'Yong plaka ng kotseng
nakasagasa sa pusang si Tabby at tumakas
ay 34 AU 35.
Nagkalat ulit ng basura si tinderong Hasan sa kalye.
Si Kaan na taga-Huzur Apartment,
inagaw at tinakas 'yong mga holen nina Sibel.
Sir, pasensiya na po.
Pasok, Mrs. Mukadder. Nakikinig ako sa report ni Sevgi.
Sevgi, tara. Ilang beses na nating pinag-usapan 'to.
Ba't di ka nakikinig?
Dapat may gumawa nito, Mama.
Titingnan ko lahat 'to.
Pero wag kang pupunta ulit nang di alam ng mama mo.
Paglaki mo, pwede kang maging abogado, prosecutor, o judge.
Saka mo magagawa 'to. Okay, Sevgi?
Kailan n'yo mahuhuli 'yong pumatay sa papa ko?
Hinahanap na namin, iha. Mahahanap din 'yon.
Sir, apat na taon na kasi. Araw-araw tinatanong ni Sevgi.
Magkakaroon pa ba ng hustisya?
Gaya ng nakasaad sa naging desisyon,
napatunayang ang akusado ay nagkasala
ng mabigat na krimeng sekswal na pang-aabuso sa bata.
Hahatulan siya ng korte ng 15 taong pagkakakulong
at ipagpapatuloy pa ang pagkakakulong ng nasasakdal.
May karapatan kayong umapela.
Makakaalis na kayo.
Sabi ni Einstein,
may pinakamahalagang tanong na kaharap ang sangkatauhan.
Ang mundo ba ay mabuting lugar?
ANOTHER SELF
Sige. Bababa na tayo sa bago nating rampa.
-Ayan. Bravo. -Ano…
Kung handa na ang lahat, heto na si Halime!
Heto na tayo!
-Welcome! -Welcome, Halime!
Welcome, Halime.
Malaki ang pamilya natin. Pamilya mo.
Gustong-gusto ka na nilang makilala.
Halime, iha, ako si Tita Leyla.
-Parang maliit na kapatid ni Sevgi. -Sa sobrang liit, bitbit kahit saan.
At ito si Tita Ada.
Para siyang ate ni Sevgi.
-Ako ang ate. Suwerte ka. -Nakaisa ako.
Kita namang masayahin ang mga tita mo.
Maganda sila pareho.
-Ikaw 'yong maganda. -Mahal ko.
-Oo, napakaganda mo, iha. -Welcome.
Mahal kong apo.
Naghain na kami para sa 'yo. Halika, kain tayo.
-Tara. Kain na tayong lahat. -Kain na! Kain na!
Kain na! Kain na!
-Ayos. -Bravo!
-Welcome, Halime! -Welcome, baby.
Welcome.
Kumusta 'yong "African Dream" mo?
Okay lang. Nag-uusap kami araw-araw.
Nagka-camping siya ngayon sa may paanan ng Kilimanjaro.
Sexy na, maalaga pa.
Ganyan nga ang hinahanap natin. Enjoy ka lang, bes.
Eh ikaw?
May trabaho na si Erdem sa isang boat.
-Doon muna siya titira. -Mabuti.
Gagawin niya 'yon hanggang makasanayan na niya.
Nga pala, napagdesisyunan ko na si Yorgos.
Talaga?
Mga anak, sa espesyal at magandang araw na ito
kung saan kasama na natin si Halime,
may balita kami sa inyo.
Ha?
Mga kaibigan, dahil sa inyo, parang may pangalawang buhay ako ngayon.
Salamat sa inyong lahat.
Ada, ang doktor ko,
gusto kitang pasalamatan lalo na.
Tinulungan at sinuportahan mo 'ko
habang nagpapaling ako sa pag-iisip at sa katawan.
-Salamat. -Tagumpay mo 'yon, Mr. Rıza.
Sa madaling salita,
para mas maging makulay pa itong pangalawa kong buhay,
sa pahintulot ng Diyos at ng Propeta niya,
hinihingi ko ang basbas ni Sevgi para pakasalan si Muko.
-Papa? -Alam n'yo ba 'to?
-Hindi! -Ano 'to?
