BERDASARKAN BUKU OLEH GARTH RISK HALLBERG
Betulkah saya boleh masuk? Saya tak mahu...
Saya tak mahu awak ditimpa masalah.
Sebenarnya tak boleh,
tapi kalau tertangkap, saya takkan menyesal.
Hai. Dia kawan saya.
Terima kasih.
- Apa ini? - Sumber kebahagiaan saya.
Okey. Bekas seterusnya.
- Yang hujung? - Ya.
- Okey. - Perlahan. Masuk dalam larutan bantut.
- Bahagian sama atau... - Atas.
- Menghadap atas. Ya. - Atas?
- Bagus. - Okey.
Jadi, adakah Nicky suka hadiah itu?
Buku yang awak belikan?
Ya, dia suka.
Baguslah.
Guna penyepit baharu, Charles.
Tak boleh bercampur, okey?
Okey. Maaf.
Awak dan Nicky selalu lepak bersama?
Boleh dikatakan begitu.
Saya cuba luangkan sebanyak mungkin masa dengan dia.
Saya rasa ada banyak perkara boleh belajar daripada dia.
Macam awak ada banyak perkara boleh belajar daripada saya.
Dah sedia nak proses gambar?
Ya.
Terima kasih.
Pastikan awak tekan sampai ke bawah.
Kita mahukan gambar yang jelas.
Okey. Dua puluh empat keping, hitam putih.
Jumlahnya 16.99 termasuk cukai. Siap esok. Bayar semasa ambil.
Okey. Saya pun ada masa untuk dapatkan 16.99,
dan saya akan dapat, sebab filem itu sangat berharga.
Maksud saya, bagi saya.
Begitu?
Ya. Kita ada persetujuan,
macam kerahsiaan antara doktor dan pesakit?
Saya ada perjanjian begitu dengan Dr. Altschul, ahli terapi saya.
Okey. Tiada, tapi jangan risau.
Saya dah tengok banyak gambar. Bogel, mayat, pelbagai jenis seks.
Gambar dalam filem ini boleh tandingi semua itu?
Saya betul-betul harap awak tak beritahu sesiapa.
Saya janji, sahabat.
Tiada rahsia di Bandar Raya New York.
Ada orang akan ternampak dan terdengar sesuatu.
Selain itu, kita sentiasa keguguran rambut dan serat,
- tinggalkan cap jari... - Cecair badan.
Ada kamera di merata tempat.
Resit kad kredit, rekod panggilan, saman tempat letak kereta...
Berkowitz tertangkap disebabkan saman tempat letak kereta.
Tepat sekali. Bukti ada di mana-mana.
Semasa saya beritahu gadis di taman itu ialah Samantha Yeung,
awak tak terkejut.
Namanya tidak didedahkan, jadi bagaimana awak tahu?
Daripada isteri saya.
Maksud awak, bekas isteri?
Kami belum bercerai.
Regan beritahu saya, seorang pelajar NYU ditembak pada Hari Merdeka
di taman depan kediaman bapanya.
Ada 40,000 pelajar di NYU.
Separuh daripadanya perempuan. Kenapa awak fikir orangnya Samantha?
Saya tak terfikir pun, tapi ia buatkan saya tertanya khabarnya.
Apabila dia tak balas panggilan saya, saya pergi ke asramanya...
Bukti ada di mana-mana.
Kemudian saya pergi ke hospital.
Akhbar menyatakan dia di situ. Saya tak dibenarkan masuk,
tapi saya terdengar satu lagu yang dia suka dan dari situ saya tahu.
Awak di mana semasa Sam ditembak?
Rumah. Saya bersendirian di rumah.
Itu bukan alibi paling kukuh dan paling lemah juga.
- Susah awak nak buktikan. - Susah juga untuk kami sangkal.
Tanyalah penjaga pintu kediaman saya. Bukti ada di mana-mana, bukan?
Jika hubungan sulit awak dengan remaja terdedah,
awak akan kehilangan segalanya.
Masuk akal juga kalau awak mahu dia mati.
