NA PODSTAWIE KSIĄŻKI
MIASTO W OGNIU
Wszędzie tego szukałam.
Czekaj, szukałaś wszędzie
Hierarchii rogaczy i bankrutów Charlesa Forriera?
Fouriera.
Miał rewolucyjne pomysły,
ale był też śmieszny.
„Fourier proponuje zjadliwą krytykę cywilizacji,
która nadmiernie reguluje seksualność,
pozwalając sektorowi finansowemu kantować społeczeństwo”.
Faktycznie przezabawne.
Nigdy o nim nie mówiłaś.
- To nie dla mnie. To na prezent. - Super.
Dla kogo?
Dla Iggy’ego.
Z Krainy tysiąca tańców.
Naprawdę nazywa się Nicky,
co mogę ci powiedzieć, bo poznasz go w Sylwestra.
Urządza u siebie imprezę.
Na squacie w Chinatown.
Jest brudasem, ale bardzo fajnym.
I zaskakująco dobrze edukuje.
W sumie to grał w Ex Post Facto.
Czyli jest dla ciebie legendą?
Choć nigdy mu tego nie powiem.
Kiedy poznajesz swoich bohaterów,
najważniejsze to udawać, że masz ich w dupie.
Myślałem, że lepiej ich nie poznawać.
No i chyba ci na nim zależy,
skoro kupujesz mu prezent i w ogóle...
Kupuję mu książkę.
Kupuję ludziom książki.
Podarowuję wiedzę.
Mnie nigdy nie kupiłaś książki.
Jakąś ci kupię.
„Sztruks”?
Opowiada o misiu, który zgubił guzik.
Spodoba ci się.
- Mogłaś poprosić o uśmiech. - Ciężko by o niego było.
To nie fotka ciebie,
tylko tego dzieła.
Dość gentryfikacji. Ratuj swoje miasto.
- Hej, mam pytanie. - Tak?
Czemu próbujemy ratować to, co palimy?
Czasem trzeba podpalić świat, żeby go naprawić. Słyszałeś Nicky’ego.
Sama nie wiem.
Nie bardzo go rozumiem. Ale to lepsze niż więzienie albo van Sola.
Pomagamy Nicky’emu, a on się nami opiekuje.
Jakiś garniak wrzuca nam
raz w miesiącu kopertę z gotówką. Nie analizuję tego.
Ktoś płaci za to miejsce?
Tak, mamy działające toalety. Zobacz, jak jest na C-Squacie.
À propos, chce mi się sikać. Chyba wystarczy.
Wywal trochę ulotek.
Tyle, żeby nic nie podejrzewał, ale pomyślał, że kogoś przekonaliśmy.
Hej. Dwadzieścia za trzepanko. Pięćdziesiąt za laskę.
To drugie.
Dobrze. Ale najpierw poproszę gotówkę.
1 ROK - MOJE ŻYCIE JAKO FOTOGRAFA STREFY ZERO
POSZUKIWANY
- Musimy iść. - Jesteś aresztowany, pedziu.
- Kurwa mać, Charlie. - Chodź.
Kurde.
Panie policjancie!
Szybko!
Kurde.
Sorry!
Jak mówiłem, jesteś aresztowany.
OSTRE LASKI
Oby coś dobrego.
Wybacz, zły moment?
Jestem na tej wizycie, o której wspominałem.
Czyli masz pełne ręce?
Hej, szybkie pytanie. Zidentyfikowaliśmy faceta z akademika?
Widać tył jego głowy. Wysoki, schludny, tak jak mówiła pandziara.
Ale to nie dlatego dzwonię.
Pyta o ciebie William Hamilton-Sweeney,
właściciel garnituru, który miał na sobie pan Goodman, kiedy postrzelono Samanthę.
Poza tym to jeden z tych Hamiltonów-Sweeneyów.
Dobra, zatrzymaj go tam.
Nigdzie się nie wybiera. Aresztowano go za nagabywanie.
Próbował uciec. Pan Goodman zostawił chyba twoją wizytówkę jego w spodniach
i teraz myśli, że ma znajomego w policji.
