Mahallemizin kedisi Sarman'a çarpıp kaçan arabanın plakası 34 AU 35.
Bakkal Hasan yine çöplerini sokağa döktü.
Huzur Apartmanı'nda oturan Kaan, Sibellerin misketlerini aldı, kaçtı.
Komiserim, çok affedersiniz.
Gel Mukadder Hanım. Sevgi'nin raporunu dinliyordum ben de.
Sevgi, aşk olsun! Kaç kere konuştuk biz bunları kızım.
-Sen niye laf dinlemiyorsun? -Birinin bu işi yapması gerekiyordu anne.
Hepsiyle ilgileneceğim.
Ama sen de bir daha annenden habersiz gelmeyeceksin.
Büyüyünce avukat, savcı, hâkim olursun.
O zaman bu işleri yaparsın. Anlaştık mı Sevgi?
Babamın katilini ne zaman yakalayacaksın?
Arıyoruz kızım. Er ya da geç bulacağız.
Komiserim, dört yıl oldu. Sevgi her gün soruyor.
Adalet bir gün yerini bulacak mı?
Gerekçesi, gerekçeli kararda açıklanacağı üzere,
sanığın, üzerine atılı çocukların cinsel istismarı suçunu
nitelikli hâliyle işlediği sabit olduğundan
15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,
sanığın tutukluluk hâlinin devamına karar verildi.
İstinaf yolu açıktır.
Çıkabilirsiniz.
Einstein'a göre
insanlığın karşı karşıya olduğu en önemli soru şudur.
Evren dost canlısı bir yer midir?
Hadi bakalım, yeni yolumuzdan iniyoruz.
-Evet. Bravo. -Evet…
Hepiniz hazırsanız Halime geldi!
Biz geldik!
-Hoş geldin! -Hoş geldin Halime!
Hoş geldin Halime.
Biz çok büyük bir aileyiz. Senin ailen.
Hepsi de seninle tanışmak için çıldırıyor.
Halimeciğim, ben Leyla teyzen.
-Sevgi'nin küçük kız kardeşi sayılırım. -Küçük kız kardeşi.
Ufal da cebime gir.
Bu da Ada teyzen. Sevgi'nin ablası sayılır.
-Abla bana düştü. Sen şanslısın. -Yırttım.
Gördüğün gibi çok eğlenceli teyzelerin var.
Bence ikisi de çok güzeller.
-Ya! Asıl sen çok güzelsin. -Aşkım! Evet, asıl sen çok güzelsin.
Anneannesinin bir tanesi.
Bak, senin için sofralar hazırladık. Hadi yemek yiyelim.
-Hadi bakalım, sofraya. -Yemek! Yemek!
Yemek! Yemek! Yemek!
-Aferin. -Bravo!
-Hoş geldin Halime! -Hoş geldin bebeğim.
Hoş geldin.
Ne yapıyor senin "African Dream"?
İyi, her gün konuşuyoruz.
Şu anda Kilimanjaro eteklerinde kampta.
Hem seksi hem de ilgili.
Tam aradığımız tip. Keyfini çıkar bebeğim.
Sen ne yaptın?
Erdem teknede iş buldu.
-Şimdilik orada yatıyor. -İyi.
Yani, bir düzen kurana kadar böyle devam edecek.
Bu arada ben Yorgo konusunda da kararımı verdim.
Verdin mi?
Çocuklar, Halime'nin aramıza katıldığı bu en özel ve en güzel günde
bir haberimiz var.
Ne?
Sevgili dostlarım, sayenizde ömrümün ikinci baharını yaşıyorum.
Çok teşekkür ederim.
Doktorum, Ada kızım, sana ayrıca çok teşekkür ederim.
Hem bedenen hem ruhen tazelenme sürecinde
bana destek oldun, yardımcı oldun. Sağ ol.
Bunu siz başardınız Rıza Bey.
Yani uzun lafın kısası,
bu ikinci baharı yaza çevirmek için
Allah'ın emri, peygamberin kavliyle Sevgi kızımdan annesi Muko'yu istiyorum.
Baba?
-Haberiniz var mıydı? -Hayır!
Ne oluyor ya?
-Oh be! -Anne?
Ya, biz düşündük, taşındık.
Yani Halime'nin de yuvaya dâhil olduğunu böyle öğrenince
artık dedik "tamam".
Hani böylesi daha uygundur aile için.
-Annem. -Canım.
Sen hayatını hep beni gözeterek yaşadın.
Şimdi kalbine en doğru geleni, en güzelini seçtiğine eminim ben.
Rıza baba, annemin içindeki güzelliği gördüğünüz için teşekkür ederim.
E, madem gençler birbirlerini sevmişler,
bize de hayırlı olsun demek düşer.
Düğün var! Düğün var! Düğün var! Düğün var!
Vaov!
Tebrikler.
