[niezrozumiały komunikat na dworcu]
[niepokojąca muzyka]
[krakanie wron]
[muzyka narasta]
[muzyka cichnie]
[stukot]
[sapanie]
[smutna muzyka]
Nie!
Co jest?
[płacz]
Profesorze?
He’s dead.
[Gigi] Co? Kto nie żyje?
[piosenka „Palermo” Mary Komasy]
[smutna, poruszająca muzyka]
[płacz]
[huk uderzenia]
[Alex szlocha]
[krzyczy]
[stukanie]
[piosenka cichnie]
[stukanie]
Halo?
[krakanie wron]
Pani do kogo?
[Birdy odchrząkuje]
Babcia Alex.
Bożena Złota.
Pomogę wam.
Ciężka boleść, kiedy chce się jeść.
Powiedz Oli, że jestem.
Kuchnia?
Tam do końca i w lewo.
[niepokojąca muzyka]
Posilimy się.
Nie jesteśmy w nastroju.
[babcia] Siły wam trzeba.
Panu najbardziej.
[niepokojąca muzyka]
[Aitwar wciąga powietrze nosem]
[muzyka narasta i cichnie]
Kurwa mać, no zrobisz coś?
Się patrzysz tylko.
Zabije nas wszystkich.
Siedź sobie, kurwa, dalej.
- Nie mogłem tego przewidzieć. - Spierdalaj!
[babcia] Ja pójdę.
Zaczekaj!
Zabieraj te swoje zajebane słoiki i wypierdalaj z tego miasta!
Uspokój się!
Możesz nas zostawić same?
Posłuchaj…
Babciu.
Wczoraj w nocy zmarł mój najbliższy przyjaciel.
Zabiło go to samo, co doprowadziło mamę do samobójstwa.
Nie zostawię cię samej.
Nigdy nie wybaczyłam sobie,
że Jaguś rodziła sama, w strachu,
na ulicy w tym mieście.
Nie była sama.
Ona była z nami. [wzdycha, pociąga nosem]
Cały czas.
Wiem na pewno.
[niepokojąca muzyka]
Przyjechałam, bo idzie krwawy księżyc.
Ostatni taki był w noc twoich narodzin.
[Iliana odchrząkuje]
Z tym księżycem to na dwoje babka wróżyła,
albo umrze, albo będzie żyła.
[babcia] Tak ludzie gadają.
[Iliana] Styczeń. Aaa…
Krwawy księżyc nad Krakowem będzie widoczny dzisiaj o 21.
Tylko nie wiadomo, co zwiastuje. Czy początek, czy koniec?
Ja się urodziłam o 21.
Może to zależy ode mnie, a los się jeszcze nie zdecydował.
„Gdy krwawy księżyc wzejdzie, natenczas powtórzyć historię trzeba”.
Pamiętasz tę Wandę, o której mówiła ci mama?
Ona wiedziała, jak pokonać zło.
Tylko się utopiła i zabrała swoją tajemnicę do grobu.
[Zawadzki] A gdyby…
odtworzyć moment jej śmierci?
Mam się rzucić do Wisły?
Nie, trzeba oszukać twoje ciało, żeby myślało, że naprawdę tonie.
Proponuje pan regresję do poprzedniego wcielenia?
To niebezpieczne.
[Iliana] Zresztą gdzie mamy ją topić?
U nas pod prysznicem?
Moim zdaniem część z nas nadal powinna szukać w księgach.
[Antoni] Dobra, pomogę ci.
[niepokojąca muzyka]
Alex!
Cześć.
Ciekawe miejsce na spędzanie urodzin.
Chciałaś sobie powspominać?
Mmm.
Dzięki.
Jesteśmy kwita, Alex.
Cokolwiek planujesz, uważaj tam.
Okej.
[tajemnicza muzyka]
- [Antoni] Co to jest za miejsce? - [Hania] Postępowa myśl psychiatryczna.
[Zawadzki] Mamy mało czasu. Napełniaj.
Znalazłam miejsce. Nie wiem, co robić dalej.
Jeśli masz sobie przypomnieć moment śmierci z poprzedniego wcielenia…
twoje ciało musi zareagować prawdziwie.
Musi się bać.
Jakby naprawdę umierało.
Co to jest?
Ketamina.
Nie umawialiśmy się na wspomagacze, zaraz!
[Basia] Tego używa się do tortur.
[Antoni] Alex, nie…
- If we make one tiny mistake… - This is insane.
It’s not mushrooms. We’re talking about a near-death experience.
We’re talking about a dissociative state.
She can go completely crazy.
A bad trip is not easy.
Alex, we cannot guarantee we’ll be able to bring you out of this.
No one knows better about this…
[Antoni] A co ty tu robisz?
[Iliana nuci]
Good idea!
[Basia i Hania dołączają do nucenia]
[wzdycha]
[bulgotanie]
[niepokojąca muzyka]
[stłumiony krzyk]
[Zawadzki stęka]
[Antoni] Jezu! [stęka]
Nie mogę.
- [stłumiony wrzask] - Ktoś ją trzyma tam!
