Sponsorowane przez pinezki Thelmy. Do rzeczy!
-Tak. -Właśnie to robię.
Dziękuję. Cisza!
Z przyjemnością ogłaszam, że dziś rano, po złapaniu gumy,
zostałem zaszantażowany przez dobrego Samarytanina,
że starczy nam pieniędzy na oryginalny musical
wyreżyserowany przez naszą nauczycielkę aktorstwa.
Musiałem obciąć budżet na ołówki.
Nie musimy już używać ołówków?
Wystawimy prawdziwy musical? Uwielbiam musicale!
To będzie najlepsza rzecz, jaką widzieliście w życiu!
Barry. Jeśli to się uda, co roku będziemy wystawiać musical.
Kiedy ogłosi obsadę?
OGŁOSZENIA
O nie.
-Dostałem rolę! Jestem... Helen! -Jestem Helen w wieku czterech lat?
Jestem Helen z liceum? Zaraz, czy my wszyscy jesteśmy Helen?
Co to za widowisko?
Brzmienie Helen?
Epicka muzyczna opowieść o życiu ciągłej perfekcji?
Jesteście gotowi? Nie spóźnijcie się na próbę!
Jeśli to będzie świetne, to za rok zrobimy lepszy musical.
Tak, to ma sens.
Zasadź ziarno teraz, ciesz się zbiorami za rok. Rozumiem.
Scena pierwsza: Narodziny Heleny.
-Oczarujcie mnie. -I akcja!
Zebraliśmy się tutaj, by być świadkami dziecka
Tak pięknego, potulnego i łagodnego
Cięcie! To było straszne!
-Candle, płacz jest zbyt piskliwy! -Trevor, wymawiaj wyraźnie.
Barry, myślisz, że tak zachowuje się lekarz?
-Przepraszam, bardziej tak? -Nie.
-Tak? -Nie.
-Tak? Przepraszam. -Nie. Źle.
-Chodzi o biodra? Ach, biodra. -Nie. Źle!
Dobra, zróbmy przerwę. Muszę się przejść i oby ten zapach zniknął.
-Umiesz przeliterować "diwa"? -D-E
Mamy większy problem. Następną scenę.
"Helen, lat 6, zostaje najmłodszym laureatem Nobla"?
Taki jest cały show. Helen ma magnetyczny urok.
Helen cudowne dziecko. Helen na studiach: wciąż urocza.
"Wchodzi Helen. Wszyscy mdleją z zachwytu nad jej urokiem"?
Nie ma fabuły. Zero. Nic!
Mamy wszyscy zrezygnować?
-To jedna opcja. -Może i tak.
-Już mi przeszło. -Spokojnie, ludzie!
Kiff, zabierz głos.
To nasza szansa. Nie możemy się poddać.
Poprośmy o opinię kogoś,
kto zna się na teatrze muzycznym.
Spotkajmy się w Saint Louis
La la la la, domena publiczna
Dobra, dajmy z siebie wszystko.
Mamy profesjonalistę, który powie nam prawdę.
Przestańcie spiskować!
Scena piąta, nastoletnia Helena, królowa liceum. Akcja!
Przyjaciółek nie zliczę!
Oczarowania? Odpowiednia ilość.
Dobra, Sweepy, powiedz wprost.
To będzie najgorszy musical w historii.
A byłem na premierze Diamentowych Nóg.
Co? Nie możemy na to pozwolić.
Jeśli spektakl okaże się klapą, nie będzie więcej musicali.
Co zrobimy?
Przekonamy Helen, by dokonała zmian.
Możemy to naprawić. Tak myślę.
To samo mówili o Diamentowych Nogach.
-Hej, reżyserko Helen. -Czego chcesz, Kiff?
Wiesz, że wszyscy się cieszymy, że gramy w musicalu.
Ale scenariusz ma pewne niedociągnięcia.
Może go trochę ubarwimy?
Jak śmiesz?
Ta historia mogłaby być ciekawsza.
Wymień jedną nieciekawą rzecz.
