NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Hej, ludzie!
Dziś przyjdą trzy osoby ze swoimi bliskimi,
którzy mają znienawidzony tatuaż.
Chcą się go pozbyć.
Miryam, zajmiesz się pewnymi damami.
Rose, też dostaniesz miłe panie.
Twig, mam dla ciebie facetów. Jeden z nich potrzebuje twojej energii.
Potrzebuje porządnego kopa.
- Potrzebuje zbawienia. - Potrzebuje zbawienia.
Taki musi być tatuaż.
- Gotowi tatuować? - Tak.
- Miryam! A ty? - Gotowa.
- Dziecko gotowe? - Gotowe.
- Wychodzi? - Nie.
- Twig, gotowy tatuować? - Boże, tak.
Potrzebujemy energii.
Jest wcześnie. Naładujesz nas tańcem?
- Tak. - Jestem zmęczona.
Dawaj.
Cześć!
Co robisz, kiedy ukochana osoba ma okropny tatuaż?
Przychodzisz tutaj, a my go ukrywamy!
Za każdym tragicznym tatuażem kryje się groteskowa historia.
Przegrał zakład.
Miałam wtedy 14 lat.
Kolega miał pistolet do tatuażu.
Myślałam, że byłam zakochana.
Na szczęście pięcioro artystów tatuażu czuwa na posterunku i zafunduje im
przeróbkę tatuażu!
Szczerze. Nie mam pojęcia, co tam było.
Ale najwyraźniej ci ludzie pogubili się we własnej skórze.
Dlatego przeróbkę wybierze osoba, która ich tu przyprowadziła.
O Boże, nie!
A spróbuj mnie tylko załatwić!
Oto najlepszy dzień w twoim życiu!
Miej litość.
Spodoba im się? Znienawidzą go?
Bierzcie łapcie, babcię i popcorn. Przekonamy się.
Nie ma nic lepszego niż okropne tatuaże.
No chyba, że Rose Hardy.
Ona jest najlepsza. Popatrzcie na te tatuaże.
Są takie duże, odważne i piękne. Wyglądają prawie jak naklejki.
Lubię robić przeróbki. Najfajniejsze są reakcje.
Ludzie są dużo szczęśliwsi niż przy zwykłych tatuażach.
Bo pozbywają się wstydu i smutku.
Tego trzeba następnej dziewczynie.
Potrzebuje cię.
Co cię tu sprowadza, Amber?
Przyprowadziłam ją, bo ma okropny tatuaż,
który musi zakryć.
Skąd się znacie?
Jesteśmy siostrami.
Czyli się dogadujecie?
- Zwykle. - Czasem.
Kłócicie się?
Jak nie robi nic głupiego.
Ja jestem ostrą, zwariowaną, młodszą siostrą.
Podejmuję spontaniczne decyzje i nic mnie nie obchodzi. Taka już jestem.
Widzicie?
Chciałam wytatuować wers z piosenki „Scar Tissue” Red Hot Chili Peppers.
I przy okazji oddać cześć mojej babci,
która zmarła niedługo przed tym.
„Będzie po niemiecku”, bo babcia była z Niemiec.
Ale nie znamy niemieckiego.
Jej ramię zna?
Mówi płynnie po niemiecku.
Płynnie w tym jednym zdaniu.
Który fragment sobie wytatuowałaś?
„With the birds I'll share”. Jest na ramieniu.
Wygląda na to, co znaczy. Nie żartuję.
„Miltona Warzywa Chlorofil Tolkien”.
W samo sedno. Właśnie to znaczy.
Pytają cię, co to znaczy?
- To jest najgorsze. - Pytają bez przerwy.
- Wymówisz to po niemiecku? - To jakoś tak.
Jestem opętana.
Kiedy ludzie o to pytają, mówię „A wiesz, trochę nie wyszedł”.
Jesteś tu przez dziwny tatuaż. Cieszę się, że pomożemy ci go zakryć.
Najciekawsze dla mnie jest to, że nie ty wybierzesz tatuaż.
Amber to zrobi.
- Tak! - Przestań.
O Boże.
Może moja twarz?
- Nie. Żartujesz. - Będzie moja twarz.
Jak Boże Narodzenie do potęgi 25.
Nie. Wcale nie.
Zemsta ostateczna za wszystko, co mi zrobiłaś, kiedy dorastałam.
Podkradanie ubrań, rujnowanie życia.
Żadnej twarzy na moich plecach.
Zobaczymy.