Al, rozmawiasz przez telefon?
Niedługo przyjadę.
Musiałem to załatwić, żeby się skupić.
To dla mnie trudne.
- Mamie by się nie podobało. - Myślisz o mamie?
Twoja mama chce wnuków. Nie będzie pytać, skąd się wzięły.
Will, nie mogę znaleźć twojej koszulki do koszykówki. Nie możesz ubrać innej?
Nie, chcę tamtą.
Hej, Stu. Będę o 10.00. Zawożę dzieci na obóz.
Dobra, bo widziałem chyba faks, którego nie powinienem był widzieć.
- Też powinnaś go zobaczyć. - Co to?
Będziesz wiedziała lepiej. Włożę ci go do szuflady.
Dobra, dzięki. Pa.
Dzięki.
Proszę pana! Widzę pana.
Jak już mówiłam, trzeba być na zatwierdzonej liście odwiedzin,
- żeby wejść. - Wiem, ale mam pokojowe zamiary.
- Nie ufam panu. Proszę sobie iść. - Dobrze. Przepraszam.
- Muzyka nie jest za głośna? - Skąd.
Oby poprawiła jej humor. Panu też.
Idę po kawę. Przynieść panu?
Dziękuję bardzo.
- Mleko i cukier? - Jasne.
Jest pan reporterem?
- Mam wezwać ochronę? - Nie.
Gdzie jesteś?
- A ty? - Miałam jechać do biura.
- Ja też. - Musisz przyjechać tutaj.
- Mamy problem. - Jaki?
- Po prostu szybko tu przyjedź. - Co się dzieje?
Regan, mam zupełnie nie po drodze.
Chodzi o Willa. To poważna sprawa.
Przerywa. Słaby zasięg. Ale dobra, zaraz przyjadę.
Osobę, do której przyszedłem, już wypisano.
Może spodobałyby się komuś, kogo pan odwiedza?
Stokrotki lubi najbardziej. Skąd pan wiedział?
Wyszedł.
- Idź za nim. - Robi się.
Bez czupryny nikt cię nie pozna.
Chyba że po innych cechach wyglądu.
- Począwszy od twarzy. - Dobra. Zobacz.
Moje arcydzieło jest skończone.
Co jest? Ładnie wyglądasz.
Nie każdemu to pasuje, ale masz dobry kształt głowy.
Nie chodzi o fryzurę, choć to nie pomaga.
No to o co?
Co ja narobiłem? Szuka mnie policja.
Sam jest w śpiączce. Nie wiem, kto ją postrzelił.
No i dałem się namówić na wysadzenie budynku.
- Jestem teraz zamachowcem. - Hej, spokojnie.
Po prostu mam złe przeczucie.
Nie tylko ty miewasz takie myśli.
Tak to jest, kiedy zrywasz z normalnym światem i trafiasz tutaj.
Co tu się, do cholery, dzieje? To moja maszynka?
- Tak, moja. - Hej, daj mu spokój.
Coś mi się wydaje, że za długo dawaliśmy mu spokój.
- Przestań! - Nikt cię nie pytał o zdanie, Sol.
Charlie nas potrzebuje. Jest zbiegiem. Szuka go policja.
Co? No to nie może tu zostać.
Przyciągnie za dużo uwagi. Nie wystarczy go ostrzyc.
Jesteś tu bezpieczny, Proroku. Chronimy naszych.
Mścimy się na zdrajcach.
Czyli jest pan jego współlokatorem.
Nieznajomym też tak mówi?
Myślałem, że tylko mamie. Moja reputacja mnie wyprzedza.
Na pewno pański nałóg.
Ale nagabywanie do nierządu? To coś nowego.
Spokojnie. Nie zamierzałem naprawdę tego zrobić.
Chciałem tylko zabrać pieniądze i uciec.
Bardziej honorowo. Mercer wygląda na fajnego faceta.
- Ale mógłby mieć lepszy gust. - Jasne. Mówię mu to od dawna.
Jest za dobry. Nie wytrzymałby minuty za kratkami.
