Hej.
Cześć.
Czy ktoś wie, dlaczego nas wezwała?
Jocelyn mówi, że znalazła nowe brzmienie.
Jasne.
A co z brzmieniem, które dla niej stworzyliśmy?
PRÓBOWAŁAM SIĘ Z TOBĄ SKONTAKTOWAĆ
ZARAZ PUSZCZĘ EKIPIE NASZ REMIKS
Zachęcacie ją.
A coś jest ewidentnie nie tak.
Jej matka umarła.
Moja też.
A twoja żyje?
- Nie mogę z tobą. - Ludzie umierają.
DENERWUJĘ SIĘ, ALE MOIM ZDANIEM JEST SUPER
ZADZWONIĘ PÓŹNIEJ
Każdego dnia ktoś umiera.
- Jaja sobie robisz? - No co?
- Cześć! - Idzie.
Witaj.
Dzień dobry.
- Dziękuję, że przyszliście. - Jesteśmy na każde wezwanie.
Wczoraj poczułam przypływ inspiracji
i przerobiłam "World Class Sinner".
Co?
Teraz jest bardziej w moim stylu.
Rozumiem.
Nikki, możesz najpierw posłuchać?
Bardzo chcę, żebyście to usłyszeli.
Dobrze, jasne.
Już włączam...
Skarbie, oślepia mnie
Twoje spojrzenie
Ale robię, co chcę
Wszystkich was pieprzę
Szukam czegoś słodkiego
Gdy mnie nachodzi chęć
Lepiej zacznij uciekać Gdy twój numer wybieram
Bo wiem, że nie masz pojęcia Co ze mną zrobić
Serce mam zimne jak lód Gdy pytasz, kim jestem
Jestem wariatką
Wiesz, że tego bardzo chcę
Ja zacznę. Nie ma mowy.
- Nie. - Zaczekaj.
W żadnym wypadku, Chaim.
Nikt nie robi czegoś takiego.
- Nikt tak nie śpiewa. - Nie bez powodu.
To nie jest komercyjne.
Jeszcze nie skończyłam. Jak skończę, to będzie komercyjne.
Mamy jebany hit.
Dlaczego chcesz go zmieniać? Zainteresowanie biletami spada.
Ale to nie jestem ja.
Singiel wychodzi w przyszły piątek.
Puściliśmy już zapowiedzi do radia, do sieci.
Wydaliśmy milion dolarów na wynajem klubu
do nagrania teledysku, który wymyśliliście.
W porządku.
Sama to wydam.
- Zaczekaj, skarbie. - Czyś ty...
Myślisz, że ty tu rządzisz, księżniczko?
Przypomnieć ci, dlaczego jesteśmy w tej sytuacji?
Proszę bardzo.
Twoja matka zachorowała.
Powiedzieliśmy ci z Finkelsteinem, że trzeba odwołać trasę.
Nie zgodziłaś się. Błagałaś nas.
Mówiłaś, że dasz radę, żebyśmy ci zaufali.
I na tydzień przed koncertem w Madison Square Garden odbieram telefon,
a ty stoisz na dachu
i pierdolisz od rzeczy!
Nie musimy do tego wracać.
I co zrobiliśmy?
Zebraliśmy bęcki, oddaliśmy pieniądze za bilety
i przez następne osiem miesięcy stawialiśmy cię do pionu.
Potem wydaliśmy miliony, żebyś jeździła po świecie
i spotykała się z producentami.
Nagrałaś zajebiste kawałki,
a teraz kręcisz nosem i mówisz "to nie ja"?
Trudno się mówi.
Za późno.
Pociąg ruszył i pojedziesz nim,
czy ci się to podoba, czy nie!
Moja propozycja?
Udawaj wdzięczną.
Rób piękną minę.
Właśnie.
Dokładnie tego się spodziewałam.
Pierdolcie się, bando tchórzy.
Kto nie byłby wdzięczny po takim wykładzie?
Tu poczta głosowa...
To nie ma sensu.
Nagraliśmy hit!
- Mogłabyś mieć więcej taktu. - To było okropne.
- Dlaczego żadne z was... - Mnie się podobało.
Podobały mi się te oddechy.
- Wcale nie. - Tej bitwy nie wygramy.
Nie zdawałam sobie sprawy, jak ciężko będzie bez niej.
