NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Cześć!
Co robisz, kiedy ukochana osoba ma okropny tatuaż?
Przychodzisz tutaj, a my go ukrywamy!
Za każdym tragicznym tatuażem kryje się groteskowa historia.
Przegrał zakład.
Miałam wtedy 14 lat.
Kolega miał pistolet do tatuażu.
Myślałam, że byłam zakochana.
Na szczęście pięcioro artystów tatuażu czuwa na posterunku i zafunduje im
przeróbkę tatuażu!
Szczerze. Nie mam pojęcia, co tam było.
Ale najwyraźniej ci ludzie pogubili się we własnej skórze.
Dlatego przeróbkę wybierze osoba, która ich tu przyprowadziła.
O Boże, nie!
A spróbuj mnie tylko załatwić!
Oto najlepszy dzień w twoim życiu!
Miej litość.
Spodoba im się? Znienawidzą go?
Bierzcie łapcie, babcię i popcorn. Przekonamy się.
No dobra, czujecie to?
Mamy dziś naprawdę śmierdzące tatuaże.
Bez obaw.
Tommy Montoya czuwa i pomoże je poprawić.
Jego tatuaże są wymuskane i precyzyjne.
Cudowne. I myśli, że jest zabawny.
Moje duchowe zwierzę to Tommy.
To człowiek, który biega wkoło i reaguje impulsywnie.
Jak można mieć ludzkie duchowe zwierzę? To dopuszczalne?
Niedopuszczalny powinien być ten tatuaż.
To bezpańskie zwierzę duchowe.
- Co cię tu sprowadza, Nadia? - Ludzie, mam tragiczną koleżankę…
Jesteście zżyte. Co was łączy?
Tak, od podstawówki.
Ile znacie osób, które kumplują się jeszcze od podstawówki?
- Kumpela z podstawówki! - Tak jest.
Dostała ten tatuaż od starego przyjaciela.
Uwielbia zgrywać lwa.
„Wytatuuję sobie lwa. Będę mieć wielkiego lwa na plecach.
Będzie srogo”.
Wyobrażałam sobie przerażającego, okrutnego lwa, może lwicę.
Coś takiego.
Nie żartuję, kiedy patrzysz na tego lwa…
Możemy zobaczyć tatuaż?
Gotowi?
- Lepiej, żeby to nie była lwia lipa. - Jest okropny.
- Uczesany lis! - Cholera.
- Nie kłamałaś. - Nie?
Mówiłam, ma paszczę jak aligator.
Wiem, co chciał zrobić. Wypełniłby to jak wzór plemienny.
Tak. Myślałam, że byłam zakochana.
Myślałam, że był tym jedynym.
Tatuażysta?
Tatuażysta to mój eks.
Wpadłaś w pułapkę.
Byłam wspierającą dziewczyną…
Lojalną do bólu.
Do bólu. Uległą.
A teraz nie mam faceta.
Inny facet, gówniany tatuaż, cierpienie i ból.
Tak. Ból po całości. Jestem gotowa.
Gotowa z tym skończyć.
Przyszłaś to zmienić.
Tak.
- Ale… - Ale?
To Nadia wybierze twój tatuaż.
A spróbuj mnie tylko załatwić!
Odjazdowo.
- Fajnie? - Załatwię ci coś.
Tak?
Ufam ci całym swoim życiem.
Załatwię ci.
Rozumiemy się?
- Tak? - Mam nadzieję.
Nadzieję?!
- Wiem, że da radę! - Zaufaj mi.
Ale i tak…
Nie ma za co.
Coś kombinujesz. Dobra, ty podstępna kobieto.
Kocham, podstępna kobieta.
Jaki tatuaż wybierze?
- Jaki masz pomysł? - Może nie lew,
ale lwica.
- Bez dużej grzywy, lwica. - Tak.
Lwica.
Na pewno chce kolejnego lwa?
- Nic innego? - Na pewno.
Uwielbia wszystko związane z lwami.
Uwielbia ten znak zodiaku.
Nie będę się kłócił. Zrobimy lwicę.
Może coś…
- Dookoła? - Jakby wychodziła z dżungli.
Tak, rozumiem.
Liście.
W dżungli.
Tak.
Szczerze. Nie wiem, czy lew to dobry wybór,
ale tego chce, więc zrobię, co się da.
Trochę się obawiam, bo nowy tatuaż
będzie nachodził na pysk lwa,
więc muszę wymyślić coś jeszcze, żeby nie był widoczny.
To mój pomysł.
Wpasujesz go w jej skórę?