-Benim de bir hediyem var. -Bak sen. Romantik Muko.
İşini bilir benimki.
-Aa, çok güzel. -Şahane.
-Çok teşekkür ederim. -Ay, Muko!
Sağlığınıza. Kutlarım.
-Bravo! -Sağ ol oğlum.
-Cheers! -Hoş geldin aşkım.
Ben şimdi yemeğini de koyayım.
-Hii! -Hiç, hiç problem değil.
Hemen silip halledeceğiz, tamam mı aşkım? Hiç önemli değil.
Üstüm yırtıldı.
Hayır, hayır. Ağlanacak bir şey yok ki. A-aa!
Aşkım, orası birazcık yıpranmış.
O yüzden yırtıldı
ama yenisini giydireceğiz, üstünü değiştireceğiz.
Hiçbir şey olmaz, merak etme. Ağlama, ağlama.
Gel bakalım. Gel bakayım kucağıma sen. Hoppa.
Hiç merak etme. Bir sürü şey aldık zaten, onları da denemiş oluruz, hı?
Bunu da diker Muko.
Üstündeki bluzu asla çıkartmıyor.
Ben bir bakayım.
Niye çıkarmıyormuş ki üstündeki bluzu?
İncir sütü gibi Tatlı ve baygın
Bir yol vardı eskiden Kaybettim kasten
-Gönül sılasına tam kavuşurken -Bayağı kolaylamışsın Yorgo.
-Ölmek korkusu mudur -Eline sağlık.
Terk eyledim ben
Ama artık bırakabilirsin.
-Sevdiklerinin karnını bıçakla açıp -Senden bir şey isteyeceğim.
-Kendini arayan gafil benmişim meğer -Bunları dikersek daha iyi hissedeceğim.
Yaram berem, hepsi fora
İçimdeki limanlara
Aşkımdan utanmadan Yanaşmak varmış
Zeytin ağaçları gibi Gizlemeden hiçbir şeyi
İçimdeki canavarı
-Anlamak varmış -Yorgo.
Biz Erdem'le ayrılıyoruz.
Ama seninle yapamam.
Çocuklarıma zaman ayırmam lazım.
Üniversiteye geri döneceğim.
Psikoloji diplomamı almam gerekiyor.
O yüzden bu fidanları dikelim ve sonra vedalaşalım.
Bu dünyadaki çoğu insanın sorunu
aslında daha kendileriyle tanışmamış olmalarıdır.
Tebrik ederim seni Leyla.
Kendinle tanıştığın için.
Ben de sana o zaman Türkçemizden bir özlü söz söyleyeyim.
Geç olsun ama güç olmasın.
Bunu yapmak zorundaydım. Bunu yapmadan ölemezdim.
Ama bu kadar, tamam mı? That's it.
Hoşça kal.
Patron.
Ada hocam, çiçekler size geldi.
-Teşekkür ederim. -Rica ederim.
Kilimanjaro'da havalar nasıl, bilmiyorum
ama biraz önce burada küçük güneşler doğdu.
Çok teşekkür ederim. Ben de seni çok özledim.
Zeynep Hanım, hoş geldiniz.
Merhaba. İstediğiniz tahlilleri yaptırdım Ada Hanım.
Bakalım. Değerleriniz normale dönmüş.
Tedaviye başlayabiliriz artık.
Seanslardan önce ve sonra kortizol seviyelerini ölçüp
sinir sisteminde bir değişiklik var mı, yok mu diye bakıyoruz.
Benim panik atağım var.
Biliyorum, tam olarak branşınız değil.
Yıllar önce trafik kazasında oğlumuzu kaybettik.
Belki bununla ilgisi vardır diye…
Oğlunuzu travmatik bir şekilde kaybetmişsiniz.
Acınız daha çok yeni. Oradan başlamaya ne dersiniz?
Sevgi Hanım'la konuştuktan sonra sizi görmek istedim.
Dört yıl önce meme kanseri tespit edildi bende.
Tedavi oldum, memelerimi aldılar.
Şimdi her şey yolunda, toparlandım.
Ama ben bunları niye yaşadım, bilmek istiyorum.
Daha derine inmek istiyorum.
Annemle anneannemi de kanserden kaybetmiştik.
Sizce bu genetik mi yoksa benim kaderim mi?
Anlattığınıza göre
anne tarafında kendini tekrar eden kayıplar yaşanmış.
Ah!
-Hoşça kalın. -Görüşmek üzere.
-Ada hocam. -Canan hocam.
-Ada hocam. -İstanbul'da sanıyordum ben seni.
İstanbul'da bile herkes Ada hoca, Ada hoca deyince bakayım dedim.
İyi yaptın. Otursana.
-Nasılsın? -İyi, sen nasılsın?
-İyi. Şöyle küçük bir şey getirdim sana. -Teşekkür ederim.
