NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Cześć!
Co robisz, kiedy ukochana osoba ma okropny tatuaż?
Przychodzisz tutaj, a my go ukrywamy!
Za każdym tragicznym tatuażem kryje się groteskowa historia.
Przegrał zakład.
Miałam wtedy 14 lat.
Kolega miał pistolet do tatuażu.
Myślałam, że byłam zakochana.
Na szczęście pięcioro artystów tatuażu czuwa na posterunku i zafunduje im
przeróbkę tatuażu!
Szczerze. Nie mam pojęcia, co tam było.
Ale najwyraźniej ci ludzie pogubili się we własnej skórze.
Dlatego przeróbkę wybierze osoba, która ich tu przyprowadziła.
No nie wiem!
A spróbuj mnie tylko załatwić!
Oto najlepszy dzień w twoim życiu!
Miej litość.
Spodoba im się? Znienawidzą go?
Bierzcie łapcie, babcię i popcorn. Przekonamy się.
Dobra, ludzie, dzisiejsze tatuaże są przerażająco złe.
Na szczęście mamy kogoś, kto sprosta wyzwaniu:
Twig Sparks!
Robi zabawne i kolorowe tatuaże,
aż oczy łaskoczą na ich widok.
To pożądany efekt.
Jeśli ktoś ma ciężki dzień lub się stresuje,
to ja jestem tym wesołkiem. Czasami to wystarcza.
Twiga nic nie zestresuje, nawet pośladkowe policzki części tylnych.
Te są ostre i pikantne.
To mój chłopak.
- Od dawna jesteście razem? - Od roku.
- Świetnie razem wyglądacie. - To jego zasługa.
Tak, staramy się.
Co was tu sprowadza?
Blake przegrał zakład.
Na 21. urodziny poszliśmy do restauracji.
Pytamy barmana, czy ma coś wyjątkowego.
Mówi, że nikt nie wypił więcej niż jednego drinka z nagą jolokią.
Spojrzałem na kumpla, Danny’ego, i mówię: „Wypij 10 i tatuuję sobie na tyłku:
„Dan naga jolokia”.
Tak. Wypił je. Tak było…
Papryczka.
Nawet nie chodzi o jolokię. Mam na tyłku imię najlepszego kumpla.
Tak.
Mówi: „Ten tyłek należy do mnie”.
- No i właśnie. - Współdzielisz pośladek.
- Tak. - Wiem.
Pokażesz go? Bez podtekstów?
- Chcesz? - Uwielbia to pokazywać.
Chcę zobaczyć twój tatuaż na dupie.
O mój Boże.
- Wreszcie. - Zaraz zemdleję.
Dobra.
Oto on.
Co tam, papryczko?
Jak logo food trucka z taco.
Wiem.
Widać jego imię. „G.P. Dan”.
- Co ma na głowie? Liść? - Szypułka papryki.
- To miał być czubek papryki. - Zielona część.
I jeszcze muszę to ogolić.
- Tak, trzeba całą ogolić. - To jest…
- Już jestem załamany i mam mdłości. - Tak.
- Cieszysz się, że go zakryje? - Bardzo.
- Czyli chociaż ty. - Ja też.
Wiesz, co jest najlepsze?
Mów.
Cydney wybierze twój tatuaż.
Nie!
Pora na moje imię.
Chyba nie ufam jej bezgranicznie. Żartuję.
Czy można z zaufaniem powierzyć komuś wybór trwałej zmiany ciała?
Chyba będę singielką.
Bądź ostrożna.
Blake, to chyba zły moment na groźby.
Cydney wybierze coś, co zakryje twoją papryczkę na tyłku.
Jest coś, za co by cię nie zabił?
Nie wiem.
Lubi jedzenie? Może kawałek pizzy?
Ma fioła na punkcie zdrowia. Je jajka i kurczaka.
Jajko się nie nada.
Papryka cię wkurza?
Bardziej chodzi o to wytatuowane imię niż o samą paprykę.
A gdybyśmy tak…
Lubi zdrowe jedzenie, papryka jest zdrowa.
A gdybyśmy przerobili paprykę i pozbyli się imienia?
Bo papryka jest spoko.
- Dobry pomysł. - Tak?
Gdybym miał zakryć paprykę,
musiałbym zrobić spory obrys.
Nagle z małej papryki zrobiłby się duży tatuaż na jego tyłku.
