NA PODSTAWIE KSIĄŻKI
MIASTO W OGNIU
Na pewno tak można? Nie chcę, żebyś miała przeze mnie kłopoty.
Na pewno nie można, ale jeśli nas złapią, to będzie warto.
Hej. Jest ze mną.
Dziękuję.
- Co to? - Mój azyl.
Kolejna taca.
- Róg? - Róg.
- Dobra. - Powoli. Do stopera.
- Tak samo czy... - Górą.
- Zdjęciem do góry. - Tak?
- Bardzo ładnie. - Dobrze.
Nicky’emu podobał się prezent? Ta książka, którą mu dałaś?
Tak, podobał się.
Fajnie.
Nowe szczypce, Charles.
Nie krzyżuj strumieni, jasne?
Dobrze. Przepraszam.
Spędzasz z Nickym dużo czasu czy...
W sumie tak.
Staram się jak najwięcej.
Mogę się od niego wiele nauczyć.
Tak jak ty ode mnie.
Gotowy na kąpiel?
Tak.
Dziękuję.
Koniecznie przyciśnij do samego końca.
Żeby dobrze wyszło.
Dobrze, 24 zdjęcia, czarno-białe.
To będzie 16,99 z podatkiem. Gotowe na jutro. Płatne przy odbiorze.
Super. To mi da czas, żeby zdobyć te 16,99,
co mi się uda, bo ten film jest bardzo cenny.
Dla mnie.
Tak?
Tak. Mamy jakąś umowę? Coś w stylu tajemnicy lekarskiej?
Mam taką z moim terapeutą.
Nic takiego nie mamy, ale nie martw się.
Widziałem wszystko. Nagość, zwłoki, każdy rodzaj seksu.
Co jest na tym filmie? Przebije to?
Proszę, może to zostać między nami?
Stożek ciszy, bracie.
W Nowym Jorku nie ma tajemnic.
Ktoś coś widział albo słyszał.
Przez całą dobę gubimy włosy i włókna,
- zostawiamy odciski... - Płyny ustrojowe.
Wszędzie są kamery.
Paragony, zapisy rozmów, mandaty za parkowanie...
Berkowitza złapali przez mandat.
Właśnie. Miasto zawsze wie.
Kiedy wymieniłem nazwisko Samanthy, nie wyglądał pan na zdziwionego.
Nie upubliczniono go, więc skąd pan o tym wie?
Od żony.
Byłej żony?
Jeszcze nie jest była.
Regan powiedziała mi, że studentkę NYU postrzelono w parku przy domu jej ojca.
Na NYU jest 40 000 studentów.
Połowa to dziewczyny. Skąd pomysł, że to ona?
Niekoniecznie myślałem, że to ona, ale chciałem sprawdzić, co u niej.
Kiedy nie odbierała, poszedłem do akademika...
Miasto zawsze wie.
Potem do szpitala. Nazwę znałem z gazety. Nie wpuszczono mnie,
ale usłyszałem piosenkę, którą lubi, i wtedy już wiedziałem.
Gdzie pan był, gdy postrzelono Sam?
W domu. Sam.
To nie najlepsze alibi, ale też nie najgorsze.
- Trudno je panu udowodnić. - A nam trudno je obalić.
Możecie spytać portiera. Miasto zawsze wie, tak?
Gdyby pański romans z nastolatką kiedykolwiek się wydał,
wiele by pan stracił.
Logiczne, że chciałby ją pan uciszyć. A może romans się skończył
i zobaczyła w panu żałosnego pierdziela, a to się panu nie spodobało.
Motywu nie brakuje. Potrzebna jest tylko broń.
Miał pan kiedykolwiek pistolet?
Pistolet? Nie.
Panie Lamplighter, może pan iść.
Cały czas mógł. Przyszedł dobrowolnie. Tylko rozmawiamy.
- Nie ma prawnika. - Nie prosił.
Panie Lamplighter, proszę.
To koniec.
Słyszał pan szefa.
Dziękuję za państwa czas. Mam nadzieję, że znajdziecie sprawcę.
To nie moja decyzja. Przyszła z góry.
Kto jest nad tobą?
Wsiadaj.
Muszę chyba podziękować.
To na miejscu, kiedy ktoś ratuje ci dupę.
