Sponsorowane przez Ubezpieczenia Trongle i Gurble P.
Słyszeliście.
Zobaczmy, kto umarł.
Wszyscy w tym mieście są zdrowi.
Jeszcze raz!
Co to?
"Przecudowne pianino.
Tylko dziś darmowa dostawa. Po więcej informacji zadzwoń..."
Co? Moja siostra Agnes?
Przecież jesteśmy skłócone.
Wybacz, Helen! Nie znamy własnej siły.
Wy dwaj, siłacze! Chodźcie tu!
Musicie mi przynieść pianino.
Bo mi się nie chce.
Jest w domu mojej siostry, a jesteśmy skłócone.
Jak to zrobicie, dam wam jedną rzecz ze Skrzyni z Gratami. Jedną!
Małpia łapa, lampa dżina.
Lustro, które pozwala rozmawiać z martwymi gwiazdami.
Ciekawy wybór.
Jest taka symetryczna i sporo waży.
Halo! To magiczna podkowa.
Spełnia jedno życzenie dwóm osobom?
Brzmi znajomo?
Z tym można prosić dosłownie o wszystko?
Przynieście mi to pianino, a podkowa będzie wasza.
- Więc gracie na pianinie? - Tak, proszę pani.
Bez przerwy mógłbym brzdąkać na tych muzycznych zębach.
Rety! Lepiej już idźcie. Macie przed sobą kawał drogi.
Tak jest.
O rany. Zapomniałam, że pianina są okropnie ciężkie.
Nie masz jakiegoś wózka?
No to ruszamy.
Jeśli chodzi o życzenia...
Chyba oboje myślimy o tym samym.
- Zażycz sobie trampolinę! - Zażycz sobie trampolinę!
Powiedzieliśmy to samo! Jesteśmy zawsze zgrani.
Disco, arbuz, kowboj!
Megazupa, grupa wiekowa. Giga, giga, giga. Ups!
Ulotka! Ćma!
- Którym mostem? - Wesprzyjmy Trolla.
Kiff, Barry, pianino.
Chcecie przejść przez mój most? Zobaczmy, czy potraficie.
Przygotujcie się na moją słynną, wyrafinowaną zagadkę.
Co mówi...
Co jest...
Dobrze. Co jest czarne lub białe i zabrzęczy, jak się w to stuknie?
To pianino?
Tak. Dobrze.
- Jesteś dziś jakiś nieswój, Trollu. - Przepraszam.
Pokłóciłem się z Towarzystwem Zagadek na wczorajszej kolacji.
Chcielibyśmy posłuchać, ale musimy przenieść to pianino.
- Pomóc wam? - Jasne.
Pewnie zastanawiacie się, jak Kiff i Bar przenieśli pianino.
Powiedzmy, że jest nam lekko jak na trampolinie.
Mam dość tych zarozumiałych Zagadkowiczów.
Oskarżyli mnie, że się nie przykładam. Mnie, Trolla!
To dziecinne, by z tego powodu zakończyć przyjaźń.
Barry ma rację. Nie bylibyśmy przyjaciółmi,
gdyby rozdzieliły nas głupie nieporozumienia,
których nigdy nie mieliśmy i nie będziemy mieć.
Może masz rację. Dalej z wami nie idę.
Mój palec będzie dziś ujadać.
Dzięki za pomoc.
Przemyślcie jeszcze raz kwestię trampoliny.
Ponoć trudno je ubezpieczyć.
- Naprawdę? - Nie wiedziałem.
Oto i one.
Słynne schody Table Town.
Kiff i Barry taszczą ciężkie pianino 563 schodków w górę?
To będzie ostra jazda.
To było szalone, gdy pianino wciąż spadało nam ze schodów!
Wiem! A w połowie drogi wpadliśmy na Glarbina,
płaszcz wsunął mu się pod klawisze i ciągle zrzucaliśmy mu kapelusz!
- To musiało wyglądać śmiesznie! - Pewnie, że tak.
- Szkoda, że nikt tego nie widział. - Właśnie.
Klasyka nie do przegapienia.
Właśnie wymyśliłem super rozwiązanie naszego problemu.
- Wiem, czego sobie życzyć. - Rany Julek, ja też.
Pewnie myślimy o tym samym, prawda?
Życzymy sobie...
By ziemia była sprężysta. Wówczas świat będzie trampoliną!
Co? Nie! Powinniśmy zamienić nasze nogi w sprężyny.
Gdyby nasze nogi były sprężynami,
uderzalibyśmy głową w sufit przy każdym wstaniu z łóżka.
