อดีตกาลนานมา มนุษย์ตัดสินใจ ว่าสัตว์โลกเป็นเพื่อนกันได้
อยากเป็นเพื่อนกับอสูรกีบห้อไว
อยากยืมความว่องไวของมัน อยากแปรงแผงคอและหน้าม้าด้วย
ลองไปขี่สิ
แต่มันอาจจะดีด
ถ้าอยากไปให้ไวก็ต้องยอมแลก
โอเค ใจเย็น
ใจเย็นๆ นะ เพื่อนใหม่
อีกไม่ช้าน้องจะกลายเป็นวิธีเดินทางหลักของเรา
- สัตว์โลกบางชนิดก็โหดเกิน - สวัสดี สัตว์สะท้านโลกตัวเบิ้ม
มาอยู่ด้วยกันไหมจ๊ะ
เราเลยเลือกตัวที่ย่อมลงมาหน่อย
สวัสดี สัตว์สะท้านโลกตัวจิ๋ว
มาอยู่ด้วยกันไหมจ๊ะ
ค่อยยังชั่ว
สัตว์โลกอื่นๆ ก็หนามเยอะเกิน เช่นเจ้าตัวกลมผมเจ็บ
น่าจะรู้แต่ต้น
หรือเหม็นไป เช่นเจ้าระเบิดตด
โอ๊ย ลอร์บ แสบตา
แต่บางตัวก็เหมาะเหม็ง
เช่นเจ้าสัตว์สะท้านโลก หรือเจ้าสัตว์สะท้านใจ
เจ้าเคราหยุยหรือแม้แต่เจ้ากระดองต้วมเตี้ยม
เดี๋ยวนี้ มนุษย์มากมายบอกว่า สัตว์โลกคือเพื่อนแท้ของเรา
แต่มันรักเราจริงๆ รึเปล่า หรือรักแค่ขนมที่เราให้กิน
เลียเข้าไปถึงในปากเลย
ซึ้งใจ
โลกกลมๆ ของเราอาจจะแอบเอียง
โคจรเฉียงอยู่รอบดาว
เราหาความหมายให้ชีวิตได้
แบบที่คนอาจว่าแปลกไป
รู้แค่ว่าพวกเรามีตัวตน
และอาจอยู่ไม่นาน เลยจะต้องใส่ถุงเท้ากันชนไว้ก่อน
สุขหรือเศร้า กล้าหรือกลัว
อยากรู้อยากเห็นหรือโกรธไปทั่ว บนดาวโลกแสนน่ากลัว
จะมีแต่แปลกสุดแสนรั่วต่อไป
(สร้างจากหนังสือชุดโดย นาธาน ดับเบิลยู. ไพล์)
(ระวังเน้อ)
แต่มันรักเราจริงๆ รึเปล่า หรือรักแค่ขนมที่เราให้กิน
บางทีเราว่าเป็นสัตว์โลกก็ง่ายกว่า
ไม่ต้องสนใจเยอะแยะว่าพวกมนุษย์ชอบเราไหม
แต่สัตว์โลกบางชนิด ทั้งชีวิตมันสนใจแต่เรื่องนั้นเลยนะ
ถ้าอย่างนั้นก็หนีไม่พ้น
แต่นั่นแหละ เรากลัวสัตว์โลก
ว่ากันว่าหากจะเติบโต เราต้องทำสิ่งที่เรากลัวสุดใจ
เช่นเห็นหินในปากตัวเองร่วงงี้
คิดถึงเรื่องรับสัตว์โลกมาเลี้ยงมากกว่าน่ะ
พูดจริงไม่หลอก เราว่าสัตว์โลกร่วมห้อง จะช่วยให้ชีวิตเธอดีขึ้น
รู้สึกใส่ใจดูแล
เราก็ดูแลต้นไม้ ต้นไม้ไม่กัดเราด้วย เว้นแต่ต้นเดียว
สิ่งที่รู้ว่าเธอมีตัวตนน่ะ
ขอยอมหินในปากร่วงยังดีกว่า
แถมสัตว์สะท้านโลกทำให้ตาบวม
- ด้วยความปีติ - บวมปวดมีขี้ตาด้วย
เราเป็นห่วงนะ เธอช่าง… จะพูดยังไงดี
เดียวดาย มีสัตว์โลกไว้จะได้รักเธอ
เราอยากได้มนุษย์มารัก รักตัวตนจริงๆ ของเรา
ไม่ใช่รักมนุษย์แค่เพราะเขาให้ขนม
กระดื๊บทีละนิด พี่น้อง กระดื๊บทีละนิด
สวัสดี จานประจำ
ซึ้งใจ โอ๊ย ผักสบู่ เอ่อ นี่ไม่ควรใส่…
โอ๊ย ไม่นะ ไม่ถูกแล้ว คุณสั่งสารอาหารแบบเดิมทุกครั้ง
ไส้หยึยห่อ ไม่ใส่ใบผักสบู่ เคียงด้วยวงหอมน้ำหัวตา
ถูกต้องที่สุด
- เรื่องนั้นพูดถูก - ฉันจะไปเอาแบบไม่ใส่สบู่มาให้
ระหว่างที่รอ นี่ ฉันปลูกลูกฉ่ำนุ่มฟูนี่เอง
มันฟูและฉ่ำเป็นพิเศษในฤดูลูกฉ่ำนุ่มฟู
ชอบที่สุดเลย
ผู้ให้กำเนิดเราจะหั่นเป็นชิ้นๆ ให้เอาจิ้มกับแผ่นโกโก้ละลาย
พูดไปก็เหมือนกินอะไรผสมกันประหลาดอีกแล้ว
ไม่นะ ฟังดูน่าอร่อย เอาไว้ฉันอยากลองบ้าง
หรือจะลองคืนนี้เลย ฉันได้หยุดหลังจากไม่หยุดมานาน
เอ่อ ยินดีด้วยมั้งนะ
เราคือก้องฟ้า!