-Hala! -Mama?
Pinag-isipan namin ito.
Nang narinig naming si Halime ay parte na ng pamilya natin,
naisip naming panahon na.
Naisip naming mas makakabuti ito para sa pamilya.
-Mama. -Anak.
Buong buhay mo 'kong inasikaso.
Alam kong pinipili mo kung ano ang tama sa puso mo.
Papa Rıza,
salamat at nakita mo ang kagandahan ng mama ko.
Dahil na-in love na pala ang dalawang bagets na ito,
pagbati na lang ang maibibigay natin.
Kasalan na! Kasalan na!
Wow!
Congrats.
May regalo rin ako.
Tingnan mo nga naman. Ang romantic mo, Muko.
Alam 'yan ni Muko.
Ang ganda.
Nakakatuwa.
-Maraming salamat. -Ay, Muko.
Para sa kalusugan n'yo. Congrats.
-Bravo! -Salamat, anak.
-Cheers! -Welcome, honey.
Ihahanda ko na'ng plato mo.
-Ayos lang. -Bakit?
Punasan natin agad. Ha, anak? Okay lang 'yan.
Punit na'ng damit ko!
-Tahan na, iha. -Walang dapat iyakan.
Medyo manipis na kasi do'n, anak. Kaya siya napunit.
-Magbibihis na lang tayo. -Magpalit tayo.
Okay lang. Wag kang mag-alala. Tahan na.
Halika. Sasamahan kita. Karga muna.
Di bale. Marami tayong bagong damit na pwede mong sukatin, okay?
Tatahiin ito ni Muko.
Hind niya hinuhubad ang damit na 'yan.
Titingnan ko.
Ba't ayaw niyang hubarin 'yong damit?
Halos natapos mo na 'yan, Yorgos.
Ang galing.
Pwede ka nang huminto.
Hihingi sana 'ko ng pabor.
Mas mapapanatag ako pag tinanim natin 'to.
Yorgos.
Magdi-divorce na kami ni Erdem.
Pero di pwedeng maging tayo.
Gusto kong magkapanahon sa mga anak ko.
Babalik ako sa college.
Tatapusin ko ang psychology degree ko.
Kaya itanim na natin 'to
at magpaalaman na tayo.
Ang problema sa karamihan ng tao sa mundo
ay hindi pa nila nakikilala ang sarili nila.
Congrats, Leyla.
Nakilala mo na ang sarili mo.
Sasagutin ko 'yan ng isa sa kasabihan namin.
Huli man daw at magaling, naihahabol din.
Ayoko kasing mamatay nang di ko 'yon nagagawa.
Pero gano'n lang, ha? 'Yon na 'yon.
Paalam.
Boss.
Dr. Ada, para sa 'yo itong bulaklak.
-Salamat. -Walang anuman.
Di ko alam ang panahon d'yan ngayon
pero dito, biglang sumikat ang araw.
Maraming salamat.
Miss na miss na rin kita.
MISS NA KITA… ÖZGÜR
Ms. Zeynep, welcome.
Hello. Meron na 'kong mga test na pinagawa mo.
Tingnan natin. Normal na ulit ang values mo.
Pwede na tayong mag-treatment.
Inaalam natin ang cortisol levels bago at pagkatapos ng session
para makita kung may pagbabago sa nervous system.
Nagkaka-panic attack ako.
Alam kong hindi mo 'to linya.
Namatay sa aksidente sa trapik ang anak namin ilang taon na.
Baka kako may kinalaman 'to, kaya…
Malaking trauma ang pagkawala ng anak n'yo.
Ramdam mo pa rin ang sakit.
Doon kaya natin simulan?
Gusto kitang makita matapos makausap si Mrs. Sevgi.
Na-diagnose ako ng breast cancer mga 4 years ago.
Nagpagamot ako. Tinanggal ang pareho kong suso.
Okay na naman ako. Gumaling na ako.
Gusto ko lang malaman kung ba't ko ito naranasan.
Gusto kong alamin pa.
Namatay din sa cancer ang nanay ko at lola ko.
Namana ko kaya ito o kapalaran ko lang?
Sabi mo, may mga nawala na sa side ng nanay mo.
