GELSON'S
SERIAL NETFLIX
Przepraszam.
Słucham.
Jak wygląda szczypior?
To szczypior.
- To szczypior? - Tak.
Co można z tym zrobić?
Jajka.
Brioszka. Tu jesteś.
Boczek.
Uroczy.
Do widzenia.
Sukienka mi się upieprzyła.
Uwielbiam gotować, ale nie jestem kucharką
i nie będę.
Mam kilka popisowych dań:
Epickie nachos, galaretki alkoholowe, lasagnę.
Ale chcę to urozmaicić
i wzbogacić repertuar.
Znalazłam nowe przepisy
i zapraszam przyjaciół, by je wypróbować.
- Wygląda bombowo. - Obłędne.
Jestem świetną gospodynią.
O, tak.
A moja garderoba? Jest w punkt.
Słodkie.
Wyczarujemy coś pysznego?
Chwila prawdy.
Trzymaj kciuki.
- Tak. - Boże!
Wszystko jest możliwe.
Dziś przygotuję śniadanie.
Płatki to moje ulubione jedzenie.
A na pierwszym miejscu?
Lucky Charms.
To moja przekąska o północy.
Poranki są przereklamowane.
Ale chcę wkrótce zostać mamą,
więc planuję nauczyć się
lubić poranki i śniadania.
Moje menu i wystrój zainspirował najlepszy składnik Lucky Charms,
pianki.
Jadalnia będzie cała w białych balonach.
Założę białe epickie rękawiczki.
Zrobimy tosty francuskie w płatkach dekorowane piankami.
I puszystą jak chmurka frittatę.
Nigdy nie robiłam takich dań,
ale moim pomocnikiem jest Kim Kardashian.
Co rano przygotowuje śniadanie dla czwórki dzieci.
Musi mieć to opanowane.
Wraz z Kim uszlachetniłyśmy wszystko, od welurowych dresów po selfie,
i zrobimy to samo ze śniadaniem.
ŚNIADANIE W CHMURACH Z KIM KARDASHIAN WEST
Tak, to niesamowite.
8.45 KIM BĘDZIE ZA 12 GODZIN
Wiem, że kochasz balony.
Jestem zachwycona. Niesamowite.
Boję się.
- Czemu? - Że któryś pęknie.
- Boisz się balonów? - Tak.
- Cześć. - Cześć.
Witaj w niebie.
- Dziękuję. - To urocze.
Tak, to balonowe niebo.
Idealne dla pianek. Podoba mi się.
O, tak.
Masz w salonie wielki bajzel.
Tysiące balonów, ale zajmiemy się tym.
Super.
- Spraw, żeby wymiatało. - Dobra!
- Dziękuję wam. - Dzięki.
- Boję się, że pękną. - Wiem.
Czas na pianki.
Możesz być moim asystentem.
Siadaj i wyglądaj słodko.
Przygotuję niebieskie pianki.
Pachną cudownie.
Już.
Włóż na 30 sekund. Zamknij.
TERAZ ROZPUŚĆ JE W MIKROFALI
Od zawsze uwielbiam pianki.
To mój ulubiony smakołyk.
Dobra. Chyba już. Tak.
Idealnie.
Najbardziej lubię turkusowe pianki Lucky Charms,
więc staram się stworzyć moje własne
w kolorze błękitnym.
Nie wiem, ile kropli mam dać,
ale spróbuję.
Muszę się spieszyć, bo zaraz stężeje.
Idealny kolor.
Przeleję to
i zrobię cienką, równą warstwę.
Boże! Jakie to ciężkie.
Kurwa.
Pyszne.
Dobra. Już.
Nie da się tego zdjąć.
Moje epickie rękawiczki.
Kurwa.
Prawie zapomniałam o najważniejszym.
Brokat.
Ale ładnie.
Doskonale!
Nazywam to epickie niebieskie pianki.
EPICKIE = WYMIATAĆ + ŻYĆ PEŁNIĄ ŻYCIA
EPICKIE NIEBIESKIE PIANKI
To.
Tutaj.
Wszystko gotowe na jutro.
Gdzie jest mleko?
Ekstra.
Kim będzie za dziesięć minut.
8.35 - KIM JEST W DRODZE
Czas na epicki sok.
Rany!
Ledwo żyję. Nie jestem rannym ptaszkiem.
