MOSTEK WOŁOWY 7,99 PÓŁ KG
Przepraszam.
Wyglądają jak kamienie.
SERIAL NETFLIX
Trufle, złote płatki, masło…
Zakupy w rękawiczkach są irytujące.
Ale muszę je mieć, bo pasują.
Oliwa truflowa. Tak.
Dobra, czyli potrzebuję trufli.
Te są po tysiąc, a te po 3 700 dolarów za pół kg.
Wezmę te.
Sardynki.
Przepraszam, są złote płatki?
Mają 23 karaty.
Nie zaszkodzą?
Są jadalne.
Mogę prosić cztery filet mignon?
Proszę.
To wszystko?
I ogórki kiszone. Tamte.
Dziękuję.
Uwielbiam gotować,
ale nie jestem kucharką
i nie będę.
Mam kilka popisowych dań.
Epickie nachos, galaretki alkoholowe, lasagnę.
Ale chcę to urozmaicić i wzbogacić repertuar.
Znalazłam nowe przepisy
i zapraszam przyjaciół, by je wypróbować.
Wyczarujemy coś pysznego?
Chwila prawdy.
Trzymaj kciuki.
- Tak. - Tak. O, Boże!
Wszystko jest możliwe.
Kocham moją rodzinę.
Wiele w życiu przeszliśmy, ale wciąż jesteśmy blisko.
Zapraszam na kolację mamę i siostrę.
Trudno im zaimponować, więc idę na całość jeśli chodzi o luksus.
Będzie kawior dla mojej mamy, Kathy.
Filet mignon z masłem truflowym dla mojej siostry, Nicky.
Krążki cebulowe w złocie dla mnie.
I sałatka warzywna z domowym maślankowym sosem wiejskim,
bo kto nie lubi sosu wiejskiego?
Po raz pierwszy po remoncie mojego domu
przyjdzie do mnie rodzina w gości.
Dlatego nie żałuję kryształów i pereł,
by zmienić jadalnię w szykowny steakhouse.
Nigdy nie robiłam czegoś tak wykwintnego,
więc niech bogowie trufli mi dopomogą.
STEKI Z KATHY I NICKY HILTON
Trzymasz?
Jest z kryształów, i to rzadkich.
Ostrożnie. Ta-dam!
Uważajcie na podłogę.
Dobra.
Ustawmy go tu.
Patrz, jak słodko wyglądasz w welurze.
Pasuje do stroju mamy.
Paris, chodź już.
Patrz, kupiłam ci nowe ubrania.
Patrz.
O, rany, przestań!
- O, rany! - Spójrz na tego słodziaka.
Spójrz na siebie, ale z ciebie modniś.
Chodźmy.
Musimy zejść na dół,
bo mama i siostra niedługo przyjdą.
Wygląda bardzo ładnie.
Cudnie.
Boże! Czarna trufla. Powąchaj.
Kupiłeś ją na targu?
Na targu rolnym, tak.
- Jest tam fajny francuski sklep. - Rany!
O, tak.
Zacznę od masła truflowego.
Jak zrobić masło truflowe.
„Jedna osełka”. Chyba…
ROZRÓB 1 OSEŁKĘ MIĘKKIEGO MASŁA
- Cudownie pachnie. - Tak.
Uważaj na palec,
Boję się, że go sobie odetniesz.
Auć!
- O, rany! Wspaniale pachnie! - Cudne.
To jak złoto w sferze jedzenia.
- Kupiłam też złote płatki. - Luksus.
- Co? - Wrzucę trochę dla zabawy.
IMPROWIZUJ! SĄ JADALNE!
Przykleił się.
Złoto lgnie do ciebie.
Właź tu, mendo.
Abstrakt.
Tak.
Ma ładnie wyglądać.
Ale urocze.
Wygląda na bardzo kosztowne.
Cieszysz się? Chcesz kawioru?
Normalnie bym tego nie robiła, ale dziś wszyscy na to zasługujemy,
bo mamy tu wystawną kolację.
Jesteś rozpieszczony.
Ostatni kęs i muszę się ubrać.
Nie mów mamie, że to zrobiłam.
Pomyśli, że zwariowałam.
- Cześć. - Cześć.
- Oto ona! - Witajcie.
- Pięknie wyglądasz. - Dziękuję.
- Cześć. - Śliczny strój.
- O, Boże! - Tu jest pięknie.
Dziękuję.
Rany! Jasno i szykownie.
- Epicko. - Rany!
Potrzebujesz tylko kolejnego swojego zdjęcia.
Tak. To przyjechało z Holandii.
Jesteś dobrze zorganizowana.
- Spójrz na to. - Bardzo.
- O, Boże! - Piękne, prawda?
Co to? Są prawdziwe?
Tak, prawdziwe.
