Παλιά τα όντα αποφάσισαν ότι τα πλάσματα είναι φίλοι.
Θέλω να γίνουμε φίλοι με ένα καλπάζον τέρας,
να δανειστώ την ταχύτητά του και να το χτενίζω.
Κάτσε πάνω του.
Μα θα με κλοτσήσει.
Το τίμημα της ταχύτητας.
Ωραία. Ήρεμα.
Ήρεμα, νέε φίλε.
Σύντομα θα είσαι ο προβλεπόμενος τρόπος μεταφοράς.
-Κάποια πλάσματα ήταν κακά. -Γεια σου, μεγάλο δονούμενο πλάσμα.
Θες να συνυπάρξουμε;
Επιλέξαμε μικρότερα.
Γεια σου, μικρό δονούμενο πλάσμα.
-Εσύ θες να συνυπάρξουμε; -Σκούξιμο.
Πολύ καλύτερα.
Άλλα ήταν ακανθωτά. Όπως οι σφαίρες άουτς.
Έπρεπε να το περιμένω.
Ή πολύ βρομερά, όπως οι ποποβόμβες.
Αμάν, καίει.
Κάποια ήταν μια χαρά.
Όπως τα δονούμενα πλάσματα, τα ηθικά πλάσματα,
τα χαζά μούσια ή και οι αργοί θόλοι.
Πολλά όντα λένε ότι τα πλάσματα είναι οι καλύτεροι φίλοι μας.
Αλλά μας αγαπούν στ' αλήθεια; Ή μόνο τις λιχουδιές μας;
Με έγλειψες μέσα στο στόμα.
Ευγνωμοσύνη.
Να η σφαίρα μας Γέρνει ελαφρώς
Δορυφόρος ενός άστρου
Αναζητούμε νόημα στη ζωή
Με τρόπους αλλόκοτους ίσως
Ξέρουμε μόνο ότι υπάρχουμε
Και δεν θα διαρκέσει πολύ Γι' αυτό φορέστε ποδοσωλήνες
Χαρά και θλίψη, θάρρος και φόβος
Περιέργεια και θυμός Σ' έναν πλανήτη επικίνδυνο
Γίνεται όλο και πιο παράξενος Από δω
ΠΑΡΑΞΕΝΟΣ ΠΛΑΝΗΤΗΣ
ΒΑΣΙΣΜΕΝΟ ΣΤΗ ΣΕΙΡΑ ΒΙΒΛΙΩΝ ΤΟΥ ΝΕΪΘΑΝ Ο ΠΑΪΛ
ΠΡΟΣΟΧΗ
Αλλά μας αγαπούν στ' αλήθεια; Ή μόνο τις λιχουδιές μας;
Είναι πιο εύκολο να είσαι πλάσμα.
Δεν ανησυχείς αν σε συμπαθούν τα άλλα όντα.
Κάποια πλάσματα ανησυχούν μόνο γι' αυτό.
Τότε, δεν υπάρχει σωτηρία. Πάντως τα πλάσματα με τρομάζουν.
Λένε ότι ωριμάζεις όταν κάνεις όσα σε φοβίζουν.
Να χάσω τις πέτρες στόματός μου;
Έλεγα να υιοθετούσες ένα πλάσμα.
Χωρίς εξαπάτηση, ένα πλάσμα συγκάτοικος θα σου έκανε καλό.
Θα το φρόντιζες.
Φροντίζω τα φυτά μου, που δεν δαγκώνουν. Εκτός από ένα.
Κάτι που ξέρει ότι υπάρχεις;
Προτιμώ να χάσω τις πέτρες στόματός μου.
Τα δονούμενα πλάσματα μου πρήζουν τα μάτια.
-Από χαρά; -Από πόνο και τσίμπλες.
Ανησυχώ για σένα. Πάντα τόσο… Πώς να το πω ευγενικά;
Μόνος. Ένα πλάσμα θα σε λάτρευε.
Θέλω να μ' αγαπήσει ένα ον. Εμένα.