Urocze.
- Cześć. - Cześć, piękna.
- Gotujesz w tym? - Tak.
- Wspaniale wyglądasz. - Dziękuję.
- Co tam? - Dobrze. Śliczne włosy.
- Dziękuję. - Piękne.
- Witaj. - I rękawiczki!
- Dzięki. - Nowe wnętrze.
- Tak. - Nowe podłogi.
- Wszystko. - Tak.
- Wszystkie pokoje. - Nieźle.
Znam Kim Kardashian od dziecka,
od zawsze jest rannym ptaszkiem.
Tylko Kim może pomóc mi
wcześnie wstać i przygotować pyszne śniadanie.
Witaj w mojej kuchni.
Fajna. O Boże!
Jakie słodkie!
Dziękuję.
Jaki mamy plan na dziś?
Francuskie tosty i omlet, a raczej frittata.
- Dobra. - Gotowałaś to już?
Umiem to.
Gotowanie z Kim Kardashian West.
Brunch to nie moja bajka.
Wolę kolacje
albo płatki o północy.
Tak.
- Ale skoro jesteś rannym ptaszkiem… - Tak.
…to zjem z tobą brunch.
Spójrz, jak słodka książka.
Zrobiłam ją sama. Tak.
Jest w twoim stylu.
Powiem tylko,
że gdy podróżowałyśmy z Paris Hilton,
chodziłyśmy do drogerii i brałyśmy tony brokatowych naklejek.
I robiłyśmy z nich kolaże w samolocie.
Wszystko było nimi upstrzone. To cała ty.
Uwielbiam Lucky Charms.
Chciałam zrobić własne pianki
- do dekoracji tostów. - Dobra.
Wczoraj zaczęłam je robić i mam niebieskie pianki.
To jadalny brokat. Nie jest trujący.
Jasne.
Jak uformować epickie niebieskie pianki.
Najważniejsze są słodkie foremki do ciastek.
Mamy tu różne kształty.
- Urocze. - Wybieramy to, co lubimy.
Zróbmy jednorożca.
I gwiazdę.
Co jeszcze mamy? Gwiazdę.
- Urocze. - Cudne.
- Brylant. - Chcę zanieść to North.
Dzwoneczek.
- Zamówiłaś je? - Co u North?
- Jest słodka. - Dobrze.
Spodobałyby jej się. Uwielbiają gotować.
To najfajniejsze w dzieciach. Można z nimi gotować i robić fajne rzeczy.
Mamy wieczory z pizzą. Robię ciasto,
wykładam mnóstwo dodatków,
daję im je rozwałkować i robią pizzę.
- Uwielbiają to. - Nigdy nie robiłam pizzy.
Jest super. Dam ci przepis na coś łatwego.
Na ciasto.
Potem kładziesz dodatki.
- To proste i dobre. - Tak!
- Będziesz jak kucharz. - Dobra.
Dobrze.
Lepiej załóż rękawiczki, bo będzie dużo barwnika.
- Dobra. - Epickie gumowe rękawiczki
- by nie zabarwić rąk. - Wkładasz je na te koronkowe?
Tak. To moje epickie rękawiczki kuchenne.
Robię w nich wszystko.
Uwielbiam je.
Zaczniemy od foremki-chmurki.
Tak.
Spróbuję foremki od Chanel.
- Nie wiem, czy wyjdzie. - Przede wszystkim
trzeba je stąd wyciągnąć.
Szkoda, że nie są twardsze.
- Zrobiłam to wczoraj. Co jest? - Rany!
- To katastrofa. - No, chodź.
Wygląda jak maź.
Wezmę cukier puder.
Czuję się jak dawniej.
Paris miała pomysły,
a ja mówiłam: „To się nie uda”.
„To niepraktyczne”.
Jesteś zorganizowana.
Ja jestem najbardziej zdezorganizowaną osobą na świecie.
Może się uda.
Mamy jedną.
Jest urocza. Wymiata.
Udałoby się, gdyby to były ciastka, prawda?
Muszę poprawić makijaż,
popłakałam się.
Myślałaś, że takie pianki wyjdą.
O, Boże. Mam błękit na twarzy?
Troszkę, nad brwiami, tylko odrobinę.
To brokat, więc wygląda jak makijaż.
Poczekaj, zrób to delikatnie.
