Προσφορά των "Ασφαλειών των Τρονγκλ και Γκερμπλ".
Καλά ακούσατε.
Για να δούμε. Ποιος πέθανε;
́ Ολοι στην πόλη είναι υγιείς.
́ Αλλη μια φορά, παιδιά!
Τι είναι αυτό;
"Υπέροχο πιάνο.
Δωρεάν παραλαβή μόνο σήμερα, πολύ βαρύ.
Για περισσότερες πληροφορίες... "
Τι; Η αδερφή μου, η ́ Αγκνες; Μα έχουμε διαμάχη.
Συγγνώμη, Χέλεν! Δεν ελέγχουμε τη δύναμή μας.
Εσείς οι δύο, οι δυνατοί! Ελάτε εδώ!
Θέλω να πάτε να μου φέρετε ένα πιάνο.
Θα το έκανα εγώ, αλλά δεν θέλω.
Είναι στο σπίτι της αδερφής μου και έχουμε διαμάχη. Κάντε το για μένα
και μπορείτε να πάρετε ένα πράγμα από τη σαβούρα μου. ́ Ενα!
Πατούσα μαϊμούς. Λυχνάρι τζίνι.
Καθρέφτης για να μιλάς με νεκρούς διάσημους.
Ενδιαφέρουσα επιλογή.
Είναι τόσο συμμετρικό και το έχει το βάρος του.
Αυτό είναι μαγικό πέταλο.
Προσφέρει σε δύο ανθρώπους μία ευχή;
Σας θυμίζει κάτι;
Μπορείς να κάνεις όποια ευχή θέλεις με αυτό;
Φέρτε μου το πιάνο και είναι όλο δικό σας.
- ́ Ωστε εσείς οι δύο παίζετε πιάνο, ε; - Μάλιστα, κυρία.
Δεν χορταίνω να κάνω τα μουσικά δόντια να κουδουνίζουν.
Καλύτερα να πηγαίνετε. Είναι μακριά η πόλη.
Μάλιστα, κυρία.
Αμάν. Ξέχασα ότι το πιάνο είναι πολύ βαρύ.
Δεν έχεις κανένα καροτσάκι, έτσι;
Και φεύγουμε.
Εντάξει. Αυτό με τις ευχές...
Υποθέτω ότι μάλλον σκεφτόμαστε το ίδιο.
- Να ευχηθούμε ένα τραμπολίνο! - Να ευχηθούμε ένα τραμπολίνο!
Ναι, είπαμε το ίδιο! Πάντα συμφωνούμε.
Ντίσκο, καρπούζι, καουμπόης!
Μεγάλη σούπα, ηλικιακή ομάδα. Χαχανούλης, γελατσούλης. ́ Ωπα!
Φυλλάδιο! Νυχτοπεταλούδα!
- Ποια γέφυρα; - Ας στηρίξουμε τον Τρόλι.
Κιφ, Μπάρι, πιάνο!
Θέλετε να περάσετε τη γέφυρα; Για να δούμε αν μπορείτε.
Ετοιμάσου για έναν από τους περίφημους γρίφους μου.
Λοιπόν, τι...
Τι...
Εντάξει. Τι είναι ασπρόμαυρο και κουδουνίζει όταν το χτυπάς;
Αυτό το πιάνο;
Ναι. Ωραία, μπράβο.
- Δεν είσαι σε φόρμα σήμερα, Τρόλι; - Ναι, συγγνώμη, παιδιά.
Τσακώθηκα με την Κοινότητα των Γρίφων στο χθεσινό δείπνο.
Θα θέλαμε να μείνουμε να μας πεις, μα πρέπει να πάμε το πιάνο.
- Θέλετε βοήθεια; - Ναι.
Θα αναρωτιέσαι γιατί η Κιφ και ο Μπαρ μετακινούν ένα πιάνο.
Ας πούμε ότι θα κερδίσουμε ένα τραμπολίνο.
Βαρέθηκα τους ψηλομύτες που βγάζουν γρίφους.
Με κατηγόρησαν ότι δεν συνεισφέρω τα δέοντα. Εγώ, ο Τρόλι.
Δεν είναι χαζό να δώσεις τέλος
σε μια σημαντική φιλία γι' αυτόν τον λόγο;
Ο Μπάρι έχει δίκιο. Η φιλία μας δεν θα 'χε αντέξει τόσο
αν αφήναμε ανόητες διαφωνίες να ας χωρίσουν,
κάτι που δεν θα συμβεί ποτέ.