Όχι ως ον που δίνει λιχουδιές.
Δρασκελιές βρέφους, αδερφέ μου. Δρασκελιές βρέφους.
Γεια σας. Το συνηθισμένο.
Ευγνωμοσύνη. Σαπουνόφυλλα. Δεν θα 'πρεπε να έχει…
Όχι. Δεν είναι σωστό. Εσύ πάντα παίρνεις το ίδιο.
Τυλιχτό πολτό, χωρίς σαπουνόφυλλα, με κύκλους δακρύων.
Έχεις δίκιο.
-Έχεις δίκιο σ' αυτό. -Θα σου φέρω χωρίς σαπουνόφυλλα.
Όσο περιμένεις, ορίστε. Καλλιεργώ σφαίρες χυμού.
Είναι πολύ ζουμερές την εποχή της ζουμερής σφαίρας.
Οι αγαπημένες μου.
Οι δημιουργοί μας τις έκοβαν και τις βουτούσαμε σε λιωμένη κακαόμαζα.
Ξέρω ότι ακούγεται παράξενος συνδυασμός.
Όχι. Ωραίο ακούγεται. Θα το δοκίμαζα.
Ίσως απόψε. Είναι το πρώτο μου ρεπό εδώ και πολύ καιρό.
Συγχαρητήρια;
Είμαι φωνακλάς τ' ουρανού!
Άκου πώς φωνάζω στον ουρανό!
Με δάγκωσες.
Μικρό μου όσπριο, έχω δουλειά. Σημαντική δουλειά.
Να παίξουμε μετά;
Αν δεν μ' αφήνεις να είμαι πλάσμα, άσε με να διαλέξω ένα.
Όχι. Είμαστε οι δυο μας για τώρα.
Τότε, πότε; Είμαι ήδη τόσων κύκλων.
-Σύντομα. -Μα αυτό το είπες όταν ήμουν τόσων.
Το είπες κι όταν ήμουν τόσων,
κι όταν ήμουν τόσων.
Θυμάμαι μόνο θολά σχήματα και ήχους, αλλά θα το είπες και τότε.
Μετά βίας τα καταφέρνω μ' εμάς τους δύο.
Μια μέρα, όμως, δεν θα διαλέξεις πλάσμα. Ένα πλάσμα θα σε διαλέξει.
Το υπόσχεσαι;
Το ποδοκίνητο μηχάνημα πάει γρήγορα στην κατηφόρα;
Μάλλον. Αλλά είμαι έξι κύκλων. Εσύ πες μου.
Σκέφτηκα κάτι διασκεδαστικό να κάνεις.
Κατάδυση;
Ακόμα καλύτερο.
Να βγάλεις τα σκουπίδια.
Σκουπίδια!
Έρχεσαι κάθε μέρα και χαζεύεις τη διευθύντρια.
Επιτέλους σου δίνει βήμα να της ζητήσεις να βγείτε και παγώνεις.
Σαν τον εγκέφαλό σου όταν πίνεις κάτι παγωμένο.
Τι έπαθα. Δεν μπορώ να σκεφτώ όταν είμαι κοντά της.
Είναι το πρώτο ον που μου προκαλεί εσωτερικό πετάρισμα.
Τόσο ευγενική. Και τόσο αφοσιωμένη.
Και η τέχνη στα άκρα της, τόσο συμβολική. Μάλλον.
Μην ανησυχείς. Μια μέρα, θα σε επιλέξει ένα ον. Το υπόσχομαι.
Ή και όχι. Και πάλι όλα καλά.
Ορίστε, τυλιχτός πολτός, χωρίς σαπουνόφυλλα. Συγγνώμη για το μπέρδεμα.
Όχι. Μη λες συγγνώμη.
Ζητώ συγγνώμη για τη συγγνώμη σου.
Απόλαυσε τον πολτό σου.
Άσχημα νέα. Δύο όντα που σερβίρουν κι ένας σεφ αρρώστησαν.
Μάλλον θεραπεύονται ακούγοντας την ίδια μουσική.
