‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪เขาชอบบู๊ ชอบท้าทายพี่สาว กับดุ๊กกี้คู่หูคู่ลุย
‪มีสามร่าง เป็นทีเร็กซ์ ‪เป็นองค์ชาย เป็นจอห์นนี่ เอ็กซ์
‪เปลี่ยนจนคุณตามไม่ทัน ‪เพราะเขาคือจอห์นนี่ เทสต์
‪(การล้างแค้นของน้องชายตัวน้อยของจอห์นนี่)
‪ความเดิมตอนที่แล้ว
‪หลังจากได้เห็นรูปตอนเด็กของจอห์นนี่
‪ซูซานกับแมรี่จึงสร้างทารกหุ่นยนต์ขึ้นมา
‪เพราะสองสาวจำความสุข ‪ในการมีน้องชายเล็กๆ ไม่ได้
‪ทารกหุ่นยนต์ช่างแสนดีและทำตัวไร้เดียงสามาก
‪ทั้งทำให้จอห์นนี่โดนขัง ‪ขโมยเครื่องเพชรมากมาย
‪และพยายามทำลายครอบครัวเทสต์
‪สุดท้ายจอห์นนี่ทำลายชีวิตดีๆ ของทารกหุ่นยนต์
‪ด้วยเกราะเหล็กประดิษฐ์
‪แล้วส่งไปเข้าโรงเรียนทหาร ‪ที่อยู่ห่างออกไป 3,200 กิโลเมตร
‪ซึ่งปัญหาก็จบแล้ว
‪จนกระทั่ง…
‪เขาหนีออกมา
‪จากนั้นก็ตามท้องเรื่อง ‪เขาเดินจนไปถึงพอร์กเบลลี่
‪เพื่อแก้แค้นพี่จอห์นนี่ เทสต์
‪งานนี้ต้องสนุกแน่
‪ใช่ งานนี้ต้องสนุกแน่
‪เอ๊ะ นายเป็นใคร
‪ฉันเหรอ มนุษย์ต่างดาววีแกน ‪ที่จะมาแก้แค้นจอห์นนี่
‪ที่ทำให้ฉันติดอยู่บนโลกพังๆ นี่
‪ฉันก็มาแก้แค้น
‪แต่ฉันเป็นทารกหุ่นยนต์ ‪ที่โดนเขาเนรเทศไปโรงเรียนทหาร
‪งั้นเราลองมาเตะดูว่าใครจะได้แก้แค้นก่อน
‪ไม่ได้หมายถึง "โยน" เหรอ
‪ไม่ใช่
‪ไม่เลว
‪ถึงเวลาแก้แค้นแล้ว
‪ทำไมพวกพี่ถึงจะทิ้งของพวกนี้ล่ะ
‪ผมยังไม่ได้ลองใช้ปืนลบความคิดเลย
‪ผมยังไม่ได้ลองใช้ปืนลบ…
‪เราจะแกะมาเป็นอะไหล่
‪สร้างลำตัวให้มนุษย์กลพ่อเคลื่อนไหวได้มากขึ้น
‪เพราะเราส่งเขาไปอยู่เกาะร้าง
‪แค่ส่วนหัว
‪ผมคิดไปเองรึเปล่าว่าวันนี้พวกเขาไม่แฮปปี้
‪คิดดูสิ
‪สิ่งประดิษฐ์จากห้องทดลองนี้ไม่แฮปปี้
‪เพราะพวกแกส่งเขาไปซะไกล
‪หุ่นยนต์น้องชาย
‪ทายซิว่า ‪ใครหนีโรงเรียนเตรียมทหารออกมาแก้แค้น
‪เขาใช่ไหม
‪เอาละ
‪พ่อกับแม่อยู่ไหน
‪ฉันอยากคุยกันแบบซึ่งๆ หน้า
‪พ่อแม่ต้องเป็นห่วงผม เล่นกับผม
‪และรักผมมากกว่าจอห์นนี่
‪พ่อแม่รักหนูนะจ๊ะ
‪รักมากกว่าจอห์นนี่อีก
‪ฉันรู้ว่านะพ่อแม่โดนสะกดจิต แต่ก็เสียใจอยู่ดี
‪ฉันยังไม่ได้เริ่มการแก้แค้น ‪อันแสนเจ็บปวดเลยจอห์นนี่ เทสต์