́ Ισως έχετε δίκιο. Μέχρι εδώ μπορώ να σας πάω.
Το μικρό μου δαχτυλάκι θα διαμαρτύρεται απόψε.
Ευχαριστούμε πολύ.
́ Ισως να ξανασκεφτείτε τη φάση με το τραμπολίνο.
́ Ακουσα ότι είναι δύσκολο να κάνεις ασφάλεια γι' αυτά.
- Αλήθεια; - Να πάρει. Δεν το ήξερα.
Να 'μαστε. Τα περίφημα σκαλιά της Τραπεζούπολης.
Η Κιφ κι ο Μπάρι θ' ανεβάσουν ένα βαρύ πιάνο σε 563 σκαλιά;
Θα είναι απίθανο!
́ Ηταν τρελό το πώς ρίχναμε συνεχώς το πιάνο από τις σκάλες!
Το ξέρω. Και που συναντήσαμε τον Γκλάρμπιν στα μισά,
το φράκο του πιάστηκε στα πλήκτρα και του βγάζαμε συνεχώς το καπέλο!
- Θα φαινόταν πολύ αστείο! - Σίγουρα φαινόταν αστείο.
- Κρίμα που δεν το είδε κανείς. - Ναι.
Κλασικά πράγματα.
Κιφ, μόλις σκέφτηκα μια ιδιοφυή λύση στο πρόβλημά μας.
- Ξέρω τι πρέπει να ευχηθούμε. - Θεέ μου, κι εγώ το σκέφτηκα.
Υποθέτω ότι σκεφτόμαστε πάλι το ίδιο πράγμα, σωστά;
Ευχόμαστε...
Το έδαφος να αναπηδά. Κι ο κόσμος θα γίνει το τραμπολίνο μας!
Τι; ́ Οχι! Να ευχηθούμε τα πόδια μας να γίνουν ελατήρια.
Κιφ, φίλη μου. Αν τα πόδια μας ήταν ελατήρια,
θα χτυπούσαμε στο ταβάνι όταν σηκωνόμασταν απ' το κρεβάτι.
Καταλαβαίνω τι λες, φίλε.
Αν ευχόμασταν το έδαφος να αναπηδά,
τα πεσμένα φρούτα θα πετούσαν σαν μπαλάκια παντού.
Σκέψου τις σφαγές στους οπωρώνες.
Σε καταλαβαίνω, φίλη μου, και με όλο τον σεβασμό, διαφωνώ.
ΑΣΦΑΛΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΡΑΜΠΟΛΙΝΑ
Μωρό μου, σου ζήτησα να βγούμε
για να σου πω ότι θέλω να ξαναπαντρευτώ.
Τι; Μωρό μου, ξαναπαντρευτήκαμε.
Σου ζήτησα να έρθεις γιατί θέλω να χωρίσουμε πάλι.
Πάντα έτσι κάνεις.
- ́ Οταν έχεις μια διαμάχη - Λάθος και σωστό δεν υπάρχει
Πρέπει με τον άλλον να τα βρεις Και θα σου πούμε το γιατί
Γιατί τα καλά πράγματα Πάνε σε ζευγάρια
- Οι κάλτσες και τα παπούτσια - Οι κάλτσες και τα σανδάλια
́ Οχι, εννοείται τα παπούτσια
Μα μ' αρέσουν Τα σανδάλια με κάλτσες
Συμφωνούμε ότι διαφωνούμε Αυτήν τη φορά
Την επόμενη φορά Συμφώνησε μαζί μου
́ Η εσύ μαζί μου
Νομίζω ότι σανδάλια και κάλτσες μαζί Δεν είναι η εξυπνότερη επιλογή
Εκθέτεις τις κάλτσες Σε αγκάθια και πέτρες αιχμηρές
Κι αν τις βρέξεις καλά Θα το μετανιώσεις πικρά
Μα με παπούτσια και κάλτσες Τα πόδια μου ζεσταίνονται πολύ
Στα δάχτυλά μου αρέσει Να κουνιούνται ελεύθερα
Για να μη μιλήσω Για τους κόμπους των κορδονιών
Αυτό που χρειαζόμαστε Είναι συμβιβασμός
Γλυκός συμβιβασμός
Και να δούμε τον κόσμο Μέσα από τα μάτια του άλλου
Τότε, θα δούμε κι οι δυο ́ Οτι είναι αλήθεια αυτό
Τα καλύτερα πράγματα Πάνε σε ζευγάρια
- Οι κάλτσες και τα σανδάλια - Οι κάλτσες και τα παπούτσια
Ωχ, αμάν.