Dobra. Jestem ciekawa, czy z plastikową będzie inaczej.
Wiem.
- Zaraz. - Ale urocze.
- Te z plastiku działają lepiej. - O, tak.
Słodkie.
Twoja jest słodka. Moja gwiazda jest trójwymiarowa.
- Urocze. Podoba mi się. - Fajnie!
Tak chyba trzeba.
Tak myślę… Nigdy tego nie robiłam.
Odsuń się. Nie chcę nikogo zabić.
- Podoba mi się. - Nigdy tego nie robiłam.
- Jak crème brûlée. - Ale urocze.
Fajne.
Czuję, że dobrze wyjdzie na chmurkach.
Wygląda na dobrze przypieczone.
Naprawdę urocze.
Cukier puder.
Co dzień uczę się czegoś nowego.
Co jeszcze robiłaś podczas kwarantanny?
Miałam zabiegi u kręgarza,
bo spałam w fortach i w pokojach u dzieci.
To naprawdę fajne.
Ale cieszę się, że się umalowałam i wyszłam.
- Tak. - I że mogę coś zrobić
z kimś innym niż dzieci.
- Cieszę się, że ze mną gotujesz. - Ja też.
Spójrzmy na to cudo.
- „Zrób tosty”. - Dobra.
Jak zrobić francuskie tosty w płatkach.
Wyobraź sobie francuskie tosty
obsypane płatkami.
Wiem, jak zrobić tosty.
Ja też. Jak je robisz?
- Wiesz, jak? - Tak?
- Jajka i mleko. - Biorę jajka.
I trochę wanilii.
Tego nie próbowałam.
Wymieszaj wanilię z jajkami.
Esencję waniliową?
Kupiłam go wczoraj.
Potem bierzesz chleb i go w tym moczysz.
- Jasne. - I wrzucasz na patelnię.
Jasne. Podoba mi się to.
Przygotujmy ciasto.
To, to, esencja waniliowa.
Potrzebna nam miska.
Jajka. Mleko. Wezmę to wszystko.
Ta jest niezła. To miska dla psa?
Nie, dla ludzi.
Nie gotuję w miskach dla psów.
Nie.
Ale nigdy nie wiadomo.
WBIJ DWA JAJKA DO MISKI
- Chleb, oczywiście. - Tak.
Czy to wygląda, jak trzeba?
- Raczej tak. - Chyba więcej. Więcej jajek.
Więcej jajek?
- Tak. I mleka. - Dobra.
Ten chleb jest tak gruby,
że wszystko w niego wsiąknie.
WBIJ DWA JAJKA
WBIJ TRZY JAJKA
DODAJ 1 ŁYŻECZKĘ WANILII
Płatki.
Na której patelni? Na tej różowej?
Tak.
Tak. Wydaje się gotowe.
Fajnie.
Wrzucę tu tego gościa.
BRIOSZKĘ WYMOCZ W JAJKU, POTEM ZANURZ W PŁATKACH
Nigdy tego nie robiłam. Jadłam to kiedyś w Swingers.
Kiedyś chodziłam tam po imprezach.
- Mają francuskie tosty… - Trzeba to usmażyć…
- Nie. - Będzie coś z tego?
Nie mam pojęcia. Zobaczymy.
Chyba się udało.
- Byłoby świetnie, gdyby wyszło. - Wyżej. Świetnie.
Czemu robi się brązowe?
To od gotowania. W porządku.
- To trochę… - Abstrakt.
Przekręcić go, czy ty chcesz?
Dasz radę.
Fajnie wygląda.
Czekaj, dymi się.
- Za duży ogień? - Możliwe.
Tak, to… Cholera!
O, nie. Świetnie.
Podpalimy dom.
To wygląda bardzo profesjonalnie.
Naprawdę.
Zróbmy tak.
Teraz jest dobre.
Fajnie.
Czyż to nie wygląda wspaniale?
Cudnie.
Wolfgang Puck i Gordon Ramsay polecają.
„Zrób frittatę”.
- Robiłaś już frittatę? - Nie.
- A ty? - Nie.
To będzie albo łatwe, albo bardzo trudne.
Jak zrobić puszystą frittatę.
Potrzebujesz:
Robi się ją jak omlet,
tylko trochę dłużej i w piekarniku.
Jesz boczek?
Mam boczek z indyka i normalny.