I to chyba nie jest dobry pomysł.
Nie jest duży i tego się trzymajmy.
Może zrobimy tak: O nie! I robimy wersję HD.
- Doskonale. - Będzie niewiele większy.
I pozostaje wierny oryginalnemu tatuażowi. Zachowuje wspomnienie.
Będzie to nosił. I zawsze będzie mu przypominać o tobie.
Stresuję się.
Ja też.
Więc jest nas troje.
Ale bez obaw. Nie dowiemy się, co Blake sądzi o tatuażu,
bo nie pozwolimy mu go zobaczyć, dopóki tatuaż nie będzie gotowy.
- Pupa tańczy rock and rolla. - Nie.
Dobra.
Wpadłeś w ślepy zaułek z tatuażem, stąd mur.
Jest po to, żebyś nie podglądał.
I na końcu będziesz miał niespodziankę.
Przełożymy twoją pupę przez mur.
To chyba nie twój pierwszy raz.
Będziesz tam miał przyjemny widok.
O nie, niedobrze.
Stary, między pośladkami masz całą puszczę.
Wiem! Mam strasznie owłosioną dupę. Dlatego ostrzegałem.
To część tej pracy. Czeka mnie owłosiony tyłek.
- Jak tylko poczuję igłę, będę piszczał. - Będziesz się darł.
Mały Blake jest słodki. Niech ta igła trochę popracuje.
Dobra, brachu. Oddychaj normalnie i nie wierć się.
Zacisnę poślady, tak zareaguję.
Tak. Czuję to.
Dobra, robi się dziwnie.
Matty B musi poprawić mi nastrój.
Robi ogromne tatuaże w stylu japońskim. Są bardzo wymyślne.
To dzieła sztuki.
Jestem chodzącym paradoksem.
Wyglądam na elegancika, ale lubię żyć na własnych warunkach
i tatuowanie jest sposobem na to.
O, buntownik, tych to lubię.
Przyda ci się ta niezależność przy następnym tatuażu.
Co słychać? Co cię tu sprowadza, Aaron?
Błędy.
Co was łączy?
- Partnerstwo. - Rozstanie.
- Tak. - Partnerstwo?
Najpierw pociągała mnie fizycznie,
potem wyszło, że jest zabawna.
- To komplement. - To mnie zatrzymało.
O co chodzi z tatuażem? Jest źle?
Ten tatuaż miał wyrażać to, że jestem tancerką
i miał być swoistym hołdem dla Michaela Jacksona,
to on zainspirował mnie do zostania profesjonalną tancerką.
Król popu.
- Tak. - Pokażesz go?
- Tak. - Nie widziałam… gdzie go masz?
Dobry pomysł, marne wykonanie.
To ma być rękawiczka?
Tak, wiesz,
widać, że to miał być hołd dla Michaela Jacksona.
Nawet nie ma knykci. Ręka tak nie wygląda.
Wygląda jak granice państwa z Narnii.
Co czułaś, kiedy zobaczyłaś skończony tatuaż?
- Płakałam. - Jak w „I wanna be starting something”.
ŹLE
Raczej jak w „Beat it”.
ŹLE
Zrobił ci „Rock Your Body”.
DOBRZE
Cały dzień żarty z Jacksona!
Patrzysz na kobietę w lustrze i pytasz: „Co ja *** zrobiłam?”.
Właśnie!
Ale jesteś tu, by to zakryć,
zdecydowałaś się.
- To świetnie. - Tak.
I postanowiliśmy, że Aaron wybierze twój tatuaż.
Nieźle.
Nie… nie żartuj sobie.
- Już udowodniłaś… - Nie żartuj sobie.
Odrobina poczucia humoru musi być.
Nie! No nie wiem!
Ja też nie wiem.
- Czuję się pewnie. - Ja nie.
Ja też nie.
Mogę cię zapewnić. Będę wystarczająco poważny.
To okropne.
- Tylko nie „wystarczająco”. - No co?
„Będę poważny”. Kropka.
Będę poważny, kropka.
Aaron, ty diabełku. Co wybierzesz?
Moim zdaniem to mógłby być smok lub jakiś kwiat.
Pierwsza myśl. Róża.
To pewnie typowa przeróbka, co?
Tak, są różne kwiaty.
Jasne.