Amber. Ty zołzo.
Wiesz, kto jeszcze jest zołzą?
Karma.
Pamiętaj o tym, wybierając tatuaż dla Ashley.
Chciałabym być wredna i zrobić swoją twarz.
Uwielbiam robić portrety. Ale chyba źle bym się z tym czuła.
Nie. I musiałabym z tym żyć.
Więc pewnie coś związanego z naszą babcią.
Uwielbiała plażę, więc może coś z plażą.
Nie dam rady pokryć piaskiem ciemnego tatuażu.
Potrzebuję czegoś namacalnego.
Jest bardzo kobieca. Chcę zrobić coś pięknego,
ale i klasycznego.
Jest taki projekt z czasów wiktoriańskich,
piękna ramka z różnymi zdobieniami.
I może do tego portret. Spojrzenie babcinego oka.
To byłoby super.
Jest zdecydowana na swoją twarz.
Ma ładną twarz.
- Nie chcę jej na plecach. - Kochasz ją.
Nie na tyle, żeby ją tam mieć.
Jak widzisz,
tatuaż zakrywający musi być szczegółowy.
Chciałam coś pięknego i zdobionego.
Babcine oko będzie delikatne, trochę jak czarno-białe zdjęcie.
Trochę się denerwuję, bo mówiła, że nie chce portretu.
- Wiem, ale to babcia. - To babcia.
Ciekawe, czy mnie nie znienawidzi.
Ryzykowanie stosunkami z siostrą z powodu tatuażu?
To mi się podoba.
Podnieśmy stawkę
i dopilnujmy, żeby Ashley zobaczyła dopiero skończony tatuaż.
To po to, żebyś nie widziała, co się dzieje z tatuażem.
Prawdziwa niespodzianka.
- Tak będzie, jeśli to jej twarz. - Tak.
Ashley robi się makabryczna. Lepiej już zaczynajmy.
Zacznijmy od drobnej linii.
- Dobra. - Tak już będzie.
I jak?
- I już? - Tak.
Tak. Już gotowe.
Było super. Dzięki.
O Boże. Nie, Ashley.
Będziesz tu leżeć naprawdę długo.
Wykorzystamy tę chwilę do wprowadzenia innego dziwnego tatuażu.
Ten należy się Twigowi Sparksowi.
To jest gość, który zawsze zaskakuje.
Nigdy nie wiesz, co wymyśli.
Jego tatuaże są fascynujące.
Lubię niecodziennie podchodzić do tatuowania.
Zwykle mam dobry kontakt z klientami.
Większość z nich staje się przyjaciółmi.
To miłe, Twig.
Temu typkowi przydałby się przyjaciel.
Skąd się znacie?
Pracujemy razem od 4 lat w dziale wsparcia IT.
- Mądrale. - Tak.
Dobrze to udajemy.
Steve, nie udajesz swojej nerdowości.
Aż krzyczysz „jestem nerdem”.
To nerd pod przykrywką. Chowasz się z tym, fajnie.
- Dobra. - Czekaj, aż zobaczysz tatuaż.
- O rany. - Nerd po całości.
To miał być gest w nowym związku.
- Nie. - Steve.
Kobieta.
- Możemy go zobaczyć? - Tak.
- Dajesz. - Gotowi?
- Podciągaj koszulę. - Pokaż bicepsy.
Pokaż mi tatuaż.
O kurde.
To jest ten gest? Była czarownicą?
Tak.
Wiec lubisz pomysłowe dziewczyny.
To pentakl, połączenie pentagramu i koła.
Odwróć go do góry nogami i masz gotowy symbol przywołania Szatana.
Przysięgam, nie składam ofiar.
Już nie.
Ofiarowałeś ciało ledwie znanej dziewczynie.
- To prawda. - Składałeś ofiary.
- Pewnie było warto. - Tak.
Stuknięte są niezłe.
I dziś też będzie nieźle,
bo już coś warzę w moim kociołku.
Nie wybierzesz swojej przeróbki.
Sergio to zrobi.
Jak… Teraz to już sprawa osobista.
- Jak dobrymi kumplami jesteście? - Musisz wybrać tatuaż.
Czuję ciśnienie, ale też władzę,
bo będzie musiał być dla mnie miły.
To spojrzenie. W porządku? Bo wyglądasz na zdenerwowanego.
Pot wystąpił mu na twarz.
Trochę się boję.
Bój się, Steve. I to bardzo,
bo Sergio wybiera twoją przeróbkę.
