RAJ SURFERÓW
WITAJCIE NA WAKAJKACH
- Ścigamy się do wody? - Dobra myśl. Jazda!
SZKOŁA ZŁAMANYCH SERC
SŁONA PALMA
Witajcie w kacowej centrali. Zapraszam.
Wspaniale. Pięknie.
MAMA
Kiedyś musisz zmierzyć się z demonami.
- Możliwe. - Patrzcie, jaki widok!
Albo czmychnę jak najdalej od Australii.
Czyli do Hiszpanii.
Mówię po hiszpańsku.
No hablo español.
Amerie i ja śpimy na górze. W pokoju z łazienką.
- Jest niezły. - Nie dziwi mnie to.
Przyjechałem pierwszy.
Zawsze będziesz pierwszy.
Zamawiam drugi najlepszy pokój!
Cieszę się, że śpię z tobą. Am czasem wyje przez sen.
Jeden raz! Śniło mi się, że jestem wilkołakiem.
Jasne.
Komu drinka?
Seb się wściekł, że śpię tutaj,
ale to lepsze niż penthouse jego ojca w Chevronie.
Może poza jacuzzi.
A może i nie. Czemu nie podskakujesz?
Bo Sasha włączyła karuzelę.
Missy, zbieramy się na imprezę na łajbie.
Tak!
Ca$h! Dla mnie też zrób!
Szlag. To ona. Masz.
Bierz.
Co ty wyprawiasz?
Myśli, że jestem na obozie religijnym. Wyglądam na świętego?
Bardziej jakbyś miał zaparcia.
Cześć, Anthony.
Panie, módl się za nami grzesznymi
Teraz i w godzinę śmierci naszej. Amen
- Amen - Sprawdzam cię.
Jak tam warsztaty stolarskie Jezusa i Józefa?
Jesteś zadowolony?
Rozmawiałem z Bogiem i tak dalej. Jest spoko.
Kto tam był za tobą?
Tam?
To pastor Daniel.
Ant, zwijaj się!
Zaraz przyjdę na modlitwę.
Co tam się dzieje?
Kończę. Pomodlę się za ciebie.
- Kocham cię. - Zaczekaj!
Wporzo?
Dobrze rozumiem? Buchnęłaś to dziecku?
To popaprane. Sasha nie mogła tego zrobić. Co nie?
Tak, to popaprane.
Skąd ma tę maskę?
To ręczna robota. Nie znalazłam takich w sieci.
To pewnie jedyny egzemplarz.
Czyli to ona była w sterowni, nie Liam.
Wyciągnęłaś pięć wniosków naraz.
Proszę, Noah, pomóż mi.
W necie może być takich mnóstwo. Po prostu żadnej nie znalazłaś.
To kluczowy dowód w sprawie przeciwko Liamowi.
Dobra. Załóżmy, że to sprawka Sashy.
Dlaczego miałaby to zrobić?
Może zbierała śmieci, potknęła się i przypadkowo wcisnęła guzik.
Naprawdę w to wierzysz?
Robimy burzę mózgów.
Na siłę szukasz dowodu winy Sashy.
A Liam nienawidził ojczyma i chciał go skrzywdzić.
Dlatego to zrobił.
Co zamierzasz?
Oskarżysz ją? Pomachasz jej maską przed twarzą?
Świetny sposób, żeby zepsuć wszystkim wakajki.
Masz rację.
Całkowitą.
Chyba się stresujesz.
Czekasz na wyniki, skończyłaś szkołę.
Twój umysł wchodzi na wyższe obroty.
Nie pierwszy raz.
Nie odwalisz głupiej akcji?
Muszę wsiąść na łajbę, żeby mieć na ciebie oko?
Nie.
Będę grzeczna.
Uff. Bo czasem masz takie spojrzenie…
Schowaj ją. Jest straszna.
Wakajkowa biba na wodzie!
Tak się jaram, że zdrętwiały mi palce!
Czadowa łajba, nie?
Wiem, że mam zakaz wypowiadania słowa na „T”, ale…
Trzymam się.
Wiem.
Ale gdybyś chciała popłakać, walnąć coś lub sobie pokrzyczeć,
to dziś jest pełnia księżyca.
