NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Możemy ocalić ludzką rasę
KAPITAN WYRZUT
Ruszajmy teraz w kosmiczną trasę
Start, nie ma już odwrotu
W drogę
PORTEK
BOCHEN
Psy w kosmosie!
DAJ GŁOS
My, Chaszczaki, mówimy:
Ciężko to przetłumaczyć, ale tak czuję, słuchając waszej historii.
Myślę, że warto ocalić waszą planetę.
Damy wam nasiono,
które przywróci zieleń waszemu domowi.
Weźcie go do skarbca.
Widzicie? Powiemy to samo co on.
Ktoś to zapisał?
Ta rasa psów Chelsea brzmi niesamowicie.
To nie rasa psów,
choć Chelsea byłaby super psem.
Jest człowiekiem z Ziemi.
Z Ziemi? Znam Ziemię.
Byłam tam na urlopie 600 sezonów temu.
Podziwiałam takie stworzenie. Co to było?
Ach, dodo!
Jak się miewa dodo?
Ludzie spowodowali, że ten i inne gatunki wyginęły.
Co zrobili?
W obronie ludzi: słyszałem, że były przepysz…
Chciał powiedzieć, że ludzie się o siebie troszczą.
Prawda?
Właśnie! Są pokojowo nastawieni.
Tak. Pokój to ich obsesja. A ile wojen toczą, żeby go strzec.
Nie pomagasz.
A wy macie uratować ich planetę.
Co się z nią stało? Meteoryt?
Ekstremalna aktywność wulkaniczna? Infekcja grzybicza?
Tylko nie mówcie, że ludzie zniszczyli własną planetę?
- Nie. - Tak.
Głównie zanieczyszczając powietrze i wycinając drzewa.
To jasne, że Ziemia potrzebuje ratunku.
Od rasy ludzkiej!
Może lekko ją pochylimy i wszyscy ludzie spadną. Co wy na to?
Czekaj! Mylisz się co do nich.
Trzeba wyrwać chwasty, bo opanują ogród.
Ty mówisz prawdę.
Czy ludzie uczą się na błędach, czy nie?
Odpowiedz „tak”. Czekaj, odpowiedz „nie”.
„Tak” na pierwsze pytanie i „nie” na drugie.
Nie musisz niszczyć ludzi.
Oni sami siebie niszczą.
Dopóki Ziemia cierpi na chorobę zwaną "ludzie", nie ma żadnego nasiona.
Byłam szczera.
Wściekasz się, bo myślisz, że cię porzucili, ale Chelsea…
Ona też cię opuściła.
- Dokładnie! - Nomi!
Kiedyś to zrozumiesz.
Kapitanie, trzeba spisać raport o porażce.
- Nie ma takiej opcji. - Tutaj w formularzu jest.
Trudne czasy wymagają bohaterskich czynów.
Jeśli nie dadzą nam nasionka, musimy je sami wziąć!
Nie brzmi zbyt bohatersko.
A uratowanie milionów istnień tak?
Tak, ale boję się Chaszczaków.
Mogą zgładzić ludzi jednym pstryknięciem – gałązki?
Kradzież wymaga solidnego planu.
A kto miałby…
Jasne, że ma plan.
Planuję skoki na każde nowe miejsce.
To takie hobby.
Gdy byliście zajęci misją, ja badałem teren.
By plan się udał, potrzeba sześciu psów.
Te kciuki są nawet spoko.
Planujemy skok i Ed mówi, że bez ciebie nie damy rady.
Zastanów się! Pomogłabyś ocalić całą planetę!
Pełną palantów bez sierści i ogonów. Nie ryzykujcie dla nich życia.
Miałem nadzieję, że to nie będzie potrzebne, ale…
- Maślane psie oczka mnie nie ruszają. - A normalne psie oczka?
To spróbujemy w pięcioro, ale może zostać nas czworo.
Portek, miałeś dobre życie.
- Co? - Nomi, muzyka napadowa.
Dobra. Najpierw ochrona.
Jeśli czujniki powiadomią węgorze, że się zbliżamy, to zrobią z nas hot dogi.
Są też drony bezpieczeństwa.
Tak! Uwielbiam zestrzeliwać drony.
Mam frajdę ze strzelania, ale bez poczucia winy.
Mamy kamery, lasery, pułapki i kwaśną maź, czyli standard w napadach.
Ale skarbca strzegą drzwi z kołami zębatymi, to niezłe cacko!
