Dzień dobry, aniele.
Wstawaj. Idziemy na zakupy.
Nawet nie masz pojęcia
Jestem próżniakiem Nie wiem, kiedy odpuścić
Leia, co się dzieje? Strasznie nami rzucasz.
Zaburzasz nasz vibe. Co jest?
Jestem daleko od domu
W popularnym mieście Ale umiem zachować spokój
Niech wiedzą
Że kiedy ich spotkasz, mają ci zapłacić
Gotówką
Nie robię przysług
To nie w moim stylu
Nie chcesz widzieć
Jak się wściekam
Bo nawet nie wiesz
Jaki potrafię być
Jestem gorszy
Po prostu
Gorszy, niż myślisz
Valentino. Zatrzymaj się.
Cześć.
O Boże!
A ty jesteś najlepsza z nich
Pieprzyć ich
Jestem gorszy
Nawet nie wiesz
Dziękuję.
Bardzo dziękuję.
Cześć.
- Dzień dobry. - Witamy.
- Dziękuję. - Miło panią widzieć.
- Widzisz tę młodą damę? - Tak.
Macie tu coś równie pięknego, jak ona?
- Poszukamy. - Świetnie.
- Dobry szampan. Co to? - Trunek na zamówienie Valentino.
- O rany. - Podoba ci się?
Jest tak seksowna, że mam ochotę ją z ciebie zedrzeć.
Boska. Co jeszcze? Patrz.
Świetne. Piękne.
Możemy sprawić, że będzie wyglądało jeszcze lepiej.
Wystarczą obcasy.
Spróbujmy te!
Podobają ci się?
Urocze. Do chodzenia po domu. Proszę.
- Rozmiar siedem? - Chyba tak.
Dziękuję.
Ładnie.
To zostaw. Dobra robota.
Może ten top?
Koszmar.
Co to za gość?
Pracuje dla nas od dawna.
Naprawdę?
- Nie jest za dobry. - Piękny top.
- Spodoba jej się. - Wątpię.
Tak jest ekstra.
- Podoba ci się? - Tak.
Ani mi się waż jeszcze raz na nią spojrzeć.
- Ja nie... - Ani mi się waż.
- Przepraszam... - Tylko spróbuj.
Wywlekę cię na ulicę i zatłukę.
- Rozwalę ci łeb. - Przepraszam.
Nie wiem, co myślisz, że widziałeś, ale ja nic nie zrobiłem.
- Chaim? - Dzwoniłem do ciebie 14 razy.
- Gdzie jesteście? - Przyjechałeś do domu?
Oczywiście, że tak. Napisałaś, że to pilne.
Mówiłam. Laska nie ma mózgu.
Boję się tego gościa. Tedros przejął cały dom.
Broń.
Co to znaczy, że przejął dom?
Dziś rano siedziałam w kuchni i rozmawiałam z Andrésem.
A ten wszedł i go zwolnił.
Mam to w dupie. Gdzie jest Jocelyn?
Jesteśmy na zakupach.
Są na zakupach.
- To jest jakiś koszmar! - Odbiło wam?
Nie mamy czasu na takie bzdury.
Żarty sobie robisz? Jesteście na zakupach?
Mówiłam, nie ma mózgu.
Musisz to zobaczyć.
Przejmuje kontrolę, tak mentalnie.
Pracuję z Jocelyn. Pieniądze nie są problemem.
Musi tu przyjechać.
Przyjedzie Mike Dean, producent Kanye.
- Dobra. - Gdzie ma się rozłożyć?
Porozmawiam z Jocelyn.
Wiem, że ciężko ci to zrozumieć, ale teraz to ja tu rządzę.
Jasne.
Ale i tak muszę porozmawiać z Jocelyn.
Leia.
Jesteś niedorozwinięta?
Co właśnie powiedziałem?
Ja tu rządzę.
Moja modelka.
- Boska. Bierzemy to. - Przymierzyć?
Pewnie.
Cudo.
- Pasuje do niej. Może potem to? - Nie.
- Na pewno? - Tak.
Kretyn.
Chaim, nie rozumiesz.
Zmusza nas do zakupów.
Nie, ale...
Zrobił jej pranie mózgu. Rozumiesz?
- Probiotyki działają? - Tak. Patrz.
- Rety. - O niebo lepiej.
Wyglądasz zjawiskowo.
Dużo lepiej. Prawda?
Twoje ciało jest nieziemskie.
- Wyglądasz cudnie. - Andrés!