Ja dochodziłem do siebie przez rok po śmierci mamy.
Ale ona zawsze była dla mnie miła.
Co myślisz o piosence?
Nie wierzysz w nią?
Wiesz, w co wierzę?
W ciebie.
Całym sobą.
- Hej. - Dlaczego puściłaś im piosenkę?
- Nie jest skończona. - Wiem, ale...
To była nasza pierwsza noc wspólnej pracy.
Byłam podekscytowana.
I słusznie.
Masz w sobie silny głos.
Chcę go wydobyć.
Co robisz?
Siedzę w klubie.
Fajnie.
- Nadrabiam zaległości. - Super.
Ogarniam interes.
Ktoś z tobą jest?
Nie.
Późno już. Myślałam, że śpisz.
Już miałem iść spać, kiedy zobaczyłem,
że miałem wyciszony telefon, dałem go asystentowi...
- Skąd jesteś? - Z Nowego Jorku.
Nie wyglądasz.
Rany...
Tego jeszcze nie słyszałam.
Wszyscy zawsze mówią, że pasuję do Wschodniego Wybrzeża,
bo jestem sztywna.
Nigdy nie byłem w Nowym Jorku.
Naprawdę? Dziwne.
- Może mnie kiedyś zabierzesz. - Pewnie.
Można wyskoczyć.
Oprowadzisz mnie. Byłoby super.
Jeśli sobie poradzisz.
Chcesz przyjechać i popracować?
Dzisiaj nie mogę.
To może jutro?
Jutro chyba też nie.
A pojutrze?
W porządku.
Pasuje mi.
Nagrywam wtedy teledysk.
Przyjedziesz po?
To mam nadzieję, że do zobaczenia za dwa dni.
Jasne. Byłoby miło.
Dbaj o swój głos. Nie pal za dużo.
Joss!
Joss.
Czas wstawać.
Pół nocy gadałaś z tym oblechem.
Kawa czeka.
Wracasz do pierwotnej wersji piosenki?
Tak. Mój manager powiedział, że tej bitwy nie wygramy.
Może potrzebujesz nowej ekipy.
Powinni cię otaczać ludzie, którzy wierzą w ciebie
i w twoją wizję.
- Dziękuję. - Bardzo proszę.
- Coś jeszcze? - Nie, dziękuję.
Nie jesteś głodna?
Jest pyszne.
Dziękuję.
Lasery, rury. Oto scenografia do teledysku.
Bosko.
Wygląda zajebiście.
Czasem nie wiem, czy w ogóle mam wizję.
Myślę, że doskonale wiesz, kim jesteś i dokąd chcesz dojść.
- My na nagrania teledysku. - Macie przepustki?
- Przepraszam. - Dziękuję.
Bosko.
Idzie.
Xander, brawo.
- Podoba ci się? - Jest ekstra.
- Świetnie. - Coś niesamowitego.
- Co myślisz? - Podoba ci się?
Nie to sobie wyobrażałam.
Jak to?
To zbyt ironiczne, fani tego nie zrozumieją.
Właśnie się dowiedziałam, że Jocelyn jest trzy i pół godziny spóźniona,
bo makijażystka musiała zakryć rany na udach.
W zeszłym tygodniu pokazywałem ci zdjęcia.
- Zaakceptowałaś to. - Wiem.
Cześć, Joss.
Wyglądasz świetnie. Ale strój.
- Dziękuję. - Bomba.
Nie chcę się kłócić. Nie wytrzymam kolejnej takiej akcji.
Mamy opóźnienie, zapraszam na scenę.
Przepraszam. Musieli mnie w tym zaszyć.
Rozumiem. Czekają na ciebie.
Uwaga!
Czas spełnić nasze marzenia.
- Akcja! - Siedem, osiem...
Ostro!
Skarbie, oślepia mnie
Twoje spojrzenie
Ale robię, co chcę
Wszystkich was pieprzę
Jest sexy?
I to bardzo. Spójrz na nią.
Ona jest sexy, ale całość... Sama nie wiem.
Gorąca laska tańczy w towarzystwie gorących striptizerów.
Czy oni nie są zbyt gejowscy?
Ci striptizerzy.
Co? Striptizerzy?
Cięcie!
Świetnie. Kolejne ustawienie.
Cudownie, Joss!