A pan by wytrzymał?
Właśnie dlatego odwołuję się do pańskiego miłosierdzia.
To moje pierwsze wykroczenie
i próbuję zrozumieć, czy ten wspaniały wydział
powinien używać wszystkich swoich zasobów,
żeby mnie oskarżać.
Jak najbardziej. Może więzienie by się panu przysłużyło.
Najlepiej z nałogiem zrywa się w więziennej celi.
Mieszkam teraz w swojej pracowni
i nie chciałem, żeby Mercer to wszystko widział.
Panie władzo, jestem winny uporu, fałszywej dumy, kiepskich decyzji...
ale nie prostytucji.
Dobrze.
Powiedzmy, że wycofałbym oskarżenie
i przekonał tamtego tajniaka, że był pan przyjazny...
Co by pan zrobił dla mnie i Mercera? Poszedł na odwyk? Na mityng?
- A jeśli pomogę rozwiązać tę sprawę? - Słucham?
Przez dłuższy czas wpatrywałem się w tę ścianę,
czekając na pana,
no i te tropy...
Wszystko to dotyczy tej postrzelonej w parku dziewczyny,
którą znalazł Mercer.
A zorientował się już pan, że to jestem ja?
Billy Three-Sticks.
Myślałem, że jest pan malarzem.
Mam wiele talentów.
Widzi pan, byłem w zespole, a potem przestałem być.
Musiałem odejść. Ledwo mi się udało.
Nasz gitarzysta przedawkował i zmarł, a ja nie chciałem bez niego grać.
Tak naprawdę nawet nie mogłem, więc...
Byłem tylko trochę mniej zjebany niż on.
Więc odszedłem.
To jej płyta?
Była na tym koncercie?
- To ona, prawda? Samantha? - Tak.
Nie znam żadnej Samanthy. Ma jakąś ksywę?
Nie wiem.
- Aha. - Zna pan wszystkich fanów po imieniu?
Ja też byłem na tym koncercie
i spotkałem potem w klubie tego chłopaka.
Brał kokę z tym gościem, wokalistą.
„Wokalista” to lekka przesada. Raczej ja w wersji karaoke.
Wołają na niego Nicky Chaos.
Ten chłopak wspominał, że idzie się z kimś spotkać.
Może z Sam albo Samanthą. Szczerze mówiąc, nie mam pojęcia.
Ale mówił, że jest pisarką
i napisała coś o mnie i o Nickym.
Tutaj.
Szukamy tego chłopaka.
Charles Weisbarger.
Szczerze? Może coś wiedzieć,
ale nie wygląda mi na mordercę.
Tylko to na razie przejrzałem,
ale dużo o was pisze.
Nie uważa pan za dziwne, że ta dziewczyna, zafiksowana na mnie i moim zespole,
zostaje postrzelona w parku naprzeciwko domu mojego ojca?
- I znalazł ją pański chłopak. - Nie miało go tam być.
Nie wiem, co dokładnie panu powiedział,
ale nie był zaproszony,
a mnie się... nie spodziewano,
bo nie rozmawiam z rodziną od ponad 15 lat.
Po śmierci mamy wszystko się spierdoliło.
Ale najwyraźniej jest tu jakiś związek, prawda?
Wezwał go pan?
Skąd miałem wiedzieć, że tak pan pomoże?
Dobrze.
Proszę iść do domu, coś zjeść, wziąć prysznic.
Załatwię sprawę zarzutów.
Jeśli na coś pan wpadnie, proszę zadzwonić.
Mogę to wziąć?
Tak, to kserokopie.
Kiedy rozgryziemy, kto jest powiązany z Samanthą,
rozgryziemy, kto strzelił.
Hej, co się dzieje?
Chodź ze mną.
Brakuje klawisza L.
Załatwić mu nowy?
- Po to mnie wezwałaś? - List od niej.
„On cię okłamuje”. „Ł” było cyfrą jeden.
Na pewno?
Każdy znak mam na zawsze wyryty w mózgu.
ON CIĘ OK1AMUJE
Mówiła, że to nie ona. Nie wierzyłem jej.
