Geçmişte canlılar, yaratıklarla arkadaş olmaya karar verdi.
Hızını ödünç alabilmek ve boyun kâkülünü taramak için
bu sert ayaklı koşu canavarıyla arkadaş olacağım.
Üstüne oturmalısın.
Ama beni tekmeleyebilir.
Hızın bedeli budur.
Tamam. Yavaş.
Sakin ol yeni arkadaş.
Yakında taşımanın temel yöntemi olacaksın.
-Bazı yaratıklar kötüydü. -Selam büyük, titreşimli yaratık.
Bir arada yaşayalım mı?
O yüzden küçükleri seçtik.
Selamlar küçük, titreşimli yaratık.
Bir arada yaşayalım mı?
Daha iyi.
Diğerleri çok dikenliydi. Mesela acı küreleri.
Tahmin etmeliydim.
Veya kokuyordu. Mesela popo bombacıları.
Kamerim, yakıyor.
Bazıları çok uygundu.
Titreşimli yaratıklar, erdemli yaratıklar,
çöp sakallar ve hatta yavaş kubbeler gibi.
Şimdi birçok canlı, yaratıkların en iyi arkadaşımız olduğunu söyler.
Ama bizi gerçekten seviyorlar mı yoksa sadece mamayı mı seviyorlar?
Ağzımın içini yaladın.
Şükran.
İşte küremiz, hafif eğimli
Bir yıldızın yörüngesinde
Hayatı manalandırmanın yolunu buluruz
Bazıları garip görünebilir
Tek bildiğimiz, hayatta olduğumuz
Ve uzun sürmeyecek O yüzden ayak tüpleri takmak iyi geliyor
Neşe ve üzüntü, cesaret ve korku
Merak ve öfke Tehlike dolu bir gezegende
Ve bundan sonra gittikçe garipleşecek
NATHAN W PYLE'IN KİTAPLARINA DAYANIR
DİKKAT EDİN
Bizi mi seviyorlar yoksa mamayı mı?
Bir yaratık olmak daha kolay olurdu.
Sevilip sevilmediğim konusunda endişelenmezdim.
Bence bazı yaratıkların tek endişesi bu.
Ve bundan kaçış yok.
Yaratıklardan korkuyorum.
Kendini geliştirmek için korkularının üstüne gitmeliymişsin.
Ağız taşlarımın düşmesini mi izleyeyim?
Bir yaratık sahiplenmenden bahsediyordum.
Yalan yok, bence bir yaratık ev arkadaşı sana iyi gelirdi.
Bakacağın bir şey.
Bitkilere bakıyorum ve onlar ısırmıyor. Bir tanesi hariç.
Varlığının farkında olan bir şey.
Ağız taşlarımı kaybetmeyi tercih ederim.
Titreşimli yaratıklar, gözlerimi şişiriyor.
-Neşeden mi? -Acıdan ve çapaktan.
Senin için endişeleniyorum. Hep çok… Seni incitmeden nasıl söylesem?
Yalnızsın. Bir yaratık seni severdi.
Bir canlının beni sevmesini istiyorum.
Ona mama veren bir canlı olduğum için değil.
Minik adımlar at kardeşim. Minik adımlar.
Her zamankinden.
Şükran. Sabun yaprağı. Bunda şey olmamalı…
Hayır. Bu, doğru değil. Hep aynı gıdayı şipariş ediyorsun.
Sabun yapraksız kundaklamış lapa ve yanında ağlatma halkaları.
Haklısın.
-O konuda haklısın. -Sabunsuz olanı getireyim.
Buyur. Kendi tüylü meyve suyu küremi yetiştiriyorum.
Tam sezonundayız, ekstra tüylü ve sulular.
Favorimdir.
Hayat verenlerimiz, bunları keserdi ve eritilmiş kakao levhasına batırırdık.
Garip kombinasyonlarımdan biri gibi görünüyor.
Hayır. Kulağa güzel geliyor. Bir ara denemek isterim.
Belki bu gece. Uzun zamandır ilk defa izne çıkacağım.
Tebrikler.
Ben gökyüzüne çığlık atanım!
-Hey. -Gökyüzüne çığlık atışımı dinle!
Hey.
Beni ısırdın.