Obejdzie się.
Testuję nowe podejście.
Wsadzam wszystkie swoje emocje głęboko w tyłek.
Świetnie się sprawdza.
Quinni.
Jesteś klejnotem.
Kwiatem.
Świeżo otwartym pudełkiem płatków.
Kiedyś poznasz kogoś wspaniałego.
Jasne, najpewniej na łajbie.
Na łajbie! Poznam tam kogoś wspaniałego.
Świetny plan. Znajdziemy ci laskę.
- Tamta odpada. - Poradzę sobie sama.
Noah nie przyjdzie?
Co?
Gdzie Noah?
W jacuzzi u Seba. Nie jesteśmy zaproszeni.
Ludzie, zaczynamy.
KOCHAM JEZUSA
- Pamiętacie, jak ćwiczyliśmy? - Tak.
Wszyscy gotowi?
- Anthony. - Ojcze…
Ojcze nasz, któryś jest w niebie,
święć się imię twoje.
- Anthony! - Cześć, mamo.
- Odmawiamy nocną modlitwę. - To czemu słyszę muzykę?
To…
ktoś gra dla Jezusa.
- Muszę… - Chcę porozmawiać z pastorem Danielem.
Matka Anta jest popaprana.
Wszyscy na kolana z otwartymi ustami.
Udało mi się przemycić krew Chrystusa, czyli tequilę.
Mój Boże.
Jazda!
WAKAJKI
RAJ SURFERÓW
Nie tak to działa. Żadne „najlepsze z trzech”.
Przegrałeś wojnę na kciuki. Koniec kropka.
Nie tak to działa.
Hej!
Cześć.
Gdzie Felix?
W pokoju hotelowym na łóżku pokrytym płatkami róż.
A ja uciekłam.
Brutalne.
- Chwila, czy wy… - A jeśli nie jestem w tym dobra?
Lub zrobię coś żenującego i go zniechęcę?
Czasem facetom staje od zaskakująco dziwnych rzeczy.
- Nie musisz tego robić. - Muszę. Cicho.
Samotna laska.
Zagadaj do niej. Szybko.
Raz-dwa.
Cześć, jestem Quinni. Fajna koszulka.
Choroba morska.
O kurde.
Nic ci nie będzie.
Ominęłaś górę lodową. Następna.
A jeśli wszystko się skiepści, gdy zaczniemy uprawiać seks?
- Jesteś napalona? - Tak.
Kochasz go?
Jasne. Bardzo.
Czujesz się przy nim bezpiecznie?
Zdecydowanie.
Ale…
może od początku chodziło mu tylko o to,
a potem mnie rzuci?
Nie zniosłabym tego.
Felix znosił twoją zjeb…
wyjątkowość przez lata.
Gdyby zależało mu tylko na seksie, już dawno by cię rzucił.
Nie chcę znów cierpieć.
Jest takie ryzyko.
Ale nawet jeśli tak się stanie, zwykle warto zaryzykować.
Takie jest, kuźwa, życie.
Racja.
- Powinnam uprawiać seks. - Tak.
Dzięki.
Bierz go!
Nadchodzę, Felix!
Wyjaśnij, czemu moja kuzynka radzi się ciebie
w sprawach miłosnych?
Pewnie zauważyła, jak znakomicie radziłem sobie ze swoim związkiem,
a potem z rozstaniem, i chciała się uczyć od mistrza.
Jasne.
Ciągle czekam, aż mnie znienawidzisz…
Nie potrafiłbym.
Wszystko gra?
Am?
Jasne. Spoko.
Ta jest ładna.
Meduzo, uwielbiam cię, ale muszę zrobić to sama.
Dobra, chodźmy po drinka.
Kolejnego?
- Dziękuję. - Chodź, skarbie.
Co robisz? Muszę pomóc Quinnie.
Quinni poradzi sobie sama.
Chcę, żeby wszystko było jak trzeba.
To moja ostatnia szansa.
Co ty pleciesz? Ostatnia szansa na co?
Nie będzie mnie przy kolejnym odpale Amerie
ani gdy Harps zrobi sobie dziarę na twarzy.