Najbardziej nadawałyby się, oprócz róży,
piwonie, przypominają japońskie kwiaty. To dobry wybór.
Zwykle symbolizują dostatek i piękno.
Uwielbia… Muszę jej kupować kwiaty co tydzień.
- Lubi kwiaty. - Czego nie chcesz?
Najbardziej typowej przeróbki, róży.
- To nie są typowi artyści. - Dobra.
- To szablonowe myślenie. - Tak.
Uwielbiam kwiaty w domu, ale nie na moim ciele.
Bez obaw. Wspieram cię.
Dopilnuję, żeby dobrze wybrali.
Spytałam ją, czego by nie chciała.
I powiedziała „kwiatów”.
- Poważnie? - Bez takich.
To będzie problem.
Robię, co mi powiedział. Ufam mu.
- Ale powiedziała… - Powiedziała to.
Wierzę, że potrafię zrobić na niej ładny kwiatek
i choć nie chce kwiatka, tatuaż się jej spodoba.
Uwielbiam zakłady.
Piszę się na to. Nie spodoba się jej.
- Matty B! - Znienawidzi go.
- Znienawidzi go do cna. - O co zakład?
Musicie się o coś założyć.
- Dan i Blake założyli się o 10 papryczek. - 10 shotów.
Zgoda. Jem ostrą paprykę, jeśli przegram.
Przyjmijcie.
Panie i panowie, przyjęto zakład.
Ale czy Aaron przez to nie zrezygnuje?
Twoja dziewczyna na pytanie „czego nie chcesz”, odpowiedziała:
„Kwiatów. Nie chcę kwiatów”.
To co, zmiana w grze?
Myślałem, żeby dorzucić coś jeszcze.
To jest wąż.
- Tak. - Będzie lepszy.
- Lubi węże? - Tak.
- Dziewczyny lubią tatuaże z wężami. - To znaczy węża na stole to nie…
Ale na tatuażu…
Nie lubię tego, ale chcę nosić na wieki.
Brzmi logicznie.
Jak to u kobiet, nie ma sensu.
Mów dalej. Wiele się dowiem.
Skłaniam się ku temu wężowi.
- Tak. - Tak.
Ryzykowny z ciebie facet.
- Zróbmy to. - Dobra.
Rzucasz kością.
- Tak? - Kości?
Kości? Tyle ze mnie zostanie, jeśli Alex nie spodoba się tatuaż.
Skołowaliśmy gilotynę, bo uznaliśmy, że utniemy ci stopę.
Co się dzieje?
Ustawimy ją, żebyś nie widziała, co się dzieje.
Tylko żeby mi nie brakowało palców.
Może ktoś akurat potrzebuje palca.
Biedna, słodka Alex.
Niech Matt już zacznie. Po wszystkim przekonamy się,
czy Alex zostawi was przy życiu.
Dobra. Czas na zabawę.
Dobra, to nie jest mizianie kotków.
Będzie lepiej. Obiecuję.
Tak, to boli.
- Ściskaj. - O Boże.
Nie. Ściskaj.
O Boże. To był błąd.
Alex, gdybyś tylko wiedziała, jak wielki…
Pozostając w temacie. Kolejnym błędem zajmie się Tommy Montoya.
Robi ogromniaste tatuaże.
Zwykle czarno-białe i naprawdę wyczesane, jak sam Tommy.
Rozumiem, czemu ludzie robią przeróbki.
Kiepsko żyć ze świadomością, że nosi się niechciany tatuaż.
Czasami trzeba go zakryć, żeby się poczuć sobą na 100%.
Kazanie Tommy’ego.
Kolejna dziewczyna jest milusia, ale ma dziwny tatuaż.
I staram się być delikatna, bo to milusia dziewczyna.
Co cię sprowadza, Ryder?
Jestem tu przez mój głupi błąd.
Moja najlepsza przyjaciółka od 3 klasy. 20 lat przyjaźni.
To jest wierność, dziś już niespotykana.
- Szanuję. To ważne. - Rzadkość. Zasługa katolickiej szkoły.
Wyczuwam nerwowość. Wyrwałyście się z katolickiej szkoły.
Tak właśnie było.
Zaraz po ukończeniu,
poszłyśmy się wytatuować.
Przez całą drogę w aucie, nawet jak się tatuowałam,
szukała w Internecie cytatów filmowych.
