SERIAL NETFLIX
Tyle do kupienia.
Świeża bazylio, gdzie jesteś?
Co to jest?
Szynka parmeńska. Cały udziec.
Uwielbiam szynkę parmeńską,
ale po tym, co zobaczyłam, raczej jej już nie zjem.
KAWIOR
Poproszę kawałek pizzy.
Mogę dołożyć do niej swój ser, bo jest go za mało?
Nie, przykro mi. Może być tyle sera?
Niech będzie, zaraz dołożę swój.
- Może być? - Dzięki.
Umieram z głodu.
O, cholera.
Uwielbiam gotować, ale nie jestem kucharką
i nie będę.
Mam kilka popisowych dań:
Epickie nachos, galaretki alkoholowe, lasagnę.
Ale chcę to urozmaicić i wzbogacić repertuar.
Znalazłam nowe przepisy
i zapraszam przyjaciół, by je wypróbować.
Wyczarujemy coś pysznego?
Chwila prawdy.
Trzymaj kciuki.
- Tak! - Tak!
O, Boże!
Wszystko jest możliwe.
Dziś zajmę się kuchnią włoską.
Jest najlepsza!
Ulubiona restauracja mojej rodziny
w Los Angeles to Dan Tana's.
Jesteśmy ich stałymi gośćmi.
Tata ma swoje danie w menu.
Moja siostra też.
Ja też chcę mieć swoje.
Znalazłam przepis na różowe ciasto,
więc zrobię dziś ravioli w kształcie serca.
Nigdy nie robiłam pierożków,
ale dziś pomoże mi Demi Lovato,
która tak jak ja nie boi się ryzykować.
Moja sukienka nawiązuje do ravioli w kształcie serca.
A jadalnia będzie udekorowana w stylu Dan Tana's.
Pierożki Paris. Prosta sałatka caprese.
A na deser cannoli inspirowane moim ulubionym zwierzęciem.
Jednorożcem.
Czy uda mi się zrobić coś godnego Dan Tana's i Paris Hilton?
Mam nadzieję!
WŁOSKA KUCHNIA Z DEMI LOVATO
Co my tu mamy?
Jednorożcoli…
Przygotujemy nadzienie do Jednorożcoli.
Ricotta to najlepsza rzecz na świecie.
To niepraktyczne.
Nie będę tego używać.
ŚLICZNE ≠ FUNKCJONALNE
No dobrze.
WRZUCAMY RICOTTĘ DO ROBOTA KUCHENNEGO
Jest gdzieś przedłużacz?
Gdzie jest przedłużacz?
Nie.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
To dla mnie? Prezent?
Właśnie przyszło.
- Dobrze. Dziękuję. - Dziękuję.
- Pani imię? - Paris.
- Przepraszam. - To nic.
Przesyłka miłosna.
Gdzie jesteś, przedłużaczu?
Jest!
Epicko.
Kurczę, strasznie długi.
Dobra. Jest.
Co my tu mamy.
„Skórka z jednej cytryny”.
Nie wiem, co znaczy „skórka z cytryny”.
Co to jest „skórka cytrynowa”?
Może to się nada.
To do ziemniaków.
Cholera.
To chyba to samo. Nie wiem.
Muszę to sobie zanotować.
Zamówić skrobaczkę.
Cukier puder.
MIKSUJ, AŻ MASA BĘDZIE JEDNOLITA
Fuj.
Okropne.
Może lepiej to zostawić?
Ma iść do środka, a smakuje abstrakcyjnie.
Chyba trzeba to jeszcze posłodzić.
GDY WSZYTKO ZAWODZI…
Lepiej.
Do lodówki.
SCHŁODZIĆ PRZEZ CO NAJMNIEJ 30 MINUT
I już?
Dobrze. Tiak. Skończone.
Reszta telefonów.
Gdzie reszta telefonów? Były jeszcze dwa.
Same dobre rzeczy.
Rany, ale super.
Pachnie czerwonym winem.
Cześć wszystkim.