- Tak, z wąsami i futrem. - Nawet wąsy.
Widzisz?
Głowa lwicy może wychodzić poza obrys.
To będę musiał zrobić jeszcze większy.
Pożegnaj się z tym okropnym lisem.
To odgłos śmieciarki wywożącej śmieci.
Chyba będzie duży.
Czego się spodziewasz? A twój lis był mały?
To lew!
Będziesz kozak z kozackim tatuażem na plecach.
- Kłamiesz jak z nut. - Nawet się nie zająknęłam.
No patrz!
Kozak z kozackim tatuażem.
Tak jest.
Kozak z kozackim tatuażem.
Mówię ci!
Będzie super!
Ulżyło mi! Kto się boi dużych tatuaży?
Nie my.
- Duży albo żaden. - Aż tak?
- Myślałaś, że co? - O Boże.
Nie jestem na to gotowa. Jest blisko…
Nie. Może tak?
Robimy go na ramieniu.
Nie! Boże.
Kerri puszczają nerwy.
Lepiej zacznijmy tatuować.
- Gotowa? - Nie!
Zaczynamy.
Dawaj!
O tak, czuję. Nie wiem, jak to nazwać.
- Nie myśl o tym. - Dobre czy złe. Boże.
Jeden zły tatuaż poprawiany…
drugi już puka do drzwi.
Ludzie, to krąg życia.
A ten należy się Rose Hardy.
O mój Boże.
Te tatuaże są przepiękne.
Mogę na nie patrzeć bez końca!
Każdy może wybrać zły tatuaż.
Wszyscy przez to przechodziliśmy.
To nic takiego, jeśli tylko wyciągasz z tego lekcję.
Tak. Córka tej kobiety raczej się z tobą nie zgodzi.
Straszny tatuaż jej mamy to dla niej poważny problem.
Może zauważmy jedno: wyglądacie jak siostry.
Dzięki. Miło z twojej strony.
Dawno nie widziałam takiej gorącej mamy.
- To miłe. - Znajomi to ciągle powtarzają.
Co was tu sprowadza?
Mama ma wariacki tatuaż, diabła.
Jest spod znaku Koziorożca, więc chciała mieć coś, co go przypomina.
Nie wiem, co to jest. Diabeł, koza czy kurczak.
Świąteczny indyk.
Indyk.
Możemy zobaczyć kozę?
Oczywiście.
Masz go też na brzuchu.
Tak.
- Trudno to przerobić. - Czekaj.
To pępek!
Tak, to pępek.
To są usta?
- Tak. - Poddaję się, Elizabeth.
Jesteś za ładna na folwark zwierzęcy na brzuchu.
- Zgadza się. - Ale to zmienimy.
Tak.
Ale sama nie wybierzesz sobie tatuażu.
Twoja córka to zrobi.
Miej litość.
Na Angelinie jeszcze nigdy nie spoczywała taka odpowiedzialność.
Zwłaszcza że chodzi o mnie. Nie.
Ufasz mi?
Bez komentarza.
Może koza to skomentuje?
Zgadza się. Wszystko w rękach Angie.
Jak myślisz, co by chciała mieć?
Interesuje ją równouprawnienie kobiet.
Tak.
Że kobiety mogą robić wszystko.
Chcę coś reprezentującego jej wolną duszę.
Możemy zrobić pięknego motyla.
Zmieniłabyś diabła w motyla?
Spróbuję coś wymyślić.
Tu bardzo trudne ze względu na miejsce
i nie może nachodzić na pozostałe tatuaże.
Ale użycie symetrii to dobry pomysł.
Pokażesz go jeszcze?
Muszę spojrzeć mu w usta.
Masz super pępek.
- Co ty gadasz? - Dziękuję.
Rozluźnij się. Koza patrzy mi w oczy.
Tak?
Musi być spory,
żeby zakryć ciężar środka.
Jak duży będzie?
Będzie jak cały jej brzuch?
Myślę, że jest wyważony.
Chyba powinien być jak najmniejszy.
Jest tylko na tyle duży, żeby zakryć kozę.
Będzie piękny. Ale to ty decydujesz.
Ręce mi się trzęsą.
Mnie nie, będę rysować równo.
Widzieliście demona wyskakującego z pępka?
Ja też nie. Może wyjść potworek.
Co tam, kozaki?
Ukryjemy cię za tym ekranem, żebyś nie podglądnęła robionego tatuażu.
Położymy twoją kozę na plaży.
Poopala się
i zniknie.
Mogę się z nią pożegnać?
