Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NETFLIX PRZEDSTAWIA
Czas najwyższy.
Bieg finałowy Paraolimpiady 2008 w klasie T36 na 200 metrów
na Stadionie Narodowym w Pekinie
na oczach ponad 90 000 widzów.
Nie widzę żadnego wolnego miejsca.
Co jest niespotykane na paraolimpiadzie,
gdyż stadion nigdy wcześniej nie był pełen.
Krążą plotki, że hongkońska gwiazda,
Andy Lau, gorąco wspiera
jednego z biegaczy, So Wa Waia,
co mogło przełożyć się
na takie obłożenie.
Fani Andy'ego Lau…
Już czas, Cudowny Chłopaku. Czas zabłysnąć.
To już czwarte igrzyska od 1996 roku,
w których So Wa Wai bierze udział.
Zdobył wiele złotych medali.
Jednak w wieku 27 lat
jest uważany za starszego sportowca,
któremu trudniej rywalizować.
Być może obejrzymy ostatni bieg ku chwale, jego ostatni medal.
Czy doświadczymy kolejnego cudu?
Za chwilę bieg finałowy mężczyzn w klasie T36 na 200 metrów.
Zawodnicy proszeni na start.
Na mamę.
Gotowi.
Start.
Halo!
Co tak biegasz? Leć na drugie piętro!
Już byłem w rejestracji, drugie piętro!
KANTON, ROK 1981
Państwa wnuk ma żółtaczkę hemolityczną.
Grupa krwi jego mamy jest inna,
jej przeciwciała powodują, że produkcja bilirubiny rośnie,
co powoduje żółtaczkę.
Co to znaczy?
Żółtaczka wpływa na mózg.
Część mózgu kontrolująca mięśnie jest trwale uszkodzona.
Mówiąc wprost,
ma porażenie mózgowe.
Nawet jeśli przeżyje,
z trudem będzie chodził lub jadł pałeczkami.
Jedyne, co możemy zrobić,
to transfuzja.
Pytanie brzmi…
- Czy państwo się zgadzają? - Tak!
Róbcie wszystko, co się da!
HONGKONG, ROK 1985
Z powodu porażenia mózgowego
ma mniejszą kontrolę nad mięśniami.
Na przykład jego palce noszą znamiona atrofii.
Co do kończyn dolnych,
jako że ma bardzo słabe mięśnie,
to z doświadczenia wiem,
że jeśli w tym wieku nie chodzi,
ma niewielkie szanse, żeby w ogóle zacząć.
Dowiedzieliśmy się też, że ze względu na porażenie mózgowe
Wa Waiowi pozostało od 10 do 20% zdolności słuchowych,
co utrudnia komunikację.
Potrzebuje aparatu od zaraz.
Panie Shui, poproszę colę.
Jasne.
Nie trzeba, ja stawiam.
Dlaczego jemu?
Dlaczego nie im?
Proszę, dwa dolary.
Rety, ile będzie szukać?
Ej, nie macie nic do roboty?
Pani So mówi, że aparat jej syna zniknął.
Szuka go.
Kto jest chory, syn czy ty?
Pozwalam ci go zabierać do pracy,
a teraz muszę zatrzymywać maszyny.
Terminy nas gonią.
Sama go poszukaj!
Wracać do pracy!
- Oszaleliście! - To na nic.
Lepiej kupić nowy.
Jest warty tysiące dolarów.
Wa Wai?
Wa Wai!
Co tu robisz?
Kto cię tu przeniósł?
Nie możesz chodzić,
ale możesz krzyczeć!
Czemu się uśmiechasz?
Co cię tak bawi?
Dobrze się bawisz?
Masz chodzić
albo umrzemy oboje!
Idź.
Idź!
Pokaż, że możesz chodzić, dobrze?
Patrzę na ciebie.
Chodź do mnie.
Nikt nie uważa cię za zwyczajną osobę.
Dlatego bądź…
kimś niezwykłym.
Dobra robota.
Jeszcze jeden krok.
Jak ci na imię, chłopaku?
Shu Ah Ai.
Nie, „shu” to „porażka”.
So.
Wa.
Wai.
So Wa Wai.
Pokaż dziadkowi, jak chodzisz. Wspaniale.
Tato, Wa Wai świetnie sobie radzi.
Kochanie, byłam u lekarza.
Powiedział, że choroba Wa Waia nie jest dziedziczna.
Kolejnemu dziecku nic nie będzie.
Wychowanie drugiego dziecka będzie męczące.
Znajdź kolejną pracę.
Gdy będziemy starzy,
ktoś musi się zająć Wa Waiem.
Nie wygłupiaj się, tylko chodź.
Wa Wai!
Kin Wai.
Gdzie byłeś, mały?
Pośpieszcie się, bo mam dużo szycia
i muszę zanieść to do fabryki.
Macie pracę domową…
Mamo, muszę do toalety.
Jakiś ty kapryśny. Byle szybko.
Kin Wai.
Co dostałeś z testu zapamiętywania?
Pewnie znowu zero.
Słucham, mów. Co to za słowo?
Nie wiem.
A to?
Nie wiem.
„Związek Sportowy Osób Niepełnosprawnych”.
„Związek Sportowy”.
„Drużyna sportowa”?
Bóg dobrobytu przybył!
Niechaj się pani wiedzie, pani Chan! Oto bóg dobrobytu!
Bóg dobrobytu!
Jesteś taki mądry. Umiesz już pisać?
Ładnie piszesz!
Proszę, oto dziesięć dolarów.
Dziękuję, pani Chan!
Dobry chłopiec!
Wa Wai, mama chce, żebyś wrócił na obiad.
Co tam robisz?
Sprzedaję boga dobrobytu!
Kin Wai, możemy dziś zjeść więcej!
Super!
Ej, kto ci pozwolił tutaj sprzedawać?
Jeśli oddasz połowę, możesz zostać.
Co robicie?