Z czym mógłby żyć przez resztę życia?
Lubi fantastyczne rzeczy.
Mityczne stworzenia.
Jednorożce?
Syreny, Potwór z bagien, gryfy.
Gryfy? Są super.
Tak. Lubi gryfy.
Orły z lwim tyłkiem.
Ma świetny pomysł.
Ale będę musiał zaciemnić to koło.
Mogę to zakryć skrzydłami gryfa i design będzie mocny.
Wymyśliłem takiego.
Chciałem podciągnąć skrzydła i zgubić w nich tę wyklętą gwiazdę.
Podoba mi się.
Wtopić ją w skrzydła.
Fajne. Oby mu się spodobało.
Bo będziesz musiał z nim pracować.
Ale już nie będziemy przyjaciółmi.
O Boże.
Załamię się, jeśli ten związek się rozpadnie.
Nie zniosę tego.
Więc upewnijmy się, że Steve niczego nie zobaczy aż do końca.
Świetne.
To twoja eks. Włożysz jej rękę do gardła.
- Dobra. - Tunel miłości.
Odgryziemy zakochaną część ciebie.
Nie tęsknij za mną.
Nie będę.
No już. Patrzcie, jak się denerwuje. Już za mną tęskni!
Tylko nie haftuj, Steve!
Twoje życie zmieni się na zawsze.
Głęboki wdech.
- Nawet nie zaczęli. - Wiem.
A już prawie zemdlałeś.
Bądź silny, Steve. Przydałyby się nam w sklepie klimat zen.
O, doskonale.
Miryam Lumpini.
Jej kolorowe tatuaże są tak żywe i piękne jak jej dusza.
Moja supermoc to leczenie sztuką.
Lubię utrzymywać kontrast między światłem a cieniem,
żeby wydobyć maksimum piękna.
A moja supermoc to sarkazm, ale twoja moc brzmi lepiej.
Oby to pomogło przy tym tatuażu.
Co cię tu sprowadza?
Ona. Podejmowała złe decyzje jeszcze zanim ją poznałam.
Naprawdę? Jak dobrze się znacie?
Poznałyśmy się w pracy 15 lat temu.
Przy takiej zmianie pomóc może tylko przyjaciółka
i wspólniczka w zbrodni.
Będę płakać.
A co jest nie tak z tatuażem?
Tańczymy wokół tematu.
Kiedy miałam 21 lat, pierwszy raz byłam z kobietą.
Postanowiłam zrobić sobie tatuaż, który wyrażał to, co czuję i jak żyję,
wtedy myślałam, że było super.
Mam go na pupie.
- I jest to? - „Cudaczne zachowanie”.
- Cudaczne zachowanie. - OK!
Każdy taki chce mieć.
Nie, nie chcesz.
15 lat później to już bardziej „nieprzewidywalne zachowanie”.
Raczej już nie „cudaczne”.
W tę stronę.
Koniec gadania. Muszę to zobaczyć!
- Tak, musisz. - Pokaż cudaka!
Cudujemy.
Jakby ktoś zaczął pisać konstytucję.
Wystarczy.
Chce już go zakryć.
Rozumiem cię, chcesz się go pozbyć.
- Tak, widziałaś? - Tak.
Nie chciałam tego pokazywać.
Dziś twój wielki dzień, bo nie wybierzesz sobie przeróbki.
Cherie to zrobi.
Genialnie.
Głęboki wdech przez nos, wydech przez usta.
Kocha mnie. Wiem to.
Wspiera mnie. Nie wystawi mnie.
Przekonujesz samą siebie.
Wiem, że to moja decyzja, ale bez obaw. Obiecuję.
Bez penisów na tyłku.
Dobra.
Cięcie.
Nie. Kręcimy dalej.
Aż Cherie wybierze coś na twoje poślady.
Co by chciała?
Chciałaby coś związanego z tęczą, ruchem Pride,
z uwagi na fakt, że sama jest osobą homoseksualną.
Może motyle?
No nie wiem.
Możemy zrobić…
Może ze trzy lecące motyle jako symbol…
„Jestem wolna”.
„Uwolniłam się”, taki cudowny układ.
Tatuaż jest bardzo blisko rowka.
Chcę się od niego oddalić,
żeby jej pośladki były pełniejsze i bardziej proporcjonalne.
- Wymyśliłam takie piękne motyle. - Są piękne.
I możemy dodać piękną tęczową łunę.
