EEN NETFLIX ORIGINAL-SERIE
hé, wij zijn de laatste hoop voor de mensheid
we gaan op reis naar de ruimte
er is geen weg terug we zijn onderweg
CHONIES
BROOD
de ruimtehonden
BLIJF
VERBANNEN
Het ruikt nog naar Chelsea.
Heb je een taser en hete saus? Wacht, ben je jarig?
Nee, adoptie-jarig.
Chelsea gaf me cadeaus mee om het te vieren.
Jaar één…
…Beste Hond.
Jaar twee, caleidoscoop.
Deze zijn anders.
Toe maar, vertel waarom dit zoethouders zijn.
Ik geef toe, het is schattig.
En ik ben benieuwd wat het dit jaar is.
Maak open.
Is er iets?
Ze dacht dat het maar drie jaar zou duren. Dit is de laatste.
Nomi aan de kapitein. Ik zit.
De plicht roept.
DE HOND-DEKKER
Hij is iets van plan.
Is dit een déjà vu, of bespraken we dit vorige week ook?
Dit is anders. Ik hoorde ze zeggen dat ze twijfelen aan onze missie.
Ik weet dat Vuilnis en jij niet door één deur kunnen.
Ik loop vaak voorop.
Hoewel hij roekeloos kan zijn, was hij altijd loyaal.
Heb je bewijs?
Ik heb geen bewijs nodig. Ik zit in de raad, ik ben betrouwbaar.
Besteed minder tijd aan wat Vuilnis fout doet…
…en meer aan het vinden van een planeet. Hier, kauw maar. Dat helpt kalmeren.
Vuilnis aan Brood. Deze planeet lijkt vreemd.
Hou ons in de gaten.
Oké, ik hou jullie in de gaten. Niet doodgaan.
Waar zijn mijn zoutjes?
Ah, daar, dat is vreemd.
Kom op, Brood.
Haal je snacks, zodat Vrolijk kan luisteren…
…en 'bewijs' vindt.
Wacht, ik moest blijven zitten.
Was de aarde hier al?
De ultieme grap.
Goed gespeeld, mensen.
Misschien een parallel universum, of een wormgat.
Het voelt wat 'deze honden hadden moeten gaan…
…toen het nog kon.'
We moeten gaan.
Maar, deze plek kan perfect zijn. -Ja, Vuilnis.
Dat kan.
Chelsea?
Hé, jongen. Welkom thuis.
Tijd voor je stappen. Nog maar 9.500 te gaan.
Tijd voor mijn dagelijkse wandeling.
Inderdaad, Brood. Ga weg bij je bureau.
Wat?
Geweldig. Nog 9.495 stappen te gaan.
Ik snap 't niet.
Hoe kom jij hier?
Tom?
Ellie?
Andrew.
Ben jij dat echt?
Kijk, meneer Spaghetti. -Geen vreemden knuffelen.
We doen geen kwaad.
Wij zijn vreedzame gedaanteverwisselaars, de Shmoops.
Shmoops.
Hoe weet je hoe onze mensen eruitzien? Of de aarde?
We kunnen je gevoelens lezen. Jullie herinneringen zijn ons voedsel.
Dat is leuk. Daar moet je geld mee verdienen.
Jullie liefde voor mensen…
…redde ons soort van uitsterven.
Behalve zij. Haar fijne herinneringen zijn weggedrukt.
Wacht. Uitsterven? -Ja, ons verhaal lijkt op dat van jullie.
We zijn de helft van een codependent soort, Shmoops en Crumpulons.
Samen zijn we de Shmoopulons, één symbiotisch ras.
Shmoopulon.
We gaven ze geluk en voedden ons ermee. In elk geval tot…
Op een dag, zonder ons iets te zeggen, waren ze weg en lieten ons achter.
Waar zijn ze heen?
Geen idee.
Sindsdien kwijnen wij weg.
Jullie komst heeft ons gered. -Wat als we onze mensen hierheen halen?
Meer mensen, meer geluk. Toch?
Volgens jouw herinneringen zijn mensen lastig.
Ze willen altijd meer.
En meer.
Maar honden…
…wat jullie willen is zo specifiek. Jullie willen ons.
En wij willen jullie.
Laat me dat scherm zien.
Lieveheersbeestje.
Nep-Chelsea lijkt de baas. Als ze op de mijne lijkt…
…kan ik haar wel overhalen.
Kapitein, ze zijn symbiotisch.
Het gaat om twee organismen, niet drie.
Veel goeds werkt met drie. Driewielers, trilogieën, pasta.
Blijf hier, ik regel dit.
Dit voelt niet goed, ze verbergen iets. -Er is één manier om erachter te komen.
Er zijn meer manieren.
Juwelen.
Ed, nee.
Chonies, wacht.
Even maar.
Ik weet wat je gelukkig maakt.
Een lekkere deken.