Cholera.
Wiedział o romansie, Keith. Skąd Will o tym wiedział?
Nie wiem.
Nie wiem. Zawsze byłem bardzo dyskretny.
Próbowałem.
Nigdy się nie pokazywaliśmy.
Nigdy nie była w domu. Poza... jednym razem.
Zostań tu.
Przyszła do mieszkania raz.
Hej. Co ci powiedziałem?
Co mi zrobisz? Dasz mi karę?
- O Boże. - Nie chciałem, żeby wchodziła,
ale nic się nie stało i nikogo nie było.
Przepraszam. Tu jest dziwnie.
Nie mogłeś wiedzieć. Will ma 12 lat i swój klucz!
To wiele wyjaśnia.
Przepraszam. Nie chciałem...
- Mam w dupie, co chciałeś. - Co mam robić?
- Mam sobie iść? - Masz umrzeć.
- Nie mówisz serio. - Mówię. Ale musisz żyć.
Bo jesteś ojcem moich dzieci. One cię kochają i mają dość cierpienia.
KRAINA 1000 TAŃCÓW
Trzeba to otworzyć i po prostu przeczytać.
Musisz radzić sobie sam. Nie lubię komiksów.
- Nigdy nie wiem, gdzie patrzeć. - Pomocne.
Ma pani chwilę?
RECENZJE TANIOCHY
JAK POGRYWAĆ Z WŁADZĄ
Gloria Fan była na wschód od Bowery, gdy narkotyki zaczęły działać.
Numery ulic zmieniły się w litery,
a taksówki zyskały nagle wybornie żółtą barwę.
Ich światła były jak krople mleka w słabej herbacie dnia.
Ile z tego widział Dirty Paul,
którego dłonie przykrywały kierownicę jego białego furgonu,
a muskularna postura rozsadzała szwy koszulki Rangersów?
Piper jak zwykle wystawiała głowę przez okno.
Jak szczeniak, zamknęła oczy i uśmiechała się,
a wiatr rozwiewał jej włosy.
Ale Iggy aż wrzał.
Jego ekstazy nie wywołały farmaceutyki,
a raczej czysta radość życia
i nieposłuszeństwo.
Co mogę powiedzieć o C?
Ten człowiek nadrabia brak doświadczenia entuzjazmem.
Mogę pokazać mu budynek czy nawet drzewo, które mi się podobają,
a dla niego będą najfajniejsze na świecie.
Kiedy cokolwiek mu opowiadam, jego twarz rozświetla się jak fajerwerk.
Dziś przystojny elegant stanął na schodach walącego się pałacu Iggy’ego.
Przyszedł dostarczyć przesyłkę, ale zrządzenie losu dostarczyło go mnie.
Kiedy podwozi mnie na północ, unoszę się i spoglądam na siebie,
na życie zupełnie różne od tego, którego zawsze chciałam.
Pisząc swój numer na jego nadgarstku,
patrzę na siebie jego oczami i podoba mi się ten widok.
ELEGANT
Niech mi ktoś przyniesie pinezki!
Cześć.
Przepraszam, nie mogę tego zrobić.
Myślałam, że mnie lubisz.
Lubię cię. Jesteś bardzo sympatyczna.
Uważam cię za jedną z moich najlepszych przyjaciółek.
Bez urazy dla Mickeya Sullivana...
O ile wiem, masz tylko jedną przyjaciółkę i jest w śpiączce.
Mimo że oficjalnie nie jestem chłopakiem Sam
i mimo że nie wiem, co dokładnie do mnie czuje,
gdybym oddał serce czy jakąkolwiek część ciała komuś innemu,
to by oznaczało, że z niej rezygnuję...
a tego nie mogę zrobić.
Muszę wierzyć, że wydobrzeje i...
że odnajdę do niej drogę, więc...
Lorraine.
Moje prawdziwe imię.
Burmistrz Michael Bloomberg...
Tanqueray z...
jakimś mykiem.
...że inicjatywa częściowo odpowiada za...