Nie ruszaj się, bo oberwiesz.
Mamo, oni zaczepiają Wa Waia.
Co?
Wa Wai!
Stój, ty gnojku!
- Zaraz cię złapię! - Wa Wai!
No szybciej!
Szybko, łapcie go!
Na górę.
Szybko, otoczyć go!
Po lewej.
Wa Wai! Szybciej!
Otoczcie go, a nie za mną!
Dalej, do góry!
A wy dokąd?
Ten przygłup jest szybki!
Nie daj im się złapać!
Wa Wai, szybciej!
- Szybciej! - Stój tam!
Stój, debilu!
Banda smarkaczy!
Spadajcie!
Idziemy! Nie stójcie tak.
Wa Wai, wszystko dobrze?
Źle się czujesz?
Możemy dziś zjeść więcej.
Chcę zapisać syna.
Wa Wai.
Ile masz lat?
Trzynaście.
Jest za młody.
WYMAGANY WIEK: 14 LAT
WYMAGANY…
Ma 14 lat według wieku nominalnego.
Nominalnego?
Proszę pani, chłopak ma 13 lat.
Zapiszę go, a będzie rywalizował z 18 i 19-latkami.
To nie fair wobec niego.
Pan spojrzy, jakie ma ręce i nogi.
Pewnie jest wyższy od tych 18- i 19-latków.
Dojrzewa, a już jest wyższy od pana.
Pan da mu szansę.
Proszę wrócić za rok.
Wa Wai!
Dokąd idziesz?
Spróbuj dobiec do mety.
Patrz tam i biegnij, śmiało!
Wa Wai,
ci 18- i 19-latkowie są niżsi od ciebie.
Dobrze! Na miejsca.
Gotowi.
Chodźmy, Wa Wai.
Wa Wai, wyścig skończony!
Wa Wai!
Wa Wai, skończyłeś już wyścig!
- Wracaj! - Proszę pani.
- Przepraszam. - Już!
To pani syn?
Tak.
Jestem Fong, trenuję tę drużynę.
Chciałbym, żeby pani syn z nami ćwiczył.
Co?
O 19 w poniedziałek.
Wa Wai.
Niedługo zaczniesz trenować.
Słuchaj trenera Fonga.
Nie wstydź się pytać.
Nie poddawaj się zbyt łatwo.
Słyszysz mnie?
Dasz radę?
Oczywiście.
To tylko bieganie.
Nic w tym trudnego.
Jeszcze siedem okrążeń.
Biegnij dalej!
Zejdź, jak nie możesz biec.
Nie spowalniaj innych!
Trenerze, jest pan pewien tego dzieciaka?
- Może kto inny? - Jak tam?
Zmęczony? Napij się wody.
Co się dzieje?
Po odpoczynek to do domu.
Biegnij dalej.
Biegnij.
Pani So.
Proszę nie przeszkadzać w treningu.
Niech pani nie przychodzi.
Poza tym nie jest pani sportowcem.
Proszę zejść z bieżni.
Napij się wody.
Ale powoli.
Powiem ci coś.
Nie traktuj trenera Fonga zbyt serio.
Jak każe biec dziesięć okrążeń,
to krzyknij, że zgoda,
a potem pobiegnij dwa.
Resztę możesz przejść.
A właśnie.
Ty też należysz do drużyny niepełnosprawnych?
Trener Fong to mój starszy brat.
A właśnie.
Czemu on biega z workiem na głowie?
Bo to wariat.
Mówi, że to jak trening wysokościowy.
Ćwiczy tak układ krążenia.
Ludzie mówią,
że ścigał się na 100 metrów z pociągiem.
Naprawdę prześcignął pociąg.
Dlatego nazywamy go Pociąg Tung.
Nie wygłupiaj się, nic z tego.
Co on mówi?
Kto wie? Tylko Gai go rozumie.
Gai musi zawsze tłumaczyć, co mówi.
A rób co chcesz, nawet jeśli przez to zginiesz.
Dobra, dobra.
Czego znowu chce?
Ponoć znalazł sposób, żeby szybko przekazać pałeczkę, żartowniś.
- Ruchy - Dobra, idę.
No jestem.
Tylko szybko.
Tung, ćwicz sam.
Gai i Keung. Pięć okrążeń na początek.
Trzy minuty przerwy i kolejne.
Ostatnie 200 metrów szybko. Trzy razy.
Potem przekazywanie pałeczki.
Dobrze.
Wa Wai, biegnij jeszcze dziesięć okrążeń.
Razem masz 20.
Bez przerwy. Wiesz, co to znaczy bez przerwy?
Jasne.
No dalej.
Halo!
Kazałem ci biegać, nie chodzić.
HONGKOŃSKI ZWIĄZEK SPORTOWY OSÓB NIEPEŁNOSPRAWNYCH
Dobra, kończymy!
Światła skończyły, ty nie.
Jeszcze osiem.
Nie idziesz, póki nie skończysz.
Biegnij.
Wiesz, czemu cię wybrałem?
Tamtego dnia wykazałeś się regularnymi
i szybkimi krokami.
Nigdy nie widziałem tak silnego amatora.
Ale zrobiłeś tak tylko raz.
Nigdy więcej tego nie powtórzyłeś.
Wa Wai, trener Fong jest surowy,
bo chce wyćwiczyć cię na tyle, żebyś zajął jego miejsce.
Na ostatnią paraolimpiadę
zabrał Pociąga Tunga, Keunga i mnie na sztafetę 4x100 metrów.
Nawet z czasem treningowym
mogliśmy zgarnąć medal.
Ale z Keungiem myśleliśmy, że minęliśmy granicę przekazania pałeczki
i straciliśmy czas.
Wylądowaliśmy na czwartym miejscu bez medalu.
Trener Fong przeżył to najmocniej, bo był na ostatniej paraolimpiadzie.
Dlaczego przestał biegać?
Kontuzjowane plecy i wiek.