Super!
Mogę zobaczyć nagranie?
Puśćmy.
Momentami są bardziej kobiecy od niej.
- Wyglądało świetnie. - Zrobię ten ruch dużo lepiej.
Cały początek powinien być silniejszy.
Światła są bardzo intensywne,
mieszają kolory skóry.
Drugi take będzie lepszy.
Jest cudownie. Wygląda świetnie.
Zaufaj mi, może być lepiej.
Pozycje.
Akcja. Siedem, osiem...
Ostro!
Nie spiesz.
Skarbie, oślepia mnie
Twoje spojrzenie
Ale robię, co chcę
Jestem wariatką
Cięcie.
- Stop! - Dlaczego?
Mamy to.
Jedziemy dalej.
Nie mamy. Mogę zobaczyć?
Jest fantastycznie.
- Wcale nie. - Nie możemy ciągle powtarzać.
Będziemy powtarzać, dopóki nie będzie dobrze.
Jeszcze raz.
Postaram się dobrze odchylić głowę.
- Strasznie przepraszam. - Jeszcze raz.
Od początku.
Kontekst Jocelyn jest tu bardzo ważny.
Jej matka zmarła na raka.
Cały świat widział, jak Jocelyn się załamała.
Zdradził ją ktoś, kogo bardzo kochała.
Boski Rob.
Jest załamana.
Stop!
Joss, musisz śpiewać.
- Nie ruszasz ustami. - Dobra.
Przepraszam. Chyba...
Zbyt się skupiłam na rytmie, ale...
Przesadzasz.
- Jest super. - Zależy mi na tym.
- Spróbujmy jeszcze raz. - Dobra.
Raz, dwa, trzy.
Trzymam cię.
Jeśli mnie nie złapiesz,
rozwalę sobie łeb.
Cięcie.
Cięcie! Świetnie.
Przerwa. Dziękuję.
- W porządku? - Tak.
Z kim rozmawia Joss?
O nią pytasz?
To Dyanne.
Dyanne?
- A co? - Tańczy lepiej od reszty.
Śpiewa?
Nie wiem.
Ale jest dobrą tancerką.
To moja wina.
Powinnam była dokładniej przyjrzeć się zdjęciom.
Ale możemy zmienić parę rzeczy
i zacząć nagrywać jutro?
Tak będzie lepiej.
Sam nie wiem. Chcesz odwołać dzisiejsze zdjęcia?
Mogę wypisać czek. Tyle to dla mnie znaczy.
- To 450 tysięcy za dzień. - Nie obchodzi mnie to.
Mnie tak.
Nie mamy czasu na błędy,
a w tej chwili wyczuwam katastrofę
i straszny obciach.
Ty panikujesz, ale to nic w porównaniu do nich.
Skoro dzisiaj odwołujesz zdjęcia,
to za tydzień możesz odwołać koncert.
Wtedy możesz zapomnieć o trasie. Nie chcę cię straszyć.
To inna sytuacja.
Ja to wiem, ale oni nie.
Poprawiaj, co chcesz,
ale najpierw musisz udowodnić im, że sobie poradzisz.
Że jesteś zaangażowana, że sprzedasz ich towar.
Spójrz na mnie. Dasz radę.
- Poradzisz sobie. - Tak.
Mówię poważnie. Nie mamy wyjścia.
Dawaj, Joss.
Muszę ci coś powiedzieć.
Na miejsca. Do dzieła.
Rozmawiałam z moim człowiekiem.
Gość nazywa się Tedros Tedros.
- Co? - Kamera gotowa.
To właściciel klubu w Hollywood.
Wisi różnym ludziom kupę kasy.
Tak wyglądało ostatnich pięć lat mojego życia. Piekło.
Zawsze możesz wrócić do tańca i śpiewu.
Do wielkiej kariery w trzech odcinkach?
- Byłeś świetny. - Dzięki.
Wcześniej mieszkał na Hawajach,
a potem zniknął.
Nazywa się Tedros Tedros. Jest z Hawajów, wiedziałaś?
Nie wydaje mi się.
Sprawdziliśmy go.
- Czujesz się spełniony? - Nieoficjalnie?
Tak.
Nie mam tu nic do gadania.
Jestem tu, bo ją kocham.
Tyle.
Wspólników!
- Przepraszam. - Cięcie!