Λες να είπαν ότι αρρώστησαν για να πάνε σε συναυλία;
Δεν ξέρω, αλλά θα σε χρειαστώ στη βραδινή βάρδια.
Τι; Έχω προγραμματίσει το ρεπό εδώ και βδομάδες.
Δεν θυμάμαι πότε είχα ξανά ρεπό.
Το ξέρω, και σε αυτήν την εμπειρία και την αφοσίωση στηριζόμαστε.
Και στο γεύμα επετείου εκείνου του ζευγαριού που σε λατρεύει.
Έχω κι ένα δονούμενο πλάσμα με άσθμα
και δεν είναι εκεί το ον νταντά να του δώσει τις εισπνοές.
Δεν θέλω να σας εγκαταλείψω,
μα δεν έχω επιλογή.
Θα το κάνω εγώ.
Δεν συμμετείχα στη συζήτηση, αλλά άκουσα πως θες βοήθεια.
Παίρνω κι εγώ εισπνεόμενο. Μπορώ να το κάνω.
Ορίστε. Υπέροχα. Κανονίστηκε.
Όχι, δεν μπορείς.
Ευγνωμοσύνη, μα δεν χρειάζεται να φροντίσεις το δονούμενο πλάσμα μου.
Ωραία, γιατί είσαι αλλεργικός.
Σαν αυτό, έτσι;
Είσαι και έντρομος.
Ναι, με τον ίδιο τρόπο λειτουργεί.
Για δες. Ένας ειδικός σε φάρμακο πνευμόνων.
Λύσαμε δύο προβλήματα σε χρόνο ρεκόρ.
Δεν ξέρεις καν πού είναι το διαμέρισμά μου.
Θα το βρει.
Είσαι σίγουρος;
Ναι. Δεν υπάρχει πλάσμα που να μην το αγαπώ.
Λατρεύω όλα τα πλάσματα.
Εμπιστέψου…
Με διαλέγεις;
Εδώ πρέπει να είναι το σπίτι της.
Μπορώ. Κάτσε, πώς το κάνω είπαμε;
Το βάζετε απαλά στο πρόσωπό του,
κάνετε δύο ψεκασμούς και… Έτσι κάνετε εισπνοές σε πλάσμα.
Ευχαριστούμε για τη θέαση. Μην ξεχάσετε το κουμπί έγκρισης.
Τώρα, δυο λόγια για τη γλίτσα στόματος.
Γλίτσα στόματος.
Γλυκιά, με φρεσκάδα και με γεύση φαγητού.
Αλλά μην τη φάτε. Εκτός αν τη φάγατε, που δεν πειράζει. Μάλλον.
Πειράζει; Πόση φάγατε;
-Έλα. -Πώς πάει;
Το σπίτι της είναι πολύ προσεγμένο.
Εντάξει. Έτοιμος.
Έχω ελαφρύ δηλητήριο και κακαόμαζα να της δώσω όταν γυρίσει.
Στο μεταξύ πρέπει απλώς να κρατήσεις ζωντανό ένα πλάσμα με άσθμα.
Μη μου το θυμίζεις.
Ή θύμιζέ το μου. Ναι, να μου το θυμίζεις συχνά.
Γεια σου, δονούμενο πλάσμα.
Για δες μας.
Ο αέρας είναι λίγο τοξικός για σένα,
κι εσύ είσαι τοξικό για μένα,
αλλά μπορούμε να γίνουμε φίλοι.
Τελειώνουν οι φέτες ζύμης και το πεπιεσμένο σιτάρι. Παραγινωμένα.
Χθες ήταν άγουρα.
Μέσα σε 20 λεπτά γίνονται από πέτρα πολτός.
Τραπέζι δύο, αλλεργία σε καρπούς.
Το τραπέζι επτά θέλει αψιά κίτρινη γλίτσα.
Κι αυτό το ον έστειλε σ' εκείνο το ον ελαφρύ δηλητήριο.
Να δω πώς θα πάει αυτό.
