Pod patronatem Koziego Muru. Rozmawialiśmy.
-Kiff, masz takie fikuśne paluszki. -Te starocie?
Dodałam tylko trochę brokatu. To nic takiego.
Kiff ma rację. To absolutnie nic.
Projektant taty stylizuje moje palce,
a na drugiej mam o cztery paluszki więcej niż Kiff.
Ja mam te wszystkie paluszki, i jeszcze 40 kolekcjonerskich.
Po jednym na każdy palec u ręki i nogi.
-Te liczby się nie zgadzają. -Hej, moje paluszki
są tak dobre jak te Kiff i Reggie, widzicie?
Walka paluszków! Walka paluszków!
Proszę.
-Walka paluszków! -Nie!
-Walka paluszków! -O nie. Tylko nie kolejne hobby.
Nie możecie! Paluszki to nasze dzieci!
Nie. Już to słyszałem. Mówiłeś tak samo o dablach.
-Co to jest? -Mówisz poważnie?
Miałeś obsesję na ich punkcie.
A wcześniej były bonkosy. Dable. Wielcy gracze.
Snoftersy. Pandanimale. Kruszynki. Brzydale.
Foremki. Garnki. I cegły.
Wydajesz dziwne dźwięki. Nie możemy żyć bez paluszków!
Paluszki to nasze dzieci! Paluszki to nasze dzieci!
Te też trzeba wyrzucić.
Nie, wyrzucam tylko paluszki. Możesz je zatrzymać.
Albo włożyć je z powrotem do śmieci.
A co do reszty, paluszki są zabronione.
Jak mówiłam, dziś dzień drzewa genealogicznego.
Rysując drzewo genealogiczne, pamiętajcie, że każda gałąź
reprezentuje innego członka rodziny.
Jakieś pytania? Tak, Kiff?
Mogę dostać jeszcze jedną gałąź dla babć?
Mam dwie babcie. I jedną bonusową.
Pomagam staruszce sprzątać rynny.
W nagrodę daje mi landrynki.
-Tak! -Jestem z rozbitej rodziny.
-Mam cztery babcie. -Rany! Cztery babcie.
Urocze, co?
Mam dwie mamy, które mają dwie mamy, obie są rozwiedzione.
Mam osiem babć.
Jedna robi na drutach z pięcioma innymi babciami.
To 13 babć.
Nie możesz tak ich sobie przypisywać.
A gdybym zaczęła nazywać nauczycielkę "babcią".
Mam 33 lata.
To powinno być wbrew zasadom.
Witajcie! Upewniam się, że na nic nowego się nie zanosi.
-Nie. -I jak sobie z tym radzicie
po tym, jak straciliście paluszki?
Co to są paluszki?
Chyba udało mi się zdusić to w zarodku.
Dziękuję za przybycie. Zanim przejdziemy do zasad,
dziękuję Trevorowi za użyczenie albumu
ze zdjęciami babć Table Town.
I nie, nie wyjaśni, skąd je ma.
Przejdźmy dalej. Zasady gry Złap Babcię są proste.
Żadnych dublerów i babć z Tuft Pierre. Ani cioć.
Gdy dostaniesz cukierka, to babcia złapana.
-Wszyscy zrozumieli? -Niech wygra najlepszy.
-Nie martw się, poczeka. -Start!
Babcia od drutów, złapana!
Brawo!
Babcia wyczyść talerz, złapana!
Poszłam na cmentarz,
a grób był już pusty.
Babcia mroczna przeszłość, złapana!
Ale było fajnie. Jesteś super.
Niesamowicie młoda babcia, złapana!
I nie wspominaj o wnukach, które nie dzwonią.
Raz, dwa, okej.
-Zwycięzcą jest Kiff! -Tak!
-Dlaczego? -I Reggie. Mamy remis.
Barry, jesteśmy praktycznie rodziną, co nie?
-Oczywiście. -Wygraliśmy!
Barry i ja jesteśmy rodziną, co znaczy, że mam prawo do jego babć.
To niesprawiedliwe, Kiff.
Zaraz, to znaczy, że reszta z nas też może połączyć swoje babcie?
To w porządku, Kiff.
-Nie możecie tego zrobić! -Możemy.
Reggie i ja jesteśmy sobie tak bliscy jak wy.
Jak śmiesz!
Nasza przyjaźń podsyca namiętność poetów!
Ja też czuję bliskość z Reggiem.
Jest dla mnie jak brat.
Rzadko myślę o Trevorze, ale staruszki chętnie przygarnę.