To twoja książka kucharska?
Tak. Sama zrobiłam.
To najsłodsza rzecz, jaką widziałam!
To moje przepisy.
Czekaj. Skąd to masz?
Z targu rolnego. Francuskie…
Mogę spróbować?
- Tak. - Jak smakuje?
Jak złoto.
- Jak smakuje złoto? - Mogę spróbować?
- Jak pieniądze. - Nie.
Nie pochoruję się?
Nie, jest jadalne.
Gotuję z Kathy i Nicky.
Co gotujemy?
„Rodzinny wieczór ze stekami”.
Mam masło truflowe.
Mamy pozłacane krążki cebulowe.
- A kawior? - Oczywiście.
Rzeczywiście masz kawior. Rany!
- Kurczę! - Dużo kawioru.
Jest bardzo dobry.
Ile miałam lat, gdy spróbowałam kawioru?
W hotelu Waldorf na przyjęciu.
weszłaś do sali w piżamie
i chciałaś spróbować foie gras i sera
Spytałam, czy spróbujesz kawioru.
Bardzo jej smakował. Tobie nie.
- Zawsze… - Polubiłam go dopiero rok temu.
- Teraz go lubisz. - Tak. Dobra…
Niezły.
Od czego zaczniemy?
Zrobimy krążki cebulowe?
Jak zrobić pozłacane krążki cebulowe.
Dobra. „Pokrój cebulę w cienkie plastry”.
Masz.
Inaczej
łzy popłyną ci z oczu.
- Zaraz, to moje? - Nie.
- Kupiłam ci je? - Tak.
Dobra rada.
Załóż okulary, by cebula nie szczypała w oczy.
I będziesz seksi!
Właściwie to pomaga.
Pomaga.
O, Boże!
- Ostrożnie. - Wiem…
Nic nie widzę!
- Weź inne. - Nie.
Tak się nie robi. Powinnaś użyć tego.
Dam radę… Masz, zrób to tym. Pozwól mi spróbować.
- Robisz tak. - Nigdy tego nie widziałam.
- Kocham krążki. - Ja też.
- Ekstra! - Ale super.
To działa. Patrz. Podoba mi się.
Mamo, źle ją pokroiłaś.
- Jak to? - To mają być krążki cebulowe.
- Krążki! - A co zrobiłam?
Pokroiłaś wzdłuż!
Te są do niczego, nie zrobimy ich.
Nie, tylko kilka. Są dobre.
„Polej cebulę maślanką”.
- Dobra. Więc… - Gdzie…
Włóżmy cebulę tu.
Co trzeba zrobić?
Polać je maślanką.
Wrzucę ją tutaj.
Kochanie, wszędzie wkładasz te pióra.
To nie jest najpraktyczniejszy strój, ale lubię gotować z klasą.
Ile maślanki?
- Dwie szklanki. - Dobrze.
A potem „dwie szklanki mąki”.
Tam jest mąka?
Na wprost, obok płatków.
Obok płatków… Dobra, mam!
Paris, masz tu same słodycze,
gumy rozpuszczalne, krakersy.
Dobrze. Jest.
OK.
Dasz mąkę?
- Ile? - Dwie szklanki. Dwie.
Nie! Sypie się ją…
- Na wierzch. - Chyba…
Nie, trzeba rozrobić ciasto.
Jesteś pewna?
Spieprzyłyśmy je?
- Miałyśmy to wymieszać. - Masz trzepaczkę?
- A potem to. Zaczynamy od nowa? - Przecież mówiłam.
Tak mówiłam.
- Mówiłam! - To prawda.
Przepraszam.
Mam je przepłukać?
Bo zrobił się klej.
O wiele lepiej.
Płucze krążki cebulowe.
Są czyste. Patrz.
- Wszystko gotowe. - Dobra.
Mamy miotłę, bo poleciało na podłogę?
- Paris? - Co?
- Tu jest woda… - Miotłą jej nie zbierzesz.
- Miotła! Mop. - Nie miotła. Mop.
Oto sztuczka z papierowym ręcznikiem.
Wszędzie są pióra.
Robisz większy bałagan niż ja.
Spróbujmy to naprawić.
Wsypię tu mąkę.
WSYP DWIE SZKLANKI MĄKI… DO INNEJ MISKI
Potrzeba jeszcze tego.
A to po co?
Żeby… Jeszcze to.
Jasne. Włożysz to tutaj, tak?
Musisz wsypać odpowiednią ilość, inaczej…
Martwi mnie wasze zachowanie.
Gdzie kucharek sześć…
Za dużo tu kucharek.
Przerwa na perfumy.
Chodźmy do frytkownicy.
MACZAJ W CIEŚCIE WYMOCZONĄ W MAŚLANCE CEBULĘ
Wyglądają jak pączusie.