Çok güzel olmuş burası. Bakmaya doyamıyorum, o kadar güzel ki!
Of, çok lezzetli görünüyor. Seni gezdireyim, sonra tatlımızı yiyelim.
-Nasıl istersen. -Hadi gel.
-Ofisimi göstereyim. Bak, şurası. -Tamam.
Güzel kuşum. Hadi çıkaralım artık bunu. Bak.
Banyo yapıp yenisini giyelim. Ha?
Peki bana sebebini söyler misin?
Annem… Annem dikmişti bana bunu.
Bir tek bu kaldı annemden.
Çıkaramam. Ne olur, kızma.
Güzel kuşum.
Kızar mıyım hiç?
Annen o kadar güzel dikmiş ki. Çok güzel dikmiş.
Ağlama, ne olur.
Merak etme, halledeceğiz.
Ben şimdi hemen geliyorum yanına, tamam mı?
Çıkartmıyor.
Annesi dikmiş bluzu.
Ah be…
Ama artık çok yırtılmış. Öyle dikilecek tarafı da yok onun.
Ne yapacağız Fiko ya?
Ömrüm, aklıma bir şey geliyor ama…
Bize güvenip pijamalarını giydiğin için çok teşekkür ederiz.
Halime, güzel kuşum, bak şimdi.
Sana bir hikâye anlatacağım ben, tamam mı?
Bu benim gerçek babam. Adı Aram.
Ama ben onu hiç görmedim. Ben doğmadan çok önce ölmüş.
Bu da Halil babam.
Tamam, gerçek babam değildi ama
benim sağlıklı, mutlu ve güvende olmam için
elinden gelen her şeyi yaptı.
Ne Fiko ne de ben
senin gerçek anne ve babanın
yerine geçmeye çalışmayacağız kuşum, tamam mı?
Ama biz onlara minnettarız.
Çünkü senin gibi mükemmel bir çocuk yetiştirmişler.
Ve kendimizi çok şanslı hissediyoruz. Sen burada bizimle olduğun için.
Gerçek söylüyorum. Vallaha bak.
O bluzun var ya? Bir gün sana küçülecek, olmayacak tabii.
Neden? Çünkü sen büyüyeceksin. Kocaman bir kız olacaksın.
Ama onu diken annenin elleri hep senin üstünde olacak.
Babanın kolları hep sarılacak sana.
Sen yaşadığın sürece onların gücünü hissedeceksin Halime.
Tamam mı kuşum?
Eğer şimdi kabul edersen
bizim sana bir teklifimiz var.
-Günaydın. -Günaydın.
Günaydın. Ne kadar çok elbisem olmuş!
Evet. Beğendin mi nar çiçeği?
Bak.
Artık her elbisende, her kıyafetinde
annenin diktiği bluzdan bir parça olacak.
Denemek ister misin?
Tamam. Hadi siz deneyin. Sonra bana da gösterin ama, tamam?
-Önce bu mu? -Hı-hı.
Hı-hı? Hadi bakalım.
Kırmızıyla başlayalım. Gel bebeğim.
Geriye doğru.
Ayaklarımızı arkaya götürüyoruz
ve aşağı bakan köpek pozisyonuna geçiyoruz.
Öne doğru geldik.
Savaşçı pozisyonu.
Harikasın.
Ellerimizi tekrar aşağıya aldık, ayağımızın yanına.
Sana bir haberim var.
İş başvurum kabul edildi.
Bir sanat merkezinde çocuklara dans dersi.
Gerçekten mi?
-Seninle gurur duyuyorum. Gerçekten. -Teşekkürler.
Sayende.
İzmir'de. Ama kalacak yer de ayarladılar. Her şeyi hallettiler yani.
E, süper. Ne zaman başlıyorsun?
En yakın zamanda gitmemi istiyorlar aslında.
Nasıl yani? Hemen gidecek misin?
Biraz seninle vakit geçirip giderim diye düşündüm.
Ya!
-Bir konu daha var. -Hm?
Avustralya'dan Sally diye bir kadın mail attı bana.
Önemli bir şey konuşmak istiyormuş ama yüz yüze konuşmak istiyormuş.
"Ailenizle ilgili" dedi.
-Ailemizle ilgili? Sally? -Evet.
Yani… Biraz korktum.
Ne bileyim, bir kardeşimiz daha çıkar falan.
Saçmalama. Hayır.
Hani babam o taraflara gittiyse sen benden daha iyi bilirsin.
Gitmemiştir ya. Yok. Avustralya diyorsun.
Yani düşününce de fena olmaz aslında ya. Şöyle bir abimiz falan olsa.
Yok. Hiç gerek yok.
Bir kardeşle daha baş edebilir misin?
-Canan'la konuştum. -Hm?
Klinikte artık beraber çalışacağız.
-Aa. -Çok iyi.
Ama ben diyorum ki acaba böyle birkaç doktor,
birkaç terapist falan daha mı olsa?