- Tak. - Zamienię z nią tylko słowo.
Dobra.
Słuchaj, dobrze ci było.
Masz, gdzie pójść,
wyślemy cię na pastwisko.
- Mogę cię dotknąć? - Tak.
Powodzenia.
To ważne, żeby odrzucić przeszłość i zaakceptować nową siebie.
Ale nie tak ważne, jak dokładne nałożenie szablonu,
żeby Elizabeth zamiast zepsutego kozła nie dostała krzywego motyla.
To żadna poprawa.
Nabierz powietrza i rozluźnij ramiona.
Stój normalnie, tak.
- Spodoba ci się, mamo. - Oby.
Bo inaczej kto będzie miał kłopoty? Ja czy Angie?
Zdecydowanie ja.
To ty z nią wracasz do domu.
Tak.
Tak. Problem z głowy, Rose.
Gotowa?
Gotowa jak nigdy.
Pożegnajcie się z koziołkiem pępuszkiem.
Łapiecie?
Nie? Nikt? Spoko.
Projekt jest piękny, ale zajmuje cały brzuch.
Jest spory. Boję się, że go znienawidzi
i zrzuci to na mnie.
I jak?
- W porządku. - Tak?
- Tak. - Świetnie.
Jak boli, to znaczy, że żyjesz.
Tak.
Doskonale powiedziane.
Wrócę do was później sprawdzić,
czy nadal tak myślicie.
Ale teraz przyda nam się trochę magii na następny tatuaż.
Zrobi go Miryam Lumpini.
Jej tatuaże są kolorowe.
Jakby jednorożec i skrzat sprowadzili na świat tęczę.
Ludzie mówią, że jestem wyluzowana i niezależna,
ale zawsze muszę być perfekcjonistką.
To dobrze się składa,
bo ten gorący tatuś chce uniezależnić się od pomyłki z przeszłości.
Co cię tu sprowadza, Lex?
Przyszłam z ojcem,
bo dawno temu popełnił błąd.
I brakuje mu wiary w siebie.
Chronisz ojca. Podoba mi się.
Jesteś córeczką tatusia?
Zawsze jest przy mnie.
To moja gwiazda. Jest dla mnie najważniejsza.
Ziomalka.
- Jesteście zgranym zespołem. - Namieszałeś w swoich tatuażach.
To było dawno temu.
- „Kochanie, mam przerąbane”. - Tak.
Myślałam, że byłam jedyna, ale wrócił do domu
z czyimś imieniem na ramieniu.
Pokażesz?
Jasne.
Ale jak Chippendales?
Jasne.
To imię jej matki.
- Esmeralda? - Tak.
Wygląda jak „burrata”, to mój ulubiony ser.
Zasada numer jeden: nigdy nie tatuuj sobie imion.
To przynosi pecha, najwyraźniej.
- Skoro chcemy go zakryć. - Nie słyszałem tego.
Jak to? To wiedza powszechna.
Nie znałem zasady.
Musimy zacząć go umawiać.
No proszę.
Ma już czterdziestkę.
- Jesteś singlem? - Tak.
Musi odzyskać pewność siebie.
No pokaż bicepsy.
Długo nad nimi pracował.
Nie znajdzie nikogo…
Innej pani.
- Kobiety. - Wiem.
Musicie połączyć siły.
- Po to tu jesteście. - Tak.
- Zrobimy ci nowy. - Dzielimy się pomysłami.
Dobrze, że o tym wspomniałaś. Ty nie wybierzesz przeróbki.
Lex to robi.
Dobra. Tak! O Boże!
O Boże. Ale ciśnienie.
Cholera.
Martwi się.
W skali od 1 do 10, jakie ciśnienie czujesz?
Dziesięć, bo chcę, żeby miał coś fantastycznego.
Byłem dla ciebie dobry, ty też bądź. Dopilnuj, żeby ten tatuaż był dobry.
Postaram się.
Dobra.
Chodź, Lex. Dasz radę. Kibicujemy ci.
Musisz tylko wybrać tatuaż, na który zawsze będzie lubił patrzeć.
Myślę o jakimś zwierzęciu.
Może sowa, bo on nigdy nie śpi.
Nigdy nie śpi?
Coś mężnego…
- Męskiego. - Tak, właśnie.
Może czaszka byka lub coś w tym stylu?
To byłoby znakomite.
Umawiałeś się?
Kilka razy próbowałem się umawiać.
Co to znaczy?
Nie mogę przełamać lodów.
Nie czuję się na tyle pewnie, by zdjąć koszulę i…
- Przez to? - Tak.