-Bye. Ingat. -Bye. Sa uulitin.
-Dr. Ada. -Dr. Canan.
Akala ko, nasa Istanbul ka.
Pati doon, usap-usapan si Dr. Ada.
-Gusto kitang makita. -Buti naman.
-Kumusta na? -Ayos lang. Ikaw?
Ayos lang. May pasalubong ako.
Salamat.
Ang ganda nitong lugar.
Ang ganda-ganda lang tingnan.
Mukhang masarap 'to. Tikman natin pagkatapos kitang ilibot.
-Sige ba. -Halika.
-Ipapakita ko'ng opisina ko. -Sige.
Anak kong maganda, hubarin na natin 'to.
Maligo na tayo at magpalit na, ha?
Sige, pwede mo bang sabihin kung bakit?
Mama ko…
Mama ko'ng gumawa nito.
Ito na lang ang natira sa mama ko.
Ayokong hubarin.
Wag ka sanang magalit.
Anak ko.
Ba't naman ako magagalit?
Ang galing-galing ng mama mo. Ang ganda nitong gawa niya.
Tahan na, please.
Di bale. Gagawan natin ng paraan.
Babalik ako, okay?
Ayaw niyang hubarin.
Gawa ng mama niya 'yong damit.
Ay, naku.
Pero punit-punit na. Mahirap nang tahiin.
Ano'ng gagawin natin, Fiko?
Mahal, may naisip ako, pero…
Salamat sa tiwala mo sa 'min at sa pagsuot ng pajama.
Halime, anak ko.
May ikukuwento ako sa 'yo, ha?
Ito ang totoo kong tatay, si Aram. Pero hindi ko siya nakilala.
Namatay siya bago pa 'ko pinanganak.
At ito si Papa Halil ko.
Kahit hindi siya ang tunay kong tatay,
ginawa niya ang lahat ng makakaya niya
para maging masaya ako, malusog, at ligtas.
Hinding-hindi namin papalitan ni Fiko 'yong totoo mong magulang.
Okay, anak?
Pero nagpapasalamat kami sa kanila
kasi pinalaki nila ang napakahusay na batang tulad mo.
At napakasuwerte namin
kasi nakasama ka namin.
Totoo 'yan. Sumpa man.
Alam mo, balang araw, hindi na kakasya 'yang damit mo sa 'yo.
Bakit? Kasi tatangkad ka na at magiging malaking bata.
Pero makakasama mo pa rin ang alaga ng mama mong gumawa niyan.
Lagi kang yayakapin ng papa mo.
Mararamdaman mo ang lakas nila
habang nabubuhay ka, Halime.
Okay, anak?
Kung tatanggapin mo,
may alok kami sa 'yo.
-Magandang umaga. -Magandang umaga.
Magandang umaga. Tingnan n'yo, ang dami kong damit!
Oo nga. Nagustuhan mo ba, anak?
Tingnan mo.
May tinahing parte ng damit na gawa ng mama mo
ang bawat damit mong bago.
Gusto mong isukat?
Sige. Magsukat kayo. Patingin mamaya, ha?
-Ito muna? -Uh-huh.
Uh-huh? Halika na.
Unahin natin 'yong pula. Halika, anak.
Lumiyad ka.
Iatras natin ang mga paa natin
para mag-downward dog pose.
Tapos paharap tayo.
Warrior pose.
Ang galing mo.
Baba ulit ang kamay, itabi sa paa.
May balita ako.
Tinanggap 'yong application ko. Magtuturo ako ng dance sa art center.
-Talaga? -Uh-huh.
Proud ako sa 'yo.
-Salamat. -Totoo.
Salamat sa 'yo.
Sa İzmir nga lang.
May matitirhan na 'ko. Inasikaso nila.
Ayos 'yan. Kailan ka magsisimula?
Gusto na nila 'kong magsimula agad.
Anong agad? Aalis ka na agad?
Gusto kong makasama ka bago 'ko umalis.
-May isa pa. -Ano?
May taga-Australia na nag-email sa 'kin. Sally ang pangalan.
Gusto niya 'kong makausap
pero sa personal daw kasi importante daw.
