TARG ROLNY
SERIAL NETFLIX
Dzień dobry.
Zamówiłam indyka.
Jasne.
Jestem Paris.
Może być?
Ale abstrakt.
O, Boże! Patrzcie.
DRÓB
Nie!
Świeży i soczysty.
Okropność!
Świeży i soczysty.
Zaraz puszczę pawia.
Uwielbiam gotować,
ale nie jestem kucharką i nie będę.
Mam kilka popisowych dań.
Epickie nachos, galaretki alkoholowe, lasagnę.
Ale chcę to urozmaicić
i wzbogacić repertuar.
Znalazłam nowe przepisy
i zapraszam przyjaciół, by je wypróbować.
Wyczarujemy coś pysznego?
Chwila prawdy.
Trzymaj kciuki.
- Tak. - O, Boże!
Wszystko jest możliwe.
Uwielbiam święta.
Zawsze spędzałam je z rodziną.
Są prezenty, duże drzewko
i tradycyjny pieczony indyk.
Wkrótce założę własną rodzinę,
więc muszę nauczyć się robić świątecznego indyka.
Ale surowy indyk mnie odrzuca.
Ta skóra, żebra…
Ob-rzyd-li-we!
Nigdy nie tknęłam surowego indyka, nie mówiąc o jego gotowaniu.
W tym roku rzucam sobie wyzwanie
i zamierzam przygotować od zera surowego indyka
jak dorosła kobieta.
Ale nie zamierzam jeść go sama.
Świąteczną kolację przygotuję
z szalenie zabawną i zachwycającą gwiazdą YouTube, Lele Pons,
która pomoże mi zmienić gotowanie w żart.
Indyk jest tradycyjnym daniem, a ja jestem buntowniczką,
więc poza nim zrobię, co tylko zechcę.
Zrobimy mój popisowy makaron z serem,
bo jest łatwy i pyszny.
Najważniejsze w święta są dekoracje.
Brokat mnie uszczęśliwia,
więc dodamy proste ciasteczka z szykownymi dekoracjami.
Zamówię kilka dodatków
i będziemy świętować z przyjaciółmi Lele,
Twanem Kuyperem i Adamem Waheedem.
Wystrój będzie niczym z wesołej, tęczowej krainy.
Zrobiłam listę i sprawdziłam ją dwa razy.
Czas odrzucić lęk, bo nic dwa razy się nie zdarzy.
ŚWIĄTECZNY INDYK Z LELE PONS
Nie mogę go nawet podnieść.
Ale ciężki.
O Boże, jakie skrzydła!
Co, do cholery?
Co to jest?
Jego fiut?
Co to jest?
Puszczę pawia.
Jak zamarynować indyka.
To długi proces, więc zacznij dzień wcześniej.
Będąc dzieckiem, odmówiłam rozcięcia żaby
na jakiejś lekcji w szkole.
To jeszcze straszniejsze.
W środku jest torba.
Co teraz?
„Umyj indyka”.
Czas na kąpiel.
Jacuzzi.
„Osusz indyka”.
PRZYGOTUJ SIĘ EMOCJONALNIE
O, Boże!
Nie mogę na ciebie patrzeć.
„Wcierać marynatę”.
„Wcierać pod skórę i od środka”.
ZRÓB SUCHĄ MARYNATĘ: ZMIESZAJ SÓL, CUKIER, PIEPRZ
SUSZONY CZOSNEK, TYMIANEK, OREGANO, SZAŁWIĘ, ROZMARYN, PAPRYKĘ
DZIĘKI TEMU INDYK BĘDZIE AROMATYCZNY I SOCZYSTY
WETRZYJ MARYNATĘ W INDYKA
Czuję się, jakbym masowała jakiegoś grubasa.
„Schłodzić indyka. Nie przykrywać”.
Masz być pyszny.
PIĘTNAŚCIE GODZIN PÓŹNIEJ
Cała lodówka cuchnie.
- Pierwszy raz pieczesz indyka? - Tak.
Jak nadziać indyka.