Ale nasza trójka ma już ponad 30 lat.
Być może i nas czeka ostatnia paraolimpiada.
Dlatego wiesz,
liczymy na ciebie.
Czy to znaczy,
że możemy wygrać złoto, jeśli pobiegnę?
Kto wie?
Jesteś wolny, więc może srebro.
Nie ma mowy. Muszę zdobyć złoty medal!
Właśnie tak, złoty medal!
Jego rekord na sto to nadal ponad 15 sekund.
Żaden problem, możemy mu trochę pomóc.
Najbardziej martwię się o jego równowagę.
Nie pobiegnie na zakrętach pierwszego i trzeciego odcinka.
Czyli musi biec drugi?
Ale kiepsko też przekazuje pałeczkę.
Jazda!
Będą z tego kłopoty.
Dlaczego?
Ja zawsze biegam ostatni!
To moja ostateczna decyzja.
Czemu zawsze mu ustępujemy?
Jesteśmy drużyną.
Bez różnicy, kto przekroczy metę…
Ja widzę różnicę!
Odchodzę!
- Puść mnie! - Skończyłeś?
Jeśli pobiegnie trzeci, to po nas.
Mamy szansę, jeśli pobiegnie ostatni.
Ma być czwarty?
Odejdę, jak nie pobije 15 sekund!
Kontynuujcie.
Tak.
Powoli.
Najpierw znajdź równowagę.
Kucnij niżej.
Powoli, złap równowagę.
Dasz radę czy nie?
Wa Wai? Czemu masz torbę na głowie?
Wa Wai?
Dlaczego płaczesz?
Ktoś ci dokuczał?
Powiedz mi.
Chcę…
Chcę biec szybciej.
Tak bardzo się staram.
Zamiast tak płakać, zajmij się bieganiem.
Razem poniżej 15 sekund!
Szybciej!
Smaczny i soczysty hamburger.
Wa Wai, musisz jeść więcej wołowiny.
Nabierzesz siły.
Uniesiesz wtedy dwie Gill.
Kin Wai, twoje.
W twoim jest kawałek sera. Wa Wai takiego nie dostał.
Wa Wai, zaczekaj na mnie.
Tato, zjedz jajka.
Mamo, zjedz jajka.
Wa Wai, zjedz jajka.
Ręka!
Hej!
Młody człowieku.
Przepraszam.
To moje miejsce.
Jak poszło?
Pociąg Tung naprawdę nie przyszedł.
Sam zdecyduje, czy biega z nami, czy nie.
Ale jest nas trzech. Pobiegniesz z nami?
Zadzwoń do niego.
Oszalałeś?
Z Keungiem nie ma zwady.
Ty zadzwoń.
Dobra, daj mu spokój.
Nie wolno mi wejść.
Tobie wolno, ale nie chcesz.
Pełno tu komarów.
Strasznie wkurzają.
Wiesz, że masz fana?
Ten głuptasek Wa Wai
zakłada na głowę torbę tak jak ty.
Do tego służą torby foliowe?
Myślałam, że do noszenia.
Chcesz trochę?
Dobre.
Podzielimy się?
Ten głuptas płakał i mówił tak:
„Chciałbym biec tak szybko jak on”.
Musi być fajnie
być czyimś idolem.
Biegnij!
Masz biec, cieniasie!
Biegnij!
Mówię, żebyś biegł!
Wyciągnij rękę!
Łap!
Biegnij!
Szybciej!
Patrz przed siebie!
Biegnij szybciej!
Szybko!
Ma 14,57 sekundy!
Zrobiłeś to!
ROK 1996 LOTNISKO
Postaraj się, synu.
Kazałem rodzinie oglądać.
Będą was wspierać przed telewizorami.
Ale w Hongkongu nie ma transmisji z paraolimpiady.
Naprawdę?
Ale gdy Lee Lai Shan zdobyła złoty medal olimpijski,
to widziałam jej występ.
Gdzie paraolimpiada do olimpiady?
Dostaniemy ledwo kilkadziesiąt tysięcy, jeśli wygramy medal.
Rząd dał Lee Lai Shan milion dolarów za jej złoty medal.
Skąd ta różnica?
W tym świecie równość płac nie istnieje.
WIOSKA OLIMPIJSKA ATLANTA
Zamelduję nas. Poczekajcie tu na mnie.
Tędy, proszę.
Wa Wai?
Mamo, słyszysz mnie?
Tak, słyszę.
Mam tylko pięć minut.
Co?
Będę mówić szybciej.
Jesteś zmęczony po dziesięciogodzinnym locie?
Spałeś choć trochę?
Jedz więcej wołowiny, w Ameryce mają dobrą.
Tak, dużo tu wołowiny.
Są steki i hamburgery.
Wszystko za darmo.
To jedz do syta.
Musisz mieć siły do biegu.
Ale ja już nie chcę biegać.
Was tutaj nie ma.
Jestem sam.
Jak to sam?
Patrzę na ciebie.
Jak?
Zamierzasz tu przylecieć?
Kiedy zaczniesz biec,
wyobraź sobie mnie na mecie.
Tak jak ludzie zawsze mówią.
Na mamę, gotowi, start!
Co?
Na mamę, gotowi, start!
Mówi się „na miejsca”,
nie „na mamę”.
A właśnie, gdzie są tata i Kin Wai?
Śpią jak dwie małe świnki.
Chcę ich usłyszeć.
Chwileczkę.
Czekaj.
Za chwilę rozpocznie się męska sztafeta 4x100 metrów klas T36 do 38.
Zawodnicy proszeni na start.
Ostatnie wezwanie dla uczestników sztafety T36 do 38 4x100 metrów.
Zawodnicy…
Jak tam?
Nie, dalej nie ma sygnału.
- A teraz? - Nie.
Przesuń trochę, Hong. Brak sygnału!
A teraz?
Dalej nie ma.
Działa! Nie ruszaj się!
