έτσι μπράβο.
-Νιώθεις καλύτερα; -Κάπως.
Εντάξει.
-Έτοιμο. -Τέλεια.
-Ευχαριστώ. -Λοιπόν…
Αν πονέσει πάλι, ας πάρει μισό τέτοιο.
Σήμερα, μόνο μαλακό φαγητό.
Όσο για το πάρτι γενεθλίων, με το μαλακό τα γλυκά.
Τέλος. Ακόμα θέλεις να γίνεις φορτηγατζού όταν μεγαλώσεις;
Όχι.
-Τι θέλεις να γίνεις; -Οδοντίατρος.
Οδοντίατρος;
Πώς σου ήρθε;
Τι;
Δεν το είπα για σένα, συγγνώμη.
Αν θες να γίνεις οδοντίατρος, μια χαρά. Ναι.
Δεν πειράζει, ξέρω τα σχετικά ανέκδοτα.
Αν γίνεις καλός οδοντίατρος όπως ο Φάουστο,
όλα καλά.
Αλλά μπορείς να γίνεις κάτι πιο διασκεδαστικό, ό,τι θες.
-Συγγνώμη κι ευχαριστώ. -Όλα καλά.
-Εντάξει. -Τα λέμε.
Θα έρθω να σε δω σύντομα. Θέλω…
Στον μπαμπά μου, εγώ βλέπω μόνο παιδιά.
-Αλήθεια; -Ναι.
Θέλω να κάνω λεύκανση.
-Θα σου κάνει, κανένα πρόβλημα. -Ωραία. Ευχαριστώ.
-Είναι στην πρίζα; -Ναι, ευχαριστώ.
-Τίποτα. -Ευχαριστώ, ναι.
Έτσι γίνεται, σιγά σιγά. Έτοιμο.
Εντάξει.
Τι;
Τι πράγμα; Τίποτα.
Φοβερό αυτό το χαρτί υγείας. Δεν σκίζεται.
Με τις υγείες σου.
Τι σπατάλη όλο αυτό.
Μου το χρωστούσες. Σε τόσες αναγνώσεις ποίησης μ' έσυρες.
-Το ξέρω. -Καλά θα κάνεις να έρθεις στον γάμο.
Φυσικά και θα έρθω.
Αν είναι έτσι ο αρραβώνας…
-Ξέρω. -…φαντάσου πώς θα είναι ο γάμος.
-Έτοιμη. -Βέβαια, έτοιμη.
Η επίσκεψη στο πατρικό σου είναι σαν ανθρωπολογικό ταξίδι.
Δεν έχεις δει τίποτα ακόμα. Ο μπαμπάς μου το ήθελε τόσο,
που κάλεσε όλους τους φίλους του.
-Ελπίζω και τις φίλες του. -Όσες είναι ακόμα ανύπαντρες.
Ευχαριστώ.
Είπες ότι θα οδηγούσες.
Τι πίνω; Κοίτα πόσο μικρό είναι.
Όλα καλά. Τι;
Να τσουγκρίσουμε;
Νομίζω ότι αρχίζει.
-Εσύ δεν πίνεις; -Άφησα την μπίρα μου στο μπάνιο.
Σας ευχαριστώ όλους που δεχτήκατε την πρόσκλησή μας
και ήρθατε στο σπίτι μας
να γιορτάσετε τον αρραβώνα του αγαπημένου μου γιου Χοσέ Μανουέλ
και της πανέμορφης νύφης μου Μοντσεράτ.
-Χειροκροτήστε τους. -Ναι!
Μπράβο!
Είναι όνειρο του κάθε γονιού
να δει τα παιδιά του να παντρεύονται ενώπιον Θεού
τον άνθρωπο που αγαπούν.
Εσύ μόνο μού είχες ξεφύγει, κατεργάρη.
Πριν αφήσω την πίστα ελεύθερη να χορέψει η νεολαία,
και για να μη γίνω εντελώς ρεζίλι,
θα ζητήσω από τις κόρες μου
να πουν δυο λόγια. Μάχο…
Εσύ πάντα ξέρεις τι να πεις.
Χούλια, έλα.
Έλα, πήγαινε!
Ευχαριστώ, μπαμπά.
Μπράβο!
Σας ευχαριστώ όλους που ήρθατε.
Καλώς ήρθες στην οικογένεια. Δεν ξέρεις πού μπλέκεις, Μόντσε.
Όχι, σοβαρά.
Το κλειδί είναι η επικοινωνία. Μην κρατάτε μυστικά μεταξύ σας.
Όλα τα καλά. Στην υγειά σας!
-Μπράβο! -Να ζήσετε!
Μπράβο!
Βέβαια, δεν υπάρχουν συνταγές για έναν καλό γάμο.
Αλλά αν βρείτε,
πείτε τη στον μπαμπά μου, έχει κάνει τρεις!
Στην εκκλησία!
Ευχαριστώ, μπαμπά.
Μπράβο.
Και μετά απ' όλα αυτά,
το μόνο που μένει είναι να πάμε να μεθύσουμε.
-Έτσι, πεθερούλη! -Να ζήσει το ζευγάρι!
