Sponsorem jest Katapulta GMW. Najpopularniejsza katapulta miasta.
Dzięki, że wpadliście. Sam nie dałbym rady zjeść tej kanapki.
-Nie ma sprawy. -Uwielbiamy kanapki,
pomagamy ludziom i uwielbiamy Reggiego!
Co teraz robicie?
Moja siostra przyjedzie po nas za 20 minut.
Tak, rozumiem.
Próbowaliście kiedyś Pretendo Time?
Zakładasz te gogle
i czujesz się jak w wirtualnym świecie?
-Podobno cię mdli. -Wiem, że jesteście sceptyczni,
ale zaprogramowałem własną wersję oprogramowania.
Nazwałem je Świat Reggiego”.
W Świecie Reggiego można robić wszystko.
Zaprogramowałem to tak, by wyglądało jak moje podwórko.
Możemy sobie wyjść na twoje podwórko.
-Jest tam. -Typowe rozumowanie.
To był tylko przykład.
Pomyśl o czymś niemożliwym, a ja to sprawię.
Fajnie byłoby polatać.
-Moglibyśmy polecieć nad ratuszem. -I zobaczyć czubki naszych domów!
Dziecinnie proste dla świata Reggiego.
-Barry? -Kiff?
Spróbujcie machać rękami.
Machać. Machać. Machać.
-Trochę mnie mdli. -Co myślisz?
-Dobrze. -Tak.
Nie oczekiwaliśmy niczego szalonego.
Jak na grę zrobioną przez dziecko. Tak, to było niezłe.
Moja siostra zaraz tu będzie.
Powinniśmy poczekać na zewnątrz.
Do zobaczenia.
-To nie dla mnie. -O rany. Dla mnie też nie.
Reggie dziwnie traktuje komputer, co?
-Tak. -Co?
Nic, ale miałam wrażenie, że nas obserwuje.
Fajnie by było polatać po Table Town.
Po powrocie poszukam w Internecie nagrań z dronów powietrznych.
Ja napiję się wody gazowanej,
bo mam problemy z żołądkiem.
To nasz cel, koleś. Wrócić do domu!
-Uwielbiam to! -Stawka nie może być wyższa.
Znalezienie drogi do domu to sprawa życia i śmierci.
-Hej. -Terri.
-Drugie gogle dnia. -Do domu, Jeeves!
Wybacz, dostarczę jeszcze jedną pizzę, zanim odwiozę cię do domu.
-Co? -Co?
Facet dopłacił za "dostawę do stołu".
Zaniosę mu to, bo mi nie zapłaci.
Wchodzisz, czy...
Chcę wrócić do domu i obejrzeć w Internecie filmiki z dronami.
-Terri? -Akurat SMS-uję
z moim najlepszym przyjacielem o ekonomii na żądanie.
Jeśli chcesz dostarczyć pizzę, proszę bardzo.
Chyba jest otwarte.
Halo? Dostawa pizzy?
Halo, jestem w jadalni.
Dobra, dostarczmy pizzę, weźmy orzechy i wracajmy do domu.
Właśnie tak. Już prawie jesteś w jadalni.
Korytarz jest dłuższy niż w szkole. Czyli długi.
Gość uwielbia katapulty.
To chyba George Meredith Willows!
-Ten ze wszystkich obrazów? -Tak, to ja.
Duża pepperoni?
Uwielbiam pizzę na kolację, a ty?
-Nie, co ty robisz? -Dostawa do stołu?
Nie tak. Użyj katapulty!
-Co się dzieje? -Byle przyśpieszyć sprawę.
Wracam do domu!
-Podoba ci się moja katapulta? -Jasne.
To ja ją wynalazłem. Katapulty za to wszystko zapłaciły.
-O rany. -Dostaniemy pieniądze?
Skąd ten pośpiech? Wartościowe rzeczy wymagają czasu,
edukacji, dobrego posiłku i dobrej zabawy.
Gdybym był niecierpliwy, nigdy nie wynalazłbym katapulty.
A teraz każdy ma ją na stole.
-Wcale nie. -Nie?
To skąd mam pieniądze?
Nie obchodzą mnie katapulty. To znaczy, fajnie, że ciebie tak,
ale mieliśmy bardzo długi, dziwny dzień. Kolega ma mdłości.
Chcę tylko wrócić do domu, by pooglądać drony w Internecie.
Chcesz swoje pieniądze, tak?
Gdzie moje pieniądze? Dawaj je!”
Tylko na tym zależy twojemu pokoleniu.
Za mną. Za mną!
Gdy byłem młody, to był zaszczyt, że ktoś starszy podzielił się ze mną
sekretami wszechświata.
-Chyba jest na nas zły. -On? Zły na nas?
To miała być szybka dostawa.
Wiesz, jaki to emocjonalny wysiłek?