Ik sliep op reptielenhuid…
…12 hondenjaren lang. Dekens zijn te zacht.
Mijn huis.
Maar, stond die boom niet links?
En de voordeur was van bacon.
Kom binnen. Niet mijn deur opeten, oké?
Eens zien wat je kan met hete peper, Broodje.
Klaar?
Dit is precies hoe ik het me herinner.
En dit? -Net zo goed als jij.
Ik had dit opgegraven.
Omdat je die eekhoorn niet kon vangen. -Dat kan ik nu wel.
O, ja?
Je bent een hond. Er moet een mens zijn waar je van houdt.
Geef me een hint. Heeft die mens gezichtshaar?
Nee, ze had…
…alleen die ene enorme snor die het hele gezicht bedekte.
Een eenhoorn-hoorn.
Een drakenstaart.
En een monocle.
Spelen?
Ik ben niet zo'n frisbee-speler meer, maar…
Ach, toe maar.
Ik haal hem, wacht. -Stella, kom terug.
Volgende keer beter. -Dat was lang geleden, geweldig.
Blijf, dan kan dit vaker. Wil je dat?
Dat weet je, maar als je ons echt gelukkig wilt maken…
…laat je onze baasjes…
Sorry, Vuilnis. Mensen kunnen niet tevreden zijn.
Ze willen altijd meer.
Chelsea had alleen mij nodig. Ze was gelukkig met me.
Als dat zo was had ze je niet weggestuurd.
Zo simpel is het niet.
Misschien vrolijkt dit je op.
Fijne adoptie-jaardag.
We kunnen alles herbeleven. En nieuwe herinneringen maken.
Blijf.
Haal alles terug wat je mist.
Ik heb al een tijdje niets gehoord. -Hij verraadt vast de missie.
Ik moet die info hebben.
Brood aan Kapitein Vuilnis. Hallo?
Stella? Iemand? Jullie zijn niet dood, toch?
Geen zorgen, hier wordt je kalm van.
Hé, een kaaszoutje. Die had ik gemist blijkbaar.
Ben jij een Crumpulon? Ze zeiden dat je weg was.
Waarom zouden we weggaan?
We zijn gelukkig.
Ze maken ons gelukkig.
We gaven ze al ons geluk…
…tot we geen geluk meer hadden.
Geluk. -Dus je wordt niets.
We moeten hier weg…
Kom terug!
Haar armen lijken op pasta.
Iedereen, naar het schip. -Maar…
Als je ooit weer mensen wilt zien, nu.
Oké, dag, Nepper.
Ik ga je zo missen.
Kom op, er is geen tijd. -Bedankt voor het spel, ik liet je winnen.
Wat? -De Crumpulons zijn niet weg.
De Shmoops zogen al het geluk uit ze. -Ik wist het,haal de anderen.
Ik zoek Vuilnis.
Kijk, leuk toch?
Net als vroeger. Ik hou van je, Vuilnis.
Wat is er? Er is iets. Het is mijn geur hé?
Geur is het enige wat niet lukt. -Luister, je was geweldig.
De beste Chelsea-replica ooit.
Maar je bent niet echt. We gebruiken elkaar gewoon.
Chelsea gebruikt je ook. -Misschien, maar mijn vrienden niet.
Nee, ga niet weg. Vuilnis, alsjeblieft.
Ik zei niet gaan.
Je gaat nergens heen.
Vuilnis, waar ben je? -Hier, huishond.
Huishond?
Ik bedoel, laten we naar huis gaan, hond.
Kom op.
Kom mee. Laat ons helpen.
Blijf. Laat ze je gelukkig maken.
Wat? Nee. Ik kan jullie weghalen. -Blijf hier.
Stella, kom terug.
Gelukkig hier.
Niets nodig. -Blijf.
Maakt je crew je gelukkig?
Blijf bij ons, kapitein. -Kapitein.
Kapitein.
Dat zijn wij. En Kapitein Vuilnis?
Hé. Wie doet zich voor als mij?
Vreemd, hè?
Ik kreeg een noodoproep van Vrolijk. Hij heeft problemen.
O, nee, we moeten hem helpen.
Ik wist het.
Kom op, huishonden.
Deze is voor de Crumpulons. -Deze voor meneer Spaghetti.
Ga van me af.
Pak aan.
Vuilnis, wees braaf en blijf.
Sorry, maar vandaag…
…ben ik stout.
Ja, je ruikt als Vuilnis.
Vuilnis aan Brood, het is klaar. Je bent vrij.
Ze manipuleerde me.
Ze deed alsof ze om me gaf, maar het enige dat telde…
…was wat zij wilde.
Ik snap het.
Sorry, maar je stond het niet toe. De nep-Chelsea…
Niet alleen de nep-Chelsea. De echte ook.
Het is tijd voor ons. We moeten een planeet vinden…
…voor honden
Ondertiteld door: Linda van der Logt-Choufoer