Προσφορά του Αλουμινόχαρτου του Αλ.
Περισσεύματα, τυλιγμένα μ' αλουμινόχαρτο!
Κυρία Ντιρ, θέλω να σας υπενθυμίσω
ότι αύριο θα έρθει ένας νέος μαθητής στην τάξη σας.
Το όνομά του είναι... Μικρός Λούι.
Το θρανίο του είν' έτοιμο και το όνομά του στο παρουσιολόγιο.
Καλώς! ́ Οσο για την ξενάγηση του Μικρού Λούι,
προσφέρθηκε κανείς για "μαθητής-πρέσβης";
Μαντέψτε.
ΚΑΛΑ ΜΑΝΤΕΨΑΤΕ ΕΙΜΑΙ ΜΑΘΗΤΡΙΑ-ΠΡΕΣΒΕΙΡΑ
Τι κορδέλα!
Θα ήθελα επίσης να ανακοινώσω επίσημα
ότι όρισα τον Μπάρι Μπανς βοηθό μου.
Να φορέσεις κι εσύ κορδέλα.
Η διεύθυνση είναι αυτή εδώ.
Περίεργο. Δεν ήξερα ότι υπήρχαν σπίτια εδώ.
Δεν υπάρχουν σπίτια. Μόνο ένας μεγάλος τοίχος.
- Μπάρι, κοίτα! - Γεια σας!
Ο καινούριος είναι τράγος στην πραγματικότητα.
Τέλειο!
Κάθε εκατό χρόνια, γεννιέται ένα κατσίκι και όταν ενηλικιωθεί,
μπορεί να πάει σχολείο για μία μέρα
και να αποφασίσει αν θέλει να επιστρέψει στον Τοίχο
ή να αποκοπεί διά παντός από τη συλλογική συνείδηση.
Είναι τέλειο που το κάνετε αυτό.
Να σας πούμε ένα τραγούδι γι' αυτό πρώτα;
- Γι' αυτό που μόλις εξηγήσατε; - Το τραγούδι τα λέει καλύτερα.
Είμαστε κατσίκια Ο Τοίχος των Κατσικιών
Μια φορά κάθε εκατό χρόνια περίπου
́ Ενα κατσίκι μπορεί Να βαδίσει πια μόνο του
Και το σημερινό κατσίκι είναι ο Μικρός Λούι.
- Γεια σας! - Ναι! Γεια! Τέλεια! Γεια!
Υποσχόμαστε να μη δούμε τι κάνει ο Μικρός Λούι όλη μέρα.
Εντάξει.
́ Εχει όλη τη μέρα δική του.
Ναι. Γεια!
Αναρωτιέμαι πού να πηγαίνει.
́ Ελα, Λούι, από δω.
Μπάρι, αυτό είναι τέλειο.
Δεν τον ξεναγούμε απλώς στο σχολείο,
μα θα τον βοηθήσουμε να μάθει να φέρεται ατομικά.
Ξέρει να 'ναι κομμάτι της συλλογικής συνείδησης.
Πω πω, η πίεση είναι μεγάλη.
́ Ηξερες πού έμπλεκες όταν φόρεσες την κορδέλα, φίλε.
Αναρωτιόμαστε αν φτάσαμε στον προορισμό μας.
Ας κάνουμε έναν γρήγορο έλεγχο. ́ Εναν μικρό έλεγχο.
Σχεδόν. Πολύ καλά.
Καλημέρα σε όλους. Από δω ο Μικρός Λούι.
Λούι, πες μας κάτι για σένα.
Είμαστε κατσίκια, ο Τοίχος των Κατσικιών.
́ Εχει κανείς ερώτηση; Ναι, Ρέτζι.
- Ποια είναι η αγαπημένη σου ταινία; - Η αγαπημένη μου ταινία;
- Η "Αλληλογραφία". - Αυτή είναι η αγαπημένη μου ταινία.
Η δική μου, τα "Μπλεξίματα με Φίλους".
Αυτή είναι η αγαπημένη μου ταινία.
Λούι, μπορείς να έχεις τη δική σου αγαπημένη.