- Co? - Pospieszyłam się.
Nie możecie użyć tego take'u.
Musimy iść dalej.
Jest okej.
Zobaczę, co z nią.
Dobra.
Przygotujmy się.
Zaraz zaczynamy.
Zapraszam tancerzy.
Jest z mniejszości rasowej.
Ale wygląda na Hawajczyka?
Moim zdaniem nie jest z Hawajów.
Ma długie, proste włosy.
Mógłby być z Hawajów.
Ale nie jest.
Kto to, kurwa, jest?
Podejrzany typ.
Jak wygląda?
Jest z mniejszości rasowej.
Jest czarny? Możesz powiedzieć "czarny".
- Jest czarny? - Tak.
Dobra, czyli czarny facet.
Wiedziałaś, że pocięła sobie nogi?
- Co? - Nie wiedziałaś?
Ten take się nie nadaje.
- Zwaliłam tę część. - Nikki.
- Co mam z tym zrobić? - Ogarnij ją!
Musimy powtórzyć.
- To twoja robota. - Zrób sobie przerwę.
Make-up zajął trzy godziny,
bo trzeba było zakryć jej ślady na udach.
Cholera.
Nie wiedziałaś?
Nie. Inaczej to ja bym mówiła o tym tobie.
- Kto tu jest reżyserem? Ja czy ona? - Idź się połóż.
Chryste!
Piętnaście minut przerwy.
Tancerze, dobra robota.
Mówiła, że pękła jej szklanka na kolanach.
Co takiego?
Niby jak?
Serce mi pęka, kiedy na to patrzę.
Nie wiem, co się dzieje.
Przepraszam. Wiem, że jesteście zmęczeni.
Dajcie mi chwilę i zaraz zaczniemy jeszcze raz.
- Jasne. - Spoko.
Musimy interweniować.
Dziewczyna nie ma matki. Teraz my jesteśmy jej rodzicami.
- Wiem. - Obiecaliśmy jej.
Ci ludzie właśnie oceniają, czy wciąż masz to coś.
Plan jest taki.
Wyjdziesz tam i dasz z siebie wszystko,
bo jeśli nie, zniszczą ci karierę.
Ale jeśli ci się uda, twoi fani powiedzą:
"Jocelyn jest moją idolką".
Leć.
Możesz mnie ciągnąć za włosy
Dotykać, gdzie chcesz
Związać mnie
Jesteś niesamowita.
Umiesz śpiewać, tańczyć. Aubin zaprowadzi cię na scenę piątą.
Chcę, żeby nagrała piosenkę.
- Teraz? - Tak.
Przepraszam.
Po śmierci mamy miałam ciężki okres.
Normalnie pewnie bym tak nie reagowała.
Mam nadzieję, że weźmiesz to pod uwagę, pisząc artykuł.
Tak, oczywiście.
Jesteś tylko człowiekiem.
Musimy wracać do pracy.
Wyglądasz bosko, Joss.
Dobra, zaczynamy.
Dam radę.
Przepraszam. Naprawdę muszę to zrobić dobrze.
Jeszcze raz.
- Uda się, obiecuję. - Dobrze, od początku.
Jeszcze raz. Możemy nagrywać.
Dawaj, Joss!
Wszyscy na miejsca.
Zaczniemy od początku.
Światła, kamera.
Akcja!
Nie spiesz się.
Bosko.
Skarbie, oślepia mnie
Twoje spojrzenie
Ale robię, co chcę Wszystkich was pieprzę
Dobrze.
Szukam czegoś słodkiego
Gdy mnie nachodzi chęć
Lepiej zacznij uciekać Gdy twój numer wybieram
Bo wiem, że nie masz pojęcia Co z tym zrobić
Pięknie!
Sexy!
Jestem wariatką
Wiesz, że tego bardzo chcę
Możemy się spotkać Ale nie muszę znać twojego imienia
- Co się dzieje, Harry? - Coś z silnikiem.
Nic nie widzę!
Musimy rozłożyć kamerę.
Inaczej tego nie sprawdzę.
Było bosko!
Nikki, spokojnie.
Jestem dzika jak ogier
Więc zabawmy się w rodeo
I to będzie tak wyglądało na nagraniu?
Oby nie.
Harry, ogarnij ostrość.
Brawo!
Ekstra!