- Weźmy boczek z indyka. - Tak.
Zgadzam się, bo miałam…
Pamiętam Księżniczkę Świnkę, moją świnię.
Boję się…
Nie, źle się czuję, jedząc wieprzowinę,
bo była moim dzieckiem.
„Wbij do blendera sześć jajek,
dodaj bitą śmietanę, cebulę w proszku”.
Masz blender?
To to samo, co blender?
Nie wiem. Moje siostry tego używają.
Tak. To blender.
Tak.
Blender.
- A, to. - Tak.
- To? - Tak.
Jasne.
- A więc blender. - Dobra.
Wbijmy sześć jajek.
Podłączę tego gościa.
Ups!
Tak.
Pokroisz to…?
Dziesięć małych pomidorów, przekrój je na pół.
Lepiej, żeby na mnie nie prysnęło. Wkurzę się.
Powinnam była przemyśleć biały strój w kuchni,
ale chciałam dopasować kolor do balonów.
Pół łyżeczki sproszkowanej cebuli.
O, Boże. Te wisienki są urocze.
Wiem. Prawda?
- Słodkie. - Oszalałam.
Dobrze.
Ups! Utnę sobie palec.
„Szczypta soli i pieprzu”.
Porządnie docisnę pokrywkę.
„Odstaw. Nie mieszaj ”. Dobra.
„Pokrój trzy plastry boczku na małe kawałki”.
- Tak? - I tak się wymiesza.
- Małe. Są małe? - Nie wiem.
Trudno powiedzieć, nie mamy porównania.
Może być.
„Wrzuć boczek na żeliwną patelnię”.
„Smaż maksymalnie dziesięć minut”.
Chyba dodajemy pomidory, gdy bardziej się podsmaży
Skąd wiesz, jak to robić?
Gdy Kourtney wyjechała na studia,
mama potwornie płakała. Spytaliśmy, co się stało?
„Nie nauczyłam Kourtney gotować”.
Więc chciała, żebyśmy patrzyły, jak to się robi,
i uczyły się.
- Fajnie. - Używasz szczypiec?
Czego?
- Można tym… - Coś takiego?
…wyjmować rzeczy. Są srebrne. Metalowe.
Nie. Muszą gdzieś być.
Muszą.
Gdzie są szczypczyki?
Tu są.
- Dobrze. - To?
- Tak. - Nie wiedziałam, że to to.
Nazywałam to „szczypawka”.
Dobra rada.
To są szczypce.
Martwiłabym się, gdybyśmy utknęły na bezludnej wyspie.
Ja też. Miałabym z sobą brokat.
Dobra. Zmiksuj to.
„Przecier, płyn, lód, czy koktajl”?
- Każde z nich zmiksuje jajka. - Tak.
Tak.
- Boże. - Boże.
Te kawałki boczku są chyba za duże.
Nie wiedziałam, do czego są.
Tak.
Chcemy mieć duże kawałki boczku we frittacie?
Dobrze, że to nie boczek, tylko indyk.
Wiem. Ale jest duży.
Nie chcemy jeść wielkich kawałków.
- Tak. - Mogłyby być o połowę mniejsze.
Chyba są większe, niż miały być.
Mam je wyjąć i pokroić?
Nie wiem. Spróbuj.
Spróbuj.
Nie oparz się.
- Mogę ci zaufać? - Tak.
Przypilnujesz tego przez chwilę?
- Tak. - Zaraz wracam.
- Tak. Idealnie. - Dobrze.
Dobrze. Nieźle nam idzie.
Jest rumiane.
Chyba możesz włożyć jajka.
Ale nie wiem, czy ci ufam.
Czujesz, jakbyś gotowała z North?
A może jest lepsza ode mnie?
Z tobą jest równie fajne.
Tak.
Nieźle. Małe boczusie.
Czyli mamy wlać to do środka?
Tak.
Fajnie.
- Dobra. - Wymieszam.
„Pół szklanki parmezanu”.
DODAJ PÓŁ SZKLANKI PARMEZANU
- Dużo. - „Oprószyć…”
Wiem. „Z wierzchu”.
Nie zostawia się tego w naczyniu podczas gotowania.
Och.
Tak.
„Przenieś do piekarnika”.
- O, tak. - Dobrze.
Cudnie.
Ale ogień. Dosłownie.