Jest Wa Wai.
Za chwilę rozpocznie się męska sztafeta 4x100 metrów klas T36 do 38.
Zawodnicy
- proszeni na start. - Muszę siku.
Wytrzymaj, zaraz biegną.
Ostatnie wezwanie dla uczestników sztafety T36 do 38 4x100 metrów.
Zawodnicy proszeni na linię startu.
Personel proszony o opuszczenie bieżni.
Keung!
Nie bój się! Masz szansę, nie czas na strach!
- Strach to porażka! - Proszę odejść.
- Biegnij! - Proszę pana.
- Proszę. - Keung! Ostatni bieg.
- Wygraj dla mnie medal. - Tędy.
- Dasz radę? - Zapraszamy pana.
Tak!
Dam radę!
- Tak! - Tak!
Męska sztafeta T36 do 38 4x100 metrów.
Na miejsca,
gotowi…
Szybciej!
Jazda!
Ręka!
Biegnij!
Biegnij do mety!
Hongkong nadrabia straty
do Japonii i USA
z Wielką Brytanią na ogonie.
Zostało 20 metrów. Wszyscy gonią.
Niewielka różnica.
To już linia!
Japonia, USA i Hongkong.
Poczekamy na powtórkę,
żeby stwierdzić, kto zdobył złoto.
To nie zajmie długo. Biegacze patrzą na ekran.
1. HONGKONG
Hongkong! Czas: 50 sekund i 46 setnych.
Mistrzami sztafety T36 do 38 4x100 metrów zostaje drużyna Hongkongu,
srebro dla USA, zaś brąz dla Japonii.
Gratulacje dla Hongkongu za pierwsze paraolimpijskie złoto
w tej dyscyplinie!
Wstawaj!
Zajęliśmy pierwsze miejsce!
Wygraliśmy!
Wstawaj!
Patrz!
GRATULACJE, HONGKONG!
Pierwsze miejsce!
Proszę pana!
Moja drużyna!
Pierwsze miejsce!
- Idą. - Idzie So Wa Wai!
- Wrócili. - Tutaj.
- Złaź stąd. - Zatrzymaj się.
Wa Wai!
Uśmiech!
- Mamo! - Powiedz coś.
- Mamo! Tak za tobą tęskniłem! - Wa Wai!
Tęskniłem!
Byłeś niesamowity.
Ojej, jaki ciężki!
- Zmęczony? - So Wa Wai.
Jakie to uczucie wygrać pierwsze złoto dla Hongkongu?
Może pani So?
So Wa Wai reprezentuje Hongkong w tak młodym wieku,
a już takie wyniki.
Jak się pani czuje?
Cudownie.
A więc, Cudowna Mamo,
jaki jest sekret wychowania Cudownego Chłopaka?
Więcej wołowiny.
Jako matka sportowca paraolimpijskiego,
jak pani sądzi, co rząd powinien poprawić?
Równa płaca za pracę.
Słucham?
Tak jest.
Oni są złotymi medalistami olimpijskimi.
Dlaczego paraolimpijczycy dostają znacznie mniej niż olimpijczycy?
Powinny być równe płace za równą pracę.
- Tak! - Tak!
Dobrze powiedziane!
Mamo.
To dla ciebie.
Gdy byłem mały,
dziadek zawsze powtarzał,
że kiedy wyszłaś za tatę,
nie miałaś żadnej złotej biżuterii.
Właśnie dlatego
zdobędę dla ciebie mnóstwo złotych medali.
Zawodnicy gotowi.
MATKA SO WA WAIA WSPIERA SYNA
CZY MA ZOSTAĆ PROFESJONALISTĄ
Ukraina na prowadzeniu, Hongkong musi nadrobić.
Japonia dobrze sobie radzi, wyprzedza już Brytyjczyków
i Chińczyków, a Hongkong na końcu.
Hongkong ma kłopoty. Czy nadrobi po zakręcie?
Japonia wciąż na prowadzeniu, a Chiny tuż za nimi
razem z Ukrainą.
Japonia, Chiny, Ukraina, Wielka Brytania.
Trwa wyścig.
Hongkong próbuje zdobyć przedostanie miejsce.
Zmniejsza dystans z tyłu, ale i tak jest dość daleko.
To ostatnie 100 metrów.
Wszyscy się starają.
Hongkong nadrabia straty. Ma dużo sił.
Oto przedziera się So Wa Wai!
Japonia zagrożona!
Przejmuje prowadzenie!
Nie wierzę! Niesamowite! On lata!
Ukraina nadgania, Japonia druga,
ale So Wa Wai jest sam!
Co za niepowstrzymana siła.
Cóż za wspaniały bieg So Wa Waia!
Zdobędzie złoty medal!
Hongkong znów pisze historię!
Czas to 24 sekundy i 36 setnych. Nowy rekord świata!
- Trzecie złoto na paraolimpiadzie… - Tak!
- Wygrał? - …dla Wa Waia So.
- Po biegach na 100 i 400 metrów. - Tak!
To też trzeci raz z rzędu,
gdy pobił własny rekord świata.
Gratulacje!
Mój syn! To jest mój syn!
Wa Wai!
- Na paraolimpiadzie w Atenach w 2004… - Stój.
…So Wa Wai, Cudowny Chłopak,
znów zdobył złoty medal w biegu mężczyzn na 200 metrów.
Pobił również własny rekord świata.
Gratulujemy wszystkim zdobywcom
35. Nagrody dla Znamienitych Obywateli Hongkongu.
Zapraszamy na scenę na wspólne zdjęcie.
Dziękujemy partnerom medialnym.
Jeszcze raz gratulujemy zwycięzcom.
Dzień dobry, pani So.
- Dzień dobry. - Witam.
- Przestraszyłem? - Nie.
To moja wizytówka.
Pan Lau?
Victor wystarczy.
Moja firma zajmuje się reprezentowaniem sportowców.