Böyle biraz daha büyütsem.
Ne dersiniz?
Aşkım, eğer oraya birkaç hekim almayı düşünüyorsan
o mekân sana yetmeyecek, başka yer bakmamız lazım.
"Dı" ama Özgür eniştemiz onu da düşünmüş.
Mekânı genişletmek için projeler var. Başvurulacak fonlar var.
Bu klinik işi bir enstitüye dönüşebilir ha.
Bir şey söyleyeyim mi?
Ben Özgür eniştemin vizyonuna bir şapka çıkartıyorum. Lütfen.
Ay, galiba ben bu Özgür enişteyi çok sevmeye başladım.
Süper eniştemiz.
Ben de galiba.
Tamam, bu şeyleri, izinleri falan, kâğıt işlerini ben halledeceğim.
Ama şey yapmamız gerekiyor.
Böyle çok etkili bir sunum dosyası hazırlamamız gerekiyor.
Haklısın.
Kuzum, senin bence
böyle herkesin bağ kuracağı bir hikâye anlatman lazım.
Bence hikâyemiz belli.
Ne? Nasıl?
Nasıl? Ben mi?
Ya sen… Ay saçm… Tüylerim diken diken oldu.
-Saçmalamayın. -Ya kızım, tabii ki sen!
Sen herkese ilham kaynağı olabilirsin.
İznin olur mu cicoşum?
Ay, yok aşkım ya, izin… Delirdin mi? İznin var mı diyor bir de!
Tabii ki iznim var.
Ben bütün raporlarımı saklıyorum.
Şimdiye kadar aldığım bütün tedaviler,
tamamlayıcı olarak yaptığımız her şey duruyor.
E, ben de yanında olacağım zaten.
Tamam o zaman, şöyle yapalım. Ben senin sunum dosyanı hazırlarım.
-Bütün görseller falan bende. -Tamam.
Şeyleri de…
O kâğıtlar, başvurular, bilmem neler, onları zaten ben halledeceğim.
E, tamamız o zaman.
-Sen ismini düşün. -Tamam.
O zaman work trip başlasın!
Ve iyi haber,
fon başvurusu için sunumum neredeyse hazır.
Ha… E, her şey tamam yani?
Kızlar sağ olsun.
Özgür.
Yani bu fon onaylanır ya da onaylanmaz, bilmiyorum ama
sen olmasaydın ben böyle bir şeye cesaret edemezdim.
-Teşekkür ederim. -O fon onaylanacak. Göreceksin.
Bu arada sen hiç bugün maillerine baktın mı?
-Yoo. Bir şey mi yolladın? -Bir bakar mısın?
-Nasıl yani? -Şöyle yani.
Şimdi sen sunumunu yapıyorsun.
Uçağa atlıyorsun, yanıma geliyorsun. Biz bunu beraber kutluyoruz.
E, nasıl geleceğim ki? Klinik, hastalar…
Iı… Sonra bu fon kabul edilirse onun hazırlıkları…
Ada, sadece bir hafta. Bak, düşünsene.
Sen, ben, yıldızlar, Serengeti, vahşi hayvanlar…
Ben burayı sana anlatmaktan çok yoruldum kafamda.
Bir hafta. Bence yapabilirsin.
O zaman sunumu yaptıktan sonra yanındayım.
Şey, pardon, duyamadım. Bağlantı koptu da. Ne dedin?
Sunumu yaptıktan sonra yanına geliyorum.
Ah, bugün aldığım en güzel haber.
-Yakında görüşürüz. -Görüşürüz bir tanem.
Siz hiç tek kanatla uçabilen bir kuş gördünüz mü?
İşte binlerce yıldır
insanın beden ve ruhu arasında yaratılan ayrımın sonucu.
Tek kanatla uçmaya çalışan bir kuş.
10'uncu yüzyılda yaşayan iki doktor Ahmed ibn Sahl Al-Balkhi ve Haly Abbas
oldukça devrimci bir hipotez ortaya koydular ve dediler ki
"Hastalıkların kökeni
insanın zihni ve bedeni arasındaki etkileşimde yatar."
Peki biz bu hipotezi binlerce yıl sonra bugün
niye tedavilerimizde görmezden geliyoruz?
Bu enstitünün amacı
her iki kanadın da, yani beden ve ruhun denge ve ahenk içinde olabileceği
bir tedavi sistemini hastalarla buluşturmak.
İşte size bu sistemle iyileşmiş birini takdim edeceğim.
Sevgi Solmaz Seyhan.
Dördüncü evre metastatik karaciğer kanseri hastasıydı.
Hastalık geçmişinde son beş sene içinde karaciğer tümörleri iki defa nüksetti.
Sevgi şimdi tamamen sağlıklı.
Avukat olarak Ayvalık'ta hayatını sürdürüyor.