‪ตอนนี้นายต้องพาน้องชายไปเดินเล่นแล้ว
‪แบบนี้ดีออก ไม่เห็นแก้แค้นเลย
‪ขึ้นเขาที่ชันที่สุดในพอร์กเบลลี่
‪เออ ฉันไม่ทำหรอก
‪ถ้าไม่ทำ…
‪(ลบหมด)
‪ฉันจะลบความทรงจำ ‪เกี่ยวกับจอห์นนี่ เทสต์ทั้งหมด
‪นายจะได้ไม่มีพ่อกับแม่
‪เหมือนฉันตอนอยู่โรงเรียนทหาร 297 วัน
‪พาฉันไปเดินเล่นเดี๋ยวนี้
‪นายรู้ตัวใช่ไหมว่าควักปืนออกมาจากไหน
‪เข็นรถ
‪วันนี้จะซวยกว่านี้อีกไหม
‪งานนี้ต้องสนุกแน่
‪จอห์นนี่ เทสต์
‪นายขัดขวางไม่ให้ฉันครองโลกมาหลายครั้ง
‪จนฉันโดนจับเข้าคุก วันนี้ฉันจะมาแก้แค้น
‪นายต้องเข้าคิวนะมิทเทนส์
‪ตอนนี้เป็นคิวหุ่นยนต์น้องชายใจร้ายของฉัน
‪นายมีหุ่นยนต์น้องชายใจร้ายเหรอ
‪ขอแอบดูเจ้าตัวเล็กหน่อยซิ
‪ระวังนะ ผ้าอ้อมเขาเต็มมาก
‪แบบว่าเต็มไปด้วย…
‪อันตราย
‪ฉันไม่แวะเล่นกับเด็กก็ได้
‪โดนเด็กเล่นงานมาเหมือนกันเหรอ
‪ทำไมการเข็นเด็กขึ้นภูเขาถึงยากแบบนี้นะ
‪เพราะฉันเป็น ‪หุ่นยนต์ไทเทเนียมหนัก 117 กิโลกรัม
‪ไม่ใช่สิ่งมีชีวิตอย่างมนุษย์ไงล่ะ
‪ยังไม่ได้บอกให้หยุดนะ
‪ทีนี้เข็นฉันลงแล้วเข็นขึ้นมาอีก 20 รอบ
‪จริงด้วย ลงเขากันดีกว่า
‪วิ่ง
‪โอเค แข่งกันวิ่งกลับบ้าน ‪ไปดึงสติซูซานกับแมรี่กลับมา
‪แล้วหาทางหยุดหุ่นยนต์นั่น
‪พอหยุดมันได้ก็ส่งกลับไปโรงเรียนทหาร
‪หรือดาวอังคาร
‪ฉันชอบดาวอังคาร ว่าแต่นายได้ยินอะไรไหม
‪เขายัดอะไรใส่ผ้าอ้อมบ้างเนี่ย
‪งานนี้ต้องสนุกแน่
‪จอห์นนี่ เทสต์ ฉันเองเบรนฟรีซเซอร์
‪- ฉันจะยิงความโกรธเย็น… ‪- เดี๋ยวก่อน เบรนฟรีซเซอร์
‪ฉันโดนน้องชายแก้แค้นอยู่
‪น้องชายเหรอ
‪ไม่ยักรู้ว่านายมีน้องชายด้วย
‪น่ารักจัง เอ๊ะ เขาไปเอา…
‪เกิดอะไรขึ้นน่ะ
‪ไม่มีใครได้แก้แค้นจอห์นนี่
‪ใช่ เพราะเราโดนเจ้าเด็กนั่นแย่งแก้แค้นไง
‪เหมือนเด็กนั่นจะมีปืนยิงตาข่ายด้วยนะ
‪เด็กดีคนนี้ทั้งฉลาดทั้งเก่ง
‪เรารักหนูมากกว่าจอห์นนี่
‪ที่ไม่ฉลาดเยอะเลย
‪ถึงเวลากินนมแล้วจ้ะลูกที่เก่งกว่าจอห์นนี่
‪ถึงเวลาอุ้มลูกน่ารักให้เรอแล้ว
‪ไม่น่าเกลียดเหมือนจอห์นนี่
‪เก่งมาก เรอเลยลูก
‪หรือบ้วนนมก็ได้
‪เขยิบไปเร็วหมา
‪เขยิบอยู่ แต่นายเขยิบไม่เก่งเลย