Και ένα, και δύο…
Οι κύκλοι είναι υπέροχοι…
Φίλοι μου, κερνάμε εορταστικό αφρώδες δηλητήριο
για τους 50 κύκλους συντροφικότητας.
-Τι έκπληξη. -Παραείστε ευγενικοί.
-Αλλά, ναι, το περιμέναμε. -Απολαύστε το.
Είναι σημαντικό να μας νιώθετε σαν οικογένεια.
Αξίζει σε κάθε ον. Τώρα πρέπει…
Το γλυκό που παραγγείλαμε;
Από τον μήνα του μέλιτος.
-Το ίδιο. -Όχι κυριολεκτικά.
Εκείνο έγινε περιττώματα πολύ καιρό πριν.
Πολύ ωραία. Πάω να δω.
Τόσο όμορφο.
-Από τότε έχουμε να το φάμε. -Μοναδικό.
-Ανυπομονώ να το ξαναδώ. -Συγγνώμη.
Σαν τον μήνα του μέλιτος.
Σαν χθες.
-Δεν ήταν. -Όχι.
Οι κύκλοι είναι υπέροχοι
Αν σ' αρέσουν, τέλεια
Αν όχι, λυπάμαι
Ορίστε, έχουμε πολλή δουλειά,
αλλά θα φροντίσω να είναι όπως το περιμένετε.
Αν δεν τα καταφέρω εγώ, τότε ποιος;
-Υπέροχα. -Ασχολείσαι με πολλά.
Θες διάλειμμα.
Αν και θα θέλαμε λίγες φέτες ζύμης μόλις μπορέσεις.
Με διάλεξε ένα πλάσμα!
Βέβαια. Κάτσε να σε βγάλω από τα σκουπίδια.
Όχι, κοίτα.
Άσε με.
Θα του γαργαλίσω την πλάτη φιλικά.
Όχι. Το πλάσμα δεν θα απαντήσει με δόνηση, αλλά με δάγκωμα.
Πρέπει να γυρίσω στη δουλειά.
Μα θέλω να μείνει μαζί μας.
Δεν είναι πλάσμα συγκάτοικος.
Είναι υπαίθριο πλάσμα που πρέπει να παραμείνει ξένο. Εντάξει;
Δεν δέχομαι την πληροφορία και θα έχω νεύρα
μέχρι να μου πεις κι άλλα.
Κάποια πλάσματα τα έχουμε μέσα,
όπως τα ηθικά πλάσματα και τα δονούμενα πλάσματα.
Μα αυτός είναι ένας γκριζωπός ληστής που τον αγαπάμε από μακριά.
Όχι. Όλα τα πλάσματα είναι συγκάτοικοι.
Δυστυχώς όχι. Για πολλά, το ύπαιθρο είναι το μέσα τους.
Και ποιος αποφασίζει ποια πλάσματα μπαίνουν μέσα;
Τα όντα πριν εκατοντάδες, μπορεί και χιλιάδες κύκλους.
Είδαν πλάσματα που γρύλιζαν
και με τον καιρό τα έκαναν ηθικά πλάσματα.
Να το κάνουμε και στον γκριζωπό ληστή;
Όχι, δεν γίνεται. Μόλις πήραμε νέα έπιπλα.
Μα πώς το έκαναν;
Πώς έκαναν συγκάτοικο το πλάσμα που γρύλιζε;
Μάλλον δίνοντάς του τροφή και ζευγαρώνοντάς το με συγγενείς του
για αρκετές γενιές, ώσπου το μυαλό του χάλασε αρκετά για να μας αγαπήσει.
Δεν μ' αρέσει αυτή η πληροφορία.
Το ξέρω. Έτσι γίνεται με την πληροφορία.
Κάνει το κακό καλό, και το ανάποδο.
Πάμε μέσα τώρα.
Μα τον θέλω γιατί έχει δάχτυλα.
Είναι σαν αδερφάκι που γρυλίζει.
Μικρό μου όσπριο.
Δεν μπορούμε να πάρουμε γκριζωπό ληστή.