-Nie ma konfliktu. -Jest!
Konflikt tkwi w tym, którą Helen lubisz najbardziej.
Tu nie ma z czym się zmagać.
Zmagasz się z podziwem dla geniuszu tego widowiska!
Rozstrzygnięcie trzeciego aktu nie pasuje.
Zapracowałam na nie, bo jestem najlepsza!
Chcecie mi powiedzieć, że Brzmienie Helen jest złe?
Nie do końca.
Tak.
Dobrze. Doceniam, że powiedzieliście mi prawdę.
Prawdę, że nikt z was nie jest dość dobry do mojej sztuki! Odchodzę!
Co teraz... Chwila, ona wraca.
Wiesz, jak ciężko jest ruszyć z produkcją?
To dzieło mojego życia. Od lat próbuję wycisnąć kasę
z dyrektora, a wy wszystko psujecie!
Wiecie, ile wydałam na pinezki?
Zrobiłam czterodniowy kurs zmiany opon.
To i tak za dobre dla plebsu.
Czyli Helen rozsypała pinezki na ulicy, żeby dyrektor złapał gumę?
Taką Helen mogę wspierać!
Jest pełna pasji i zrobi wszystko.
O tym powinno być przedstawienie!
Jak Helen na nas krzyczy?
Helen stara się ruszyć z musicalem. Zrobimy zmiany.
-Możemy ocalić ten show! Prawda? -Tak!
PREMIERA
-Helen przyjdzie? -Nie wiem. Wysłaliśmy jej bilet.
Raz, raz! Pięć minut do występu!
To takie ekscytujące!
Podobno reżyser odszedł przez różnicę poglądów
i przedstawienie będzie straszne.
-To co tu robisz? -Uwielbiam oglądać straszne rzeczy.
Dzień dobry, mogę prosić o uwagę?
Kazano mi to przeczytać.
"Dziś wieczorem Brzmienie Helen nie odbędzie się.
Towarzystwo Teatralne Table Town przedstawia Moją piękną Helen".
Dobrze.
Co powiedział? Moja piękna co?
Myślę sobie, mam potrzebę
Coś rośnie niczym chwast
Jest coś czym chciałabym być
A tym czymś jest...ktoś
Porzuć marzenia. Żyj w prawdziwym świecie. Nie w krainie snów!
Czemu nie widzisz mojego bólu?
Prosisz o orzechy Których nie mamy
Każdej nocy płaczę na próżno!
Takie arkusze kalkulacyjne Trzeba zaplanować
Budżet!
Proszę, proszę
Proszę
Nie
To trochę przesada.
Właśnie.
Nazywają mnie głupol, Że wystawiam musical
Nie wiem, czy dam radę, ale próbuję!
Ukryła się w krzakach I rzuciła pinezki
-Co? -On złapał gumę
-I stanął w miejscu -Nie ma mowy!
Nie mam koła zapasowego A muszę pędzić do szkoły
Dobrze, pomogę ci
Ale musisz coś dla mnie zrobić Mrugnij!
-Zaraz, co? -Dobra, Helen. Wygrałaś.
Wystawisz musical. Musimy tylko obciąć budżet na ołówki.
Tak właśnie było!
Udało jej się Zatwierdził budżet
Udało jej się
Postawiła na swoim
A potem odeszła!
Zmieniam zdanie!
To dla mnie te brawa? Moja historia?
Kochają mnie! Naprawdę mnie kochają!
Kiff, to było cudowne.
Nigdy nie czułam takiej więzi z pracownikiem.
Nie jestem twoim pracownikiem.
Nie mogę się doczekać musicalu w przyszłym roku!
I nie szkodzi, że rozsypała pinezki na ulicy i wzięła mój wóz?
Zgadzacie się na to?
To przykre.
Sponsorem jest Sok z Buraków Foldmana!
I tak ma smakować!
Niedziela. Najruchliwszy dzień zakupów w Table Town.
To będzie dobry dzień. Czuję to w powietrzu.