Cześć.
Wygląda wspaniale.
Jest ładnie, czerwono. Seksownie.
- Tak. - Dość intymnie.
Dan Tana's w jadalni.
Cudnie.
- Cześć. - Cześć.
- Co tam? - Pięknie wyglądasz.
- Miło cię widzieć. - Ciebie też.
- Wchodź. - Cudownie. Spójrz na ten wystrój.
Tak.
Przyjaźnię się z Demi Lovato od liceum.
Od zawsze inspiruje mnie
swym nieokiełznanym talentem i szczerością.
To idealna pomoc na dzisiejszą włoską fetę.
Wyglądasz jak Barbie.
- Dziękuję. - Tak!
Barbie będzie gotować.
- Tak się cieszę. - Świetna fryzura.
- Dzięki. - Blond?
Po pierwsze, nie jestem kucharzem.
Nie gotuję.
Myślę, że właśnie dlatego będzie fajnie.
- Nauczę cię. - Świetnie.
Gotowanie z Demi Lovato.
- Mam książkę kucharską. - Dobrze.
- Boże, jaka słodka. - Różowe Ravioli Paris.
Uwielbiam zapisywać przepisy.
Przeczytałaś to wcześniej?
- Nie. - Nie? Jasne.
- Improwizuję. - Jasne.
Jestem kiepska w wypełnianiu instrukcji.
Super. Ja też.
Jak zrobić proste caprese.
Zawsze szukam składników, które się z sobą łączą.
Oto one.
„Mozzarella”.
- Tak. - Tak.
I pomidory.
- Glazura balsamiczna. - Ciężkie.
Tak.
Uwielbiam włoskie jedzenie.
Co dalej?
„Świeża bazylia”.
Co?
Nie wiedziałam, że to takie.
Ja też nie. Naprawdę jest świeża.
- Masz na tyłach ogród? - To żyje.
- Tak. - Dobrze.
Wiem, co robić.
Najpierw zmyj cały brud.
Tak.
To półmisek na caprese.
Jak mam to pokroić?
Po jednym liściu?
- Mam je odrywać? - Po prostu pociągnij.
Dobrze. Tak.
Trzeba też pokroić mozzarellę.
Dobrze.
Pokroimy ją na cienkie plastry.
Masz talent do krojenia.
Prawdziwy talent.
Liczy się wygląd.
Caprese zwykle wygląda trochę…
Jest bardziej zwarte, ale…
- Teraz liczy się miłość. - Tak.
Jest urocza. To nam ma się podobać.
I po bokach.
- Tak. - Więcej pomidorów.
Gdyby ktoś miał nazwać danie na twoją cześć, jak by się nazywało?
Nie mogę uwierzyć, że to powiem.
Jak mój pierwszy nick…
- AOL? - Tak, AOL.
O, Boże. AOL.
Smakowałoby jak Demi-licje.
- To słodkie. Demi-licje. - Tak.
- Trzeba je zrobić następnym razem. - Tak.
Glazura balsamiczna i oliwa z oliwek.
- Wiadomo, ile? - Jest.
Nie, ale myślę, że łatwiej będzie, jeśli…
Dokładnie tak.
Tak.
Prawdziwy artyzm.
Nie przesadzisz z octem balsamicznym. Lej ile chcesz.
Tak.
- Tak. - O, Boże!
- Tak! - To obłęd.
To ocet balsamiczny.
Tak.
Będzie przepyszne.
Sól!
Co dalej?
„Zrób ciasto”.
Jak zrobić domowe ravioli w kształcie serca.
Najpierw zbierz wszystkie składniki.
Zrób ciasto.
Buraki dadzą różowy kolor.
Rozwałkuj ciasto, aż będzie bardzo cienkie.
Nadziej je ricottą, bo jest pycha.
I wytnij kształt serca.
Dan Tana's, nadchodzimy.
Dobra. „Usyp kopiec z mąki
i zrób w środku spory dołek”.
- Deska do krojenia. - Jak w Człowieku z blizną.