Mógłbyś nie obmacywać mojej dziewczyny?
Nie rozumiesz.
Są pewne granice.
- Jestem z rodziny lekarzy. - A sam jesteś lekarzem?
Nie, ale moja siostra i ojciec są gastrologami.
A ja mam kumpla ginekologa.
Ale jakoś nie wciskam nikomu palców, gdzie mi się podoba.
Skarbie, w porządku.
Nic nie jest w porządku w tym, co ten oblech robi.
Wypierdalaj.
Słucham jedynie rozkazów mojej szefowej.
Kogo? Jej?
Przykro mi,
ale chyba już tutaj nie pasujesz.
Praca z tobą była przyjemnością.
Życzę ci wszystkiego, co najlepsze.
W wolnym tłumaczeniu: wypierdalaj.
Mówię poważnie.
Prowadzę samochód, a on robi jej dobrze na tylnym siedzeniu.
A potem spojrzał mi w oczy.
Wydaje mi się, że sam powiadomił paparazzich...
Zaczekaj chwilę.
Zaczekaj, Leia.
- Fink, co mogę dla ciebie zrobić? - Chaim, próbujesz mnie zabić?
Dzisiaj nie. A co?
Chcesz, żeby moje dzieci wychowywały się bez ojca?
Nikomu tego nie życzę.
To odwołajmy trasę.
Dlaczego? Zarobimy miliony. Co się stało?
Miliony? Miliony to ja wydam na terapię i prawników.
- Czy ona cię kiedykolwiek zawiodła? - Jakieś sześć i pół miliona razy.
- Pamiętasz? - Pomijając ten jeden incydent.
Dlaczego tak lubisz wybierać ubrania?
Bo do tego trzeba mieć gust.
Ja mam gust.
Cóż...
Myślisz, że nie mam gustu?
Jest niezbyt wysmakowany.
Za to przez ostatnich parę dni miałaś mnóstwo smaku.
- A wiesz, co ja myślę? - Co?
Że jesteś gejem.
Nie jestem.
To zabrzmiało bardzo gejowsko.
Jesteś niemiła.
Mówisz brzydkie rzeczy.
Tego chcesz?
Podobno chce wywalić "Grzesznicę światowej klasy".
Jedyną piosenkę, która sprzedaje bilety.
- To prawda? - Zaczekaj chwilę.
Daj głośniej.
Dużo głośniej.
Proszę.
Przepraszam, słabo cię słyszę. Jestem w studio.
Jesteś z Jocelyn?
Właśnie zagrała mi dwie nowe piosenki. Są zajebiste.
Nagrała coś nowego?
Oczywiście. Co z tobą?
Dlaczego ja tego nie słyszałem?
- Joss! - Tak?
- To Fink. Panikuje. - O Boże. Dlaczego?
Nie mów jej, że się martwię!
Nie martwi się. Wierzy w ciebie.
To dobrze. Powiedz, żeby przyjechał.
- Stęskniłam się. - Joss za tobą tęskni.
Wyślij mi te piosenki. Daj mnie na głośnik, chcę je usłyszeć.
Jesteśmy strasznie zakręceni. Oddzwonię do ciebie.
Nie! Ja...
O kurwa.
Chcę tego, tatuśku.
- Zaraz dojdę. - Ale nie w środku.
- Dochodzę. - Nie we mnie!
- Dojdę w tobie. - Nie!
- Nie możesz. - To bolało.
- Przepraszam. - Co z tobą?
- Nie możesz. - Prawie złamałaś mi fiuta.
Co mam zrobić?
Nie wiem. Wymyśl coś.
- Co zrobimy? - Czekaj. Ścisz trochę.
- Jesteś tam? - To poważna sprawa.
To, co robi...
jest przerażające.
Uspokój się. Czekamy na was w domu.
Cześć.
O kurwa.
Jesteś obrzydliwy.
Zawijajmy się stąd.
Ruszcie się. Z drogi!
Ale zajebiście.
Tak się bawimy?
Tedros.
Chaim. Miło poznać.
A to Destiny, moja partnerka.
- Miło mi. - Mnie również.
Co tu robicie?
Nie mogę tak po prostu wpaść w odwiedziny?
Możesz, ale zazwyczaj nie przychodzisz bez powodu.
Nie mogę przestać myśleć o tej piosence,
którą razem nagraliście.
A za nami tylko jedna noc wspólnej pracy.
Pierdolisz. Serio?
Jedna noc.
Ty to wyprodukowałeś?
Razem to wyprodukowaliśmy.