Ve çok yakın zamanda da
Halime adlı depremzede bir kız çocuğunun koruyucu annesi oldu.
Fiko. Fiko, sıkı tut!
Sevgi bu projenin ilhamı. Belki binlerce insana daha ilham olacak.
Çok güzel, teşekkür ederiz.
Ofise gitmem gerekiyor.
-Aşkım, bugün tatil değil mi ya? -Önemli olabilir.
-"Ben gelemem" diyemedim şimdi. -E, tamam.
Ama siz beni yemeğe beklemeyin.
-Halledip gel. -Gidip geleceğim.
-Anlat, anlat. Neler yaptık lunaparkta? -Önce atlı karıncaya bindik.
Aa? Korkmadın mı?
Yani, biraz korkmuş olabilirim belki.
-Ama dikkatli kullandım ya. -Evet.
Hadi, hadi yemeğe… Hallet işini, gel hemen.
-Yani çok eğlendik, öyle mi? -Evet, doğru.
Gençler. Hadi hoşça kalın.
Hadi canım, hadi. Çabuk git, gel. Hadi.
-N'aber, ne yaptın? Nasıl geçti? -Aşkım, çok iyi geçti.
Aferin kız sana! İşte bu be, işte bu!
Sevgi nerede?
-Siz beraber değil miydiniz? -Yoo, değildim.
Leylom, arkadan Fiko arıyor.
Alo?
Dayan Sevgi, ne olur!
Sevgi!
Dayan Sevgi!
Sevgi! Dayan Sevgi, ne olur!
Siz burada durun.
Allah'ım. Allah'ım, yardım et Allah'ım.
Yenisini hazırla.
Fiko. Ne dediler?
Adamı yakalamışlar.
Neden yaptığını söylememiş.
Uyuşturucunun etkisindeymiş.
Nasıl Sevgi? İyi mi?
Elimizden geleni yaptık.
Dalağı hasar görmüştü, almak zorunda kaldım.
İç kanamayı durdurduk ama çok kan kaybetmiş.
Siz bence eve gidin. Dinlenin.
Ve dua edin.
Ada?
Fiko, sadece beş dakika.
Bağışıklığı çok düşük.
Sevgi'm.
Ömrüm.
Bir tanem.
Dayan.
Dayan sevgilim.
Sen neleri hallettin Sevgi.
Birlikte bunun da üstesinden geleceğiz ömrüm.
Fiko.
Söyle. Söyle bir tanem.
Beni eve götür.
Hı? Burada kalmamız gerekiyor Sevgi.
Beni evimize götür.
Tamam, sen yorma kendini.
Yorma kendini.
-Kendine geldi. -Allah'ıma şükürler olsun!
-Ada. -Allah'ıma şükürler olsun.
-Sevgi eve gitmek istiyor. -Fiko, saçmalama. Nasıl bırakayım eve?
-Sevgi eve gitmek istiyor. -Ne? Nasıl yani? Nasıl?
Fiko!
-Adacığım, Sevgi diyor ki… -Ne diyor?
"Bilincim yerinde.
Ben eğer çıkmak istersem hastane beni zorla tutamaz."
Ada, bana yol göster.
Gerekirse eve hastane kuracağım ama götüreceğim.
-Çünkü Sevgi eve gitmek istiyor. -Böyle bir şey mümkün değil. Yapamam.
Yapacağız Ada, başka çaremiz yok.
Halime.
Gel canım.
Korkma, tamam mı kuzum?
Bak, Fiko burada.
Muko anneannen burada.
Rıza dede burada.
Teyzelerin burada.
Korkma.
Orada annemle babamı görürsen sö…
Selam söyler misin?
Beni merak etmesinler.
Söylerim tabii kuzum.
-Sevgi. -Sevgi.
Sevgi. Al, yastığı al, yastığı al.
-Sevgi? Sevgi. -Bir şey yap Ada! Ada, bir şey yap!
-Sevgi. -Sevgi!
Doğum ne kadar doğalsa doğanın döngüsünde,
ölüm de öyle değil midir?
Oysa biz bir doğumu doğal bir sevinçle karşılarken
bir vedayı aynı doğallıkta karşılamakta zorlanırız.
Çünkü sevdiğimiz birinin artık bizimle olmadığını kabul etmek
hayattaki en büyük acıdır.
Gelse bile son günüm Koluna alsa ölüm
Gözlerimin önünde Seninle geçen günüm
Senden sonra kalbimi Sevgilere kapadım
Ben seninle o günü Bin yıl gibi yaşadım
Son arzun nedir diye Gelip de bana sorsalar
Gözlerime bakıp da Her şeyi anlasalar
Son arzun nedir diye Gelip de bana sorsalar
Gözlerime bakıp da Her şeyi anlasalar
Sevgi!