Ktoś tu ma wymówkę na to, żeby nic nie zmieniać w życiu.
Chyba nie zdajesz sobie sprawy, jakim jesteś ciachem.
Wybacz, córeczko Arthura. Tak, jesteś ciachem.
Dziękuję.
Ale ciacha pleśnieją.
Ty jesteś świeży.
Musisz to zrobić.
- Dobra. - Jasne?
Podoba mi się pomysł z czaszką i sową.
Więc wymyśliłam…
Czaszkę z okiem sowy,
bo zawsze czuwa i nigdy nie śpi.
Od razu poczułam się pewniejsza.
Bałam się.
„Jak to wszystko połączyć?”
- Udało ci się. Rozklei się. - Odtańcz taniec szczęścia.
Wiem.
Obyście razem zatańczyli taniec szczęścia.
Będzie ekstra.
Nie wyrzucę cię za to z domu?
Nie żartuje.
Nie wyrzuciłbyś własnej córki, Arthur?
Poczekamy, zobaczymy, bo nie pozwolę ci go zobaczyć aż do końca.
Patrz.
Włożysz tam rękę, żeby nie widzieć, co się dzieje.
Już wolę, żeby rekin odgryzł mi rękę,
niż nosić to na ręce.
Świetnie.
Żegnaj, Esmeralda!
Tak. Żegnaj!
Zaczynamy.
Jest okropnie…
okropnie cicho w tym pomieszczeniu.
- Już się do mnie nie odzywa. - Gdzie się one podziały?
Jest tu ciałem, ale jej umysł mnie opuścił.
Odeszłam dawno temu.
Obie stąd wyszłyście.
Odeszłam z budynku!
Robiąc ten tatuaż, oddałam kontrolę. Liczyło się wsparcie.
I teraz przy przeróbce jest podobnie.
Nie wiem, co się dzieje. Trochę mi odbija.
Nie będę kłamać. Jestem lekko oszołomiona.
Płaczesz?
Tak. Boże. W porządku.
- Wyrzuć to z siebie. - To łzy bólu czy szczęścia?
Sama nie wiem.
- Boże! Ale wariactwo! - Cholerka, dziewczyno. Poczujesz to.
Ja nie mogę, wariactwo, kumpelo.
Co zrobicie po wszystkim?
Puścisz go wolno na świat, żeby sobie pohasał?
Tak, już czas, żeby ruszył w świat randek.
Cóż…
Co powiesz, jak wpadnę do was na święta?
- Nie próbuję być twoją macochą… - O Boże.
Odrzuciła ten pomysł. „Nie rusz mojego ojca”.
Nie, podoba się jej, popiera to.
Ma nadzieję.
Podjęłaś właściwą decyzję?
Na pewno nie wybrałaby tego dla siebie,
ale myślę, że tego jej trzeba.
Chcę już to zobaczyć.
Jestem pełna obaw.
Dorzucę jeszcze do pieca,
bo muszę cię ostrzec, że będę działać przy pępku.
Dobra.
Przygotuj się.
Brzuch to bardzo wrażliwe miejsce,
bardzo bolesne i są tam wszystkie narządy wewnętrzne.
Nie jest przyjemne.
Jakbyś czyściła mi pępek żyletką.
Z igłą?
Z igłą.
To boli.
Dobra, skończyliśmy, Elizabeth.
Nie ma śladu po tym, co tam było.
Trochę mi smutno z powodu mojej kozy.
Ale wiecie co?
Zmieniła się w kokon i będzie pięknym motylem.
Poprawię.
Oby Elizabeth była na to gotowa, bo to jest ogromna przemiana.
Angelina, wytrzymałaś,
ale widziałam, że cię skręcało na widok matki.
Ręce jeszcze się trzęsą.
Pokażesz jej nowy tatuaż?
Chcę już go zobaczyć.
Bez podglądania.
W porządku? Przetrę tylko jeszcze raz twój pępek.
Jeśli jesteś gotowa zobaczyć swój nowy tatuaż,
otwórz oczy i spójrz w lustro.
O Boże.
Nic mi to nie mówi.
O Boże. To oczy.
Jest piękny.
Dzięki Bogu.
Jest przepiękny.
Boże. Najładniejszy, jaki w życiu miałam.
Tak.
- Nie ma po nim śladu. - Znikł.
Bałam się, bo wydawał mi się za duży,
ale jest idealny.
Jest wąski. Gdyby był szerszy, poszerzałby ci talię.
A tak talia jest wąska.