To świetny numer, ale chciałem dodać trochę chórków.
Będą pasować.
Naprawdę zna się na muzyce. Jest niesamowity.
- Zgoda. - Imponujące jak na samouka.
- Niemalże niewiarygodne. - Właśnie.
Czemu zawdzięczamy tyle szczęścia? Skąd jesteś?
Jak się tu znalazłeś?
- Jestem stąd. - Z Los Angeles?
- Tak. - Nikt nie pochodzi z Los Angeles.
- Jasne. - Z której dzielnicy?
Hollywood.
- Jesteś z Hollywood? - Tak.
Ja też.
- Serio? - Urodzona i wychowana.
Do której szkoły chodziłeś?
Nie byłem dobrym uczniem.
- Trochę mi wstyd. - Wywalili cię ze szkoły?
- Tak. - Z której?
Dlaczego go jeszcze dobijasz?
O rety! Przepraszam.
Zrobiło ci się przykro?
Mnie też wywalili ze szkoły.
- Jesteśmy megapodobni! - Wyleciałaś ze szkoły?
- Owszem. - Za co?
Skopałam jakimś laskom tyłek.
Nie wierzę.
Dlaczego mnie to nie dziwi?
Joss, poprosiłaś o dwa tygodnie.
Macie jakiś plan?
- Co zamierzacie? - Jestem amatorem.
Uznałem, że potrzebny nam ktoś, kto urzeczywistni moje pomysły.
Odezwałem się do Mike'a Deana. Kojarzysz go?
Często wpada do mojego klubu.
Czy kojarzę Mike'a Deana?
Tego wariata?
- Właśnie takiego vibe'u nam tu trzeba. - Jest najlepszy.
- A ona zasługuje na najlepszych. - To prawda.
Róbcie swoje.
Trzy piosenki w dwa tygodnie. Hity.
Nie piosenki. Hity.
- Niepodważalne. - Tak jest.
- Najlepsze. - Pewnie.
Wiem, że świetnie się bawicie, ale możecie się skupić?
Jasne.
W tej chwili nikt w ciebie nie wierzy.
- Bez takich. - Serio.
Musi znać prawdę. Wiedzieć, jaka jest stawka.
Nie musisz jej straszyć. To za duża presja.
Witamy w klubie.
Ja panikuję, ona panikuje,
ty też powinnaś.
To kwestia życia i śmierci.
- Racja. - Nie mamy miejsca na błędy.
Niech cię to zmotywuje.
Taka prawda.
Przyjedzie Mike Dean?
To dlaczego marnujecie czas na pogaduszki? Do roboty.
- Ruchy. - Damy radę.
Trzy wielkie hity.
Ja się zajmę Nikki, a wy postarajcie się nie zniszczyć mi kariery.
- Zrobię, co w mojej mocy. - Sobie też.
- Pa. - Na razie, Dee.
Trzymaj się.
Kocham gościa.
Jest ekstra.
Poszło lepiej, niż się spodziewałam.
Nasza dziewczyna wpadła w tarapaty.
Moja babcia zawsze powtarzała, że nie można ufać facetowi z kitką.
Weź mnie jeszcze raz.
Cudownie! Absolutnie przepięknie!
Dlaczego nie śpiewasz o swojej mamie?
Nie wiem.
To nie jest coś, o czym ludzie chcą słuchać.
Nie tego ode mnie oczekują.
Boję się.
Im lepiej ludzie cię znają, tym więcej mają powodów, by cię odrzucić.
- Rozumiesz? - Tak.
Nigdy nie śpiewałam niczego szczerego.
Ani niczego, co miałoby dla mnie jakieś znaczenie.
Może wystarczy parę słów. W sekrecie.
Masz rację. Nikt nie musi wiedzieć.
Tylko ty i ja.
Ciężko ci było, kiedy umarła?
Tak.
Przykro mi.
Długo chorowała.
Trzymałam ją za rękę, kiedy zamknęła oczy.
To smutne.
Czuję, że ciągle tu jest.
W tym domu.
W ścianach, w oknach, w lustrach.
I patrzy na mnie.
Wciąż.
Dziękuję.
Xander, zaprosiłem cię tutaj, żeby powiedzieć ci,
że twoja kreatywna wizja na Jocelyn jest do dupy.
Nie mogę się nie zgodzić.
Co? Jesteś dyrektorem kreatywnym i zgadzasz się z tym stwierdzeniem?
- Tak. - Co się dzieje w tej branży?
