Para sa Haring Pinaslang!
Cassius. Sino'ng namamahala sa mundong 'to? Kailangan ko siyang makausap.
Nandoon po sila sa may Citadel. Nanlalaban pa rin siya.
Dalhin ako sa kanya.
Masusunod po.
Ilan silang nakatakas?
Wasak na'ng karamihan sa sasakyan at tauhan nila. Pero sa gitna ng gulo,
nagawang maitakas nina Devra Bloodaxe at kapatid
niya ang ilan sa mga sasakyan nila.
Kailangan na nating umatras!
Narinig n'yo ang ama n'yo! Kilos na tayo! Takbo na mga bata! Takbo na kayo!
Tulungan n'yo ko!
Takbo!
Cal! Tumingin ka sa 'kin! Tingin sa akin!
Kailangan na nating umalis dito! Kilos na! Takbo na sa kapatid mo!
Sa taas! Sa taas!
Anak! Dalhin mo ang ina at mga kapatid mo d'on sa loob!
Ngayon na!
Halika na!
Bilisan n'yo!
Tigil!
Pagmamay-ari ka na ngayon ng Inang Mundo, ikaw pagano na mangkukulam ka!
Iharap sa akin ang iba pang tinatawag nila na babaylan!
Tanggalan na siya ng saplot!
Habang-buhay ka nang pag-aari ng kataas-taasang mga Hari.
Ang reyna. Gusto nila siyang saktan. Gusto nilang saktan.
Sana nga'y ako na lamang.
Nand'on ang pinuno.
Labis akong nalulungkot. Dahil dito. Nakapanghihinayang.
Nasayang ang sinaunang kultura n'yo para sa-- Para saan nga?
Hindi naman ito kinailangan.
Huwag mo na kaming pahirapan. Kung nais mo na akong patayin,
gawin mo na. Ako naman ang nagpasya na kupkupin sila.
Tinulungan ko silang tumakas. Pero sa ngalan ng mga diyos,
nakikiusap ako, lubayan mo ang mga anak ko't asawa!
Wala silang kinalaman!
Hindi kita papatayin. Sa katunayan, sinisuguro sa 'yong—
mabubuhay pa ang iyong lahi. Magtatagal pa. Marangal kang nakipaglaban.
Kaya bakit kita papatayin? Kaya nga lamang,
pagbabayaran mo ang iyong,
pagmamatigas. May kapalit 'yon.
Tumayo ka, iho. Nang masipat ka.
Ang sabi ko, tumayo ka!
Ayan, ganyan.
Ngayon…
Mayrong punto sa buhay ng binata na kailangan niyang patunayan ang
kanyang pagkalalake.
Isang sandaling, hindi niya malilimutan.
Ang makasaysayang araw na masasabi niyang naging, ganap siyang lalake.
Nangyayari 'to para sa iba, sa mainit na halik at dibdib ng babae.
Sa iba naman, na tulad ko, ito'y pamamaalam sa tahanan mo.
Sa pagnanais bumukod. Pero ikaw, nakasalalay 'to sa 'yong pasya.
Isang desisyon.
Alam mo iho…
ang Rehente mismo ang nag-atas sa akin.
Tinitigan niya ako mismo at inutusan na panagutin ang magkapatid na Devra at
Darrian Bloodaxe sa kanilang pagta-traydor at paghihimagsik. Kaya napadpad ako rito.
Dahil nalaman ko na kinupkop sila ng iyong ama.
Binigyan ng ligtas na kuta kung saan nila plinano at tapos napagtagumpayan,
na wasakin ang mga teritoryo ng Kadatuan.
Bakit mo pa ito kailangan na gawin?
Dapat maintindihan ng anak mo, hindi ba? Hm? Pangalan nitong anak mo?
Anong pangalan mo?
Aris.
Lakasan mo ang boses mo. Hindi kita marinig sa--
Aris!
Magaling. Aris, Tingnan natin kung may maituturo pa sa iyo ang iyong ama.
Kunin mo itong banal na tungkod ko. Gawa sa buto ng sagradong lochna.
Gamit 'yan, basagin mo ang bungo ng iyong ama.
Mmhm.
Seryoso, Aris. Basag talaga.
Hanggang sa kumalat ang utak niya sa--
Sa dating kay gandang sahig ninyo, na nakukumutan na ngayon ng abo.
Kapag pumayag ka, buhay ang ina mo't mga kapatid.
Pero pag sinuway mo ako, tulad ng ginawa ng 'yong ama…
mamamatay kayong lahat.
Ito na ang kailangan mong pagdesisyunan.
Aris. Aris! Makinig ka sa 'kin. Kailangan mong gawin ang sinasabi niya sa
iyo. Iligtas mo ang ina, at mga kapatid mo.
Aris, huwag! Sama-sama na tayo! Hindi ako matatahimik, at alam mong ikaw rin!
Mababago ka nang tuluyan at magdurusa tayong lahat! Huwag mo 'tong gagawin
-anak!! -Huwag anak! Huwag kang tumingin sa kanya!
Huwag mo siyang tingnan! Makinig ka sa 'kin!
Sabi ko 'wag mo siyang tingnan! Sabing gawin mo na,
anak! Magpakalalake ka at gawin mo na! Iligtas mo sila! Gawin mo na!
Malakas ang loob mo, anak.
Sige na. Iligtas mo sila.
Makinig ka sa iyong ama. Matalinong tao siya.
Oo, tama anak. Kailangan mong makinig sa akin. Sige na. Gawin mo na.
Gawin mo na.
Huwag, huwag, huwag! Hindi! Huwag…Huwag, anak ko! Huwag, huwag, huwag!
Mahal kita, anak.
Pinapatawad kita.
Sige na.
Tapusin mo na. Sige. Tapusin mo na, bata.
Heron!
-Patawarin n'yo po ako… -Hindi! Huwag! Huwag,
'wag, 'wag, huwaaaaggg!!
Nasa mabuting mga kamay ang iyong anak.
Mahihirapan siya sa umpisa, pero, ang kanyang galit, ang pagdurusa niya…
at ang kaluluwa niyang nadudurog na ngayon… magagamit namin 'yon.
Mailalabas niya'ng poot niya. Sigurado.
Dahil sa pagtugis namin sa mga rebeldeng inalayan ng buhay ng iyong asawa,
at tiyak mahuhuli sila, marami pang hahadlang na
mapagmataas na mga pinuno. Hindi na ito magtatagal pa.
Kay saklap na trahedya. Ang iyong asawa.
Siya lamang ang kinaganda ng pangyayaring ito. Ito ang kanyang ala-ala.
Heto ang sandaling nagtalik kayo sa silong ng puno ng balete,
sa ibabaw ng banas na damo.
At eto…
Ang pag-yak niya n'ung isilang ang una niyong anak na babae.
Eto naman…
Ang sandaling siya lang ang nakakita…
Iyong pagtulog.
Hinawi niya ang buhok mula sa 'yong mata.
Tapos, hinalikan ang iyong noo.
Taliwas sa 'yo ang mga pasakalye.
Oh?
Sa palagay mo?
Wala kang atubili. Alam kong papatayin mo na kami.
Pinagkait ang karangalan sa 'yong pagkatao.
Oo, tama ka d'yan.
UNANG YUGTO KALIS NG DUGO
Oh! Whoa!
Kora.
Akala ko ba tapos ka na?
Nand'on na ang lahat sa Kubong-Bayan.
Huling mga hanay na 'to, tapos, tapos na.
O sige. Sige. Ah, nga pala, hinahanap ka ni Den kanina.
Nakahuli sila ng kapatid niya ng snow-elk. Lalake.
Gusto niya raw ipakita sa 'yo bago niya katayin.
Bakit ako'ng hinahanap niya?
Eh, alam mo na. Kasi nga, ano-- Kasi, ang akala ko, ano-- Akala ko…
Akala mo.
Lakad!
Ngayon lang uli tayo nakakain ng karne. Masarap pa rin talaga.
Sabi ni Den bumabalik na raw ang mga kawan ng tag-araw. Mga tatlong araw ang
layo rito.
Panay ang tanong niya tungkol sa 'yo.
Balita ko nga.
At oo, nakakabilib naman.
Ang alin? 'Yung hayop ba?
O…
Whoo-hoo!
O 'yung nakahuli?
Sige!
Mga ka-nayon,
layunin ko ngayon bilang pinuno ng ating komunidad na ipaalalang ang mga diyos
ng ani ay nanghihingi na ng alay natin.
Isang paghahandog.
Ngunit alam naman nating lahat na ang pagsasalya ng mga balakang at masarap
at malakas na ungol at halinghing ang nagpapasigla
at nagkakalat ng mga binhi!
Kaya dapat, kumasta, nang matindi!! Kumasta, para sa ating ani! Kumasta para
-tayong lahat ay makakain! -Tama!
Kumasta para sa mga diyos!
Sandali naman, asawa ko!
Hayaan mong paglingkuran ko muna ang bayan, tapos ay
paliligayahin na kita. Pero, di ba sabi ko, kumasta?
Aba't gawin na natin!
Konting musika nga! Musika upang ganahan tayong lahat!
Mabuting tao si Den.
Tulog ka na dapat.
Pinakamahusay na mangangaso. At tapat na kaibigan.
Anong punto mo?
Sumagi na ba sa isip mong magkar'on ng, ng isang totoong karelasyon?
Alam kong papayag naman siya kung sakali. Sa katunayan, nagtanong na siya.
'Yon na rin ang huling hakbang para ganap ka nang mapabilang sa ating komunidad.
Magkaibigan na kami.
Kailangan ba maging higit pa r'on?
Sa akin lang eh,
hindi ka na maituturing na isang taga-labas
kapag mayron ka nang asawa at anak.
Habang-buhay na akong taga-labas. Nagpapasalamat ako at
kinupkop ako ng bayan. Malaki ang utang na loob ko
sa 'yo sa pagligtas sa akin.
Pero isa pa rin akong taga-labas.
Nagbabago na sila. Nakikita ko na. Nagtitiwala na ang mga tao sa iyo.
At marapat lang naman 'yon.
Sinasabi ko sa 'yo, tahanan mo na ito.
Gusto ko rin maging totoo 'yan.
Alam mo,
dalawang kapanahunan na ang dumaan na nagbigay sa 'kin ng kaligayahan na 'di
naman para sa akin.
Tandaan mo sanang supling ako ng digmaan.
Ang totoong magmahal at totoo ring mahalin…
Hindi ako sigurado kung kaya ko 'yong gawin.