- Zobaczmy. - Wolno nam idzie.
Dobrze.
Tak?
Nie spiesz się.
Delikatnie zanurz i… Tak. Dobrze.
Cofnij się, bo zrobię ci krzywdę.
Cudnie.
No proszę!
- Wyszłyśmy na prostą! - Na prostą.
Wyglądają dobrze.
Potem kładziemy je na papierowych ręcznikach.
WYSUSZ JE NA PAPIEROWYM RĘCZNIKU
Mogę spróbować?
PRÓBUJ, GDY GOTUJESZ
Te krążki są obłędne.
Dobre?
- Dobre. - Dobre.
Spójrzcie! Wygląda pięknie.
Gdzie jest sos wiejski?
Robimy sos wiejski.
Wiesz, co jest naprawdę dobre? Majonez domowej roboty. Ale…
Misiu, robię sos wiejski na maślance.
Nie robię majonezu.
Dobrze.
Jak zrobić sos wiejski na maślance.
Dobra, zacznę od maślanki.
Dobrze.
Kwaśna śmietana i majonez.
To obrzydliwe i dziwne.
Czemu masz wszystko w plastikowej butelce?
Dłużej jest świeże.
To są dwie, bo nie mogę…
- Nicky. - Dwie.
- Dobrze. - Prawda?
Ile cytryny?
- Jedna łyżeczka. - Dobra.
Uwielbiam koper.
Gdzie to kupiłaś?
- Na targu rolnym. - Mają tam świetne rzeczy.
Posiekasz pietruszkę?
Jedna łyżeczka. Siekaj porządnie.
Spójrz na siebie!
Ale szybko.
To dla ciebie nie pierwszyzna.
Mam talent.
Masz.
Mam swoje specjały i gotuję je dobrze.
Dobrze wygląda? Tak?
Tak, ale miała być łyżeczka.
To za dużo.
Dałaś czosnek w proszku?
Nie dałam.
DAJ ŁYŻECZKĘ CZOSNKU W PROSZKU… MNIEJ WIĘCEJ
Pióra po wiejsku.
DOPRAW DO SMAKU
Sos gotowy?
- Tak. - Na pewno?
Spróbuję.
- Jest dobry. - Wiem.
Niezłe.
Dobrze by było się tego nauczyć, Paris.
- Czego? - Wykładania…
Tak, by ładnie wyglądało.
Tak? Twierdzisz, że tego nie potrafię?
- Nie. Ale… - Moje masło truflowe.
- Rany! - Własnej roboty.
Czy to Gucci?
- Jest bajeczne. - A to złoto.
Czy Carter umie złożyć samochód?
Złożyć samochód?
Taki dziecięcy.
- Mamy taką zabawkę. - Minimobil.
Na pewno dałby radę.
Potrafi wszystko.
Wszystko?
Tak, dosłownie.
Umie zmienić oponę?
Nie wiem. Nie robiliśmy…
- Na pewno umie wszystko. - Musisz to sprawdzić.
Jest najlepszy.
Dobra. Sałatka.
Jak zrobić sałatkę warzywną.
Smażymy boczek?
- Boczkiem można owinąć… - Idzie do sałatki.
Och.
Którą stroną?
POKRÓJ SAŁATĘ LODOWĄ DO SAŁATKI
Można ją tak pokroić?
Pokaż.
Nie, musisz… Przekrój ją na pół.
Zdejmijmy to.
Tylko ten pierwszy.
Musi starczyć dla nas trzech.
- Dlatego… - Tak. Właśnie tak.
- Jeden… - Idealnie. Dobrze.
Dobra.
Wezmę miskę.
Nie! Nie rób…
Pokroiłam na trzy idealne części.
- Były plastry. - Trudno.
- Zepsułaś. - To tylko sałata.
Dobrze.
Wygląda dobrze.
Wyłóż go tu, kochanie.
- Jest dobry. - Rozdrobnisz go?
Dobrze.
- Dobrze? - Idealnie.
O, tak.
- „Wyjąć steki z lodówki”. - Wyjmij, Nicky.
Powinny mieć temperaturę pokojową. Trzeba było wyjąć je wcześniej.
Nie rób problemów.
Jak zrobić filet mignon.
Opłuczmy stek wodą.
Nie słyszałam o płukaniu…
Chcę je tylko opłukać.
Myję kurczaka, ale nie…
Opłucz je tylko.
Wszyscy je macali i dotykali.
Fuj!
To dziwne.
Teraz steki są mokre.
- Oprószyć solą? - Oprósz.
Który z kucharzy tak robi?
Prószy?
Nie wiesz, o czym mówię.
Mam tu epickie przyprawy.
Może odrobinę soli czosnkowej?