Negocjujemy dla nich sponsorów.
Czasami zawieramy też umowy na reklamy.
Wzrost popularności jest drugorzędny.
Przede wszystkim liczy się zarobek.
Wie pani, że sportowcom z Hongkongu wcale nie jest łatwo.
Pani So, media czekają.
Proszą o wywiady z Wa Waiem.
Dobrze.
Proszę bardzo.
Panie Lau, ile można zarobić na reklamie?
Trudno podać dokładną kwotę.
Ale z pewnością więcej niż na złotym medalu.
Pani So?
Dobrze, zaraz będę.
Z góry dziękuję.
Liczę na współpracę.
Do widzenia.
- Idę. - Do widzenia.
Kolejne igrzyska odbędą się w Pekinie.
Dla sportowców z Hongkongu…
To jest…
To ma ogromne znaczenie.
Tak więc…
obym potrafił biec szybciej, kiedy nadejdzie pora.
Chciałbym pobić własny rekord.
Szczęśliwego Święta Środka Jesieni!
- Trenerze Fong, może tego? - Dziękuję, już biorę.
Wyśmienita wołowina.
Dziękuję.
Gill, jedz swoje ulubione kuleczki rybne.
Dziękuję.
Dziękuję, ty też jedz.
Trenerze Fong, na następnej paraolimpiadzie
chcę biec na 100, 200 i 400 metrów.
Jasne.
Tak łatwo się pan zgodził.
Gdyby Gai i Keung nie przekroczyli wieku,
mógłby dołączyć do sztafety 4x100.
Wa Wai, ile trener pokłada w tobie nadziei.
Obstawiam dobre konie jak na wyścigach.
Szczęśliwego Święta Środka Jesieni!
Hej.
Proszę.
Zawsze nosisz klapki.
Twoje palce u stóp!
Nie obcinasz paznokci?
- Nieprawda. - Obetnę ci paznokcie, Wa Wai!
Wa Wai!
Chcesz mandarynki?
Wa Wai.
Zadam ci pytanie.
Dlaczego Ming biega szybciej niż pociąg?
Bo Ming jest bardzo szybki.
Źle!
Bo to zabawkowy pociąg!
Czemu ty i Gill macie tę samą odpowiedź?
Dlaczego nie uwierzysz, że Ming
naprawdę biega szybciej od pociągu?
Ciągle mówisz o Gill.
Zaproś ją na randkę.
Nie gadaj głupot.
Nigdy, przenigdy.
Nie mów tego przy niej!
Mnie nie oszukasz, mały.
Wieje wiatr i świeci słońce.
Idealnie na randkę z dziewczyną.
Wa Wai, jesteś już dorosły.
Idź ją zaproś.
Nie słyszę cię.
Halo!
Nie słyszę cię!
Wa Wai!
Szybciej!
Wa Wai!
Zrobiłeś to.
Mój syn biega szybciej od pociągu!
Nie wiem, jak mógł wdać się w bójkę.
Ja…
Dzień dobry. Gdzie ortopedia?
- Windą na siódme piętro. - Dziękuję.
Muszę kończyć.
Pozwiemy go!
Kochanie, zabierz mnie do prywatnego szpitala.
Sprowadźcie najlepszego lekarza.
Niech ten drań za to zapłaci.
Sam spadłeś ze schodów.
Kogo chcesz pozwać?
Masz darmowych prawników?
Darmowych lekarzy prywatnych?
Panie So, ile pan trzyma w kieszeniach?
Masz leżeć w łóżku przez dwa miesiące.
Jeśli znowu skręcisz szyję, sparaliżuje cię.
Mamo, pytałem Keunga.
Może mnie polecić w firmie kurierskiej, gdzie pracuje.
Nie ma mowy! Całymi dniami ćwiczysz.
Kurier? Nogi nie wytrzymają.
- Potraktuję to jak trening. - Nie ma mowy.
Poszukam innej pracy.
Kin Wai, na dwa miesiące przestań grać w koszykówkę.
Opiekuj się tatą.
Pomóż mu z toaletą.
Ale ja gram w piłkę nożną.
Halo, czy to Victor?
Przy telefonie.
Z tej strony pani So.
Znajdą się jakieś reklamy dla Wa Waia?
Cóż, ostatnio z nimi krucho.
Igrzyska są daleko.
Nikt nie weźmie sportowca do reklam.
Na pewno coś pan znajdzie ze swoimi możliwościami.
Miło mi to słyszeć.
Spróbuję jutro popytać.
Dziękuję.
Zadzwonię za kilka dni.
Dam znać, jeśli czegoś się dowiem.
Niech pani odpocznie. Do widzenia.
Proszę.
Weź.
Odzyskaj medale za te pieniądze.
Weź.
Za mało?
Proszę.
Nadal mam w banku ponad 3000 dolarów.
To wszystko, co mam.
Weź!
Czy wiesz, że twój brat
opłacił te medale krwią i potem?
Jak mogłeś je sprzedać?
Nie wstyd ci?
Tak, zhańbiłem się!
Jestem frajerem, nie jak mój brat!
Interesowałaś się mną kiedyś?
Wiesz, co lubię jeść?
Na świątecznym obiedzie
nigdy nie ma mojego steka.
Moje burgery są bez kotletów!
Też jestem twoim synem.
Cel mojego życia to opieka nad Wa Waiem.
A teraz zarabiam na tę opiekę!
Poza tym…
nie jestem koszykarzem.
Jestem piłkarzem.
Mamo.
Firma Keunga chce mnie zatrudnić.
Mówiłam, żebyś się nie martwił.
Nie, mamo.
Nie chcę już biegać.
Chcę iść zarabiać pieniądze.
Byłem już na paraolimpiadzie i zdobyłem złote medale.
Niczego nie żałuję.
Nie chcę patrzeć, jak pracujesz w czterech miejscach,
a Kin Wai idzie zarabiać,
żebym mógł po prostu dalej biegać.
