Odkąd się pojawią,
istoty świętują ten fakt.
Najpierw przez miesiąc co tydzień, potem przez rok co miesiąc,
a potem przez resztę życia co obrót.
Swój 21. obrót
istoty świętują hałaśliwie i beztrosko.
Ale począwszy mniej więcej od 25. obrotu,
zamieniają swobodne obchody
na ocenę statusu całej swojej egzystencji.
WŁĄCZ
Sto obrotów, potomstwo.
Pamiętam, kiedy miałem 25 obrotów.
Dostałem wtedy duży awans w pracy,
nawiązaliśmy długotrwałą relację i zwiedziliśmy planetę.
A potem ty się pojawiłaś.
Widzimy, że popadłaś w rutynę,
więc mamy dla ciebie coś, co pomoże ci wstać z kanapy.
Wiemy, że nie lubisz otwartej przestrzeni, siłowni, ogrodnictwa, ani niczego takiego,
ale może byłoby miło, gdybyś zaczęła wychodzić.
A może ostatecznie dała nam prapotomstwo.
Dobrze. Ciesz się swoim prezentem. Musimy iść. Kochamy cię.
Najpierw wybierz „Mój głos”.
Mój głos?
Usłyszałam „Mój głos”.
- Co? Nie. Nie to chciałam... - Witaj. Odtworzyłam twój głos.
Tak właśnie brzmię?
Tak. Chcesz, żebym zaczęła liczyć twoje kroki?
Jasne. Chyba.
Zrobiłaś zero kroków.
Nasza planeta, lekko pochylona
Orbituje wokół gwiazdy
Nadajemy życiu aromat
I miewamy dziwne jazdy
Wiemy tylko, że żyjemy
I to raczej krótko Więc popłyńmy jedną łódką
Radość, smutek, odwaga i strach
Ciekawość i złość Czasem dostajemy w kość
A to dopiero bzików start
NIEOBCA PLANETA NA BAZIE KSIĄŻEK NATHANA W. PYLE’A
SIŁOWNIA WYCIĄG
Uśmiech.
Widzę, że obchodzisz pojawienie.
Tak.
Sto obrotów.
Jeszcze parę pytań do formularza. Zawód?
W zasadzie dopiero się nad tym zastanawiam.
Może dodatkowy pilot dla partnera?
Niedawno zostałam wyproszona z mojego związku.
Tuż przed dniem pojawienia. To brutalne. Jak opisałabyś aktualny poziom aktywności?
To urządzenie odpowie na to pytanie. Jak mi idzie, urządzenie?
Niska aktywność. Siedzący tryb życia. Bierność.
Dobrze. Wdzięczność.
Lenistwo. Nieruchawość. Ospałość. Bezczynność. Nie dotyczy.
ZMYŁKA
Zwiedliśmy cię!
Właśnie tak to powiedzcie, kiedy przyjdzie solenizantka.
To ma być najlepsza impreza zmyłkowa na świecie.
Nasza przyjaciółka poczuje się kochana,
co może zmniejszyć jej ból.
Moje prapotomstwo czuje ból?
Jej ból jest... egzystencjalny.
Czy każdy wie, co robić, kiedy otworzą się drzwi?
Zaczynamy od...
Śmiećków.
Po czym zaczniecie grać...
Obroty są super Jeśli je lubisz, to super
A jeśli nie, to szkoda
Ale już tu jesteśmy
A teraz tort przynieśmy
Idealnie.
NAWILŻAJ SIĘ!
Prosimy członków, żeby się umyli, zanim zapocą maszyny.
To ma sens.
Zapomniałem o ostatnim pytaniu.
Czemu zdecydowałaś się na członkostwo w Wyciągu?
Chyba dlatego, że to mój dzień pojawienia i zaczynam rewidować pewne rzeczy.
Moje zdrowie, moją drogę życiową.
Mam 25 obrotów, ale... niewiele dokonałam.
Zastanawiam się, czy dokądś zmierzam, czy po prostu utknęłam.
Fajnie.