- Το ξέρεις, έτσι; - Τη δική μου αγαπημένη;
Για παράδειγμα, η δική μου
είναι η ταινία "Διακοπές Αγίου Βαλεντίνου".
- Μπου! - Σε κανέναν δεν αρέσει πια.
́ Οχι; Εντάξει, πλάκα έκανα.
Μ' αρέσουν τα "Μπλεξίματα με Φίλους". Ωραία ταινία.
Η αγαπημένη μας είναι " Τα Τέσσερα Κέρατα του Νησιού της Ζούγκλας".
Τελική απάντηση.
Τι; Τι έκανα; Γιατί γουρλώνετε όλοι τα μάτια σας;
- Τι; - Διάλειμμα!
"Αυτή η ταινία ήταν μιούζικαλ απ' τη δεκαετία του '30,
στο οποίο έπαιζαν μόνο κατσίκες".
Θα το έβλεπα αυτό.
Δεν νομίζω ότι είναι η αγαπημένη ταινία του Μικρού Λούι.
Είναι η αγαπημένη των κατσικιών.
- Είναι μέρος συλλογικής συνείδησης. - Είπαν ότι δεν θα τον έλεγχαν.
Είπαν ψέματα. Και οι 400, συλλογικά, είπαν ψέματα.
Θαύμα θαυμάτων!
Σου αρέσουν τα αεροπλάνα; Θες να φτιάξεις δικά σου; ́ Εχω χαρτί.
Δεν πρέπει να φτιάξουμε όλοι;
Τι; ́ Οχι! Αυτό είναι το καλό με το διάλειμμα.
Κάνεις ό,τι θέλεις.
Η Καντλ είναι στο επίκεντρο στην τσουλήθρα,
ο Ρέτζι κλωτσάει πέτρες και η Ρενέ παίζει ποίηση.
Είναι τέλεια.
Κλαπ, κλουπ, κλαπ, κλουπ.
Λούι, το καλύτερο στο μεσημεριανό είναι
ότι ο καθένας αποφασίζει τι θέλουν για τον εαυτό του.
Μπορείς να διαλέξεις μεταξύ σπαγγέτι, μελιτζάνες ή τοστ με τυρί.
Τοστ με τυρί! Δεν έχω ξαναφάει.
Σήμερα είναι η μέρα σου!
Θα πάρω...
- ́ Οχι, όχι, όχι! - Μελιτζάνες με παρμεζάνα.
- Θέλει τοστ με τυρί. - Τις μελιτζάνες. Τελική απάντηση.
Είπε "μελιτζάνες". Δύο φορές.
Πρώτα είπε "τοστ με τυρί". Η συλλογική συνείδηση φταίει.
Δώσ' του το σάντουιτς. Λες να θέλει ένα παιδί μελιτζάνες;
Λες να θέλει κανείς εδώ μελιτζάνες;
Ζήτησε μελιτζάνες και θα τις έχει.
- Μόλις συνήλθε. - Λούι, τι ήθελες για μεσημεριανό;
Τοστ με τυρί;
Βλέπεις; Ορίστε.
Δεν θες να δοκιμάσεις το τοστ σου;
Μάλλον δεν πεινάω πολύ. Καλύτερα να επιστρέψω στον Τοίχο.
Καλύτερα να επιστρέψω την κορδέλα.
Δεν είναι ωραίο που σε ελέγχει συνέχεια ο Τοίχος.
Μακάρι να μπορούσαμε να τους καταστείλουμε.
Τι;
Για μισό λεπτό!
Μπάρι, ο Λούι δεν είχε την ευκαιρία του.
Η συλλογική συνείδηση τον διέκοπτε όποτε έπαιρνε φόρα.
Χρειάζεται μια σωστή μέρα αυτογνωσίας.
Μισώ τα "Τέσσερα Κέρατα του Νησιού της Ζούγκλας".
́ Ηταν μέτριο απ' όταν κυκλοφόρησε κι έπεσε κι άλλο.
Υπέροχα!
Δεν θα καταλάβουν ότι κάτι τρέχει, αν δεν συνδέονται;
́ Οχι αν είναι στον Τοίχο μαζί τους.
Τι;
Μπάρι, θα πας τον Λούι σχολείο κι εγώ θα πάρω τη θέση του.