Mamy iść za nim?
Nie zostanę w tym korytarzu do końca życia.
Chodź. Im szybciej tam pójdziemy, tym szybciej wrócimy.
George Meredith Willows?
-Halo? -Drzwi, drzwi!
-Co się dzieje? -Podłoga się rusza!
Trzymać się!
O nie! Naprawdę jest na nas zły!
Rzuci nami jak pizzą!
Chcę do domu!
Patrz!
-Nie, czekaj, nie rób tego! -Pa!
To chyba koniec, Barry!
Żegnaj! Jesteś wspaniałym przyjacielem!
-Ty też, stary! Kocham cię! -Tak bardzo cię kocham!
Długo trwa lądowanie na ziemi!
Tak! To była bardzo potężna katapulta!
Hej! Tam jest ratusz!
Barry, my lecimy!
Tak!
-Patrz! To twój dom! -Moje frisbee!
Ale jak?
To niemożliwe, nie rozumiem!
Nie rozumiem. Nie rozumiem.
Nie...
Kiff! To był cały czas Świat Reggiego!
-Jasny gwint! -Dwór! Pizza! Katapulta!
-To był Reggie! -To nic takiego.
Reggie. Jesteś genialny.
Reggie! Reggie!
Reggie. Reggie. Reggie.
Tak.
Sponsorem jest Wypożyczalnia Golfów Rentleya!
-Co robisz? -Odrabiam lekcje.
Muszę narysować rodzica w pracy.
Rysuję moją wspaniałą mamę profesor.
-Oh, Kiff! -Super. A gdzie mój?
Właśnie, tato. Twój portret przy wybranym zawodzie.
W tej chwili możesz myśleć, że się obijam. I to prawda.
Ale myślę też o moim dzisiejszym wielkim pokazie.
Wiesz co? Pozwolę ci ze mną iść, abyś zobaczył,
jak twój stary zarabia kasę.
Mam nadzieję, że jesteście gotowi, bo mam dla was kilka pomysłów.
Dziękuję za oklaski. Zasłużyłem. Miłego dnia”.
Chwila. Czytam nie po kolei. Niech tylko znajdę to miejsce.
Znalazłem.
To klatka dla ptaków z pokojem gościnnym.
Przyszłość to teraz.
I wygląda na to, że twój czas dobiegł końca. Możesz sam się wytoczyć.
Nie mam auta.
-Co za frajer! -Wyobraź sobie być jego dzieckiem!
Rozmawialiśmy o jakiejś innej porażce bez kółek,
-którą znamy. -Nie.
I tak by się dowiedziała. Lepiej będzie teraz.
Lecimy.
Był trochę zdenerwowany.
-Uwielbiam to! -Cześć, tato. Wszystko w porządku?
Klatka dla ptaków z pokojem gościnnym, wysoka podkładka?
-Te pomysły są genialne. -To czemu zasmrodziłem pokój?
Masz świetne pomysły, tylko twoja gadka była dziwna.
Przestań się denerwować.
Nie słuchaj jej, Martin. Rzucaj tymi okruchami.
Spójrz na niego. Musi nabrać pewności siebie.
A gdybym mógł załatwić ci spotkanie
z największym inwestorem miasta?
Nieźle, Kiff. Ale podoba mi się taki układ z Gregiem i Lindą.
Będę się go trzymać zawsze. Skończyły mi się okruszki.
O co chodziło z tym inwestorem?
Muszę lecieć. Pa, skarbie. Zaraz do was dołączy.
-Podać komuś wodę gazowaną? -Jasne.
Dobrze, chwileczkę.
Barry jest asystentem cudownego dziecka,
i wy zorganizowaliście to spotkanie?
Tak.
Po prostu kupcie też drugą wyspę.
Jestem zajętym agentem Hollywood.
Gwiazdą? Dyrektorem?
-Jestem prezesem Terri Inc. -Dziękuję za spotkanie.
-Przepraszam, moje ręce są... -Spocone.
-To dobry znak. Jesteś pełen pasji. -Naprawdę?
Pokaż, co potrafisz.
Mam na imię Martin i chcę podzielić się kilkoma pomysłami.
Po pierwsze to klatka dla ptaków z pokojem gości i...
Myślisz, że to głupie, co? Po prostu wyjdę.
-Żartujesz? To świetny pomysł! -Tak?
-Tak! Chcę usłyszeć więcej! -No dobrze.
Nie sądzisz, że podkładki mogłyby być wyższe
Albo koszulki ze wstającym kołnierzem
Wrotki bez kółek
A zamiast nich mam tarki do sera
Jesteś niesamowity!
Mam więcej, jeśli masz czas!
Dla ciebie mam mnóstwo czasu.
Zapnij pasy!
Klamra od paska to tak naprawdę dron.