A potem kopiemy dołek.
Dobrze.
Wymiatamy. Tak.
Wszystko, prawda?
- Tak. - Dobra.
Po prostu ją wysyp.
- Dobrze? - Tak.
Zakładam,
że ten dołek
- ma być jak dołek… - Chyba trzeba…
- Zrobić dziurę. - Wykopać.
Dobrze.
Potem polej go wodą, chyba musi być mokro.
Lepiej sprawdźmy ilość. Będzie tego dużo.
„Dwie szklanki mąki”.
Dwie? Są dwie?
- To nie dwie. - Dobra.
Zgarnijmy to.
- Mamy to. - Pół szklanki.
Cztery takie.
Dobra. Jest dołek.
Teraz buraki w proszku.
Jedna łyżeczka. Tak.
- Słodkie te wisienki. - Urocze.
Oszalałam.
Tak. Wymiata.
Wbiję jajka.
WBIJ W DOŁEK DWA JAJKA
Życz nam szczęścia.
O, nie.
Nie trafiłam.
Zrobiłam to w złym miejscu.
Wrzucę je… Wrzucę je górą.
Dzięki Bogu mamy te rękawiczki.
Nie chcę zrujnować tych pod spodem.
Nie roztrzepałyśmy jajek.
Możemy to zrobić teraz.
„Dodawaj mąkę po trochu”. Och.
Dobra.
Tak. Tak zrobiłyśmy.
Rany.
Nie sądzę, że tak się…
- Miałyśmy dodawać po trochu. - Tak.
Dodajmy oliwy.
Dobrze.
Mówiłam, że nie trzymam się instrukcji.
To bunt.
OSTRZEŻENIE: NIETRZYMANIE SIĘ INSTRUKCJI STWARZA RYZYKO
Tak.
Ta sukienka jest walentynkowa.
- Prawda? - Tak.
- Robimy czerwone serca ravioli. - Jasne.
- Więc chciałam… - Słodka! Tak!
To wspólny motyw.
Podoba mi się.
Tak. Wiedziałaś, że to włoski wieczór?
Nie.
Myślałam, że założyłaś lamparcie cętki,
nawiązując do butów Dolce Vita.
Możemy przyjąć tę wersję.
Mam to na sobie, bo nie wyobrażam sobie,
że mogę pojawić się w twoim programie
i się nie wystroić.
Gdy pojawiłaś się na planie mojego teledysku,
pomyślałam: „Ta małpa wygląda lepiej ode mnie,
a to mój teledysk.
Zapamiętam to sobie”.
- Wybacz. - Nie…
To było niesamowite.
- Znam cię od 15 roku życia. - Tak.
Od przyjęcia urodzinowego Ellen.
Czyli 13 lat. Świetnie.
- Tak. - To super.
Super.
Pokazałam znajomemu twój film.
Przeszedł przez coś podobnego.
A ty zainspirowałaś mnie, by być wrażliwą.
- I szczerą. - Cieszę się.
Czuję, że pracując w tej branży,
trzeba być idealnym
i nigdy nie mówić o tym, co cię gryzie.
Twoja szczerość to naprawdę coś!
Ma prawdziwą moc.
I uzdrawia mnie.
Jeśli czegoś potrzebujesz, to daj znać.
- Dziękuję, siostro. Kocham cię. - Ja ciebie też.
- Chyba coś z tego będzie. - Tak?
Chyba znalazłyśmy… Cóż…
Chcesz się zamienić?
- To jest… - O, Boże!
Wyrzucę ją. Pa, Felicio.
- Tak. - Mamy więcej rękawic.
- Tamte zasłużyły na pogrzeb. - Tak.
„Uformuj ravioli”.
„Zmiękcz i spłaszcz ciasto, by wyszedł dysk”.
- Dobra, jest dysk. - Dysk.
„Ustaw wlot maszynki do makaronu jak najszerzej,”
włóż ciasto do maszyny…”
Najszerzej.
O, Boże!
Chyba mam.