- นี่ - จงฟังเสียงเรากู่ร้องให้ก้องฟ้า!
นี่
นี่ กัดแม่ได้ยังไง
ถั่วหวานของแม่ แม่มีงาน งานสำคัญ
เอาไว้ค่อยเล่นกันได้ไหม
ถ้าไม่ยอมให้เค้าเป็นสัตว์โลก ก็ต้องให้เค้าเลือกมาเลี้ยง
ไม่ ไม่ต้อง เราอยู่กันแค่นี้ไปก่อนเถอะ
แล้วเมื่อไหร่ถึงจะได้ นี่โตตั้งหลายรอบโคจรแล้วนะ
- เร็วๆ นี้ - แม่พูดงั้นมาตั้งแต่เค้าตัวแค่นี้
แล้วก็พูดอีกทีตอนตัวแค่นี้
แล้วก็ตอนตัวเท่านี้
ไม่รู้ละ จำได้แค่รูปทรงกับเสียงเบลอๆ
แต่สมัยนั้นแม่ก็น่าจะพูดเหมือนกัน
ตอนนี้แค่เราแม่ยังจัดการแทบไม่ไหว
แต่วันหนึ่ง ลูกจะไม่ต้องเลือกสัตว์โลก สัตว์โลกจะเลือกลูกเอง
จริงนะ
รถถีบสองล้อแล่นลงเนินเร็วกว่าไหมล่ะ
คิดว่านะ แต่เค้าหกขวบ แม่บอกสิ
แม่เพิ่งคิดเรื่องสนุกๆ ให้ลูกทำได้
ไปดำน้ำห้วงทะเลลึกเหรอ
สนุกกว่านั้นอีก
เอาขยะไปทิ้ง
ขยะ!
ว้าวๆ เธอมาที่นี่ นั่งมองคุณผู้จัดการแสนดีทุกวัน
ในที่สุดเขาเปิดโอกาสให้ชวนเที่ยว แต่เธอกลับอึ้งสนิท
เหมือนสมองเสียวฟันเวลาดื่มของเย็นเร็วไป
โอ๊ย รอร์บเจ้ากรรม แค่เห็นหน้าเขาก็คิดอะไรแทบไม่ออก
เขาเป็นมนุษย์แรกที่ทำให้ท้องไส้พึ่บพั่บ
ช่างคิด… ทุ่มเทให้งาน
งานศิลป์สลักร่างนั่นก็ช่างมีความหมาย คิดว่านะ
ไม่ต้องห่วง สักวันจะมีมนุษย์เลือกเธอ เราสัญญา
หรือไม่มีก็ไม่เป็นไร
มาแล้ว ไส้หยึยห่อ ไม่ใส่ใบผักสบู่ ขออภัยที่ในครัวเข้าใจผิด
ไม่ต้องๆ ไม่ต้องเลย ไม่จำเป็นต้องขออภัย
เราต้องขออภัยที่คุณต้องขออภัย
เคี้ยวให้อร่อย
มีข่าวร้ายมาบอก มนุษย์บริการสองคน กับเชฟอีกหนึ่งลาป่วยพร้อมกันคืนนี้
ดูเหมือนเขาจะพักรักษาตัว ด้วยการฟังเพลงแบบเดียวกันเป๊ะ
ไม่คิดว่าเขาลาป่วยเพราะจะไปคอนเสิร์ตเหรอ
ไม่รู้ แต่ต้องขอให้เธออยู่ทำงานกะดึกด้วย
อะไรนะ ฉันจัดตารางพักล่วงหน้าตั้งหลายสัปดาห์
จำวันที่ได้หยุดครั้งสุดท้ายไม่ได้ด้วยซ้ำ
เข้าใจเลย ประสบการณ์กับความทุ่มเทให้ร้านนี้ของเธอ
เป็นสิ่งที่เราทุกคนหวังพึ่งพา
แถมยังมีมื้อฉลองครบรอบของคู่นั้นที่รักเธอมาก
แต่ฉันมีสัตว์สะท้านโลกเป็นภูมิแพ้
วันนี้ไม่ได้จ้างผู้ดูแลสัตว์โลก มาให้ยาสูดละลายมูกในปอดด้วยสิ
ฉันก็ไม่อยากทิ้งร้านไป
แต่ตอนนี้ไม่เหลือทางเลือก
ฉันช่วยได้
ฉันรู้ว่าไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของบทสนทนา แต่ได้ยินว่าต้องการความช่วยเหลือ
เอ่อ ฉันมีที่จ่ายยาสูดของมนุษย์ ฉันทำได้