Oto wszystko, czego trzeba.
WINO, SUROWY INDYK
Wszystko, co trzeba.
Poza terapią.
„Włóż do środka cebulę, cytrynę, jabłko…”
- Całe? - Chyba tak.
Zmieści się aż tyle?
To jakiś obłęd.
Kto wpadł na to, by wkładać indykowi w dupę
owoce i warzywa?
Tylko jakiś zboczeniec.
O, rany!
Ta szyja do góry nogami mnie osłabia.
- P! - Super, zaraz wybuchnie.
Super, rozpada się.
Nie!
„Natrzeć indyka z wierzchu i pod skórą masłem o temperaturze pokojowej”.
- Przydałby się spray. - Skóra!
Ale brzydki.
Okropność.
Epicko śliski.
Maślana gadzina.
- A, tak. Wino. - Wino.
„Wino, półtorej szklanki”.
Nie wiem, ile to jest.
To cała butelka!
Będzie zabajony.
WLEJ CAŁĄ BUTELKĘ, JEŚLI WOLISZ, BY INDYK BYŁ ZABAJONY
Dobra. Nawalony indyk idzie do piekarnika.
Ale ciężki.
O, Boże!
Ostrożnie!
Uważaj.
Tak!
Spokój. Prawda?
- Cześć! - O, rany!
To drzewko jest obłędne!
Cześć!
Wystroiłeś się na święta?
Slivington, chodź tu!
- Cześć. - Cześć, Paris!
Wygląda super.
- Co słychać? - Cudnie. W porządku.
W jadalni pada śnieg.
Słodkie.
Jesteś reniferem!
Och, jaki słodziak!
Tak. Słodziak!
Slivington, zostaniesz gwiazdą!
Trzy, dwa…
- Świetnie. - Ogień.
Zrobione.
Zacznę sprzątać.
P, dużo lizolu!
Było tu dużo psów.
Śmigam.
Rany! Co to ma być? Bal kostiumowy?
Tak, zgadza się.
Niesamowite!
Pies też taką ma?
- Wyglądasz… - Jest Gwiazdka, więc się wystroiłam.
- A ja nie! - Jesteś prezentem.
Wyglądasz seksownie i elegancko.
To twój dom?
Tak. Nie byłaś w nim jeszcze? Byłaś w drugim…
Byłam w innych.
- W Rezydencji Slivington. - Tak!
Lele Pons króluje na YouTubie.
Jej filmy oglądają miliony.
Jest zabawną influencerką, aktorką, piosenkarką i moją przyjaciółką.
Jak się poznałyśmy?
Nie pamiętam dokładnie…
Wiem, kiedy. Byłam z Bellą Thorne, a ty przyszłaś…
Spytałam: „O, Boże, to Paris, prawda?” Oczywiście!
Wszyscy mówią „O, Boże, to Paris!”
Byłaś taka miła. Naprawdę.
Chciałam cię jeszcze spotkać.
Organizowałaś przed Covidem najlepsze imprezy i…
Na ostatnią imprezę, na której byłam, poszłam w pelerynie.
- Tak, było super. - Byłam Czarownicą.
Minęłam Paris
i pomyślałam: „Tak, ja też tu jestem”.
Gotowanie z Lele Pons.
Co dziś robimy?
Świąteczną kolację.
Kupiłam kilka dodatków, zrobimy makaron z serem
i upieczemy indyka.
Mówisz serio? Każesz mi robić
w kuchni najtrudniejsze rzeczy.
Właściwie tak.
Przerobiłam fazę wstępną, żebyś nie puściła pawia i nie padła.
Jasne. Dobrze.
Teraz piecze się na złoto.
Zrobimy też ciasteczka?
Zrobiłam je wczoraj. Udekorujemy je.
- Boże! - Słodkie, nie?
- Strasznie. Sprawdźmy indyka. - Sprawdźmy gada.
Jak sprawdzić, czy indyk jest upieczony.
„Indyk jest gotowy, gdy termometr włożony…
Jasne.