Gordon, dasz radę na stanowisku próbek?
Traktuję swoje obowiązki bardzo poważnie.
Już czas. Otwórz drzwi.
Rób cotygodniowe zakupy, zakupy, zakupy! Kup napoje!
Zrób zakupowego twista! I nie zapomnij, że jest lista!
Pamiętałeś o liście?
O nie. Chyba jej nie zapomniałeś?
Będziemy jechać z powrotem do domu?
-Nie. -Więc ją masz?
-Tak. -To dobrze, bo musisz
dzisiaj sam zrobić zakupy.
Ich promocja jest niesamowita.
Jeśli zbierze się wszystkie 20 kuponów,
można wygrać żeton na grę z żurawiem.
Podobno jest tam 50-letnie kazoo.
Zwariowałaś, mamo. Baw się dobrze.
Mam cotygodniową randkę ze stoiskiem degustacyjnym.
O co chodzi z tym stoiskiem?
To najlepsze miejsce w sklepie.
Darmowe próbki sera, owoców, makaronu,
Wszystko mają za darmo.
Nie lubisz Spanakopity? Co dziesięć minut pojawia się coś nowego.
A najlepsza jest kobieta, dzięki której to wszystko jest. Diane.
Zawsze daje coś ekstra głodnym dzieciom.
Tak. Bawcie się dobrze.
Ja zajmę się listą. Którą już mam.
Szczupły P! Stary!
Przepraszam. Dzień dobry!
Uczy pani w szkole mojej córki?
Czy Kiff chodzi do pani na zajęcia teatralne?
Czasem się razem bawicie? Na mieście?
Mam dużo uczniów. Nie wiem.
-Miło było spotkać! -Okej.
Yeee-ikeeeola. Dobrze, że już po wszystkim.
Pierwszy kupon.
Próbki. Próbki.
Cześć? Gdzie Diane?
Na osmańskich równinach. Jestem nowy.
Diane mówiła o tym od lat.
Zawsze miło poznać próbnego entuzjastę.
Co dziś mamy, Gordo? Mini quiche?
Moje próbki są tylko dla płacących klientów. Żadnych dzieci.
A myślałem, że Diane jest zabawna.
Nie jestem dzieckiem. Przyjechałam tu z rodzicami.
Moimi "płacącymi klientami".
Moja opinia jest dla nich bardzo ważna,
jeśli chodzi o produkt.
Dzień dobry. Mini quiche?
Tak, chleb! Zawsze kupujemy chleb. Wiem to.
Nie potrzebuję listy, żeby wiedzieć, że potrzebujemy chleba.
CHLEB
O rety. Jaki zwykle bierzemy?
Ten z pszenicą wychodzącą ze słońca?
Z bułką, która się pali?
Ja lubię ten z wieśniaczką, która wyciska hantle z masła.
Kupiłem ostatni.
Barry? Co tak psioczysz?
-Ten gość nie chciał mi dać próbki. -Mnie też!
-Cześć. -Gość od próbek?
-Mówicie o gościu od próbek? -Tak!
Nie sądziłam, że jakiś "Gordon" może mieć nade mną władzę.
Połączmy siły! W czwórkę możemy go przechytrzyć.
Raz, dwa, trzy, cztery, próbki!
Dzień dobry! To znowu ja.
Co to ma znaczyć?
Pamiętasz? Mama Kiff Chatterley?
Wpadłyśmy na siebie pięć minut temu i rozmawiałyśmy.
Rozumiem.
Więc tak. W każdym razie.
KUPONY
Przepraszam. Przepraszam. Nie chce skręcić kółkami.
I już.
Ojej! Spadła mi lista. Nie mogę robić zakupów bez listy.
BURAKI
Przepraszam! Chciałem przeczytać twoją listę.
Nie wiem, co kupić.
Biedactwo. Chcesz iść ze mną na zakupy?
Naprawdę? Byłoby wspaniale.
Najpierw galon soku z buraków.
Tak jest!