Będą wyglądać jak żywe.
- Wolność, duma, postęp. - Wolność, tak.
Duma i rozwój.
- Cieszę się. Spodoba się jej. - To miłe.
- Świetna robota. - Chcę cię schrupać.
Czy Miryam chce kogoś zjeść?
Lepiej się pospieszmy z tatuażem.
Co to?
Wakacje dla twoich pośladków.
Żebyś nie widziała, co robimy z twoimi pośladkami.
- Nie dam rady ich zobaczyć. - Będziesz…
Wszyscy tatuują.
Będę z wami szczera, może być różnie.
- Denerwujesz się, Ashley? - Tak.
Zauważyłam po przyspieszonym oddechu.
- „O mój Boże”. - Tak.
Gwarantuję. Myśli, że wytatuuję jej swoją twarz.
Zemsta to sucz.
Tak jak moja siostra.
Zazdroszczę. Ja nie wytatuuję siostry wybranym przez siebie tatuażem.
No nie?
- Tak. - Każdy powinien tak móc.
I jak?
To…
Boli?
Tak.
To jak egzorcyzm.
- To cena nowego tatuażu. - Tak.
Nie martw się. Będziesz nowym człowiekiem.
Mogę wreszcie zamknąć rozdział, który niepotrzebnie otwierałem.
- Bardzo zły rozdział. - Okropny.
To najgorsze miejsce.
- W porządku. - Ufam Cherie.
Moja pupa jest w jej rękach.
Ale boję się. Denerwuję się.
Znaczenie tego tatuażu jest dla ciebie bardzo ważne.
Tak.
Czułaś się jak cudak?
Nikt nie wiedział, że pociąga mnie ta sama płeć.
Wtedy to nie było uważane za normalne.
Po prostu czułam…
Kocham, kogo kocham, to jest szczere i autentyczne.
Jesteś inspiracją.
Wyrzucasz to z siebie. Obyś to zaakceptowała.
Wyrzuciłaś to wszystko.
Dupę, krew i łzy.
- Daleko jeszcze, Miryam? - Jeszcze kilka kresek i koniec.
Kilka kresek? To chyba nie ta impreza.
Nie rozśmieszajcie jej.
Trzęsę twoim tyłkiem.
Chcę odliczanie.
Dobra.
Pięć, cztery, trzy, dwa, jeden.
- Koniec! - Koniec?
Cudaczne zachowanie znikło!
Nastał nowy dzień i nowe pośladki.
Mam nadzieję, że się uda.
Wreszcie, drogie panie.
Dobra, zróbmy to.
O Boże.
W porządku.
Która się bardziej denerwuje?
Chyba ja.
- Co? - Spodziewasz się najgorszego.
- Ale chyba tak nie jest? - Jeszcze nie wiem.
- Zależy, jak na to spojrzeć. - Tak.
- Znasz mnie lepiej niż inni. - Tak.
Jeśli to coś, co uważasz, że lubię, to jest dobrze.
Dobra.
Nie chcę poczuć złości Joshlyn.
Jak cięgi od mamy.
Zrobisz odliczanie, Cherie?
Jasne. Od pięciu?
Może 50?
Może zdążysz uciec do domu?
Właśnie.
Pięć, cztery,
trzy, dwa, jeden.
Wiedziałam! Czułam kropeczki!
Kropeczki.
Przyjrzyj się temu tyłeczkowi. Naciesz oczy!
Są piękne.
Dobra robota.
- Podoba ci się? - Tak, podoba mi się.
- A co z cudacznym zachowaniem? - Nie ma.
- Nie ma śladu. - Teraz to „fru”-wolne zachowanie.
- Każdy lubi motyle. - To prawda.
- Zwłaszcza na pośladkach. - Przekonamy się.
Co to znaczy dla waszej przyjaźni?
Może ze mną wracać autem.
Na masce czy w środku?
- Jak choinka? - Mam coś, co mnie dobrze symbolizuje.
Nie wpadłabym na to.
Myślałam o czymś innym, ale wybrałaś coś lepszego.
Kudosy.
- Fajnie, że ci się podoba. - Mogę opuścić spódnicę?
- Żyjesz, Ashley? - Żyję.
Skończyliśmy.
- OK. - Teraz się zaczną nerwy.
„Cholera. Muszę zobaczyć, co mam”.
Ashley panikuje.
Ale trzeba przyznać Amber, że ciśnie ją równo cały dzień.
Ashley spodziewa się najgorszego.