…w udziec pokaże 75 stopni”.
- Jasne. - Dobrze.
Dobra.
Rany!
- Wygląda dobrze. - Cieszę się, że go nie tknęłam…
To jej dzieło!
- Czy udo… - Udo jest chyba tu.
- To? - Tak, to jest udo.
Mamy to zostawić, czy się stopi?
Och, 70.
Nie upiekł się w środku.
- Czyli jeszcze. - Tak.
Żeby Twan i Adam nie złapali salmonelli.
Czemu nie. Nie mam nic przeciwko.
Pomożesz mi z trenem?
Ułożysz go?
Epicko.
Wkurzę się, jeśli mój pies na niego nasika.
Chcesz mieć dzieci?
Tak. Za rok chcę mieć bliźniaki.
- Możesz stworzyć sobie dzieci? - Tak!
- Tak… - Będą z in vitro.
Możesz wybrać płeć…
Czyli możesz zrobić… Nie chcę, żeby miały mój nos.
- Co? - Mój nos jest sztuczny.
- Tak? - Miałam operację nosa.
Jest niesamowity.
Tak, ale dziecko nie może mieć mojego nosa.
Zobaczmy, co tu mamy.
„Makaron z serem”.
- „Ugotuj…” - Przepis Paris.
- Super. - Przyniosę.
Dobrze wiem, co robić.
Jak zrobić prosty makaron z serem.
Wasi przyjaciele będą zachwyceni.
Moi zawsze są.
Rany, to…
O, rany!
- To. - Mozzarella.
Więc robisz wszystko na…
Rany! Ona jest…
- Dobra. - Zapomniałam…
jak to się robi.
„Jeden: zagotuj wodę. Dwa: odcedź”.
- Wsyp całość. - To przepis dla Paris?
To przepis Paris.
Tak? Mój jest podobny,
- ale dorzucam to wszystko. - To wszystko.
- Trzeba zagotować wodę? - Tak.
Rany!
Czyli to, a potem sól.
Czemu ta sól się błyszczy?
Bo to sól brokatowa.
Tu każdy szczegół jest perfekcyjny.
Sól ma kształt diamentów!
Proszę.
Taki mam styl.
GOTUJ MAKARON 7-8 MINUT
DODAJ 4 ŁYŻKI MASŁA
Jak ci idzie z masłem?
Super! Tylko że…
Niszczysz paznokcie?
Nie robię sztucznych!
Jeszcze tylko trochę i będzie dobrze.
Co dalej?
Połowę… Ćwierć. To to?
Tak, patrz na to małe coś.
- Maleńko. - To musi być to.
- Czemu tak mało? - Nie rozumiem.
To bez sensu. Zmienimy to?
Raczej tak.
Jedna… Już!
- Już! Tak, dajmy tyle. - Lubię mleko.
Co jeszcze potrzeba?
- Musimy dodać ser. - Tak.
- Wszystko? - Wszystko.
To, to, i to.
Wrzucisz to wszystko?
Tak.
Rany!
Wszystko? Wszystko?
Tak.
To z 15 rodzajów sera!
Ser jest bombowy.
- Wymiatam. - Co zwykle jecie w święta?
To zależy. Święta spędzam w Portoryko, więc wieprzowinę…
- Zabija się świnię w domu. - Wieprzowinę?
- Świnię? - Świnię.
Wiem… Nie robię tego!
Miałam Księżniczkę Świnkę.
Nie zjem świni, bo mam obsesję na jej punkcie.
Zależy, co chcesz. Zwykle odmawiam jedzenia świni.
To osobliwe.
Babcia robi mi tortellini.
- Zaraz, która godzina? - Cholera.
- Boże, w samą porę! - W samą porę!
Jesteś wróżką.
Uważaj. Gorące.
Dosłownie.
To chyba już gotowe.
Tiak!
Teraz trzeba wrzucić to.
Zaklinowało się.
- Rozchyl. - O, mój…
Rozchyl waginę.
Uno, dos, tres…
Udało się!