Nie prosiłem o pomoc.
Nie musiałeś. Jesteś rodziną.
Gdybym nie miał już tej broni, którą im dałeś,
można by trafić po niej do nas?
Zgubiłeś ją czy ktoś ją zabrał?
Regan? Postrzeliła tę dziewczynę z zazdrości?
Nie. To wykluczone.
No to kto?
Zrzuć z siebie ten ciężar. Najpierw powiedz, co ci się stało.
Bo niby nie wiesz. Niby dla ciebie nie pracują.
Zatrzymaj się.
Zatrzymaj się, proszę. Już.
Mogę trzymać policję z dala.
Moja rodzina to moja odpowiedzialność. Ja się tym zajmę.
Wybacz, jeśli nie dowierzam twoim możliwościom.
Możesz otworzyć, proszę?
Otwórz.
Będę czekać, jeśli zmienisz zdanie. Przynajmniej póki ja nie zmienię.
NIE DAMY SIĘ
NA ZAWSZE W PAMIĘCI
11 WRZEŚNIA
Mówię ci, że to ma związek z Hamiltonami-Sweeneyami.
Muszę poznać ich bliżej.
To nie trać czasu na spuszczanie się do kubka i poczytaj gazetę.
Pieniądze od pokoleń.
Zbudowali pół miasta. Mają kontakty na górze.
Ten tutaj to głowa rodziny.
Miliarder przez duże M.
Mają go oskarżyć o jakieś finansowe przestępstwo,
którego nie rozumiem, ale to poważna sprawa.
Może to jest związek?
Nie zazdrość ani chęć uciszenia Sam.
Może chodzi o interesy.
Może, przez Lamplightera,
usłyszała coś, czego nie powinna.
Te bogate dupki zrobią wszystko,
by uratować tatkę przed paką.
Może jutro wrócimy do ich biura i zadamy parę pytań.
Znajdziemy rozżalonego pracownika, który zechce gadać.
Nikt nie jest tak szczęśliwy. Coś ukrywają.
No już, Sam. Co chcesz mi powiedzieć?
Oczywiście.
Amory Gould, ty skurwysynu.
Czemu to moja wina? Nie jestem jego nianią.
Nie chodzi o to, że go nie ma, tylko że w ogóle tu był.
- Nie można mu ufać. - Ty nie ufasz nikomu.
Bo świat jest, kurwa, pełen zdrajców.
Lubię tu mieszkać. Wierzę w to, co robimy.
A ja nie?
- Co ja niby... - Patrzcie, kogo znalazłem.
Hej. Gdzieś ty był, młody?
- Na spacerze. - Na spacerze? Kurwa, policja cię szuka.
Nikt mnie nie widział. Jezu.
Frustruje mnie brak postępów w sprawie Sam i chciałem odzyskać jasność umysłu.
I odzyskałeś?
Tak, totalnie.
DT, skocz po piwo.
Charlie, mój znak to Ryby, a Rybom kitu nie wciśniesz.
Dosłownie widzę twoją duszę.
Z całym szacunkiem, nie wydaje mi się.
No dobra.
Ale wiem, że twój umysł nie jest jasny. Jest zajebiście mętny.
Nie będę cię okłamywał.
Kiedy wychodziłem, myślałem, żeby wrócić do domu.
Choćby pieszo. Za wszelką cenę dotrzeć do Flower Hill.
- Co cię powstrzymało? - Poza tym, że szedłbym siedem godzin?
Po prostu...
zdałem sobie sprawę, że nie mam do czego wracać.
Że odrzuciłem stare życie.
To jest teraz mój dom.
Więc witaj w domu, Charlie.
Kłamie.
Coś wie albo chociaż, kurwa, podejrzewa.
W końcu widzisz to, co ja.
Zerwał okładkę. Brakuje też stron.
Sam używała książek jak dziennika.
Kto wie, co zapisała?
Nick.
Kurwa, nie rób tak.
Przestraszyłaś mnie. Mówiłem, żeby nie przeszkadzać mi w pracy.
Dla naszego bezpieczeństwa.
Mamy problem.
Bogu Dzięki.
Nie widziałam, czy w ogóle wrócisz.
Gdzie Will?
Śpi. Późno już.