นั่นไง เยี่ยมยอด ตกลงเรียบร้อย
ไม่ เธอทำแบบนี้ไม่ได้
ซึ้งใจ แต่เธอไม่จำเป็นต้องมาดูแล สัตว์สะท้านโลกของฉัน
ดีแล้ว เพราะเธอแพ้สัตว์
แบบนี้ใช่ไหม
แถมเธอยังกลัวสัตว์โลกสุดใจ
ก็ ใช่ เครื่องทำงานแบบเดียวกัน
ดูเข้าสิ ผู้เชี่ยวชาญเรื่องมูกในปอด
ดูเหมือนเราแก้ปัญหาได้สองเด้งอย่างเร็วรี่
เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าห้องฉันอยู่ที่ไหน
เดี๋ยวเขาก็หาเจอ
แน่ใจเหรอ
แน่สิ แน่ ลอร์บรู้ว่าฉันรักสัตว์โลกทุกตัว
เป็นมนุษย์ที่รักสัตว์สุดๆ
ไว้ใจได้…
น้องเลือกเค้าเหรอ
บ้านผู้จัดการตรงนี้แน่เลย
เราทำได้ๆ ว่าแต่ทำยังไงนะ
แล้วค่อยๆ เอาแนบกับหน้าน้อง
กดไปสองฟึ่บ ปิ๊งป่อง นี่คือวิธีใช้ที่จ่ายยาสูดของสัตว์โลก
ขอบคุณที่ชม อย่าลืมกระแทกปุ่มเห็นชอบ
ทีนี้ สิ่งที่น่าสนใจเกี่ยวกับครีมขัดหินในปาก
ครีมขัดหินในปาก
ทั้งหวาน ทั้งซ่า และตั้งใจทำรสชาติเหมือนอาหาร
แต่อย่ากินนะ เว้นแต่เมื่อกินไปแล้ว ซึ่งก็ไม่เป็นไร มั้งนะ
เป็นอะไรรึเปล่า กินไปเยอะแค่ไหน
- ไง - เป็นไงบ้าง
ว้าว บ้านเนี้ยบเรียบร้อยมาก
โอเค ทุกอย่างพร้อม
เอายาพิษจางมาแล้ว มีแผ่นโกโก้เตรียมให้เขาเมื่อถึงบ้าน
จากนี้เธอก็แค่ต้องดูแลให้ เจ้าตัวภูมิแพ้ไม่ตายก่อนเขาถึงบ้าน
ไม่ต้องย้ำ
ที่จริง ย้ำก็ดี ย้ำบ่อยๆ เลย
สวัสดี สัตว์สะท้านโลก
ดูพวกเราสิ
อากาศเป็นพิษต่อน้องอ่อนๆ
น้องก็เป็นพิษต่อเราเล็กน้อย
แต่พวกเรายังเป็นเพื่อนกันได้
แผ่นแป้งเหลือน้อย เส้นมีรูหักศอกเหลือน้อย ส่วนทั้งหมดนี่ก็งอมเกินไปแล้ว
เมื่อวานยังดิบอยู่เลย
มีจังหวะแค่ 20 นาทีระหว่างดิบแข็งเป็นหิน กับสุกเละเป็นโจ๊ก
โต๊ะสองแพ้ถั่วดิน
โต๊ะเจ็ดอยากได้ครีมเหลืองซ่า
และมนุษย์ตรงนั้นส่งยาพิษจางให้มนุษย์ตรงนั้น
แหม จะคอยดูว่าลงเอยยังไง
และหนึ่ง และสอง…
อยากจะเกิดต้องได้เกิด…
เพื่อนๆ วันนี้ร้านขอเลี้ยงยาพิษฟู่ฟ่อง
เพื่อฉลองครบรอบโคจร ที่อยู่ด้วยกันมานาน 50 รอบ
- อุ๊ย แหม ประหลาดใจดีจริง - คุณใจดีมาก อืม
- แต่เราก็คิดไว้แล้วเหมือนกัน - ดื่มให้เพลิน
เราอยากให้คุณรู้สึกเป็นครอบครัวเดียวกับเราที่นี่
มนุษย์ควรได้รู้สึกเช่นนั้น ฉันต้องขอตัว…
เราสั่งของหวานไว้ล่วงหน้าด้วย
เหมือนตอนดื่มน้ำผึ้งพระจันทร์
- ก้อนเดียวกัน - ไม่ใช่ก้อนเดิม
ใช่สิ ก้อนเดิมกินแล้วถ่ายออกมานานมากแล้ว