Oliwa truflowa.
Lubię ją, nie jest za ostra.
Tylko troszkę.
- Posypać tym steki? - Co to jest?
Przyprawa do steków.
- Ale nie za dużo. - Troszkę.
Tak.
Urocze.
Smacznie wygląda.
Pachnie cudownie.
Powinnyśmy otworzyć własną restaurację.
Tak.
Prawda?
Steki się podsmażają. Trzeba je obrócić.
Cudnie.
Kieliszek? Mały kieliszek?
Tak.
Kieliszek. Nie chcę kubka, tylko kieliszek!
- Masz wszystkiego po jednym? - Tak.
Jesteś jedną z tych… Hello Kitty, Chanel…
Wszystkiego masz po jednym.
„Niezła dżaga”.
Chcesz kieliszek, a daje ci kubek.
Dopiero się wprowadziłam i wszystko jest w pudłach.
Ale masz po jednym kieliszku z kompletu.
Wyjmijmy steki.
Boże, gotuję się.
Voilà!
Boże. Uwielbiam te talerze.
- Czy to Goyard? - Tak.
Dobrze, co zrobimy z…
Weźmy masło truflowe.
Damy go więcej na wierzch.
- A to co? - Co to?
Trufla.
Masz truflomanię.
TRUFLI NIGDY NIE JEST ZA WIELE
Ostatnie szlify.
Stek designerski.
Wygląda prześlicznie.
Naprawdę urocze. Zachwycające.
- Pięknie. - Było fajnie.
- Siadamy do kolacji? - Tak!
- Chodźmy. - Muszę usiąść.
Bon appétit!
Jestem z nas dumna.
Jestem pod wrażeniem.
Nie wierzę, że zrobiłyśmy sos. To obłęd.
Uwielbiam sos wiejski.
Spróbuję steka.
- Naprawdę dobry. - Bardzo dobry.
Lubicie stek z keczupem?
- Nie. - Ja nie.
- A ty lubisz? - Tak.
Skąd ten pomysł?
- Nie wiem… - Nigdy tego nie robiłaś.
Wstydziłam się, nie pozwalali mi.
A ja to lubię. Nie gań mnie jak szef kuchni.
Nagana szefa kuchni!
Mówiłyśmy o naszych żartach przez telefon.
Kto was nauczył tych kawałów?
Ty.
Słyszałam, jak wczoraj dzwoniłaś dla beki.
Pamiętam, jak…
Dorastałyśmy z tym.
Tak. Nie, gdy byłyśmy młode.
Miałyśmy jakieś 12, 13 lat…
Dobry wpływ.
Gdy przychodzili znajomi, cały weekend wydzwanialiśmy dla żartu.
Dziewczyny na telefonie. Dobrze, że nie na telefon.
Właśnie.
Co?
- Jesz kawior. - Szufelką.
Przydałaby się szufelka.
Masz perłową szufelkę?
Można prosić perłową szufelkę?
Odbiło mi na punkcie krążków.
Bombowe, prawda?
Pycha!
Jakie ulubione danie umiesz zrobić?
Ugotowałam tyle rzeczy.
Zrobiłam frittatę z Kim.
- Było fajne. - Mniam!
Nie wiedziałam, jak ją zrobić. Uwielbiam ją.
A ona wie, jak… Nie wiedziałam, że Kim gotuje.
Powinnaś…
- Nie mów, gdy się schylasz. - Czy Kim…
- Nie mów, jak jesz. - Połknij.
Jestem sobą.
Prezentuj się przed kamerą.
Psujecie mi nastrój.
Zgniłe jajo.
Czy Kim wie, co robi w kuchni?
- Czuje się swobodnie? - Tak.
Ale to była jej pierwsza frittata,
więc byłyśmy z siebie dumne.
Potem zrobiłam ją dla Cartera i był pod wrażeniem.
- Zawsze jesteśmy razem. - Chłopcy!
Tak jak ty i tata. Spędzamy razem każdą noc.
Zgadza się.
- Co noc jesteście razem? - Tak.
Tuż po Święcie Dziękczynienia zauważyłam,
- że się w nim zakochałaś. - Tak.
Masz swoje sprawy i pracę,
ale fakt, że poznałaś kogoś tak wspaniałego,
kogo kochasz i na kim ci zależy…
Brałam ślub młodo. Miałam 15 lat, gdy poznałam tatę, a na ślubie 19.
Dla ciebie to dopiero początek.
Kocham cię. Na zdrowie!
Kolacja była cholernie wytworna.
Smakowała nawet lepiej, niż wyglądała.
Zaimponowałam dziś mamie, siostrze, a nawet sobie.
Oby tylko Slivington nie zmienił się
w potwora, bo spróbował kawioru.
Napisy: Barbara Jasinowicz