- Udało się! - Pięknie.
Zróbmy przerwę.
Co myślisz? Dobry take, prawda?
Tak mi przykro.
Straciliśmy ostrość.
Będziemy musieli powtórzyć.
Ale będzie dobrze.
Jeszcze raz.
Powtarzamy.
Wszyscy na pozycje.
- Coś ze stopą? - Tak.
Dlaczego od razu...
Potrzebujesz czegoś? Wody?
- Możesz wezwać makijażystkę? - Poproście ją!
Co się dzieje?
Przepraszam.
Spróbuj przezwyciężyć ból.
Przygotujcie się. Zaraz zaczynamy.
Potrzebuje przerwy.
Jeśli chcesz być gwiazdą, musisz wytrzymać ten ból.
Dobrze.
Nie walcz z tym.
Już kiedyś ci się udało.
Właśnie tak.
Kto zacznie?
Niżej. Do Charlie.
Niżej. Pchaj.
Spójrz na Sophie.
To twoja widownia.
Niech uwierzą, że chcesz je wyruchać.
Niżej.
Niżej!
Kurwa, niżej.
Nie jesteś człowiekiem. Nie zapominaj.
Jesteś gwiazdą.
- Możemy jeszcze raz? - Tak.
Powiedziała, że będzie dobrze.
Chryste. Joss?
Chaim?
- Wszystko okej? - W porządku?
Tak. Zaczynamy?
- Jesteś gotowa? - Tak.
W porządku. Nikt nie zauważy.
Mamo?
Co?
Mamo?
Spływa jej twarz.
O kurczę.
- Joss... - Mamo?
Wszystko w porządku?
- Wołasz mamę? - Nie.
- Powiedz, że nie. - Nie.
Mama zmarła w zeszłym roku.
Dajcie mi chwilę.
Nikki?
Mamusiu, muszę...
Co się dzieje?
Cierpi, krwawią jej nogi.
Lepiej ją jakoś zmotywuj.
Jasne.
- Co się dzieje? - Wszyscy patrzą?
Jebać ich. Porozmawiaj ze mną.
Ja...
Nigdy tego bez niej nie robiłam.
Nie potrafię.
Potrzebujesz chwili.
Masz wszystko na świeżo. Rozumiem.
Straciliście przeze mnie czas.
Nie obchodzą mnie ci ludzie.
Nie byłoby ich tu, gdyby nie ty.
Damy ci tyle czasu, ile potrzebujesz.
Mogę im powiedzieć, że robimy przerwę.
- Kocham cię. - Wiadomo.
- Naprawdę. - Ja ciebie też.
Jebać to. Jesteś człowiekiem.
Możemy zaczekać.
Nie.
Chcesz się spiąć i skończyć jak najszybciej?
- Dokładnie. - Dobra.
Zaraz wrócę.
Nic mi nie jest. Przepraszam.
Nie chcę psuć imprezy,
ale widzę, że się męczysz.
- Nic ci nie jest? - Totalnie nie.
Powiem szczerze.
Nie wierzę ci.
- Wszystko w porządku. - Nie chcę być niemiła.
Ale chyba czas wrócić do domu i odpocząć.
Mogę zatańczyć jeszcze raz. Przysięgam.
Musisz odpocząć.
- Możemy wrócić jutro? - Tak.
- Dobrze. - Obiecujesz?
Daj mi słowo.
- Jutro. Tak. - Za wszystko zapłacę.
Przepraszam.
Zabierzcie ją do domu.
Ostrożnie.
- Uwaga, schody. - Stopa mnie boli.
Powoli.
- Wychodzimy. Wszyscy. - Do wyjścia.
Już! Wszyscy wychodzą!
Zawieźcie ją do domu.
Xander, daj mi znać, jak dojedziecie.
Dobra.
Wyłączcie reflektor.
Nie.
Mamy jakieś buty?
Chcesz moje?
O rety!
Joss?
Co teraz?
Mam pomysł.
Aubin?
Aubin!
Przyprowadź Dyanne.
Dzięki.
A ty siadaj.
Twój artykuł zaraz zrobi się bardzo ciekawy.
Nikki nie chce kręcić teledysku.
Stracę wszystko?
Nie możesz pokazać im tej strony siebie.
- To niebezpieczne. - Wiem.