Atau hubungan kamu berakhir
sebab dia rasa awak lelaki pertengahan usia yang malang dan tipikal,
jadi awak tak suka.
Awak ada motif. Kini awak cuma perlukan senjata.
Awak miliki pistol, En. Lamplighter?
Pistol? Tidak.
En. Lamplighter, awak boleh beredar.
Dia boleh beredar bila-bila masa saja. Dia datang sukarela. Kami cuma berbual.
- Dia tak ada peguam. - Dia tak minta pun.
En. Lamplighter, silakan.
Saya...
Soal siasat dah berakhir.
Awak dengar katanya.
Terima kasih atas masa kamu. Saya harap kamu jumpa penembaknya.
Bukan arahan saya. Tapi pihak atasan.
Siapa lebih berkuasa daripada awak?
Masuk.
Nampaknya saya perlu ucap "terima kasih."
Begitulah kebiasaannya apabila ada orang selamatkan awak.
Saya tak minta awak tolong pun.
Awak tak perlu minta. Kita sekeluarga.
Kalau pistol yang awak beri kepada saya hilang,
adakah ia dapat dikaitkan kepada kita?
Awak hilangkan atau ada orang ambil?
Adakah Regan? Dia tembak gadis itu kerana cemburu?
Tidak. Sudah tentu tidak.
Jadi siapa?
Luahkan kekusutan awak dan mulakan dengan beritahu saya apa jadi pada muka awak.
Macamlah awak tak tahu. Mereka bekerja untuk awak.
Hentikan kereta.
Hei, tolong berhenti. Sekarang.
Saya boleh arahkan polis tak ganggu awak.
Keluarga saya tanggungjawab saya. Biar saya yang uruskan.
Maafkan saya sebab rasa tak yakin dengan awak.
Boleh tolong buka pintu?
Buka pintu.
Beritahu saya kalau awak ubah fikiran. Sebaiknya sebelum saya yang ubah fikiran.
MASIH BERTAHAN
TAKKAN DILUPAKAN 11 SEPTEMBER 2001
11 SEPTEMBER RESTORAN DAN PUB O'HARA
BANDAR RAYA NEW YORK
Saya jamin, tentu arahan keluarga Hamilton-Sweeney.
Saya perlu siasat lagi tentang mereka.
Serta kurangkan berangan dan cuba baca surat khabar.
Kekayaan yang takkan habis.
Mereka bina pencakar langit New York. Ada ramai rakan berjawatan tinggi.
Dia ketua keluarga ini.
Seorang jutawan.
Dia bakal didakwa atas jenayah kewangan.
Saya tak begitu faham, tapi jenayah itu sangat serius.
Mungkin ini kaitannya?
Bukan sebab cemburu atau mahu Sam rahsiakan hubungan sulit mereka.
Mungkin sebab perniagaan.
Mungkin, melalui Lamplighter,
Sam tahu sesuatu yang tak sepatutnya dia tahu.
Tentu orang-orang kaya ini akan buat apa saja
untuk pastikan si bapa tidak dipenjarakan.
Esok kita boleh kembali ke pejabat itu dan siasat.
Cari beberapa pekerja yang tak puas hati yang sanggup buka mulut.
Tiada siapa yang bahagia sebegitu. Mereka rahsiakan sesuatu.
Ayuh, Sam. Apa yang awak cuba beritahu saya?
Dah agak.
Amory Gould celaka.
Kenapa salah saya pula Charlie hilang? Saya bukan pengasuh.
Masalahnya bukan dia hilang.
Tapi sebab dia berada di sini.
- Dia tak boleh dipercayai. - Awak tak percayakan sesiapa, Sol.
Ya, sebab dunia ini ada ramai pengkhianat.
Saya suka tinggal di sini. Saya percaya dengan misi kita.
Awak ingat saya tidak? Apa...
- Apa yang saya buat selama ini... - Tengok siapa saya jumpa di luar.
Hei. Awak pergi mana, budak?
- Keluar bersiar-siar. - Bersiar-siar? Awak diburu.
Tiada orang nampak saya, okey? Oh, Tuhan.