- Tak. - Szczerze mówiąc, nie wierzyłam w to.
Zawsze trzeba wierzyć, że możemy zrobić wszystko.
O, Boże! Bombowy.
- To naprawdę dobre. - Obłędne.
- Dobrze. - Rany!
O, boże, ile sera.
Ile sera!
Cudnie!
To najlepszy makaron z serem, jaki jadłam.
- Dodam coś jeszcze. - Co?
Wygląda nudno. Musi mieć w sobie ogień.
Będzie uroczy.
Chanel.
Spójrz! Wygląda jak ciasto.
To prawda.
I Gucci.
To obłędne.
- Tak to się robi. - Rany!
Makaron z serem!
PROSTY MAKARON Z SEREM
Jak będą miały na imię twoje dzieci?
Dziewczynka będzie miała na imię London Marilyn Hilton Reum.
Rany. Cudownie. London.
Tak, London, bo London Paris.
A chłopiec…
Nie znalazłam jeszcze fajnego miasta na imię dla chłopca.
- Denver? - Denver?
Denver. Nigdy o tym nie myślałam.
Myślałam o Ibizie, Vegas, o moich ulubionych miastach.
Jeśli nazwę go Ibiza, to będzie z niego imprezowicz.
- Rio? To w Brazylii. - Urocze.
Jesteś w tym dobra.
- Dam znać, jak coś jeszcze wymyślę. - Dzięki.
- Sprawdźmy indyka. - Właśnie.
Jest epicki, przypala się,
czy już się spalił?
Gdzie termometr?
- Wbij to… - Musi być gotowy.
…w tego skurwiela.
Dobra, już.
Raz, dwa, trzy, wbijam.
„76”.
Dobra, wyjmijmy go.
Tak.
Nawet rękawice są czerwone.
Oczywiście.
Cholernie ciężkie.
Super!
- Ale ładny. - Wiem.
- Rany! - Polejmy go trochę.
To…
Idealnie. Chłopcy będą pod wrażeniem.
O, Boże, wiem!
ODSTAW GO NA 30 MINUT
- Świetnie, Paris. - Ser.
Naprawdę uwielbiasz ser.
- Kocham wszystko, co niezdrowe. - Ja też.
Och! Co to jest?
- Obrączka… - Ale chyba nie ślubna!
Tak.
- Epicko. - O, Boże!
Gdy będziesz brała ślub,
przyjdę i rozbiję namiot!
- Musisz przyjść. - Przyjdę i będę płakać.
Tak!
Jak udekorować szykowne ciasteczka.
Kupiłam to na targu rolnym. Jakie słodkie!
Teraz możemy się odprężyć i porozmawiać.
Ale fajnie.
O, tak. To jak spacer po parku.
Z kim spędzisz święta w tym roku?
Z chłopakiem i jego rodziną.
- To nasza druga Gwiazdka! - Co?
Tak, byliśmy w Montanie. Było cudownie.
- Na narty. - Nie byłam tam. Lubisz narty…?
- Tak, uwielbiam. - Rany!
Grałam kiedyś w drużynie hokeja.
- Co? - Jestem chłopczycą.
Mało kto o tym wie.
Czyli… Lubisz sport.
Lubię hokej, skoki spadochronowe, narty,
skutery wodne, narty wodne.
Uwielbiam je.
Muszę spiłować te kretyńskie paznokcie.
Zapomniałaś dziś paznokci do gotowania.
Chciałam dobrze wyglądać.
Znam to uczucie.
Wciąż dekoruję pierwsze, a ty już czwarte.
Uroczo!
USUŃ NADMIAR BROKATU
- To okropne. - Nie, jest słodkie.
Nie podoba mi się. Jest brzydkie.
Nieprawda. Lubię fiolet.
O, Boże! Masz brokat na nosie.
I… Dobra.
Och! Tak.
SYP BROKAT UWAŻNIE
Etienne, pomożesz nam?
Tak.
O, tak! Śmigam.
Spojrzała na mnie z dezaprobatą.
- Szykowne jak cholera. - Prawda? Chcę spróbować!