[łapie powietrze nerwowo]
Poprzednim razem panu zaufaliśmy i co się stało?
Mało panu śmierci Lucky’ego?
W imię czego ryzykuje pan jej życie?
Musi sobie przypomnieć.
Dlaczego to przerwaliście?
Alex…
Byłam blisko.
Jeszcze raz.
Alex…
Jak będziesz się topić, to łap się nas.
[oddycha głęboko]
[dziewczyny nucą]
[tajemnicza muzyka]
[muzyka narasta]
[Alex] Trzy oblicza, z których zrodzili się bogowie.
Tam, gdzie trzy osie świata się przecinają…
w dniu i godzinie, których moc jest trzy.
[w tle szepty – powtarzają te same słowa]
Trzy oblicza, z których zrodzili się bogowie.
Tam, gdzie trzy osie świata się przecinają…
Trzy oblicza, z których zrodzili się bogowie.
Tam, gdzie trzy osie świata się przecinają
w dniu i godzinie, których moc jest trzy.
[łapie oddech, krztusi się]
[łapie oddech, stęka, dyszy]
- [Antoni] Alex… - [Alex kaszle]
[odkasłuje, dyszy]
Piątego stycznia 2022 daje liczbę gwiezdną trzy.
Godzina 21 daje sumę trzy.
Podwojona moc kapłanki.
No mnie i Wandy, to rozumiem, ale…
„Trzy oblicza, z których zrodzili się bogowie”?
To Trygław.
I?
I po jego kulcie nie zostało nic.
[niepokojąca muzyka]
[złowieszcze mamrotanie]
[dyszy]
[bicie dzwonów]
[tajemnicza muzyka]
[dzwoni telefon]
- Tak? - [szlocha] Janek…
Feliks! Pomóż mu, proszę cię.
Przyjedź, proszę cię.
Ewa…
Ewa, nie mogę teraz przyjechać.
[pociąga nosem]
[szept]
[westchnięcie, dyszenie]
[Robert mówi po starosłowiańsku]
[ucisza] Nie bój się, nie bój się.
On się ciebie boi. Chłopiec boi się ciebie.
Byłem z mrocznym chłopcem, długo. I widziałem wiele.
[Alex dyszy przestraszona]
Nie krzycz. Pomogę ci.
Nie krzycz.
Nie będziesz krzyczeć?
[Alex dyszy]
[Robert mówi po starosłowiańsku]
[niepokojąca muzyka]
[stękanie, jęki]
[Robert krzyczy]
[stękanie, jęki]
[Alex] Rozdziel ich!
Już!
[stęka, dyszy]
[Zawadzki] Już! Antoni! [dyszy]
Wezmę go do salonu.
Trygław.
[Zawadzki sapie]
[Zawadzki] Trygław.
[tajemnicza muzyka]
Posągi Trygława nie istnieją.
Skąd go masz?
Znalazłem.
Przysięgam!
On go słyszy.
Trygława.
Rozmawiasz z posągiem?
Kurwa, nie dotknę tego.
[Zawadzki] Rozumiesz mowę bogów?
Kto cię tego nauczył?
Nie wiem.
Mówi prawdę.
Jest jednym z nas.
Uciekłem mrocznemu chłopcu.
Przysięgam.
[Alex, szeptem] Raz, dwa, trzy.
Trzy.
Razem dziewięć.
I dziesiąta Wanda.
Przyniósł nam to, czego szukaliśmy. Już nam nie będzie potrzebny.
[sapie]
[wciąga powietrze nosem]
[hałas]
Musi zostać.
Jak to?
Bez Lucky’ego brakuje nam jednej osoby.
Trygław musi się znaleźć w samym centrum w ostatniej chwili, czyli dokładnie o 21.
Rozumiesz?
[Antoni] Każdy dostał pinezkę ze swoją lokalizacją na telefon.
[Iliana] 21.00, punktualnie!
[Gigi] No, ładuj się. Szybko!
[niepokojąca muzyka]
Wiesz, co nas czeka?
Zawadzki, los świata jest w naszych rękach.
[muzyka narasta]
[Alex] Kurwa!
[oddycha ciężko]
[Basia] I’m in position.
Everyone check in.
Kurwa, serio? Tutaj?
[Alex krzyczy]
[Alex krzyczy, stęka]
Jestem!
[odgłosy kroków]
[chłopiec warczy]
[dyszy]
[niepokojąca muzyka narasta]
[Alex krzyczy]
Mój syn!
[Alex krzyczy]
[dyszy, sapie]
[gwar ulicy, śmiechy]
[Gigi] Ja gotowy.
[Birdy] Ja też.
Dobra. To tutaj.
Trzymaj.
Co jest?
No co jest? Czego nie rozumiesz?
Nie wiem, co to znaczy.
No podobno znasz starą mowę. To jest podstawa. Abecadło.
Dobra.
Dla naszych przodków nie było liter, tylko cztery słowa.
- Skup się! Ra, ra, no. - Ra.
Ra! Poruszyciel mówi, no! Ra!
- No? Ra! Skup się! - Ra!