Αλλά ξέρεις κάτι; Θα σου πάρω κανονικό πλάσμα συγκάτοικο.
Συναρπαστικό, έτσι;
Όχι. Μόνο αυτό!
Είμαι γκριζωπός ληστής. Μ' αρέσουν τα σκουπίδια!
Σε παρακαλώ, βγες από κει.
Έχω λιχουδιές, παιχνίδια, φρέσκο δέρμα.
Έχω νόμισμα. Πες μου τι θες. Θα το τακτοποιήσω.
Βοήθησέ με για να βοηθήσω εσένα και τη συγκάτοικό σου.
Όλοι θα κερδίσουμε.
Έλα.
Δεν ξέρω πώς να το πω.
Να μαντέψω. Το δονούμενο πλάσμα κρύβεται,
αλλά πρέπει να πάρει το φάρμακο αμέσως
και θες βοήθεια, γιατί είσαι τόσο ερωτευμένος με τη διευθύντρια,
που δεν σκέφτεσαι καθαρά.
Πολύ συγκεκριμένο. Αλλά έτσι ακριβώς.
-Τα λέμε σε λίγο. -Ευγνωμοσύνη. Αλήθεια.
Αμάν.
Εμένα περίμενες για να τα παρατήσεις;
Ξέχνα το. Δεν με νοιάζει, απλώς μείνε.
Μείνε. Ναι. Μείνε.
Και πάρε ανάσα. Ναι.
Ναι, θα ζήσεις και…
Όχι τώρα.
Το τραπέζι 22 βρήκε συνδετήρα στο μπολ με τα πράσινα φύλλα.
Τους είπα ότι είναι γούρι, μα δεν με πίστεψαν.
Το ζευγάρι που σε λατρεύει είναι έτοιμο για γλυκό.
Είναι παράβαση υγειονομικού κώδικα. Αδιαφορώ.
Όλα καλά;
Ναι, χρειάζομαι μισό λεπτό.
Πάρε δύο.
Όχι.
Γεια.
Γεια. Χαρούμενος ακούγεσαι. Άρα όλα πάνε καλά;
Ναι. Όλα πολύ καλά.
Χωρίς εξαπάτηση, χαίρομαι που το ακούω.
Έκανε τις εισπνοές;
Ναι. Τις έκανε χωρίς κανένα πρόβλημα.
Συνεργάστηκε πλήρως.
Εντυπωσιακό.
Συχνά κάνω πολλές προσπάθειες για να μείνει ακίνητο.
Αλήθεια;
Δεν φαντάζεσαι πόσο εκτιμώ αυτήν τη χάρη. Σου χρωστάω κι εγώ μία.
Όχι, δεν μου χρωστάς. Μόνο αν θες.
Συγγνώμη. Είναι το πλάσμα μου ελαφρώς κόκκινο;
Τι; Όχι.
Θα φταίει η συσκευή σου.
Καθόλου κόκκινο.
Εντάξει, θα έρθω το συντομότερο. Και πάλι, ευγνωμοσύνη.
Βλεφάρισε αν έχεις μαγικές ικανότητες.
Έτοιμοι να βάλουμε φωτιά;
-Ναι. -Στάσου.
Δες, το πλάι είναι κοίλο,
μα στη φωτογραφία είναι κυρτό. Και το γλάσο.
Όχι, είναι όλο λάθος.
Μοιάζει αρκετά.
Είναι η 50ή επέτειός τους.
Ο ζαχαροπλάστης είναι άρρωστος.
Μάλλον βούλωσαν τα αυτιά του.
Είχε δυνατά τη μουσική.
Φέρε το καπέλο του ζαχαροπλάστη.
Μόνο του σου-σεφ βλέπω.
Τότε, μου κάνει κι αυτό.
Βασικά, δεν χρειάζομαι συγκεκριμένο καπέλο.
Απλώς ένιωσα ότι έπρεπε να το πω.