- Dziewczyno. - Pierwszy lepszy.
Nieuchronnie zbliżała się jej kolej
i mówię do niej:
„Tak, spoko, jest git”. Ale kiedy wyszła: „o cholera”.
- Gdzie on jest? - Z tyłu mojej szyi.
Gotowi?
„Na mój sygnał, rozpętajcie piekło”.
Czekaj, To jest „sygnał”?
Tak.
- Tak? - „Na mój sygnał, rozpętajcie piekło”.
Jakbyś się wyczołgała z tej katolickiej szkoły.
„Uciekłam z piekła”.
Co to za film?
Cytat jest z filmu Gladiator.
Tak!
Ale przyznam się, że nigdy go nie widziałam.
- Po dzień dzisiejszy. - Jest tak wiele…
Czemu mnie w to wciągasz?
Naprawdę staram się go zakrywać, kiedy się tylko da.
- W sklepie myślę… - „Patrzą na mój tatuaż”.
Tak! Próbują go odczytać.
Warczysz czasami.
Nie! Raczej…
„Jestem bestią i wyszłam z piekła”.
Więc przyszłaś tu go zakryć.
Cieszę się, że możemy pomóc,
a najfajniejsze jest to,
że nie wybierzesz swojego tatuażu.
Ona wyciągnie cię z piekła.
- Ta, która mnie tam wciągnęła? - Tak!
Ryder wybierze twój tatuaż!
- Maya, cieszysz się? - O rany.
Nie płacz, przejęłaś się.
- Jestem bliska płaczu. - To twoja najlepsza kumpela.
Moja najlepsza kumpela. Ale jak widać, mamy inny gust.
Ale gdyby ktoś ci powiedział:
„Wskaż jedną osobę, która wybierze ci tatuaż…”.
Ryder.
- Bez wątpienia. - To twoja przyjaciółka.
Spróbuj nawalić,
a rozpętam ci piekło, mała, poważnie.
Dobra. Rozumiem.
Cholerka, Maya nie żartuje. Lepiej wybierz dobrze, Ryder.
Jest bardzo uduchowiona, niebiańskie klimaty.
Jest bardzo kobieca?
Jestem Jack, ona to Jill. Bardzo kobieca.
Tak, fajnie.
Ma mroczny, ciężki i pokaźny tatuaż.
Żeby to zakryć, trzeba trochę kreatywności i wyobraźni.
Mój pomysł. Kwiat lotosu, bo jest kobieca.
- Dlatego kwiat. - Tak.
Dorzuciłem do tego mandalę, ale ją odwróciłem.
Podoba mi się. Ale się denerwuję.
- Ciśnienie tylko w oponach. Łapiesz? - Bez ciśnienia. Tak.
Będzie dobrze.
Ryder, jedziemy na jednym rajdzie.
- Jestem z tobą, Tommy! - Jedź ze mną.
Teraz na mój sygnał, rozpętajcie tatuaż.
Łapiecie? Bo Maya nie, skoro nie widziała filmu.
Czas na tatuowanie.
- Zaczynamy! - Nie.
W porządku?
- Nie ma takiego bólu, którego nie zniosę. - Tak?
Ludzie, zielony tusz. Żartujecie?
Będę miał kolorowy tyłek.
Wchodzimy na wyższy poziom.
- Widzę żółty, zielony, niebieski. - Rozpromienione pośladki.
- Tak. - Czerwony. O Boże.
Nie podoba mi się ten kolor.
A mi tak.
To ma sens.
Wybijaj.
Wybijamy.
Nie będę kłamać, to boli.
Wierzę.
Powiem, ci co to będzie.
- Dobra. - Robimy tory.
Tory z włosów.
- Włosy wychodzą z… - Nie!
Wychodzą z twojego boku. Wygląda jak opadające włosy.
Już zaczęłam ci ufać, a ty próbujesz mnie przestraszyć.
Robię realistyczne włosy.
- OK. - Tak, realistyczne.
Chcę coś z kwiatami, dziwnego, delikatnego, kobiecego.
Czyli wszystkiego, co nie kojarzy mi się z Tommym.
Nic z tych rzeczy.
Nie lubię was.
Dobrze się bawicie moim kosztem.
Jest super.
Tak, to boli.
- Ja tego chciałam. - Jeszcze swędzi?
Czemu?
Bo trzeba było. Dlatego.