-Remis! Znowu? -Ty zacząłeś!
To do niczego nie prowadzi.
Potrzebna nam rozsądna osoba trzecia, która zdecyduje o wyniku.
Chyba nie...
Grecka wyrocznia znana jako Kozi Mur?
Tak.
Witajcie! Zaśpiewamy piosenkę, która wyjaśni, co robimy.
-Nie trzeba. -Nie chcesz naszej piosenki?
Jesteś jasnowidzem, który pomaga ludziom z problemami.
Łatwo to pojąć.
Może ktoś w twojej grupie tego nie wie?
Wszyscy wiedzą. Panowie.
Do rzeczy, proszę.
Ćwiczymy piosenkę codziennie przed snem.
-Fajnie by było zaśpiewać. -To śpiewajcie.
Tup, tup, tup, tup
Tup, tup, tup
Tup, tup, tup, tup
Jesteśmy Kozi Mur Wyrocznia znana jako Kozi Mur
Gdy w gardle czujesz pytanie
Podaj je Koziej Ścianie
Tup, tup, tup
Stukamy i stukamy o ten kamień
Słuchasz nas? Wiemy, że nie
Jesteśmy tu od zarania dziejów
Spójrz na nas Nadal jesteśmy w formie
Tup tup tup My jesteśmy kozy a nie wy
My kozy a wy nie
W czym problem?
Zaczęło się dziś rano...
Mam dwie mamy, które mają dwie mamy...
Gdy dostajesz cukierka, masz babcię.
Potrzebujemy kogoś, kto zadecyduje o dogrywce.
Jedynym sposobem jest zdobycie najrzadszej babci ze wszystkich.
Lady Lorraine.
Babcia, która nienawidzi dzieci!
Udaj się na oberżę miasta.
Kto złapie babcię, zwycięży.
-Chodzi o obrzeża? -Już mówiliśmy.
WITAMY NA OBRZEŻACH: POPULACJA: 01
Kto tam? Dzieci.
Tak, ale urocze dzieci.
Przynajmniej większość z nas.
Jesteśmy uroczymi dziećmi, które chcą ci usługiwać.
-Skosimy trawnik. -Odśnieżymy podjazd.
-Tylko jeden cukierek. -Nikogo nie ma.
Poza mną i moją procą.
Zebranie drużyny.
Lady Lorraine nie cierpi dzieci.
Ale co myśli o innych babciach?
Halo?
Może ty i twoi starsi znajomi
zjecie ze mną ofertę dnia?
Oferta dla rannych ptaszków! Dalej, dziewczyny!
-Co jest? -Witam panie!
Nienawidzę dzieci.
Ale to wygląda na miłe przyjęcie w ogrodzie.
-Gladys! -Lorraine!
-Nie! Czekaj! -Uwielbiam przyjęcia w ogrodzie.
-Masz cukierka. -Wygraliśmy Złap babcię!
Babcia nienawidząca dzieci, złapana!
-Tak! -Nie!
Złap Babcię?
Zbieraliśmy was do gry.
Wiedziałam. Dlatego nienawidzę dzieci!
Kiff!
Babcia od rynien! Znaczy, Pani Rogers.
Czyściłeś moje rynny tylko dla zabawy?
Myślałam, że lubicie spędzać ze mną czas.
Oczywiście, że tak. Jesteście...
Traktujemy te panie jak jednorazowe przedmioty.
Może nie zasługujemy na cukierki Lady Lorraine.
Mogę pożyczyć chusteczkę?
-Czy to jest to, co myślę? -Prosto z torebki kichającej babci.
-Czy to znaczy, że wygraliśmy? -Nie, Reggie. Nikt nie wygrywa.
Spójrz na nas. Te babcie chcą tylko odrobiny dobroci i towarzystwa.
Poza Lorraine, potworem.
-Żryj to! -Wykorzystaliśmy je do gry.
Jesteśmy im winne, poza Lorraine, szacunek i przeprosiny.
-Poza Lorraine. -Przepraszamy, babcie.
Co? Nigdy nie widzieliście, jak ktoś rzuca manekina?
Wynocha! Wynocha!
Chodźmy do domu, Ralph.
-Jak ci poszło w dziecięcym bingo? -Nieźle.
Całkiem nieźle.
Najlepszy jogurt wybiera dodatki.
TTGY. Twój los w naszych rękach!
SKLEP
-Bez gumowych dodatków. -Zobaczymy.