ΧΩΡΟΣ ΔΙΑΣΩΣΗΣ ΠΛΑΣΜΑΤΩΝ ΣΥΓΚΑΤΟΙΚΩΝ
Θα χαίρεσαι πολύ που θα διαλέξεις όποιο πλάσμα συγκάτοικο θες.
Αυτό είναι χνουδωτό.
Δονείται πολύ.
Ωραία φαίνονται.
Αντί να δονούνται, στριφογυρνούν το ποποραβδί τους.
Πολύ ηθικό.
Αυτό είναι πολύχρωμο και δεν έχει ηθική.
Δεν έχει αρκετά δάχτυλα.
Εντάξει.
Αυτό έχει κάπως.
Όχι αρκετά σκουπίδια.
Έλα τώρα, τι θες;
Πού έχετε γκριζωπούς ληστές;
Είναι περίπου τόσοι.
Έχουν μικρά δαχτυλάκια και τραγουδούν έτσι…
Δυστυχώς δεν τα υιοθετούμε. Σπίτι τους είναι το ύπαιθρο.
Τότε θα ζήσω μαζί τους.
Όχι. Γλυκό μου, πρόσεχε.
Έχουμε δύο ώρες να το φτιάξουμε. Αλλιώς δεν θα μου ξαναμιλήσει.
Λυπάμαι που το λέω, αλλά είναι μια "ήξερα ότι αυτό θα γίνει
και γι' αυτό προσπάθησα να σε αποτρέψω" στιγμή.
Με εξαπατάς. Χαίρεσαι που το λες.
Σωστά.
Λέω να της τηλεφωνήσεις και να πεις την αλήθεια.
Είναι πολύ αργά. Είπα πολλές εξαπατήσεις.
Πάμε να αφαιρέσουμε τον λεκέ από ελαφρύ δηλητήριο
από το τρίχωμα τους πλάσματος.
Τι… Πώς;
Ήταν επικίνδυνο. Πολύ επικίνδυνο.
Μείνε εδώ να γίνεις καλά.
Αν βγεις από δω μέσα, δεν θα πάρουμε κανένα πλάσμα.
Έχω πολλά σκουπίδια εδώ.
Έχει ορυκτούς κόκκους και αφρίζον υγρό;
Κρύσταλλοι μεγάλου υγρού κι αφρώδες υγρό.
Μη… Τι…
Αν ρίξουμε λευκό ελαφρύ δηλητήριο στον λεκέ από το κόκκινο
για αλληλοεξουδετέρωση;
Τι;
Γείρτε το ταψάκι στη φωτιά και ιδού.
Ήρθες. Με διάλεξες. Ορίστε.
Περίμενε. Όχι, έχω άλλα σνακ. Περίμενε.
Πώς γίνεται να μεγάλωσε ο λεκές;
Παραιτούμαι. Πάλι θα μετακομίζω. Δεν θέλω να μετακομίσω.
Ίσως μπορώ να μεταμφιέζομαι. Θα βάζω αξεσουάρ, ένα καπέλο.
Έχω πολύ μικρό κεφάλι για καπέλα.
Αδερφέ, πρέπει να συνέλθεις.
Δεν δύναμαι.
Τα πράγματα δεν πάνε πάντα βάσει σχεδίου. Όλοι το ξέρουν αυτό.
Αν σου αρέσει αυτό το ον, πρέπει να είσαι ειλικρινής.
Μια σχέση δεν ξεκινά με εξαπάτηση.
Σχέση; Δεν θα θέλει σχέση
μόλις ανακαλύψει ότι έχυσα ελαφρύ δηλητήριο στο πλάσμα της.
Θα με διώξει κι από το εστιατόριο.
Θα αναγκαστώ να πίνω καλό υγρό νευρικότητας από αλλού.
Προσπάθησες να την κερδίσεις
όπως κάνουμε με τα πλάσματα. Με λιχουδιές. Δεν γίνεται με το ζόρι.
Να είσαι ο εαυτός σου, αλλιώς δεν θα ξέρεις αν είναι αληθινό.
Όπως… Έλα εδώ. Όπως αυτό. Είναι αληθινό.