́ Αλλαξες την παραγγελία μου όταν πήγα τουαλέτα;
Είσαι πολύ αυταρχική!
́ Ασε με να φάω ό,τι θέλω. Πάντα θες να τρως σαλάτα.
Μπάρι, δεν θέλω να μαλώνουμε άλλο για την ευχή.
- Ούτε κι εγώ. - Ωραία.
Χαίρομαι που τα βλέπεις όπως εγώ, όπως με τα πόδια-ελατήρια.
Τι; Νόμιζα ότι βλέπεις τα πράγματα με τον δικό μου τρόπο.
ΜΠΡΑΤΣΑΡΑΔΕΣ ΣΤΟ ΠΑΡΚΟ
́ Ωπα, ώπα!
Αυτά τα δύο παιδιά κινούν ένα μεγάλο πιάνο
με τους μυς της πλάτης κι όχι με τα πόδια τους;
Αμάν. Τι βάρη θα σηκώνουμε τώρα;
Μπάρι, πάρ' το απόφαση. Η ιδέα μου είναι καλύτερη.
Ναι, το παραδέχομαι, στον ακριβώς αντίθετο κόσμο!
Δεν είμαστε ζώα. Θα το λύσουμε πολιτισμένα.
Σύμφωνοι. Πρέπει να είμαστε ευπρεπείς.
Φέρεσαι σαν χαζοβιόλα που θέλει να έχει τον έλεγχο!
Αλήθεια; Κι εσύ δεν πας πίσω!
Δεν επιτρέπονται οι τσακωμοί στο "Μπρατσαράδες στο Πάρκο".
Πρέπει να τα βρείτε.
Νιώθω καλύτερα.
Με βοήθησε πολύ που τα είπαμε, Φλαμ.
Με βοήθησε που τα είπαμε, Κλον. Ξέρω τι πρέπει να κάνω τώρα.
Πρέπει να ηρεμήσω, να θυμηθώ τι είναι σημαντικό,
και όταν πάρουμε το πέταλο...
Πρέπει να φωνάξω την ευχή μου πριν προλάβει να μιλήσει η Κιφ.
Θα δει ότι είχα δίκιο και η φιλία μας θα σωθεί.
Ωχ, όχι!
Πέρασε η ώρα!
Τι είναι αυτό;
Ναι. Το πιάνο που μας προσέλαβες να πάρουμε από την ́ Αγκνες;
- Αυτό δεν είναι πιάνο. - Τι είπες;
Δεν ξέρετε τι είναι το πιάνο, χαζά παιδιά;
́ Εχει καμπύλες, είναι μπρούτζινο και το φυσάς.
Χέλεν, τα καταφέραμε. Μπορείς να φέρεις το πέταλο;
- Να αναπηδά το έδαφος. - Τα πόδια να γίνουν ελατήρια.
Μαλώνετε για την ευχή; Αναμενόμενο!
Αυτό το μαγικό πέταλο δεν θα χρησιμοποιηθεί ποτέ.
- Είπα "πόδια-ελατήρια". - Είπα "έδαφος που αναπηδά".
Ούτε η ́ Αγκνες κι εγώ συμφωνήσαμε τι θα ευχηθούμε.
- ́ Εχουμε αποσυντονιστεί. - Πώς έγινε αυτό;
Μπάρι, θέλω να πάρω πίσω αυτό που είπα όταν μας μιλούσαν.
Ξεπέρασα τα όρια.
Κι εγώ! Νιώθω απαίσια. Φέρθηκα σαν την Χέλεν.
- Περιττό. - ́ Αλλη μια προσπάθεια;
́ Ετοιμος, αν είσαι κι εσύ.
Μακάρι να μην είχε συμβεί τίποτα απ' όλα αυτά.
Μακάρι να μην είχαμε πάει να πάρουμε το πιάνο της Χέλεν!
Τι; Σταθείτε! Μην το εύχεστε αυτό! ́ Οχι, το ξυλόφωνό μου!
- Σκέφτεσαι ό,τι σκέφτομαι; - ́ Ετσι νομίζω.
Να πάμε προς το ηλιοβασίλεμα με συγκινητική μουσική.
- Θυμάσαι αυτό με τις σκάλες; - ́ Ηταν τρελό.
- Η καλύτερη στιγμή της ημέρας. - ́ Ηταν καταπληκτικό!