Wracamy do tematu pożaru w Bronksie. Początkowo policja...
Niezły myk.
...podpalenia, które szerzą się w dzielnicy.
Dziś policja i służby bezpieczeństwa doniosły,
że przyczyną pożaru był improwizowany ładunek wybuchowy.
POTENCJALNY ATAK TERRORYSTYCZNY
...nie stwierdzono śladów broni biologicznej ani chemicznej,
ale Departament Bezpieczeństwa Krajowego nie wyklucza...
Czyli kiedy ją znalazłeś, nikogo więcej tam nie było?
Nie wytrzymam tego.
Nie byłeś ciekawy wtedy, a teraz mówisz tylko o tym.
Wtedy nie wiedziałem, że była fanką.
Nie jestem zarozumiały.
Za dużo płyt nie sprzedaliśmy, prawda?
A ona ją miała. Była na koncercie Ex Nihilo, wyszła,
pojechała do parku naprzeciwko domu mojego taty,
gdzie znalazłeś ją postrzeloną.
Może Nicky będzie miał odpowiedź, a przynajmniej właściwe pytania.
A co z moimi pytaniami?
Dlaczego aresztowano cię za prostytucję?
Usiądziesz i pogadasz ze mną?
Mercer.
Próbuję pracować, jasne?
A to zajebiście trudne, kiedy odstawia się heroinę.
Choć czekałem już długo na nowe prace, będę musiał poczekać dłużej.
- Zadzwoniłem do niego. - Na dole czeka auto z torbą.
Zawożę cię na lotnisko.
Na Florydzie jest ośrodek, który przyjmie cię na odwyk.
A potem 28 dni terapii uzależnień. To co, jedziemy?
- Nie. - To autostrada. Są duże korki.
Nigdzie nie jadę. Dziękuję, naprawdę, ale nie mogę jechać.
- Muszę to rozgryźć. - Sam nie rozgryziesz uzależnienia.
Nie mówię o tym!
Mówię o dziewczynie w parku, jasne? Policja nie ma pojęcia, co się stało.
O jaką dziewczynę chodzi?
O tę postrzeloną w parku.
Przepraszam. William wyjaśnia teraz zbrodnie?
Nie. Zastępuje tylko jeden nałóg innym.
Mercer, ta dziewczyna ma z nami związek.
Nie wiem jaki. Nie wiem dlaczego. Ale z jakiegoś powodu
wydaje mi się, że tylko ja mogę to rozgryźć, jasne?
- Muszę to zrobić. - William, proszę.
Pójdziesz ze mną? Auto cze...
Mercer.
Powiesz mi chociaż, dokąd idziesz?
Najlepszych ludzi najtrudniej jest kochać.
Wolałbym, żeby ten banał nie był prawdą, ale jest.
Całkiem niezłe, SG. Lepsze niż twoja zwykła breja.
Hej! Brudny ryż mojej mamy jest super.
Co się stało z aparatem Sam?
Co?
Po prostu przypomniałem sobie, że zginął jej na krótko przed wypadkiem.
Może jest tu jakiś związek.
Kiedy ją spytałem, odpowiedziała dziwnie...
- To znaczy? - Wymijająco.
Nie powiedziała w zasadzie nic.
Ten aparat był przedłużeniem jej ciała.
Szukałaby go. Pytałaby was, czy go nie widzieliście.
- Wspominała coś o nim? - Nie.
Po prostu przestała go nosić.
Spokojnie, młody. Nicky się tym zajmuje.
Mamy już nawet pomysł, kto to zrobił.
Możesz go spytać.
Nicky. To prawda, że wiesz?
Sorry, młody. Muszę lecieć.
- Dokąd idziesz? Ja też mam iść? - Nie, to misja solo.
Nie martw się. Niedługo wrócę.
- Nara. - Pa.
Pomóż mi z naczyniami, a ja pomogę ci szukać aparatu Sam.
Panie Gould, chciał się pan spotkać.
Tak.
Dziękuję, że jesteś.
Powiedz mi, Nicholas. Wiedziałeś, że w dzieciństwie zostałem osierocony?