Już są, Barry. W samą porę. Jedzą mrożony jogurt.
-Kpią ze mnie. -Tak, głupi ludzie z kartonu.
-Myślą, że są od nas lepsi. -Mówię o nich!
Towarzystwo Opiekunów.
Bez ich znajomości nigdzie nie dostaniesz pracy.
-Dziś jest mój dzień. Wchodzę. -Twoje zamówienie.
Tu Kiff Chatterly.
Chciałabym dołączyć do Towarzystwa. Już mówię, czemu.
-Po pierwsze. -Pozwól, że ci przerwę.
Zależy nam tylko na doświadczeniu.
Brałaś udział w prawdziwych akcjach?
Jako oficjalna opiekunka, nie.
To dlatego, że bez członkostwa u was nie dostaję pracy.
Takie są zasady.
Nie smuć się. To tylko nadęte nastolatki.
Powiedziałem Harry'emu i Terri, że będę już w domu.
Dziś zajmują się mną i Kristophem. Mama jest na zjeździe.
Harry i Terri są dziś opiekunami?
Powiedziałam: "Takie są zasady".
Dziś zdobędę doświadczenie,
obserwując Harry'ego i Terri Bunsów.
Terri! Terri dwie miski? Uwielbiam jej filmy.
Jeśli poobserwujesz ją i zdobędziesz doświadczenie,
przyjmiemy cię do naszego stowarzyszenia.
Zdobędę dobre doświadczenie. Mówimy o Harry'm i Terri.
Ta dwójka ma do przekazania tonę mądrości.
-Co teraz robisz? -Mówiłeś coś?
O, horoskopy.
Będziesz tak siedzieć i czytać gazety?
-A Kristoph? -Co? Daliśmy mu jedną.
Jestem zbulwersowana!
To przeczy wszystkiemu, co wiem o opiece nad dziećmi.
Przewodnik Osborne'a twierdzi, że nieupilnowane dziecko
jest narażone na 781 niebezpiecznych sytuacji. Spójrzcie!
Przewód elektryczny. Piramidy finansowe. Zacięcie gazetą!
Dobra. To może dopilnuj go,
by nic mu się nie stało, skoro tyle wiesz.
Ja? Niańczyć Kristopha? Serio?
Popilnuj go na górze, żeby nie było cię słychać.
-A kuku. A kuku. -A kuku. A kuku.
-Kiff, teraz ty? -Muszę coś sprawdzić.
Zaraz wracam.
Miałem się dziś od nich uczyć. Są starsi.
Powinni dawać przykład. A jeśli coś się stanie?
-Tak, słyszałem. -Nie.
Udawajmy, że stało się coś złego,
by dać Harry'emu i Terri nauczkę.
Że powinni być bardziej opiekuńczy.
Fajnie, ale powinnaś się skupić na zdobywaniu doświadczenia.
Obiecałam stowarzyszeniu, że zdobędę doświadczenie.
Wierz mi, kiedy skończę, wszyscy będziemy najlepszymi opiekunkami.
Kristoph, chcesz zagrać
w "wejdź do kosza i siedź tam 10 minut"?
Coś się stało! Nie ma Kristopha!
-Musicie odłożyć czasopisma! -Zwróćcie na nas uwagę!
-Serio? -Tak, to prawda!
Nie myśl, tylko reaguj!
-O rany! -Nie, Kristoph!
Kristoph, gdzie jesteś?
Kristoph? Nie ma go tu!
-To wciąż część tego? -Nie. Tym razem mi się wymknęło.
Hej! Żartowałam! Przestańcie!
To były tylko ćwiczenia. Tylko ćwiczenia. Dobra robota.
-Dobre reakcje. Piątka z plusem. -Kristoph chowa się w pokoju.
Nic mu nie jest. To nawet zabawne.
Ja cię kręcę! Ale się jaram! Gdzie ten egzemplarz Teen Chill?
Nie zawracaj nam głowy.
Bo obaj skończycie z podciągniętą gazetą.
Co to znaczy?
Nie każ nam się zastanawiać, co to znaczy.
Dobra. Nie o to mi chodziło.
Ale z czasem docenią tę lekcję.
Powstrzymaliśmy to, zanim stało się coś złego.
Kiff?
-O nie. Kristoph zaginął. -Serio?
Nie ma Kristopha! Musicie nam pomóc!
Nie ma go! Nigdzie go nie ma!
-Nieźle, frytki z serem. -Nabierz nas raz i tak dalej.
Mówimy poważnie! Wcześniej było na niby, ale teraz jest na serio.