Sinaktan ako para makalimutan ko ang pag-ibig at pamilya.
Turo sa 'kin ay kahinaan ang pag-ibig.
At hindi ko na alam kung paano 'yon babaguhin.
Kailangan mo na magpahinga.
Kumusta!
Isa.
-Dalawa. -Salamat.
-Sam. Isa, dalawa. -Salamat.
Gandang umaga.
Napansin kong maaga kang umalis kagabi. Napagod ka ba?
Gan'un na nga. Kaya maaga na 'kong natulog.
Pero akala ko nakisama ka sa pag-aalay.
Kasi nadaanan ko ang bahay ni Den pag-uwi ko,
at narinig ko yata kayong
"nag-aalay"
Sam, wala akong alam sa sinasabi mong 'yan.
Nagkukunwari ka pa.
Ano kaya'ng kailangan nila?
Ang lahat…
Wala akong pakialam kung may maganda man 'tong maidudulot!
Walang magandang kalalabasan ang pagdating ng warship sa atin!
'Yan ang problema sa inyo. Lagi kayong pinangungunahan ng takot!
Paano kung gusto lang nilang makipag-usap? Puwede naman siguro nating
pakinggan muna kung anong pakay nila.
Oo, gan'un nga! Pakinggan muna natin sila, 'yon ang sinasabi ko! Ilang kaban ng
bigas ang dinala natin sa Providence n'ung nakaraang kapanahunan?
Sadyang mayaman ang Inang Mundo,
kaya sinasabi ko lang na baka mas kumita tayo sa mga bagong kaibigan natin na
nasa orbit, kesa sa magugulang na mga
negosyante ng Providence, at ibenta ang palay natin
sa kung kani-kanino lang!
Huwag kang umasta na parang hindi namin alam na binebenta mo ang sobrang palay
natin sa mga kalaban nila!
Ano kaya'ng sasabihin nila pag nalaman nila
kung s'an napunta ang sobra nating ani.
Pero hindi naman ako rebelde. Malaki ang ibinayad nila.
Wala akong pakialam sa laban nila.
Oo, halata naman.
Sindri, wala akong pinapanigan. Dito lang sa komunidad natin,
dito lang ako tapat. At ang sa 'kin lang,
pakitaan natin sila ng kabutihan, hindi takot.
Na pwede naman tayong magtulungan
at hindi mag-away. Hindi ba?
Tulungan ba'ng sabi mo, Gunnar?
T-tama. May problema ba?
Hindi kayamanan ang dala ng sasakyan na 'yan. Layunin lang n'yan ang mang-wasak,
ang manakop at mang-alipin! Hindi nila alam ang salitang
pakikipagtulungan! Ibigay ninyo ang gusto nila.
Pero huwag n'yong sasabihin na sadyang masagana ang lupain.
At sana umalis sila bago nila malaman kung kanino nagbenta ng bigas si Gunnar.
-O sige… -Tumigil na kayo! Mananahimik
lang tayo. Malinaw ba 'yon?
Andito na sila!
Andito na! Andito na! Parating na!
Kumusta. Ngalan ko'y Sindri, ama ng aming bayan. Maligayang pagdating.
Ako si Admiral Atticus Noble. Tapat na emisaryo ng Haring pinaslang.
Dala ko'y mainit niyang yakap.
Sige Amang, magkwento ka tungkol sa inyong bayan.
Sumama kayo sa aming Kubong-Bayan.
Magsalo tayo sa inumin at ilalahad ko ang buhay namin sa baryo.
Ah. Gusto ko 'yan. Mauna kayo.
Private Aris! Lakad! Pabigat!
Payak lamang ang pamumuhay namin dito.
Ipinagmamalaki namin ang pagmamahal namin sa komunidad at sa aming sipag
para mabuhay.
Mukha namang hindi kayo salat sa pagkain. Bilang pinuno,
t'yak na ikaw ang dahilan ng kanilang mabuting buhay.
Hindi, komunidad kami. Hindi ito gawa ng iisang tao lang.
Naku alam kong pinupuri ang lahat 'pag masagana, pero, sa panahon ng taggutom,
alam mo na isa lang ang nasisisi.
Ang inadyang pasanin ng pinuno.
Kung gan'un,
nauunawaan mo ang pakiramdam ng isang ama na kailangang magpakain ng mga anak, tama?
Umaasa akong tutulong ang bayan n'yo at mga taga-Veldt sa amin sa paghahanap ng
mga rebeldeng nagtatago sa system n'yo. Na utos ng komander ko,
ang Rehenteng Balisarius, na panagutin namin sa hustisya.
Payak lang kaming magsasaka na, walang nalalaman sa pulitika ng Inang Mundo.
Na may silbi pa rin naman. Hmm. Sinasalakay ng mga rebelde,
ang daungan ng aming supplies. Sa pamumuno ni Devra Bloodaxe.
At kapatid na Darrian. Siguradong mahuhuli sila.
Natatagalan lang, na hindi namin inaasahan,
kung kaya, nauubusan na kami ng probisyon at pagkain.
At t'yak alam
mo naman, o, narinig sa iba, na gasolina ng hukbo ang pagkain.
Maaaring magtulungan tayo. Kam, ay bibigyan niyo ng pagkain.
'Yung sobra lang sa inani ninyo.
At babayaran namin kayo ng-- Triple ng halaga ng ibinabayad ng iba.
Sa laki ng kikitain n'yo, makakabili kayo ng mga pang-ani,
at robots para hindi na kayo mahirapan sa trabaho.
Nagiging kaisa namin ang lupa sa pagbubungkal
ng sariling mga kamay, at napaparangalan ang lupain
na bumubuhay sa amin.
Puwes mapanatag na lang kayo na makakatulong
kayo sa mahalagang misyon, na masupil namin ang lahat ng
mga kalaban ng Inang Mundo.
Magandang proposisyon.
Oo.
Kung may sobrang ani lang sana kami. Ang lupa rito, ay mabato.
Sapat lang ang nabibigay nito sa amin, para sa aming pagkain.
Kaya patawarin n'yo kami kung hindi namin kayo mapagbibigyan.
Ngunit ikinararangal namin ang pagdayo rito ng tulad ninyong
makapangyarihang tagapagtanggol.
Huh. Walang sobrang ani?
Kahit kaunti lang?
Huh. Subalit mukhang mataba ang lupa. At tila mas malaki ang taniman n'yo kesa sa
-kailangan n'yo. -Doon tayo…
Naiintindihan ko kung bakit 'yan ang iniisip n'yo. Pero,
kelangang maraming itanim para matiyak lang na may sapat na aanihin.
At minsan maagang humahagupit ang niyebe at taglamig. Ngayon,
tayo na at kumuha na muna tayo ng maiinom.
Sandali lang…
Kasi, kay gaganda at lulusog ninyo.
Na parang hindi maaaring nanggaling ang mala-rosas
nyong pisngi sa tigang na lupa.
Hmm…
Teka, sino ba ang lalake o babae na namamahala sa anihan?
Uh…
Siguradong may namumukod-tangi sa pagtatanim.
Sino ba?
Hmm?
Ako po.
-Ah. -Ako po 'yon.
Mabuti…
Ako nga po ang namamahala sa anihan.
Puwes, kung may tiwala sila sa 'yo, ako rin.
Gusto ko lang maintindihan kung saan ako nagkamali
tungkol sa lupain n'yo. Yon lang.
Kasi po, ginoo,
si Sindri, ang aming mahal na ama,
ay laging inuuna ang kapakanan ng aming bayan. Kaya naman tinitiyak
niyang nagtatabi kami ng ani sakaling dumating ang tagtuyot,
na siyang responsibilidad naman ng isang pinuno.
Pero mukhang pinalad po kami, nitong nakaraang tag-ani.
At halos hindi na magkasya ang aming inani sa imbakan. Kaya maaari yatang,
makapagbigay kami ng kahit kaunting probisyon,
pero depende po sa inyong pangangailangan.
Mm, sige. Mabuti. Tama nga naman.
Dapat lang na maging maagap, hindi ba Amang? Oo. Tama.
Naguluhan lamang ako. Dahil sinabi n'yong hindi kayang buhayin ng lupang 'to
ang mga tao sa inyong bayan. Puwes hindi pala 'yon totoo…
Hindi, hindi! Sandali po… Admiral, wala namang, nagsisinungaling sa inyo. Sadyang
magkaiba lang talaga kami ni Sindri ng pamantayan sa mga reserbang ani. Pero
pareho po naming ikasisiya ang pagtutulungan natin. Unawain n'yo lang po
sanang limitado ang aming mabibigay.
Sino ang lalakeng 'to, Amang?
-Uh, ako po si-- -Hindi mahalaga kung sino siya! Ako ang
inatasan ng komunidad na magsalita, para sa kanila. Walang kapangyarihan ang
lalakeng ito rito. 'Di siya nararapat, na bigyan ng atensyon.
Aba. May alitan. Hindi rin pala mapayapa rito
tulad ng inakala ko. Amang, kung maaari, tanggapin mo sana itong payo ko,
sa kung paano pasunurin ang hindi marunong lumugar.
May mga tao kasing walang pakundangan, at dapat paalalahanan paminsan-minsan,
kung anong ginagawa ng may kapangyarihan sa dapat sunod-sunuran.
Admiral…
Sindri…
Pakiusap…
Hindi—hindi ko sinasadyang--
Ayos lang.
Ito lang ang ibig kong sabihin.
Uh…
Pakiusap…
Admiral…
Huwag!! Tama na! Tama na! Huwag!!
Sindri!
Anong ginawa mo?!
Kailan ko makukuha ang ani ko?
'Di ko-- Hindi ko po--
Tinanong kita, kabakas! Kailan ko makukuha ang aanihin n'yo?!
Uh, uhm… Siyam-- Siyam na linggo!
Buti naman. Babalik ako sa ika-sampung linggo.
Dapat nakahanda na ang sampung libong kaban para sa aking ship.
Pero, labing-dalawang libong kaban ang pinakamarami naming naiimbak.
Kami po ang magugutom n'yan! Hindi ko po maintindihan ang gusto ninyo!
Simple lang.
Gusto ko ang lahat.
Pulutong! Sunod sa akin!
Sandali! Teka! Ano ba'ng-- Anong ginagawa niya?!
Tumahimik ka!
Hindi!
O sige, makinig! Ilipat n'yo lahat ng mga gamit
sa gusaling bato na 'yon. Sapat na sa atin 'yan. Marcus.