Wielu ludzi na mnie liczy.
Nie mogę pozwolić,
żebyś po roku mojego wsparcia nie przyniosła zysków.
Nie będę dłużej spłacać połowy twojego kredytu.
Wiem, ale nie słuchasz mnie.
Chcę zrobić coś większego niż ta piosenka.
Chcę być największą artystką mojego pokolenia
i tworzyć ponadczasową muzykę.
Stoisz nad przepaścią.
Jesteś niemalże bankrutką, nie wydajesz nowej muzyki.
Jesteś zdekoncentrowana.
Rozumiem, że nie podoba ci się piosenka,
ale nie dajesz mi alternatywy.
Ostatecznie nie liczą się słowa, tylko czyny.
To, co robisz, co śpiewasz.
Miałem nie prawić kazań.
Pamiętam, jak pierwszy raz zobaczyłem cię w akcji.
Miałaś 11 lat. Pamiętasz?
Śpiewałaś "Fever".
Publiczność oszalała i musiałaś zaśpiewać jeszcze raz.
Nigdy czegoś takiego nie widziałem.
Ani wcześniej, ani później.
Bóg dał ci piękny dar.
Chcę, żebyś go wykorzystała.
Nic innego nie potrafię.
Nie mam niczego innego.
Nie rezygnuj ze mnie.
Witaj, aniele.
Cześć. Co robisz?
Odpoczywam z przyjaciółmi.
Może przyjedziesz?
- Nie chcę ci przeszkadzać. - Nie będziesz.
- Na pewno? - Widzimy się niedługo?
Tak.
Jest lepsza w łóżku ode mnie?
Nikt nie jest.
- Nie powiedziałeś, że to zasadzka? - To znaczy?
Mówiłeś, że to będzie dobre dla klubu.
Jest świetne dla klubu.
Tak, ale robisz z nią muzykę.
- Poprosiła mnie. - Nie uwierzysz.
- Nikki chce podpisać ze mną kontrakt. - Nikki? Z wytwórni Jocelyn?
Świetnie. W końcu zwróci się moja inwestycja.
Chętnie z nią ponegocjuję.
Mieszka w hotelu?
To jej dom.
Nigdy nie byłam w takim wielkim domu.
- Cześć. - Hej.
Stęskniłem się.
Nigdy nie wiem, kiedy ściemniasz.
- Boski dom. - Dziękuję.
To jest Chloe.
- My się chyba nie znamy. - Nie.
- Jestem Izaak. - Miło mi.
Mogę skorzystać z toalety?
- Jasne. Po prawej. - Znajdę.
- Masz basen? - Nawet dwa.
Chcesz popływać?
O Boże.
Dziękuję!
Zgadnij kto?
Cześć.
Skąd się tu wziąłeś?
Śledziłem cię.
Przyszedłem z Tedrosem.
Znacie się?
Jesteś olśniewająca.
Oczywiście, że się znamy. Wszyscy znają Tedrosa.
Ale chcę poznać ciebie.
Zatańczymy?
Proszę.
Zdrowie!
Patrzymy sobie w oczy.
Sprawdzimy rano.
- Leia. - Tak?
Brałaś kiedyś kokainę?
Nie.
Zaciśnij pięść.
- Muszę wcześnie wstać. - Spójrz na mnie. Możesz mi zaufać.
- Dopiero co cię poznałam. - Ale ufasz mi?
Zostaw trochę.
Dokąd ona poszła?
- W porządku? - Tak.
To tutaj.
Pięknie.
Wznieśmy toast za koniec mojej kariery.
Za to nie wypiję.
Czekaj. Możemy...
- Tak. - Chcę porozmawiać.
Porozmawiać?
Jak poznałeś Tedrosa?
- Co się stało? - Byłam na planie teledysku i...
Zaczęłam płakać. Nie mogłam przestać.
Musieliśmy przerwać zdjęcia.
Wszystko dobrze?
Tak.
Będzie dobrze, jeśli nie odwołają trasy.
Kiedyś śpiewałem w kościele w Laderze.
Moi rodzice byli pastorami.
Tedros przyszedł na mszę.
- Naprawdę? - Tak.
Nie wyobrażam go sobie w kościele.
Zdziwiłabyś się.
Jest blisko z Bogiem.
Nie odwołają twojej trasy.