Albo gdy ktoś znów się przeliże, na przykład Spider z Antem.
Albo gdy Quinni znajdzie osobę,
która na nią zasługuje.
Nie lecisz na Księżyc.
Jasne?
Będę cię informował. I pozostaniecie w kontakcie.
Nie w tym rzecz.
Szkoła jest do bani,
ale przynajmniej codziennie widywałem ich głupie ryje.
I właśnie do mnie dociera,
że będzie mi tego brakowało.
Siema! Jestem Quinni.
A ja Pippa.
- Super. Skąd jesteś? - Brisbane.
Ja z Sydney.
- Super. - Super.
- Co cię kręci? - Nie wiem. A ciebie?
Lubię żaby.
- Ja też! - Boże! Ubóstwiam żaby!
- Ja też. - O rety!
- Mogę cię pocałować? - Pewnie!
Jaką żabę lubisz najbardziej?
Czekoladową.
A tak naprawdę?
Nie wiem.
W sumie to żaby są obleśne.
Powiedziałam tak, bo chciałam cię pocałować.
LOL.
MAMA
Mamo, jestem na wakajkach.
- Na łajbie! - Słucham?!
Nie chcę być stolarzem jak Jezus.
Chcę być hydraulikiem jak Super Mario!
Jestem dorosłym facetem
i mogę robić, co, kuźwa, zechcę!
O nie! Jeśli nie zejdziesz z pokładu, wyrzeknę się ciebie!
- No hablo español. - Słyszałeś?
Widzisz, Darren?
Mierzę się z demonami.
Zgodnie z twoją radą.
Świetnie.
O kurde!
Czasem nie wiem, czy Ant mnie słucha,
czy wyobraża sobie moją twarz jako stopę.
Słucha cię.
Jak wszyscy.
Sporo się zmieni, ale nikt o tobie nie zapomni.
To niemożliwe.
Chodź tu.
Zaraz się zleję.
Udało się.
Owszem.
Dopięłaś swego?
Słucham?
Dopięłaś swego?
Czyli czego?
Próbuję to ustalić.
Usiłuję zrozumieć,
dlaczego tak bardzo nas nienawidzisz.
Nic podobnego.
Wydalili nas, Malakai ucierpiał, rodzice wpadli w szał.
Wiem o tym.
Co usiłujesz powiedzieć?
Że wszyscy zjebaliśmy.
Każde z nas zrobiło coś okropnego, z czym musi żyć.
Ale zrozumiałam jedno.
Powiedzenie prawdy zawsze pomaga.
O mój Boże. Chyba łyknęłaś jakieś mocne piguły!
- Kolejka! - Czekaj na swoją kolej, suko!
Hej!
Quinni?
Sasha.
Co jest?
Operacja Łba za 60 minut.
- Uwaga, widziałem Sashę. - Wracajcie!
- Jeśli to zjebie, słowo daję… - Wszystko psuje.
Kto jej powie, że nie weźmiemy jej na wakajki?
- Nie ja. - Zostawmy ją na stacji.
Sashy! Spójrz, co mam!
Mówiłam, żebyś nie wydawał pieniędzy na bzdety.
Wracamy do domu.
Dobra.
Spadam. Narka.
Do jutra, Wazza.
- Psujesz nam zabawę. - Przestań jojczyć.
- Wysysasz z nas energię. - Zacznij żyć, frajerko.
Przytrzymaj.
Och, Brunonie.
Streszczajcie się.
Chrzań się, Seb.
- Boże. - Co to?
Co się dzieje?
Am, co robisz?
Nie rozumiem.
Sasha!
- Wracaj! - Co się dzieje?
- Wyjaśnijcie! - Sasha!
- Ej! - Amerie!
- Dokąd idziemy? - Co jest grane?
Proszę, nie.
- Czemu to zrobiłaś? - Co jest?
- Skąd to masz? - Czemu włączyłaś karuzelę?
- Nie włączyłam! - Nie kłam!
Przestań! Daj jej spokój!
Sash, nie zrobiłaś tego, prawda?
Odpowiedz.
Sasha, odpowiedz!