Tatlı baklam, işim var. Önemli bir iş.
Sonra oynayabilir miyiz?
Yaratık olmama izin vermiyorsan o zaman bana bir tane alman lazım.
Hayır, lazım değil. Şimdilik sadece sen ve ben varız.
Ne zaman alacaksın? Bu kadar devrim yaşadım.
-Yakında. -Ama bu kadarken de aynısını dedin.
Ve bu kadarken de dedin
ve bu kadarken de.
Sadece bulanık şekiller ve sesler hatırlıyorum
ama o zaman da demişsindir.
Şimdi ikimize zor bakıyorum.
Ama bir gün sen bir yaratık seçmeyeceksin. Yaratık, seni seçecek.
Söz mü?
Ayak iticiler, yokuş aşağı daha hızlı gider mi?
Galiba. Ama altı yaşındayım. Sen söyle.
Aklıma eğlenceli bir şey geldi.
Denize mi dalayım?
Daha da iyi.
Çöpü çıkar.
Çöp!
Vay canına. Her gün buraya gelip o kibar müdüre bakıyorsun
ve sonunda ona çıkma teklifi etmen için bir şans verdi ve dondun.
Soğuk bir şeyi hızlıca içmişsin gibi.
Zalim uydu. Onun yanındayken düşünemiyorum.
İçimde titremeye neden olan ilk canlı o.
Çok düşünceli ve çok çalışkan.
Ve uzuvlarındaki o sanat, çok sembolik. Büyük ihtimalle.
Endişelenme. Bir gün bir canlı, seni seçecek. Söz veriyorum.
Veya seçmeyecek. Bu da sorun olmaz.
İşte geldi. Sabun yapraksız kundaklanmış lapa. Karışıklık için üzgünüm.
Hayır. Özre gerek yok.
Özür dilediğin için özür dilerim.
Lapanın tadını çıkar.
Kötü bir haberim var. Bu gece iki garson ve bir şef hasta ve gelemiyor.
Aynı müziği dinleyerek kendilerini iyileştiriyorlar.
Konsere gitmek için gelmiyor olabilirler mi?
Bilmiyorum ama akşam vardiyası için kalman gerek.
Ne? Haftalar önce bu gece için izin aldım.
En son izne çıktığım günü hatırlayamıyorum.
Biliyorum ve deneyimine ve restorana olan bağlılığına
güveniyoruz.
Ve seni seven çiftin o büyük yıl dönümü yemeğine.
Ayrıca astımlı bir titreşimli yaratığım var
ve onlara akciğer suyu spreyini verecek bir yaratık bakıcım yok.
Restoranı bırakmak istemiyorum
ama seçim şansım yok.
Ben yaparım.
O konuşmanın bir parçası değildim ama yardım gerektiğini duydum.
Canlı astım spreyi kullanıyorum. Ben yapabilirim.
İşte böyle. Muhteşem. Sorun çözüldü.
Hayır, yapamazsın.
Şükran ama titreşimli yaratığıma bakmana gerek yok.
Güzel çünkü alerjin var.
Böyle, değil mi?
Ayrıca çok korkuyorsun.
Yani, evet, aynı şekilde uygulanıyor.
Şuna bak. Akciğer suyu konusunda bir uzman.
Rekor süre içinde iki sorunu çözdük.
Evimin nerede olduğunu bilmiyorsun bile.
Bulur.
Emin misin?
Evet. Kamer biliyor ki sevmediğim bir yaratıkla tanışmadım.
Yaratıklara bayılırım.
Güven…
Beni mi seçiyorsun?
Burası müdürün evi olmalı.
Yapabilirim. Bekle, nasıl yapıyordum?
Ve yüzlerine nazikçe uygulayın.
İki kere basın ve bu kadar. Yaratık astım spreyi böyle kullanılır.
Gözünüzü diktiğiniz için teşekkürler. Onay düğmesine basın.
Ve şimdi ağız taşı macununu konuşalım.
Ağız taşı macunu.
Tatlı, naneli ve tadı, yemek gibi olmalı.
Ama yemeyin. Ama yerseniz sorun olmaz. Galiba.
İyi mi? Ne kadar yediniz?
-Selam. -Nasıl gidiyor?
Vay canına, evi ne kadar düzenli.