Co się stało?
Puścili mnie. Nie powiedziałem niczego, czego już by nie wiedzieli.
A jest więcej?
Miałem pistolet.
Trzymałem go schowanego w szafie, w torbie.
Nie był naładowany, ale była tam amunicja.
Miałeś pistolet... w domu.
Ten pistolet...
zaginął.
Jeśli nie obrabowali nas jacyś obcy,
zabierając tylko jego...
Czekaj. O Boże.
Will wiedział o moim związku z Sam.
Jeśli znalazł pistolet...
Pewnie mógł się wykraść,
ale czy naprawdę myślimy, że...
Wiedział, że idę na przyjęcie?
Tak.
Mógł szukać mnie, ale zamiast tego znalazł ją.
Może wiedział, że chce ze mną rozmawiać. Może chciała rozmawiać właśnie o nim.
Nie.
O czym my w ogóle mówimy?
Czy to w ogóle możliwe?
Jasne, że nie, ale czy nie mówią tak wszyscy rodzice?
Słyszałaś mamę tego Klebolda.
Kto wie? Kto, kurwa, wie?
Musimy z nim porozmawiać. Spytać go wprost.
Tak.
Ale jutro.
Jestem wykończona.
Nie musisz spać na kanapie.
Nie mam nic przeciwko.
Ja też nie.
PUNKT FOTOGRAFICZNY
Przepraszam, że przeszkadzam, ale mam wieści.
Zbliża się zbiorowa wystawa sztuki ulicy i pomyślałem,
że może te twoje głupie znaku spotu
będą pasować w tym kontekście, no wiesz, gra słów i...
Naprawdę ci przeszkadzam.
Co to za nowa praca?
William, jest...
Jest zupełnie inna niż wcześniejsze.
Bo to nie sztuka, tylko życie.
Ta dziewczyna zostawiła mi tropy.
Czegoś szukała.
Jakiegoś związku między moim kolegą z zespołu a rodzinnym interesem.
Odpowiedź na pytanie, kto ją postrzelił, gdzieś tu jest.
Albo wkrótce będzie.
Ze znakami rób, co chcesz.
Zrobiłem je na haju.
Są kretyńskie.
Kretyńska sztuka teraz się sprzedaje.
Jeśli mnie tu nie będzie, to masz klucz.
Możesz wejść.
Dokądś idziesz?
W końcu jestem gotów zmierzyć się z moimi demonami.
A raczej moim demonem.
Nigdy nie rozumiałem twoich zagadek,
ale jeśli ta tajemnica jest twoim natchnieniem, to dobrze.
Pójdę już.
- Hej. - Tak?
Wiesz, że nie byłoby mnie tutaj...
gdyby nie ty, prawda?
Już bym nie żył.
Samobójstwo, brudna igła, plaga.
Dobrzy przyjaciele, czyste igły i od zarąbania kondomów.
Dzięki temu przeżywamy, jasne?
Początkowe rozmowy z twoim ojcem były trudne,
ale ostatecznie odczuł ulgę, że ktoś o ciebie dba.
Musiałeś sporo potem znieść.
Cokolwiek pisali w Artforum, nigdy nie uważałeś mnie za geniusza.
Nie uważałem, że musisz nim być.
Geniusze umierają młodo,
a ja myślę, że bardzo ładnie się zestarzejesz.
Will, musisz wierzyć, że możesz powiedzieć nam wszystko
i że nadal będziemy cię kochać.
Naszą rolą jako twoich rodziców jest cię ochronić.
Rozumiesz?
Myślę, że znalazłeś moją broń.
Myślę, że ją wziąłeś i boję się, że jej użyłeś.
Przepraszam.
Will.
Znalazłem broń.
Wziąłem ją, ale tego nie zauważyłeś.
Potem wysłałem mamie ten list.
Wyprowadziłeś się, ale nadal nic nie mówiłeś.
Tylko jakieś głupoty, jak to czasem
ludzie są lepszymi rodzicami, kiedy się rozwiodą.
Chciałeś, żeby tata wiedział, że wiesz.
I chciałem poczuć, jak to jest nacisnąć spust.
Ale nie sądziłem, że go trafię.
Że trafisz kogo?
Ptaka.
A potem co się stało?