Wszyscy gardzą tym, co robią.
Witamy w świecie muzyki.
Wydajesz coś, co ci się nie podoba?
- Zmuszają mnie. - Co to znaczy?
Mógłbym mieć najlepsze pomysły na świecie.
I czasem mam.
Ale i tak liczy się tylko to, czego chcą wytwórnia i Jocelyn.
- Co myślisz o "Grzesznicy"? - O piosence?
- Tak. - Jest spoko.
- Spoko? - Jest przeciętna.
Nie dość dobra, by stworzyć prawdziwą niegrzeczną dziewczynkę.
Pamiętasz ostatnią naprawdę niegrzeczną gwiazdkę pop?
Wyobraź sobie, że masz wolną rękę.
Co robisz?
Biorę to zdjęcie ze spermą na twarzy
i daję je na okładkę płyty.
- Naprawdę. - Świetny pomysł.
Masz łeb na karku.
Chcesz kokę?
Nie. Cały towar w LA ma w sobie fentanyl.
Nie mój.
Byłaś moim ideałem Gdy o tobie fantazjowałem
Teraz tylko patrzeć chcę Jak ciągle bzykamy się
Odłóżmy zioło, chcę podniecić cię
Bo ty tak samo nakręcasz mnie
Trudno powiedzieć prawdę
Możemy przerwać?
Proszę.
Nie leży mi to.
- Czemu przerwałeś? - Zacznijmy od nowa.
Było tak dobrze. Czułam się jak w transie.
Trzy podejścia temu było o wiele lepiej.
- Wydaje ci się. - A ty jak uważasz?
Chyba się w tobie zakochałam.
To zaśpiewaj ze mną.
Nie.
Nie?
Nie.
Gdyby Tedros to usłyszał, miałabyś przerąbane.
- Co? - Na maksa.
Nie masz prawa odmawiać.
Nie mam prawa?
- Dokładnie. - Dlaczego?
Bo mówiąc "nie", odmawiasz sobie przeżycia danego doświadczenia.
- Nie wszystkie doświadczenia są dobre. - To zależy.
To bardzo prostackie podejście.
Co masz na myśli?
Czasem najgorsze przeżycia są najbardziej wartościowe.
Artystycznie.
Właśnie.
Może w pewnym stopniu.
Robert Plant napisał "All My Love" po tym,
jak zmarł jego pięcioletni syn.
To jedna z najpiękniejszych piosenek w historii.
Gdyby Plant mógł wybrać, pewnie wybrałby życie syna.
To byłaby ogromna strata dla świata.
Naprawdę tak myślisz?
- Tak. - Tak.
To pojebane.
Serio.
Jak często ludzie mówią ci, że twoja muzyka uratowała im życie?
- Często. - Naprawdę?
I wierzysz im?
Tak.
To wyobraź sobie, że jesteś Robertem Plantem.
Że kogoś straciłaś.
I napisałaś jedną z najpiękniejszych ballad miłosnych na świecie.
Co wtedy?
Uważasz, że dzięki śmierci syna
był w stanie napisać coś, co uratowało wiele osób.
Tak.
I dlatego zgadzacie się na wszystko, co ludzie wam każą?
- Tak. - Tak.
Dosłownie na wszystko?
Dosłownie.
Ciekawe.
Izaak, wstań i pocałuj Ramsey.
Widzisz?
Tak.
Zrobiłbyś to, gdyby Leia tu była?
Tak. To by nic nie zmieniło.
- Nawet gdyby zrobiło jej się przykro? - Nawet.
Uczucia się zmieniają.
Tylko to, co robisz i dajesz światu,
trwa wiecznie.
A nie jakieś uczucia.
A mnie byś pocałował?
- Ciebie? - To nie jest dobry pomysł.
Dlaczego?
Bo Tedros by mnie zajebał.
- Przemowa? - Tak.
Kiedy moja mama kupiła ten dom, wydawał mi się tak wielki, że bałam się,
że będę się w nim czuła jeszcze bardziej samotna.
Tak trudno było go wypełnić.
Wiem, że jeszcze nie znam was wszystkich,
ale dziękuję za to, że wnieśliście do mojego życia
tyle muzyki, inspiracji i miłości.
To dużo dla mnie znaczy.
Od dawna nie byłam tak szczęśliwa.
- Joss. - Dziękuję.
Tedrosie,
dziękuję, że na nowo nauczyłeś mnie się bawić.
Za odnalezienie rodziny.
Zdrowie.
- Na zdrowie. - Zdrówko.