Saya cuma kecewa sebab tak tahu apa-apa
tentang kejadian yang menimpa Sam, sebab itu saya keluar tenangkan fikiran.
Fikiran awak dah tenang?
Ya, sangat tenang.
DT, ambilkan bir.
Charlie, bintang saya Pisces dan awak tak dapat tipu saya.
Saya tahu perasaan awak.
Jangan tersinggung, tapi saya rasa itu tak benar.
Okey, baik.
Tapi saya tahu fikiran awak tak tenang, tapi bercelaru.
Saya mahu terus terang kepada awak.
Apabila saya keluar, saya terfikir nak pulang ke rumah.
Walaupun berjalan kaki.
Apa sajalah cara untuk kembali ke Flower Hill.
Jadi kenapa awak tak pulang?
Selain kerana perlu berjalan selama tujuh jam?
Sebab,
saya sedar saya sudah tiada sebab untuk pulang.
Saya dah tinggalkan kehidupan lama saya.
Inilah rumah saya sekarang.
Kalau begitu, selamat kembali, Charlie.
Dia menipu.
Dia tahu atau mungkin mengesyaki sesuatu.
Akhirnya awak sedar.
Kulit depan dikoyak dan ada beberapa halaman hilang.
Kadangkala Sam guna bukunya sebagai jurnal.
Kita tak tahu apa dia tulis.
Nick.
Apa hal? Lain kali jangan buat begitu.
Awak buat saya terkejut.
Saya dah kata, jangan ganggu saya semasa saya bekerja.
Demi keselamatan kamu dan juga saya.
Kita ada masalah.
Mujurlah.
Saya sangka awak takkan balik.
Mana Will?
Tidur. Dah lewat malam.
Apa jadi?
Mereka lepaskan saya. Saya tak cakap apa-apa. Mereka tahu segalanya.
Apa lagi?
Mereka...
Saya ada pistol.
Saya sorok dalam beg di dalam almari.
Peluru ada, tapi saya tak masukkan dalam pistol.
Awak simpan pistol di rumah.
Pistol itu...
dah hilang.
Mungkin kami dirompak oleh orang tak dikenali
dan mereka cuma ambil pistol, atau...
Sekejap... Oh, Tuhan.
Will tahu tentang hubungan sulit saya dengan Sam.
Kalau Will jumpa pistol itu...
Ya, saya...
Saya rasa mungkin dia ambil,
tapi awak pasti yang...
Dia tahu saya akan ke parti itu?
Ya.
Mungkin dia nak tembak saya, tapi terjumpa Sam.
Mungkin dia tahu Sam mahu jumpa saya.
Mungkin Sam mahu beritahu saya tentang Will.
Tidak.
Kenapa kita fikir begini?
Ada kemungkinan begitu?
Tentulah tidak, tapi bukankah setiap ibu bapa fikir begitu?
Awak pun tengok ibu Klebold dalam TV.
Apa saja boleh jadi.
Kita perlu tanya dia. Kita perlu tanya dia terus.
Ya.
Tapi, esoklah.
Saya sangat letih.
Awak tak perlu tidur atas sofa.
Tak apa. Saya tak kisah.
Saya pun tak kisah.
GAMBAR KEDAI SALINAN & GAMBAR JALAN 4 TIMUR
Ketuk, ketuk. Maaf mengganggu. Saya ada berita.
Tak lama lagi ada pameran seni jalanan.
Saya fikir, mungkin papan tanda "spot" awak
boleh dijadikan konteks, macam permainan kata dan...
JALAN PUNGGUNG
Saya memang mengganggu.
Apa karya yang awak sedang siapkan?
William, karya ini...
berbeza daripada karya yang saya pernah tengok awak buat.
Sebab ini bukan karya seni, tapi kehidupan sebenar.
Gadis di taman itu tinggalkan petunjuk untuk saya.
Dia sedang siasat sesuatu,
perkaitan antara bekas ahli kugiran saya dan perniagaan keluarga saya.
Jawapan kepada siapa penembaknya ada di sini.
Atau akan ada.
Awak buatlah apa awak mahu dengan semua papan tanda itu.
Saya khayal semasa menghasilkannya.
