Sponsorem jest Wiadro Ropuch. Dokładnie to, co słyszysz.
Tajemniczy pokój nauczycielski. Co skrywasz?
Miejsce dla nauczycieli?
To pewnie akademicka kraina czarów.
O rany!
Nie mogłem powiedzieć o tym uczniom. Nie zasługują na to.
Oko na niebie mówi nam o odkrytych galaktykach.
Gdzie jesteśmy na tym niezwykłym wahadle?
Znów próbujecie zajrzeć do pokoju?
Powodzenia. Żaden uczeń nigdy tam nie zajrzał.
Wchodzę.
-Tak? -Mamy pytanie do pani Jeleń.
-Jest tam? -Obawiam się, że nie.
Och! Powinienem teraz degustować kulki ziemniaczane.
Kiff, Barry.
Bar! Bar! Drzwi są otwarte! Osłaniaj mnie.
Co za nora!
Idzie nauczyciel. Kryć się”. O nie!
Co ty wyprawiasz? Uczniom wstęp wzbroniony!
Powinienem cię wyrzucić za samo zajrzenie tam.
Och! Przepraszam! Nic nie widziałem!
Tyle tu przeszkód!
Nareszcie sam!
Jak przyjemnie! Ciekawe, co dziś na obiad.
Własność panny Jeleń”. Przekonamy się!
Dzień dobry.
To była przepyszna kanapka.
Wszystko ze mną w porządku.
Muszę tylko pozbyć się dowodów.
Właśnie byłem świadkiem kradzieży przez bezwzględnego potwora,
który zarządza całą klasą dzieci! Muszę się stąd wydostać.
Barry, wywołaj pana Ripeppę z pokoju”.
Złe wieści. Uczeń powiedział mi, że twoje auto jest zaropuszone.
-Co? -Tak! Wszędzie ropuchy.
-O nie! Muszę się tym zająć! -Pomogę ci.
Wiesz co? Niech go sobie wezmą.
Od lat próbuję się go pozbyć.
-Chcę żyć! -Facet chce żyć.
-O rany! -Co to było?
Nie sądzisz, że tam kanapa wyglądałaby lepiej?
Tak.
Rany!
-Pod kanapą nic nie ma. -Czemu o to pytasz?
Zwykle pod kanapą znajduje się papierki, piłki tenisowe i takie tam.
O tak! Tu pasuje niesamowicie!
W końcu dobre miejsce dla kanapy!
Zobaczmy, ilu nauczycieli się na nią zmieści.
Hej, Helen! Pani Jeleń! Sekretarzu! Sweepy!
Chodźcie tu! Musicie to zobaczyć!
Nie.
-Pięknie. -Niech wszyscy usiądą.
-Zmieścimy się! -Ale zabawa!
Wyciskamy z tej sofy siódme poty.
Gorąco, jak tak się tłoczymy.
-Włączyć wiatrak? -Rozkręć go!
Odpalaj!
Kawa gotowa! Łapcie kubki!
-Mój jest z przodu, tak jak powinien. -Och! Mój też.
-I mój. -I mój.
-I mój! -I mój?
Co za magiczny dzień.
"Barry, zapomnij o ropuchach, nie udało się.
Dywersja na placu zabaw". Robi się, Kiff.
Nie udało się! Możecie już sobie iść.
Zgłodniałam. Pójdę po kanapkę z lodówki.
Co się dzieje?
O rany, co za dzień.
Dziesiąta rano Uczyłem jak burza
Myślałem, że dobrze mi idzie Lecz klasa zaczęła ziewać
Włożyłem nowe buty Myślałem, że są spoko
Dzieciak zapytał: Masz banany na stopach?”
Pewnie dlatego, że są żółte.