Tamam. Hazırım.
Geldiğinde yiyip içsin diye hafif zehir ve kakao levhası getirdim.
Şimdi o, eve gelene dek astımlı yaratığı hayatta tutman lazım.
Hatırlatma.
Veya hatırlat. Evet, sık sık hatırlat.
Selamlar titreşimli yaratık.
Bize bak.
Hava senin için biraz zehirli
ve sen de benim için zehirlisin
ama arkadaş olabiliriz.
Hamur dilimleri ve buğday boruları az ve bunlar çürümüş.
Daha dün olgunlaşmamıştı.
Kaya ile kötücül lapa olmaları arasında 20 dakika var.
Masa ikinin fıstık alerjisi var.
Masa yedi, baharatlı sarı macun istiyor.
Ve şu canlı, şu canlıya hafif zehir gönderdi.
Neler olacağını izleyeceğim.
Ve bir, iki…
Devrimler harikadır…
Arkadaşlarım, 50 devrimlik yoldaşlığınızı
kutlamak için köpüklü kutlama zehri bizden.
-Ne sürpriz ama. -Çok kibarsınız.
-Ama evet, bekliyorduk. -Afiyet olsun.
Aile gibi olduğumuzu hissetmeniz önemli.
Her canlı, bunu hak eder. Şimdi…
Sipariş ettiğimiz tatlı var ya?
Balayında aynısını yemiştik.
-Aynısı. -Değil.
Tabii. O, uzun süre önce dışkı olarak çıktı.
Vay canına. Çok hoş. Kontrol edeyim.
Çok güzel.
-O zamandan beri yemedik. -Eşsiz.
-Sabırsızlanıyorum. -Pardon.
Balayımızdaki gibi.
Dün gibi.
-Ama değil. -Evet.
Devrimler harikadır
Seviyorsanız harika
Sevmiyorsanız üzgünüz
Buyurun. Yoğunuz, biliyorum
ama beklediğiniz gibi olmasını sağlayacağım.
Her şeyi halledemezsem ne işe yararım?
-Çok güzel olur. -Çok işin var.
Dinlenmelisin.
Gerçi müsait olduğunda biraz hamur dilimi alırım.
Bir yaratık beni seçti!
Tabii. Komşular görmeden önce seni çöpten çıkarayım.
Hayır, bak.
Beni bırak.
Arkadaşlığımı göstermek için omurgasını gıdıklayacağım.
Hayır, O yaratık, titreşimlerle değil, seni yaralayarak cevap verir.
Şimdi işe dönmem lazım.
Ama bizimle yaşamasını istiyorum.
Bu, bir yaratık ev arkadaşı değil.
Bu, yabancı olarak kalması gereken bir dış mekân yaratığı. Tamam mı?
Bu bilgiyi kabul etmeyeceğim ve daha fazla bağlam
verene dek kızgın olacağım.
Bazı yaratıkları iç mekânda sevebiliriz.
Mesela erdemli yaratıklar ve titreşimli yaratıklar.
Ama o gri tonlu haydudu yalnızca uzaktan sevebiliriz.
Hayır. Tüm yaratıklar, ev arkadaşı olabilir.
Ne yazık ki hayır. Çoğu için dışarısı, aslında içerisidir.
Hangi yaratıkların içeri gireceğine kim karar veriyor?
Yüzlerce, belki de binlerce devrim önce canlılar karar verdi.
Hırlayan yaratıkları gördüler
ve zaman içinde onları erdemli yaratıklara dönüştürdüler.
Gri tonlu hayduda aynısını yapabilir miyiz?
Hayır, yapamayız. Ayrıca yeni mobilya aldık.
Ama onlar nasıl yaptı?
Hırlayan yaratığı ev arkadaşına dönüştürenler.
Büyük ihtimalle beyinleri, bizi sevecek kadar kötüleşinceye dek
gıda vererek ve kendi akrabalarıyla çiftleştirerek.
Bu, bilmek istediğim bir bağlam değil.
Biliyorum. Bağlam böyledir.
Kötü şeyleri iyi, iyi şeyleri kötü yapabilir.
Şimdi içeri girelim.
Ama onu istiyorum çünkü parmakları var.
Hırlayan küçük bir kardeş gibi.
Tatlı baklam.