Xander miał dzisiaj świetny pomysł.
- Wcale nie. - Ależ tak.
- Miałeś. - Mów.
Nie. Muszę się z tym przespać.
- Nie ma mowy. - Dajcie spokój.
- Opowiadaj. Jest genialny. - Śmiało.
Dawaj.
Pomyślałem sobie,
że skoro twoja kochana wytwórnia
tak bardzo chce zrobić z ciebie niegrzeczną dziewczynkę,
to powinniśmy wziąć to zdjęcie ze spermą na twarzy...
i dać je na okładkę płyty.
- Geniusz. - Mocne.
- Fantastyczne. - Żartujesz, prawda?
Nie żartuję.
Wykluczone!
Dlaczego nie?
Bo Jocelyn jest wzorem dla młodych dziewczyn.
Boże.
Raczej już widziały to zdjęcie.
Ale tu pokazałabyś, że to akceptujesz.
Czyli jest w porządku tylko wtedy, gdy Internet działa przeciwko mnie?
- Właśnie. - Internet jest po twojej stronie.
- Nie. - Każde źródło...
Wszyscy pisali w obronie twojego prawa
do dojrzewania i wolności seksualnej.
Wszystko jedno, czy się ze mnie śmieją, czy mnie wspierają.
Zarabiają na tym, nakręcają sprawę.
Dlatego właśnie powinnaś dać to na okładkę płyty.
Nie mam płyty. Poleciała do kosza.
To na okładkę pierwszego singla.
Z podpisem: "Nowa muzyka dojdzie niedługo".
- Mocne. - Podoba mi się.
- Zajebiste. - Popieram.
- Zastanowię się. - Koniecznie.
Nie wiem, czy chcę znowu słuchać żartów o ręczniczkach do spermy.
Myślę, że to już za mną.
Kogo to obchodzi?
To upokarzające i strasznie krzywdzące.
Dlaczego?
Bo... Chcę...
Po prostu mi się to nie podoba.
Co naprawdę chciałaś powiedzieć?
Chciałam powiedzieć...
że chcę być traktowana poważnie.
Dlaczego?
Bo tak.
Ale dlaczego?
Bo chcę, żeby moja kariera trwała
i miała jakieś znaczenie.
Tak będzie. Zaufaj mi.
Nie będzie, jeśli nie zacznie ryzykować.
Łatwo ci mówić, bo to nie ty masz ryzykować.
Ale to bezpieczne ryzyko.
- Masz ekipę... - Nie ma czegoś takiego.
Ryzyko jest wtedy, gdy nie wiesz, co się stanie.
Może być bezpieczne, kiedy wiesz, że się opłaci.
To przeciwieństwo ryzyka.
To pójście na łatwiznę.
Wszyscy to robią.
Chcesz tak działać?
Dlaczego rozmawiasz ze mną, jakbym była nowa w branży muzycznej?
Nie jestem. Ty jesteś.
To prawda.
- Nie bądź niemiła. - Nie jestem.
Ale siedzę w tym od dziesięciu lat.
- I utknęłaś. - Właśnie.
- Chwilowo utknęłam. - Chwilowo?
Jaką piosenkę ostatnio napisałaś?
- "Daybreak". - "Daybreak".
O rany.
- Piosenka z twojej drugiej płyty. - Moja ulubiona.
- Wiadomo. - Świetna.
Kiedy to było? Rok temu, półtora?
Coś takiego.
Ale trudno. Czekam na odpowiedni numer.
Czyli bezpieczne ryzyko.
Właśnie.
Może dlatego nie możesz nic napisać.
Bo za dużo myślisz.
Dokładnie.
Kto jak kto, ale ty powinieneś wiedzieć, że to nie takie proste.
Tak i nie.
Tedros mówi z sensem.
Za bardzo przejmujesz się tym, co ludzie pomyślą.
Gdybym się nie przejmowała, nie osiągnęłabym sukcesu.
Jeśli będziesz się przejmować za bardzo, twoja kariera się skończy.
Narzekasz, że wypuszczasz płytkie kawałki.
Ale nie piszesz nic szczerego,
bo boisz się opinii innych.
Robisz płytką muzę, bo myślisz powierzchownie.
Nie uważam, żeby robienie czegoś, co dociera do ludzi, jest powierzchowne.
Absolutnie.
Dlaczego nie chcesz być sobą?
Bo nie ma we mnie nic, z czym można się utożsamić.
Jesteś pewna?
Proszę bardzo, podaj przykład.