Açık gitmez gözlerim Ölsem bile sevgilim
Kulaklarımda çınlıyor Beni anlatan sözlerin
Aşkıma hiç dokunma Bırak, öylece kalsın
Gerçek sevgi neymiş Bilmeyenler anlasın
Son arzun nedir diye
Gelip de bana sorsalar
Gözlerime bakıp da Her şeyi anlasalar
Son arzun nedir diye Gelip de bana sorsalar
Gözlerime bakıp da Her şeyi anlasalar
Gelse bile son günüm Koluna alsa ölüm
Gözlerimin önünde Seninle geçen günüm
Senden sonra kalbimi Sevgilere kapadım
Ben seninle o günü Bin yıl gibi yaşadım
Son arzun nedir diye
Gelip de bana sorsalar
Gözlerime bakıp da Her şeyi anlasalar
Son arzun nedir diye Gelip de bana sorsalar
Gözlerime bakıp da Her şeyi anlasalar
Son arzun nedir diye Gelip de bana sorsalar
Gözlerime bakıp da Her şeyi anlasalar
Sevdiğimiz biri öldüğünde içimize oturan acı
sadece vedaya ait değildir.
Hayatın manasını sorgulatır bize.
Bir insanın, bir yaşamın manasını.
İyileşmek, düzelmek, gelişmek,
daha iyi olmak, daha mutlu olmak için sarf ettiğimiz onca çaba
biz öldüğümüz zaman nereye gider?
Bu hayata kattığımız mana
biz ölünce neye dönüşür?
Bunu çöpte buldum.
Almışsın fonu.
Gerçekten şimdi vaz mı geçeceksin?
Artık ne anlamı var ki?
Her şey Sevgi'yle başlamıştı.
O iyileşsin diye onun peşinden buraya geldim.
Hah…
Sevgi şimdi nerede?
Ada, sen elinden geleni yaptın.
Hastaneden çıkmasına izin vermeyebilirdim.
Benim artık hiçbir şeye inancım kalmadı Özgür.
Ne hayata
ne adalete.
Hiçbir şeye gücüm kalmadı.
Sevgi bunu hak etmedi.
Muko bunu hak etmedi.
Fiko.
Halime.
Biz bunu hak etmedik ki.
Ada.
Kız kardeşini kaybetmek demek ne demek, ben biliyorum.
Artık bir parçan hep eksik kalacak.
Hiçbir şey eskisi gibi olmayacak.
Sen eskisi gibi olmayacaksın.
Ama Sevgi bir yere gitmeyecek.
Bana bunu sen söylemiştin.
Artık aranızdaki bağ
belki de daha güçlü bir şekilde sana güç verecek.
Kendine biraz zaman ver.
Şu an büyük kararlar alma. Tamam mı?
-Senden bir şey istiyorum. -Söyle.
Ben Sevgi'nin katilini görmek istiyorum.
Acı çektiğini görebiliyorum Ali.
Biliyor musun, Sevgi üç senedir evlat edinmeye çalışıyordu.
Bir ay önce kavuştu evladına.
Çünkü o bir şeyi kafasına taktı mı yapardı.
Ve yaptığı şeyin sorumluluğunu alırdı.
En sevdiğin yemek ne?
Mücver.
Seni tanısaydı Sevgi sana çok güzel mücver yapardı.
Sevgi çok güzel yemek yapardı. İnsan ağırlamayı çok severdi.
Onu tanısaydın onu çok severdin.
Onu tanıyan herkes onu çok severdi.
Evren dost canlısı bir yer midir?
Belki de evren
dost canlısı bir yer olmak zorunda değildir.
Belki de deneyimlerimizi sahiplenmenin,
her şeyi hayatın bir parçası olarak kabullenmenin içinde
hiç beklenmedik bir güç ve iyileştirici bir huzur vardır.
Yakup'un yeğeniymiş.
İntikam için yaptırmış.
Kimin yaptırdığını mahkemede söyleyecek.
Ya şuranın güzelliğine bakar mısınız?
Ya tamam, bir Cunda değil, evet ama muhteşem görünüyor.
Bir de iki saniye sessiz olup bir şu şarkıyı dinleyin, ne olur.
Tamam, anlamıyorum ama çok dokundu bu şarkı bana.
Ben de size bir mesaj kaydetmeye karar verdim.
Hani olur da iyileşemezsem ve gitmem gerekirse
bu mesajı telefonumda bulacağınızı tahmin ediyorum.
Hani ben size hep şey diyordum ya,
içimde bir boşluk var, şuramda bir boşluk var sanki diyordum.
Hah. O boşluk artık yok. Doldu.
Artık dopdoluyum. Önce bunu bir bilin.
Annem. Anneciğim.
Biliyorum, şu an zorlanıyorsun. Anlıyorum da zorlanmanı.
Ama annem, bak, sen beni dünyaya getirdiğin için,
beni büyüttüğün için
aramızdaki bağ hiçbir zaman kopmayacak ki.