Zrobiło mi się niedobrze.
Przestraszyłem się i wróciłem.
Nie poszedłeś do parku?
- Do Central Parku. Nie po... - Nie.
Przysięgam.
Gdzie jest teraz broń?
Wrzuciłem ją pod nasz dom. Nasz dom w Brooklynie.
W porządku.
Znalazłeś to, czego szukałeś?
Hej. Myślałem, że już wyszedłeś.
Chciałem wziąć trochę kasy i kupić jedzenie.
- Gdybyście byli głodni. - Zmieniłem zdanie.
Powinieneś iść z nami.
Mówiłeś, że będą tam reporterzy i fotografowie.
Szuka mnie policja. Nie będzie bezpiecznie.
Tak, dlatego kupiłem ci to.
Chodź.
To maska Bloomberga.
To śmieszne, nie?
No chodź, Charlie.
Wszyscy czekają. No chodź.
Na pewno?
Tak. Pozbądź się go.
Cieszę się, że zrobiliśmy to razem.
Tak.
To zdecydowanie jedno z moich najlepszych doświadczeń.
Tak.
Ukończenie studiów, nasz ślub,
narodziny dzieci,
pozbycie się z byłym potencjalnego dowodu
na postrzelenie jego nastoletniej kochanki.
Jeśli wydaje ci się, że dzisiejszy dzień to jakieś zwycięstwo, to zwariowałeś.
Hej, moje nazwisko jest na budynku i chciałbym wejść na górę, proszę.
- Oczywiście. - Dzięki.
Czyli plotki się potwierdziły.
A to niespodzianka.
Cześć, Amory.
Wyglądasz dokładnie tak samo, jak ostatnio, kiedy cię widziałem.
Pilates, proteiny i pewien lekarz w Baden-Baden.
No tak.
Chodzi mi o to, że wyglądałeś wtedy jak dwulicowy kutas
i nadal tak wyglądasz.
William, zgryźliwy i czarujący jak zawsze.
Wejdziesz?
Usiądź.
Nie, nie zostanę.
Cóż za szkoda.
Lubię spędzać czas z pasożytami, którzy marnują swoje przywileje,
a potem używają sarkazmu, żeby zatrzeć ślady.
Tak. Gdybym tylko urodził się po twojej stronie miasta,
moglibyśmy teraz walczyć ramię w ramię.
Tak dla jasności, zatarłem właśnie sarkazmem swoje ślady.
Co ty, kurwa, wiesz o tym, skąd pochodzę?
Od fortuny zawsze dzielił cię tylko jeden podpis
i to cię tu właśnie sprowadza, prawda?
Kłopoty biznesowe twojego ojca.
Chcesz zdobyć, co twoje,
albo chociaż powstrzymać przed tym demonicznego brata.
Wiem, jak mnie nazywacie
i wiem, że nie pozbyłeś się swojego prawa głosu.
Mam w dupie ten biznes.
Zawsze miałem i zawsze będę miał.
Przyszedłem tu, żeby rozwikłać zagadkę.
Ta dziewczyna postrzelona w parku uwielbia mój zespół.
Hamiltonowie-Sweeneyowie wykupują spalone budynki
w Bronksie.
Nicky Chaos zna tę dziewczynę.
I z jakiegoś dziwnego, pojebanego powodu,
który wkrótce odkryję,
Nicky zna też ciebie.
Wiem, że jesteś za sprytny, żeby powiedzieć teraz coś głupiego.
Przyszedłem tu, bo to wspaniałe uczucie
spojrzeć w twoje przenikliwe oczka
i dać ci do zrozumienia, że w końcu cię załatwię, skurwysynie.
Znam świat tej dziewczyny, znam twój świat
i jestem w kontakcie z glinami.
Pracuję właśnie nad najlepszym dziełem.
To piękny kolaż na wielkim płótnie,
który opowiada całą tę historię.
A centralnie w jego środku...
będzie twoje zdjęcie policyjne.
Traktuj to jak ostrzeżenie.
Przekazać ojcu, że go pozdrawiasz?
Wiem, że nie utrzymywałeś z nim kontaktu,
ale nie zostało mu dużo czasu.
Słyszałem.
Ale jeszcze nie umarł.
Kto wie?
Może bez ciebie znów będziemy rodziną.