- Ra, tak! Da! - [niewyraźnie] Da.
- Nie! - Da.
Językiem, językiem. Tak jakbyś chciał powiedzieć „dom”.
Dom, wszystko dobre, co ci się z tym kojarzy, no.
Cała ta dobra energia.
No, nie musi być dom, no. Ważne, żeby była dobra energia.
- Da! - Da.
- Uwaga! Da! - Da.
- Da! - Da.
- Ra! Da! - Ra!
- Nie możesz tego spieprzyć, rozumiesz? - Da!
Tam masz gesty. Ra, no!
Zaczynasz inkantację o 21.00.
[Alex jęczy]
[powarkiwanie]
[sygnał telefonu]
[Iliana przez telefon] Wszyscy są? Antek?
No, dajesz, dajesz. [wzdycha]
Fuck.
[Zawadzki dyszy]
[warczenie]
[Alex sapie]
[Alex dyszy, sapie]
[Alex krzyczy, jęczy]
[jęczy, stęka]
[kaszle]
[ryczy]
[stęka]
[jęczy, stęka]
[jęczy]
Nie!
[Zawadzki krzyczy] Nie!
What’s happening?
- [Zawadzki] Nie! - Profesorze!
Profesorze!
[stęka, wzdycha]
Nie ma profesora ani Antoniego.
[Basia] Coś jest nie tak.
[jęczy, sapie]
[jęczy] Kurwa!
[ryk]
Fuck it! I’m doing it!
- [Birdy] Trzeba zaczynać. - No dobra.
Jedziemy.
[trąbienie klaksonów]
[trzask]
Rrrr…
Ra!
Da!
- [warczenie] - [Alex dyszy]
[Chworz] Zgubiła cię pycha, kapłanko.
Chciałaś oszukać przeznaczenie, odwrócić historię.
[Chworz warczy]
Ra!
[Antoni] Halo?
Jestem!
- [Iliana] Antek, zaczęliśmy, dawaj. - [dyszy]
Rrr…
- [Alex jęczy] - [warczenie]
[Alex jęczy, krzyczy]
[stęka]
[stęka, dyszy]
Co jest? Co się dzieje?
- [Alex krzyczy] - [warczenie]
Ja jestem Chworz.
Ja jestem Kъnęgъ.
[krzyczy z bólu]
[sapie, jęczy]
[Gigi] To nie działa.
Shit.
To nie ma sensu.
Nie ma Zawadzkiego.
Jestem czarna woda i miesiąc.
Ten gród znowu będzie należeć do mnie.
[warczenie]
[jęczy]
- [Zawadzki dyszy] - [Basia] What’s happening?
[melancholijna muzyka]
Lucky?
[dyszy]
[chór głosów z telefonu] Ra! Da!
Rrrr! Ra!
Da! Da! [dyszenie]
- Ra! Da! - Ra!
Ra! Da!
- Ra! - [z telefonu] Ra!
- Da! - [z telefonu] Ra! Da!
- Ra! Da! - [z telefonu] Ra! Da!
[sapie]
- Ra! Da! - [z telefonu] Ra! Da!
Ra!
- Da! Ra! - [z telefonu] Ra! Da!
Ra! Da!
Ra!
- Da! Ra! - [z telefonu] Ra!
Ra! Da!
Ra!
Da! Ra!
Ra! Da!
Da! Ra!
[warczenie]
Ra! Da!
[warczy]
[chór głosów] Da! Rrrr…
[chór głosów] Ra! Da!
[z wysiłkiem] Ra!
[krzyczy] Da!
- [Chworz warczy] - [Alex] Ra! Da!
Ra! Da!
[warczenie]
- [krzyczy] - [warczy]
Ra! Da!
- [warczy] - [Alex krzyczy]
[Alex krzyczy, stęka]
Ra! Da!
Ra!
- [warczenie] - [krzyczy]
[głosy z oddali] Da! Ra!
Ra! Da!
[Alex jęczy]
[krzyki cichną]
[Alex sapie]
[tajemnicza muzyka]
[Alex stęka]
[bulgotanie]
[jęczy, stęka]
Did it work? Does anyone know?
[Hania] Did it work?
[dyszy]
[chłopak] Dasz namiary na swojego dilera?
Spierdalajcie! [dyszy]
[wzdycha]
- [dyszy, sapie] - [otwieranie drzwi]
[dyszy]
Przepraszam bardzo.
[dyszy, jęczy]
[dyszy]
[jęczy, sapie]
[szlocha]
[dyszy]
[pociąga nosem, stęka]
[wzdycha]
[smutna muzyka]
[Alex dyszy]
Tyle.
[Iliana] Nie! Co ty zrobiłaś!
[dyszy]
[niepokojąca muzyka, słowiański śpiew]
[muzyka cichnie]
[niepokojąca muzyka]
[mężczyzna] Nie wolno zabijać bogów.
Choćby byli najgorsi.
Złamałaś odwieczne prawo.
Zapłacisz za to.
[piosenka „City of My Dreams” Mary Komasy]
[nowa, tajemnicza muzyka]
[muzyka cichnie]