Kailangan mong paalisin ang mga nakatira sa gusaling 'yan, maliwanag?
Maliwanag po, boss. Maliwanag po.
Kumusta kayong lahat?
Ako si JC-1435 ng Mechanicus Militarium, tagapagtanggol ng Hari. Hindi, mali.
Ng Haring pinaslang. Aking karangalan na maglingkod.
Private Aris. Kailangang--ilipat ang mga gamit
na 'to sa gusaling 'yon. Puwede bang patulong?
Salamat Private Aris. Naaayon ang gawaing 'yon,
sa aking protocols. Karangalan ko – ang maglingkod.
Ikaw ang kausap niya, kutong-lupa ka! Halika na! Ano pang hinihintay mo?!
Labas na d'yan!!
Soet gesig! Soet gesig!
Mm.
Salamat…
At bakit ka naman nakatitig sa kanya, ha?
Patawad. Hinihintay ko lang po kung kailangan pa ninyo ng tubig.
Ah, tubig pa?
Voetsek!
'Yan ang mga tipong gusto ko. Bata. Pero 'yung kaya nang lumaban.
At 'yung lasa ng dugo habang binibira ko siya! Ganyan. Sa ganyan ako mahilig.
-Boss. -Hmm?
Binigyan pala tayo ng Jimmy eh.
Tama, Jimmy nga!
Hindi ko akalaing may ganyang pang natira.
Ingat sa lakad mo. Malubak at mabato hanggang d'on sa tulay.
Salamat Private Aris. Pero kaya ko na, sa aking tantya.
Alam n'yo bang hindi na sila lumalaban?
Anong ibig mong sabihin Marcus?
Nasa programming na nila eh. N'ung mamatay noon ang hari,
biglang binitawan nila ang mga armas nila't sumuko na. Tingnan n'yo.
Kahit na ano pang gawin ko, hindi niya ako lalabanan.
Hoy! Ingatan mo ang mga gamit, walang kwentang de lata! Kung 'di,
pagpipira-pirasuhin kita! Narinig mo? Hindi mo yata ako narinig eh!
Hoy!! Tama na!
Ikaw na lang kaya ang barilin ko?
Puwede na kitang patayin ngayon, at walang mag-aalala. Hindi ba?
Tama na.
Gusto mo na ba?
Gusto mong mamatay? Ano, ha?!
Kung kaya mo… Gawin mo na.
Sinabing tama na.
Ipasok ang mga gamit sa batong-bahay na 'yon. Ngayon na, Private.
Opo, boss.
Sira na ba'ng makina mo?
Hindi po, sir.
Tumayo ka na. Punta ka sa ilog. At maglinis.
At kayo, tama na'ng pagtunganga! Balik na kayo sa trabaho!
-Trabaho na raw kayo, mga ungas! -Pati na ikaw, Marcus.
Mawalang galang na…
Salamat. Kay buti mo naman.
Sundalo ka ba?
Oo, noon.
Pwedeng maupo? Ako si Sam.
Sige.
Matanong ko lang, alam mo ba ang kuwento ng
ating haring pinaslang, at ang kanyang magandang anak,
na si Prinsesa Issa?
Hindi ko alam.
Alam mo, naaalala ko siya dahil sa iyo.
Kinilala siya sa alamat bilang Kalis, o Tagapagligtas.
Siya ang pueri salvatoris. At bago pa man siya maisilang,
sumumpa na kami ng aking mga kapatid sa aming buhay,
sa kung anumang nasa loob ng aming katawan na bakal, na ipaglalaban namin siya.
Kung kaya n'ung makarating sa amin ang balita sa gitna ng kung anong labanan
na natupad na ang propesiya at isinilang na ang batang itinadhana sa mundo
nating ito, nadama ko ang init ng pag-asa
para sa kalawakan. At naniwala ako na sa kanya magsisimula
ang panahon ng kapayapaan at kabutihan upang makauwi na kami.
Nabuhay siyang mahika.
Ah, tama. Pero higit pa siya sa mahika.
Ang hari kasi ay tao lamang. At ang tao ay nabibigo.
O tinatraydor. Pero ang alamat,
ay hindi matitinag. O 'yun ang akala nila.
Dahil sa araw ng koronasyon ng prinsesa, siya at ang minamahal nating Hari at Reyna
ay malupit at walang pakundangang pinaslang
ng mga taong lubos nilang pinagkatiwalaan. Tingin ko,
nabawasan ang taglay nating karangalan n'ung
ipagkanulo sila. Ang ating pagkahabag sa
iba, ang ating kabutihan, ang ating kaligayahan,
ay namatay kasama ng inosenteng bata.
Sa tingin ko taglay mo pa rin 'yon.
Kasalanan mo 'tong lahat, Gunnar!
Hindi ko alam na papatayin niya sila!
Pakialam namin! Patay na siya!
Anong gagawin natin sa mga sundalo r'on sa imbakan?
Baka sumunod na 'yung ibang mga bahay!
-Sandali, tumahimik na muna kayo. -Delikado tayo dito…
Ano na ang gagawin natin ngayon? Mag-isip tayo ng puwedeng…
Tutulan natin sila at lumaban.
-Tama! Matalim ang aking karit! -May baril akong pangaso.
Ano?! Huwag. Huwag niyo silang labanan. Anong armas n'yo? Huwag sila.
Kung nag-iisip pa kayo, lilikas at tatakas na lang kayo.
Hindi…
-Lumikas? Hindi! Hindi puwede 'yon! -Sandali. Teka. Susuko
tayo? Ibibigay ang lahat?
-Kora… -Maliban ang inyong mga buhay. At sa totoo
lang, baka iba sa inyo'y mamamatay, kahit na ano pa'ng gawin n'yo.
Hindi ko lilisanin ang baryo! Papatayin din tayo!
Ako man! Hindi ako aalis!
-Hindi kami lilikas! -Saan tayo pupunta?
-Oo nga… -Tama. Tama. Ang bayan natin ay… Ito lang
ang nakalakhan natin, kasaysayan natin. Hindi namin hahayaang wasakin
-lang 'to ngayon ng mga hayop! -Hindi puwede!
Paano kung ibigay na lang natin ang ani para kaawaan nila tayo? Patunayan nating
importante tayo. Kakailanganin nila tayo, at 'di tayo patayin.
Tama!
Tama siya. Pagsasaka. Doon tayo lahat mahusay! Ang ating talento, na hindi nila
kaya! Ipakita nating mahusay tayo at hindi nila tayo sasaktan!
-Tama… -Kailangan nila tayo…
-Tama… -Tama! Di ba?
Sang-ayon kayo? Trabaho ang magliligtas sa atin!
Tama!
-Trabaho'ng magliligtas sa 'tin! Di ba? -Oo, tama!
Puwes ayos na. 'Pakita nating mahalaga tayo sa kanila. At kapag naibigay natin
ang naipangako natin, t'yak maaawa sila at mag-iiwan ng sapat na pagkain.
Magandang ideya… O sige… Tama.
Magmakaawa tayo sa mga sundalong nasa imbakan. Mga tao rin sila. Mabuti!
Mabuti pa nga… Dapat silang maawa…
O ano? Tatakas ka?
Akala ko pa nama'y sawa ka na sa gan'un.
Narinig mo sila. Baliw na sila.
Akala nila kakaawaan sila ng mga sundalo pagkatapos ng nangyari kay Sindri.
Na nakita nila.
N'ung natagpuan kita r'on sa mga labi ng ship, naisip kong iwan ka na lang doon.
Natakot akong mapahamak mo lang kami.
Pero kahit minsan ba'y nagsisi ako na pinapasok
kita sa buhay namin? Aba hindi. Naging bahagi ka na namin.
Pero, eto ka ngayon, aalis, kung kailan kailangan ka namin.
Ng mga taong umaasa sa iyo.
Hindi ko kaya…
O baka ayaw mo?
Wala na'ng pag-asa ang lugar na ito!
Pero paano kung mababago pa iyon? Paano kung lumaban tayo?
At hindi lang tayo, pati ibang tao!
Sino?! Sino ang pupunta rito para makipaglaban?!
'Yung iba! 'Yung iba na mayroong mabigat na dahilan para magalit, sa Inang Mundo at
mga gawain nila!
Kora, mas alam mo'ng kalawakan kaysa sa akin. P'ano kung ikaw ang makahanap,
sa mga mandirigmang hinahanap ni Noble? Yaong mga bandido,
at sila'ng lumaban para sa atin?
Kapag ipinaglaban nga nila ang Veldt, mabubuhayan ang bayang ito.
'Pag nabuhayan sila't lumaban, t'yak silang matatalo.
Ayoko ng gan'ung pananagutan. At hindi ko sasayangin ang buhay
ko tulad ng ginagawa n'yo.
Gaano kaya tayo katagal dito sa putang inang mundong 'to?
Teka ah. Hoy, nene!
Halika rito.
Bakit po? Kailangan niyo pa ba ng tubig?
Oo eh. Konting tubig lang.
Lumayo kayo!
At kung hindi? Ha?!
Tulong!! Tulungan niyo ko!! Pakiusap, tulong!
Hawakan n'yo!
-Tulong! Tulong!! Bitiwan n'yo ko!! -Tumahimik ka!
Saklolo!
Tahimik!!
Huwag! Pakiusap! Sabing huwag!! Parang awa n'yo na! Tulong! Sabing bitiwan n'yo
-ko! -Tumahimik ka!!
Bitiwan niyo ko! Huwag!!
Tama na! Huwag! Huwag!
Ano bata, ha? Ano ba'ng gusto mong gawin?
Igagapos na kita sa poste, para araw-araw mong makikita,
kung pano namin gawing parausan, ang magsasaka mo.
Marcus, sandali lang ha.
Para ngang masaya 'yan.
Pero wala kayong gagawin sa bata hangga't hindi ko pa nadidiligan ang palabang
bubot na 'to.
Tapos ikaw naman. Tapos kayong lahat naman…
Bitiwan n'yo siya!
Tigil!!
Tumigil kayo.
Panghimagas. Sarap. Ihanda n'yo na rin 'yan.
Tulong…
Sige, papatayin ko siya. 'Yun ba ang gusto mo? Ha? Ha?
Aba't meron pa palang gustong sumali! Siguradong patay na kayong dalawa!
Pulutin mo 'yang baril, 'tang inang kalawangin ka
at patayin mo na sila!