To będzie ciekawe.
- Płaczesz? - Nie.
- Dobra. - Jeszcze nie.
- Sama nie wiem. - Mów.
Denerwuję się. Nawet nie wiem, co zobaczę.
No cóż, pozostaniemy siostrami albo nie.
- Zakończycie tę znajomość? - Może! Kto wie?
Cholera.
- Na pewno chcemy patrzeć? - Tak. Zróbmy to już.
Zdejmę to.
- Zrobisz odliczanie? - Tak.
Trzy, dwa, jeden.
Odjechane.
- Obłędne. - To moje oko.
- Nie, przestań! - Twoje?
- A wiesz czyje? - Nie.
Twojej babci.
Co?
- Serio. - Tak.
- Serio? - Babcine oko.
Co? Ale czad!
Mama wysłała mi zdjęcie.
I jak sobie poradziła?
Podoba mi się. Czad.
O mój Boże!
Głupio mi, że w ciebie wątpiłam.
Myślałam, że to będzie coś lipnego.
Była taka możliwość.
Możemy nadal być siostrami.
- Coś jej powiesz? - Nie ma za co.
To mogła być moja twarz.
Łączy was coś, czy się tylko różnicie?
Możemy? Bo nie wiem.
Będę płakać. O Boże.
To naprawdę wspaniałe, że nosi coś przypominającego o babci.
Jest z tego dumna i chce to pokazywać,
a nie chować się z tym.
Chciałabym, żeby babcia tu była.
- Nie zamordujecie się? - Nie.
- To nas zbliżyło. - Tak.
Odgryziesz się jej czymś?
- Tak. - Pogadajmy o tym.
- Zrobisz swoją twarz. Na jej pupie. - Czemu nie?
- Ma niezłą. - Na twojej.
Kochanie, skończyłem! Steezy!
Nie wierzę.
Nie wierzę. To koniec.
- Żyję. - Przetrwałeś to, Steve.
Jestem dumna z mojego dużego mężczyzny. Wreszcie przełamał klątwę
i teraz będzie nowym sobą.
Musimy mu przedstawić nowego Steve’a.
Może się przestraszyć.
Nie było łatwo.
Ani drgnął.
Mój silny mężczyzna?
Ani drgnął?
Byłem w swojej strefie, on w swojej.
Strefowaliśmy.
- Control-alt-delete. - Tak.
- Dobra, do dzieła. - Dobra.
Nie oszukuj.
Nie podglądaj.
Jeszcze tylko delikatnie przetrę.
Wytrę tryskającą krew.
Serce ci krwawi.
Nigdy nie mówiłam tego facetowi, ale musisz wziąć się w garść.
Nigdy więcej czarownic.
Giń, siło nieczysta.
- Gotowy go zobaczyć? - Tak.
Dobra.
W porządku?
O mój Boże.
Chyba mu się podoba.
Brak mi słów. Jest wspaniały.
Zatkało mnie.
Zatkało. Jest wspaniały.
Trafiłeś w dziesiątkę.
- W dziesiątkę. - A Sergio? Poradził sobie?
Tak!
Sergio, jak wpadłeś na ten pomysł?
Wiedziałem, że lubi mityczne stworzenia,
a gryf ma dla niego znaczenie osobiste.
Wspominałem o tym dawno temu.
Nie do wiary, że to zapamiętałeś.
- O czym mówi Sergio? - Moja babcia.
Miała na nazwisko Griffin.
Wychowała mnie. Odeszła…
Już dawno. Ale ciągle o niej myślę.
Wiedziałem, że to zamknie ten rozdział z tym okropnym tatuażem.
- Tak. - Świetny symbolizm.
Gryfy mają skrzydła, latają. To moc odkrywania nowych horyzontów.
- Mam nadzieję, że ci się spodoba. - Podoba mi się. Nic bym nie zmienił.
Moglibyście prowadzić kurs dla mężczyzn: „Jak wyrażać emocje”.
Jestem pod wrażeniem.
Do końca twojego życia to ja stawiam piwo.
To rozumiem.
Wyprowadzisz tego psiaka?
Poszukamy suki, która nie będzie jędzą.
Tak, zróbmy to.
Co za dzień.
Troje szczęśliwych klientów i trzy okropne tatuaże, które odeszły.
Ale wy?
Nigdzie nie odchodźcie.
Mamy więcej katastrof, które rozsadzą wasze oczodoły.
Napisy: Paweł Zatryb