- Co znowu? - Przepraszam, że przeszkadzam,
ale doniesiono nam, że na dole coś się dzieje.
- Co się dzieje? - Nie jestem pewien. Protest?
Tak, dziękuję wam!
Niech was usłyszę.
Dziękuję wam za to, że dziś przyszliście,
ale przede wszystkim za to, że obchodzi was to miasto.
Codziennie widzimy, jak na tych ulicach ludzie walczą o to...
by utrzymać przy życiu swoje rodzinne firmy.
Opłacić czynsz.
Widzimy też ludzi takich jak te dupki.
Hamiltonowie-Sweeneyowie,
którzy zgarniają całe przecznice za marne grosze
i budują luksusowe apartamenty dla ludzi tak bogatych,
- że nawet tam nie mieszkają. - Właśnie!
Prawda? Tak nie można!
Nie!
Kurwa.
Jebany detoks.
Tymczasem media chcą zdyskredytować nasz ruch,
ale tylko nagłaśniają nasz przekaz.
Właśnie. Scientia potentia est.
Wiedza to potęga.
- Powtarzajcie za mną. Wiedza... - Wiedza...
To potęga!
Wiedza...
To potęga!
Wiedza...
To potęga!
Zakładam, że ten żałosny protest to zemsta za to, że cię zwolniłem.
...muszą odejść!
Detektywi Parsa i McFadden. Jesteśmy umówieni.
Przenosimy tylko walkę bliżej ciebie.
Mam nowiny.
Zaraz z budynku wyjdzie William Hamilton-Sweeney III.
Powiedział, nad czym pracuje.
To nowy obraz.
Musimy przełożyć wizytę.
Jest zdeterminowany, żeby dowieść związku
między nami
a tą dziewczyną z parku.
Myślę, że wiesz, o co cię proszę.
- Hamilton-Sweeney won! - Nie zabijam ludzi.
Słyszałem coś innego.
Ho, ho! Hamilton-Sweeney won!
Hamilton-Sweeney won!
Już się robi.
Leć!
Nie przestawaj.
Hej, Nicky, co jest?
Czekaj! Nie obczailiśmy budynku!
Wrócimy potem! Sol ze mną! Ty do jego pracowni!
Kurwa.
- Nasze miasto! - Dokąd pobiegł?
- Czyje miasto? - Nasze miasto!
Hej. Policja!
Hej! Stój!
Stój!
Gliny chcą nas rozgonić.
Gliny do domu, wolność słowa!
O kurwa!
Przepraszam.
- O Jezu. - William, pamiętasz mnie?
Byłeś przykuty do naszego biurka.
- Pobiegła pani za mną? - Tak, i nie ja jedyna.
Jest pani po mojej stronie, nie?
- Obroni mnie pani? - Skąd mam wiedzieć, że jesteś dobry?
Mam garnitur w prążki.
Poza tym jeśli pomoże mi pani uciec, ja pomogę w rozwiązaniu sprawy.
Tak? Mogę pomóc.
Panowie.
Co za przypadek.
- Jak leci? - Nie za dobrze, Billy.
- Nie za dobrze. - Szkoda.
Tu wysiadamy.
Dobra, policja.
Potrzebuję nazwisk i odpowiedzi.
Zostaw mnie, kurwa!
Proszę bardzo.
Kurwa. Przytrzymajcie drzwi.
Przepraszam. Mój przyjaciel tam jest.
Przepraszam.
- Przecisnę się. - Z drogi.
- Przepraszam. - Na bok.
Z drogi.
Kurwa, gościu!
Przepraszam.
- Chcesz się bić? Dawaj. - Uspokój się.
To zegarek mojego ojca.
To Timex.
Ma tylko wartość sentymentalną.
Wezmę 16,99.
Dlaczego je chowałaś?
Dwa, trzy, cztery, pięć...
Ile jest zdjęć na jednej rolce?
- Dwadzieścia cztery. - Mam 21. Brakuje trzech.
Może nie były dobre. Czasem są puste albo nieostre.
Ktoś zostawi osłonę albo coś...
Nie. Sam nie robiła zdjęć z osłoną.
- Powiedz mi, gdzie są! - Uspokój się.
Nie mam ich.
