NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Stella, mieliście wrócić godzinę temu. Gdzie jesteście?
Cześć, Bochen. Wszystko pod kontrolą…
Hej, wybacz, ale…
Czy ty masz masło orzechowe na brwiach? Wszystko w porządku?
Czekaj, ktoś się pod ciebie podszył?
Lepiej być nie może.
Możesz powiedzieć radzie, że się troszkę spóźnię?
Mam ocenę skuteczności działania…
Po południu, wiem.
To musi być straszne.
A jeśli odkryją, że od zawsze nienawidzisz kosmosu?
Co? Że zawsze…
Nie, Bochen, to mnie nie martwi.
Oczywiście, że nie, bo jesteś tobą.
Zawsze wiesz, jak…
Masz pasażerów na gapę? Ten przypomina Portka, a ten Eda.
Zaraz, co jest?
Czy to załoga?
Byli bohaterami, ratowali świat od zagłady
Teraz to puszki-okruszki, słodkie szkraby
Takie kochane
Najsłodsze szczeniaki w całym stadzie
SŁODZIAK
Szczeniaki w kosmosie!
O tak!
Szczeniaki w kosmosie!
Szczeniaki w kosmosie! O tak!
To puszki-okruszki, słodkie psiaki
I moi najlepsi przyjaciele!
24 GODZINY (168 PSICH GODZIN) WCZEŚNIEJ
Mam dobre przeczucie co do tej planety.
Zawsze tak mówisz, gdy lądujemy na jakiejś planecie.
Od miesięcy.
Straciłem już rachubę.
Co? Niemożliwe.
To może być ta, której szukamy.
To może być ta, której szukamy!
Wiem, że kilka ostatnich planet nie spełniało wysokich standardów rady,
ale tym razem…
Robale w wodzie.
Spadamy stąd.
I co z tego? Ma być z cytrynką?
Ja taką piłam, a ludzie nie mogą?
Kira, nie chodzi o ludzi. Właściwie to
możemy podbudować nasze słabnące morale,
biorąc przykład z ludzi.
Kolonizując i udając odkrywców?
Nie.
Bierzemy dzień wolnego!
- Żartujesz. - Tak ci się wydaje?
Tak, prawie zawsze.
Jutro mam ocenę rady.
Jutro jest jutro.
Czyli mamy sporo czasu na relaks.
Możemy chwilę pogadać?
Mam szansę, by przekonać radę że nadaję się na kapitankę. Muszę wkuwać.
To pestka. Jesteś zanadto przygotowana.
- Zanadto? No nie. - To dobrze. Ale spójrz na nas.
Jasne. Jeśli ci to nie przeszkadza, to zostanę…
Oczywiście! To rozkaz!
Omija cię zabawa. Chodźmy.
Co? Chce mi się pić.
WRAKI
Trzy cechy wyjątkowego kapitana: strategia, wiedza, skupienie.
Nie. Wiedza, odporność na stres, strategia, wiedza…
Stella, stać cię na więcej.
SZTUKA WOJNY DLA PSÓW
Cześć, Księżno, członkini rady.
Musisz być pewna siebie.
Nie! Robisz to źle.
Kciuk ma być wyciągnięty.
Przestrzegaj zasad i protokołu! Słuchaj rady! Nie upuść miotacza!
Protokół spotkania z obcym gatunkiem.
Spróbuj załagodzić sytuację? Tak!
Załogo, wracajmy już…
Komputer, lokalizacja załogi.
Załoga na pokładzie.
Położenie: pralnia.
Pralnia?
Co oni znów narobili?
Wyrzut?
Nomi?
Portek, jesteście tu?
Co?
Co ja wyprawiam?
Stella!
Łap mnie!
Patrz na mnie!
Dorwę cię!
Co się stało?
- Powiem ci! - Ja!
Pojedynczo.
Ja byłem przywódcą.
Na targu zajadaliśmy się darmowymi smakołykami.
Próbkami do degustacji?
Tak, próbkami!
Wszystkimi próbkami.
Udawaliśmy, że mamy pieniążki i chcemy coś kupić, ale tak nie było.
Stella, podrapiesz mnie po nosku?
Nie, mnie!
To nos kapitana, więc trzeba go podrapać.
Wiecie co? Może dokończycie opowieść.
Na planecie wody z robalami Wyrzut…
- Był jeszcze dorosły. - Wciąż był dużym pieskiem.
Jestem kapitanem!
Włożył do pyszczka jakąś przekąskę,
która nie była przekąską.
Ale jej nie przeżuł.
Smakowało jak but, ale żywy.
Wszyscy na targu byli na nas źli.
Wszyscy robili takie miny: „Jesteśmy na was źli!”
Czyli na nas.
Uciekaliście przed wściekłym tłumem,
bo ty, Wyrzut, przez pomyłkę prawie zjadłeś dziecko?
Smakowało jak żywy portfel.
Bardzo się baliśmy poza kapitanem, czyli mną.
Prawda. Kapitan Wyrzut był bardzo odważny.
Odważnie powiedział:
„Musimy przed nimi uciekać, ale już”.
Wtedy wpadliśmy na dziwnego kosmitę.
Najpierw ja go zobaczyłem. Wyglądał podstępnie, więc spytałem:
„Pomożesz nam się ukryć?”. A on: „Chcecie zmienić się w dzieci?”.