ว้าว สวยมาก ฉันจะไปดูให้อีกที
สวยมาก
- ตั้งแต่นั้นเราไม่ได้กินอีกเลย - ช่างแปลกใหม่
- อยากเห็นอีกจะแย่ - ขอโทษนะ
เหมือนตอนดื่มน้ำผึ้งพระจันทร์
เหมือนเพิ่งผ่านไปเมื่อวาน
- แต่ไม่ใช่ - แน่สิ
อยากจะเกิดต้องได้เกิด
ถ้าชอบฉลองก็จะเลิศ
ถ้าไม่ชอบ เสียใจด้วย
มาเลย ฉันรู้ว่าวันนี้มนุษย์เยอะ
แต่จะทำให้เหมือนกับที่หวัง ไม่ว่าต้องทำไง
ถ้าฉันจัดการทุกอย่างไม่ได้ จะเรียกผู้จัดการได้ไง
- ถ้าได้ก็จะดีมากเลย - คุณรับงานเยอะไปแล้ว
คุณต้องพักบ้าง
แต่เราก็อยากได้แผ่นแป้งเพิ่มนะ เมื่อว่าง
สัตว์โลกเลือกเค้าแล้ว!
แหงสิ ให้แม่เลือกลูกออกจากกองขยะ ก่อนเพื่อนบ้านจะมาเห็นเข้า
ไม่ใช่ ดูสิ
ปล่อยนะ
จะจั๊กจี้สันหลังแสดงมิตรภาพ
ไม่ได้ เจ้าสัตว์โลกตัวนั้น จะไม่ได้ตอบด้วยการสั่นสะท้านแต่ให้แผลแทน
แม่ต้องกลับไปทำงานก่อน
แต่เค้าอยากให้น้องไปอยู่กับเราในบ้าน
นี่ไม่ใช่สัตว์โลกร่วมห้อง
เป็นสัตว์โลกกลางแจ้งที่ต้องอยู่ห่างๆ กันไว้
ไม่ยอมรับข้อมูลชุดนั้น และจะขอใช้สิทธิ์หงุดหงิดต่อไป
จนกว่าจะได้บริบทเพิ่ม
เราสามารถรักสัตว์โลกบางชนิดในบ้านได้
เช่น สัตว์สะท้านใจกับสัตว์สะท้านโลก
แต่นั่นคือเจ้าโจรป่านิ้วเทาลายทาง ซึ่งเรารักได้แค่ห่างๆ เท่านั้น
ไม่จริง สัตว์โลกทุกชนิดร่วมห้องกับเราได้
คิดว่าไม่ได้นะ สัตว์โลกหลายชนิด มีบ้านอยู่กลางแจ้ง
งั้นใครตัดสินใจว่าสัตว์โลกตัวไหนอยู่ในบ้านได้
มนุษย์ไง เมื่อหลายร้อยหรืออาจหลายพันรอบโคจรก่อน
เมื่อเห็นสัตว์โลกแยกเขี้ยวใส่
แต่ค่อยๆ ปรับให้กลายมาเป็นสัตว์สะท้านใจ
เราทำงั้นกับโจรป่านิ้วเทาลายทางได้มั้ย
ไม่ได้จ้ะ ทำไม่ได้ เราเพิ่งซื้อเฟอร์นิเจอร์ใหม่มาด้วย
แต่พวกนั้นทำได้ยังไง
มนุษย์ที่ทำให้สัตว์โลกแยกเขี้ยว กลายเป็นเพื่อนร่วมห้อง
อาจจะเพราะให้สารอาหาร แล้วให้ผสมพันธุ์ในเครือญาติตัวเอง
ไปอีกหลายๆ รุ่นจนกระทั่ง สมองมันเสื่อมจนยอมรับเราได้ลง
บริบทแบบนี้ไม่ได้อยากรู้
แม่รู้ แต่บริบทก็เป็นแบบนี้
อาจทำให้เรื่องแย่กลายเป็นดี ทำให้เรื่องดีกลายเป็นแย่
ทีนี้ กลับเข้าบ้านกัน
แต่เค้าอยากได้ตัวนี้เพราะมันมีนิ้วนี่นา
เหมือนเป็นน้องตัวน้อยที่ขู่แฮ่ใส่กัน
โถ ถั่วหวานของแม่
เรารับโจรป่านิ้วเทาลายทางมาเลี้ยงไม่ได้
แต่แม่จะบอกให้นะ เราจะหาสัตว์โลกร่วมห้องของจริงให้ลูก
ตื่นเต้นดีเนอะ
ไม่ จะเอาตัวนี้เท่านั้น!