O rany. Weź gazetę.
Co wy macie z tymi czasopismami?
Wygraliście jakieś prenumeraty?
Dobrze. Bez paniki. Musimy się rozdzielić i przeszukać pokój.
Wszystko może być wskazówką.
A to?
UCIECZKA Z WIĘZIENIA
Barry, to tylko kolejny durny... chwila.
To miesięcznik.
Zaznaczony na schemacie ucieczki przez tunel.
Nie rozumiesz? Kristoph musiał wykopać tunel pod naszym domem!
Tunel? Czy nie powinno być dziury?
Krok trzeci, zatrzeć ślady?
To by się zgadzało.
Najlepiej wyjść na zewnątrz i przebić się do tunelu Kristopha,
zanim dotrze do granicy hrabstwa.
Wezmę łopaty.
O nie.
Hej. Kiff nadal cię obserwuje?
Wpadliśmy z niezapowiedzianą wizytą.
Nie krępuj się. Wkurzają mnie na podwórku.
Nie mogą wiedzieć, że zgubiłam Kristopha.
-Barry. -Co? Nie chcę.
Proszę? Tylko na kilka minut.
Halo? Kiff?
Jaki śliczny bobas!
Witajcie. Co za miła niespodzianka.
Zabieram malucha na popołudniowy spacer.
W taczce? To niebezpieczne.
Wręcz przeciwnie. To ostatni krzyk mody wśród opiekunek.
Taczki wzmacniają kręgosłup i imitują kołyski.
-To coś więcej niż wózek. -To prawda? Ciekawe.
Sprawdzimy to. Proszę, udawajcie, że nas tu nie ma.
-Kiff, co z Kristophem? -Wiem, wiem. Szukaj dalej.
Jesteście w samą porę na codzienne kopanie dzidziusia.
Ciekawa metoda na zdobycie witaminy D i pracę nad mięśniami.
Nigdy nie jest za wcześnie na kształtowanie ciała.
-Silne to dziecko. -To się nadaje na okładkę.
-Po co ten aparat? -Zakładamy nowy magazyn.
Miesięcznik Niańki.
Chcielibyście być na okładce pierwszego numeru?
-Na okładce magazynu Niańki. -Kiff.
Nie chcę być na okładce czasopisma z pieluchą.
-Cicho. Daj nam porozmawiać. -Nie!
Udało ci się nakłonić go do powiedzenia pierwszego słowa?
Wysoka ocena, Kiff. Bardzo wysoka.
Twoje członkostwo jest już w torbie.
Zrobimy szybkie zdjęcie i znikamy.
Nie! Nie chcę być fotografowany w pielusze!
Sporo pierwszych słów.
-Co tu się dzieje? -W porządku. Okej.
Barry nie jest dzieckiem.
Nie jestem pewna jego dokładnej lokalizacji.
Nigdy nie zasiądziesz w tym mieście, Kiff Chatterly.
Zmoczyłam sobie podkładkę.
-A co z dzieckiem? -To też. Straciłaś dziecko!
-Zlituj się! -Zawsze możesz rozwozić gazety.
W mojej okolicy mieszka sześciolatek, który się obija.
-Coś ty zrobiła z naszym ogrodem! -Kristopha tu nie ma.
Co? Zgubiłaś go?
Ja miałam tylko obserwować.
-Nie miałam dowodzić. -To mój jutowy worek?
-Nie chcę nosić pieluchy, Kiff. -Dzieci! Jesteście w ogrodzie?
-Kiff chciał rządzić. -Zabroniłem mu.
Ona się nim zajmowała...
Cześć, kochanie. Dobrze się bawiłeś?
Trafili na rurę. Nakrzycz na nich, mamo!
Kluczyki do mojej bryki! Lata temu wrzuciłam je do wanny.
Teraz mogę znów przejechać się nią po mieście.
-Ale, Kiff zgubił. Oni... -To wszystko dzięki Kiff?
Jestem pod wrażeniem.
Chciałbyś regularnie pilnować Kristopha?
-Co? -Czemu nie? Lubi cię.
A Harry'emu i Terri przyda się przerwa.
Ale nie przeszkadza ci, że nie mam szarfy
członka Towarzystwa Opiekunek?
Czego? Nawet nie wiem, co to jest. Zatrudniam cię.
Udało mi się. Słyszycie? Harry i Terri, ja...
Już wrócili do czasopism.
Tak!
Tekst polski: Iwona Rojek-Walczak