Nauczanie jest trudne ale to kochamy
Opowiedz o swoim dniu
Oceniałam prace podczas lunchu Nie jadłam
Chcę tylko moją kanapkę Proszę o zbyt wiele
Drzemałam sobie Śniłam, że byłam na plaży
Ale mnie obudzili Chcieli, bym ich uczyła
W południe w stołówce była bójka na jedzenie
Spojrzałem i powiedziałem: "Potrzebna mi większa miotła"
Cały ranek szorowałam jak diabli
Jakiś żartowniś napisał F” na moich drzwiach
Widzisz, co się tu dzieje? F” i sztuka”. Czyli pierd
Nauczanie jest trudne, ale i tak to kochamy
Razem podołamy
-Cały dzień na nogach. -...przed jedenastą rano.
-Pomocy! Och! Pomocy! -Darryn, uciekaj stąd.
-Co robisz? -Hej! Dziecko się zaplątało!
Pomocy!
To moja szansa! Dziękuję, Barry!
Napisałaś piosenkę beze mnie?
To dlatego, że ostatnio rymowałem z ołówkiem?
Nie patrzą.
Pomocy!
Bez obaw. Wyciągnę dziecko z huśtawki.
Nie wiedziałem, że to problem, ale dzięki, Sweepy.
-Już prawie koniec dnia. -Kiedy zabrzmi gong, mogę zwiewać!
Tak!
Hej! Ktoś zjadł moją kanapkę! To już czwarty raz w tym miesiącu!
Co mam teraz zjeść? Jabłko? Nie mogę zjeść kolejnego jabłka!
O nie! Zawsze daję jej jabłka.
Tak być nie może!
Nikt nie wyjdzie, dopóki nie znajdziemy złodzieja chleba!
Zamknąć drzwi. Zostaniemy tu całą noc, jeśli będzie trzeba.
Miałem jechać na lotnisko
po nowego doradcę zawodowego, którego nikt jeszcze nie poznał.
Co? Nawet nie wiesz, jak wygląda?
Miała rozmowę przez telefon.
Miałem trzymać kartę z jej imieniem.
Jestem z niej dumny. Robiłem ją całą noc.
Witam! Jestem pani Foodcake.
Przyleciałam wcześniej, więc wzięłam taksówkę.
Wspaniale!
Widzę, że już się zapoznałaś się z szafą w pokoju nauczycielskim.
-Doskonale. -Tak, wspaniała garderoba.
Chyba wrócę do hotelu i trochę się prześpię.
Oczywiście! Na czym skończyliśmy?
Wyjdź z tego pokoju, Kiff.
-To nas rozdziela! -Pęka mi serce, ludzie!
Powinniśmy się poddać.
Proszę was! Tak ciężko pracujecie.
Ale nie warto siedzieć tu całą noc.
Złodziej kanapek na pewno się przyzna.
Wie, jak cenny jest wasz czas.
Pomóż nam rozwikłać tę zagadkę, peppo!
Dobra. Najwyraźniej mówi, że to ty zabrałeś kanapkę.
Kawałek opakowania przykleił ci się do buta!
Jak mogłeś!
Jak tam ten na huśtawce? Będą konsekwencje!
Dziękuję, pani. Przydasz się w naszej szkole.
Sam jesteś sobie winien.
Przyniosę encyklopedię świata!
-Hej, Barry. -Kim jesteś?
-Hej, Kiff. -Chodźmy stąd.
Barry, miałam ciężki dzień.
Tyle się nauczyłam o nauczycielach! To ludzie, Barry!
Ludzie z nadzieją, marzeniami i lękami, tacy jak my.
Chodźmy do domu. Zrobię kanapkę pani Jeleń.
-Chodź, tobie też zrobię. -Och! Dobra!
-Pomóż mi. -Dziękuję.
Halo? Sekretarka dyrektora? Nie?
Jesteś... Nie.
Przepraszam. Halo?
Sponosorem są Pączki Carol. Wykwintne pączki. Zapłać za nie!
-Nie mogę rozgryźć dziewiątki. -Barry, nie ma dobrej odpowiedzi.
Odpowiadaj szczerze, a komputer powie ci,
co będziesz robić w życiu.
Czuję, że wygram Astronautę. Albo prezydenta.
-Bohatera wojennego. -Uczniowie!