Tak myślisz?
Nie jestem rzetelna.
Kogo to obchodzi? Rozejrzyj się.
Ponoć nie mogą na mnie polegać.
Mogą.
Jesteś Jocelyn.
Uosobienie amerykańskiego snu, od zera do bohatera.
Od pucybuta do milionera.
- To ty. - To ja?
Całe życie byłaś gwiazdą. I nagle o tym zapomniałaś?
Usłyszał, jak śpiewam.
Od razu podpisał ze mną kontrakt.
Jaki kontrakt?
Z jego wytwórnią, z jego agencją.
Czyli jest agentem.
Ale masz słodki tyłeczek.
Mógłbym cię pożreć.
Zmienił moje życie.
Zmienił mnie.
To znaczy?
Dzięki niemu robię rzeczy, których nigdy dotąd nie robiłem.
Co ty robisz?
Odcinam cię od szumu.
Jesteś rozkojarzona.
Za dużo się wokół ciebie dzieje.
Muszę im dać kogoś,
na kim mogą polegać.
Kogoś, w kogo mogą zainwestować.
Pieprzyć ich.
Jeśli nie mogą polegać na tobie, to znaczy, że wybrali złą branżę.
Kiedy się poznaliśmy, rozmawialiśmy o Prinsie,
a ty masz jego zdjęcie na ścianie?
To przypadek?
Nie ma przypadków.
Jestem popaprana.
Totalnie.
A ja i tak postawiłbym na ciebie miliard dolarów.
Naprawdę?
Gdyby świat mógł zobaczyć to, co ja widzę.
Chcę, żebyś wyciągnął z szafy szlafrok,
zawiązał mi go wokół twarzy
i pieprzył mnie, dopóki nie stracę przytomności.
Zaczekaj tu.
Odwróć się. Pokaż mi te swoje cycki.
Podejdź do łóżka.
Dobrze.
Jesteś taka seksowna.
Pokaż mi, jaka jesteś gorąca.
Właśnie tak.
Żałuj, że nie widzisz tego, co ja.
Wyglądasz przepięknie.
Jak marzenie.
Wyobraź sobie mój język na swojej cipce.
Mój gruby język.
Chcę cię złapać za tyłek i dusić moim kutasem.
Żebyś się dławiła.
Właśnie tak, skarbie.
Odwróć się dla mnie.
Chcę, żebyś doszła.
Nie drocz się ze mną.
Wypnij się.
O rany, dobrze.
Właśnie tak.
Ujeżdżaj go. Powoli.
Włóż sobie palec do gardła. Chcę, żeby było dla mnie wilgotne.
Odwróć się.
Rozłóż nogi.
Chcę zobaczyć. Podduś się.
Rozciągnij tę malutką cipeczkę.
A teraz ssij mojego fiuta.
Ssij.
Boże.
Może damy wytwórni trzy piosenki?
W dwa tygodnie.
Dobra.
Byłoby łatwiej, gdybym się wprowadził.
Na potrzeby naszej pracy.
Świetny pomysł.
Kto to?
Chloe.
Te ręce rozpostarte niczym gałęzie topoli
Te oczy niczym ocean, wielka głębia
Dobra jest.
To miłość mojej matki Ma swoją cenę, nie ma nic za darmo
To głos mojego ojca
Gdy krzyczy, trzęsie się cały dom
To marzenia mojego brata
Ślemy za niego modlitwy
To nadzieje mojej matki
Wytrwają z nią aż do grobu
To moja rodzina
Nie bardzo się lubimy
Choć mi to nie przeszkadza
To rani serce naszej matki
To moja rodzina
Nie bardzo się lubimy
Choć mi to nie przeszkadza
To rani serce naszej matki
To moja rodzina
Nie bardzo się lubimy
Choć mi to nie przeszkadza
To rani serce naszej matki
Rani serce naszej matki
To moja rodzina
Nie bardzo się lubimy
Choć mi to nie przeszkadza
To rani serce naszej matki
To moja rodzina
- Nie bardzo się lubimy - Nie bardzo się lubimy
- Choć mi to nie przeszkadza - Choć mi to nie przeszkadza
- To rani serce naszej matki - To rani serce naszej matki
To moja rodzina
Nie bardzo się lubimy
Choć mi to nie przeszkadza
To rani serce naszej matki