‪ฉันเขยิบไม่เก่งเหรอ นายแหละเขยิบไม่เก่ง
‪โอ้โฮ เด็กคนนั้นเก่งแฮะ
‪เก่งมาก
‪แปลกนะ แต่ลึกๆ แล้ว เสี้ยวนึงลึกๆ ในใจฉัน
‪รู้สึกสงสารจอห์นนี่จัง
‪ฉันไม่สงสาร
‪ก็อาจจะนิดนึง
‪ผมชอบคุณจอห์นนี่อยู่แล้ว
‪ทีนี้ก็ร้องเพลงกล่อมเด็กที่ฉันแต่งเอง
‪ร้องทำไม นายเป็นหุ่นยนต์ หุ่นยนต์ไม่ต้องนอน
‪ร้องเพลงน่ารักกล่อมฉันเดี๋ยวนี้ ไม่งั้นโดน
‪จอห์นนี่ ร้องเพลงให้น้องฟังสิลูก
‪เพราะเขาเก่งกว่าลูกเยอะเลย
‪นอนซะนะเด็กน้อยที่แสนน่ารัก
‪ฉันทั้งน่าขยะแขยง โง่ และอ่อนแอ
‪นอนซะนะ ฉันเหม็นเหมือนตด
‪ทรงผมน่าเกลียด หน้าตาโง่เง่า…
‪- เขาหลับแล้ว ‪- เร็ว พาไปตรงหน้าต่าง
‪จอห์นนี่ทำให้เด็กเลิกแก้แค้นได้แย้วเหยอ
‪ไปหยิบน้ำมะนาวมาเข้าชมรมเลยไอ้หนู
‪อย่าร้องนะหนู
‪จอห์นนี่ชนะทุกคนแหละ
‪เพราะพวกนายไม่กล้าแก้แค้นให้สุดชีวิตน่ะสิ
‪(แม่เจ้า)
‪แต่ฉันกล้า
‪เด็กนั่นคนละเรื่องกับพวกเราเลย
‪เร็วเข้า
‪ลองปุ่มนี้ดู
‪ไม่ใช่
‪- กลายเป็นชีสแล้ว ‪- ไม่ใช่
‪เราต้องหยุดทารกหุ่นยนต์ที่เราโยนทิ้งไป ‪เพราะมันกลับมาแน่
‪เอาปืนยิงแบตเขาให้พังเลยสิ
‪พอเขาเปิดประตูเข้ามาเราจะยิง…
‪ฉันเพิ่งคิดแผนแก้แค้นที่สมบูรณ์แบบได้
‪มีแค่ฉันกับแม่และพ่อ
‪ไม่มีพี่ชาย พี่สาว หรือสัตว์เลี้ยง
‪ก็ดีนะจ๊ะ
‪พ่อเกลียดจอห์นนี่
‪เอาละ ลาก่อนนะเด็กๆ
‪อะไร…
‪ใจเย็นก่อนทารกหุ่นยนต์
‪เดี๋ยวจะมีคนเจ็บตัว
‪ฉันจะกำจัดพวกแกให้หมด อย่าคิดจะห้าม…
‪เราว่าเปลี่ยนผ้าอ้อมเถอะ
‪จริง
‪คิดว่าจะจบแค่นี้เหรอ ดูพวกเขาสิ
‪พวกเขาไม่เลิกคิดจะแก้แค้นจอห์นนี่ เทสต์หรอก
‪ก็ถูกนะ
‪เรามาช่วยเพราะเราอยากสะใจ
‪ตอนทำลายนายได้เองไงจอห์นนี่ เทสต์
‪อีกเหตุผลคือเด็กนั่นน่ากลัว
‪แต่นายบอกว่าอยากแก้แค้น ‪เพื่อจะได้อยู่กับพ่อกับแม่
‪ไม่มีพี่น้อง ไม่มีสัตว์เลี้ยงนี่
‪ใช่ แต่ต้องคืนผ้าอ้อมมาก่อน
‪ฉันจะได้ทำลายทุกคนได้
‪ที่จริงมีอีกวิธีนะ
‪แหม มนุษย์กลดูมีความสุขขึ้นนะ
‪ทารกหุ่นยนต์ก็เหมือนกัน
‪หวังว่ามนุษย์กลพ่อจะชอบลำตัวใหม่ของเขานะ
‪นั่นสิ
‪เราต้องหาเวลาผลิตลำตัวให้เขานะ
‪(เพื่อเป็นเกียรติแก่ อดัม ชเลสซิงเกอร์)
‪คำบรรยายโดย นวลักษณ์ เกียรติ