Zaznaczę postanowienie nowoobrotowe. To w sumie to samo.
Wyczuwam niespotykanie wysoką aktywność.
Możesz czuć, że zaliczasz zgon, ale dla większości to standardowe tempo.
Chwila. A gdzie słodkosyp?
Tutaj.
Słychać, jak słodycze czekają, by się rozsypać.
Jest za mały.
Rozłupano jej ostatnio pikawkę.
Rozłupanie słodkosypu w takim kształcie może być dla niej oczyszczające.
Rozwalenie pikawki jest oczyszczające?
Nie wiem. To metafora.
- Nie rozumiem. - Cóż,
z większym słodkosypem wszystko to nabierze sensu.
Podejmę się tego zadania,
ale wyjem wszystkie słodycze z tego.
Dobrze. Proszę o ciszę. Zaczynam pierwszy etap naszej zmyłki.
Witka.
Sto obrotów.
Wdzięczność. Chyba tylko ty pamiętałaś.
Na pewno nikt nie zapomniał.
Ubrałaś się? Nasz stolik w Uwadze już czeka.
Jasne. Do zobaczenia.
Najwyraźniej nie wie, że nam na niej zależy.
Zmyłka!
Martwię się o nią.
Ja też. Ale nie musisz. Mam plan.
SZCZĘŚLIWEGO PODWÓJNEGO AWANSU!
NOWA ISTOTA OGŁASZAMY POJAWIENIE
NAGRODA ZA NAJLEPSZE NIEMOWLĘ
UWAGA
Miło, że mnie tu zabrałaś.
Pewnie. To twój wyjątkowy dzień.
Dostałam mały awans, więc ja stawiam.
No proszę.
To świetnie. Serdecznie gratuluję.
Wdzięczność. Jest bardzo mały, ale zmierzam w dobrą stronę.
Hej, ty też zmierzasz w dobrą stronę.
Nie zmierzasz w żadną stronę.
Mam dość rutyny i powtarzania tego samego.
Chcę wyjść na zewnątrz i doświadczyć innych rzeczy.
Co? Dokąd idziesz?
Żyć.
Fajnie, prawda?
Tak. Ale...
Uwielbiam czuć wiatr na twarzy.
UWAGA! BĄDŹCIE GOTOWI!
Tak, ale powinnyśmy...
Czy już...
Dobrze. Czy już pożyłyśmy?
PROSZĘ, BĄDŹCIE WCIĄŻ GOTOWI...
Tak powinno być już dobrze.
Teraz na pewno już pożyłyśmy.
Jeszcze nie.
Nie mogę się doczekać. Będzie super.
Nie, zmieniłam zdanie.
Nie jest łatwo, co nie?
JESZCZE DŁUGO :(
Ale jest super.
Chyba płyniemy w kółko, nie sądzisz?
Co za dzień pojawienia.
Może wrócimy do mnie.
Jeszcze nie.
Patrz, stara budka telefoniczna. Żeby w pełni pożyć, musisz do niej wejść.
Ty też widziałaś właśnie kogoś z ogromną pikawką?
Nie. To mi przypomina moje pierwsze mieszkanie.
A mi przypomina moje obecne.
Kończymy już?
Jeszcze nie. Chcę zrobić ostatnią rzecz.
Zawsze bałam się takim przejechać.
Dzięki, że się zgodziłaś.
Widać stąd całe miasto.
Być tak wysoko jest zarówno pięknie, jak i strasznie.
Gra ładna muzyka i...
Rzygać się chce.
Chyba utknęliśmy.
Świetnie.
Utknęłam bez prawdziwej pracy, bez osoby partnerskiej,
a w dodatku w wiszącej maszynie.
Ile bym nie wychodziła, nic tego nie zmieni.
Zachowajmy spokój. To pewnie tylko awaria magnesu.
Wszystko gra?
Tak. Wszystko to jest przyjemne.
Po prostu nie bardzo mam co świętować w tym obrocie.
Świętujemy ciebie.
- Tak, ale kim ja jestem? - Moją najlepszą przyjaciółką.