Gri tonlu haydut alamayız.
Ama sana düzgün bir yaratık ev arkadaşı alacağız.
Heyecan verici.
Hayır, onu istiyorum!
Ben gri tonlu haydudum. Çöpe bayılırım!
Lütfen çık.
Mama, oyuncak ve tırmalanacak derim var.
Para birimim var. Ne istersen yaparım.
Ev arkadaşına yardım etmeme izin ver.
Hepimiz kazanmış oluruz.
Selam.
Nasıl söyleyeceğimi bilmiyorum.
Tahmin edeyim. Titreşimli yaratık saklanıyor,
iki dakikaya akciğer suyunu alması lazım
ve yardım etmem için aradın çünkü müdüre çok âşıksın
ve beynin düzgün çalışmıyor.
Garip şekilde ayrıntılı ama evet, tam olarak öyle.
-Yakında görüşürüz. -Şükran. Gerçekten şükran.
Kamerim.
Pes etmemi mi bekliyordun?
Nedenini bilmiyorum ama öylece kal.
Kal. Evet. Kal.
Ve nefes al. Evet.
Evet, yaşayacaksın ve…
Hayır, şimdi olmaz.
Masa 22, yaprak kovalarında bir ataş buldu.
İyi şans anlamına geldiğini söyledim ama inanmadılar.
Ve seni seven çift, tatlıları için hazır.
Bu, sağlık kanununa aykırı. Benim için sorun değil.
Her şey yolunda mı?
Evet, sadece bir dakika lazım.
İki dakika olsun.
Hayır.
Selam.
Selam. Sesin iyi geliyor. Her şey yolunda mı?
Evet. Her şey yolunda.
Yalan yok, bunu duyduğuma sevindim.
Spreyini kullandı mı?
Evet. Sorunsuz şekilde kullandı.
Hiç sorun çıkarmadı.
Vay canına, etkileyici.
Normalde birkaç defa denemem gerekiyor.
Öyle mi?
Bu iyilik için ne kadar minnettar olduğumu bilemezsin. Sana borcum var.
Hayır, yok. Sana kalmış.
Pardon. Yaratığımın rengi, kırmızının açık bir tonu mu?
Ne? Hayır.
Makinenden olmalı.
Hiç kırmızı değil.
Tamam, olabildiğince hızlı şekilde eve gelmeye çalışacağım. Ve tekrardan şükran.
Sihirli güçlerin varsa gözünü kırp.
Yakmaya hazır mısınız?
-Evet. -Bekle.
Bak, yan tarafı içe doğru eğimli
ama fotoğrafta dışa doğru ve orada krema var.
Hayır, her şeyi hatalı.
Yeterince yakın.
Ellinci yıl dönümleri.
Yani, pasta şefi hasta.
Zavallı canlının kulakları tıkalı olmalı.
Müziğin sesi çok açıktı.
Pasta şefinin şapkasını ver.
Sadece yardımcı aşçının şapkası var.
O zaman bununla yetineceğiz.
Aslında bunun için bir şapkaya ihtiyacım yok.
Sadece o anda söylemek istedim.
YARATIK BARINAĞI SAHİPLENDİRME EVİ
Istediğin yaratık ev arkadaşını seçmek için heyecanlı olmalısın.
Bu, pofuduk.
Çok titriyor.
Eğlenceli görünüyor.
Titreşmek yerine popo omurgasını sallıyor.
Fazla erdemli.
Bu, renkli ve hiçbir erdemi yok.
Yeterince parmağı yok.
Tamam.
Şunlar parmaklara benziyor.
Yeterince çöp yok.
Hadi ama, ne istiyorsun?
Gri tonlu haydutlarınız nerede?
Boyları bu kadar.
Bir sürü küçük parmakları var ve böyle şarkı söylüyorlar…
Ne yazık ki onları sahiplendirmiyoruz. Dışarısı, onların evi.
O zaman ben de onlara katılırım.
Hayır. Tatlım, dikkat et.
Bunu çözmek için iki saatimiz var, yoksa bir daha benimle konuşmaz.
Söylemek hoşuma gitmiyor ama gerçekten bunun olacağını
biliyordum ve bu yüzden seni durdurmaya çalıştım.