'Yan, ganyan nga. Ginawa ka para pumatay 'tang inang lata ka!
Ano pang hinihintay mo? Punyeta, inutusan kita! Patayin mo na'ng--
Kailangan na nating lumaban.
Kora, kakailanganin mo 'to.
Nakita ko sa mga labi ng sasakyan mo.
Akala ko naiwala ko.
Walang lugar ang armas sa pamumuhay namin.
Mapanganib 'yan para sa amin.
Oo, tama ka. Salamat.
Saan ang tungo mo?
May isang heneral, pangalan niya'y Titus. Bayani noon ng Kadatuan,
pero tinulak niya'ng grupo niya para mag-aklas sa Inang Mundo.
Sa pagkakaalam ko palaboy-laboy lang siya.
Kung mahahanap ko siya't makukumbinsing mamuno…
Gunnar, sa Providence n'ung isang taon, nagbenta ka ng bigas sa rebelde.
Oo. May nakilala akong lalake na nagdala sa
akin sa mga insurekto. Ang mga Bloodaxe.
Mahahanap mo pa kaya sila?
Oo, maaari.
Kaya mo kong dalhin sa kanya?
Oo, kaya ko.
Oy! Maghanda kayo ng isa pang Uraki!
Isang heneral, at sandatahan?
May pag-asa tayong lumaban.
Mag-iingat ka.
Ligtas na paglalakbay, nawa'y sumainyo.
Dati ka palang sundalo ng Inang Mundo?
Kawal ng Kadatuan?
Parang gan'un nga.
Siguradong mataas ang rango mo.
Pinaghahanap ka ba dahil sa pagtalikod mo?
Hindi lang 'yon.
Sige…
May gusto ka pa bang itanong sa 'kin?
Hindi naman nila tayo basta papatayin, di ba? Naiintindihan ko na gusto nilang,
gawing halimbawa si Sindri. Para takutin lahat.
Pero magsasaka lang kami. Hindi kami kaaway.
Pano ka nakasigurong tatapusin nila tayo?
Siyam na taong gulang ako n'ung dumating sila sa mundo ko.
Sadyang wala silang hinihingi. Walang kahit na usapan.
Sabik lang sila na mang-wasak.
Pinamunuan ng batang heneral na si Balisarius ang hukbo ng Inang Mundo,
na ikinagiliw ang kalupitan ng labanan.
Sinikap ng mga tao na ipagtanggol ang aming mundo.
Pero lalo lamang nag-apoy ang galit ng batang heneral,
na siya namang itinuon niya sa mga inosente at walang muwang.
Tayo na!
Biglang nagkaharap kaming dalawa ni Balisarius.
Na hilig manduhan ang mga tauhan niya,
hindi mula sa ligtas na mga tore ng ships nila,
kundi doon mismo sa lugar ng labanan.
Palayain mo na ko, anak. Alam kong kaya mo 'yong gawin. Sige na.
Kaya mo 'yang gawin. Pakiusap…
Mamatay ka!
Pinatay ni Balisarius ang buo kong pamilya at tinangay ako.
'Di ko alam kung ba't niya ko binuhay.
Bakit sa kabila ng libo-libong buhay na kinitil niya, ako ang binuhay niya.
Siguro may nakita siya sa akin. Batang may dalang pait at sakit.
Pinangalanan nila akong Arthelais.
Hinubog at tinuruan nila ako ng kasaysayan ng Inang Mundo.
At limang taon akong nanirahan sa kanilang ship,
na walang ibang pamilya kundi ang mga sundalo. Walang kaginhawaan.
Tanging malulupit na aral lang ng digmaan.
May mga araw na nagpupunta ako sa sentro ng lakas ng sasakyan namin.
At doon ko nakita ang nilalang na nakakaunawa sa aking sakit.
At doon sa may makina,
mga organic na materyal ang pinapakain sa pinagkukuhanan ng lakas ng ship na
tahanan ko. Mga naagnas na bangkay ba 'yon ng
mga nilalang na nanlaban sa amin? Hindi ako nakasisiguro.
Natakot akong magtanong sa kanila.
May ilang mga sandali na tinitignan niya ako.
At bukod sa kanyang pagdurusa, awa ang nakikita ko sa mata niya.
Pinag-aralan ko ang kasaysayan ng Inang Mundo habang nakabantay ang mga Matataas
na Tagasipi. Sa kabila ng kadakilaan nito,
isang alamat ang tanging nakatawag ng pansin ko. Ang alamat ng kalis.
Ang tagapagligtas. Ang unang Prinsesa Issa.
At kahit na alam ko nang kathang-isip lang ito,
ang mga kuwento tungkol sa makatarungang bata na kay daling tumalo sa
matitindi niyang kalaban, ang nagpagaan ng loob ko.
Madalas niya kong sinasama sa mga misyong pang-diplomasya,
kung saan nakikita ko ang mukha ng mararangal at dakilang mga pinuno ng
napakaraming mga mundo, at ang itsura nila'ng nagmamakaawa.
Ako ang kinilala niyang anak.
Ako ang kanyang protehido. Kanyang estudyante. At sa lahat ng oras,
kinailangan kong gayahin ang gawain niya.
Naging isa ako sa kanila.
Anak ng pinagpipitaganang komander. Kaibigan ng Hari at ng
maharlikang pamilya. Nabubuhay nang marangya
at may kapangyarihan.
Yeah!
Ngunit sa kabila ng aking estado, kinailangan kong gampanan
ang aking layunin. Ang ipaglaban ang Inang Mundo.
Inengganyo kami sa Academy Militarium na maghanap ng kasiping.
Isang taong pagsusugalan namin ng buhay,
kapag nalunod na sa magulong pulitika ang ugat ng digmaan,
at ang dahilan ng pakikipaglaban ay naligaw
na sa kabaliwan ng pagpatay. Hindi!
Tara na! Kumilos na tayo!! Kilos!!
Sa edad na labing-walo, ginawa akong opisyal at binigyan ng hukbo.
Ipinaglaban ko ang Hari sa malalayong mundo,
sa ngalan ng isang bayan na pumatay sa buo kong pamilya, at nagwasak sa aking mundo.
Tinuruan nila ko, binaligtad, at hinubog sa sarili nilang pagkatao.
Paano ako nakasisigurong papatayin nila kayo?
Dahil 'yun din ang gagawin ko.
Aking inilibing, ang mga bangkay ng libo-libong mga mundo,
na para bang mga manika, sa maruming mga hukay.
Napaligiran ako ng liwanag ng apoy, habang pinapanood ko ang pagsunog,
ng mga sibilisasyon, hanggang sa maging abo.
Sa ngalan ng isang banal na bata, na 'di pa isinisilang n'on.
Ngayon ligaw at tulala na parang nananaginip,
inalayan ako ng tadhana ng direksyon. At sa unang pagkakataon,
nadama ko ang kamay ng bata,
gumagabay sa 'kin. Na sadya akong pinili,
bilang sisidlan ng kabanalan.
Salamat. Babalik kami ng mga ilang oras.
Pangungunahan na kita ah, 'yung lugar pala na pupuntahan natin,
isang ano, uhm, bahay-aliwan.
Ayos lang.
'Yung lalakeng sadya natin, d'un ako pinakilala kay Devra.
Devra? Bayarang babae ang kinausap mo noon?
Hindi, hindi mo ko naiintindihan. Si Devra ang pinuno ng mga Bloodaxe.
'Yung grupo ng mga tulisan? 'Yung bumili ng bigas sa akin noon?
Naintindihan ko na.
Mga hawkshaw. Mga tirador. Mga utusan ng Imperium.
Sila ang sekretong mga tagaligpit ng Inang Mundo.
Teka. Lagot na. Siya 'yung lalake Kora. 'Yung hinahanap natin, 'yung nagpakilala
-sa 'kin sa mga Bloodaxe. -'Tang ina n'yo!
Sinabi ba ng mga Bloodaxe kung paano mo sila makakausap?
Hindi. Sinabi lang nila na nagtatago sila sa planeta ng Sharaan, sa proteksyon daw
-ng isang hari, si Levitica. -Levitica.
Tayo na.
Hoy ikaw!
Asikasuhin mo 'yung mga tao!
Trabahong mong magpagamit sa kanila.
Nakakadiri siya!
At bakit? Sino ka ba sa tingin mo?
Si Reyna Meeru ka ba?
Carbost.
Sa tingin ko, para mahanap natin ang mga Bloodaxe,
kelangang muna natin kausapin ang mga Levitican.
Baka matunugan tayo. Hanapin muna si Heneral Titus,
saka natin lapitan ang mga rebelde.
Siya ba'ng amo mo?
Uh…
'Geh na. Kaya kong magbayad.
Kanina pa kita tinitingnan. Kakaiba ka kasi. Malambot at makinis.
Ganyan ang tipo ko eh.
Alis na. Hindi siya bayaran.
Lahat naman nababayaran sa lugar na 'to. Kaya, magkano ba? Alam mo, may kuwarto na
akong nirentahan sa taas at medyo malinis naman ang aking higaan.
Hindi po…
Salamat na lang sa alok ninyo. Pero hindi ako pumapayag sa--
Sinisiguro kong bukas ng umaga, hahanap-hanapin mo rin ako.
Sabi kong alis na!
Sige na, mama san!
-Whoa, whoa, whoa, whoa, whoa. -Hayaan mo na siyang makipaglaro sa 'kin.
Dapat ka nang umalis.
Makinig ka sa 'kin, punyetang selosa ka…
Buong gabi kong titirahin 'yang mamula-mulang
butas sa mukha niya… At wala kang magagawa para pigilan ako,
ha?
Ikaw ang makinig sa 'kin, punyetang dugyot ka. Umalis ka na,
o mukha mo ang titirahin ko.
Kailangan ko sana ng impormasyon.
Meron ba sa inyong, nakakakilala kay Heneral Titus? At alam kung nasaan siya?
Aba oo! Si Heneral Titus.
Baliw na matandang gumamit sa hukbo niya para kalabanin ang Inang Mundo,
sa Labanan ng Sarawu.
Alam mo ba kung nasaan siya ngayon?
Huli kong balita'y nakikipaglaban siya sa isang coliseum sa Pollux.
Kung ako sa 'yo binibini, mag-iingat ako.
Huling tirador na naghanap sa kanya eh napugutan ng ulo at itinarak sa sibat,
doon lang sa labas ng coliseum. Bilang babala na huwag
na siyang lapitan pa.
Nandoon siya sa Pollux?