Nie. Nigdy nie powiedział pan do mnie więcej niż parę słów.
Kiedy dziecko dorasta bez rodziców,
doświadcza innej skali biedy.
Daje ona swego rodzaju...
przyzwolenie.
Przyzwolenie na co?
Wszystko, co trzeba.
Zrozum, jak ciężko pracowałem, żeby tu dotrzeć.
Stworzyłem dla siebie i swojej siostry życie, jakiego pragnęliśmy.
I nie pozwolę jakiemuś durnemu punkowi
- narazić mojej misji. - Chwila.
- Chodzi o ostatni pożar? - Departament Bezpieczeństwa Krajowego
- uważa, że na 175 ulicy są terroryści... - Terroryści?
Zgadza się.
Według moich źródeł w nowojorskiej straży w tamtym budynku podłożono bombę.
Tak, bombę.
- Z niebezpiecznego czarnego prochu. - To było bardzo skuteczne.
- Zajebiście piękne. - Tak.
- Trzeba było widzieć... - To było zajebiście głupie.
Sam pan mówił, żeby zmieniać metody. Żeby nie myśleli, że robi to jedna osoba.
Podejmujesz złe decyzje.
Nie panujesz nad impulsami.
To koniec.
Ale my potrzebujemy tych pieniędzy. Ludzie na mnie polegają.
Trzeba było o tym myśleć.
No to powiem glinom, co wiem.
O pożarach?
- Pogrążysz tylko siebie. - Nie.
O dziewczynie.
Wie pan, o tej postrzelonej w parku.
Sypiała z pańskim dostawcą.
Pewnie to pana nie cieszyło.
- I myślisz, że ją postrzeliłem? - Sam pan powiedział,
że robi pan wszystko, co trzeba.
Była niezamkniętą sprawą. Nie lubi pan takich.
Zapewniam, że gdybym do kogoś strzelił, to ta osoba byłaby martwa.
Te pinezki wskazują każdy adres na liście mailingowej Samanthy.
Co zauważasz?
Są głównie w centrum. W Brooklynie.
- Jeden na Long Island. Charlie? - Co zostaje?
To miejsce. Kto tam mieszka?
To adres Keitha Lamplightera,
dyrektora Lamplighter Capital and Associates.
- Skąd go znam? - Nasz świadek, Mercer Goodman,
był na przyjęciu urządzonym przez Hamiltonów-Sweeneyów,
na które zaprosiła go Regan Hamilton-Sweeney Lamplighter,
- żona Keitha. - A on tam był?
Był zaproszony, ale według rejestru portiera, który zdobyliśmy...
LISTA GOŚCI
...nie przyszedł.
Czyli ulubiony zespół Samanthy grał w centrum, tak?
Ale bramkarz powiedział, że poszła spotkać się z kimś na północy.
Usiadła o tutaj, po drugiej stronie ulicy od przyjęcia.
Przyjechała do Lamplightera?
Skąd znałaby takiego gościa?
Mężczyzna z akademika był starszy, nie? Wyglądał na bogatego.
Tutaj pisze o eleganckim facecie,
który kiedyś podwiózł ją na północ.
Tylko raz wspomina, że tam pojechała.
Popatrz na to zdjęcie z akademika.
To Keith „Elegant” Lamplighter.
ELEGANT
- Dziękuję. - Proszę.
To co? Tyle popcornu, ile ważymy?
A do tego cola w rozmiarze głowy.
Hej, żart.
To dobry znak. Wciąż gdzieś tam jest mój syn.
Wciąż nie rozumiem, co tu robimy.
Kiedy zabrałeś mnie z obozu, myślałem, że coś się stało.
Chciałem zobaczyć z synem Szybkich i wściekłych.
A raczej Za szybkich, za wściekłych.
Znajdź nam miejsca. Ja wszystko kupię.
- Kino będzie puste. - Idź.
Wiesz, że mam ulubione miejsca. Nie zawiedź mnie.
Słuchajcie, nie chcę kłopotów.
Czekaj.
- Hej! Jest tu mój syn. - Zamknij się, bo będzie następny.