Wiem, co masz na myśli.
Gdybyśmy chcieli, by ziemia była wszędzie sprężysta,
spadające z drzewa owoce wiecznie by się odbijały.
Pomyśl o masakrach w sadach.
Rozumiem, moja towarzyszko, ale nie mogę się z tobą zgodzić.
TRONGLE I GURBLE TRAMPOLINOWE UBEZPIECZENIA
Skarbie, zaprosiłem cię na lunch,
żeby ci powiedzieć, że chcę ponownie wziąć ślub.
Przecież już raz ponownie się pobieraliśmy.
Zaprosiłam cię, bo chcę znów zerwać.
To w twoim stylu.
- Kiedy się kłócicie - Nic złego nie dzieje się
Musisz się dogadać I powiemy ci dlaczego
Bo najlepiej jest we dwoje
- Jak para skarpet i butów - Jak para skarpet i sandałów
- Oczywiście, że butów - Lubię sandały ze skarpetami
Tym razem się nie zgodzę
Następnym razem dołącz do mnie Albo dołącz do mnie
Myślę, że sandały w skarpetach To głupi pomysł
Skarpetki wystawiasz Na ciernie i skały
Zmoczysz je i będziesz żałować
Ale czuję, że w butach i skarpetkach Robi się gorąco
Moje palce lubią swobodę Kiwają się sporo
Nie wspominając o wiązaniu
- Potrzebny nam kompromis - Słodki kompromis
I spojrzeć na świat Oczami drugiej osoby
Wtedy oboje się zgodzimy
Bo najlepiej jest we dwoje
- Jak para skarpet i sandałów - Jak para skarpet i butów
Ojej.
Zmieniłaś zamówienie, gdy byłem w łazience?
Za bardzo mnie kontrolujesz!
Pozwól mi jeść to, co chcę. Ty zawsze chcesz sałatkę.
Nie chcę się już kłócić o życzenie.
- Ani ja. - Dobrze.
Cieszę się, że przystałeś na sprężynowe nogi.
Co? Myślałem, że przystałaś na sprężystą ziemię.
CIACHO W PARKU!
Hola, hola!
Czy ta dwójka dzieci niesie pianino,
używając mięśni pleców, a nie nóg?
O rany. Co teraz wyciśniemy?
Pogódź się z tym. Mój pomysł jest lepszy.
Przyznaję, w innym świecie!
Nie jesteśmy zwierzętami. Rozwiążemy to po ludzku.
Zgoda. Bądźmy przyzwoici.
Zachowujesz się jak maniaczka i lubisz dyrygować!
Tak? A ty się wszędzie dołączasz!
Hej! W parku nikt się nie kłóci.
Skończcie z tym.
Już mi lepiej.
Rozmowa z tobą pomogła, Flam.
Rozmowa z tobą pomogła, Klon. Wiem, co muszę zrobić.
Muszę się uspokoić i przypomnieć, co jest ważne.
A kiedy dostaniemy podkowę...
Muszę wykrzyczeć życzenie, zanim Kiff powie swoje.
Zobaczy, że miałem rację, i nasza przyjaźń będzie ocalona.
O nie!
Już późno!
Co to ma być?
Pianino, które mieliśmy odebrać od Agnes?
- To nie jest pianino. - Że co?
Nie wiecie, durne dzieci, co to pianino?
Jest zakrzywione, blaszane i trzeba w nie dmuchać.
Helen, spisaliśmy się. A teraz daj nam podkowę.
- Aby ziemia była sprężysta! - Nogi zamień na sprężyny!
Kłócicie się o życzenie? Klasyka!
Magiczna podkowa nigdy się nie przyzwyczaja.
- Sprężynowe nogi! - Sprężysta ziemia!
Ja i Agnes też nigdy się nie zgadzałyśmy.
- Nie możemy się zgrać. - Jak to się stało?
Barry, cofam to, co powiedziałam, gdy nas wyciskali.
To było nie na miejscu.
Ja też! Czuję się okropnie. Zachowałem się jak Helen.
- To było zbędne. - Jeszcze raz?
Jestem gotowy.
Oby nic z tego się nie wydarzyło.
Abyśmy nie poszli po pianino dla Helen!
Chwila, nie życzcie sobie tego! Nie, mój ksylofon!
- Myślisz to, co ja? - Chyba tak.
Jazda taczką w stronę słońca przy pokrzepiającej muzyce.
- Pamiętasz akcję ze schodami? - Szaleństwo.
- Najlepsza część dnia. - To było niesamowite!