เค้าก็เป็นโจรป่านิ้วเทาลายทาง เค้าชอบขยะ!
ได้โปรด ออกมาเถอะ
เรามีขนมเลีย มีของเล่น มีผิวให้ข่วน
สตางค์ก็มีนะจ้างได้ บอกมาว่าต้องการอะไร เราจะเสกให้ทั้งหมด
ช่วยเราให้ช่วยเพื่อนร่วมห้องเจ้าสิ
จะได้ชนะทั้งสามฝ่าย
ว่าไง
คือว่า ไม่รู้จะพูดไง
ขอเดานะ เจ้าสัตว์สะท้านโลกมุดไปซ่อน
แต่มันต้องได้ยาสูดละลายมูกในปอด ในอีกสองนาทีข้างหน้า
เลยต้องโทรมาขอให้ช่วย เพราะเธอติดอกติดใจผู้จัดการร้านมาก
จนสมองคิดอะไรไม่ออก
ละเอียดพิลึก แต่ถูกต้องที่สุด
- เดี๋ยวเจอกัน - ซึ้งใจ ซึ้งใจจริงๆ
โอ๊ยลอร์บ
น้องรอให้เรายอมแพ้แค่นั้นเหรอ
ช่างเถอะ ไม่สนเหตุผล แค่นิ่งตรงนั้นนะ
นิ่งไว้ ดีมาก นิ่งไว้
สูดเข้าไป เจิด
เยี่ยมมาก น้องจะไม่ตายและ…
โอ๊ะโอ อย่าเพิ่งสิ อย่าเพิ่ง
โต๊ะ 22 เจอคลิปหนีบกระดาษในตะกร้าผัก
ฉันบอกแล้วว่านั่นคลิปนำโชค แต่เขาไม่เชื่อ
และคู่รักที่รักเธอมาก พร้อมจะกินของหวานแล้ว
นั่นละเมิดข้อปฏิบัติทางสุขอนามัย แต่ฉันไม่ถือหรอก
ทุกอย่างโอเครึเปล่า
ค่ะ แค่ขอเวลาเดี๋ยวเดียว
ให้สองเดี๋ยวเลย
โอ๊ย ไม่นะ เอ่อ…
หวัดดีจ้า
หวัดดีค่ะ เสียงสดชื่นจัง ทุกอย่างไปได้สวยสินะ
ใช่ ทุกอย่างไปได้สวยมาก
พูดจริงไม่หลอก ได้ยินอย่างนั้นแล้วโล่งใจมาก
น้องยอมสูดยาไหม
ยอม ยอมโดยไม่มีปัญหาอะไรทั้งนั้น
ให้ความร่วมมืออย่างดีที่สุด
ว้าว น่าประทับใจมาก
ปกติฉันยังต้องพยายามตั้งหลายครั้ง กว่าน้องจะยอมนั่งนิ่งๆ
จริงเหรอ
พูดไม่ถูกเลยว่าฉันซึ้งใจแค่ไหนที่ช่วยครั้งนี้ ฉันเป็นหนี้บุญคุณเธอแล้ว
ไม่ๆ ไม่มีหนี้ ก็ขึ้นกับเธอ
ขออภัยนะ แต่สัตว์โลกของฉันกลายเป็นสีแดงจางๆ เหรอ
อะไรนะ ไม่ใช่เลย
เป็นที่จอภาพรึเปล่า
ไม่แดงแม้แต่น้อย
โอเค ฉันจะพยายามกลับบ้านให้เร็วสุด ย้ำอีกครั้งว่าซึ้งใจ
ถ้ามีเวทมนตร์ กะพริบตาสิ
พร้อมจะจุดไฟหรือยัง
- พร้อม - เดี๋ยว
ดูสิ ด้านข้างมันเว้า
แต่ในภาพนี้ต้องนูน แถมครีมตรงนี้
ไม่ได้ ผิดหมดเลย
แหม ก็ใกล้เคียงแล้ว
นี่วันครบรอบ 50 โคจร
แต่เชฟขนมหวานป่วย
สงสัยขี้หูตันจนปวดหู
เพราะต้องเปิดเพลงดังลั่น
ส่งหมวกเชฟของหวานมาเลย
เห็นแต่หมวกซูเชฟ
ก็ต้องใช้ไปก่อน
ที่จริงไม่ต้องใส่หมวกหน้าที่อะไรหรอก