Tungkol sa pamilya natin.
-Pamilya natin? -Oo.
Sally?
Medyo natatakot ako.
Paano kung may kapatid pa pala tayo?
Ano ka? Wala na, 'no.
Mas alam mo kung nanggaling na do'n si Papa.
Hindi pa yata.
Hindi. Australia 'yon.
Baka ayos lang naman siguro.
Baka may kuya tayo, gano'n.
Ayoko. Salamat na lang.
Kaya mo pa ng isa pang kapatid?
Nagkausap kami ni Canan.
Magtatrabaho na kami sa clinic.
Ayos 'yan.
Baka dapat na 'kong kumuha pa ng ilang doktor at therapist
para mapalago pa ang business.
Ano sa tingin n'yo?
Bes, kung iniisip mong magdagdag pa ng mga doktor,
hindi na kakasya kaya hahanap tayo ng bagong lugar.
Oo nga, pero naisip na rin 'yon ni Mr. Özgür.
Pinaghandaan niya ang pagpapalawak.
Pwede nang mag-apply ng funding.
Pwede nang maging institute 'yong clinic.
Alam n'yo,
magbigay-pugay nga tayo sa vision ni Özgür. Deserve niya 'yon.
Mukhang nagugustuhan ko na ang Özgür na 'to.
Ang bait niya, ha.
Ako rin yata.
Oh sige, ako na'ng bahala sa mga permit at lahat ng papeles.
Pero dapat maghanda tayo ng bonggang presentation.
Tama ka.
Bes, sa tingin ko,
dapat magkuwento ka ng kuwentong makaka-relate ang lahat.
May kuwento na tayo.
Ha? Ano'ng ibig mong sabihin?
Ha? Ako?
Ay, naku. Kinilabutan ako. Wag kayong magbiro, mga bes.
Bes, siyempre ikaw na 'yon.
Pwede kang maging inspirasyon sa lahat.
Payag ka ba?
Bes naman. Baliw ka na ba? Payag daw ba 'ko?
Siyempre oo.
Naitago ko 'yong mga report.
Nilista ko lahat ng treatment,
lahat ng complementary na ginawa natin.
Sasamahan naman kita, 'no.
Sige, ganito na lang.
Ako na'ng gagawa ng presentation.
-Ako na sa visuals. -Sige.
At ako na sa mga papeles, application, mga ganyan.
Handa na pala tayo.
-Ikaw na'ng mag-isip ng pangalan. -Sige.
Simulan na natin ang work trip!
KUMUHA NG EQUIPMENT HUMANAP NG ASSISTANT
OCTOBER 1 ANG BIG DAY
At may good news.
Halos handa na 'yong funding presentation ko.
Naayos na pala lahat?
Salamat sa mga bes ko.
Özgür.
Di ko lang alam kung maaaprubahan 'yong funding.
Pero di ko gagawin 'to kung wala ka.
Salamat, ha.
Makukuha mo 'yong funding. Basta.
Teka, nag-check ka na ng email?
Hindi pa. May pinadala ka?
Pakitingnan.
SERENGETI_TICKET.PDF
BOARDING PASS ADA KORKMAZ
Ano'ng sinasabi mo?
Ito ang sinasabi ko.
Tapusin mo'ng presentation mo.
Sakay ka ng eroplano, lipad ka rito.
Mag-celebrate tayong magkasama.
Paano 'ko pupunta?
'Yong clinic, mga pasyente,
'yong paghahanda sakaling makuha 'yong funding.
Ada, isang linggo lang naman.
Pag-isipan mo lang.
Ikaw, ako, 'yong stars,
Serengeti, mga hayop sa gubat.
Pagod na 'ko sa pag-describe lang sa 'yo nitong lugar.
Isang linggo lang naman. Kaya mo 'yan.
Eh di darating ako d'yan pagkatapos ng presentation.
Sorry, di ko narinig. Mahina ang signal. Ano 'yon?
Darating ako d'yan pagkatapos ng presentation.
Pinakamagandang balita 'yan ngayon.
-Sige, kitakits. -Kitakits, baby.
Nakakita na kayo ng ibong iisa ang pakpak pero nakakalipad?