Trzeba było zamknąć japę.
- Atencjuszka. - Dlatego się z tobą nie bujamy.
- Wszyscy cię zablokowaliśmy. - Dlatego wszyscy cię, kurwa, nienawidzą!
- Co się dzieje? - Nie wiem.
Spadajmy stąd.
Malakai, zostaw to!
Ej!
Wiejemy! Ruchy!
W nogi!
Mój Boże!
Przepraszam.
- Co? - Nie…
- Że co? - To popaprane.
Co, kurwa?
- Pojebało cię? - Omal nie trafiliśmy do mamra!
- Jak mogłaś? - Wydalili nas!
Jebana suka!
Sasha!
- Sasha! - Sash!
- Nic nie widzę! - Nie umie pływać!
- Ktoś ją widzi? - Są bąbelki?
- Wezwijcie pomoc! - Wyciągnijmy ją!
- Utonie! - Nie waż się.
- Nie rób tego! - Sasha!
Amerie!
Nie!
O Boże!
- Cholera! - Kurwa!
Jest drugie koło?
- Skaczę. - Nie!
Mala…
Nie.
- Nie. - Sasha!
Przestań.
Sasha!
- Sasha! - Widzicie ją?
- Tam! - Gdzie?
Tam!
Pomocy!
Dlaczego to zrobiłaś, Sash?
Gdy zobaczyłam
czat grupowy „Anty-Sasha”,
zrozumiałam, że celowo mnie wykluczacie.
W moim mózgu coś się przełączyło.
Bo potwierdziło się to, co zawsze czułam.
Że jest we mnie coś dogłębnie odpychającego.
Gdy wcisnęłam guzik,
wiedziałam, że już tego nie cofnę.
- Nie chciałam nikogo skrzywdzić. - Czemu nie powiedziałaś?
Zamierzałam.
Wcześniej za bardzo się bałam.
Ale w końcu zdobyłam się na odwagę.
Wtedy wszyscy mnie przytuliliście.
A ja…
nie mogłam znów was stracić.
Bardzo mi przykro.
Proszę, uwierzcie mi.
Nie wydajcie mnie.
Mówisz poważnie?
Nie mogę za to beknąć.
Nie mogę.
Miałam 18 lat, będę sądzona jako dorosła.
Przepraszam. Nie mogę.
Totalnie popaprane, że nas o to prosi.
Doprawdy?
Wszyscy zawiniliśmy.
Ale to ona włączyła karuzelę, a potem nas okłamywała.
Wszystko przez to, że tam poszliśmy.
Pewnie też nikomu bym nie powiedział.
Chujowo ją traktowaliśmy.
Totalnie ją olaliśmy.
Wybaczcie, ale Liam jest w pace.
A teraz wiemy, że jest niewinny.
Stójcie.
O kurwa.
O rany. Jak twoja felerna kość po pływaniu?
Pytasz o ramię?
W porządku, dziękuję.
Mama pozwoliła mi wrócić do Genewy, więc…
no wiesz.
O proszę. Fajowo.
Kiedy lecisz?
Chyba zostanę.
Myślałam, że wolisz mieszkać tam.
Bo tu panuje chaos.
Tak, ale…
ja też chyba jestem chaosem.
Może jednak to moje miejsce.
Co zamierzasz?
Nie mam pojęcia.
Pójść na studia?
Znaleźć pracę?
A ty? Co zrobisz?
Dowiedziałam się, że dostałam się na psychologię na SMU.
- Wspaniale. - Dzięki.
To tam, gdzie chciałaś?
Tak, mój pierwszy wybór.
Ale nie pójdę.
Powiem glinom, że wcisnęłam guzik, i oczyszczę Liama z zarzutów.
- Żartujesz? - Nie.
Nie możesz.
Nie możesz za to beknąć.
Nie doszłoby do tego, gdybym nie stworzyła grupy „Anty-Sasha”.
Ani nie uknuła zemsty na St. Bruno’s z kradzieżą popiersia
i wieszaniem go w lunaparku.
Ja wszystko zaczęłam.
Dlatego czuję, że powinnam to zakończyć.
Mogą cię skazać.