Nie chcę, żebyście cierpieli.
Będę bardziej cierpieć, jeśli zrezygnujesz.
Ludzie cię podziwiają, bo biegasz.
Ale źle teraz o sobie myślę.
Będzie dobrze.
Nie martw się, w porządku?
Śniadanie na stole.
Dobrze.
Co, u licha? Tyle czekałem.
Nie jedz, tylko się ruszaj! Już 15.30.
Nie, bo ja byłem…
Przestań biadolić!
Komitet Paraolimpijski chce, żebyś niósł pochodnię.
Nie, trenerze Fong.
Nie jestem już sportowcem.
Jestem kurierem.
Już nie biegasz?
Na kolejnej paraolimpiadzie będziesz po 30.
To może być twoja ostatnia szansa.
Trenerze Fong.
Tata nadal nie może wrócić do pracy.
Mogę zarabiać około 7000 dolarów miesięcznie
w mojej aktualnej pracy.
Po okresie próbnym dostanę 13 wypłatę.
Jeśli wrócę do biegania,
dostanę tylko 3000 dolarów rządowej dotacji miesięcznie.
Znicz olimpijski trafił do Hongkongu z Ho Chi Minh…
W Hongkongu rozpoczyna się sztafeta olimpijska z pochodnią.
Kraj po raz pierwszy wziął udział w sztafecie ze zniczem w 1964 roku
przed igrzyskami w Tokio.
To druga taka sztafeta w mieście.
O ósmej rano
rozpoczął się bieg
na rynku przed Centrum Kultury.
Celebryci i sportowcy połączą siły.
Bieg potrwa osiem godzin
i obejmie całe miasto.
Na trasie znajdują się tłumy z flagami narodowymi oraz Hongkongu.
Niosący pochodnię machają w stronę widzów.
Cóż za spektakl.
Każdy chce być świadkiem sztafety ze zniczem olimpijskim.
ODLICZANIE DO OLIMPIADY PEKIN 2008
HONGKONG PRAGNIE KOLEJNEGO PRZEŁOMOWEGO ZWYCIĘSTWA
Dzień dobry, panie Victorze, So z tej strony.
Pani So? Czym mogę służyć?
Czy nie mówił pan, że nie załatwi reklam,
bo do igrzysk jeszcze daleko?
Zbliżają się igrzyska w Pekinie. Może coś się znajdzie?
Owszem, ale słyszałem, że Wa Wai już nie biega.
W takim wypadku może być kłopot.
Chyba że pobiegnie w Pekinie.
Pobiegnie! Nigdy nie twierdził, że rezygnuje.
Wa Wai! Szybciej, ślamazaro!
Wa Wai.
Załatwiłam ci te reklamy.
Dzięki pieniądzom możesz biegać.
Co? Reklamy?
- Dobra, ekipa jest gotowa. - Ale urocze.
Naprawdę uroczo wyglądasz.
Możesz przestać się śmiać?
Jesteś do niego podobny.
Nie, mamo.
Ja nie mogę robić takich rzeczy.
- Dobrze wyglądasz! - Prawda?
Jak Cudowny Chłopak we własnej osobie.
Klient będzie zadowolony.
Na pewno mu się spodoba.
Jest gotowy.
Dobrze, Wai, zrobimy próbę.
Pani So.
Wynegocjowałem kilku sponsorów.
Koszule, spodnie, buty, skarpetki i napoje zdrowotne.
Proszę tu podpisać, a prześlą je pani do domu.
- Spójrz tutaj, Wa Wai. - Za darmo?
- Na tym polega sponsoring. - Dobrze.
Naprawdę? Tak hojnie?
Nie chodzi o hojność.
To za sprawą moich kompetencji.
Dzisiaj biegasz.
Nie jesteś Cudownym Chłopakiem.
Jak może trener tak mówić?
Jak było?
Jaki czas?
Wróciłeś do czasu z Atlanty.
Ale nic dziwnego, półtoraroczna przerwa.
Za osiem miesięcy zawody w Pekinie.
Rozumiem.
Potrzebujesz tych reklam.
Nie daj się.
Nadróbmy stracony czas.
Wolno startujesz
i nadrabiasz dystans po 50 metrach.
Dlatego bieg na 200 jest najlepszy.
Będzie czas nadrobić dystans.
Ale mamy inny problem. Równowagę.
Bieżnia na 200 metrów zakręca.
Zacznij ćwiczyć na zewnętrznym torze.
Biegnij do tej linii i potem prosto.
Nawet jeśli trwa to dłużej, skręt będzie mniejszy.
- Mamy nowe smaki. - Proszę.
Raz, dwa.
Jeszcze raz.
Powolny początek to twoja największa słabość.
Nosisz aparat słuchowy i masz powolną reakcję.
Słyszysz strzał jako ostatni.
Raz, dwa.
Raz, dwa, trzy, uśmiech.
Aby uzyskać lepszy rezultat,
musimy skupić się na starcie.
So Wa Wai?
- To ja. - Boże! Jaki przystojny!
Jesteś taki uroczy!
Mam za słabe palce.
Ćwicz, aż będziesz mógł.
Wcześniej też nie byłeś celebrytą.
Spróbujemy nowych sposobów na nadrobienie zaległości.
Wytrenuję też twoje palce.
Byle zyskać 0,1 sekundy.
Jeszcze raz.
Wyżej, na moją dłoń.
Widzisz?
Niżej, rób kroki.
Możesz wyżej? Tutaj.
Szybko.
- Niżej. - Wyżej, tutaj.
Niżej. Wstawaj!
- Szybciej! - Wyżej!
- Jeszcze raz! - Szybciej!
Niżej!
Wyżej!
Dawaj.
Wstawaj. Kontynuuj.
Nie mogę, muszę biec.
Cicho bądź i do dzieła.
Możemy już trenować?
Chcesz oblać kwalifikacje?
Dobrze.
Już idzie.