Wszystkie mroczne etapy, które przeszłaś.
Wydaje mi się, że one też były unikatowe.
Zgadzam się.
Jej mama była wyjątkowa.
Dlaczego?
Nie chcę o tym mówić przy wszystkich.
Za późno.
Tedros.
Proszę. Nie teraz.
Nie mam tajemnic przed nikim przy tym stole.
To twoje prawo.
Tobie też nie pozwolę na sekrety.
Nie mówiłbyś tak, gdybyś znał szczegóły.
Skarbie, nie ma niczego, co mogłabyś powiedzieć,
co by sprawiło, że kochałbym cię mniej.
Wszyscy tu obecni tak czują.
Jesteś tu bezpieczna. Obiecuję.
Robiła różne rzeczy.
Naprawdę różne...
Najbardziej lubiła bić mnie szczotką do włosów.
Bić cię gdzie?
Po tyłku.
Po udach, brzuchu, plecach.
Tam, gdzie nikt by nie zauważył.
- Dlaczego to robiła? - Żebym się skupiła.
To miało mnie motywować.
Traktowała mnie jak psa.
Dzięki temu miałam zapamiętywać kwestie, uczyć się choreografii, kończyć piosenki.
Robiła to, żebym nie zasypiała.
Żebym wstawała na czas.
Robiła to za karę, kiedy mnie przyłapywała na paleniu, piciu
albo flirtowaniu z kimś, kto się jej nie podobał.
Kiedy za dużo jadłam albo za mało ćwiczyłam.
Albo uśmiechałam się do siebie.
Jak długo to trwało?
Aż chemioterapia nie osłabiła jej na tyle, że nie mogła unieść szczotki.
Nie broniłaś się?
- Nie. - Dlaczego?
Bo są walki, których nie wygrasz.
Jakie to smutne.
- Nikt nic nie powiedział? - Nie.
A ty co?
Nie wiem, co mogliśmy zrobić.
Czyżby?
Robiłem, co mogłem.
- Naprawdę? - Tak.
Jak mocno cię biła?
Do krwi.
Chryste.
Czułaś wsparcie Xandera?
W pewnym sensie.
Nikt nic nie powiedział, bo wam płaciła.
To nie tak.
- Nie? - Nie.
A ty co myślisz?
Że to była jedna z tych popierdolonych sytuacji,
kiedy nikt nie wiedział, co jest słuszne.
Część ciebie uważa, że zacięłaś się,
bo twojej mamy już nie ma?
Na pewno.
Tęsknisz za tym.
Za byciem bitą?
Za motywacją.
Czasem.
Gdybyś kochała muzykę, którą robisz,
czułabyś, że warto?
Tak.
Leia, wyglądasz na zmęczoną.
Izaak, zaprowadź ją do łóżka.
Jasne.
Chodźmy.
Całą tę traumę przerobimy na inspirację.
Wykorzystamy ją.
Poczujesz ją.
Zmierzysz się z nią.
Przypomnisz ją sobie.
Pozwolisz, żeby tobą zawładnęła.
Masz jeszcze tę szczotkę?
Tak.
Przynieś ją.
Dobrze.
Manipulowali mną setki razy
Ale nigdy tak miło i delikatnie
Za złe uczynki czeka nas piekło
Dobrze o tym wiem
Nie rozumiałem łez mojej matki
Może płynęły przez wspólny czas
Czekałem, kiedy nas odnajdziesz
W samotności powoli umierałem
Bo ty dawałaś mi ciepło
Byłaś przy mnie, a potem zostawiłaś
Teraz marznę
Nie zdążyłem ci tego powiedzieć
Przyjmij mnie z powrotem
Całego
Przyjmij mnie całego
Całego
Przyjmij mnie z powrotem
Dokąd zmierzamy?
Zostań ze mną i uwolnij mnie
Dokąd zmierzamy?
Z każdą nutą całuj mnie
Kiedyś bałem się ciebie
Bo kochałem twój zakazany dotyk
Wspomnienie o tobie kłuje mnie
Rozdrapuje stare rany
Bo ty dajesz mi ciepło
Tylko bądź przy mnie
Nigdy cię nie zostawię
Bo teraz marznę
I czekam na twój telefon
Przyjmij mnie z powrotem
Będzie bolało.
Ale jeśli wytrzymasz,
zrobi się pięknie.
Całego
Przyjmij mnie całego
Całego
Przyjmij mnie z powrotem
Dziękuję, że się mną opiekujesz.