แค่รู้สึกว่าควรจะพูด
(สถานีหาสัตว์โลกร่วมห้องพเนจร)
ลูกต้องตื่นเต้นมากแน่ๆ ที่จะเลือกสัตว์โลกร่วมห้องตัวไหนก็ได้
หูย ตัวนี้ฟูฟุ่บ
สะท้านเกิน
น้องคนนี้ก็น่าสนุก
แทนที่จะส่งเสียงสั่น น้องจะกระดิกส่วนต่อจากก้น
- สะท้านใจเกิน - อ่าฮะ
น้องคนนี้มีสีสันและไม่สะท้านใจด้วย
มีนิ้วไม่มากพอ
โอเค
เจ้าตัวนั้นก็มีนิ้วเหมือนกัน
ขยะไม่เยอะพอ
ไม่เอาน่า อยากได้อะไร
โจรป่านิ้วเทาลายทางของที่นี่อยู่ไหน
น้องสูงประมาณนี้
มีนิ้วจิ๋วๆ น่าขนลุกเยอะๆ แล้วส่งเสียงร้องแบบ…
เรารับพวกนั้นมาเลี้ยงไม่ได้หรอกนะ บ้านของน้องอยู่กลางแจ้ง
งั้นเค้าก็จะไปอยู่กับมัน
อย่านะ ถั่วหวานของแม่ ระวังด้วย
มีเวลาแก้ปัญหาแค่สองชั่วโมง ไม่อย่างนั้นเขาไม่คุยกับเราอีกแน่
ไม่อยากซ้ำเติม แต่นี่คือเหตุแบบ "นึกแล้วว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้
เพราะอย่างนี้ถึงได้พยายามห้าม"
ไม่ต้องมาหลอก เธอดีใจจะตายที่ได้ซ้ำเติม
ถูกต้องนะคร้าบ
เราว่าเธอน่าจะโทรหาเขา แล้วสารภาพความจริงว่าเกิดอะไรขึ้น
พูดความจริงไม่ทันแล้ว เราหลอกเขาหลายเรื่องเกินไปแล้ว
ทีนี้มาเข้าโหมดจริงจัง แล้วเอารอยเปื้อนยาพิษจางออก
จากขนเจ้าสัตว์โลกตัวนี้ก่อน
อะไร… ทำได้ไง
เมื่อกี้อันตราย อันตรายมาก
พักอยู่ในห้องนี้ให้หาย
ถ้าออกจากห้อง จะไม่ได้เลี้ยงสัตว์โลกใดๆ เข้าใจนะ
บนนี้มีขยะกองใหญ่จ้า
มีแร่เกลือผงกับน้ำหยดซ่าไหม
เห็นแต่เกล็ดจากที่เปียกกับของเหลวซ่าปุด
อย่า… อะไรเนี่ย…
งั้นเทยาพิษจางขาวบนคราบยาพิษจางแดง
ให้มันลบล้างกันเองดีไหม
อะไรนะ
เอียงถาดบนไฟและเรียบร้อย
น้องมา น้องเลือกเราแล้ว เอ้า
เดี๋ยวสิ อย่า มีของว่างอื่นให้กินอีกนะ เดี๋ยวสิๆ
รอยมันเปื้อนมากขึ้นได้ยังไง
ยอมแพ้แล้ว ต้องขยับอีก เราไม่อยากขยับแล้ว
หรือจากนี้ต้องปลอมตัว เดี๋ยวหาของใส่เพิ่ม สวมหมวกงี้
หัวเล็กเกินใส่หมวกไม่ได้อีก
พี่น้อง ต้องสงบสติอารมณ์ก่อน
ไม่สามารถ
มันไม่เป็นไปตามแผนเสมอหรอก มนุษย์ไหนๆ ก็รู้
ถ้าเธอชอบมนุษย์นี้ เธอก็แค่ต้องจริงใจกับเขา
เป็นหุ้นส่วนกันจะเริ่มจากการหลอกลวงไม่ได้
หุ้นส่วนเหรอ เขาจะไม่อยากมีส่วนเกี่ยวข้องกับเรา