Στο τέλος της μέρας, ο Λούι θα μπορεί να πάρει μια σωστή απόφαση.
Τέλεια! Τώρα αρκεί να ντύσουμε τον Λούι σαν Κιφ.
- Τι; Δεν θα το κάνουμε αυτό. - Σωστά, σωστά.
Λούι, ώρα να μάθεις ποιος είσαι, τι αγαπάς και τι απεχθάνεσαι.
Θα μου πήγαινε πολύ το αλουμινόχαρτο.
Μικρέ Λούι, επιστρέψαμε. Πήραμε μια απόφαση;
- Ναι. Εγώ... - Εγώ...
Εμείς έχουμε αποφασίσει κατά περίπου 85%.
Μπορούμε να έχουμε μέχρι το τέλος της μέρας;
Είμαστε οι Τράγοι!
Ναι, βέβαια. Στο μεταξύ, μπορούμε να προβάρουμε το καινούριο τραγούδι.
Θεέ μου!
Είμαστε οι Τράγοι Ο Τοίχος των Τράγων
Πάρτε ένα στιλό, σημειώστε το
Λούι, σέρνεσαι και δεν λες το πρώτο γράμμα κάθε λέξης.
Συμπληρώνεις την υπόλοιπη λέξη,
αφού πούμε το "πι" για παράδειγμα,
και νομίζεις ότι δεν το προσέχουμε.
Τι συμβαίνει, Λούι;
Ας δούμε την αγαπημένη επιτυχία της δεκαετίας του '30,
τα "Τέσσερα Κέρατα του Νησιού της Ζούγκλας"!
Γιούπι!
ΤΑ ΤΕΣΣΕΡΑ ΚΕΡΑΤΑ ΤΟΥ ΝΗΣΙΟΥ ΤΗΣ ΖΟΥΓΚΛΑΣ
Τα τέσσερα πόδια του τραπεζιού,
σταθερότητα, ισορροπία, πυγμή και το άλλο.
Σέρτζιο, δεν λαχταράς το ορυκτό;
Λούι, τι συμβαίνει; Πού είμαστε;
Κάτι έπαθε το καπέλο από αλουμινόχαρτο του Λούι.
Είμαι ακόμα στο σχολείο.
- Τι; Απατεώνα! - Συγγνώμη.
Η κατάσταση είναι απαράδεκτη.
Δεν θα επιστρέψω στον Τοίχο.
Τέλεια! Χωρίς παρεξήγηση, τράγοι.
Αλλά αποφάσισα να μην επιστρέψω ούτε στο σχολείο.
- Τι συμβαίνει; - Εξήγησέ μας.
Αποφάσισα να ακολουθήσω καριέρα στον σχεδιασμό αεροπλάνων.
Με ποιον μιλάει;
Βλέπεις, Κιφ, χωρίς να το καταλαβαίνεις,
δρας βάσει της συλλογικής συνείδησης.
Το σχολείο που αγαπάς τόσο
είναι άλλος ένας τοίχος με διαφορετικούς τράγους.
Θέλω να πω, κοίτα τους όλους με τα καπελάκια από αλουμινόχαρτο.
Μάλλον υπάρχει παντού η συλλογική συνείδηση.
Απλώς πρέπει να βρεις αυτήν που σου ταιριάζει ως άτομο.
Δεν είναι κακές οι συλλογικές συνειδήσεις,
αλλά ότι είναι κακό να είσαι σε λάθος συνείδηση
γιατί προδίδεις τον εαυτό σου.
Κρύβεις αυτό που είσαι πραγματικά.
Κιφ, εδώ Μπάρι. Ο Λούι δεν είναι μικρός για σχεδιαστής αεροπλάνων;
Η μόνη αληθινή "Πώς είπες;" στιγμή σ' όλο αυτό που γίνεται.
Εντάξει, ευχαριστώ, γεια.
́ Οχι, είμαι 105 ετών.
- Είναι 105 ετών; - Ναι, είναι ενήλικας.
- Είμαι ενήλικας. - Δεν καταλαβαίνω τη συνείδησή σας.
Υποτιτλισμός: Ανθή Καρακώστα