Najpierw wyruchałeś Sam.
A potem nas.
Zostaliśmy dziś zwolnieni.
Nie mamy na rachunki.
Weźcie to.
Dzięki.
O ku...
Zostawcie mnie!
Tato?
Już dobrze.
Dobra, mogę do nich zadzwonić. Żaden problem.
To jak mi poszło?
Przejąłem ten faks.
Nie robisz notatek z rozmowy?
Bluetooth. Spoko, nie? Faks.
Zapomniałam. Przepraszam, zdekoncentrowałam się.
Hej, jestem.
Hej, Mathes.
Podasz tatę do telefonu?
Przykro mi, ale to zły moment.
Czasem wznoszę ton na końcu zdania, ale nie jest to tak naprawdę pytanie.
Natychmiast podaj ojca do telefonu.
Proszę pana, dzwoni Regan. To pilne.
Dzięki.
- Hej, skarbie. - Hej, tatusiu. Jak tam?
Dobrze. Wiele pytań od prawników.
Jutro zjemy razem lunch. Chcę o wszystkim usłyszeć,
ale moją uwagę zwróciło coś, co może wyjaśnisz.
Mam tu pismo z biura burmistrza do Amory’ego.
Wygląda na to, że rozpatrzenie podania Hamilton-Sweeney Group
w sprawie dekretu o degradacji zawieszono na czas śledztwa.
Poczekaj.
Dekret o degradacji.
To brudna taktyka bandytów i mafiosów,
którzy wypychają pracowitych ludzi z domów i nie płacą im tyle, ile trzeba.
Mój ojciec nigdy się do tego nie posunął i mnie nauczył tego samego.
Tak myślałam. W takim razie...
jak dowiemy się więcej, nie pytając Amory’ego?
Wciąż mam przyjaciół w urzędzie Giulianiego.
Może popytam ich o szczegóły?
Teraz burmistrzem jest Bloomberg, ale tak, wciąż masz wszędzie przyjaciół.
Wyślę ci to. Stań przy faksie,
żeby Mathes nie położył na tym łap.
Teraz.
- Dobrze. Kocham cię, tatusiu. Pa. - Ja ciebie też.
- Państwo z policji. - Ma pani podsłuch?
Czy zdradził mnie kiepski garnitur?
Mam bardzo sprawnego asystenta.
Chętnie zaprowadzę państwa do naszego działu prawnego.
Zajmuje się sprawą mojego ojca.
Nie po to przyszliśmy. Chodzi o pani męża.
Chcieliśmy z nim porozmawiać, ale wygląda na to, że go nie ma.
Nie wiedziałam.
- Pracujecie w tym samym budynku. - Ale w innej firmie.
Poza tym jesteśmy w separacji.
Nie zawsze orientuję się, gdzie aktualnie przebywa.
Słyszała pani o postrzelonej dziewczynie?
Tak. Co w związku z nią?
Wydawała magazyn, który prenumerował pani mąż.
Znaleźliśmy w nim informację o ich pierwszym spotkaniu.
- Czy 4 lipca mąż był z panią? - Nie. Jak mówiłam, jesteśmy w separacji.
Ale był zaproszony na przyjęcie, na którym pani była?
Przyszedł na nie?
Mam wrażenie, że zadajecie mi państwo pytania,
na które znacie już odpowiedź.
Złapała nas pani.
Ale zmienię podejście i spytam o coś, czego nie wiem.
O państwa separację.
Czy w grę wchodziła zdrada?
Dziewczyna była na pierwszym roku.
Wie pan, Keith nie jest idealny, ale nigdy by...
Czyim pomysłem był rozwód?
- Moim. - Jak odebrał to mąż?
- Źle. - Trzymacie w domu broń?
Z całym szacunkiem dla naszych dzielnych stróży prawa,
nie możecie państwo rozmawiać z panią Hamilton-Sweeney bez prawnika.
Mamy ich tu kilkunastu. Do wyboru, do koloru.
Moja siostrzenica jest zbyt miła, więc ja sobie pozwolę. To niestosowne.