Ada. Cicoşum.
Ada, benim gibi böyle sağlıkla sınanan insanların
sana ihtiyacı var aşkım, biliyorsun, değil mi sen?
Yani öyle benim gidişimi bahane edip de vazgeçmek falan yok, vallaha gebertirim.
Hem zaten bu kadar katettiğin yoldan sonra geri dönemezsin ki.
Ayrıca gözüm üstünde ha, bak. Yani vazgeçmek yok.
Ada kuşum.
Şöyle artık kendine sağlam bir yol arkadaşı mı bulsan? Ha?
Nereye kadar bu ıssız adalık? Yeter.
Ya, bir de karışmak gibi olmasın, böyle şeylere karışılmaz ama…
Ada, bir bebeğiniz olsa? Hı?
Yani hâlâ vaktin varken kendine bir şans ver kuzum, olmaz mı?
Leylom.
Aşkım, senin o pırıldayan güneşine, hiç bitmeyen enerjine,
o ışıl ışıllığına hepimizin ihtiyacı var, biliyorsun, değil mi aşkım sen?
Sakın, bak, sakın arzularını görmezden gelme.
Ayrıca sen istediği her şeyi yaşayabilecek cesarete sahip birisin.
Kızım, sen istediğin her şeyi yaratabilecek ateşe sahipsin. Ne diyorsun?
-Ve Fiko. -Ömrüm.
Ben senin kadar güzel seven birini görmedim, biliyor musun?
Bu kadar yaralarıyla, zaaflarıyla güçlü bir desteğim olduğu için,
böyle bir sevgilim olduğu için ben dünyanın en şanslı kadınıyım.
Bir de Fikom, bir şey daha var.
Benden sonra da baba olabilirsin Fiko.
Ve ben buna ancak çok sevinirim.
Ben zaten babayım ömrüm.
Ben Halime'nin babasıyım zaten.
Şunu unutmayın.
Ne olursa olsun, nerede olursam olayım, başıma ne gelirse gelsin,
sizi çok seviyorum ve sizi çok sevmeye devam edeceğim.
Hadi. Bak, şimdi size şarkıyı dinleteceğim.
Ayrıca öyle otur, otur nereye kadar, değil mi? Hadi.
Biraz dans edelim mi?
Leylom, sen kalkarsın. Hadi biriniz benimle dans edin.
Ya ama beni de çeksinler!
Beni çekebilir misiniz?
Yıllardır sizi arıyordum.
Dedem John Patrick Morgan, Çanakkale Savaşı'na katılmış.
Ve sizin dedeniz Salih onun hayatını kurtarmış.
Bu da onun matarası.
Dedem mirasının bir kısmını size ayırdı.
Çok fazla bir şey değil ama sizin.
Dedemi kurtarmış olmasaydı hiçbirimiz şu an burada olmayacaktık.
Lütfen bunu kabul edin.
Kardeşimle bunu kabul etmekten büyük onur ve şükran duyuyoruz.
Ayrıca, Sayın John Patrick'i ve mirasını saygıyla anacağız.
Bizler genetiğimizin kurbanı değiliz.
Atalarımızın ya da kendi yaşadığımız travmaların da kurbanı değiliz.
Tam tersi, onların bize aktardığı hazinelerin devamıyız.
Ne yaşamış olursak olalım, küllerimizden yeniden doğmak mümkün mü?
Mümkün mü kurumuş olan dalları yeniden yeşertmek?
Kolay gelsin.
Burayı sizin devralmanıza çok sevindim.
Şey, ıı… Bugün ben de üniversite diplomamı aldım da…
Acaba kutlama yapmak için iki kişilik bir masanız var mı?
Daha önce hiç denemediğimiz bir rotada seyre çıkmak mümkündür.
Deneyimlerimizi başkalarıyla paylaştıkça
daha çok esnemek, genişlemek, kucaklamak mümkündür.
Ve hayattaki en keskin acıya rağmen
yaşamın güzelliklerine katılmaya devam etmek mümkündür.
-Çok güzel olmuş. -Hoş geldiniz. Nasılsınız? Merhaba.
-Çok güzel olmuş. -Teşekkürler.
Hayırlı olsun.
Kızlara.
Ada geliyor.
-Ada! -Merhaba!
-Merhaba. -Adacığım!
-Nasılsın? -İyi.
-Heyecanlı mısın? -Heyecanlıyım!
-Başlıyoruz birazdan. -Başarılar. Kolay gelsin.
Burada, bu zeytin ağaçlarının altında
binlerce yıllık bilgi varken,
doğanın her köşesinden şifa fışkırırken,
duygu dünyamızın bedenimize etkileri yüzyıllar önce tespit edilmişken
kendi iyileşme yolculuğumuzu başlatmak sizce de bizim sorumluluğumuz değil mi?