'Yon ang plano mo?
'Yon nga ang plano ko.
Bakit?
Kailangan muna natin ng ship para makapuntang Pollux.
Nakukuha mo na.
Hoy! Punyeta!
Naku. Dapat pinatay mo na ako. Ikaw na ngayon ang malalagot.
Meron ka pang pagkakataon, para tumalikod, at tahimik na umalis.
Uh-oh. Lahat ba kami, mabibigyan, ng pagkakataon?
Patayin siya.
Nakakabilib.
Utusan ba ng Inang Mundo ang mga Hawkshaw na nagbayad sa 'yo?
Ayoko na kasi sa mga tirador.
Tinanong ba kita? At para lang malinaw, ayoko rin sa mga tirador na 'yon.
Mamamatay-tao ka ba?
Hindi 'no. Hindi ko gawain 'yon. Hindi ko isusugal ang buhay ko,
para sa mga problemang hindi akin. Sabihin na lang natin,
na isa akong oportunista.
Bayaning maituturing.
Sandali lang!
Ganito, narinig ko'ng usapan n'yo. Pupunta kayo r'on sa Pollux.
Makakatulong ako. Pero siyempre may bayad na kapalit.
Dapat mo munang malaman, na magsasaka lang kami.
Naghahanap kami ng mga sundalong papayag lumaban sa Inang Mundo.
May konti kaming pera, pero, siguradong hindi ka yayaman.
Sige, malinaw sa akin 'yan. Basta, ibigay n'yo na lang kung ano'ng makakaya ninyo.
Mga sundalo na lalaban sa Inang Mundo?
Kai ang pangalan ko. Tara. Nasa daungan ang ship ko.
Ayan. Lilipad na tayo'ng Pollux.
Pero kelangan ko munang dumaan ng Neu-Wodi.
Alam n'yo, may rantsero d'on. At may bihag siyang magagamit ninyo.
Talaga bang may silbi siya? Dahil hindi kami pwedeng magsayang ng oras.
Magugustuhan n'yo siya.
Nakalabas ka na ng planeta?
Hindi pa.
Ano bang trabaho mo r'on sa bukirin?
Ah, tagapamahal ng anihan. At taniman, at imbentaryo, at sinisiguro
-kong-- -Sige, galing. Kumapit ka na lang d'yan.
Whoo!
Whoa.
Nagpapadala ka ng mga mensahe doon sa dreadnought.
Oo, tama. Kunwari nag-uulat ako. Sinasabi ko na maayos naman ang lahat.
Kakampi ka na namin ngayon?
Parang gan'un na nga. Sana ayos lang 'yon sa iyo.
Nandito na! Nakita na namin. Tara na!
Dalhin na ang mga hayop at lubid doon! Tingnan natin kung kaya nating hilahin.
Eto na!
G'ano na katagal 'to dito?
Dalawang kapanahunan.
Tayo na!
Hawakan ninyong mabuti ang lubid ha!
Hawakan n'yo!
Handa na? Hila!!
Hila pa!
Bwisit!!
Ayos ka lang d'yan?
Hindi ko kayang ayusin. Wala akong tamang mga gamit dito.
Puwes, hayaan mo muna. Kailangan mong magpahinga.
Ilang oras ka na ring nagtatrabaho.
Hindi mo naiintindihan. Kapag hindi ko 'to maayos,
wala tayong mga armas, na kailangan natin ngayon.
Nakikita naman namin na ginagawa mo ang lahat.
Magdadala si Kora ng mga lalaban sa kanila.
Baka nga hindi na kailangan ng armas.
Kakailanganin natin lahat.
Nakita ko ang kayang gawin ng ship nila at ng mga sakay nito.
Dahil-- Dahil sila ang—
Magiging maayos ang lahat.
Naayos mo na!
Hindi ako 'to.
Ang Jimmy.
Aba! Mukhang naligaw rito ang tarantadong bastardo ng Saalduron ah! O,
bakit ka naman nagawi rito?
Gusto ko lang naman makita ang ngiti mo.
Nandyan pa rin ba sa likod 'yung lalakeng nakagapos?
Si Tarak? Oo, nagbabayad-utang pa rin. Siguro mga,
ilang dosenang kapanahunan pa at palalayain ko na siya. Bakit ba?
Puwede ba siya makausap sandali? Baka makinabang ka rin naman.
Higpitan mo!
Eh kung posible naman palang kumita ng pera…
Kaso nga lang, ayoko sana ng gulo.
Hindi gulo ang dala namin.
Eh kung gan'un pala… Sunod na kayo.
Hoy! Hoy, Tarak!
Gusto ka raw kausapin ng mga taong 'to.
Bakit nakakadena ang iyong binti?
Maraming mga pagkakamali.
Nag-uniporme ka ba noon?
Inaalam mo kung kanino ako pumanig? Kung aakusahan ninyo akong sumusuway sa Inang
Mundo, 'di ko ipagkakaila. Kausapin n'yo na lang siya.
Hindi 'yon… ang sadya namin.
Nagmula kami sa isang maliit na bayan,
at naghahanap kami ng mga mandirigmang tutulong sa 'ming lumaban sa puwersang
galing sa Inang Mundo.
Hindi ako kaibigan ng Kadatuan. Alam naman 'yon ng lahat. At, nais ko kayong
ipaglaban, kaya lang, may malaki akong utang, na kailangang bayaran.
Ayan.
Magkano'ng utang sa 'yo?
Uh… Mga tatlong daang libong -- Darams, sapat na 'yon para makubra lahat ng atraso
-nito. -Mandurugas kang hayop ka.
-Wala kaming gan'ung pera. -'La kayong pera? Eh pwede
namang daanin na lang sa pustahan.
Naku, eto na.
Anong pustahan?
Kapag napaamo ni Tarak ang hayop na 'yon sa labas, bayad na lahat ng utang niya.
Pero pag hindi niya nasakyan, lahat kayo, ikakadena ko sa binti. Gan'un lang.
Wag n'yong pakawalan!
Kaya mo ba siya?
Kaya ko. Aamuhin ko siya.
Bitawan n'yo na.
Papatayin ka n'yan!
Bahala ka nga. Bitawan n'yo na!
Hindi kita sasaktan.
Pareho tayong malayo sa 'ting tahanan.
Tayong dalawa…
…ay magkatulad.
Tayo'y nasaktan…
…trinaydor… inabuso ang ating tiwala.
Alam natin ang takot.
Ngunit ang labis nating kinatatakutan…
…ay atin ding mga sarili.
'Yan, ganyan…
Ipakita nating hindi na tayo takot.
Ipakita nating higit pa tayo sa mga nakagapos na alipin.
Teka, kalma lang. Kalma. Kalma. Eto na. Tayo na.
Whoa. Whoa!
Woo!
Whoo!
Ayun sila.
Salamat. Ayos ka na.
Hickman, nagawa ko'ng gusto mo.
Wala ka na ngayong utang sa akin.
Alagaan n'yo siya.
Whoa, whoa!
Woah!
Huwag. Huwag mong gagawin 'yan. Huwag!
Huwag! Huwag! Huwag…
'Yan ang dapat.
Tarak! Tayo na!
Mabuti ito. May mga kilala ka pa bang pwedeng daanan?
May mga ilan pa 'kong naiisip.
Sige, pasok.
Ah… Aba Cassius, ikaw pala. Mabuti. Gusto mo sumali sa 'min?
Salamat po. Para nga pong, masaya 'yan. Pero meron akong mahalagang balita.
May natanggap po kaming mensahe mula sa mga Hawkshaw.
Ang sabi'y nais daw nilang makipagkita sa atin.
Meron daw silang nahuling nilalang na may mahalagang impormasyon tungkol sa
mga nagtatagong insurekto. Si Devra Bloodaxe, at ang kapatid nito.
Bloodaxe? Ah. Aba naman. Magandang balita Cassius. Sabihan ako pag dumating na sila.
Opo, sir.
Uy…
'Yan. Maraming salamat.
Kakainin mo ba 'yan?
-Hindi. Hindi na. Iyo na, sige. -Sigurado?
G'ano pa ba tayo katagal maghihintay?
Konting pasensya lang. Nasabihan ko na sila. Sandali na lang, darating na 'yon.
Sayang kasi ang oras nating naghihintay.
Bawat minutong dumadaan ay nagagamit sana sa pagplano ng depensa.
Ako ba'ng hinahanap n'yo?
Siguro, depende. Ikaw ba 'yung tinatawag na Nemesis?
Ako nga.
Kita mo? Ayan, nahanap ko na siya. Eh sana naman ngayon may tiwala na kayo sa akin.
Nemesis! Nemesis! Pakiusap! May dinukot na bata! At 'yung nanay niya,
parang nababaliw na! Napatay niya 'yung gwardya! Napakalma na namin siya, pero,
-'yung may hawak ng bata, sabi niya… -Dalhin mo ako roon.
Uy! Pogi!
Sige, ano bang kailangang gawin?
Kinatawan kami ng isang nayon sa maliit na buwang tinatawag na Veldt.
Pinagbabantaan ito at maaring mawasak sa mga kamay ng sandatahan ng Inang Mundo.
Naghahanap kami ng mga mandirigma ngayon, para lumaban at protektahan sila.
Umaasa ka sa iilang tao para tapatan ang mga hukbo ng sundalo ng Kadatuan?
Gan'un nga.
Nemesis!
Puwes magpapakamatay kayong lahat.
Ano? Anong sabi niya? Hindi! Hindi! Ano kasi eh-- Ganito, parang, naisip namin na
baka sakali lang na-- 'Di ba? Na makahanap kami – ng tamang mga tao, baka
-may pag-asa kaming-- -Dito tayo!
Sasama ko sa inyo. Kung bibigyan n'yo ko ng
pagkakataong pumatay, ng mga tauhan ng Kadatuan.
Iyong-iyo ang pagkakataong 'yon.
Mabuti.
Nand'un siya sa loob.
Oh!
Nemesis! Bilis, pakiusap! Tulungan mo siya, pakiusap! Sige na!
Hawakan n'yo siya!
Lumayo ka!
Mag-usap lang tayo. 'Yun lang.
Labis nga akong namimighati, totoo 'yon.
Pero hindi ako mangmang. Alam ko na gusto mong kunin itong bata.
Oo, totoo.
Hindi mo siya puwedeng kunin. Akin na'ng isang 'to.
Ngunit meron na siyang inang naghihintay sa kanya. At nangungulila.