Καλά. Εντάξει, ναι, φτάνει.
Έχεις δίκιο, εντάξει; Μάλλον τ' αδέρφια ξέρουν.
Άσ' το αυτό. Δεν είναι δική σου η κακαόμαζα.
Πάρ' την. Δεν το νοιάζει η ιδιοκτησία.
Είναι αγένεια να κλέβεις και η κακαόμαζα θα σε αρρωστήσει.
ΓΛΥΚΙΣΜΑ ΑΣΦΑΛΕΣ ΓΙΑ ΠΛΑΣΜΑΤΑ
(ΑΝ ΤΥΧΟΝ ΤΟ ΚΛΕΨΟΥΝ)
-Καλά. -Εντάξει.
Ας κάνουμε έστω ένα μπάνιο το δονούμενο πλάσμα.
Αμάν.
Εορταστικό κάψιμο.
Ξέρω. Ζητώ ειλικρινά συγγνώμη.
-Συγγνώμη; -Τι συμβαίνει;
Το γλυκό σας άργησε, δεν ήταν τέλειο. Το γλάσο έσταζε, άλλη διάταξη…
Αμάν.
Αυτό είναι φωτιά.
-Πώς το ήξερες; -Ποιο;
-Στον μήνα του μέλιτος… -Όλοι σου λένε
-τι να κάνεις για να είσαι χαρούμενος. -Κάνε αυτό, εκείνο… Καλά.
-Πήγαμε σε ένα νησάκι… -Όχι και τόσο μικρό.
-γεμάτοι σχέδια… -Πολλές προσδοκίες.
και έβρεχε.
Έβρεχε άκρα συσκευής καθίσματος.
Όπως με τα ψεκαστικά τώρα.
Ξέρεις τι μας κράτησε μαζί τόσο καιρό;
Είχατε εναλλακτικά σχέδια;
-Σταματήσαμε να φοβόμαστε. -Τις προσδοκίες των άλλων.
Την τελειότητα.
Ο καθένας μπορεί να αγαπά στις τέλειες στιγμές.
-Δεν σημαίνουν τίποτα… -Όχι και τίποτα.
Αλλά η αγάπη στη βροχή.
-Στα ψεκαστικά. -Στο χάος.
Στο απόλυτο χάος.
Η αγάπη που δεν προσπαθεί να ευχαριστήσει τους άλλους.
Μόνο τότε ξέρεις πως είναι αληθινή.
Τι όμορφο!
Αλλά μάλλον πρέπει να τα μαζέψεις αυτά.
Θα θέλαμε και λίγες φέτες ζύμης μόλις μπορέσεις.
Μπράβο σου γι' απόψε. Μας βοήθησες στα δύσκολα, όπως πάντα.
Δεν παίρνεις ρεπό το υπόλοιπο βράδυ;
-Η βάρδιά μου τελειώνει σε δέκα λεπτά. -Μη μ' ευχαριστείς.
Τον γείτονα διάλεξε. Όχι εμένα. Δεν θα γίνει ποτέ δικός μου…
Συγκάτοικε!
Σ' αρέσει η κακαόμαζα; Έχω κακαόμαζα. Περίμενε! Έρχομαι.
Έχω κακαόμαζα! Θα γίνεις συγκάτοικός μου; Θα γίνεις…
Πρόσεχε, γείτονα.
Είναι άγριο πλάσμα. Δεν θα του αρέσει.
Όχι, είναι ο νέος μου συγκάτοικος. Κοίτα. Πανέμορφος.
Άσ' το σ' εμένα. Είναι όντως.
-Όλα είναι. -Όλα;
-Έχει οικογένεια. -Εκπλήσσεσαι;
Εγώ ήθελα τον γκριζωπό ληστή για συγκάτοικό μου,
αλλά έχει ήδη δικούς του συγκατοίκους.
Εδώ είσαι. Έχεις μπλέξει άσχημα, μικρό ον.