Ito ang resulta
ng paghiwalay sa katawan at espiritu ng tao sa libo-libong taon.
Isang ibong lumilipad na iisa ang pakpak.
Sina Dr. Abu Zayd al-Balkhi at Dr. Haly Abbas noong 10th century
ay may rebolusyonaryong hypothesis
na nagsasabing ang ugat daw ng mga sakit
ay nasa interaksiyon ng isip at katawan ng tao.
Bakit natin binabalewala ang hypothesis na ito
sa mga treatment ngayon, matapos ang sanlibong taon?
Layunin ng aming institute na magbigay ng treatment option
kung saan ang dalawang pakpak, ang isip at katawan,
ay nababalanse at nagkakatugma.
Ipapakilala ko ang taong gumaling sa sistemang ito.
Si Sevgi Solmaz Seyhan.
Isa siyang stage four metastatic liver cancer patient.
Sa nakalipas na 5 taon, 2 beses bumalik ang liver tumor niya.
Ganap nang gumaling si Sevgi
at nabubuhay bilang abogado sa Ayvalık.
Kamakailan lang, nag-ampon siya ng isang bata,
si Halime na naulila ng lindol.
Fiko. Higpitan mo'ng hawak sa kanya!
Siya ang inspirasyon nitong project.
Baka maging inspirasyon siya sa marami pa.
-Salamat. -Ang sarap. Salamat.
Kailangan kong dumaan sa opisina.
-Day-off mo ngayon, di ba? -Baka importante.
-Di ko matanggihan, eh. Ha? -Sige. Punta na.
Mauna na kayong mag-dinner.
-Tapusin mo na at bumalik ka. -Balik ako agad.
Ikuwento mo'ng ginawa natin sa theme park.
Una, nag-ferris wheel kami.
Talaga? Hindi ka natakot?
Konti lang siguro.
-Pero nag-ingat ako. -Oo nga.
Dito ka mag-dinner. Gawin mo na 'yan at umuwi ka.
-Masaya ba talaga? -Masaya.
Tama 'yan.
Uy, ingat kayo.
Ingat ka, mahal.
Balik ka agad.
Ano'ng nangyari? Kumusta?
Patok na patok, bes.
Galing mo, bes!
Hanep ka, bes! Ikaw na!
Nasaan si Sevgi?
Di mo ba kasama?
Di kami magkasama.
Leyla, tumatawag si Fiko.
Hello?
Sevgi!
Kapit lang, mahal!
Sevgi, kapit. Nakikiusap ako!
Dito lang kayo.
Diyos ko. Diyos ko, tulungan n'yo kami.
Maghanda ng bago.
Fiko, ano'ng sabi nila?
Nahuli 'yong suspek.
Di sinabi kung ba't niya ginawa.
Bangag siya sa droga.
Kumusta si Sevgi? Okay lang siya?
OPERATING ROOM
Ginawa namin ang lahat.
Tinamaan ang spleen niya kaya inalis ko.
Nahinto ang pagdurugo pero maraming nawalang dugo.
Umuwi na muna kayo at magpahinga.
At magdasal.
Ada?
Fiko, five minutes lang.
Sobrang hina ng immune system niya.
Sevgi, mahal ko.
Pinakamahal ng buhay ko.
Ang nag-iisa ko.
Wag kang susuko.
Kapit lang, mahal.
Marami ka nang nalampasan, Sevgi.
Malalampasan din natin 'to, mahal.
Fiko.
Ano 'yon? Ano 'yon, mahal?
Iuwi mo na 'ko.
Ha? Dapat dito muna tayo, Sevgi.
Iuwi mo na 'ko sa bahay natin.
Sige, wag kang magpapagod.
-Gising na siya. -Salamat sa Diyos.
-Ada. -Salamat sa Diyos.
Gusto niyang umuwi.
Fiko, ano ka ba? Paano ko siya idi-discharge?
-Gusto nang umuwi ni Sevgi. -Ha? Ano'ng sabi mo? Ano?
Fiko!
Ada. Ang sabi ni Sevgi…
-Ano'ng sabi? -"Gising na 'ko."
"Kung gusto kong umuwi, di ako mapipigilan ng ospital."