By uniknąć korków Gdy wracasz do domu
Wodoodporny kostium pod prysznic
Ale po co?
Gdy chcesz być czysty I pozostać suchy
Pierścień do picia, nożyczki do brwi, brokat na zarost
Do wyboru, do koloru
Musisz osłonić przód I tył
Kup sobie Dwustronną Czapkę Kierowcy
Puk, puk, co słychać?
Bum, bum, bum nadeszła szansa
Puk, puk, co słyszysz? Bum, bum, nadeszła szansa
Nie wiem, jak to powiedzieć.
Z takimi pomysłami wystrzelisz na sam szczyt.
Dziękuję. Bardzo. Który podobał ci się najbardziej?
Ta ostatnia rzecz.
Dwustronny Tirowiec? Kapelusz z rondem z przodu i z tyłu!
Tak. Zważywszy na potencjalną marżę zysku
przy tożsamości marki, można wstępnie wdrożyć
arkusze kalkulacyjne. Niesamowite.
Gdyby moje pieniądze nie były zamrożone, postawiłabym wszystko.
Dobrze.
Inwestor był bardzo zaangażowany.
Jak gazowaną wodę lubi twój tata?
-Gdzie on jest? -Użala się w garażu.
-Nasz plan nie wypalił. -Zwalniasz mnie jako asystenta?
Byłeś asystentką Terri. Chodźmy go pocieszyć.
Tato, ten popcorn osuszy twoje łzy.
Wydaj wszystko. Odzyskamy to a nawet więcej.
Co się dzieje?
Nie słyszałeś, co mówiła inwestorka o czapce
i arkuszach kalkulacyjnych?
Produkcja zbliża się do miliona.
Milion sztuk? Wynajęliśmy halę Table Town.
Co? A to lista gości.
Zaprosiłeś tylko trzech inwestorów, którzy się z ciebie śmiali?
Tak. Przyjdzie trzech.
Hala mieści 15 000 osób, więc jeśli przyjdzie 14 997 osób,
będzie sukces! Dzięki, asystentko!
-Mamo, nie przeszkadza ci to? -Twój tata jest taki pewny siebie!
Seksownie. Pozwolę, by to się rozegrało.
Dobra. Tata może i jest zbyt pewny siebie, ale co złego może się stać?
Masz rację, magiczny szkicowniku. Tata nie zapełni hali.
Muszę zmontować wszystko jak nigdy dotąd!
Czas wziąć się do roboty Muszę zapełnić halę
Posadzić kogoś na miejscach Ulotki zawsze działają
To nie może się nie udać
-Pełna widownia! -Dziękuję, Kiff.
To by się nie wydarzyło, gdyby nie ty.
-Tak. Tak trzymaj, tato! -I wiesz co jeszcze?
-Zamówiłem pizzę na imprezę po. -Mam wasze pizze.
-Terri. Z Terri Inc? -Dzień dobry, panie Chatterley.
Wciąż wisisz mi 20 orzeszków za to, o co mnie prosiłaś.
Kiff, czy to znaczy to, co myślę?
Terri nie jest prezesem. Chciałam dodać ci pewności siebie.
Myślałem, że powiesz, że to ekscentryczna milionerka,
i chce mieć kontakt ze zwykłymi ludźmi.
A teraz na scenę wchodzi gwiazda wieczoru, Martin!
Chyba tak się to dla mnie skończy. Z tego już nie ma powrotu.
-Nie ma mowy. -Przepraszam. Chciałam pomóc.
Ja...
-Przepraszam za zmarnowany czas! -Tato, czekaj!
-Kiff, co robisz? -Terri, Inc. była fałszywa,
ale pewność siebie była prawdziwa. Wierzę w ciebie. I w twoje pomysły.
Panie i panowie, ujrzałem przyszłość. Oto ona.
Dwustronny Tirowiec!
Przyszłość to teraz!
Co?
Genialne. Wizjoner.
-Dziękuję. Kupujesz moje czapki? -Nie jestem inwestorem.
Jestem z wypożyczalni golfów.
Przyszedłem odebrać golf, który pożyczyłeś.
-Przepraszam, tato. -W porządku, Kiff.
Świat chyba nie chce moich wynalazków.
Nie chcemy?
Uwielbiamy twój wynalazek
i chcemy go kupić za milion orzeszków.
Naprawdę? To wystarczy, by opłacić wynajem areny!
Stać was na to?
Oczywiście. Wiesz, ile oszczędzamy na darmowych okruszkach.
Nigdy nie kupujemy kolacji. A woda? Jest wszędzie.
Podwójny podajnik!
-Dosięgam chipsów. -Ja też.
Dzięki, nowy Podwójny Podajnik Grega i Lindy.
-Szkoda, że o tym nie pomyślałem. -Też żałuję!
JA I TATA W PRACY
Tekst polski: Iwona Rojek-Walczak