Hasilnya mengarut.
Okey, tapi karya mengarut paling laris sekarang.
Kalau saya tak ada di sini, awak ada kunci.
Awak boleh masuk.
Awak nak ke mana?
Akhirnya saya sudah sedia untuk hadapi ketakutan saya.
Si syaitan.
Okey. Saya tak pernah faham teka-teki awak,
tapi jika misteri ini menjadi inspirasi karya awak,
baguslah begitu. Okey?
Saya pergi dulu.
- Hei. - Ya?
Awak tahu saya takkan...
berada di tahap ini kalau awak tak tolong saya, bukan?
Tentu saya dah mati.
Bunuh diri, jarum tercemar, wabak.
Kawan-kawan baik, jarum bersih dan banyak kondom.
Begitulah caranya kita dapat selamatkan diri. Okey?
Perbincangan dengan bapa awak semasa awal dulu memang sukar,
tapi dia bersyukur ada orang jagakan awak.
Sejak itu, awak banyak bertolak-ansur.
Walau apa pun yang ditulis dalam Artforum,
awak tak pernah fikir saya genius.
Saya tak pernah fikir awak perlu jadi genius.
Orang genius mati muda
dan saya yakin awak akan jadi orang tua yang segak.
Will, kamu boleh beritahu kami apa saja
dan kami tetap akan sayang kamu.
Tugas kami sebagai ibu bapa ialah melindungi kamu.
Kamu faham?
Ayah rasa, kamu jumpa pistol ayah.
Ayah rasa kamu ambil dan ayah risau, kamu gunakannya.
Saya minta maaf.
Will.
Memang saya jumpa pistol itu.
Saya ambil, tapi ayah tak perasan.
Kemudian saya hantar nota itu kepada mak.
Kami pindah keluar, tapi ayah masih tak terus terang.
Hanya cakap hal mengarut iaitu kadangkala
kamu boleh jadi ibu bapa lebih baik jika tak berkahwin.
Kamu mahu ayah sedar yang kamu tahu.
Saya cuma nak tahu perasaan melepaskan tembakan.
Tapi saya tak sangka tembakan saya mengena.
Kena pada apa?
Burung.
Kemudian, apa jadi?
Saya rasa mual.
Saya ketakutan dan terus balik.
Kamu tak pergi ke taman itu.
- Central Park. Kamu tak... - Tidak.
Saya sumpah.
Mana pistol itu, sayang?
Saya buang di bawah rumah kita. Rumah kita di Brooklyn.
Okey, tak mengapa.
Dah jumpa apa awak cari?
Hei. Saya sangka awak dah keluar.
Saya cuma nak ambil duit untuk pergi beli makanan.
- Saya fikir mungkin kamu lapar. - Saya ubah fikiran.
Awak patut ikut kami.
Awak kata akan ada wartawan dan jurugambar,
lagipun saya diburu. Tentu tak selamat.
Ya, sebab itu saya belikan awak ini.
Ayuh.
Ini topeng Bloomberg.
Kelakar, bukan?
Ayuh, Charlie.
Mereka sedang menunggu. Ayuh.
Awak pasti?
Ya. Buang sajalah.
Saya lega kita lakukannya bersama-sama.
Ya.
Ini memang lima detik terpenting.
Ya.
Graduasi kolej, hari perkahwinan kita,
kelahiran anak-anak,
kemudian detik saya dan bekas suami buang bukti berpotensi
bagi kes tembak perempuan simpanan remajanya.
Kalau awak fikir hari ini ialah satu kejayaan, awak memang hilang akal.
Hei, nama saya pada bangunan ini dan saya mahu naik.
- Baik. - Terima kasih.
Jadi betullah khabar angin itu.
Ini satu kejutan.
Helo, Amory.
Awak nampak sama macam kali terakhir kita berjumpa.
Pilates, protein dan doktor tertentu di Baden-Baden.
Okey.
Maksud saya, dulu awak nampak macam si celaka bermuka dua dan licik
dan sekarang pun sama.
William, awak masih lantang dan menyeronokkan.
Awak nak masuk?