A ja na to:
„Okej, zrób z nas dzieci, żebyśmy mieli przebranie!”.
I tak im zwialiśmy. Kapitan Wyrzut uratował sytuację!
Właśnie. Ja.
I wróciliśmy na Plutona, robiąc gwiazdy.
- Chyba zwymiotuję. - To nic.
Portek też już zwymiotował w kącie.
Dwa razy!
W porządku.
Mogę to naprawić. Musimy tylko…
Patrz na mnie!
Na miłość…
Nomi, nie dotykaj przycisku turbo.
Jeszcze nie lecimy!
Stella, mieliście wrócić godzinę temu. Gdzie jesteście?
Cześć, Bochen. Wszystko pod kontrolą…
Zaraz, co jest?
Czy to załoga?
Bochen?
Bochen, wstawaj!
Bochenek, zrobiłem sobie masło orzechowe w pyszczku.
Stella, słuchaj, wróćcie już na Haulera!
I co ja powiem radzie?
„Wybaczcie, ale załoga zmieniła się w brzdąców.
To mogę być kapitanką? Nigdy? Zgoda!”
Ale co, jeśli użyjesz maszyny do genetycznej modyfikacji
i zrobią się dorośli przed spotkaniem z radą?
Może się uda, ale mój pilot i kapitan są…
Hau-hau-hau!
- Będę rzygał! Hau-hau! - …zajęci.
Od piosenek o rzyganiu dostaję o mdłości. Muszę lecieć!
- Dawaj, Wyrzut! - Dawaj, Wyrzut!
Wyrzut!
Pewność siebie, Stella. Możesz wciąż zdążyć.
To łaskocze.
Twoja kolej.
O tak!
- Moje. - Jestem szybka!
Nomi, wciąż mogę zdążyć na ważne spotkanie.
Musisz utrzymać ster w tej pozycji.
Dasz radę?
Skrót!
- Teraz ja prowadzę. - Nie! Ja!
Zobacz!
Świetnie ci poszło, ale teraz kolej na Stellę.
Stanowiska bojowe!
Nie.
Chcę wyjść!
Stella, jako kapitan rozkazuję ci…
Nie ruszajcie się!
Próbuję was chronić – przed tym.
Trzymajcie się. Nauczmy tych bandytów dobrych manier.
Protokół spotkania z obcymi: zażegnać potencjalny konflikt.
Hej, przyjaciele.
Widzę, że rozwalanie statków to wasza specjalność, ale może jednak…
Dobra, wolicie to tak rozegrać.
Mam ważne spotkanie, a przez was się spóźniam!
Stella i sępy!
Stella, Księżna o ciebie pytała, więc, żeby nie kłamać,
zacząłem udawać martwego.
Bochen, nie teraz!
Muszę ratować silnik, szczeniaki i siebie przed kosmicznymi sępami.
Sępy! O nie! Bolą mnie płuca!
Chwila, wezmę inhalator.
Czemu chciałam zostać kapitanką?
Nie mogłabym prowadzić przedszkola.
Właśnie! Przedszkole!
Szczeniaczki z Plutona! Nie damy im zniszczyć naszego statku.
Gotowi na ratunek?
Z waszym dużym kapitanem.
Jestem kapitanem!
Tak jest!
Nomi, będziesz pilotować duży samolot.
Portek, napełnij resztki silnika ogniem!
Ed, unikaj kłopotów! Zaraz, ukryj się przed kłopotami.
Jestem najprzebieglejszy.
Tak jest, kolego.
Kira, ty uważaj na bandytów.
Jestem w tym świetny!
Nomi, niech statek pomknie!
A kto chce pomóc Stelli wrócić na czas na ocenę rady?
To znaczy: Nomi, chcesz teraz wcisnąć turbo?
Bochenek, fajnie cię widzieć!
Stella, jak coś tak słodkiego może być tak wkurzające?
Oby się udało.
To nie był żart.
Wiem.
Śmieję się, bo przegapiłam ocenę, zniszczyłam statek i karierę pewnie też.
Przegapiłaś ocenę.
Wiem. Przepraszam.
To nie jej wina.
- Ona… - Cicho, Bochen.
Chodź, Stella. Zróbmy to teraz.
Jasne.
Mam teraz kciuki?
Szczeniaki?
Tak, wybacz. Powinnam z nimi zostać, ale chciałam dobrze wypaść.
Starałam się postąpić słusznie, ale…
To prawda.
I jestem pod wrażeniem.
Udowodniłaś, że wytrwałość jednego psa może zainspirować inne do dorośnięcia.
Jesteś chlubą Haulera. Pozycja kapitanki jest blisko.
Dziękuję.
Dziękuję. Ja…
GOSPODA POD PSEM
- Tak! - Oto i ona.
- Brawo! - Kibicujemy ci!
Nie powiedziałam, jak poszło.
- Nie musisz. Widzieliśmy cię w akcji. - Byłaś niesamowita.
Zaraz, to wy to pamiętacie?
No jasne.
Wszystko.
Przepraszamy za bałagan na statku. Za ten, o którym jeszcze nie wiesz, też.
Ale zrobiliśmy ci to.
Dzięki. To urocze, że zrobiliście to, będąc szczeniaczkami.
Owszem. Byliśmy jeszcze szczeniakami.
Niech żyje przyszła kapitanka Stella!
Stella!
Pokaż im!
Napisy: Anita Danielewska