Ξέρω ότι το πλάσμα δεν μπορεί να γίνει συγκάτοικός μου μέσα,
αλλά θα είμαι ο καλύτερός του φίλος έξω.
Εγώ… Ναι, έτσι είναι.
Είναι πολύ γλυκό που δεν το αναγκάζεις να γίνει κάτι κόντρα στη φύση του.
Σε όλους μας αξίζει αυτό.
Δεν ξέρω. Είμαι έξι κύκλων και μαθαίνω όλο νέες πληροφορίες.
Έχω ένα πλάσμα συγκάτοικο που θα ήθελα να γνωρίσεις.
Αν θες, να με βοηθήσεις να του δώσω το φάρμακό του.
Κάτσε, τι φάρμακο;
-Τι θα κάνω; -Γεια.
Δηλαδή, γεια και σ' εσένα.
Εγώ… Λοιπόν να σου πω πριν δεις το δονούμενο πλάσμα.
Ξέρω, είναι ροζ. Συγγνώμη.
Αλλά… Εντάξει. Ειλικρίνεια. Να είμαι ο εαυτός μου.
Έφερα λίγο ελαφρύ δηλητήριο για να το απολαύσεις όταν γυρνούσες.
Μετά, το έχυσα στο πλάσμα σου.
Ένας τεράστιος γκριζωπός ληστής μπήκε στο σπίτι
και έφαγε την κακαόμαζα που επίσης σου είχα φέρει.
Μετά αραίωσα το χρώμα του τριχώματος στο μπάνιο
και σκέφτηκα να το σκάσω από την πόλη ή να φοράω καπέλο.
Επικράτησε κανονικό χάος.
Χάος.
Εντελώς. Ναι.
Μερικές φορές είναι καλό το χάος.
Φαίνεται όμορφο και πολύ παράξενο.
Αλλόκοτος συνδυασμός.
Αλλά εσύ είσαι καλός σ' αυτό.
Μα δεν ξέρω από πλάσματα. Ήθελα απλώς να σου αρέσω.
-Του έδωσες το φάρμακό του; -Ναι.
-Είναι ζωντανό; -Απολύτως.
Τότε, είμαι ευγνώμων.
Ήθελα πολύ ένα ρεπό, μα αν είχα ρεπό,
δεν θα είχα γυρίσει σπίτι να βρω ένα πανέμορφο ροζ πλάσμα.
Δεν θα είχα σερβίρει τη φοβερή τούρτα επετείου.
Δεν θα σου μιλούσα εδώ τώρα.
Μπορεί όλα να γίνονται για κάποιον λόγο.
Βούλωσα και την τουαλέτα σου.
Λες τα πλάσματα να μας αγαπούν στ' αλήθεια;
Ξέρω ότι η αγάπη για ένα πλάσμα ή ένα ον
είναι απλώς χημικές ενώσεις.
Νομίζω πως μας αγαπούν.
Δεν θα μάθουμε αν η αίσθηση είναι ίδια, αλλά σίγουρα μας αγαπούν.
Ίσως παραπάνω όταν τους δίνουμε λιχουδιές,
αλλά ποιος τα αδικεί;
Πολλά όντα αγαπιούνται για παρόμοιους λόγους.
Είμαστε όλοι ατελείς.
Ίσως είναι το ηθικό δίδαγμα.
Είμαστε ατελείς και παράξενοι,
αλλά μας αγαπούν γι' αυτό που είμαστε.
Και χάρη σ' αυτό, μπορούμε να μάθουμε πώς να αγαπάμε άλλα όντα.
Τώρα το σκέφτηκες αυτό;
Ο δημιουργός μου είχε μια τέτοια ταμπέλα.
Μεγάλη ταμπέλα.
Θες ακόμα να φάμε μια μέρα σφαίρα χυμού με κακαόμαζα;
Μια μέρα;
Ναι, θα το ήθελα.
Μάλλον κακώς είμαι εδώ,
αλλά πείτε μου αν θέλετε να ξανάρθω να καθαρίσω.
Εντάξει, γεια.
Υποτιτλισμός: Άννυ Ζερβού