Silakan duduk.
Tidak, saya singgah sekejap saja.
Sedihnya.
Saya suka luangkan masa dengan parasit yang persiakan kelebihan mereka
kemudian bersikap sinis untuk sembunyikan niat mereka.
Ya, kalaulah saya dilahirkan di tempat asal awak,
kita mungkin boleh bekerjasama.
Kalau nak tahu, itu sikap sinis untuk sembunyikan niat saya.
Apa yang awak tahu tentang asal usul saya?
Awak memang ada peluang untuk dapatkan kemahuan awak,
dan itulah tujuan awak datang, bukan?
Perniagaan bapa awak bermasalah?
Awak datang untuk tuntut hak awak
atau halang si abang syaitan daripada merampasnya.
Ya, saya tahu apa awak gelar saya.
Saya juga tahu awak tak pernah lepaskan hak mengundi awak.
Saya tak peduli tentang perniagaan ini.
Tak pernah dan takkan sesekali ambil peduli.
Saya datang untuk selesaikan satu misteri.
Gadis yang ditembak di Central Park itu suka kugiran saya.
Hamilton-Sweeney membeli banyak bangunan usang
di Bronx.
Nicky Chaos kenal gadis itu.
Tapi entah bagaimana,
tak lama nanti saya akan tahu,
Nicky juga kenal awak.
Saya tahu awak terlalu bijak dan takkan cakap apa-apa sekarang.
Saya datang sebab rasa puas
dapat pandang mata kecil awak
untuk beritahu yang akhirnya saya akan jatuhkan awak, celaka.
Saya tahu dunia gadis ini dan dunia awak.
Saya juga kenal anggota polis.
Saya sedang hasilkan karya paling agung.
Menggunakan kanvas berkolaj yang besar dan cantik
yang menceritakan keseluruhan kisah ini.
Kemudian di tengah-tengahnya...
akan ada gambar awak sebagai suspek.
Anggaplah ini satu amaran.
Mahu saya sampaikan salam kepada bapa awak?
Saya tahu awak enggan berhubung dengan dia,
tapi dia semakin nazak.
Saya tahu.
Tapi dia belum mati lagi.
Siapa tahu?
Mungkin setelah awak tiada, kami boleh jadi keluarga semula.
- Apa lagi? - Maaf mengganggu, En. Gould,
kami terima laporan ada sesuatu berlaku di depan bangunan.
- Apa yang berlaku? - Kami pun tak pasti. Protes?
Ya, terima kasih, semua!
Saya mahu dengar sorakan kamu.
Terima kasih semua sebab datang hari ini,
tapi yang lebih penting, sebab peduli tentang bandar ini.
Setiap hari kita nampak orang bergelut di jalanan ini...
Ya!
...untuk cuba menjaga perniagaan keluarga mereka.
Untuk bayar sewa.
Tapi ada pula golongan macam si tak guna di sini.
Keluarga Hamilton-Sweeney,
yang membeli bangunan kecil di bandar ini pada harga murah.
Mereka bina pangsapuri mewah untuk golongan kaya
- yang tak tinggal pun di situ. - Betul!
Faham tak? Itu tak patut!
Tak patut!
Tak guna.
Saya benci detoksifikasi.
Media pula mahu cemarkan gerakan kita,
tapi tindakan mereka hanya menyerlahkan lagi mesej kita.
Baiklah. Scientia potentia est.
Ilmu ialah kuasa.
- Ulang cakap saya. Ilmu... - Ilmu...
- Ialah kuasa! - Ialah kuasa!
Ilmu...
- Ialah kuasa! - Ialah kuasa!
- Ilmu... - Ilmu...
- Ialah kuasa! - Ialah kuasa!
- Ilmu... - Ilmu...
- Ialah kuasa! - Ialah kuasa!
- Okey! Hei! - Yo.
Saya teka, protes menyedihkan ini ialah balas dendam sebab saya pecat awak.
...berambus!
Detektif Parsa dan McFadden. Kami dah beritahu nak datang.
Kami cuma bawa perjuangan ini di depan awak.
Saya nak beritahu.