Idź potrenować.
Pani So.
Panie Victorze, miało nie być już reklam.
Wa Wai ma gorszy czas niż w Atlancie.
Musi ciężko trenować.
Te umowy wynegocjowałem ostatnio.
Proszę rzucić okiem.
Nic z tego.
Proszę spojrzeć na kwotę.
Jak pani teraz uważa?
To najlepsza pora na zyski dla Wa Waia.
Myślał kiedyś nad emeryturą?
W Hongkongu
zwykłym sportowcom trudno jest się utrzymać na emeryturze,
a co dopiero Wa Waiowi.
Niech zarobi więcej.
Tak mu pani pomoże jako matka.
Jest takie powiedzenie.
Pasuje do sportowców.
„Sława to kapryśna strawa”.
Nigdy nie trwa długo.
Dlaczego niby mistrz
ma śmierdzieć jak włóczęga?
Cięcie!
Bardzo dobrze. Do tej roli…
Gładko idzie, prawda?
Przepraszam.
Coś go zatrzymało na treningu.
Pięć godzin to nie byle co.
Zapłaci pan nam za nadgodziny?
Na zawody też się tak spóźnia?
Wiem,
ale muszę też odpoczywać.
Co tam? Co się stało?
Reżyser…
On powiedział…
Że za dobrze mówię, że jak nie ja.
Kazał mi się jąkać, żebym brzmiał jak osoba spastyczna.
Z jakiej niby racji?
Słuchaj pana reżysera.
Rób, co każe.
Jąkaj się.
- Nie mów za dobrze. - Ale…
Ty nie mówisz płynnie, jasne?
Dokończ sesję.
Wracaj.
Jeszcze raz.
Więcej siły w palcach.
Wracaj.
Jeszcze.
Hej!
Co robisz?
Chcę biegać, a nie robić takie ćwiczenia!
Dobra, zapomnij!
Zapomnij!
Próbuję ci pomóc!
Ale ty chcesz, by było po twojemu!
Zamierzasz dalej marnować czas?
Wiem tylko, że muszę patrzeć do przodu,
a nie na to coś.
Wiem, że zaczynam powoli.
Dlatego ciągle nadganiam i prę do przodu.
Jak w całym moim życiu.
Muszę nadrobić stratę!
Wa Wai.
Victor załatwił wywiad na jutro.
Jutro mam trening.
Dobrze, poproszę o urlop w Instytucie Sportu.
Urlop?
Nie mam na nic czasu!
Dobrze.
Poproszę Victora, by to przełożył.
Mówiłaś, że wystarczy raz.
Dlaczego jest ich coraz więcej?
Po tych kilku już koniec.
Wytrzymaj.
Mamo, ja chcę po prostu biegać.
Wa Wai.
Nie możesz biegać przez całe życie.
Dzięki tym reklamom zarobisz kilkaset tysięcy.
Biegaj nieco mniej.
Mniej biegać?
Gdy byłem mały i biegłem o jedno okrążenie mniej,
to mówiłaś, że tak nie można!
A teraz wszystko ci pasuje.
Ja mam klucze.
Cięcie.
Obejrzyjmy powtórkę.
Dobra, powtórka.
- Mogę pożyczyć ładowarkę? - Skończyliśmy.
Chcę naładować telefon.
- Jasne. - Dziękuję.
Dobrze wyszło. Kolejna scena.
- Dobra. - Mamy to, zmieniamy scenę.
Co się stało? Gdzie jest Wa Wai?
Padła mi bateria.
Następna scena należy do niego.
Tak, rozumiem.
- Pani So. - Tak?
Proszę z nim porozmawiać.
Jeśli tu dzisiaj nie przyjdzie,
to mnie pozwą.
Pani też będzie płacić.
- Gotowe. - Dobrze.
Może to korki?
Znajdę go, gdy naładuję telefon.
Musi pani.
Dla naszego wspólnego dobra.
Pięćdziesiąt osiem.
Jakie 58?
Mama dzwoniła 58 razy.
Pani So się o ciebie martwi. Chce, żebyś więcej zarobił.
Albo powiedz Victorowi, że cię zastąpię.
No właśnie.
Raz poprosił mnie o zapozowanie.
Potem kazał mi podnieść głowę.
Ale zaraz, jak mógłbym ją podnieść?
- Poza tym… - Wa Wai!
Kupiłam ci telefon, żebyś słuchał muzyki?
- Chodź. - Czemu nie odbierasz?
Nie uciekaj!
Czekaliśmy osiem godzin!
- Pani So… - Musimy im to zrekompensować!
- Pani się napije wody. - Powiedz mu coś.
Pani nie słucha, a mnie tak?
Posłucha swojej dziewczyny.
Ej, uważaj, co mówisz!
Podoba ci się od lat, ale nic jej nie mówisz.
Sama jej powiem.
Zawsze traktował cię jak swoją dziewczynę.
Przez dziesięć lat nie miałaś chłopaka.
To dobry człowiek, czemu o nim nie pomyślisz?
Pani So.
Wa Wai to nie chłopak moich marzeń.
Są pewne rzeczy,
które chcę zatrzymać w sercu i zostawić tylko dla siebie.
Czemu mi przeszkadzasz?
Chciałam ci pomóc.
Nie chcesz mi pomóc.
Chcesz mnie kontrolować.
Chcę ci znaleźć kogoś, kto będzie obcinał twoje paznokcie.
Nie potrzebuję nikogo takiego.
Sam je obetnę!
Sam? No dobra.
Obcinaj, pokaż mi!
W ciągu ostatnich dziesięciu lat zdobyłeś tyle złotych medali.
Powtarzałam sobie, że mój syn jest geniuszem.
Mój syn jest niezwykły.
Ale czy po tej paraolimpiadzie będziesz mógł biegać?
Wkrótce nikt nie będzie pamiętał, kim jest So Wa Wai.
Kto się tobą zaopiekuje, gdy nas już nie będzie?