Magtatayo ako ng ospital do'n kung kailangan, pero iuuwi ko na siya.
-Kasi gustong umuwi ni Sevgi. -Imposible. Di ako makakapayag.
Kailangan, Ada. Wala na tayong ibang pagkakataon.
Halime.
Halika, anak.
Anak, wag kang matakot, ha?
Tingnan mo. Nandito si Fiko.
Nandito si Lola Muko.
Nandito si Lolo Rıza.
Nandito ang mga tita mo.
Wag kang matakot.
Kung makita mo sina Mama at Papa do'n,
pakisabi kinukumusta ko.
Pakisabi wag silang mag-alala sa 'kin.
Oo naman, anak, sasabihin ko.
-Sevgi? -Sevgi.
-Sevgi!
Alisin 'yong unan!
-Sevgi? -Ada? Gawan mo ng paraan!
-Sevgi. -Ada, tulong!
-Sevgi! -Sevgi!
-Sevgi, sige na. -Bilis, Ada!
Sevgi!
Hindi ba't natural lang ang kamatayan gaya ng kapanganakan
sa siklo ng buhay?
Pero habang malugod nating tinatanggap ang kapanganakan,
mahirap tanggapin nang natural ang kamatayan
kasi ang pagtanggap na wala na ang ating mahal sa buhay
ay ang pinakamasakit tanggapin.
Sevgi!
Pag namatay ang ating mahal sa buhay,
ang sakit na dama natin ay di lang dahil sa pamamaalam.
Kinukuwestiyon natin ang kahulugan ng buhay.
Ang layunin ng isang tao, ng buhay.
Ano na'ng mangyayari sa ginawa natin
para makabawi, gumaling, lumago, magpabuti, maging mas masaya
kapag namatay tayo?
Paano na ang ambag nating kahalagahan sa buhay pag namatay tayo?
MAKALIPAS ANG ISANG LINGGO
Nasa basurahan 'to.
Nakuha mo ang funding.
Ngayon ka pa ba susuko?
May saysay pa ba?
Nagsimula itong lahat kay Sevgi.
Sinundan ko siya rito para makapagpagaling siya.
Nasaan na si Sevgi ngayon?
Ada, ginawa mo na ang lahat.
Sana di ko siya pinayagang lumabas sa ospital.
Wala na 'kong tiwala sa kahit ano, Özgür.
Sa buhay, wala.
Sa hustisya, wala.
Wala na 'kong lakas.
Hindi dapat ginanito si Sevgi.
Hindi dapat ginanito si Muko.
Si Fiko, si Halime…
Hindi dapat kami ginanito.
Ada.
Alam ko'ng pakiramdam ng mawalan ng kapatid.
Lagi kang may parteng kulang.
Mag-iiba na ang lahat.
Mag-iiba ka na rin.
Pero hindi mawawala si Sevgi.
Ikaw ang nagsabi sa 'kin niyan.
Baka 'yong koneksiyon n'yo
ang magpapalakas sa 'yo
lalo na ngayon.
Bigyan mo ng panahon ang sarili mo.
Wag ka munang magdesisyon ngayon, ha?
-Pabor naman, oh. -Oo ba.
Gusto kong makita ang pumatay kay Sevgi.
Halatang nagdurusa ka, Ali.
Alam mo, tatlong taon nang sinusubukang mag-ampon ni Sevgi.
Naging nanay din siya noong isang buwan.
Kasi gagawin niya ang anumang maisip niya.
At paninindigan niya 'yon.
Ano'ng paborito mong pagkain?
Mücver.
Gagawan ka niya ng masarap na mücver kung nakilala ka niya.
Magaling magluto si Sevgi.
Mahilig siyang magpasalusalo.
Magugustuhan mo siya kung nakilala mo siya.
Lahat ng nakakilala sa kanya, mahal siya.
Ang mundo ba ay mabuting lugar?
Baka hindi kailangang maging mabuting lugar ang mundo.
Baka may nakatagong tatag pala at kapayapaang hihilom
sa pag-ako ng karanasan natin, tanggaping bahagi ng buhay ang lahat.
Pamangkin pala siya ni Yakup.
Inutusan daw siyang maghiganti.