Która ma 25 obrotów i nigdzie jeszcze nie zaszła.
Nie bądź dla siebie taka surowa.
Dwadzieścia pięć obrotów to wciąż niewiele.
Masz przed sobą jeszcze sporo obrotów.
Napisałam do rodzicieli i odpisali, że to awaria magnesu.
Ponoć to nic groźnego i zaraz ruszymy. Spytali, czy jesteście dziwne.
Napisałam, że tak, ale to twój dzień pojawienia.
Odpisali: „Sto obrotów”.
Oboje.
- Wdzięczność. - Nie jesteśmy dziwne.
Halo, operatorze maszyny wiszącej.
Miał twój numer i wiedział, że utknęłyśmy. Co za przypadek.
Dzięki, że akurat dzwonisz. To dziwne.
Tak, utknęłyśmy w powietrzu. Słucham?
Dobrze. Wkrótce ruszymy.
Sorry. Wyjaśnię potem.
Ojej. Wszystko w porządku?
Mamy przybyć wam na ratunek, zamiast wylewać trunek na twoją kanapę?
Którą kanapę? Jaki trunek?
Czekaj...
Jeśli istoty się niecierpliwią, możesz je zatrzymać?
Siły nie użyję, ale zadzwonię po znajomych.
Zawsze ożywiają atmosferę.
Gdzie jesteś? To joyful hour.
Kiedy się zaczęła?
Wtedy, kiedy moja emerytura.
Jest tu cała paczka.
Super. Może ich przyprowadzisz?
Mamy imprezę zmyłkową dla mojego prapotomstwa.
Wyślij mi szczegóły.
Joyful hour się przenosi.
Na co patrzysz?
Moją dzielnicę, moje mieszkanie.
Wyglądają na malutkie.
Tak, to przez odległość.
Kiedy moi rodziciele byli w moim wieku, zwiedzili już świat.
Wiemy, jacy oni są.
Ich standardy nie mają sensu.
Szkoda, że dali ci taki okropny prezent. Na pewno osiągasz normalną liczbę kroków.
- Chcesz wiedzieć? - Niekoniecznie.
Twoja obecna liczba kroków jest o 90% niższa niż średnia regionalna.
Niemożliwe. Patrz. Mieszkasz tam,
tam kupujesz drgawę,
a potem wracasz.
Mogę cisnąć twoje urządzenie przez okno.
Dzięki. Nie trzeba.
To dobre przypomnienie, że jestem byle jaka.
Kiedy stąd wyjdziemy,
uratujmy ten dzień spokojnym wieczorem u mnie.
Dobrze. Dziękuję.
Ruszamy? Tak!
Boziu dzięki.
Tak.
WISZĄCA MASZYNA
Sto obrotów.
Tym razem ode mnie, nie od moich rodzicieli.
Siedzenie w wiszącej maszynie z dwoma dziwaczkami nie jest takie złe.
Wdzięczność.
- Taki masz wniosek? - Nie nazywaj nas tak.
W końcu do mnie dotarłyśmy.
Chyba pójdę jednak do domu.
Dziękuję za ciekawy dzień pojawienia.
Myślę, że powinnaś wejść.
Doceniam, że chcesz poprawić mi nastrój,
ale glob chce mi chyba powiedzieć, że dziś nic się nie zmieni.
Ale mam dla ciebie fondue.
Niech będzie.
Zwiedliśmy cię!
Hip, hip, śmiećki.
Co się dzieje?
To impreza zmyłkowa z okazji dnia pojawienia.
Zmyłka!
Byłam przekonana, że o mnie zapomnieliście.
- Hurra! - Więc się udało.
- Mówiłam, że wyjechałam służbowo. - To prawdopodobne.
A ja, że jestem chory.
Wysłałam ci zupę.
Mówiłam, że złamałam kończynę.
Nie miałam powodu, by w to nie uwierzyć.
Cały ten brak troski jest bardzo przemyślany. Wdzięczność.
Stuknijmy się trunkami z okazji twojego wyjątkowego dnia.