Czas na wyniki.
-Model smokingowy. -Jak modelowo.
-Kamerzysta ślubny. -Ktoś tu bierze ślub?
Dziennikarz śledczy.
-Fascynujące! A może nie? -Szybko!
Na zewnątrz dzieje się coś ciekawego!
-Na co patrzymy? -Odholowują auto Helen?
Co? To dlatego, że zaparkowałam na miejscu dyrektora?
Chodźmy do jego biura i zażądajmy sprawiedliwości!
Helen, wynoś się stąd z tymi bredniami.
Jestem w środku lekcji.
Dalej, astronauto!
-O.A. -O.A?
Opiekun-Animator?
Nie. To znaczy "osobista asystentka".
Pani Jeleń, to pomyłka!
Nie mogę być jakąś asystentką, która do końca życia robi kawę
i pranie dla jakiejś szychy!
To ja miałam być szychą! Podejdę jeszcze raz do testu.
Te testy są bardzo skomplikowane.
Skoro tak ci się podobają, to się z nimi ożeń.
Przepraszam, to było niestosowne. Zirytowałaś mnie!
Spróbuj być w tym tygodniu osobistą asystentką.
Kto wie, może dowiesz się o sobie czegoś zaskakującego!
-A jeśli nie? -Jeśli pod koniec tygodnia okaże się,
że nie nadajesz się na asystentkę, pozwolę ci powtórzyć test. Zgoda?
Gwarantuję, że nie pasuję. Ja się do tego nie nadaję.
Wątpię, żeby ktoś był na tyle szalony, żeby mnie zatrudnić!
O rany. Szukam kogoś do pomocy.
Osobiście.
Będę najgorszą asystentką w historii.
A ja zaraz coś ujawnię.
Czas na mój błąd.
-ZDROWY LUNCH -TELEFONY
Nie jest dobra Jest niekompetentna
Niesatysfakcjonujące wyniki
Wykonuje swoją pracę Kiepsko
Zawiedzie cię Brak jej manier
Mówiłem, że nie jest dobra
Nie jest dobra Jest niekompetentna
Nie jest dobrą asystentką Nie jest dobrą asystentką
Nie ma mowy
Mam do ciebie kilka pytań. Jak twoja misja?
Świetnie mi idzie. Nie panuję nad sobą!
Zajęłam się już wszystkim z listy zadań na cały miesiąc,
a minęły dopiero trzy dni!
Pranie, ułożyć alfabetycznie brodawki, podważyć mandaty.
To proste jak na tak mądrą osobę.
Musisz znaleźć niemożliwe zadanie.
-Co masz na myśli? -Helen jest niezrównoważona!
Zmuś ją, by poprosiła cię o coś niemożliwego do wykonania.
W ten sposób oblejesz, Helen cię zwolni,
a ty powtórzysz test!
Dostałam kolejny mandat, kiedy ty się obijałaś.
Jak? Dobrze. Później się tym zajmę. Ale najpierw Helen,
-lubię ci pomagać. -Kto by nie lubił?
Ale czuję, że mogę zrobić dla ciebie więcej.
Chcę spełnić twoje marzenia.
Co masz na liście od serca?
Coś niemożliwego?
Zawsze chciałam zjeść rzeźbę własnej twarzy zrobioną ze steku.
Większa, Helen. Bardziej szalona.
Nikomu tego nie mówiłam, ale nawet jako mała wiedźma
marzyłam o nagrodzie Miejskiej Humanitarystki Roku.
Chcesz wygrać TT HOTY? Prestiżową nagrodę przyznawaną
najżyczliwszym i dobroczynnym Tabletończykom?
Ruszaj się, babuniu! Ja pierwsza, palancie.
Dostałam kolejny mandat za parkowanie, kiedy ty się obijałaś.
Odrzucają mnie czterysta lat z rzędu.
Mówią, że to dlatego, że nic dla nikogo nie zrobiłam,
ale wiem, że chodzi o politykę.
Nie mogę nawet wziąć udziału w ceremonii,
która odbywa się akurat jutro wieczorem.