Tetestigo siya laban kay Yakup.
Tingnan n'yo kung gaano kaganda rito.
Hindi nga lang kasingganda ng Cunda.
Pero maganda pa rin 'yong view.
Tahimik muna.
Pakinggan natin 'tong kanta, please.
Di ko man maintindihan 'yong lyrics,
naaantig talaga 'ko nito.
Kaya naisip kong mag-record ng message sa inyo.
Di ba, sakaling di na 'ko gumaling
at di na 'ko umabot,
inaasahan kong makikita n'yo 'tong message sa phone ko.
Di ba, lagi kong sinasabing
ramdam kong parang may kulang sa 'kin dito?
Wala na 'yong kakulangang 'yon. Napuno na.
Umaapaw na nga, eh.
Para alam n'yo lang.
Ma. Mama.
Alam kong mahirap 'to para sa 'yo. Naiintindihan ko 'yon.
Pero makinig ka, Ma.
Ikaw ang nagluwal sa 'kin sa mundong 'to.
Ikaw ang nagpalaki sa 'kin.
Hinding-hindi mapuputol ang koneksiyon natin.
Ada, bes.
Ang mga kagaya kong
hirap sa kalusugan nila, kailangan ka nila, bes.
Alam mo 'yon, di ba?
Wag mong idahilan ang pagkawala ko para sumuko ka, okay?
Papatayin kita, ha.
Di ka pwedeng sumuko sa layo na ng narating mo, 'no.
Babantayan kita, ha.
Wag na wag kang susuko.
Ada, bes.
Maghanap ka na kasi
ng solid na partner, ha?
Tama na 'yang pagsosolo mo.
Panahon na.
At hindi sa nakikialam kasi sensitibong usapan 'to,
pero di ba maganda kung magkaanak na kayo, Ada?
Bigyan mo ng chance ang sarili mo habang may panahon pa, okay?
Uy, Leyla.
Kailangan naming lahat 'yang sunshine mo,
'yang walang katapusang energy mo,
'yang nakakaakit mong glow, bes.
Alam mo 'yon, di ba?
Wag na wag mong balewalain ang mga kagustuhan mo sa buhay.
May sapat kang tapang para gawin ang anumang gustuhin mo.
Bes, may kakayahan ka para gawin ang gusto mo.
Sige na!
At Fiko.
Mahal ko.
Wala 'kong nakilalang singganda mong magmahal, alam mo 'yon?
Ako na'ng pinakasuwerteng babae sa mundo
kasi may nagmamahal sa 'king sobrang sumuporta sa 'kin
sa lahat ng sakit at kahinaan ko.
Isa pa pala, Fiko.
Pwede kang maging tatay pag wala na 'ko, Fiko.
Sobrang saya ko lang no'n.
Tatay na 'ko, mahal.
Tatay na 'ko ni Halime.
Wag n'yong kalimutan, ha?
Anuman ang mangyari, nasaan man ako,
anuman ang maganap sa 'kin,
mahal na mahal ko kayong lahat,
at patuloy ko kayong mamahalin.
Okay. Pakinggan n'yo na 'yong kanta.
Saka tama na 'yang paupo-upo, 'no?
Tara. Sayaw naman tayo.
Leyla, alam kong tatayo ka. Tara, sayaw naman tayo.
Pero gusto kong may mag-video sa 'kin!
Paki-video naman ako, oh.
Ilan taon ko na kayong hinahanap.
'Yong lolo ko, si John Patrick Morgan, nasa Gallipoli War.
At niligtas siya ng lolo n'yong si Salih.
Lalagyan niya 'yan ng tubig.
May iniwang bahagi ng pamana ang lolo ko sa inyo.
Hindi man kalakihan, pero inyo 'yon.
Kung hindi niya niligtas si Lolo, wala kaming lahat dito ngayon.
Kaya sana tanggapin n'yo ito.
Tatanggapin naming magkapatid nang may karangalan at pasasalamat.
At pararangalan din namin si Mr. John Patrick at ang legacy niya.
Hindi tayo biktima ng mga ninuno natin.
Hindi tayo biktima ng trauma natin o trauma ng mga ninuno natin.