Τέλειωσε η μπίρα, γαμώτο.
Τι μυξοπαρθένοι που είναι εδώ πέρα.
Για πες, τι τρέχει με την Κάμερον;
-Τι; -Έπρεπε να τη φέρεις να τη γνωρίσω.
-Μπα, θα μου την τρομάξεις. -Έλα τώρα!
Δεν θέλω να σε γνωρίσει έτσι.
Έχεις μπλέξει άσχημα. Σε ξέρω, κάτι τρέχει.
Πετάς πολύ κοντά στον ήλιο.
-Όχι! -Ναι, το ξέρω!
Σιγά!
Είμαστε μπροστά από την εποχή μας, φίλε.
Τα τρευγάρια είναι το μέλλον της ανθρωπότητας.
Εσύ τώρα παίρνεις το διαζύγιο, δεν καταλαβαίνεις.
Μια χαρά το καταλαβαίνω και τώρα.
-Η Χούλια τα δικά της, εγώ τα δικά μου. -Ναι;
Ενώ ζείτε στο ίδιο σπίτι και κοιμάστε σε φουσκωτό στρώμα;
Φοβερό, τι να πω.
Για την Αντρέα το κάνουμε. Δεν βιαζόμαστε. Και λοιπόν;
Από τότε που συμφωνήσαμε ότι τελειώσαμε,
τα πάμε πιο καλά από ποτέ.
Πολύ καλά.
Είμαστε ήρεμοι.
Το αρνείσαι, πουλί μου, αλλά δεν πειράζει.
-Κυρία; -Ναι;
Του έφερα κάτι να φάει. Φροντίστε να πιει τον καφέ του.
-Να μη φύγει. -Μην ακούς.
Μην του δώσετε ποτό.
Πάω να δω αν είναι ελεύθερο το πεδίο.
-Δώσ' μου ένα φιλάκι. -Κόφ' το.
-Επιστρέφω αμέσως. -Εντάξει.
-Κυρία; -Ναι;
Που έχετε το μεσκάλ;
Εκεί πάνω.
-Πού, εκεί; -Ναι.
Λαχείο!
-Τι λέει, Ρέμπε; -Πρόσεχε την κονσόλα.
Όλα καλά, φίλε.
Μια χαρά τα πας.
Αλλά πρέπει να ρισκάρεις. Να ρισκάρεις κι άλλο.
Ρίσκο χρειάζεσαι. Άσε με να βάλω κάτι.
Δεν έχω καλώδιο.
-Έλα τώρα. Για τον κουνιάδο μου. -Δεν έχω.
Για τον κουνιάδο μου. Τι είναι αυτό; Το ήξερα!
Χριστέ μου…
Για σένα, κουνιάδε!
Άσε με!
Άσε με! Πάρε τα χέρια σου!
-Άσε με, είπα. -Συγγνώμη.
Εμείς κάναμε πάρτι αρραβώνων; Δεν θυμάμαι.
Ήσουν λιώμα, ως συνήθως.
Ο γάμος ήταν γαμάτος, όμως.
Εκείνο ήταν πάρτι, όχι αυτή η μαλακία.
Ήσουν τόσο όμορφη, τόσο υπέροχη…
Χου, κάνε λίγο στην άκρη.
Γαμώτο.
Σκατά.
Ρούι!
-Έχουμε πιει λιγάκι, σωστά; -Μόνο αυτός ο μαλάκας.
Είπε ότι δεν θα έπινε. Πάρτε τον, αν θέλετε.
Βγείτε από το αυτοκίνητο για να κάνουμε αλκοτέστ.
Είναι τα γενέθλια της κόρης μας. Σας παρακαλώ.
-Βγείτε έξω. -Ναι.
-Προσοχή. -Ευχαριστώ.
Θα το φροντίσω εγώ, Χούλια. Εγώ θα το φροντίσω.
Μη σε νοιάζει, αγάπη μου.
Θα τα κανονίσω.
Αστυνόμε, αλήθεια…
-Ξέρεις πού δουλεύω εγώ; -Ρούι!
Θα μετρήσουμε το επίπεδο του αλκοόλ στο αίμα σας.
Είμαστε καλοί άνθρωποι! Σαν κι εσάς!
Το επιτρεπόμενο όριο είναι 0,4%.
Η κάμερα θα τα καταγράψει όλα.
Κυρία, δυο μπίρες ήπια μόνο.
Τότε δεν θα υπάρχει πρόβλημα.
Φυσήξτε εδώ.
Κοίτα με στα μάτια.
-Εσύ κι εγώ είμαστε απλοί άνθρωποι. -Έτσι.
Είμαστε ίδιοι, φίλε.
-Σοβαρά, σκέψου το. -Μετά το τεστ, μπορείτε να φύγετε.
-Αυτό είναι εκβιασμός! Λάδωμα θέλετε! -Ρούι, φτάνει!
Όχι! Είναι αντισυνταγματικό!
Αφήστε την! Πάρτε εμένα!
Βγάλε με, μαλάκα! Εσύ φταις!
Κύριε, με 3.000 πέσος κάνουμε ασφαλιστικά μέτρα.