Gan'un nga ba?
At bakit ko aalalahanin ang kanyang pighati
kung wala namang pumapansin nang sa 'kin? Nakita mo na ba itong lugar?
Tahanan ko ito noon, bago sila dumating.
Amin ito ng ilang libong henerasyon! Lasapin mo itong hangin.
Nilalason na nito ang aking katawan. Humihina ang aking mga itlog at aking
mga anak kaya wala na silang lakas para maisilang pa! Paano
ang pighati kong 'yon? Kailangan ko ng katarungan!
Naiintindihan ko. Pero hindi ito ang tamang paraan.
Dahil sadyang magkaiba ang katarungan at paghihiganti.
Gan'un ba? Hindi ako sigurado r'on.
Alam ko'ng pighati ng isang ina. Alam ko rin ang kalungkutan na dala nito.
Pero hindi mo pwedeng saktan ang bata. Hindi ko hahayaan 'yon.
Naniniwala ako na nasaktan ka rin. Pero unawain mo 'to. Papatayin ko,
ang bata na ito. At patuloy akong papatay,
hanggang sa lumuha at labis na pagsisihan ng bawat ina ang pagpunta nila sa
mga minahan ng Daggus!
'Yung bata!
Halika na iha…
Tara na…
Tara… Atras! Atras!!
Halika!
Wow. Mahusay ka. Napakahusay.
Huwag mo sana itong ipagbunyi. Wala 'tong bahid ng karangalan.
Kahit sino sa inyo'y maaaring humimlay nang ganito,
sa imburnal ng isang nakalimutang mundo, sa ngalan ng paghihiganti.
'Yon lang sana ang inyong pakatandaan.
Sa aking panaginip, tinalaga akong katiwala ng prinsesa.
Binigyan ng posisyon, sa kanyang dakilang tahanan.
At labis akong ikinalugod,
ng lahat ng nandoon…
Dahil uhaw ko'y napawi sa kalis ng tunay na pananampalataya.
Na siyang nagpalaya sa akin.
Ito ba ang nakakaalam kung nasaan ang mga insurekto?
Opo, sir.
O sige. Nakikinig ako.
Pakakawalan n'yo na ko pag nagsalita na ako?
Makakalaya ka, pangako 'yon.
Isang kapanahunan kong 'di nakita si Devra Bloodaxe. Pero n'ung huli,
nasa Sharaan sila, sa proteksyon ng isang haring
nagngangalang, Levitica.
Ituloy mo lang.
Matagal-tagal na 'yon, pero siguradong andun sila. Kausapin mo siya. Si Levitica.
Gagawin ko 'yan. Salamat.
May usapan na tayo!!
Oo, meron nga.
Malaya ka na.
Suriin n'yo ang utak niya at subukang maghanap ng iba pang impormasyon.
Tapos dalawin na natin si Haring Levitica.
Opo Admiral. Magtutungo na po tayo sa Sharaan.
Tayo na!
Magaling 'yung ginawa mo kanina. 'Yung sa bata.
Gusto ko lang naman makatulong.
Oo, pero hindi 'yon likas sa ibang tao.
Sa 'yo, oo. Doon sa atin, niligtas mo si Sam, at 'di nag-alinlangan.
Kabutihan ay katangiang katumbas ay buhay. Tiyak ako r'on. Pero noon, hindi.
Sinabi ko sa 'yong lumaban ako sa maraming mundo.
Bawat tagumpay ko'y ipinarating kaagad sa ama-amahan ko, at sa Hari.
Dahil sa tapat kong paglilingkod,
inangat ako bilang Natatanging Kawal ng Maharlikang Pamilya.
Ama-amahan ko ang may pakana ng pag-angat ko.
Hindi ko naisip na may malalim 'tong dahilan.
Ibinigay sa 'kin ang karangalan, na maging tagapagbantay ni Prinsesa Issa.
Hinango ang pangalan ng prinsesa sa sinaunang Reyna Issa, ang life giver.
Sa mga kuwento tungkol sa reyna,
sinasabing may kapangyarihan siyang magbigay ng buhay.
Tila mga gawa-gawang alamat lang ito,
upang maibsan ang kalupitan ng napakatagal na digmaan at pananakop.
Ngunit nakiliti pa rin nito ang imahinasyon ng mga mamamayan.
At naniwala silang ang prinsesa, ang aking prinsesa,
ay may gan'un ding kapangyarihan.
Ilang ulit akong nakakita ng mga bagay at pangyayaring, hindi ko maipaliwanag.
Mga bagay na sa 'kin ay, maaaring patunay nga, na iba siya. Namumukod-tangi.
Sabi minsan ng Hari sa akin…
Sadyang 'di 'to aaminin ni Bartholomew,
pero kinakailangan na ng Kapatiran ng Dosena ng pag-aaruga.
Kaya natutuwa akong ikaw ang naatasang magbantay sa kanya. Gusto ka niya.
Sinabi niya sa akin.
Gan'un po?
Oo ang sabi niya sa 'kin,
hindi ka raw katulad ng mga masusungit niyang tagapagbantay noon.
Na ngumingiti ka raw, paminsan-minsan.
Patawarin n'yo ko kung tila nagmamalabis po ako, Panginoon.
Pero espesyal na bata po kasi si Issa.
Mm.
Napakahirap, na hindi po magpabaya
at mapalapit sa kanya, sa kabila ng kanyang kabutihan.
Hindi Arthelais, tama na. Pakiusap. Huwag kang humingi ng tawad sa akin.
Masaya akong magkaibigan kayo.
Kapag naging reyna na siya, alam kong ibabalik niya ang pagkahabag na nawala sa
akin, dahil sa limang taon, ng malupit na digmaan. At simula 'yon ng mas magandang
panahon. Dahil sa pagkakaibigan n'yong dalawa, higit na ligtas siya.
At simula 'yon ng mas magandang panahon. Dahil magkaibigan kami, higit na ligtas
siya. Naniwala ako sa kanya. At sa kanyang kabutihan. Naniwala ako na kaya
niya tayong iligtas lahat.
Ah, ang kambal na mga buwan na Castor at Pollux.
Kilala 'to sa buong kalawakan na lugar ng matitinding labanan na pang-aliw.
Mababangis na mandirigma lang ang pwede rito.
'Yung lalakeng 'yon. Siya ba 'yan? Parang katawan at tindig ng heneral.
Mmhm.
Siya na nga siguro si Titus.
Heneral!
Ang Heneral? Wala siya rito. 'Di na siya lumalaban ngayon.
Natalo na siya?
Hindi rito sa coliseum. Isa lang ang kinakalaban niya.
Ang kanyang sarili. Makikita niyo siya sa tarangkahan
d'un sa timog. Ikaw. Samahan mo.
Sundan n'yo ko.
Salamat.
Ang dakilang Heneral Titus.
Salamat ha.
Siya ba?
Oof!
Sigurado ka bang kailangan natin siya?
Linisin na natin siya at gisingin ang diwa.
O sige. Sana umubra.
'Lika na…
Tara, tumayo ka na d'yan. Sumama ka sa amin…
Itayo n'yo…
Mga hangal! Hangal kayo! Lintek na duwag! Duwag kayong lahat! Wala kayong tapang!
Papatayin ko kayo!
Mga duwag kayong lahat!
Wala kayong tapang…
Ano itong ginagawa mo sa akin?
Ano kaya sa palagay mo?
Mamatay ka na.
Sige, tama na 'yan. Salamat.
Hinawakan mo ba ang hukbo sa Silangan para sa Hari?
Hindi ba't ikaw si Heneral Titus?! Tagapagtanggol ng Inosente? At ng Naaapi?
Isang alamat!
Wala akong alam sa mga sinasabi mong 'yan. Isa lang akong pulubi. Wala akong kilala…
na heneral. Tingin ko tarantado siya.
Tingin ko ikaw 'yung tarantadong 'yon.
Sa ibang panahon Maaari. Bakit ba ayaw ninyo akong tantanan?
Dahil ang tangi kong pag-asa,
ay ang makita sa harapan ko ngayon ang heneral ng nakaraan.
Ano ba ang kailangan mo sa akin? ! Patay na ang mga tauhan ko!
Pagod na kong panoorin ang bangungot na iyon araw-araw! D'on sa coliseum,
dahil sa 'king galit, naging diyos ako! Pero ubos na ang aking lakas.
'Tong bote ng alak, ang tanging ginhawa sa impyernong
buhay ko. Kaya utang na loob, iwan n'yo na ako,
at hayaang mamatay nang tahimik.
Tingin ko, hindi kayo inadyang mamatay rito, Heneral!
Huwag mo na kong tawaging ganyan! Wala akong rango o karapatan!
Pumarito ko para alukin kayo. Pagkakataong mailigtas ang sarili n'yo!
-Wala nang kaligtasan para sa akin… -Wala akong oras para kaawaan ka! Paano
na ang mga yumaong sundalo na pinamunuan mo?! Paano naman sila?! Kung ayaw mo ng
kaligtasan, nais mo ba na maghiganti?
Maraming salamat sa inyong paghihintay. Tinitiyak ko sa inyo…
…na alam ni Devra na nandito kayo.
Nagpapasya na lamang siya kung kailan kayo magkikita.
Maraming salamat, Levitica, mahal na hari.
Hihintayin namin ang kanilang pagdating.
O ano?
Anong sinabi niya? Sinabi nilang ako ang nandito?
Hintay lang tayo. Darating sila.
Kita mo 'yon? Doon sa taas.
Ang Somandrai system.
May alam ka sa kalangitan?
Oo, konti.
Nakita ko na ang Somandrai. Talagang, kay ganda r'on.
Tinubuang planeta ng mga ninuno ko. Sinilang ako r'on.
Bakit hindi ka pa bumabalik?
Dahil wala na siyang babalikan d'on.
Lahat ng hindi pa namamatay ay mga alipin na ng Inang Mundo.
Pwes paano ka nabuhay?
Sabi niya, mga lumaban d'on,
ay namatay o inalipin na. Hindi ka nakipaglaban,
tama ba? Tumakas ka,
sa halip na harapin ang mga kaaway.
Naku, lagot na. May sinama pala 'kong duwag sa grupo
natin eh. Laking tulong 'yan. Totoo ba 'yon,
maskulado? Laki-laki ng katawan nito,
eh malaki rin palang duwag.
Eh, ang mahalaga'y gusto na niya tayong tulungan at lumaban ngayon, piloto.