Niekoniecznie.
Możliwe.
Ale wciąż mam 17 lat, w przeciwieństwie do Sashy.
I nigdy nie byłam karana.
Nie postawią mi zarzutu usiłowania zabójstwa, jak Liamowi.
Widzę, że zgłębiłaś temat.
Tak.
Podejmujesz wielkie ryzyko.
Wiem.
Jestem w stanie cię od tego odwieść?
Nie.
Kompletnie cię pojebało, Amerie Wadio.
- Za bardzo? - Chyba tak.
Cóż.
- Odbiło ci. - Jak inaczej mam to naprawić?
Niech Sasha to zrobi.
Nie możemy jej do tego zmusić.
Możecie.
Nie chcemy.
Spoko. Więc nie rób nic. Nie musisz się wychylać.
Chcesz, żebym siedziała cicho?
Nieźle.
Masz dobre intencje, ale to poważna sprawa.
- Wiem. - Nie chodzi tylko o ciebie.
Wszystko zaczyna się układać,
a ty to przekreślisz?
Naszą przyszłość, studia. Dla Sashy?
I gościa, który był już karany?
Jest niewinny.
- Jak to będzie wyglądać? - Dla kogo?
Dla wszystkich.
Co powiem ludziom, gdy będę na studiach, a ty…
Myślałem, że jesteś mądrzejsza.
Nie. Wciąż ta sama tępa dzida.
To wszystko zmieni. Dla nas.
Masz rację.
Chyba nic z tego nie będzie.
Amerie…
Słucham.
Wpędziłam pracownika lunaparku w śpiączkę.
To żart?
Nie.
To dlaczego pół godziny temu przyszła tu inna osoba
i powiedziała dokładnie to samo?
Pamiętasz, jak w siódmej klasie
rzuciłyśmy spleśniałą kanapką w Sandrę Fonsecką?
Mój Boże.
Wybuchła na niej jak pleśniowe fajerwerki.
Głupota.
Szczerze mówiąc, czuję się podobnie.
Czekałyśmy pod gabinetem Woodsy całe wieki i zaczęłam płakać,
bo bałam się tego, co nas czeka.
Ale cały czas trzymałaś mnie za rękę.
Też za tobą tęskniłam.
Pani So?
Zapraszam.
Poradzisz sobie.
Jasne.
Wziąć czy wyrzucić?
Wyrzucić?
Koniecznie wziąć.
Chciałbym zabrać cię ze sobą.
Hej.
Jeszcze się nie wzruszaj, Meduzo.
Dobrze.
Masz rację.
Wziąć czy wyrzucić?
KONTYNUUJ PISANIE TAZ
AKSAMITNE TRONY
QUINNI GALLAGHER-JONES
JEJ LUD BY WYGINĄŁ, GDYBY SIĘ NIE PUSZCZAŁA.
Może i bym umarła po twoim wyjeździe.
Jezu, babciu.
A może umrę jutro.
Nawet jeśli odwalę kitę, nie pożałuję, że wypchnęłam cię z gniazda.
Ale jeśli zostaniesz dla mnie, będę żałować do grobowej deski.
Nie chodzi tylko o to.
Nigdy…
nie byłem za granicą.
Prawie nie wyjeżdżałem ze stanu.
Czuję, że to wszystko…
jest dla innych, nie dla mnie.
Nie mów, że się boisz głupiego samolotu.
Skądże.
Nie.
Może.
Nie wiem. Nigdy nie latałem.
Zapewniam, chłopcze,
twoje życie było znacznie straszniejsze.
Byłeś w areszcie, w gangu,
widziałeś mnie nagą.
Może i urodziłeś się w małym świecie,
ale to nie znaczy, że nie zasługujesz na większy.
Fakt.
I tak nie stać mnie na bilet.
Zbierane przez 30 lat punkty lotnicze nie pójdą na marne.
- Będzie mi tego brakować. - Daj spokój.
W swojej karierze nauczycielskiej
nigdy nie miałam grupy uczniów, która przysporzyła mi tylu zmartwień.
I tylu kamieni nerkowych.
- A mnie stresowej wysypki. - Tak, a Jojo wysypki.