Mózg Aarona czasami działa dziwnie.
Nie potrafię sobie wyobrazić okropności,
które mógłby mi zafundować.
Po tym poród to pestka, tak?
Nie zbliżaj się do mnie.
Boję się, że to będzie kwiatek.
Tak.
Czego nie chciałabyś zobaczyć na stopie?
Nie wiem, chyba róży.
Nie lubisz kwiatów?
Lubię kwiaty, ale one nic dla mnie nie znaczą.
Wygram zakład. Nie spodoba się jej kwiatek.
Nie chce kwiatka. Matt polegnie.
Zanim się obejrzysz, będzie po wszystkim. Tatuaż będzie piękny.
I będę singielką.
Nie.
Kończysz już?
- Ostatnie szlify. - Co się dzieje?
Dobra, kolego.
O Boże.
- To coś magicznego. - Serio?
- Odrobina magii. - Jestem podekscytowany.
Ja też, bo twoja dziewczyna zmieniła malutką papryczkę na tyłeczku
w kolorową papryczkę na tyłeczku.
Impreza na tyłku Blake’a zmieniła się w fiestę.
Komu by to pasowało?
Oby Blake’owi.
- Nadeszła chwila prawdy. - Tak.
Jesteś gotowy?
Gotowy na więcej?
Nie, ale dla mnie już za późno.
Dobra.
Blake, patrz tam.
Dobra.
Będzie dziwnie.
- Teraz jest dziwnie, Twig? - Tak.
Poczułem to.
- Depiluję cię? - Tak.
- Bez podglądania! - Nie patrzę.
Spokojnie, nic stąd nie widzę.
To była depilacja.
To pewnie krótkie włoski. Zostawiam to tobie.
Dobra, gotowe.
- Dobra. Mogę? - Czekaj.
Chyba musi być odliczanie.
Dostanę je?
Cydney, to twoja zasługa, więc ty zrób odliczanie.
Od 50?
- Tak. - Zacznij od 1000.
Po Japońsku.
- Gotowi? Trzy… - Na trzy.
Dwa.
Jeden.
Patrzcie! Ożywiłeś go.
Cholernie gorąca papryka. Jakby dostał zastrzyk i wrócił do życia.
- Dostał face lifting. - Tak.
Jest taka kolorowa.
Bardzo kolorowa.
- Widzisz zęby? Bielutkie. - Tak. Perłowo-białe.
Czujesz, że jesteś ostrzejszy z ostrą papryką na tyłku?
Dobra robota. Jestem zadowolony.
- Zmył się. - Dan odszedł.
Nie ma go.
Największa zmiana. Nie ma śladu Dana.
Ma płomienie na swoim tyłku ten papryczek.
To ostry gość.
- Wszędzie z tym chodzi. - A jego zielony kumpel?
Ten z tyłu jest niedojrzały. Ten z przodu jest pikantny.
Rozumiem.
Muszą być kategorie.
- Jego młodszy brat? - Kategorie ostrości.
Kończę z tatuażami na tyłku. A ty?
Nie, wykluczone. Koniec z tatuowaniem czterech liter.
Należy ci się zniżka na wtorkowe taco.
Zasługuję na to.
- Po tym wszystkim. - Zasługujesz.
Skończyłeś?
Prawie. Już chyba.
- Już? - Koniec.
Tak!
- Kończymy! - OK.
Arcydzieło.
- Nie. Zachowaj żółwika na później. - Nie?
Dobra.
Powiało chłodem. Tatuaż jest piękny,
myślę że Maya będzie bardzo zadowolona.
Oby była bardzo zadowolona,
bo nie chcę być w pobliżu, kiedy rozpęta się piekło.
Gotowa?
Zobaczmy go.
To coś więcej niż tatuaż. To przemiana.
- To prawda. To piękne. - Dostajesz nową energię.
Oczywiście.
Dobra, młoda damo.
Podejdź.
Na twój sygnał podnoszę lustro.
Poczułam to.
O mój Boże.
Podoba ci się?
Zaczekaj.
Tak, jest piękny.
O Boże. Gdzie się podział?
Tak!
- Szaleństwo! - Znikł! Słowa znikły!
Coś pięknego!
- Robota Tommy’ego. - Znikł!
- Bo się popłaczę. - Podoba się?
Podoba?