At ikaw, makatayo ka kaya sa kalasingan mo, tanda?!
Whoa, whoa, whoa, whoa! Sandali lang, teka muna.
Huwag naman ngayon. Kumalma kayo. Pakiusap.
Tingnan n'yo.
Darian, Devra. Pagbati.
Hinihintay nila kayo. Naniniwala ako na tapat sila.
Magsasaka,
bakit mo kami tinawagan mula sa hindi kilala
at walang markang sasakyan na 'yan?
Naisip kong may tiwala na kayo pagkatapos ng huli nating pagkikita.
Bumili lang kami ng bigas, para ipakain sa hukbo.
Huwag mong isipin na pareho lang ang iyong pagtitinda,
at ang aming mabangis na pakikibaka.
Naintindihan ko…
Dahil sa pagpunta nyo rito, nalagay kami ngayon sa panganib, pati na ang aming
padrino. Hindi na namin kailangan ang tinda n'yong bigas ngayon. Sapat na ang
kabutihan ni Haring Levitica para magkalaman ang aming mga tiyan kaya
magsi-alis na kayo. Ngayon na.
Hindi kami pumarito para magtinda. Pinuntahan at pinagbabantaang wasakin ng
isang Dreadnaught ang bayan ni Gunnar. Hinikayat ko ang mga mandirigmang ito para
sumama sa amin at protektahan ang mga magsasaka. Pero paubos na ang aming oras.
Ano? Kayo-kayo lamang? Laban sa isang Dreadnaught?
Kaya kami pumarito. May hukbo kayo't mga sasakyan.
Sa tulong ninyo, may laban kami sa kanila.
At, siyempre pwede naming, ipambayad sa inyo ang reserba naming ani.
'Yun lang ang kaya…
Ang aking mga tauhan laban sa King's Gaze? Pagpapakamatay 'yon.
Hindi 'yon kayang wasakin ng iilang dosena na fighters lang! Ang sasakyang 'yon,
at ang lalakeng sakay n'un, ay nangwawasak ng mga mundo! Patawad.
Pero imposible 'yan.
Hindi ko alam kung anong paghihirap ang pinagdaanan mo.
Pero nakikita ko ang sakit ng pakikibaka sa 'yong mga mata.
Tama. Hindi rebelde o insurekto ang lalakeng
'to. Isa lang siyang magsasaka. At tindero man siya o hindi,
naghirap sila para itanim at anihin ang bigas na kinain ninyo! Lahat kayo!!
At dahil nagmagandang-loob sila sa inyo,
wawasakin ang bayan nila ng hukbo ni Admiral Noble!
Para mapigilan ang inyong rebolusyon!
May pagkakataon ka nang tumakas. Pero pinili mong manindigan at lumaban.
Gan'un pala…
Sasama na ako.
Salamat.
Kapatid! Mag-usap tayo.
Ang ating mga tagumpay, na mabibilang lang sa kamay, ay halos purong taktikal
lang! Hindi natin kayang makipag-mano-mano sa King's Gaze!
Kung natagpuan tayo ng magsasaka, t'yak 'di magtatagal at susunod si Noble. At
hindi ako papayag, na may isa pang mundo, na mawasak nang dahil lang sa 'tin!
At pano naman ang 'yong mga tauhan?
Hawak nila'ng mga buhay nila.
Hmm.
Ang mga taong 'to, sinadya tayo dahil wala silang
ibang malapitan. Andito sila,
para humingi ng tulong sa atin upang labanan ang isang Dreadnaught na
nagmula pa sa Inang Mundo. Hindi ba't 'yon ang ating ipinaglalaban?
'Di nga ba't ganyan din ang
pinagmulan nating lahat?
Kung hindi natin ipagtatanggol ang bayan at tahanan ng mga magsasakang ito,
puwes walang katuturan ang ating rebolusyon. Kayo na ang magpasya.
Sino sa inyo ang handa nang mamatay para sa ating paniniwala?
Sa halip na magkubli lang sa likod nito?
Milius. Bakit hindi na ako nagulat?
Sino pa ang maaasahan nilang ibalik ka sa grupo nang buhay? Ako lang 'di ba?
Pasalamatan mo si Levitica, at umalis na kayo rito.
Kapatid, ikaw ang puso ng rebolusyong ito. Tuloy ang pagtibok.
Mukhang 'di na tayo magpapakamatay.
Bakit kaya siya pumayag na tumulong?
Si Bloodaxe? Tingin mo hindi dapat?
Para kasing hindi pinag-isipan eh. Dahil sa ginawa niya,
bigla ngayong humina ang-- Ang kung anumang
gusto n'yong itawag sa misyon nila. Pagrerebelde.
O paghihimagsik. Pero para s'an Kora?
Para lang madurog sila
ng isang Dreadnaught?
Konsensya. Makapangyarihan 'yon.
Tama, konsensya nga. Ang tanging kahinaan ng dangal.
Parang meron yata ako n'yan noon. Dangal. Maniniwala ka? Totoo 'yon. Kasi,
sa palagay mo ba? May sampu, labing-limang kapanahunan na lang ako,
bago ko nakawan ang maling tao.
At bago ako saksakin ng kung sinong tarantadong
takaw-away habang nag-iinuman sa kung saan. Kasalanan mo kasi 'tong lahat eh.
Nae-engganyo ako maging marangal nang dahil sa 'yo. Ikaw kasi eh.
Kung hindi ka lang mahusay mangumbinsi,
hindi naman na ko kailangan pang sumama sa inyo eh.
Lalaban ka na rin para sa amin?
Nagmakaawa ka eh.
Kai, hindi kailangan.
Eh dahil nabanggit mo na rin lang. Pasasamahin mo ba ko?
Wow…
May problema nga lang ng konti. Dumi ng hayop sa cargo hold.
Naghihintay 'yung bibili n'on sa Gondival. Hindi sila kilala na mahaba ang pasensya.
Mainam din naman na magpaalam na ko sa buhay magnanakaw bago ako makipaglaban
sa Dreadnaught. Kasi nga, usapan ay usapan.
Kahit na sa mga patapon.
Sasabihin ko na sa kanilang papunta na tayo r'on. Ay buwisit,
ibig bang sabihin bida na rin ako?
Maawa ka na…
Pakiusap… Sinabi ko na sa 'yo ang totoo! Wala na akong – ibang alam doon!
Sige, 'yung totoo: na kinupkop mo sila, mga kilalang kalaban ng Inang Mundo,
ginamot mga sugat nila't inayos mga sasakyan nila,
sa ngalan ng inyong prinsipyo ng karangalan at kawanggawa.
Ang aming sibilisasyon ay nabuhay at tumagal ng sampung libong taon,
hawak ang karangalan, at kawanggawa bilang natatanging doktrina!
Tama. Karangalan nga at kawanggawa.
Nakikita mo ba 'yon?
King's Gaze ang tawag sa ship na 'yan.
Upang maparangalan ang ating Haring pinaslang.
Kaya, naiintindihan ko ang karangalan.
Subalit ang kawanggawa, hindi.
Tumulong ang ating Hari sa taga-ibang mundong tulad mo,
ngunit pinatay siya kapalit ng pagkakawanggawa.
Kaya 'yan ang pangalan ng ship, para maalala namin ang kapangyarihan ng
mabubuti niyang mata na nawala dahil sa kawanggawa.
Para maalala na kung hahayaan ng Diyos na masulyapan tayong muli ng kanyang lakas,
kahit na katiting lamang na sandali, ay mababago nito ang ating buhay.
Ikaw ang nakita namin ngayon.
Maaari na tayong magsimula ngayon.
Handa na po.
Tutok na sa target.
Kumpirmado.
Gawin niyo na.
Handa na!
Ngayon na!
Handa na!
Ngayon na!
Sir, nakatanggap tayo ng mensahe mula sa isa sa mga Hawkshaw.
Malapit na raw nilang matunton ang mga Bloodaxe.
Ah. Sa wakas, magandang balita 'yon. Ihanda n'yo na ang hyperlaunch.
Gusto ko sanang ako mismo ang sumundo sa mga traydor na hayop.
At anong nais n'yong gawin ng King's Gaze, sir?
Pagkatapos ninyong pulbusin ang planeta, magkita tayo, alamin ang
eksaktong lokasyon ng natitirang mga insurekto, at sa wakas ay tapusin na
-silang lahat. -Opo, sir.
Gunship ni Admiral Noble, maaari na ngayong humiwalay.
Opo Komander, humihiwalay na ang ship.
Mag-iingat po kayo.
Salamat, Cassius.
Sa pinangarap kong buhay, sa ibang panahon, at ngayong malaya,
lumuhod ako sa harapan ng batang diyosa.
Naramdaman ng mukha ko ang init ng kanyang kabutihan,
at ipinatong niya sa nakakunot kong noo ang isang korona,
para sa akin ay ipaalam ang sarili kong kadakilaan. At dahil ako'y namulat na,
natiyak kong ligtas ako, at sinuko sa kanya ang aking pighati.
Nasaksihan ko ang pagtulo ng kanyang mga luha para lamang sa akin.
At sa unang pagkakataon, ako'y napansin.
Ang pagtulo ng mga luha niya sa aking mukha ay tila binyag.
At bigla kong naramdaman ang ulan ng kapayapaan.
Siguradong ito 'yung mga kahon na sinabi ni Kai.
Sige, merong isa rito.
-Sige. -'Yung mga kulay abo lang.
-May marka naman ang mga 'yan. -O sige.
At kung pwede, huwag n'yo na'ng tingnan ang laman.
Mawawalan kayo ng respeto sa 'kin.
Ho!
Saan ba dadalhin?
May espasyo r'on sa likod ng tulay.
Sige.
Pakilagay na lang sa may kabila ng tulay.
Bilisan na natin para makaalis na tayo sa sinumpang bato na 'to.
Gusto ko nang iwan ang ganitong klase ng buhay.
'Buti.
Gusto ko lang siguruhin na nasa manipesto 'yan. Tingnan mo ulit.
Mga piloto! 'Pag napuwesto niyo na ang ships natin,
humanap na kayo ng dagdag na fuel.
At kayong dalawa! Magbantay lang kayo mula d'yan sa taas!
Ano? Kumusta na?
Nakahanda na ang lahat.
Sige, kumilos na tayo.
Oo. Pumuwesto na kayo.
Hindi ito tama…
Lumuhod ka. Dali.
Huwag ka na magpaka-bayani.
Kailan pa?!