Wygląda cudownie. Jest wspaniały.
Chciałam dać wyraz twojej wolnej duszy i sile kobiet.
Kobiety rządzą. Tak mi mówisz.
To piękne.
O mój Boże. Wybrałaś wspaniały tatuaż.
Nie noszę już tej bestii.
- Super. - Nie rozczulaj się.
- Nie, dawaj, dawaj. - To się udziela.
Chcemy emocji. To prawdziwe.
Czuję się cudownie.
Wyzwól to. Emocje to nasza siła.
Właśnie.
Już kończę.
- Denerwuję się. - Tak?
- Dobra. - Skończyła.
Stare powiedzenie mówi: „Niechcianego eks można tylko zakryć”.
No dobra, zmyśliłam to.
Mam nadzieję, że Lex dobrze wybrała, inaczej przy obiedzie będzie niezręcznie.
Pewnie emocje szaleją. Wiem, że chcesz już go zobaczyć.
Tak.
Naprawdę.
- Czemu nagle się denerwuję? - Czuć miłość.
Przez nią ludzie się denerwują.
Czuję motyle w brzuchu.
Pomożesz mu go odsłonić, Miryam?
Jasne!
Oczy zamknięte.
Wdychasz miłość, wydychasz Esmeraldę.
- Masz ładną skórę. - Dzięki.
Zostaw, jest mój.
Dobra.
Gotowy ujrzeć swój nowy tatuaż?
Oczywiście.
Jest…
Świetnie wygląda, jak tak robisz.
Nieźle.
- Imponujące. - Patrzcie.
Z tym na ręce mogę tańczyć Milly Rocka.
Ten tatuaż jest niesamowity.
Mówiła, że jesteś jak sowa.
- Nigdy nie śpisz. - Tak.
Stąd to oko sowy.
Miał też wyglądać męsko, żebyś go nosił z dumą.
O rany. Sam bym tego nie wymyślił.
Ona to zrobiła. Też tego nie widziałam na początku.
Dzięki.
Ale kiedy pokazała mi szkic…
Jest naprawdę niesamowity.
Kocham cię i cieszę się, że mogę być przy tobie.
Dokończymy profil randkowy?
Tak, chodźmy.
Musimy ustalić wiele szczegółów.
Jakie jest twoje ulubione jedzenie, filmy?
Trzymasz się.
Dobra, skończyliśmy.
- O panie. - I po bólu.
Dziękuję, Jezu.
To mi się podoba. Powtórz?
Dziękuję, Jezu. Tak.
Tak.
Pora do kościoła?
Chwalmy pana. Skończyliśmy.
- Miłowanie Pana jest słuszne. - Dwie minuty dłużej i bym padła.
Zapodaj tę nutę raz jeszcze.
Dziękuję, Jezu! Słyszałaś?
Słyszałam. Aż zaniemówiłam.
Tak.
Kiedy tatuuje cię eks, kończysz z uczesanym lisem.
Kiedy kumpela wybiera przeróbkę…
w każdym razie: oby się jej spodobało.
- O Boże. - Jak się czujesz?
Czuję wszystko naraz.
Jestem gotowa go zobaczyć.
Jesteś po mojej stronie?
Dosłownie po twojej stronie.
- Ja byłem po twojej stronie pleców. - To prawda.
- Tommy, gotowy odsłonić? - Tak.
Zróbmy to.
Do dzieła.
Bez oszukiwania i podglądania.
Ludzie. Co za wariactwo! Już prawie.
Poprowadź mnie do lustra.
Chodź.
Kroczymy.
- Gotowa? - O Boże!
Dobra. Jestem gotowa.
To jest cholernie dobre!
Patrz!
O mój Boże!
Poważnie?
- Typiaro! - Mówiłam, jestem po twojej stronie.
O boże! Będę płakać.
Czadowe!
- Czadowe! - Wiem.
Przytul ją.
Wiem! Chcę, żeby się napatrzyła.
Kocham cię!
To jest wyczesany tatuaż lwa. Bogini lwica?
Jestem odważna i dzika. Jestem lwicą.
Trzęsę się.
Boże! Uwielbiam go!
- Ryczę! Słyszycie? - Tak jest.
- Tak! Patrzcie na moje nowe plecy. - Zadowolona?
Bardzo. Dziękuję!
- Jesteś prawdziwą lwicą. - Lwicą.
Tak!
I wszyscy żyli długo i szczęśliwie.
Aż do następnej katastrofy, która przejdzie przez te drzwi.
Nie mogę się doczekać.
Napisy: Paweł Zatryb