Wesoło tu.
No dobra. To dla ciebie.
Zaprosiłam ją, kiedy nie patrzyłaś. Śmieszne, nie?
Ale nie myślałam, że przyjdzie.
5000 ELEMENTÓW
Zdjęcie było ze mną, ale zbliżyłam na was.
To bardzo miłe.
Poklepię to stworzenie, bo jest idealne.
Hej, na pewno spodoba ci się kolejna niespodzianka.
Prarodzicielka.
Śmiećki. Cześć, skarbie.
Myślałam, że zapomniałaś o moim dniu pojawienia.
Żartujesz? Moja pamięć jeszcze nie jest taka słaba.
Po prostu świetnie zwodzę.
Jakby co, będę gasić pożary.
Oby nie prawdziwe.
Wydajesz się trochę zbyt przygnębiona jak na solenizantkę.
Nie mam pojęcia, co robię z moim życiem.
Mogę podzielić się z tobą małą lekcją?
Pewnie.
Trudne chwile w życiu takie właśnie są.
Trudne?
Chwilowe, skarbie.
To chwile, które miną, i ostatecznie ledwo będziesz je pamiętać.
Złe chwile miną.
Nawet te dobre.
Ale w życiu liczy się to, co robisz i czego doświadczasz.
Po prostu czuję, że utknęłam.
Hej, ty tam. Czułeś kiedyś, że utknąłeś?
Utknąłem? Jasne. Wiele razy.
Tak długo projektowałem maszyny,
że zacząłem wierzyć, że sam jestem maszyną.
Utknąłem w pracy i miałem wrażenie, że straciłem część siebie.
Ja utknęłam kiedyś na wyspie.
Dopiero po paru dniach odkryto, że mój statek rozbił się podczas burzy.
Ja utknąłem kiedyś na statku. Statku miłości.
Kiedy ja utknę, lubię tańczyć, póki znów nie poczuję się wolna.
Chodź. Może pozdzieramy wykładzinę?
Uprawiasz pląsy. Brawo.
Machaj kończynami, nie dbając o to, co pomyślą inni.
Ogromny słodkosyp.
Uznałam, że możemy go zniszczyć, żeby metaforycznie naprawić twoją pikawkę.
Naprawdę jesteś najlepsza.
To torcinki.
Weź mi perpcorn.
Popatrz na wszystkich tych przyjaciół, którzy cię kochają,
żeby zobaczyć, jak daleko zaszłaś.
Wciąż czujesz, że utknęłaś?
Solidarność w tym pokoju napawa mnie nadzieją.
No widzisz.
Kiedy tylko będziesz potrzebować, naładuję ci tę nadzieję.
Proszę o uwagę, istoty.
Ostatnio przygnębiały mnie moje życiowe okoliczności.
Doprowadziło mnie to do łagodnej, w porywach umiarkowanej rozpaczy.
Wasz widok dzisiaj był niespodziewany i niespodziewanie inspirujący.
Pragnęłam jakiejś nieuchwytnej niewiadomej,
ale wasza obecność przypomniała mi, że mam wszystko, czego mi trzeba.
Ponieważ mnie wspieracie,
wiem, że mogę wam się zwierzyć i spotkam się z życzliwością.
To nie jest chyba typowa przemowa,
ale chciałam tylko powiedzieć, jak wdzięczna jestem za naszą przyjaźń.
Dziękuję wam z całej pikawki.
Pożarki.
Sto obrotów, prapotomstwo.
Wdzięczność.
Wdzięczność również tobie. Nikt nie urządziłby lepszego przyjęcia.
Zawsze miło to usłyszeć. Proszę, powtórz to. Jeszcze z pięć razy.
Zgaś!
Dwadzieścia pięć obrotów.
Jak się czujesz?
Świetnie.
Nie tak szybko.
Tętno pikawki wzrasta.
Teraz naprawdę się ruszasz.
Brawo. Tętno pikawki szybko wzrasta. Wiedziałam, że dasz radę.
Napisy: Marzena Falkowska