O, Boże, jakie słodkie!
Są niesamowite!
Urocze.
Dobra, bierzmy się za indora.
O, Boże!
Rany! Jaki piękny.
To prawda.
Wbij to.
Zrób to… Wbij mocniej. O, Boże!
- O, rany! - Rany!
- Czuję, że trzeba go upiększyć. - Tak.
Indyk designerski?
Każdy indyk powinien być taki.
Uroczy.
Posypka!
Rany! O, Boże!
Uroczy. Coś jeszcze?
- Świąteczny. - Bardzo.
Szkoda, że nie mamy świeczek.
Boże, mam zimne ognie!
- Naprawdę? - Tak.
- O Boże, gdzie? - Tak!
- Przynajmniej umarł… - Na imprezie.
…po coś. Imprezował.
Uroczy.
Napiszmy na nim nasze imiona.
Epicko.
Nie mogę się doczekać, aż to zobaczą.
DESIGNERSKI INDYK-IMPREZOWICZ
- Już tu są? - Tak.
- Cześć! - Co tam?
Co u ciebie?
- Siemka! - Co tam?
- Siemka! - Cześć, kochanie.
- Pachnie aż na ulicy! - Wspaniale pachnie.
- Co ci się stało w twarz? - Jak to?
Wesołych Świąt!
- Gotowi? - Jestem z nas dumna.
- I to bardzo. Zrobiłyśmy makaron z serem. - Bomba.
- Wygląda pysznie. - Od Gucciego?
- Tak. - Już wyprzedany.
Wyprzedał się wszędzie.
Niebywałe! To zimne ognie?
- Dobra, jest. - Tak.
Czuję się jak w klubie w Miami.
- O, Boże! - Niesamowite.
- Niesamowite! - Epickie!
Wygląda niesamowicie!
- Tak! - Ale super.
Impreza!
Boże, jestem szczęśliwa. Tak.
- Nie mogę się doczekać! Jestem głodny. - Pokroisz go?
- Tak. - Pokrój go…
Nie wiem, jak…
- Dasz radę. - Poradzisz sobie.
O, Boże!
Chcę tę część.
Śmiało.
Cholera! Wyjmij to.
Robisz dziurę z boku?
- Robiłeś to już? - Tak, kroiłem indyka.
- Siri, jak pokroić indyka? - Ale… Brokat sprawia…
- O, rany! Dobra. - O, Boże!
Już.
Zjesz pierwszy kawałek?
- Dziękuję! - To najlepsza część indyka.
- Tak! - Mam.
Lele oderwała skrzydełko.
- Genialne. - Smacznego.
Zmówimy modlitwę?
Módlmy się, by było gorące.
Cudnie.
- Amen. - Amen.
Amen.
- Jesteś w tym dobra. - Tak!
Spróbuję makaronu z serem.
Pomogę wam.
Lepszy niż ten z torebki.
O wiele lepszy.
Dodałyśmy mozzarellę, parmezan i…
Wszystko!
Wszystkie sery świata.
Pierwszy raz jem indyka, który nie jest suchy.
Zjadłeś całą nogę?
Adam, spróbuj tego.
Tak!
Epickie.
Zdrowie!
- Zdrowie! - Zdrowie!
- Tak. Zdrowie!
Dzięki, że przyszliście.
W tym roku pokonałam strach przed surowym indykiem.
Zróbcie go po swojemu.
Wtedy nagle przestaje być straszne, cokolwiek gotujecie.
Wypadł mi kawałek ciastka, ale… jest całkiem niezłe.
Więc róbcie w święta to, w czym jesteście mistrzami.
Co? Myślicie, że zniknę w tym nastrojowym momencie?
- Cześć. - Niesamowite.
- Spójrzcie! - Są prawdziwe?
Tak.
Cześć. Hej! Co słychać?
Boże, chyba chce indyka.
Pewnie tak.
Spójrz na tego!
Wymiata, w tym pokoju.
Gul, gul!
Napisy: Barbara Jasinowicz