Bu, yalan. Söylemek hoşuna gidiyor.
Doğru.
Bence onu arayıp olanlar konusunda dürüst olmalısın.
Dürüstlük için çok geç. Bir sürü yalan söyledim.
Şimdi ciddileşelim ve hafif zehir lekesini bu canlının kürkünden çıkaralım.
Ne… Nasıl yaptın?
Bu, tehlikeliydi. Çok tehlikeli.
Şimdi burada kal ve iyileş.
Bu odadan çıkarsan yaratık almayacağız, anladın mı?
Burada çöp yığını var.
Mineral tozu ve köpüklü sıvı var mı?
Büyük, ıslak kristal ve baloncuklu sıvı var.
Yapma… Ne…
Ya kırmızı hafif zehir lekesine beyaz hafif zehir döksek,
işte, geçirir mi?
Ne?
Tavayı ateşe doğru eğin ve bu kadar.
Geldin, beni seçiyorsun. Al.
Bekle. Hayır, başka atıştırmalıklarım da var. Bekle.
Leke nasıl büyüdü?
Pes ediyorum. Yine taşınmam gerekecek. Taşınmak istemiyorum.
Belki de kılık değiştirebilirim. Aksesuar eklerim, şapka takarım.
Kafam, şapka için çok küçük.
Kardeşim, kendini toparlaman lazım.
Toparlanamıyorum.
İşler, her zaman plana uymaz. Her canlı bunu bilir.
Ve bu canlıdan hoşlanıyorsan dürüst olmalısın.
Bir ilişki, yalanla başlayamaz.
İlişki mi? En sevdiği yaratığın üstüne
hafif zehir döktüğümü öğrenince benimle ilişkiye girmek istemez.
Restorana girmemi yasaklayacak ve daha iyi bir yerden seğirme sıvısı içmek
zorunda kalacağım.
Mamayla bir yaratığın kalbini
kazanmaya çalışır gibi müdürün kalbini kazanmaya çalışıyorsun. Zorlayamazsın.
Kendin olman gerek yoksa gerçek mi bilemezsin.
Gel buraya, bunun gibi. Bu, gerçek.
Tamam, evet, yeterli.
Haklısın, tamam. Galiba kardeşin hep bilir.
Vay canına, hey, bırak. O kakao levhası senin değil.
Elinden al. Mülkiyet hakkını önemsediğini sanmıyorum.
Çalmak kabalıktır ve o kakao levhasını yersen hastalanırsın.
TATLI LEVHALAR YARATIKLARA UYGUN
(ÇALMALARI DURUMUNDA)
-Peki. -Tamam.
Titreşimli yaratığa banyo yaptırabiliriz.
Kamerim.
Kutlama ateşi.
Biliyorum. Gerçekten özür dilerim.
-Özür mü? -Sorun ne?
Gecikti, mükemmel değildi.
Kreması eriyordu, yanlış dağıtılmış…
Hayır.
Yangın çıktı canım.
-Nereden bildin? -Neyi?
-Balayımızda… -Herkes, mutlu olmak için
-ne yapman gerektiğini söylüyor. -Bunu yap, şunu yap… Tamam.
-Küçük bir adaya gittik… -Çok küçük değildi.
-…ve planlarımız vardı… -Bir sürü beklenti.
…ve yağmur yağdı.
Kovadan boşanırcasına yağıyordu.
Tıpkı bu yangın söndürücü gibi.
Bizi bir arada tutan şey neydi, biliyor musun?
Yedek plan yapmanız mı?
-Başkalarının… -Mükemmeliyet beklentisinden…
Korkmayı bıraktık.
O mükemmel anlarda herkes aşkı zorlayabilir.
-O yüzden anlamsızdır… -Tamamen değil.
Ama yağmurda aşkı bulmak…
-Yangın söndürücüde. -Kaosta.
Büyük bir kaosta.
Sadece birbirini mutlu etmeye çalıştığın aşk.
Gerçek olduğunu o zaman anlarsın.
Çok güzel.
Ama buraları toplasan iyi olur.
Ve müsait olduğunda hamur dilimi almayı isteriz.
Harika bir iş çıkardın. Her zamanki gibi bizi zorlu bir durumdan kurtardın.
Gecenin geri kalanında dinlen.