Otwiera je kombinacja symboli.
A pomyłka otworzy portal pełen wstrętnych stworzeń.
Brzmi to zbyt zawile.
Wiem!
Skarbiec to duża lodówka, by nasiona nie kiełkowały.
By złupić łup, musimy mieć ich próżniowy pojemnik.
Strażnicy są wszędzie,
a Chaszczaki mają kolce, dosłownie i w przenośni.
Brzmi niebezpiecznie.
Czym się tak martwicie?
Nie byłoby bohaterów pokonujących szalone trudności,
gdyby nie szalone trudności.
Może idźmy na kompromis?
Zostańmy i obejrzyjmy film o napadzie!
Masz rację! To byłoby ryzykanckie, gdyby nie mgławica.
Stacja codziennie czerpie z niej moc, ale ma jeden fajny efekt uboczny.
Wszystkie języki stają się niezrozumiałe.
Nie będziemy mogli rozmawiać? Ale to
w porządku.
Chaszczaki też nie.
Nie będą mogli rozmawiać ani podnosić alarmu przez dziesięć minut.
To ich jedyna słabość.
To i pewnie ogień.
Nie możemy tego zrobić.
Nie możemy tego nie zrobić!
- Zachowamy życie na Ziemi! - Nie potrafisz zachować resztek na jutro.
I plan wymaga sześciu psów?
Jeśli Portek ma przetrwać, to tak.
Proszę?
Dziękuję.
Nie robię tego dla ludzi, tylko żebyście nie zginęli.
A oto plan.
Każdą robotę zaczynam od nieprzeniknionego przebrania.
Dziwne uczucie.
Nadchodzi mgławica!
Nagle chmury pociemniały, plony uschły, a oceany powysychały.
Planeta jest bliska zagłady.
Jedno z dzieci powiedziało coś, co do dziś mnie prześladuje. Powiedziała…
Udało się!
Ta plątanina węgorzy to sygnał.
Dawaj!
Jesteśmy blisko? Kiedy mgławica zacznie działać…
Zdejmij osłonę i pomóż reszcie…
O czym ty mówisz?
Zastanówmy się, jak to zabrać do domu.
- Co? Ratujmy załogę! - Nic im nie jest!
Nie chcę cię rozpraszać, tylko trochę trudno mi oddychać.
Ale kontynuuj! Nic mi nie jest.
Co? Słyszałaś. Wszystko gra!
Naraziłeś nas na niebezpieczeństwo.
Koniec misji!
Wyrzuć to nasiono!
Nie, muszę je zawieźć do Chelsea. Będzie jak dawniej!
Ona jest ważniejsza od twojej załogi?
Popatrz!
Portek, zwolnij pole siłowe.
PLUTON
HAULER
Moja dobra passa się skończyła!
Muszę coś ukraść.
Chociaż ten klucz!
Nie!
Muszę zrobić skok na ten klucz!
Dokąd idziesz?
- Odchodzę. - Co?
Odchodzisz? Dlaczego?
Mówiłeś, że psy się o siebie troszczą, a ja naiwnie ci uwierzyłam.
Wiem, że dziś nie wypaliło.
Ryzykujesz futro dla ludzi, a oni siedzą w domu
i oczekują, byś grzecznie słuchał poleceń!
Nie zasługują na twoją lojalność.
Nie ręczę za innych, ale Chelsea jest warta ocalenia.
- Gdybyś miała taką właścicielkę… - Ja ją miałam, Wyrzut!
Naukowczynię z WRAKI, jak Chelsea.
Codziennie prosiłam o pomoc, a ona mnie nie szukała.
Nie powiedziała o mnie nikomu!
Ona o mnie zapomniała!
- To nie znaczy, że… - Chelsea też?
Wysyłasz wiadomości codziennie. I?
- Może nie dochodzą… - Może jej nie zależy.
Źle ulokowałeś lojalność.
Gdybyś miał wybrać: ratować psy czy ludzi,
dokonałbyś złego wyboru.
Dlatego odchodzę.
Zaczekaj, wcale nie.
Za nic nie poświęcę załogi ani żadnego psa ze statku.
Dziś źle wybrałem, ale nigdy więcej.
Psy, nie ludzie? Na serio?
Na serio.
Zdradziłbyś naszą misję, Wyrzut?
To się okaże.
Ziemia.
Napisy: Anita Danielewska