William Hamilton-Sweeney III akan keluar dari pintu itu.
- Ho! - Ho!
Dia sebut tentang sesuatu yang dia sedang hasilkan.
Kanvas baharu.
Kami datang lain kalilah.
Dia sedang bersemangat nak buktikan perkaitan
antara kita
dan gadis di taman itu.
Saya yakin awak tahu apa saya mahu awak buat.
- Ho! - Ho!
- Hamilton-Sweeney perlu berambus! - Saya tak bunuh orang.
Bukan itu yang saya dengar.
Ho! Hamilton-Sweeney perlu berambus!
- Hei Ho! - Hei Ho!
Hamilton-Sweeney perlu berambus!
- Hei Ho! - Hei Ho!
Hamilton-Sweeney perlu berambus!
- Hei Ho! - Helo?
Saya akan uruskan.
- Hei Ho! - Pergi. Kejar!
Teruskan. Terus...
Hei, Nicky. Apa hal?
Sekejap! Kami tak sempat masuk ke dalam!
Nanti kita datang balik! Sol, ikut saya! Awak pergi ke studionya!
Tak guna.
- Bandar kita! - Dia pergi mana?
- Bandar siapa? - Bandar kita!
Hei. Polis!
Hei! Berhenti!
- Berhenti! Hei! - Hei.
Polis datang untuk halang kita.
Tolak polis, bebas bersuara!
Tak guna!
Tumpang lalu.
- Aduhai! - William, ingat saya?
Awak digari di meja rakan setugas saya.
- Awak ekori saya? - Ya dan bukan saya saja.
Okey. Awak di pihak saya, bukan?
Saya boleh harapkan awak melindungi dan berkhidmat?
Bagaimana saya nak pastikan awak orang baik?
Saya pakai sut jalur kecil.
Kalau awak tolong saya lepaskan diri, saya boleh bantu awak selesaikan kes ini.
Okey? Saya boleh tolong.
Tuan-tuan.
Kebetulan pula.
- Jadi, apa khabar? - Tak begitu baik, Billy.
- Malangnya. - Tak begitu baik.
Ini hentian kita.
Okey. NYPD.
Beritahu saya nama kamu dan berikan penjelasan sekarang juga.
Hei, lepaskan saya!
Baiklah, perempuan.
Tak guna. Tahan pintu!
Tumpang lalu. Maaf. Tumpang lalu. Kawan saya ada di sini.
Maaf. Tumpang lalu.
- Benarkan saya menyelit. - Yo, ke tepi.
- Maaf. - Ke tepi.
Ke tepi.
Apa masalah? Ke tepi!
Tumpang lalu.
- Awak nak gaduh? Ayuh. Okey. - Bertenang.
Ini jam tangan bapa saya.
Ini Timex.
Kaya dengan nilai sentimental saja.
Saya boleh terima 16.99.
Kenapa awak sembunyikan semua ini?
Dua, tiga, empat, lima...
Ada berapa gambar dalam satu gulung filem?
- Dua puluh empat. - Ada 21 saja. Tiga hilang.
Mungkin tiga gambar itu rosak. Kadangkala kosong atau kabur.
Mungkin sebab tak buka penutup lensa. Kami tak cetak...
Tidak. Sam tak pernah ambil gambar tanpa membuka penutup lensa, okey?
- Beritahu saya mana gambar itu! - Hei, bertenang, budak.
Saya tak simpan.
Ada lelaki datang pagi tadi, bayar saya 100 dolar untuk tengok.
Tentu dia yang ambil.
Cetakkan untuk saya. Sekarang.
Tak boleh cetak beberapa keping saja.
Awak ada 16.99 lagi?
Awak celaka, Doug!
Awak nak lari ke mana?
Sudahlah, awak dah terlalu penat.
Terlalu letih untuk berlari.
Lagipun, apa gunanya?
Awak nak bunuh saya?
Awak tak tembak saya dalam kereta api sesak tadi.
Awak takkan tembak saya di sini juga.
Ya, betul kata awak. Kita dah lama berkawan.
Saya cuma nak berbual.