Spójrz na niego. Myśli, że jest wielki.
-Mogę wziąć płytę grzewczą. -Kiff! Znaleźliśmy kogoś!
Dobrze, Sekretarzu Prince.
Dziwnie cię widzieć w dżinsowych szortach.
-Mam zebrać darmowe próbki? -Cztery darmowe próbki.
Ale powiedz, że to dla twoich dorosłych przyjaciół.
I przynieś je tutaj.
Dobrze, uśmiechają się.
Prosi o dodatkowe próbki. Tak!
Teraz wróć do nas. Co on robi?
Wącha próbki, zamyka oczy
i ślini się, jakby lubił ten zapach.
O nie. Teraz próbuje mini quiche...
Smakuje mu! Tak. Zjada je wszystkie.
Te próbki są niesamowite! Musicie spróbować.
Próbujemy.
O jest, dwudziesty kupon!
Nie będę tego powtarzać. Mam dość pogaduszek!
"Pogaduszek"? Zamieniłyśmy ledwo dziesięć słów.
Jeśli jeszcze raz cię zobaczę i będę musiała zagadać,
zamienię cię w grzyba!
Nie cierpię grzybów!
Serio? Nawet kurek?
Grzyby są uniwersalne w każdym przepisie...
Czekaj! To rozmowa towarzyska. Nie prowokuj mnie.
Dobra, ja też nie chcę z tobą gadać! Rany, co za idiotka.
18, 19. Co się stało z ostatnią?
O nie!
Jak zdobędę kupon bez rozmowy z Helen?
Więc wiemy, co nie działa.
Prosiliśmy dorosłego, drążyliśmy tunel pod sklepem,
dzwoniliśmy do Gordona udając jego babcię.
Próbowaliśmy wszystkiego!
Dajmy sobie spokój.
Poproszę tatę, żeby kupił te produkty,
potem u mnie je spróbujemy.
Nie, Candle! Nie o to chodzi! Chcemy darmowe próbki!
Chodzi o jedyny promyk nadziei w bezmyślnym, niekończącym się
braku towarzyszenia rodzicom w spożywczaku.
Gdyby ktoś mógł odciągnąć Gordona od próbek na kilka minut.
Ale kto?
To jest to! Mam pomysł.
Czas na twoją przerwę obiadową, Gordon. Przypilnuję próbek.
Dobrze.
I 13 przejrzałych awokado. To już wszystko.
-Jestem z ciebie dumna. -Dziękuję.
Ja bym na to nie wpadł. Myliłem się.
Jestem na dziwacznej diecie.
Mogłam o tym wspomnieć, zanim pozwoliłam ci robić zakupy.
Muszę lecieć. Szalej dalej!
POWIETRZE SKORUPKI JAJ
Zaraz, co? Wracaj!
Pracujesz tu? Powiedz mi, co mam kupić!
Zostawiłem listę w domu. Rodzina nie może się dowiedzieć!
Halo?
Tata?
Już wyjaśniam! Tylko tak mogliśmy zdobyć próbki!
Ach tak? Wezmę je.
Kiff, twoja mama nie musi o tym wiedzieć...
-Za późno, wszystko słyszałam. -Kochanie? Co robisz?
-Ty! Dość tego! Czas na grzybki! -W nogi!
Drylowane daktyle, zmień się w to czego nienawidzisz tyle!
Hej!
Jestem dzieckiem! Czemu zachowałem się jak głupek?
Dzieci to też ludzie! Darmowe próbki dla wszystkich!
Spójrz na to. Zamienił się w to, czego nienawidził.
Brawo, Helen.
Jesteś matką Kiff!
Chodźmy stąd.
Okropne.
-Sprzedaż nigdy nie nudzi, co? -Zgadzam się.
Slimmy P, jesteś sam Wyruszyłeś w drogę po raz pierwszy
Slimmy P, nareszcie wolny Świat zobaczy
Oszołomi cię
LOTNISKO
Tak.
Tekst polski: Iwona Rojek-Walczak