Doon sa Veldt, sa Providence,
'yung una ko pa lang narinig ang kuwento mo. Naisip ko na marami
akong mahuhuling bandido dahil sa misyon mong makipaglaban. Halimbawa
na lang si Tarak. Inalipin nila ang buong mundo nila.
Pagkatapos n'on, si Nemesis. Pinatay nila ang buong pamilya niya.
Pero 'yang si Heneral Titus. May hinagap ka ba sa kung g'ano kalaking
pera ang nakapatong sa ulo niya? Alam kong papayag agad silang lumaban at
maghiganti sa mga kahayupang ginawa ng
Kadatuan sa kanila. Kahit na bayaran lang sila ng
isang punyetang sako ng bigas.
At higit sa lahat, ikaw. Si Kora. O dapat ba kitang tawaging Arthelais?
Ang pinaka malaking huli sa kanilang lahat.
Alam mo na ba kung anong ginawa ng Inang Mundo sa planeta ko?
Hindi lang kasi nila ito winasak. Pinahirapan nila ang bawat lalake, babae,
at munting bata. Iniwan silang lahat na naghihingalo,
habang ginagawa silang abo mula sa low orbit. Alam mo bang natutunan ko r'on?
Huwag ka nang kumampi sa maling panig ng kasaysayan.
Akala mo ba 'yun ang ginagawa namin?
Hindi. Pumanig kayo sa grupong hindi man lang mababanggit sa mga libro.
P'ano na 'yung sinasabi mong dangal?!
Ano nga bang nangyari sa dangal?
Wala kang kuwenta!
Aba't sino-sino ba ang mga ito?
Mga sikat lahat. Komander Bloodaxe.
Pinuno ng grupong naghihimagsik na pinahanap
sa King's Gaze sa nakalimutang sulok ng kalawakang
'to! May puwesto na ko sa Senado dahil sa kanya.
Isang kapabayaan ang hindi banggiting nasa harapan tayo ng isang maharlika.
Tarak Decimus. O dapat bang Prinsipe Tarak?
Heneral Titus. Aba't hindi na kailangang ipakilala 'to.
Alam na ng lahat ang mga ginawa niya sa Labanan sa Sarawu.
Ang magsasaka. Ang ambisosyong magsasaka.
Ipinagmamayabang kong hindi ako basta nagugulat, pero ikaw. Nagulat mo ko.
Naiintindihan ko naman ang pakay nilang lahat. Pero ikaw?
Ano bang nais mo na makamit sa pakikibaka ninyong pawang kalokohan? Sabihin mo.
Saling-pusa…
Ang mala-alamat na eskrimador na kilala lang sa pangalang Nemesis.
Nagtagumpay na patayin ang labing-anim na matataas na opisyal ng Imperyo at lahat
ng mga tagapagbantay nila. Para lang ipaghiganti ang
pinaslang niyang mga anak.
Oh…
Bakal na Patalim ng Oracle! Alam mo, napakatagal ko nang naghahanap ng ganito.
Sabihin mo nga, paano mo ito napapa-apoy?
Kukunin ko 'yan sa 'yong mga kamay at gagamitin
ko para ihiwalay ang ulo mo sa iyong katawan. Saka sila
magkukulay pula, sa apoy na mula sa pandayan ng Byeol.
At siyempre…
Sabi ko na nga ba't parang namukhaan kita doon pa lamang sa maruming nayon.
Napapaligiran ng mga ordinaryong tao.
Ang puganteng pinaghahanap ng halos buong kalawakan. Ang Scargiver. Arthelais.
Alam mo ba ang ginawa mo na para sa akin? Hindi nga?
'Yung sama-sama kayong nandito ngayon?
Kapag inalay ko ang inyong mga bangkay sa Rehente, magiging bayani ako ng Kadatuan.
Susulat ng mga awiting tungkol sa katapangan ko.
Para namang wala akong ginawa rito, ano?
Marapat ngang tapusin na ito.
Isakay silang paralisado para siguradong walang manlalaban sa biyahe.
Tumayo ka d'yan. May ipagagawa ako sa yo.
Alam mo—Eto na, eto na!
Gawin mo na lang kung ano ang dapat at baka makaalis ka pa rito nang buhay.
Gagawin mo lang eh kalabitin ang gatilyo.
Ito ang totoong paraan para mabuhay dito.
Hindi…
Hindi ko 'yan gagawin!
Oo… Gagawin mo.
Hindi. Kabaliwan 'yan!
Huwag mo sabihing magiging problema siya.
Hindi. N'ung una kaming nagkita sa barilan, alam mo ba ang ginawa niya?
Nagtago lang sa ilalim ng saya niya.
Nanginginig sa likod ng babae habang hinaharap niya ang gulo.
Baliw ka!
At isa ka namang duwag.
Kaya mo 'yan. Kalabitin lang ang gatilyo.
Alam kong minamahal mo na siya.
Kora.
Gunnar.
Patawarin mo ko.
Kaya mo 'yan.
Mga piloto! Sa mga sasakyan!!
Kalagan mo! Bilis! Bilisan mo!!
Hindi!!
Tamang-tama lang ito…
Inalay nila'ng mga buhay nila.
Nanindigan sila hanggang huli.
Pinaka marangal na sakripisyo.
Pero dapat namatay na rin ako.
Sapat ang nalalaman ko tungkol sa bigat ng konsensya kapag namatay ang mga kasama
mo sa labanan. Parangalan sila.
Sa lahat ng iyong mga gawain simula ngayon. Isapuso sila.
Ito ay malaking dagok sa Inang Mundo. Itong ginawa natin ngayon. Mga kriminal,
mga aninong nanlaban sa makinarya ng digmaan! Ang ating pagtutol dito,
gaano man kaliit, ang sisigaw para sa mga nabusalan.
Hindi lang ito pagbagsak ng hambog na opisyal at ng kanyang mga tauhan.
Ito ang simula ng malaking adhikain!
Ano na ang gagawin nila ngayon?
Walang tapang ang mga mabababang kawal ng Imperium. 'Pag namatay ang Admiral,
kailangang bumalik agad ang ship nila sa Kadatuan.
Buti naman.
Mababayaran na ba kami ngayon?
Usapan ay usapan. Naghihintay ang kabayaran sa Veldt.
Salamat sa iyo Gunnar. Duda na ko n'on sa pilotong 'yon.
Dapat tayong magpasalamat. Niligtas niya tayo.
-Labinglima… Tatlumpu. -Salamat.
Tayo na.
Iniisip ko pa rin, totoo nga ba ang sinabi ng
namatay na tirador d'on? Na ikaw si Arthelais?
Sinungaling na kriminal si Kai na binenta kayo para lamang kumita siya.
May kailangan ka pa ba, Heneral?
'Wag mo ko tawaging Heneral.
Ayun! Kita n'yo na ba? Ayun na.
'Yon ang aming bayan. Tahanan.
Tahanan. Ngayon ko lang naugnay sa lugar ang salitang 'yon.
Nakakapanghinayang na pinatay mo ang tarantadong Noble at 'di na namin
siya makakalaban.
Kay ganda pa naman sanang mamatay rito.
Oo, sang-ayon ako.
'Lina kayo.
Ihanda siya para sa transmission. Naghihintay na si Balisarius sa kanya.
Sir, hindi po ba kailangang gamutin muna siya?
Hindi. Hindi na maaaring paghintayin pa ang Rehente.
Neurolink.
Nakakonekta na po ang link.
Kumpleto na ang koneksyon. At malakas ang signal.
Ipadala na siya.
Kumusta ang malamig na hangin na nanunuot sa baga mo, hmm?
Master. Labis kong ikinararangal na ipinatawag n'yo ko rito.
Sige. Ngayon, sabihin mo ang nagawa mo.
Natagpuan ko na siya. Ang salot na Arthe.
Na pumatay sa mga tao na lubos nating minamahal.
Sambitin ko lang po ang kanyang pangalan ay tila nasusulasok na ako.
Natagpuan ko na si Arthelais.
Nakatitiyak kang siya 'yon?
Opo Panginoon. Kasama po niya ang dating Heneral
Titus at si Darrian Bloodaxe. Malapit na po silang magapi.
Tiyak na magiging isa ang mga mundo sa pagdiriwang. Hindi lang dahil sa,
sa pagtatapos ng kanilang walang saysay na rebelyon, kundi para sa katarungan.
Sa pagkahuli sa salot na 'yon. Sa halimaw! Ang Scargiver, ang Mapag-imbot,
ang Kaaway ng mga Mundo!
Sabihin mo, Komander,
anong inaasahan mo na gagawin ko ngayon? Hm? Dapat ba kitang paulanan ng papuri sa
husay mo? Kailangan ba kitang parangalan?
-Kamahalan, akala ko-- -Anong akala mo? Siya na pumatay sa 'ting
Hari at Reyna, at sa binabantayan niya na si Prinsesa Issa, nang walang alinlangan.
Isa sa mga pinaka mapanganib at higit na pinarangalang sundalo sa kasaysayan ng mga
digmaan ay bahagi na ngayon ng umuusbong na paghihimagsik?
Ako ba'y dapat na matuwa? Gan'un ba?
Natutuwa dahil nagtutulungan sila ng isang henyo sa larangan ng labanan na
si Heneral Titus? Sa palagay mo ba'y magandang
balita ang iniulat mo sa akin?
Malapit na po namin siyang mahuli. Iaalay ko sa 'yo ang kanyang ulo.
Ah… Tila ang ulo na nanganganib mahiwalay sa katawan nito ay ang sa iyo.
Pero mabuti at kaharap kita ngayon.
Para malinaw kong maipaliwanag kung ano ang sunod mong gagawin.
Dudurugin mo ang bawat rebeldeng nangahas na maghimagsik.
Pagkatapos ay huhulihin mo ang anak ko nang buhay, at,
ibabalik na sa piling ko ang aking pinakamamahal.
Nang sa gan'un ay malupit ko na siyang maparusahan sa harapan ng buong Senado.
At ang kanyang alamat ay matapos na bago pa lumaganap.
At kung hindi mo siya maibabalik sa akin,
ang taong papatayin ko sa harap ng madla at magiging sanhi ng pangingilabot ng
lahat ng senador, ang taong sisigaw hanggang
sa umalingawngaw ito sa buong gusali, ay ikaw.
Nakabalik ba siya nang buo?
Hindi ko pa alam. Walang pulso at hindi gumagana ang utak.
Subukan ninyong lakasan.
Itodo n'yo na ang lahat.