Jakiś gość zapłacił mi sto dolców, żeby je przejrzeć.
Musiał parę zwinąć.
Wydrukuj je. Już.
Pojedynczo nie drukuję.
Masz jeszcze 16,99?
Pierdol się, Doug!
Dokąd teraz uciekniesz?
Jesteś zbyt zmęczony.
Zbyt zjebany, żeby biegać.
Poza tym, jaki miałoby to sens?
Robimy to?
Nie strzeliłeś w metrze,
to nie strzelisz tutaj.
Masz rację. Za dobrze się na to znamy.
Chcę tylko pogadać.
Przejdź się ze mną.
Pogadać. Przejdziesz się ze mną?
Proszę przodem.
W sumie to też mam trochę pytań.
William, to ja.
Kim jesteś?
Z jaką galerią współpracujesz?
O nie, nie rób tego.
Halo? Tak. Chcę zgłosić włamanie.
Kurwa!
WSTĘP TYLKO DLA STUDENTÓW I PRACOWNIKÓW
Przepraszam.
Wiedziałeś, że gentryfikacja wysiedla mieszkańców
z wszystkich warstw socjoekonomicznych?
Nie interesuje mnie to.
Możesz chociaż na to zerknąć.
Chcę tylko zjeść w spokoju. Może ktoś inny.
Możesz poczytać później, wiesz?
Scientia potentia est.
- Wiedza to potęga. - Spierdalaj.
Przepraszam.
Czasem ponoszą mnie emocje, wiesz?
- Tak. - No i... Sam nie wiem.
Przepraszam, że przeszkodziłem.
To na grupową wystawę.
Postpunkowe, hiperrealistyczna spojrzenie na semiotykę obywatelską.
Bardzo zuchwałe.
Jenny, hej. Chcę zaskoczyć Williama kolacją.
Czy to dym?
Cholera! Dzwoń po straż!
Jest tu auto Bruna. Gdzie on jest?
O Boże, co się dzieje?
Pożar.
- Jestem na rogu Meserole... - Co?
...i Bushwick Place.
Chcę zgłosić pożar.
W końcu jesteśmy sami.
O wiele lepiej.
Jeśli to naprawdę mój koniec,
to chociaż mi wszystko powiedz.
Co się stało z dziewczyną?
Ty gnoj...
Ani, kurwa, słowa na jej temat.
Gówno wiesz o Sam.
Mam wrażenie, że coś jednak wiem.
Czytałem wszystko, co napisała. Odwaliła ci niezły ołtarzyk.
Ale nie skoczyłaby za tobą w przepaść.
Nie, to była dobra dziewczyna.
Miała zasady moralne, granice.
Znalazłeś je?
Dlatego musiała zginąć?
Nie, Sol!
Ej, Sol, zostaw to. Chodź.
Gdzie jest SG?
Słyszałam czyjeś krzyki. Jest chyba uwięziony.
- Pomocy! - Musimy mu pomóc.
- Nie. Musimy stąd iść. - Pomocy!
Obiecałeś, że nie będzie ofiar!
- Kurwa! - Jebać to. My będziemy ofiarami.
- Musimy wrócić! - Nie.
- Nie możemy go zostawić! - Sam!
Musimy wrócić!
Musimy go uratować!
Nicky, musimy uciekać.
Sam, szybko.
Przykro mi, Billy.
Musisz zginąć, nie poznawszy upragnionych odpowiedzi.
Zabijesz mnie ot tak?
Lidera swojego zespołu?
Lidera?
Odszedłeś.
Teraz to mój zespół.
Twój zespół?
Hej, słuchaj. Nie zabiję cię.
Ja to zrobię.
Hej. Spokojnie. Uspokój się, kurwa.
Trzymaj.
Tak będzie za głośno.
Zrobiłaś zdjęcie.
- Daj mi film. - Dobra, ale puść mnie.
Puść mnie.
Sam!
Sam, otwieraj!
Sam, otwórz drzwi!
Daj mi film, Sam.
Otwieraj!
Dobrze, ale weź tylko film.
Zostaw aparat. Proszę! Zostaw aparat!
Należał do mojej mamy!
Cholera.
Kiedyś zajebiście uwielbiałem tego gościa.
Napisy: Marzena Falkowska