Cieszę się, że nauczyłyśmy się to robić.
Na pewno będziesz robiła to w kółko.
Za rok, gdy będę miała męża i dzieci,
będę to robić.
Tak się cieszę, że umiem robić frittatę.
Więc 12 minut. Dobra.
Gdybym była w mojej kuchni,
sprzątnęłabym przez ten czas.
Dobrze.
Dobra rada. Kuchnia sama się nie posprząta.
Niefart!
Włożysz to do zmywarki?
Czy to czyste?
Nie wiem. Czy to to samo?
Trochę się spaprało. Kryształy?
- Nie myje się tego w zmywarce. - Raczej tylko ręcznie.
- Jesteś odpowiedzialna. - Serio?
Sprzątam w trakcie.
To jest przypalone. Nie wiem, gdzie to…
Dużo się dziś nauczyłam.
Gdzie są śmieci?
Obok… jakkolwiek to się nazywa.
Zmywarka!
Powinnyśmy włączyć minutnik.
Tak.
Czuję się taka dorosła.
Taka odpowiedzialna. Jak gospodyni domowa.
Dosłownie.
Nie wiem. Naprawdę minęło 12 minut?
Nie wiem.
O, Boże, jak ładnie pachnie.
- Wciąż jest surowe, czy… - Nie wiem.
Nie wiedziałem, że jajka mogą zmienić się w chmurę.
Tak. Udało się!
- Głodna? - Tak.
- Chodźmy jeść. - Dobrze.
KIM
PARIS
EPICKIE
Czas na śniadanie!
Smacznie wygląda.
A to jest urocze.
Tak.
Moje przybory kuchenne pasują do mnie.
- Wypuść swoją linię sprzętu kuchennego. - Prawda?
- Dziękuję. - Chcesz?
Tak. Rany!
Ta puszysta frittata wygląda obłędnie.
Ciekawe…
Spróbujmy, czy nie trzeba więcej soli…
Jesteśmy mistrzyniami.
Nie wierzę, że to nasze. Smakuje jak w restauracji.
Nadaje się do restauracji.
Spróbuj pianek.
Takie zestawienie to szaleństwo.
Boże!
To jeden z najlepszych tostów, jakie jadłam.
Czekaj. Za szybko to powiedziałam.
Właśnie trafiłam na płatki.
To chrupiące kulki, trzeba je żuć.
Są dobre,
ale gdyby były twardsze, złamałabym ząb.
O, nie.
Co u twojej mamy?
Dobrze.
Cieszymy się z przerwy.
Mamy dość filmowania.
- Dwadzieścia sezonów. Obłęd. - Tak.
- Więc mam czas na gotowanie z tobą. - Tak.
Miałyśmy szalone przygody, gdy byłyśmy młodsze.
O, Boże. Pamiętam…
- To był Amsterdam. - O, Boże, Amsterdam.
Dobra, Ibiza.
Spałyśmy w namiotach u Jade Jagger.
- Miała namioty. - Zapomniałam o tym.
- To były tipi. - Tak.
I mieszkałyśmy w tipi.
Mówiłaś: „Obudzimy się o północy
„i o 1.00 pójdziemy na kolację.
„A koło 3.00 pójdziemy do klubu”.
„A o 5.00 czy 6.00 pójdziemy na imprezę w pianie”.
- To był obłęd. - Straszny obłęd.
Wycieczki do Vegas.
Tańczyłyśmy w domku.
Tak. A potem miksowałyśmy muzykę w budce DJ-a.
Boże! Tak.
Miałyśmy tyle przygód.
Nikt nie imprezuje tak ostro jak ty i nie wygląda równie dobrze.
- Dziękuję. - To niesłychane.
Jestem kosmitką.
Wkurzysz się, ale po czterdziestce życie jest najlepsze.
Nie wiem, co to jest.
Czuję się, jakbym zawsze żyła jak nastolatka,
w końcu jestem gotowa ruszyć do przodu.
Nie mogę się doczekać, aż zostaniesz mamą.
- Nasze dzieci będą się razem bawić. - Tak.
To było pyszne,
ale wymagało dużo pracy.
Zawsze będę fanką Lucky Charms, ale teraz przynajmniej wiem,
że potrafię zrobić prawdziwe domowe śniadanie.
Napisy: Barbara Jasinowicz