Jeśli nie będę w stanie ci pomóc, możesz mnie zwolnić.
Będę nalegać!
O tak. Zajmijcie dobre miejsca.
-Na pewno się uda? -Nawet lepiej. Znaczy, tak! Uda się.
Masz moje pączki? Nigdy nie mają tam porządnych przekąsek.
-Jesteś urodzoną asystentką. -Pogadamy później.
Żegnaj, asystentko, witaj nowy teście!
Jeszcze raz brawa dla Chóru Chłopięcego
Turnino i ich wzruszającego wykonania Humanitarnego Boogie.
A teraz gwóźdź programu,
ogłoszenie Humanitarysty Roku!
Nie tak szybko! Zgadza się, to ja, Helen!
Ta, którą nazwałeś zbyt nieuprzejmą do tej nagrody!
Zastanówcie się nad tym! Będzie świetna przemowa!
To okropne. Idealne!
Myślicie, że jesteście tacy super? Ja myślę, że jesteście do bani!
Wszyscy w tym śmierdzącym mieście są do bani!
Gdybyście mieli odrobinę gustu, układalibyście nagrody u moich stóp!
Ale nie, wy mnie osądzacie...
Nie oceniaj brudu na mojej wycieraczce!” To moja wskazówka!
Puszczam banner, a z nim moją karierę asystentki.
Zgadzam się na powtórny test!
Nie. Moje pączki!
Uratowała to dziecko!
DAWAJCIE TE NAGRODĘ!
Po naradzie jurorzy zdecydowali, że wprowadzają zmiany.
Proszę o brawa dla Helen,
Humanitarystki Roku w Table Town!
-To się dzieje! Udało się! -To się dzieje? Udało się?
Ale to niemożliwe! Co oznacza, że...
przeznaczone mi jest być osobistą asystentką. Test się sprawdził.
Chwila! Nie wręczaj Helen nagrody!
-Ochrona! Kto wpuszcza te dzieci? -Są w smokingach!
Mam na imię Barry i jestem dziennikarzem śledczym.
Właśnie zakończyłem śledztwo, a jestem tu, by ujawnić korupcję!
-Co roku to samo. -Muszę wam coś powiedzieć
o Helen, zanim dacie jej nagrodę.
Nie jest taka niewinna, na jaką wygląda!
Jestem Humanitarystką Roku! Dawaj to trofeum.
Udowodnię to! Kamerzysto, pokaż dowody.
Kiedy skonfiskowałem telefon Renee,
podejrzewałem ją o zdradę.
Nie wiedziałam, że jej telefon zarejestrował
wszystko związane z feralnym testem dnia kariery Kiff!
Zgadza się, Helen majstrowała przy maszynie do testowania!
Kiff nie miała być asystentką.
Helen chciała, żeby dziecko załatwiło jej sprawy za darmo.
Manipulowała testem.
-Nie udawaj zaskoczonego. -Barry, to bez znaczenia.
Ten tydzień udowodnił, że powinnam być asystentką.
-Jestem w tym dobra. -Nie rozumiesz, Kiff?
Dokonałaś niemożliwego, jak to często robi asystent w tym świecie.
Jeśli taki świr jak Helen zdobył nagrodę humanitarną,
pomyśl, co jeszcze możesz!
W tym tygodniu udowodniłaś, że jesteś zdolna do wszystkiego.
Sprawa zamknięta.
Więc wciąż mogę być astronautą, prezydentem?
Raczej. Te testy nie mają nad tobą władzy.
-Ja rządzę. -Nie słuchaj jej, to nieprawda.
Mój mówi, że mam stronić od ludzi,
jak latarnik a spójrzcie na mnie!
Nagroda Humanitarysty Roku!
-Nie, zabieramy to. -Dobrze.
A teraz kradnę nagrodę Humanitarysty Roku.
-Cholera! -Daleko nie ucieknie.
Chyba skonfiskowali jej samochód.
Tekst polski: Iwona Rojek-Walczak