Jak to jest w ogóle możliwe?
Pomyślałem o kwiatku,
bo jest piękny jak ty.
A potem o mandali, odwróciłem ją,
bo mówiła, że mimo różnic, jesteście takie same.
Symbolizuje was.
Tak.
Dziwnie spleciony związek.
Przyjaźń trwa?
O Boże!
Między nami gra?
Nie wierzę.
No i proszę. Chyba się jej podoba.
Jestem w szoku, wybrałaś coś tak pięknego i delikatnego.
Mimo mej siły.
- Jestem wstrząśnięta. - Potrafię być czuła.
Lecimy się przebrać i pochwalić tatuażem!
Chodźmy!
Jak w tym filmie, którego nazwy nie można wymawiać.
Cudowny tatuaż. Cudowny nowy tatuaż ten.
Dobra.
- Co „dobra”? - Skończyliśmy.
Co?
Nikt się tak nie denerwuje jak ja. Zaczyna się.
Tak, to był twój wybór.
Jezu!
Jezus ci teraz nie pomoże, Aaron. Twoja dziewczyna nie chce kwiatka.
Czemu wybrałeś kwiatek?
To może być katastrofa.
I jak, Aaron, myślisz, że się jej spodoba?
Tak.
Jesteś pewny. Bo chyba…
Stres mnie zjada, to tak.
- Żeby było jasne… - Tak.
Ja byłam twoim sprzymierzeńcem.
Więc to też twoja wina.
Przyznałaś, że brałaś w tym udział.
Byłam twoim sprzymierzeńcem.
To przez nią jest dwa razy większy.
- Ja? Widzisz? - Tak.
Dlatego nie można ufać ludziom.
Ja się denerwuję, ale może go zobaczymy?
- Jestem gotowa. - Jesteś?
- Matt? - Zróbmy to.
O Boże!
Nie podglądaj.
Dobra.
Szczere emocje.
Dobra, gotowe.
Oby był dobry.
Dobra.
- Aaron, zrobisz odliczanie? - Na trzy. Zaczynamy.
Trzy, dwa, jeden.
O mój Boże.
O Boże.
Co…
O Boże!
Jest cudowny!
Cudowny!
- Ale się bałem. - O boże! Cudowny.
Przez chwilę się bałem.
I co ty na to?
O Boże. Ten kolor i wszystko…
Ale powiesz mi, co to jest?
- Kwiatek! - Kwiatek!
Nie sądziłam, że może być taki ładny!
- Świetnie. Wszyscy lubią kwiatki. - Serio!
Będzie wyglądać wystrzałowo w szpilkach.
- Tak! - Cudo.
Tak!
To kwiatek! Jest cudowny!
Kto by pomyślał, że kwiatek będzie mi pasować?
- Wąż robi robotę. - Wąż działa.
- Jest potrzebny. - Jest ważny.
Sam kwiatek?
Ryzyk-fizyk.
Matt, dziękuję.
- Jasne. - Jest cudowny.
Teraz wozisz się tatuażowym rydwanem czy możesz chodzić? Nie znam zasad.
- To Paul! - Z krzesłem.
Nie ma nic bardziej godnego księżniczki.
Jak to zrobić? Tak?
Poczułam wielką ulgę. I przyznaję, Matt miał rację.
O rany. Coś cudownego.
Tak!
A to znaczy, że biedna Rose zapłaci wysoką cenę.
- Potrafię poznać. - Boję się.
Ktoś przegrał zakład.
Tak. Jestem przegrywem.
I przyznaję. Zrobiłeś piękny tatuaż.
- Uczciwe. - Spodobał się.
Nie na słowo.
- Nie migam się. - Jesteś słowna.
Mam coś ostrego. I nie mówię o papryce.
Przegrana!
Rose. Skosztuj paprykowej trucizny.
- Przypomina język. - Tak!
Czekam, aż poczuje.
I tyle?
Jest ostra. Czuję ją.
Jest źle. Ale nie dam tego poznać.
Pokerowa twarz.
Co piecze bardziej?
Pokaż paprykowy taniec.
Pokaż paprykowy taniec!
- Dawaj! - Paprykowy taniec.
Dawaj!
Tańczymy i mamy odlot. A wy rozsiądźcie się wygodnie,
bo zobaczycie kolejne groteskowe tatuaże.
Napisy: Paweł Zatryb