- Hura! - Pysznie. Tak jest chyba najszerzej.
Teraz obracamy,
aż wyjdzie z drugiej strony.
„Włóż ciasto do maszynki i kręć rączką,
aż wyjdzie z drugiej strony”.
Nie mieści się.
- Może twoje wejdzie… - Może to?
To niełatwe.
Może jest zbyt grube.
Może być za grube.
Dobra.
Spróbujmy tak.
Mam nadzieję, że teraz się uda.
Przytrzymam to tak.
Może coś z tego będzie.
Och. Nie.
Nie udało się. Pogubiłam się już.
Całkiem się pogubiłam.
Boże!
Chyba dałam za dużo oleju.
O, nie!
- Zniszczyłyśmy całe różowe ravioli. - Tak.
Boże!
Do wszystkich widzów, zrobiłyśmy to źle.
Zróbcie tę część odwrotnie.
Nie radzę sobie z tym.
Właściwie kupiłam też gotowe ravioli.
Świetnie.
Więc weźmiemy je, żeby było łatwiej.
- Tak. - Wymiata.
Proszę.
Możemy udawać, że je zrobiłyśmy.
Dobra rada.
Zawsze miej coś w zapasie.
To też się liczy.
Wiesz, co?
„Zrób sos”.
Zagotujemy wodę na ravioli.
„Roztopić masło na patelni na średnim ogniu”.
Jedna osełka?
Niech sprawdzę.
„Dwie osełki niesolonego masła w kostce”.
- Nie kostki, tylko… - Nie kostki…
- Chyba. - U nas są.
- Albo będą. - Jak stężeją.
Wiesz, co?
Gotowanie wody jest łatwe.
- Wezmę ten nóż. - Tak.
I odmierzę szałwię.
Dobrze.
Tak.
Dobra. Masło jest zaszałwiowane.
Wrzucamy ravioli.
Już. Masło.
GOTUJ RAVIOLI TRZY MINUTY
Pachnie cudownie.
Tak, jeszcze tylko…
Tak.
Rany.
Wygląda nieźle.
Boże!
- Udało się! - Tak.
Parmezan.
ZAPASOWE RAVIOLI Z SOSEM MAŚLANO-SZAŁWIOWYM
- A teraz Jednorożcoli. - Cholera. Tak.
Jak zrobić deser Jednorożcoli.
To zwykłe, nudne, niefajne cannoli.
Moje to będą lśniące, tęczowe arcydzieła.
„Cała ricotta”.
- Już to zrobiłam. - Dobra.
To jest nadzienie.
Świetnie.
„Rurki cannoli”.
Dobra. Są tutaj.
„Skórka cytrynowa”.
Jaka skórka?
Chodzi o obierki?
- Wiem, co to skórka. - Dobra.
Też nie wiedziałem, co to skórka,
ale już wiem, bo spytałam wujka Google
- i mam nawet skrobaczkę. - Przygotowałaś się.
Tak.
Są płatki czekoladowe?
- Tak. - Tak.
I inne posypki, jeśli są.
Ile produktów do dekoracji.
Cudnie.
To ekscytujące.
A to są pastylki do robienia polewy.
Ty wybrałaś róż, ja fiolet.
Zobaczymy, ile nam to zajmie.
Włóż je tu. Powinny się zmieścić.
Tak!
Włącz. Świetnie.
- Dobra. - Też tańczę przy jedzeniu.
Ja też.
Jestem podekscytowana.
- Różowa jest gotowa. - Może być?
Rządzi. Tak!
- Pyszne. - Tak.
Co dalej?
Zanurzamy je w czekoladzie.
„Zanurz oba końce rurki cannoli”.
Tu są.
Dobra.
- Rany! - Słodko.
- Mamy zanurzyć całe? - Nie wiem.
Boże!
Nie chcę tego na sukience.
Zanurzyć w posypce lub posypać.
To pył.
- Gwiezdny pył. Tak. - Tak.
„Całkowicie jadalny brokat spożywczy”.