Mari kita berjalan-jalan.
Berbual. Nak jalan dengan saya?
Silakan.
Sebenarnya, saya pun nak tanya awak sesuatu, Nicky.
William, saya datang.
Siapa awak?
Awak dari galeri mana?
Jangan. Jangan buat begitu.
Okey.
Helo? Helo. Ya, saya nak laporkan ada penceroboh...
Tak guna!
PINTU MASUK PELAJAR & FAKULTI SAHAJA KAD PELAJAR DIPERLUKAN - NYU
Maaf. Hei.
Awak tahu gentrifikasi menghapuskan keseluruhan
strata sosioekonomi penduduk bandar ini?
Tak berminat. Terima kasih.
Awak boleh tengok risalah kami.
Saya cuma mahu makan dengan tenang, okey? Pergi cari orang lain.
Okey, ya. Awak boleh baca nanti.
Scientia potentia est.
- Ilmu ialah kuasa. - Saya kata berambus.
Saya minta maaf.
Kadangkala, saya jadi terlalu bersemangat.
- Ya. - Saya cuma... Entahlah.
Maaf sebab kacau awak. Saya...
Ini untuk pameran seni Deitch Projects.
- Okey. - Seperti semiotik sivik
versi post-punk dan ilusi kehidupan.
Sangat menarik.
Jenny, hei. Saya bawakan makan malam untuk William.
Itu asap?
Oh, Tuhan! Hubungi 911!
Itu kereta Bruno. Mana dia?
Oh, Tuhan. Apa jadi?
Api.
- Ya. Saya di hujung jalan Meserole... - Apa?
...dan Bushwick Place.
Saya nak laporkan kebakaran.
Akhirnya kita bersendirian.
Ini baru seronok.
Hei, kalau saya akan mati begini,
sekurang-kurangnya ceritakan kepada saya.
Apa terjadi kepada gadis itu, Nicky?
Celaka...
Awak tak layak cakap tentang dia.
Awak tak tahu apa-apa tentang Sam.
Tapi saya rasa macam tahu.
Saya baca semua penulisannya.
Dia sangat mengagumi awak, ya?
Tapi tak nak ikut cara awak.
Tidak, dia gadis yang baik.
Dia ada moral dan batasan.
Awak dah jumpa?
Sebab itukah dia perlu mati?
Jangan, Sol!
Yo! Sol, biarkan saja. Biarkan. Ayuh.
Yo, mana SG? Mana SG?
Saya dengar suara jeritan di belakang. Saya rasa dia terperangkap.
- Tolong! - Kita perlu patah balik dan tolong dia.
- Tidak. Kita perlu pergi dari sini. - Tolong!
Awak dah janji tiada siapa akan cedera!
Tak guna!
Lupakan saja. Kita akan cedera.
- Kita perlu patah balik! - Tidak.
- Kita tak boleh tinggalkan dia! - Sam!
Kita perlu patah balik!
Kita perlu selamatkan dia!
Nicky, kita perlu pergi sekarang.
Sam, ayuh. Mari pergi.
KEDAI SUKAN FRANK PAKAIAN KERJA - SENJATA
Maafkan saya, Billy.
Awak akan mati tanpa mengetahui jawapan yang awak inginkan.
Awak akan bunuh saya?
Awak akan bunuh ketua kugiran awak?
Ketua?
Awak tarik diri.
Sekarang, itu kugiran saya.
Kugiran awak?
Hei, dengar sini. Saya takkan bunuh awak.
Saya yang akan bunuh.
Hei. Bertenang.
Ambil.
Bunyinya akan menarik perhatian.
Saya nampak awak ambil gambar itu.
- Serahkan filemnya. - Okey. Lepaskan saya.
Lepaskan saya.
Sam!
Sam, buka pintu!
Serahkan filem itu, Sam.
Sam, buka pintu!
Okey. Ambil filem saja.
Letakkan kamera. Tolonglah! Tolong letakkan kamera itu!
Tolonglah! Itu kamera ibu saya!
Tak guna.
Suatu masa dulu, saya suka dia.
Terjemahan sari kata oleh Hamizah