Nie wygląda na złą.
Proszę. Zaprowadzę państwa do prawników.
Proszę korytarzem. Świetny garnitur.
Czyjego projektu?
Stu?
Znajdź mi Keitha.
Zaraz masz kolejne spotkanie. Czekają w sali zebrań.
Sam kocha książki. Nie tylko czytanie, ale namacalne, fizyczne książki.
Chciała mieć perfumy, które pachną jak stare wydanie Rimbauda.
W sumie to...
ILUMINACJE
Faktycznie dobre.
Nie ma aparatu. Niczego tu nie ma.
Boże.
Tęskniłem za Sam, kiedy miałem szlaban.
Jej nieobecność mnie wykańczała, ale to jest...
To jest o wiele gorsze.
Sam trzymała trochę rzeczy w łazience. Pójdę sprawdzić.
Krzyknij, jak coś znajdziesz.
HIERARCHIA ROGACZY I BANKRUTÓW
NA WYPADEK PRZEDWCZESNEJ ŚMIERCI GLORII FAN
„Osiem, trzy”.
Osiemdziesiąt trzy?
„Sprawdź za koniem”.
Sprawdź za koniem.
Gdzie jest koń? Jaki koń?
SZALONY KOŃ
ZWROTNIK RAKA
KASZTANEK
Hej, Proroku. Złaź tutaj.
Już idę.
Co to ma, kurwa, być?
Dobra. Mamy nowy plan.
Nie chciałem gryźć ręki, która nas karmi, ale zmieniła się w pięść.
Czas ją upierdolić.
- Jestem gotowy, szefie. - Panie Solomonie,
przeszedł pan samego siebie.
Gdzie jest Charlie?
Hej, synku. Wszystko gra.
To byli rabusie.
Nic nam nie jest.
Anuluję karty kredytowe, przyłożę lód. Jakby nic się nie stało.
Nie stałoby się, gdybyś poszedł do pracy,
zamiast bawić się w tatę roku.
Może i chciałem się wykazać...
bo wiem, że cię zawiodłem.
Will...
Wiemy z mamą, że zobaczyłeś coś,
czego nie powinieneś był zobaczyć: mnie z młodą kobietą.
Zapomniałem koszulki.
Mama kazała mi włożyć ją do torby, ale tego nie zrobiłem.
Wróciłem do domu, nikomu nic nie mówiąc. Usłyszałem was.
Dzięki, że mi mówisz.
Nikt nie jest na ciebie zły. Jesteśmy źli na mnie. Ja też jestem.
Jeśli chodzi o list, który wysłałeś... Nic nie szkodzi. Rozumiem to.
Chcę tylko o tym porozmawiać.
Czemu to zrobiłeś?
Nie kochasz już mamy?
Czemu to...
Może zrozumiesz, kiedy będziesz starszy, a może nie.
Chodzi o to, że...
bardzo cię zawiodłem.
Najbardziej jak to możliwe. I za to szczerze cię przepraszam.
To mama.
Hej, jeśli dzwonili z obozu, to wypisałem Willa. Jest ze mną.
Była tu dwójka policjantów.
Czekaj.
W jakiej sprawie?
Twojej.
To z tą dziewczyną z parku się pieprzyłeś.
Tak.
Była na pierwszym roku.
Myślałem, że jest starsza.
Starsza niż dziecko?
- Gdzie byłeś 4 lipca? - Myślisz, że ją postrzeliłem?
Nie, ale mam nadzieję, że masz alibi.
Serio o to pytasz?
Jasne, że nie. Skąd miałbyś broń?
Keith, powiedz szczerze. Myślisz, że jest jakiś związek?
Czekała pod miejscem przyjęcia, na którym miałeś być.
Nowy Jork może wydawać się mały, ale to za duży przypadek.
Chyba już pójdę.
Czekaj. Odprowadzę cię.
Lepiej nie. Ktoś może nas zobaczyć.
Sam, poczekaj.
Czekaj, Will.
Hej, synu. Zastaliśmy tatę?
Napisy: Marzena Falkowska