NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
Super akcja, siostry, psa gadanie
Klonowanie, dinozaury, tron, latanie
Nigdy nie wiesz, co się stanie Bo to Johnny Test!
WALKA Z PREHISTORIĄ W TLE
Ten park rozrywki jest boski.
Przejażdżka na mokrej kłodzie w upalny dzień.
Ale gdzie są dinozaury?
Żałosne.
To smutne.
Nie zapomnijcie odwiedzić sklepu z pamiątkami.
Mamy dinastyczne promocje.
Nic strasznego…
Kiepska przejażdżka.
„Rozumiemy państwa niezadowolenie
i ciężko pracujemy, by poprawić…”
Gdzie jest fajnie?
Wykopaliska są fajne.
Można znaleźć prawdziwe fragmenty kości dinozaurów.
Kości?
I kopać?
Poszukajmy kości.
Mam jedną!
Trochę malutka.
Ja też mam, ale moja jest większa.
Ale moja jest lepsza.
Pewnie należy do ogromnego dinozaura, który skopałby tyłek twojemu!
Ale chamstwo.
Przekonajmy się. Do laboratorium!
A mówili, że nie przyspieszymy milionów lat ewolucji do kilku sekund.
Genialna piątka!
Rzućcie wszystko,
bo mamy najważniejsze pytanie naukowe.
Czyja kość skopałaby drugą kość,
gdyby to był prawdziwy dinozaur?
I co to za glut?
To Gluciak.
Gluciak.
Fajnie?
Te fragmenty kości pochodzą z różnych gatunków.
- Takich, których nigdy nie widziałyśmy. - A który jest lepszy?
Możemy to ustalić
poprzez symulację miliardów lat naturalnej selekcji.
Wracamy do walki na kości!
Stójcie!
Bo właśnie wynalazłyśmy wiązkę ewolucyjną.
Nie odpuścimy sobie testowania na prawdziwym DNA dinozaura.
Rany!
Super!
To który jest lepszy?
By określić wyższość, potrzebują
lat rozwoju poznawczego w naturalnym środowisku.
Teraz nawet nie wiedzą, co jeść.
A może ekstremalny bieg z przeszkodami?
To może się udać.
Johnnysaurus Rex jest gotowy.
Duke-a-Don jest bardziej gotowy.
I miły.
Przez tunel, przez płotki, po ścianie i…
Najpierw test prędkości.
- Kto pierwszy dotrze do mety… - Wygrywa.
Jak uruchomić dinozaura?
Chodź. Musimy iść!
Nie możemy przegrać z J-Rexem!
Dalej, J-Rex. Przejdziemy przez mur i wygramy.
Chwyć linę. Dasz radę. Łap!
Czekaj. Czego jeszcze nie lubią konie?
No tak. Wio!
Zapomnij o linie. Skacz.
Wygraliśmy!
Jak zatrzymać dinozaura?
Teraz test na inteligencję.
Według filmów dinozaury uczą się od ludzi na przykład otwierać drzwi.
Gluciak!
Albo używać narzędzi.
Świetnie, Gluciaku.
Dobra, Duke-a-Donie. Zrób to.
Tak!
Przygotujcie się na J-Rexa.
Za małe rączki, prawda?
Tak.
Następny test!
Czas na test przybijania piątki.
Że co?
Fizyczna interakcja też decyduje o wyższości.
Jasne! Przybij piątkę.
Tak!
Teraz twoja kolej.
Do diabła!
Duke-a-Don znów wygrywa!
To nie musi być wina J-Rexa, Johnny.
Pochodzi z okresu triasu, a D-Don z kredy.
Że co?
To ponad 90 milionów lat ewolucji.
Mózg i ramiona J-Rexa nie są tak rozwinięte.
Naprawdę?
W takim razie
dodajemy 90 milionów lat ewolucji.
Johnny, nie!
Nie możemy przerwać.
Skoro tak, to mój też niech ewoluuje.
Stójcie!
Nie możecie zadzierać z ewolucją.
To może się dziwnie skończyć.
Gluciak?
J-Rex ma dłuższe ręce i większy mózg niż Debil-o-Don?
Do zobaczenia na starcie.
Może stworzenie wiązki ewolucyjnej to zły pomysł.
To możliwe.
Słyszałeś klakson. Idziemy!
Tak. Wio!
Chyba chcą, żebyśmy to my się ścigali.
Niezły zaskok.
Cofam to.
To był absolutnie zły pomysł.
Gluciak.
Czemu odlatuje?
Twój dinozaur wygrywa. Poddajmy się.
Remis.
Bo J-Rex wygląda na silniejszego.
I na głodnego.
Cofnijmy się.
Co się dzieje?
Ich instynkty wyewoluowały.
Czyli?
Jedzą takie mięsne rzeczy jak my.
Mój jest roślinożercą.
Już nie!
Ratujcie się.
Bierzcie nas, dinozaury!
O nie.
Nie tak wyobrażałem sobie koniec.
Dzięki, Gluciaku.
Gluciak.
Może zmienimy je w kości?
Ewolucja idzie tylko w jedną stronę.
To rozwińmy je bardziej.
Żeby były niepowstrzymane, zjadły nas i opanowały świat?
Albo rozwiną ludzką empatię, współczucie i spokój.
Musimy wymyślić, jak zwabić je…
Dinuśki, ktoś chce szamę?
Gdybym był dinozaurem, zjadłbym to.
Teraz!
Robią się głośniejsze!
Udało się?
Masz rację.
Te ryki były nieco głośne.
Przepraszam,
rozwinęliśmy się o 70 milionów lat i musimy mieć dobre maniery.
Klasa.
Przepraszamy za mieszanie się w ewolucję.
To dla nas zbyt skomplikowane.
Musimy uwolnić Gluciaka.
Poradzisz sobie, mały?
Gluciak!
Zdecydowanie tak.
Co teraz zrobimy?
Jesteśmy zbyt rozwinięci, by jeść ludzi.
Ale muszę przyznać, że nadal mam ochotę poryczeć.
Tak, to świetna zabawa.
Mam pomysł.
Miło wrócić do parku rozrywki.
Zwłaszcza po ulepszeniach, no nie?
Czekaj.
- Hurra! - Teraz to rozumiem!
Dzięki, Johnny!
Do usług!
Hurra!
Kolejna kłoda.
Na miejsca!
I…
PAMIĘCI ADAMA SCHLESINGERA
Napisy: Katarzyna Błachnio-Sitkiewicz