หลังจากรู้ว่าเราทำยาพิษจางหกใส่ สัตว์โลกตัวโปรดของเขา
เขาจะไล่เรากลับบ้าน และห้ามไม่ให้ไปที่ร้านอาหาร
ฉันจะต้องไปดื่มเด้งดีดของดี
จากร้านที่ดีกว่านั้นแทน
เธอพยายามเอาชนะใจผู้จัดการร้าน
อย่างกับมนุษย์พยายามเอาใจสัตว์ด้วยขนม เราไปบังคับจิตใจเขาไม่ได้
เราต้องเป็นตัวของตัวเอง ไม่อย่างนั้นจะไม่มีทางรู้ว่ารักจริงไหม
เช่น มานี่ กอดแบบนี้น่ะของจริง
โอเคๆ รู้แล้ว พอที
เธอพูดถูกนะ พี่น้องกันก็คงรู้ดีเสมอ
อ้าว นี่ วางเดี๋ยวนี้ แผ่นโกโก้นั่นไม่ใช่ของเจ้า
เอาไปเลย น้องไม่สนใจสิทธิ์ความเป็นเจ้าของหรอก
ขโมยของมันหยาบคายนะ กินแผ่นโกโก้เข้าไปก็จะป่วยด้วย
(สวีทสแลบ - ปลอดภัย สัตว์โลกกินได้)
((เผื่อสัตว์โลกขโมยไปกิน))
- ช่างเถอะ - เอาละ
อย่างน้อยน่าจะจับสัตว์สะท้านโลกอาบน้ำ
อุ๊ยลอร์บ
เผาฉลองกันเลย
ฉันรู้ๆ ขออภัยอย่างแท้จริง
- ขออภัยอะไร - เกิดอะไรขึ้น
เค้กออกมาช้าแล้วก็ไม่เพอร์เฟกต์
ครีมก็เลอะ กระจายไม่ทั่ว…
อ้าว ว้าย
ไฟไหม้แล้วจ้ะ
- แหม รู้ได้ยังไง - รู้อะไร
- ตอนดื่มน้ำผึ้งพระจันทร์… - ใครๆ ก็บอกเรา
- ว่าต้องทำอะไรถึงมีความสุข - ทำนี่ ทำนั่น… โอเคๆ
- เราเลยไปเกาะเล็กๆ… - มันก็ไม่ได้เล็กขนาดนั้น
- วางแผนไว้ดิบดี - คาดหวังไว้เยอะ
แต่ฝนกลับตก
ฝนตกไม่ลืมหูลืมตาเลย
เหมือนหัวฉีดน้ำดับไฟเมื่อกี้
แต่รู้ไหมว่าอะไรทำให้เราอยู่กันมาได้นานขนาดนี้
มีแผนสำรองเหรอ
- เราเลิกกลัว - กลัวความคาดหวังของคนอื่น
เลิกทำให้ทุกอย่างเพอร์เฟกต์
ใครๆ ก็ตั้งใจรักกันในจังหวะเพอร์เฟกต์ได้
- มันจึงไร้ความหมาย… - ก็ไม่ถึงกับไร้ความหมาย
แต่การพบรักกลางสายฝน
- กลางน้ำพรมจากหัวดับเพลิง - ในความโกลาหล
โกลาหลสุดๆ
รักนั้นไม่ต้องพยายามทำให้คนอื่นมีความสุข
นั่นเป็นทางเดียวที่เราจะรู้ว่าเป็นรักแท้
งดงามเหลือเกิน
แต่ก็น่าจะเก็บกวาดเสียหน่อย
และขอแผ่นแป้งเพิ่มนะเมื่อมีเวลา
คืนนี้ทำได้ดีมาก เธอช่วยเราในภาวะคับขันเหมือนทุกที
เวลาที่เหลือในกะไปพักก่อนได้เลย
- อีกสิบนาทีก็หมดกะแล้ว - ไม่ต้องขอบคุณ
น้องเลือกเพื่อนบ้าน ไม่เลือกเรา น้องจะไม่มีวันเป็น…
เพื่อนร่วมห้อง!