To naprawdę brokat.
Jest bez smaku.
Wygląda jak cień do powiek.
- Ale ładny. - Wypróbuję.
Wypróbuję.
Chcę posypywać tym każde jedzenie.
Fajne. Bardzo dobre.
Posypię.
UDEKORUJ!
Mam to na twarzy.
To sprawia, że chcę częściej gotować.
- Tak! - To…
Świetna zabawa.
Teraz trzeba je ponadziewać?
- Ale jestem podekscytowana. - Ja też.
- Tak. - Rany!
- To będzie… - Super.
- O, Boże! - Tak.
Rany. Cholera! Dobra!
- Twoja kolej! - O, Boże!
- Czy z tego się strzela? - Tak!
Naprawdę.
Cóż…
- Boże. - Masz.
Miałam trzymać to w lodówce,
ale nie włożyłam.
Rozpuściło się. Świetnie.
Słodko. Zniszczyłyśmy je.
Przeleciało na wylot. Dobrze.
- Świetnie. - Wiesz, co?
- Wyszło nam świetnie. - Tak.
- Ułożymy to tak. - Tak!
To tak!
A tę wytrzemy ręcznikiem.
To rękawiczka!
Tak.
To moja sztuczka.
Teraz daj posypkę, będzie śliczne.
I więcej brokatu.
POSYPKI I BROKATU ILE DUSZA ZAPRAGNIE
Tak. Są zajebiste.
Voilà.
- Bierzmy się do jedzenia. - Chodźmy jeść. Tak.
Bo…
- Tędy. - Dobra.
Mangia!
To po włosku.
Jakie to urocze.
Strasznie urocze!
- To nie nasze zdjęcia. - Wiem.
To nie moja rodzina.
- Ani jednej blondynki. - Nie.
- Zaczynajmy. - Tak!
- Ale się cieszę! - Ja też.
- Dobre? - Tak.
O, Boże!
Dzięki Bogu, że miałam zapas,
bo nic by nie wyszło z tych czerwonych.
Doskonałe. Spisałyśmy się!
To może być najlepsze. Sałatka caprese.
Dobrze, że nauczyłam cię gotować.
Byłaś kiedyś w Dan Tana's?
Tak. Uwielbiam to miejsce.
Mają w menu kalmary Ricka Hiltona, mojego ojca.
Niesamowite.
A Nicky ma swoją sałatkę.
Kiedyś jedliśmy tam kolację
i wszyscy pytali „Gdzie twoje danie?” Co?
Nie mam żadnego.
Ale teraz, po gotowaniu z tobą
Ravioli Paris… jak myślisz?
Jest wystarczająco dobre, by znaleźć się w menu?
Tak. Ale Jednorożcoli też.
czy jak tam nazywałaś cannoli.
Cannoli-jednorożec. Też byłoby niesamowite.
- To lepszy pomysł. Podoba mi się. - Tak.
Ale trzeba im powiedzieć o brokacie.
- I pyle. - Bez nich to nie to samo.
Gwiezdny pył.
Zamierzam spróbować tych cannoli.
O, tak.
Tylko które, bo…
Wszystkie wyglądają bosko.
Wiem.
Onieśmielają mnie.
Weź różowe. Albo fioletowe.
O, Boże, nie wierzę.
I jak?
Za dużo skórki?
Jest za bogato.
- Wybacz. - Nie!
- Nawdychałam się pyłu. - Sam brokat?
Tak.
Boże! Naprawdę go dużo.
Wymiatają.
Narobiłyśmy dziś niezłego bigosu, ale Demi ma rację.
Jednorożcoli są idealne dla Dan Tana's.
Moje danie powinno być jak ja.
Błyszczące, szałowe i pełne inwencji.
Jednorożcoli Paris Hilton.
Cudnie.
Właściwie mamy już cannoli w menu.
To bardzo popularny deser.
Ale brokat?
Może. Czemu nie?
Buona notte.
To też po włosku.
Napisy: Barbara Jasinowicz