-Vardiyam 10 dakikaya bitiyor. -Rica ederim.
Komşuyu seçti. Beni değil. Asla benim olmayacak…
Ev arkadaşım!
Kakao levhasını seviyor musun? Bende var. Bekle, geliyorum.
Bende kakao levhası var! Ev arkadaşım olur musun? Ev arkadaşım…
Dur, dikkat et komşu.
O, vahşi bir yaratıktır. Bunu sevmez.
Hayır, o, benim yeni ev arkadaşım. Bak. Çok güzel. Bak.
İzin ver. Gerçekten öyle.
-Hepsi öyle. -Hepsi mi?
-Ailesi var. -Şaşırdın mı?
Sadece gri tonlu haydudun ev arkadaşım olmasını istemiştim
ama zaten bir sürü minik ev arkadaşı varmış.
İşte buradasın. Başın büyük belada küçük canlı.
Artık haydudun içeride ev arkadaşım olamayacağını biliyorum
ama yine de dışarıda en yakın arkadaş olacağız.
Evet, doğru.
Doğasına karşı gelen bir şeyi zorlamaman çok tatlı.
Hepimiz bunu hak ediyoruz.
Emin değilim. Altı yaşındayım ve karşılaşacağım bir sürü yeni bağlam var.
Tanışmanı istediğim bir yaratık ev arkadaşım var
ve istersen akciğer suyunu vermemde yardım edebilirsin.
Bekle, nasıl bir su?
-Ne yapacağım? -Selam.
Sana da selamlar.
Titreşimli yaratığını görmeden önce bir şey söylemem lazım.
Pembe olduğunu biliyorum. Üzgünüm.
Ama… Tamam, dürüst olacağım, kendim olacağım.
Gecenin sonunda içmen için sana hafif zehir getirmiştim.
Sonra bunu yaratığının üzerine döktüm.
Açgözlü bir gri tonlu haydut, evine girdi
ve senin için getirdiğim kakao levhasını yedi.
Sonra yaratığının kürkünün rengini banyoda açtım
ve şehirden kaçmayı veya şapka takmayı düşündüm.
Büyük bir kaostu.
Kaos.
Büyük kaos. Evet.
Bazen kaostan iyi şeyler doğabilir.
Çok güzel ve garip görünüyorlar.
Değişik bir kombinasyon.
Ama sen, o konuda iyisin.
Ama yaratıklar konusunda iyi değilim. Sadece benden hoşlanmanı istedim.
-Ona akciğer suyunu verdin mi? -Evet.
-Hayatta mı? -Kesinlikle.
O zaman minnettarım.
Bu gece gerçekten izne çıkmak istiyordum ama çıksaydım
eve geldiğimde muhteşem bir pembe yaratığım olmayacaktı.
Yıl dönümlerini kutlayan çifte alevli pastayı sunmayacaktım.
Şu an seninle konuşmayacaktım.
Belki de her şeyin bir nedeni vardır.
Ayrıca tuvaletini tıkadım.
Sence yaratıklar, bizi gerçekten seviyor mu?
Fiziksel olarak bir yaratığı veya canlıyı sevmek,
kimyasal ve et kablolarından ibaret.
Bence seviyorlar.
Aynı şekilde hissediyorlar mı bilemeyeceğiz ama kesinlikle seviyorlar.
Onlara mama verdiğimizde daha çok sevebilirler
ama onları suçlayamayız.
Bir sürü canlı, birbirini benzer nedenlerden seviyor.
Hiçbirimiz mükemmel değiliz.
Belki de ana fikir budur.
Biz de kusurlu ve garip olabiliriz
ama bizi olduğumuz gibi seviyorlar.
Ve bu yüzden onlardan diğer canlıları sevmeyi öğrenebiliriz.
Bunu şimdi mi düşündün?
Hayat verenimin mutfağında böyle bir yazı vardı.
Uzun bir yazıymış.
Bir ara tüylü meyve suyu küresi ve kakao levhası yemek ister misin?
Bir ara mı?
Evet, isterim.
Burada olmamam gerekiyor gibi hissediyorum
ama dönüp temizliği bitirmemi isterseniz haber verin.
Tamam, hoşça kalın.
Alt yazı çevirmeni: İrem Özarslan