Wylądujesz na zasiłku.
Mogę być znowu kurierem.
Twój przyjaciel ci pomógł.
Kto inny by cię zatrudnił?
Na jego miejscu wolałabym normalnego człowieka.
Nigdy nie traktowałaś mnie jak normalnego.
Od małego traktowałaś mnie jak niepełnosprawnego.
Urodziłaś mi brata, bo jestem niepełnosprawny.
Pozwoliłaś mi biegać, bo jestem niepełnosprawny.
Zgodziłaś się na tyle reklam, bo jestem niepełnosprawny.
Wa Wai, wiem, że trudno być osobą z niepełnosprawnością.
Ale matce takiej osoby też jest trudno.
Od kiedy się urodziłeś,
wszyscy mnie obwiniali.
Gdy wysyłałam cię na treningi,
tata pytał, czemu zmuszam cię do paraolimpiady.
Gdy byłeś mały, zmuszałam cię do chodzenia.
Wszyscy wytykali mnie palcami i wyzywali.
„Twój syn płacze, a ty go zmuszasz.
Nie masz serca?”
Wa Wai.
Nikt cię nie wini za to, że jesteś osobą z niepełnosprawnością.
Wszyscy winią tylko mnie.
Wa Wai w dzieciństwie nie potrafił nawet chodzić.
Kto by pomyślał, że zostanie mistrzem świata?
Trzeba tylko wierzyć,
a wszystko jest możliwe.
Ten, kto powoli zaczyna, może zwyciężyć.
- Wierzę. - Wierzę.
Ubezpieczenia Seon Bon.
Mam wino.
Trenerze Fong.
Proszę zabrać je do Pekinu.
Może mi pani dać jutro na lotnisku.
Nie będzie mnie tam.
Coś się stało?
Proszę się nim zająć.
Wa Wai jest już dorosły.
Nie potrzebuje mojej opieki.
Bieganie po bieżni to łatwizna.
Przeć do przodu i już…
Nie da się zgubić.
Ale życie jest inne.
Myślę, że to pani Wa Wai potrzebuje najbardziej.
Trenerze Fong.
Sądzi pan, że Wa Wai jest niezwykły?
Wierzę w niego.
Skoro mówi, że da radę,
to da radę.
Lider z Hongkongu miał rozczarowujący bieg.
Trzecie miejsce, 12,38 sekundy.
Za chwilę bieg na 400 metrów w klasie T36.
Zawodnicy są już na starcie.
Ulubieniec kibiców, So Wa Wai,
zawiódł w biegu na 100 metrów,
gdyż był trzeci.
Zobaczmy, jak mu pójdzie dzisiaj.
Bieg na 400 metrów w klasie T36.
Na miejsca.
Gotowi…
Bieg się rozpoczął, wszyscy dobrze zaczęli.
Tor czwarty zajmuje Zheng Hai Feng z Chin.
Wyprzedził już Viktora Bukę z Ukrainy na pierwszym zakręcie.
Rosjanin jest tuż za nim.
So Wa Wai z Hongkongu pozostał z tyłu w połowie biegu.
Ciekawe, czy to nadrobi.
Na ostatnich 100 metrach
Zheng Hai Feng znacznie prowadzi.
Jego czas to 54,14 sekundy.
Ukraina bierze srebro, Rosja brąz.
So Wa Wai zajmuje szóste miejsce.
Chyba sam jest zdziwiony swoją słabą postawą.
Mówiłam ci, że torebka nie działa.
Zamiast tak płakać, zajmij się bieganiem.
Spokojnie, będzie dobrze, jak już skończę.
Nie bój się.
Strach to połowa przegranej.
Nie przegrałem w połowie.
Przegrałem już dwa biegi.
Właśnie.
Więc czego tu się bać?
- Mamo. - Tak?
Wiesz, czemu Ming biega szybciej od pociągu?
Dlatego…
że ma Cudowną Mamę.
Daruj sobie.
To Cudowny Chłopak
uczynił ją Cudowną Mamą.
Wa Wai.
Chodzisz wolniej od innych,
ale szybciej od nich biegasz.
Na mamę.
Gotowi, start.
- Na mamę. - Na mamę.
- Gotowi. - Gotowi.
- Start. - Start.
- Na mamę. - Na mamę.
- Gotowi, start. - Gotowi, start.
- Na mamę. - Na mamę.
- Gotowi, start! - Gotowi, start!
- Na mamę. - Na mamę.
- Gotowi, start! - Gotowi, start!
Już czas, Cudowny Chłopaku.
Czas zabłysnąć.
Wa Wai.
Wiesz, kiedy najlepiej wyglądasz?
Kiedy?
- Wa Wai! - Wa Wai!
SO WA WAI, TOR 7
Kiedy zaczniesz biec,
wyobraź sobie mnie na mecie.
Idź!
IGRZYSKA OLIMPIJSKIE PEKIN 2008
Wa wai.
Chodzisz wolniej od innych,
ale szybciej od nich biegasz.
Chcę biec szybciej.
Od teraz biegamy razem.
Na mamę.
Gotowi.
Start.
Szybciej!
Wiem, że dam radę.
Uwierz mi, spodoba ci się.
Zdobędę dla ciebie mnóstwo złotych medali.
REKORD ŚWIATA: 24,65 SEKUNDY
Tak!
Jaki on świetny!
Wa Wai, dziadku. Tak jest!
Wa Wai!
Wygrałeś! Wa Wai, jesteś niesamowity!
W BIEGU NA 200 METRÓW W KLASIE T36 NA PEKIŃSKICH IGRZYSKACH W 2008 ROKU
SO WA WAI POBIŁ WŁASNY REKORD ŚWIATA WYNIKIEM 24,65 SEKUNDY
W TEJ KATEGORII POZOSTAJE REKORDZISTĄ DO DZISIAJ
KONIEC
Napisy: Cezary Kucharski