ชอบแผ่นโกโก้เหรอ เค้าก็มีแผ่นโกโก้ เดี๋ยวนะ มาแล้ว
เรามีแผ่นโกโก้ มาเป็นเพื่อนร่วมห้องกันนะ เป็นเพื่อนร่วมห้อง มาเป็น…
เอ้า ระวังเน้อ เพื่อนบ้าน
นั่นสัตว์ป่า น้องไม่ชอบหรอก
ไม่ๆ นั่นเพื่อนร่วมห้องใหม่ของเค้า ดูสิ น้องสวยออก ดู
เราช่วยนะ อืม สวยจริงๆ
- สวยทุกตัวเลย - ทุกตัวเหรอ
- น้องมีครอบครัวแล้ว - แปลกใจเหรอ
เค้าแค่อยากให้โจรป่านิ้วเทาลายทาง เป็นเพื่อนร่วมห้อง
แต่น้องมีเพื่อนจิ๋วร่วมห้องอยู่แล้ว
อยู่นี่เอง เดือดร้อนหนักแน่ มนุษย์น้อย
เค้ารู้แล้วว่าโจรป่านิ้วเทาลายทาง มาเป็นเพื่อนร่วมห้องไม่ได้
แต่เค้าจะมาเป็นเพื่อนที่ดีของน้องนอกบ้าน
แม่… จ้ะ นั่นก็ได้
น่ารักมากเลยที่ไม่พยายามบังคับ ให้มันต้องฝืนธรรมชาติ
เราเองก็ควรได้รับอะไรแบบนั้น
ไม่แน่ใจ เค้าหกขวบเอง ชีวิตยังมีบริบทอีกมากมาย
อ้อ ฉันมีสัตว์โลกร่วมห้องที่อยากให้เธอได้เจอ
มาช่วยให้ยาสูดละลายมูกในปอดได้นะ ถ้าอยาก
เดี๋ยว มูกอะไรนะ
- จะทำยังไงดี - สวัสดี
คือว่า สวัสดีเช่นกัน
ฉันต้องบอกไว้ ก่อนเธอจะเห็นน้องสัตว์สะท้านโลก
ฉันเข้าใจ น้องกลายเป็นสีชมพู ขอโทษจริงๆ
แต่… โอเคๆ จริงใจ ความจริงใจ เป็นตัวของตัวเอง
ฉันเอายาพิษจางมาด้วย เพราะอยากให้เธอได้ดื่มหลังจบงานคืนนี้
แต่ก็ทำหกรดเจ้าสัตว์โลกของเธอ
มีเจ้าโจรป่านิ้วเทาลายทางหิวโซเข้ามาในบ้านนี้
ขโมยแผ่นโกโก้ที่ฉันซื้อมาให้เธอได้กินไปด้วย
จากนั้นฉันก็เจือจางสีขน เจ้าสัตว์โลกของเธอในอ่างน้ำ
แล้วคิดว่าจะหนีออกจากย่านมนุษย์นี้ หรือไม่ก็หาหมวกมาพรางตัว
ทุกอย่างมันโกลาหลสิ้นดี
โกลาหล
มากเลย ใช่
บางครั้งเราจะพบเรื่องดีๆ ในความโกลาหล
น้องดูสวยโดดเด่นแปลกตามาก
เป็นส่วนผสมที่ประหลาด
แต่เธอก็เก่งเรื่องนั้นอยู่แล้ว
ฉันดูแลสัตว์โลกไม่เก่ง ฉันแค่… แค่อยากให้เธอชอบฉัน
- แต่เธอให้ยาสูดละลายมูกในปอดแล้ว - ใช่
- น้องยังมีชีวิตไหม - มีแน่ๆ
งั้นฉันก็ซึ้งใจแล้ว
ฉันอยากได้หยุดพักสักคืนจริงๆ แต่ถ้าคืนนี้ฉันหยุดงาน
ฉันคงไม่ได้กลับบ้านมา เจอกับสัตว์โลกสีชมพูสุดสวย
จะไม่ได้เสิร์ฟเค้กติดไฟให้คู่รักครบรอบ
ตอนนี้คงไม่ได้มาคุยกับเธออยู่ตรงนี้
แปลว่าทุกอย่างที่เกิดขึ้นก็มีเหตุผลของมัน
ฉันทำคอห่านเธอตันด้วยนะ
เธอคิดว่าสัตว์โลกรักเราจริงๆ เหรอ
ฉันรู้ว่าทางกายภาพ ความรักสัตว์โลกหรือรักมนุษย์
ก็เป็นแค่สารเคมีกับสารสื่อประสาท
ฉันว่าน้องรักเรานะ
เราอาจไม่มีทางรู้ว่ารู้สึกเหมือนกันไหม แต่ต้องมีความรักอยู่แน่ๆ
น้องอาจรักเรามากขึ้นถ้าให้ขนม
แต่จะไปโทษน้องก็ไม่ถูก
มนุษย์มากมาย ก็รักกันมากขึ้นด้วยเหตุผลคล้ายๆ กัน
เราทั้งหมดต่างไม่ได้ดีพร้อม
นั่นอาจเป็นข้อคิดจากเรื่องนี้
เราอาจไม่ได้ดีพร้อมและแปลกพิลึก
แต่เขาก็รักเราที่เป็นเราอยู่ดี
และเพราะอย่างนั้น เราหัดรักมนุษย์ผู้อื่นจากเจ้าพวกนี้ก็ได้
เมื่อกี้เพิ่งคิดขึ้นมาสดๆ เลยเหรอ
ผู้ให้กำเนิดของฉัน แขวนป้ายแบบนั้นไว้ในครัว
อืม ป้ายยาวจัง
ยังอยากจะแวะมากินลูกฉ่ำนุ่มฟูกับแผ่นโกโก้ ด้วยกันในอนาคตไหม
ในอนาคตเหรอ
เอาสิ อยากมากๆ เลย
รู้สึกว่าไม่ควรเป็นกขค.ตรงนี้
แต่ถ้าอยากให้กลับมา ทำความสะอาดให้เสร็จก็บอกนะ
โอเค ไปแล้ว
คำบรรยายโดย ศันสนีย์ โอบอ้อม