Τρεις χιλιάδες;
ΕΞΟΔΟΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΚΕΨΗ
Ποια χρονιά ανέβηκαν πρώτη κατηγορία οι Πούμας;
Το 1962, ναι!
Ναι, γαμώτο!
Το 1962.
Πατάω το μηδέν…
Τι; Όχι, είναι…
Μου έφαγε την κάρτα.
Αλήθεια, μου έφαγε την κάρτα.
Όχι…
Μου έφαγε την κάρτα, γαμώτο!
Στάσου, μη φεύγεις. Αστυνόμε!
Μια στιγμή, παρακαλώ.
Μου έφαγε την κάρτα.
Έχω κάτι επείγον.
Τι να κάνω;
Είμαι χρόνια σ' αυτήν την τράπεζα. Πρώτη φορά μου συμβαίνει.
Είναι απίστευτο. Τι να κάνω; Μπορείτε να μου το ανοίξετε;
-Περιμένετε το πρωί. -Τι; Σας παρακαλώ!
Οι υπάλληλοι θα έρθουν το πρωί.
-Μα… -Πάντα τις τρώει.
-Αστυνόμε… -Κόλλησε.
-Μην το χτυπάτε. -Όχι.
Θα το χαλάσεις.
-Ποιο; -Το μανικιούρ.
Ωραίο φαίνεται. Πώς το λένε;
Δεν ξέρω. Το παράγγειλα σε κάποιο κινέζικο σάιτ.
Δώσ' μου το λινκ όταν πάρεις πίσω το τηλέφωνό σου.
Εντάξει.
Σοβαρά, θα το χαλάσεις. Άσ' το.
Δεν θέλω να μου προσθέσουν ώρες.
Τίποτα δεν θα σου προσθέσουν.
Για να σε τρομάξουν το λένε.
Έλα.
Να μην το πούμε στις άλλες;
Δεν είμαστε κι η Μητέρα Τερέζα.
Κάποιος πρέπει να καθαρίσει το μπουρδέλο.
Λοιπόν, κουκλίτσα, πώς σε λένε;
Χούλια.
Εσένα;
Άρρωστη από Μίσος.
Μπορείς να με λες Άρρωστη.
-Τι είναι αυτό; -Το όνομά μου σε τατουάζ.
Τι λες τώρα!
Τσούζει σαν πούστης.
Στο κόκκαλο, έτσι;
Ποιο κόκκαλο, ξανθούλα;
Στο δέρμα είναι! Εσύ δεν έχεις τατουάζ;
-Όχι. -Φαίνεται.
Ξέρετε πώς ο γάμος έγινε θεμέλιος λίθος της κοινωνίας;
Οι πρώτες κοινωνίες ήταν μητριαρχικές.
Τότε, οι άνθρωποι δεν είχαν ιδέα
ότι το γαμήσι φέρνει παιδιά.
Οι άντρες δεν ήξεραν ότι τα παιδιά ήταν δικά τους.
Καταλάβαιναν μόνο τον δεσμό μητέρας και παιδιού,
επειδή έβλεπαν τα μωρά να βγαίνουν μέσα από τις γυναίκες.
Όταν έμαθαν για την πατρότητα,
οι άντρες έφαγαν κόλλημα, ήθελαν να σπείρουν βλαστάρια παντού
και να είναι 1.000% σίγουροι ότι ήταν δικά τους, όχι του γαλατά.
Ο έρωτας δεν είχε καμιά σχέση με τον γάμο.
Ένα συμβόλαιο αγοράς που σου εξασφάλιζε κυριότητα,
ιδίως της μήτρας μιας γυναίκας.
Οι γυναίκες είχαν μία και μόνη αποστολή. Να κάνουν παιδιά.
Πολύ αργότερα, γεννήθηκε η ιδέα του ρομαντικού έρωτα,
που πήγαζε από την αγάπη που υποτίθεται ότι δείχνεις στον Θεό.
Μετά προέκυψε η μαλακία ότι δεν μπορείς να ζήσεις χώρια,
ότι υπάρχει το έτερον ήμισυ
και πρέπει να είστε μαζί ώσπου να σας χωρίσει ο θάνατος.
Έτσι, εκτός από την τεκνοποίηση,
η γυναίκα έπρεπε πλέον να λατρεύει σαν Θεό τον άντρα της.
Επιτέλους, η Βιομηχανική Επανάσταση
επέτρεψε να διαλέγεις σύζυγο και να πιάνεις δουλειά.
Ο κόσμος έχει αλλάξει από κάθε άποψη,
μα ακόμα προσπαθούμε να χωρέσουμε
σ' αυτό το ψεύτικο, παλιό και παρωχημένο μοντέλο του γάμου.
Αυτό είναι το θέμα.
Ο γάμος, θεσμοθετώντας τον έρωτα,
τον σκότωσε.
Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΦΥΛΑΚΗ ΕΙΝΑΙ Ο ΓΑΜΟΣ, ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΙΠΟΤΑ
Χούλια!
Υποτιτλισμός: Σοφία Σκουλικάρη