Öncelikle geldiğiniz için çok teşekkür ederim.
Teşekkür etmek istediğim çok kişi var.
Öncelikle anneme, babama, onların anne ve babalarına,
hayatta olmamı sağlayan tüm atalarıma teşekkür ederim.
Tanıştığım günden beri
her zaman yanımda olan Sevgi'ye ve Leyla'ya.
Anne elini benden hiç eksik etmeyen Muko'ya.
Sevgi'nin hayat arkadaşı Fiko'ya.
Şu anda aramızda olmasa da
bana hayatta yeni bir pencere açan Zaman Bey'e.
Carla'ya.
Kız kardeşim Deniz'e.
Ve Özgür, sana.
Teşekkür ederim.
Hayatıma giren,
bana bu yolculukta şahitlik eden, eşlik eden herkese,
yaşadığım her şeye
ve en çok da Sevgi'ye minnettarım.
Çünkü bu yolculuk onunla başladı.
Ve onunla devam edecek.
Zeytin Ağacı Sevgi ve Yaşam Enstitüsü'nü Sevgi'ye ithaf ediyorum.
Hepimize hayırlı olsun.
A-a! Ada, sen erken mi geldin?
Sevgi'yle sohbet edeyim dedim.
Aşk olsun. Niye haber vermiyorsun?
Mavişim.
-N'aber? -İyiyim, sen?
-Ay, Muko! -Sarpçığım.
Ay, ay, ay, ay, ay! Hepiniz hoş geldiniz.
Muko!
Nasılsınız Rıza Bey? İyi misiniz?
A-a, prenses de geldi!
-N'aber? Nasılsın? -Sağ ol.
Ya Fiko baba, resmi evde unuttum.
Unutmadın nar çiçeğim. Bak, burada resmin ömrüm.
-A-a! Sen resim mi yaptın? -Evet.
-Çok güzel olmuş. -Çok güzel olmuş!
-Aşkım, hoş geldin. -Çiçeği koyalım mı?
Bak, resmini gördün mü Halime'nin?
-Selam millet. -Hoş geldin.
Önce.
-Çok özledim seni. -Bir şey diyeceğim…
Çalınmasın, söylenmesin
Sen benim şarkılarımsın
-"Benimki" diyordun, geldi. -Aşkım!
Ben seni yerim! Tombik!
Of, çok tatlı ya!
-Rüzgâr! -Seni yerim ben!
Bak, Leyla teyzen.
Gerçekten çok güzel.
Gel. Gel bakalım. Özledim, gel.
Sanki hiç gitmemiş, hep var gibi
Bir sırrı herkesten saklar gibi
Ölümden sonra yaşam var mı, bilmiyorum
ama şunu biliyorum ki ölümden sonra sevgi var.
Beni bir şeylerden aklar gibi
Koparmadan çiçek koklar gibi
Hiç bozulmamış yasaklar gibi
Yanımdasın
Geçmiş değil, bugün gibi
Yaşıyorum hâlâ seni
Sen hep benim yanımdasın
Gündüzümde, gecemdesin
Çalınmasın, söylenmesin
Sen benim şarkılarımsın
Geçmiş değil, bugün gibi
Yaşıyorum hâlâ seni
Sen hep benim yanımdasın
Gündüzümde, gecemdesin
Çalınmasın, söylenmesin
Sen benim şarkılarımsın
Belki bir şarkının her sesinde
Belki bir sahil meyhanesinde
Belki de içtiğim sigaranın dumanısın
Bir yıldız gökte kayıp giderken
Islak bir yolda yalnız yürürken
Bambaşka bir şeyi düşünürken
Aklımdasın
Geçmiş değil, bugün gibi
Yaşıyorum hâlâ seni
Sen hep benim yanımdasın
Gündüzümde, gecemdesin
Çalınmasın, söylenmesin
Sen benim şarkılarımsın
Sanki hiç gitmemiş, hep var gibi
Bir sırrı herkesten saklar gibi
Sessizce sokulup ağlar gibi
Yanımdasın
Beni bir şeylerden aklar gibi
Koparmadan çiçek koklar gibi
Hiç bozulmamış yasaklar gibi
Yanımdasın
Geçmiş değil, bugün gibi
Yaşıyorum hâlâ seni
Sen hep benim yanımdasın
Gündüzümde, gecemdesin
Çalınmasın, söylenmesin
Sen benim şarkılarımsın
Geçmiş değil, bugün gibi
Yaşıyorum hâlâ seni
Sen hep benim yanımdasın
Gündüzümde, gecemdesin
Çalınmasın, söylenmesin
Sen benim şarkılarımsın
Geçmiş değil, bugün gibi
Yaşıyorum hâlâ seni
Sen hep benim yanımdasın
Gündüzümde, gecemdesin
Çalınmasın, söylenmesin
Sen benim şarkılarımsın