Bagkus, tayo ang magpapatuloy ng kanilang legacy.
Posible bang mabuhay muli mula sa abo kahit anuman ang pinagdaanan natin?
Posible bang maging berde ulit ang mga natuyong sanga?
Hello.
Masaya akong ikaw na'ng namahala rito.
Nakuha ko na ngayon 'yong college diploma ko.
Pwedeng magpa-reserve ng mesa para sa dalawa para mag-celebrate?
Posibleng tahakin ang landas na di pa natin nadadaanan.
Posible pang mapahaba pa,
mapalawak pa, mayakap pa,
habang binabahagi natin ang karanasan natin sa iba.
At posible pa ring makibahagi sa mga himala ng buhay
kahit nadama na natin ang pinakamatinding sakit nito.
-Ang ganda. -Oo nga.
-Welcome. Kumusta? Hello. -Hello, Ms. Ada.
-Ang ganda rito. -Salamat.
-Salamat, ha. -Hello.
Puntahan mo sila.
Si Ada.
-Ada! -Hello!
-Hi! -Ada!
-Kumusta? -Mabuti.
-Kinakabahan ka? -Sobrang kabado!
-Magsisimula na tayo. -Good luck.
Habang ang libo-libong taon ng knowledge ay nasa ilalim ng olive trees dito,
habang dumadaloy ang pagpapagaling ng nature,
at habang ang epekto ng emosyon sa katawan natin
ay natukoy na ilang centuries na ang nakalipas,
hindi ba't nasa sa atin nang
simulan ang healing journey natin?
Una, maraming salamat sa pagdalo n'yo rito.
Marami akong gustong pasalamatan.
Una, ang nanay at tatay ko, ang mga nanay at tatay nila,
at bawat ninuno kong naging dahilan kung bakit ako nandito.
Si Sevgi at Leyla, na kasama ko mula nang magkakilala kami.
Si Muko, na parang nanay kung mag-alaga sa akin.
Si Fiko, katuwang sa buhay ni Sevgi.
Kahit wala siya rito,
si Mr. Zaman, na binigyan ako ng bagong pananaw sa buhay.
Si Carla.
Si Deniz, kapatid ko.
At ikaw, Özgür.
Salamat sa inyong lahat.
Nagpapasalamat ako sa lahat
na naging parte ng buhay ko at nasaksihan ang journey ko.
Tanggap ko ang mga pinagdaanan ko.
At sa huli, habambuhay akong nagpapasalamat kay Sevgi.
Kasi nagsimula sa kanya ang journey ko.
At itutuloy itong kasama siya.
Ang Another Self Love and Life Institute ay parangal kay Sevgi.
Nawa'y luwalhati ang idulot sa lahat.
SEVGİ SOLMAZ SEYHAN NASA PUSO NAMIN HABAMBUHAY
Ada? Maaga kang dumating?
Welcome. Oo. Gusto kong kausapin si Sevgi.
'Kainis. Ba't di ka nagsabi?
Mavi, iha.
-Kumusta? -Ayos lang. Ikaw?
-Sarp, iho. -Muko!
Welcome, Muko.
Kumusta, Mr. Rıza?
Heto na ang prinsesa!
-Kumusta? -Salamat.
Papa Fiko, naiwan ko 'yong drowing sa bahay.
Hindi, anak. Nandito 'yong drowing mo, oh.
-Drowing mo 'yan? -Oo.
-Ang ganda. -Ang ganda naman!
-Welcome, mahal. -Ilagay na'ng bulaklak?
Nakita n'yo 'yong drowing ni Halime?
-Hi sa inyo. -Welcome.
-Ako muna. -Miss na miss kita.
Alam mo…
Heto na'ng iyo.
Baby!
Sarap mong kainin. Tabachingching!
Ang cute niya.
-Rüzgâr! Kakainin kita! -Heto na si Rüzgâr!
Si Tita Leyla, oh.
Sobrang cute niya.
Halika. Halika rito. Na-miss kita.
Hindi ko alam kung may buhay pa matapos mamatay,
pero tiyak kong may pagmamahal matapos mamatay.
Nagsalin ng Subtitle: Libay Linsangan Cantor