Ale rozmawiałyśmy o tym
i po wszystkim, co razem przeszliśmy,
nie mogłyśmy zakopać kapsuły czasu
bez waszych rzeczy.
Witamy na nieoficjalnej ceremonii wręczenia dyplomów.
To moja ostatnia szansa, by przekazać wam mądrość,
zanim pójdziecie w świat. Chodźcie.
Podejdźcie bliżej. Nie wstydźcie się.
Jak mawiała moja tūpuna wahine, czyli babcia:
nie bądźcie fiutami.
Uczciwość boli,
ale kłamstwo zatruwa.
Dając komuś drugą szansę, dajemy ją także sobie.
Chcecie czegoś, czego nigdy nie mieliście?
Musicie zrobić coś, czego nigdy nie robiliście.
I nie pozwalajcie swoim najbliższym
zapomnieć, że ich kochacie.
Powtarzajcie im to cały czas.
Dobra.
Ja zacznę.
Jojo.
O rety.
SPERMENI
ANGELINA W ZAŚWIATACH – TOM 9 ZEJŚCIE W MROK
GLOBALNY PROJEKT KOBIET
A teraz ostatnia lekcja.
Jesteście wolni.
Jesteście dorośli.
Nadszedł czas.
Jasne?
Koniec z wymówkami.
Sami za siebie odpowiadacie.
Pokażcie, na co was stać.
Dziękujemy.
Ostatni okrzyk?
Puszczalscy!
MEDUZA
MAPOWA SUKA
Zabawne.
Na komisariacie poczułam ulgę.
Zdałam sobie sprawę, że nawet nie wiem, czy chcę iść na ten kierunek.
Chcę w ogóle studiować?
Czy robiłam to, bo uznałam,
że tak należy po ukończeniu szkoły?
A co chcesz robić?
Nie mam, kurwa, pojęcia.
Czy to nie popaprane?
Mój Boże.
Nie powinnam już tego wiedzieć?
Nie.
Ja nie wiem.
Zaczekaj.
PRZEZNACZONE
Jadę z tobą.
Co?
Bez jaj. Poważnie?
- Tak. - Serio?
Już.
- Dobra. - Zapnij pas.
Spoko-loko.
- Wolfe Creek, nadjeżdżamy. - Szykuj się.
- Zatrzymaj wóz. - Co jest?
Zapomniałam szczoteczki.
Boże. Kupimy ci nową na stacji, śmierdzielu.
Dobra.
- Naresz… - Zaczekajcie!
Sorki.
Boże.
Przepraszam.
Nie byłem pewien, czy zdążę.
Nie mogłem pozwolić ci odjechać bez pożegnania.
Więc do widzenia.
Bywaj, Am.
Ty też, Harps.
Wybacz. Na razie.
Możecie ruszać. Szerokiej drogi. Jedźcie ostrożnie.
I tak dalej.
Na razie, Am.
Nara.
Tak.
- Harps… - Tak, wiem.
Przez te wszystkie przeboje jeszcze bardziej to doceniam.
Ja też.
Kocham cię, Malakai.
Ja ciebie też, Amerie.
Lepiej, żebyś tu był, gdy wrócę.
Nigdzie się nie wybieram, pindo.
- Pa! - Na razie.
Tak!
Zuch dziewczyna!
Mówiłem, że się uda!
Jestem z ciebie dumny.
KLOZETOWI BRACIA
Dasz radę.
PRACE SPOŁECZNE
Cześć.
Tak jest! Ręce!
Trzy, dwa, jeden. Jazda!
Ruchy!
Możemy jechać.
KOCHAM CIĘ, DARREN
JCT
Mapowa suko, dokąd jedziemy?
Przed siebie.
LICEUM HARTLEY
O cholera.
Cześć, Quinni.
Cześć, nie widziałam cię.
Co tam?
Hej.
Kochamy cię, szkoło.
Na razie.
- Pa. - Nara, Hartley.
Nie będziemy tęsknić.
Pa, Hartley.
Bywaj.
Nara, szkoło.
Pa, Hartley. Miło było cię poznać.
Napisy: Krzysztof Kowalczyk